เจ้าของ: God

[หน้าโรงอาหาร] เตาไฟบูชาเทพ

  [คัดลอกลิงก์]
โพสต์ 2024-12-14 17:28:17 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Nymeria เมื่อ 2024-12-14 17:29







SAY HI MOM
13-12-2024 | 8.35 AM


              เตาไฟเฮสเทียที่ตั้งอยู่ข้างโรงอาหารคล้ายว่ากลายมาเป็นสถานที่โปรดของไนมีเรีย เธอเดินตรงไปยังเตาหินอ่อนรูปทรงกลมที่เปลวเพลิงลุกโชติช่วงอย่างเงียบสงบ ร่างในเดรสยาวสีดำยืนอยู่เบื้องหน้าไฟ ดวงตาสีเฮเซลสะท้อนประกายของเปลวเพลิง เธอเฝ้ามองมันราวกับกำลังมองหาเงาของมารดาในนั้น


              “คุณแม่...” เสียงของเธอเบาเหมือนกระซิบ แต่เปี่ยมไปด้วยความคาดหวัง “ได้ยินเรื่องคำพยากรณ์ที่เฮติ มันเกี่ยวข้องกับแม่หรือเปล่า?”


              ไม่มีเสียงตอบรับ นอกจากเปลวไฟที่วูบไหวเบา ๆ


              “ทำไมทำหน้าเหมือนเด็กน้อยที่สสับสนขนาดนั้น เธอคาดหวังว่าจะได้ยินคำตอบอะไรหรือ?” คลาริสซ่าถามพลางล่องลอยอยู่ข้าง ๆ วิญญาณนั้นโปร่งแสงคล้ายมีและไม่มีอยู่ในเวลาเดียวกัน


              “ฉันแค่อยากรู้” เจ้าของเนตรคู่คมว่าที่แม่มดตอบ เธอเริ่มกัดแอปเปิ้ลสีแดงสดขณะทิ้งตัวลงนั่งข้างเตาไฟ “ไม่รวมเรื่องที่ทิ้งเด็กวัยหัดคลานไว้ให้ผู้ชายเลี้ยงดูลำพัง คุณแม่มักทำสิ่งที่ฉันคาดเดาไม่ได้เสมอ”


              “..นั่นเฮคาที ไม่ลึกลับ ไม่เข้าใจยาก คงไม่สามารถขึ้นชื่อว่าเป็นราชินีแห่งแม่มดได้หรอก”


              ฟังคำของแคลร์แล้วได้แต่ส่ายหน้าเบาๆ เธอคงยังต้องเรียนรู้อีกมากถ้าจะเข้าใจเหล่าทวยเทพ ไนมีเรียหยิบผลไม้เขตร้อนออกจากกระเป๋าและวางไว้ข้างเตาไฟ “นี่เป็นผลไม้จากเอเชียมันข้ามน้ำข้ามทะเลมาไกล เหมือนกับตัวฉันจากปารีสสู่นิวยอร์ด ระยะเวลาผ่านไปหลายสิ่งที่ไม่เข้าใจในค่ายนี้ก็ค่อยๆ เรียนรู้กันไปทีละอย่าง”


              จดจ้องมองกล้วยหอมทองและแอปเปิ้ลสีสดในตะกร้า ไม่มีใครรู้ว่าความคิดของเธออัดแน่นไปด้วยความกังวลขนานไหน ก่อนมาที่เตาไฟเธอได้ยินเสียงกระซิบตามลมคล้ายเหตุการณ์ที่พบเจอในโตเกียวทาวเวอร์


              ‘จงมาที่นิวยอร์ก เดี๋ยวนี้!’ 


              ธิดาเฮคาทีคนนี้ไม่ชอบทำตามคำสั่งของใคร ถ้าบอกว่าเดี๋ยวนี้ก็รอไปอีกวันหนึ่งเลยแล้วกัน


               “ฉันไม่รู้ว่าแม่จะสนใจมันไหม เหมือนคำถามที่ว่าเขาสนใจฉันกับพี่น้องคนอื่นๆ หรือเปล่า อย่างที่ว่าตอนนี้มีเสียงประหลาดกำลังเรียกให้ฉันไปนิวยอร์ก.. ” ถอนหายใจอีกครั้งก่อนจะเดินไปอีกเส้นทาง เอาไว้เธอค่อยแวะไปหลังทำงานพิเศษเสร็จก็แล้วกัน



[แบบฟอร์มถวายของ]

ชื่อของคุณ: ไนมีเรีย นีนี่ของแม่จ๋า (?)

ของที่ถวาย: กระเช้าผลไม้เขตร้อน มามี๊ชอบทุเรียนอ่ะเปล่า?

เทพที่ถวายของ: เฮคาที มายมามี๊


คำพูดที่อยากคุยกับเทพ: หนูได้ยินเสียงประหลาดเรียกให้ไปนิวยอร์ค ใช่แม่จ๋ารึเปล่า ตกลงว่าแม่ไปทำอะไรที่เฮติทำไมมีข่าวลือแปลกๆ ออกมาว่าที่นั้นกลายเป็นนรกล่ะ ?


BELIEVER [ผู้ศรัทธาเหล่าเทพ] โบนัสเพิ่มความโปรดปราน+15



@God 









แสดงความคิดเห็น

God
คุณได้รับความสัมพันธ์กับ [God-21-1] เฮคาที เพิ่มขึ้น 25 โพสต์ 2024-12-14 17:33
God
((แล้วเจ้าจะได้รับความโปรดปรานจากแม่))  โพสต์ 2024-12-14 17:33
God
((เสียงบางอย่างกระซิบ อาจจะเป็นเสียงของแม่(??????????) - ลูกรักของแม่ เจ้าจงไปตีเนียนสนิทกับเอโลอิสและลอบถามถึงแผนการเดินทางของอีกฝ่าย เขียนมันแล้วนำไปฝังใต้โขดหินริมทะเลสาบของค่าย))  โพสต์ 2024-12-14 17:32
โพสต์ 15839 ไบต์และได้รับ 9 EXP!  โพสต์ 2024-12-14 17:28
โพสต์ 15,839 ไบต์และได้รับ +5 ความกล้า จาก โล่อัสพิส  โพสต์ 2024-12-14 17:28
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ต้านทานเวทมนตร์
สื่อสารกับสุนัข
ไฟแช็ค
ปากกาหมึกซึม
กิ๊บติดผม
กล่องดนตรี
ตำราเวทมนต์เฮคาที
การควบคุมหมอกขั้นสูง
เข็มกลัดเฮคาที
ทักษะยิงปืน
แหวนดาราจรัส(D)
คิดค้นคาถา
เส้นทางลับ
เรียกอาวุธจากหมอก
กล้องถ่ายรูป
Daedalus's Legacy
กำไลมิตรประสาน
บันทึกโซเฟีย
ชุดบำรุงอาวุธ
การปลุกผี
การร่ายคาถา
ศาสตร์การปรุงยา
คบเพลิงเวท
ผลิตภัณฑ์กันแดด
แหวนจันทราทมิฬ
โล่อัสพิส
เกราะหนัง
ชุดเครื่องเพชร
รองเท้าส้นสูง
สื่อสารกับภูตผีปีศาจ
โรคสมาธิสั้น
แว่นกันแดด
เสื้อค่ายฮาล์ฟบลัด
โรคดิสเล็กเซีย(กรีก)
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x10
x5
x2
x2
x10
x10
x1
x1
x10
x2
x18
x59
x11
x16
x5
x5
x2
x4
x1
x1
x4
x1
x5
x2
x20
x10
x4
x3
x1
x2
x5
x1
x1
x3
x1
x40
x7
x4
x35
x1
x3
x3
x35
x4
x16
x1
x1
x1
x3
x4
x1
x6
x52
x8
x10
x2
x1
x1
x9
x1
x1
x28
x1
x5
x2
x2
x3
โพสต์ 2024-12-17 13:44:57 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Dean เมื่อ 2024-12-17 13:47

250
ซัมเบรโรที่น่าจะเข้ากับชุดฮาวาย

               16/12/2024 เวลา 13.xx น.

               หลังจากเรียนวิชาภาษากรีกโบราณเสร็จ ดีนก็ไปนั่งสงบจิตสงบใจที่คาเฟ่อยู่พักหนึ่งก่อนจะมาที่เตาไฟบูชาเทพพร้อมกับ ‘หมวกซัมเบรโร’ ของฝากจากซันอันโตนิโอ เพื่อบูชาให้คุณพ่อโพไซดอน

               ชายหนุ่มตั้งจิตอธิษฐานถึงเทพแห่งท้องทะเล เมื่อเชื่อมจิตต่อถึงราวกับว่ามีพลังแห่งสายน้ำโอบกอดเขาไว้ ทั้งที่ความจริงแล้วดีนอาจจะคิดไปเอง เมื่อได้ที่แล้วเขาจึงหย่อนหมวกเม็กซิกันของฝากสู่กองเพลิง


               “Χαῖρε, πάτερ! ἐγώ εἰμι Δεῖν Ἐλβῖνος Ἀλβάρης Νεῖλος. Χαίρω σε ἰδών!” (สวัสดีครับพ่อ! ผมดีน เอลวิน อัลวาเรซ นีล ยินดีที่ได้รู้จัก!)

               ด้วยความร้อนวิชาชายหนุ่มจึงลองทักทายบิดาเทพด้วยภาษากรีกโบราณที่เขาเพิ่งจะปวดหัวกับมันมาหมาด เรียนภาษาต้องฝึกฝน แต่ว่าเขาดันหาคนฝึกไม่ได้เนี่ยสิ แมคเคนซีก็จะไปจับแมว เขาไม่รู้ว่าต้องไปฝึกกับใคร

               “ผมเพิ่งไปเข้าเรียนวิชากรีกโบราณคาบแรกมา ตอนนี้ยังพูดได้แค่นี้ ชื่อเดิมยาวอยู่แล้ว ชื่อผมแบบกรีกออกเสียงยากเมื่อยปากกว่าอีก ต้องมานั่งสะกดทีละตัวจนท้อเลยครับ”

               ชายหนุ่มหัวเราะกับกองไฟ ที่ดูเหมือนจะวูบไหวคล้ายกับหัวเราะตาม.. ถึงนั่นอาจจะเป็นเทพเฮอร์มีสนักส่งของก็เถอะ…

               “แต่หลังจากนี้พูดเป็นอังกฤษดีกว่า เอาไว้ถ้าผมเรียนจบคอร์สน่าจะพูดได้คล่องปร๋อกว่านี้ ไว้ถึงตอนนั้นพ่อช่วยมาฝึกพูดกับผมทีนะครับ”

               “เอาล่ะ.. พูดถึงของฝาก บางทีพ่ออาจจะรู้อยู่แล้วว่าผมไปเที่ยวไหนมาบ้าง ถึงซานอันโตนิโอจะอยู่เท็กซัส แต่สถานที่เที่ยวแต่ละที่มีน้ำเต็มไปหมดอย่างกับเมืองติดชายทะเล ความจริงแล้วซัมเบรโรเอาไว้กันทราย แต่ผมคิดว่าหมวกนี่น่าจะเข้ากับชุดฮาวายที่พ่อชอบใส่อยู่นะครับ”

               จากภูมิประเทศของบ้านเกิด ไม่มีส่วนใดเลยที่ติดทะเล มีเพียงแค่แม่น้ำซานอันโตนิโอไหลผ่าน หากอยากเที่ยวทะเลจริงไม่ใช่ทะเลเทียม ก็ต้องขับรถไปเที่ยวที่คอร์ปัสคริสตี หรือพอร์ทอะแรนซัสที่ต่างเมือง แต่เจ้าสมุทรไปนั่นมานี่ได้ตลอดทุกที่ที่มีน้ำ การจะส่องลูกชายจึงไม่ใช่เรื่องยากหากว่าพ่อว่างพอ

               “แล้วพ่อก็น่าจะรู้ว่าผมได้เจอกับเชมัส ลูกของคุณน้าแอมฟิไทรต์ พอมาย้อน ๆ คิดดูแล้วพวกเราถูกสายน้ำปริศนาสาดใส่ที่ริเวอร์วอล์ค ไม่รู้ว่าพ่อแกล้งเด็กหรือเปล่า ถึงจะมันเขี้ยวแต่ว่าอย่าแกล้งเด็กน้อยสิครับ คนข้าง ๆ เลยพลอยเปียกไปด้วยเลย”

               ดีนไม่ได้ถือสาซ้ำยังกลั้วขำน้อย ๆ

               ถ้าบอกว่าแกล้งลูกของชายชู้นี่มันก็… ชีวิตของสายเลือดแอมฟิไทรต์ดูจะบันเทิงมากโขทีเดียวเชียว เป็นผู้ใช้สายน้ำ แต่ผู้ปกครองสายน้ำชอบเกรียนใส่ อย่างไรเสียเชมัสยังเด็กเกินไปน่าจะยังไม่ได้ปลดพลังจากเทพเจ้าไวขนาดนั้น

               แต่ถึงพ่อจะเป็นเทพเจ้าแบบนี้แต่ดีนก็มีความศรัทธาให้อยู่ดี…

               “ก่อนหน้านี้ผมมีเรื่องอยากคุยกับพ่อเยอะแยะเลยแต่ภาษากรีกมันทำผมอ๊องไปหมด งั้นวันนี้เอาไว้แค่นี้ก่อนแล้วกันครับ ยังไงเราคงได้คุยกันบ่อยอยู่แล้ว อยากบอกว่าคิดถึงนะ บายครับพ่อ”

               เมื่อจบธุระชายหนุ่มก็โบกมือบ๊ายบายกองไฟแล้วออกมา ช่วงนี้ยังมีเรื่องอื่นให้จัดการอีกเยอะแยะเลย


แบบฟอร์มถวายของ
ชื่อของคุณ: ดีน เอลวิน อัลวาเรซ นีล
ของที่ถวาย: หมวกปีกกว้าง
เทพที่ถวายของ: โพไซดอน
คำพูดที่อยากคุยกับเทพ: (ข้อความสีส้มทั้งหมด)
------------------------------------------------------------
ข้า ดีน เอลวิน อัลวาเรซ นีล ขอถวายศรัทธาแก่เหล่าเทพ แก่เทพโพไซดอน ราชาแห่งแอตแลนติส
จำนวนศรัทธาที่มอบให้: 1,000
------------------------------------------------------------
HEROES (วีรบุรุษผู้โปรดปราน) โบนัสเพิ่มความโปรดปราน+25

แสดงความคิดเห็น

God
คุณได้รับ --1000 ความศรัทธา โพสต์ 2024-12-17 15:42
God
คุณได้รับความสัมพันธ์กับ [God-03-1] โพไซดอน เพิ่มขึ้น 90 โพสต์ 2024-12-17 15:41
โพสต์ 12520 ไบต์และได้รับ 6 EXP!  โพสต์ 2024-12-17 13:44
โพสต์ 12,520 ไบต์และได้รับ [ถูกบล็อค] เกียรติยศ +5 ความกล้า จาก แจ๊กเก็ตยีนส์  โพสต์ 2024-12-17 13:44
โพสต์ 12,520 ไบต์และได้รับ +2 EXP [ถูกบล็อค] เกียรติยศ +5 ความกล้า จาก แว่นตา  โพสต์ 2024-12-17 13:44
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
Midnight Styx
น้ำมันหอมกลิ่นสุริยะ
กางเกงเดินป่า
Anker PowerCore
หมวกคอรินเธียน
เข็มทิศมหาสมุทร
สื่อสารใต้น้ำ
เซ็นเชอร์น้ำ
เข็มกลัดโพไซดอน
ล็อคเก็ตรูปหัวใจ
มาลาแห่งอัสสัมชัญ
กุหลาบสีน้ำเงินทอง
โล่อัสพิสขัดเกลา
หนังสือรับรองไครอน
สร้อยข้อมืออัจฉริยะ
แจ๊กเก็ตยีนส์
แว่นตา
ตรีศูลน้อย
นาฬิกาสปอร์ต
ควบคุมน้ำ
ภูมิคุ้มกันพิษ
ภูมิคุ้มกันเปียก
ทักษะหอก
สายน้ำเยียวยา
สื่อสารกับสัตว์ทะเล&ม้า
รองเท้าเซฟตี้
หายใจใต้น้ำ
โรคสมาธิสั้น
เสื้อค่ายฮาล์ฟบลัด
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x1
x2
x1
x1
x1
x1
x1
x1
x1
x1
x1
x5
x2
x2
x1
x1
x1
x1
x2
x5
x6
x1
x1
x3
x7
x1
x1
x1
โพสต์ 2024-12-19 05:10:35 | ดูโพสต์ทั้งหมด
Character Avatar
NEREZA HENLADYS
Lovers of Pleasure ❣ Head Counselor Cabin 10

เนเรซ่าไม่เคยมีเหตุจำเป็นให้ต้องมาที่นี่ พื้นที่หน้าโรงอาหารที่เธอมักมาเพื่อทำความสะอาดในช่วงก่อน บริเวณของเตาไฟบูชาเทพที่มีไว้สำหรับเป็นตัวกลางสื่อสารระหว่างครึ่งเทพและพ่อแม่ของพวกเขา ‘ ในเครื่องฉันมีเบอร์แม่อยู่ก็จริงแต่.. วิธีแบบนี้คงรบกวนน้อยกว่า ’ ที่ปรึกษาประจำเคบินสิบหัวเราะแห้ง ๆ ปล่อยสายตาเคลื่อนมองผู้คนจำนวนหนึ่งที่กำลังต่อคิวผลัดกันเผาสิ่งของส่งไปให้ผู้ให้กำเนิดอย่างคึกคัก

‘ ฉันจำไม่ได้แล้วว่าเคยมาที่นี่ไหม.. อาจจะครั้งหนึ่ง? ’

แผ่นหลังของเนเรซ่าแนบไปกับเสาหินเย็น ๆ ที่ค้ำยันเพดานของโรงอาหาร สองแขนของเธอกอดอกในระหว่างที่อยู่เงียบ ๆ ฟังบทสนทนาอันหลากหลายของคนในค่าย บางคนดีใจที่ได้ยินเสียงกระซิบจากพ่อหรือแม่ บางคนกำลังเศร้าและต้องการคำปรึกษา.. แต่สุดท้ายทั้งสามก็วนกลับมาเม้าท์มอยอย่างสนุกปากเกี่ยวกับข่าวลือของคนดังประจำค่ายและข่าวที่เกี่ยวข้องกับสถานการณ์ปัจจุบันของโลก

“ นี่ ๆ ได้ยินหรือยังว่าวันนี้มีคนโดนพื้นสูบน่ะ ! ”

“ ห๊า— ไม่สิ มันเป็นน้ำสูบไม่ใช่เหรอ? ”

‘ โดน.. สูบ? ’ ร่างกายของสาวจิ้งจอกจากเคบินสิบค่อย ๆ โน้มไปตามต้นเสียงเพื่อฟังเนื้อหาให้ชัดขึ้นพร้อมขมวดคิ้ว

“ เอ่อ เขาชื่ออะไรนะ ที่ชื่อยาว ๆ .. ”

“ ไม่ เจ้าโง่ ชื่อเขาสั้นจะตาย ”

“ นั่นมันชื่อที่เขาย่อมาแล้วต่างหาก ชื่อจริงเขายาวสุด ๆ เลยนะ อะไร ดี ..ดีม อืมม ”

‘ … คุณดีนหรือเปล่านะ? ’ ดวงตาเรียวของเนเรซ่าหรี่ลงอย่างพิจารณา คนเดียวที่ทั้งชื่อยาวและสั้นอาจจะเป็นเขาที่เธอจำได้จากการพบกันตอนงานเลี้ยงวันเกิดของเธอ และชื่อที่เขียนอยู่บนประกาศแจ้งนามที่ปรึกษาประจำเคบิน ปลายนิ้วของเนเรซ่าเคาะลงบนต้นแขนของตัวเองช้า ๆ ‘ เลิกสงสัยกับชื่อของเขาแล้วพูดต่อได้แล้ว ’

“ นั่นแหละ เอาเป็นว่า วันนี้ที่โรงอาหารตอนเที่ยง ทุกคนเห็นว่าเขาหายตัวไปอย่างกับโดนพื้นสูบแหน่ะ ! ” บทสนทนาของสมาชิกรุ่นเยาว์ของค่ายผลักให้เสียงหัวเราะเบา ๆ หลุดมาจากลำคอของเธอ เนเรซ่ายกมือขึ้นป้องริมฝีปาก เบือนหน้าหนีพร้อมกับกลั้นหัวเราะจนแก้มแดง

“ พวกนายเลิกสนใจข่าวนินทาแล้วโฟกัสกับความเป็นไปของโลกบ้างเหอะน่า ” เด็กหนุ่มคนหนึ่งจากบ้านเฮอร์มีสกล่าวด้วยท่าทางรำคาญใจ “ วันนี้ฉันดูทีวีที่บ้าน บ้าเอ้ย บางพื้นที่เริ่มมีปัญหาจากการที่ช่วงกลางคืนหายไปอีกแล้ว พวกค้างคาวมันเสียชีวิตเป็นจำนวนมากจนผิดหูผิดตาเลยล่ะ ”

‘ โอ้.. สัตว์หากินกลางคืนก็ต้องได้รับผลกระทบอยู่แล้ว ’

เสียงพูดของเด็กเหล่านั้นเริ่มห่างไกลไปเรื่อย ๆ เนเรซ่าถอนหายใจเบา ๆ สายตาของเธอเบี่ยงกลับไปมองเตาไฟบูชาเทพที่ไร้คนใช้งาน .. มันเป็นการตัดสินใจที่ยากลำบาก เนเรซ่าไม่ได้มีเหตุผลให้ต้องติดต่อแม่ เธอขมวดคิ้วแววตามีความลังเลจวบจนตัดสินใจหลับตา เธอถอนหายใจก่อนจะผลักตัวเองออกจากเสาเพื่อเดินไปยังเตาไฟบูชาเทพที่ไม่เหลือผู้คนแล้ว ‘ เพราะว่าฉันมีกุหลาบทองหรอกนะ ’

“ Bonjour maman. ça fait longtemps. (สวัสดีค่ะแม่ เป็นเวลาพักหนึ่งแล้ว..) ” มือของเธอล้วงอยู่ในกระเป๋าของเสื้อกันหนาว สายตาจ้องมองเปลวไฟที่ไม่มีวันดับหรือมอด มันอบอุ่นเหมือนกับเปลวไฟทั่วไป แต่ในขณะเดียวกันก็มีความน่าเกรงขามบางอย่างที่ทำให้ไม่กล้าเล่นสนุกหรือหยอกล้อ “ Je ne sais pas si maman se souvient encore de moi. Si c'est le cas, c'est super. (ฉันไม่แน่ใจว่าแม่ยังจำฉันได้ไหม แต่ถ้าได้นั่นก็ดี) ”

เสียงหัวเราะของเธอฟังดูเย้ยหยันมากกว่าขบขัน บุตรสาวของเทพีแห่งความรักหยิบกุหลาบทองคำออกมาจากกระเป๋า เธอก้มลงมองสิ่งที่อยู่ในมือด้วยสายตาเหม่อลอยพร้อมกับพลิกก้านกุหลาบไปมา “ ..Je n'ai jamais été doué pour communiquer avec toi. mère. (หนูไม่เคยสื่อสารกับแม่ได้ดีเลย) ”

นั่นเป็นเรื่องจริงอย่างแน่นอน เนเรซ่าไม่ค่อยมีโอกาสได้สื่อสารกับอะโฟรไดท์นัก.. ถึงจะยังเด็กแต่เนเรซ่าก็พ้นช่วงที่โหยหาความรักจากผู้ปกครองมานานแล้ว โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อแม้แต่พ่อก็ยังหายสาบสูญ เนเรซ่าแลบลิ้นออกมาเลียริมฝีปากที่แห้งผากอย่างไร้สาเหตุ “ Peu importe, j'ai apporté quelque chose pour toi. (ยังไงก็ตาม หนูเอาของมาให้) ” มือเนียนยื่นกุหลาบทองคำเข้าไปในเตา เปลวไฟเริ่มต้นจากปลายกลีบลุกลามอย่างเชื่องช้าจวบจนวินาทีที่เนเรซ่าปล่อยมือออกจากของชิ้นนั้น

“ prends soin de toi.. au revoir (ดูแลตัวเองด้วยนะคะ.. ลาก่อน) ”

ชื่อของคุณ : เนเรซ่า เฮนลาดิส
ของที่ถวาย : กุหลาบสีทอง
เทพที่ถวายของ : อะโฟรไดท์
คำพูดที่อยากคุยกับเทพ : ตามในโรลเพลย์

BELIEVER [ผู้ศรัทธาเหล่าเทพ] โบนัสเพิ่มความโปรดปราน +15

+10 EXP สำหรับฟังข่าวลือค้างคาวในค่าย
+10 EXP สำหรับฟังข่าวลือคุณดีนในค่าย

แสดงความคิดเห็น

God
คุณได้รับความสัมพันธ์กับ [God-12-1] อะโฟร์ไดท์ เพิ่มขึ้น 65 โพสต์ 2024-12-19 12:02
God
คุณได้รับ 20 EXP โพสต์ 2024-12-19 12:01
โพสต์ 15223 ไบต์และได้รับ 9 EXP!  โพสต์ 2024-12-19 05:10
โพสต์ 15,223 ไบต์และได้รับ +4 EXP [ถูกบล็อค] เกียรติยศ +4 ความศรัทธา จาก สร้อยไข่มุกตาฮิตี   โพสต์ 2024-12-19 05:10
โพสต์ 15,223 ไบต์และได้รับ +2 EXP +5 ความกล้า จาก แว่นตา  โพสต์ 2024-12-19 05:10
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
มีดสั้นพูจิโอ
เกราะทหารโรมัน
รองเท้าเดินทัพ
Anker PowerCore
มาลาแห่งอัสสัมชัญ
สร้อยนำโชคจากไทสัน
คัมภีร์เอาชีวิตรอด(เอลล่า)
ประสาทสัมผัสดีขึ้น
แปลงร่าง
เสื้อค่ายจูปิเตอร์
หอกฮาลต้า
โล่อัสพิส
กล่องสรวงสวาท
Daedalus's Legacy
สื่อสารกับความรัก
สัญชาตญาณแห่งรัก
ทักษะมีดสั้น
ต่างหูเงิน
หอมเย้ายวน
หูฟังบลูทูธ
โรคดิสเล็กเซีย(กรีก)
โรคสมาธิสั้น
เสน่ห์อันเลิศล้ำ
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x1
x1
x2
x4
x1
x2
x1
x5
x5
x5
x8
x1
x4
x2
x7
x1
x1
x10
x2
x1
x5
x1
x1
x1
x20
x1
x1
x2
x7
x1
x3
x2
โพสต์ 2024-12-20 00:13:18 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Mackenzie เมื่อ 2024-12-20 11:01

52.Gift from San Antonio

-14.12.24  /  03:00PM.-


 หลังจากใช้เวลากับพี่น้องร่วมบ้านอย่างจูลี่และซิลเวอร์ที่เพิ่งพบกันครั้งแรกแล้ว แมคเคนซีก็ปลีกตัวออกมาจากทั้งคู่ ด้วยเหตุผลที่ว่าจะไปทำธุระหลังจากที่พวกเขาทานอาหารร่วมกันที่โรงอาหารเสร็จ และตอนนี้เดมิก็อดหนุ่มก็มายืนอยู่ตรงหน้าเตาไฟบูชาเทพที่หน้าโรงอาหารแล้ว


แมคเคนซียืนมองเปลวไฟตรงหน้าที่ขยับวูบไหวราวกับมีชีวิต ตั้งแต่มาที่ค่ายฮาล์ฟบลัดเขายังไม่เคยใช้มันเป็นสื่อกลางเพื่อส่งของถึงผู้เป็นมารดาเพียงสักครั้งด้วยยังไม่เชื่อว่าการทำเช่นนี้จะเป็นไปได้จริงพอ ๆ กับการเอามือแตะรูปปั้นแล้วพูดคนเดียวเป็นวรรคเป็นเวนแม้เขาจะเห็นเดมิก็อดหลาย ๆ คนรวมถึงดีนคนรักของเขานำสิ่งของมาเผาที่นี่หลายต่อหลายครั้งแล้วก็ตาม


แต่ทั้งเหตุการณ์ที่ซานอันโตนิโอเมื่อหลายอาทิตย์ก่อนและที่หน้าบ้านเมื่อช่วงสายวันนี้แสดงให้เห็นแล้วว่าการแตะมือกับรูปปั้นนั้นไม่เพียงเป็นการปลดพลังประจำตัวตามเวลาที่สมควรได้รับแต่ยังสามารถติดต่อสื่อสารกับเทพีผู้เป็นมารดาได้จริง อีกทั้งนางยังเป็นผู้บอกเองว่าจะได้รับสิ่งที่เผาจากกองไฟนี้ แมคเคนซีจึงเริ่มวางใจขึ้นมาบ้างว่าของที่ซื้อมาจะไม่ถูกเปลวไฟเผามอดไหม้จนเสียเปล่า


“ขอโทษที่มาช้า พอดีผมเจอคนในบ้านเลยอยู่คุยกันนานไปหน่อย…”


แมคเคนซีเริ่มพูดกับเปลวไฟตรงหน้า ริมฝีปากระบายยิ้มน้อย ๆ เมื่อนึกถึงพี่น้องร่วมสายเลือดที่เพิ่งแยกกันเมื่อสักครู่


“ผมเพิ่งได้พบกับซิลเวอร์ เขาบอกว่าช่วงนี้พ่อของเขาให้หยุดพักผ่อนก็เลยวางมือจากงานกลับมาอยู่ค่ายระยะหนึ่ง จูลี่ก็แข็งแรงดี ส่วนชาร์ล็อต…เธอไปทำภารกิจยังไม่กลับมาเลย ผมหวังว่าท่านจะคอยเฝ้ามองและคุ้มครองให้เธอทำภารกิจสำเร็จและกลับมาถึงค่ายอย่างปลอดภัย…”


เงียบไปเล็กน้อยก่อนจะหยิบกล่องผ้าใบเล็กออกมาจากกระเป๋าแจ๊คเก็ตที่สวมอยู่




“สร้อยนี่ผมซื้อมาจากตอนที่ไปซานอันโตนิโอ ถือว่าเป็นของฝากก็คงไม่ผิดนัก ผมเลือกของขวัญให้ผู้หญิงไม่เก่งเท่าไหร่ แต่ก็หวังว่าท่าน…คุณจะชอบมันนะ”


แมคเคนซีถือโอกาสเปลี่ยนคำสรรพนามเรียกอีกฝ่าย ก่อนจะหย่อนกล่องกระดาษที่มีสร้อยคอในมือลงเตาไฟ ยามเฝ้ามองของสิ่งนั้นถูกเผาไหม้จนเป็นเถ้าถ่านนั้นน่าเสียดาย แต่พอคิดว่ามันจะไปถึงมือผู้เป็นมารดาแล้วก็ค่อยเบาใจขึ้น




แบบฟอร์มถวายของ

ชื่อของคุณ   แมคเคนซี คลอดด์ ลินคอล์น

ของที่ถวาย  :  สร้อยไข่มุกตาฮิตี

เทพที่ถวายของ  :  เฮคาที

คำพูดที่อยากคุยกับเทพ   (ข้อความสีน้ำเงินทั้งหมด) 


BELIEVER (ผู้ศรัทธาเหล่าเทพ)   โบนัสเพิ่มความโปรดปราน +15


@God


แสดงความคิดเห็น

God
คุณได้รับความสัมพันธ์กับ [God-21-1] เฮคาที เพิ่มขึ้น 30 โพสต์ 2024-12-20 00:46
โพสต์ 25515 ไบต์และได้รับ 12 EXP!  โพสต์ 2024-12-20 00:13
โพสต์ 25,515 ไบต์และได้รับ +10 EXP +10 ความกล้า +15 ความศรัทธา จาก เวทมนต์ [II]  โพสต์ 2024-12-20 00:13
โพสต์ 25,515 ไบต์และได้รับ +5 EXP +10 เกียรติยศ +10 ความศรัทธา จาก คบเพลิงเวท  โพสต์ 2024-12-20 00:13
โพสต์ 25,515 ไบต์และได้รับ +10 EXP +10 ความศรัทธา จาก ศาสตร์การปรุงยา  โพสต์ 2024-12-20 00:13
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
Midnight Styx
หนังสือรวมบทกวีของอพอลโล
แหวนดาราจรัส
น้ำหอมเฮคาที
เหรียญนกฮูก
สร้อยคอดีไซน์เท่
กางเกงเดินป่า
ตำราเวทมนต์เฮคาที
เข็มกลัดเฮคาที
กุหลาบสีน้ำเงินทอง
เกราะนักรบสีทองแดง
การควบคุมหมอกขั้นสูง
มาลาแห่งอัสสัมชัญ
เรียกอาวุธจากหมอก
การปลุกผี
คบเพลิงเวท
การร่ายคาถา
ศาสตร์การปรุงยา
ต่างหูเงิน
หมวกแก๊ป
แจ็คเก็ต YANKEES
แว่นกันแดด
นาฬิกาสปอร์ต
รองเท้าเซฟตี้
สื่อสารกับภูตผีปีศาจ
เสื้อค่ายฮาล์ฟบลัด
โรคสมาธิสั้น
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x1
x1
x1
x1
x5
x3
x3
x1
x1
x1
x1
x1
x2
x2
x10
x14
x90
x90
x5
x6
x1
x2
x6
x2
x1
x2
x7
x15
x10
x7
x2
x9
x6
x4
x3
x70
x4
x10
x6
x13
x6
x28
x3
x55
x9
x189
x14
x14
x48
x45
x11
x5
x5
x5
x2
x5
x2
x11
x20
x10
x10
x2
x2
x2
x6
x1
x3
x12
x6
x3
x5
x1
x1
x1
x1
x2
x1
x1
x2
x6
x1
x13
x2
x4
x6
x2
x1
x16
x175
x192
x10
x6
x10
x10
x26
x70
x91
x1
x1
x2
x7
x4
x1
x1
x1
x1
x5
โพสต์ 2024-12-21 20:13:41 | ดูโพสต์ทั้งหมด






CHIT CHAT BEFORE THE TRIP
20-12-2024 | 08.30 PM



               เตาไฟเฮสเทียในยามเช้าเป็นสถานที่ที่เงียบสงบ เปลวไฟสีทองวูบไหวอย่างอ่อนโยนในอากาศยามเช้าซึ่งยังคงเย็นสบาย แม้จะไม่มีกลิ่นหอมพิเศษใด ๆ ลอยมา แต่การอยู่ใกล้เปลวไฟนั้นทำให้หัวใจของคนที่ยืนอยู่รู้สึกอบอุ่น


               ร่างบางของไนมีเรียยืนนิ่งอยู่เบื้องหน้าเตาไฟ เสื้อคลุมขนสัตว์สีดำหรูหราที่ไปหาซื้อมาจากไทม์สแควร์อยู่นานสองนานพาดอยู่บนแขนของเธอ ดวงตาสีเฮเซลจับจ้องเปลวไฟราวกับพยายามมองหาคำตอบจากสิ่งที่เธอรู้ดีว่าจะไม่มีวันตอบกลับ


               “แม่…” เสียงของเธอเบาและมั่นคง “ฉันอยากจะบอกว่าฉันพร้อมแล้ว สำหรับวันพรุ่งนี้ที่โอลิมปัส น่าเสียดายที่พวกเขาพึ่งบอก่าเทพใต้พิภพจะไมไ่ด้มาร่วมงานด้วย… โลกของเทพมีการแบ่งแยกไม่ต่างจากมนุษย์สินะ”


               “หน้าเทศกาลทั้งที ปกติแล้วเอเดรียนไม่เคยพลาดโอกาสที่จะให้ของขวัญกับคนในครอบครัว ปีนี้ให้ฉันทำแทนก็แล้วกัน” เธอวางเสื้อคลุมลงใกล้เตาไฟอย่างระมัดระวัง เปลวเพลิงแตะแผ่วเบาที่เนื้อผ้าและกลืนมันเข้าไปอย่างรวดเร็ว เธอรู้ว่าของขวัญชิ้นนี้จะไม่มีวันไปถึงมือผู้รับโดยตรง แต่เธออยากเชื่อว่าเทพีเฮคาทีผู้เป็นมารดากำลังเฝ้ามองเธออยู่ อย่างน้อยเสื้อคลุมขนสัตว์ก็อาจช่วยให้ผู้รับอบอุ่นฤดูหนาวนี้


               “สองสามวันที่ผ่านมา…” เธอเริ่มต้นเล่าเสียงแผ่ว ดวงตาของเธอสั่นไหวเพียงครู่ก่อนจะกลับมาสงบอีกครั้ง “มันมีทั้งเรื่องดีและเรื่องแปลก ฉันได้รับการบ้านให้ไปล่าหมาป่าแอรีส เหมือนเป็นการทดสอบความอดทนและไหวพริบ และฉันจะทำมันให้สำเร็จ แม้จะเจ็บตัวบ้าง แต่ฉันคิดว่าฉันทำได้”


               ไนมีเรียขยับมือไปที่สร้อยคอซึ่งมีจี้หยกแขวนอยู่ หยกสีชมพูที่ถูกบันทึกในตำนานว่าหยกเลือดหงส์แกะสลักเป็นลวดลายปราณีตส่งประกายหยอกล้อแสงตะวัน เธอยิ้มมุมปาก แต่รอยยิ้มนั้นเต็มไปด้วยความรู้สึกหลายอย่างที่ซับซ้อน “อีกเรื่องหนึ่ง…” เธอพูดด้วยน้ำเสียงเปลี่ยนไปเล็กน้อย “แม่คงเห็นแล้วว่าฉันได้เจอ ‘ตี้จวิน’ เทพที่ดูเหมือนจะหลงยุคคนนั้น จนถึงปัจจุบันเขาก็ยังไม่กล้าระบุฐานะของตนว่าตัวเองเป็นใคร”


               สาวบลอนด์หัวเราะเบา ๆ แต่แววตาของเธอฉายแววสงสัย “เขาให้จี้หยกนี้กับฉัน บอกว่ามันจะนำโชคมาให้ แต่ฉันรู้สึกได้ว่ามันอาจไม่ใช่แค่ของขวัญธรรมดา ไหนๆ ได้ไปที่โอลิมปัสแล้วคงต้องลองหาข้อมูลในคลังความรู้ของเทพแห่งปัญญาดูสักหน่อยเผื่อจะมีเงื่อนงำบางอย่างซ่อนอยู่”


               เปลวไฟยังคงลุกไหม้อย่างสงบ มันไม่ได้ให้คำตอบหรือสัญญาณใด ๆ ราวกับเฮคาทีกำลังเฝ้ามองและฟังลูกสาวของเธอด้วยความอดทน ไนมีเรียรู้ดีว่ามารดาเทพีของเธอไม่เคยตอบกลับมา แต่การได้พูดออกไปก็เหมือนเป็นการปลดปล่อยความคิดและความรู้สึกที่เธอเก็บไว้ ระบายมันออกมาบ้าง


               “คุณแม่…” เธอกล่าวด้วยน้ำเสียงที่แผ่วลง “หวังว่าสักวันเราจะได้พบกัน ฉันอยากจะมอบของขวัญให้แม่ด้วยตัวเอง ไม่ใช่แค่ฝากไว้กับเปลวเพลิงนี้”


               เธอยืนนิ่งอยู่ตรงนั้นอีกครู่หนึ่ง ก่อนจะหันหลังกลับอย่างช้า ๆ “ไว้พบกันใหม่นะ ครั้งหน้าฉันจะเล่าเรื่องสนุกๆ ให้ฟังอีก”



[แบบฟอร์มถวายของ]

ชื่อของคุณ: ไนมีเรีย นีนี่ของแม่จ๋า (?)

ของที่ถวาย: เสื้อคลุมขนสัตว์สุดหรูหราเหมือนถลกหนังหมาป่าเอรีสมาทำ

เทพที่ถวายของ: เฮคาที มายมามี๊

คำพูดที่อยากคุยกับเทพ: ให้ไปตีสนิทคนอื่นเพื่อล้วงเอาความลับนี่ฟังดูไม่ใช่แม่เลย มันไม่เท่ ไม่โรแมนติก หรืออย่างน้อยก็ควรใช้วิธีที่สมเป็นเทพีราชินีแม่มดมากกว่านี้ คุณดีบอกว่าแม้แต่เหล่าเทพก็มีกลุ่มที่ไม่เป็นมิตรท่าจะจริง ถ้าไม่ใช่ถูกแอบอ้างรึแม่หลงเดินทางผิดเพราะถูกใครเป่าหูหนูจะคอยเป็นกำลังใจให้

(เล่าเรื่องเทพมิจให้แม่ฟัง)

BELIEVER [ผู้ศรัทธาเหล่าเทพ] โบนัสเพิ่มความโปรดปราน+15




@God 







แสดงความคิดเห็น

God
((เสียงแม่ลอยมาแว่วหู---วางใจเถอะลูกแม่ เขาไม่ได้เข้าหาลูกเพราะมีเจตนาร้าย ถึงยังไงแม่กับเขาก็สัมพันธ์ที่ดีต่อกัน))  โพสต์ 2024-12-21 20:19
God
คุณได้รับความสัมพันธ์กับ [God-21-1] เฮคาที เพิ่มขึ้น 30 โพสต์ 2024-12-21 20:18
โพสต์ 18730 ไบต์และได้รับ 9 EXP!  โพสต์ 2024-12-21 20:13
โพสต์ 18,730 ไบต์และได้รับ +2 EXP +2 เกียรติยศ +2 ความศรัทธา จาก หยกหงส์คู่นิรันดร์  โพสต์ 2024-12-21 20:13
โพสต์ 18,730 ไบต์และได้รับ +5 ความกล้า จาก โล่อัสพิส  โพสต์ 2024-12-21 20:13
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ต้านทานเวทมนตร์
สื่อสารกับสุนัข
ไฟแช็ค
ปากกาหมึกซึม
กิ๊บติดผม
กล่องดนตรี
ตำราเวทมนต์เฮคาที
การควบคุมหมอกขั้นสูง
เข็มกลัดเฮคาที
ทักษะยิงปืน
แหวนดาราจรัส(D)
คิดค้นคาถา
เส้นทางลับ
เรียกอาวุธจากหมอก
กล้องถ่ายรูป
Daedalus's Legacy
กำไลมิตรประสาน
บันทึกโซเฟีย
ชุดบำรุงอาวุธ
การปลุกผี
การร่ายคาถา
ศาสตร์การปรุงยา
คบเพลิงเวท
ผลิตภัณฑ์กันแดด
แหวนจันทราทมิฬ
โล่อัสพิส
เกราะหนัง
ชุดเครื่องเพชร
รองเท้าส้นสูง
สื่อสารกับภูตผีปีศาจ
โรคสมาธิสั้น
แว่นกันแดด
เสื้อค่ายฮาล์ฟบลัด
โรคดิสเล็กเซีย(กรีก)
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x10
x5
x2
x2
x10
x10
x1
x1
x10
x2
x18
x59
x11
x16
x5
x5
x2
x4
x1
x1
x4
x1
x5
x2
x20
x10
x4
x3
x1
x2
x5
x1
x1
x3
x1
x40
x7
x4
x35
x1
x3
x3
x35
x4
x16
x1
x1
x1
x3
x4
x1
x6
x52
x8
x10
x2
x1
x1
x9
x1
x1
x28
x1
x5
x2
x2
x3
โพสต์ 2025-1-3 15:34:56 | ดูโพสต์ทั้งหมด
01-01-2025 07.45 AM

I want to be your everything little darling



            ท้องฟ้ายามเช้าตรู่ยังคงพร่างพรายด้วยแสงแรกที่เพิ่งแทรกผ่านม่านเมฆบางเบา ลมอ่อนพัดกระซิบผ่านยอดไม้รอบค่ายฮาล์ฟบลัด นำพากลิ่นดินชื้นและน้ำค้างมาตลบอบอวล เตาไฟเฮสเทียตั้งอยู่ข้างโถงอาหารเป็นสถานที่ที่ทุกคนในค่ายรู้จักดี เปลวไฟที่ไม่มีวันดับนั้นลุกโชนด้วยความอบอุ่น สะท้อนถึงความศักดิ์สิทธิ์และพลังแห่งความหวัง


            ไนมีเรียในชุดเดรสสีเรียบแต่สง่างามเดินเข้ามาเงียบ ๆ ร่างอรชรหยุดยืนตรงหน้าเตาไฟ ท่าทางของเธอดูนิ่งสงบ ทว่าในแววตาสีเฮเซลที่เปล่งประกายนั้นกลับเต็มไปด้วยความคิดมากมายที่วนเวียนอยู่ในหัว


            เธอวางสมุดบันทึกลงข้างกาย แล้วหยิบดอกกุหลาบทองคำที่เปล่งประกายราวกับได้รับการหล่อหลอมจากดวงตะวันออกมาจากกระเป๋าสะพายเล็ก ๆ กุหลาบดอกนั้นเป็นของขวัญจากเทพีอโฟร์ไดต์ มันงดงามจนแทบไม่น่าเชื่อว่าเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นบนโลก


            “แม่คะ…” ไนมีเรียเริ่มพูดเบา ๆ เสียงของเธอแผ่วเบาแต่มั่นคง ดวงตาคู่งามจ้องมองเปลวไฟที่ไหวระริกในเตาอย่างตั้งใจ


            “รู้ว่าท่านอาจจะไม่ได้ตอบ แต่ก็อยากจะเล่าให้ฟังอยู่ดี เหมือนกับลูกแมวที่ล่าเหยื่อได้แล้วคาบกลับมาที่รัง อยู่ที่นี่ฉันไม่มีครอบครัวอื่นนอกจากคนในค่ายกับ…คุณ” น้ำเสียงของเธอแฝงความนอบน้อมและความปรารถนาที่จะเชื่อมโยงกับใครบางคนในสายเลือดเดียวกัน


            “ขึ้นปีใหม่แล้ว จนถึงตอนนี้ดวงความรักก็ดูจะยังไม่มี เฮ้ออ.. ต่างจากช่วงเรียนไฮสคูลมากเลย ตอนนั้นมีแต่รำคาญแล้วอยากหนีให้พ้นๆ แท้ๆ”


            ไนมีเรียเริ่มเล่าถึงสิ่งที่เธอพบเจอในช่วงเดือนที่ผ่านมา ตั้งแต่การเดินทางไปยังอิสตันบลูที่เต็มไปด้วยกลิ่นอายของอารยธรรมออตโตมัน การเผชิญหน้ากับกอร์กอนในร่างของเจ้าหญิงผู้ถูกสาป การค้นพบความแข็งแกร่งในตัวเองเมื่อจำเป็นต้องต่อสู้เพื่อเอาชีวิตรอด


            “อิสตันบลูเป็นเมืองที่สวยงามมากสถาปัตยกรรมทุกแห่งมีเรื่องเล่าในตัวเอง คิดว่าท่านคงชอบที่นั่นเหมือนกัน ถึงได้เรียกให้ไปเจอกอร์กอนใต้อ่างเก็บน้ำแบบนั้น” เธอยิ้มบาง ๆ ราวกับภาพเหล่านั้นยังชัดเจนในใจ ภาพการเสี่ยงต- ชวนให้รักใคร่ในมารดาขึ้นไปอีก


            “แม่รู้ไหมมีช่วงหนึ่งที่พ่อเอาตำราประวัติศาสตร์ออตโตมันมาให้อ่าน ตอนนั้นหนูพึ่งสิบเอ็ดแต่ก็อ่านหนังสือตั้งหนาๆ หมดในคืนเดียวเพราะตกหลุมรัก สุลต่านสุไลมานในประวัติศาสตร์เป็นผู้ชายที่น่าทึ่งมาก จะเรื่องวิศัยทัศน์ในการปกครอง รึเรื่องความรักก็ดี.. ในยุคสมัยของเขาไม่ว่าอีกฝ่ายจะเป็นทาสหรือชาวต่างชาติขอแค่มีความสามารถยังได้รับตำแหน่งสำคัญ ความเท่าเทียมแบบนั้นแม้แต่ในยุคปัจจุบันยังหาได้ยากเลย..เนอะ”


            จากนั้นหญิงสาวผมบลอนด์เล่าถึงภารกิจใหม่ที่เธอกำลังจะเผชิญในนิวออร์ลีนส์ เมืองที่ขึ้นชื่อว่าเต็มไปด้วยมนต์ดำและพลังลี้ลับ ไนมีเรียหวังว่าการเดินทางครั้งนี้จะเปิดโอกาสให้เธอได้เรียนรู้เพิ่มเติมเกี่ยวกับพลังเวทมนตร์ของตัวเอง เด็กสาวเลือกเก็บข้อมูลเกี่ยวกับภารกิจไว้เมื่อซุสต้องการให้เรื่องนี้เป็นความลับมากที่สุด


            เมื่อเรื่องราวของเธอสิ้นสุดลง ร่างในเดรสยาวหยิบดอกกุหลาบทองคำขึ้นมาอีกครั้ง นิ้วเรียวไล้ไปตามกลีบกุหลาบด้วยความอ่อนโยน ราวกับสิ่งที่อยู่ในมือคือสิ่งมีชีวิตที่เปราะบาง


            “ในสวนของแม่มีดอกกุหลาบแบบนี้รึเปล่า? ได้มาจากเทพีแห่งความงามก็จริง แต่ไม่รู้ว่าจะเอาไปทำอะไรดีดูหรูหราทีเดียวคงเหมาะเอาไปประดับแท่นพิธีกรรมของแม่”


            ไนมีเรียโน้มตัวลงเล็กน้อยก่อนวางดอกกุหลาบลงในเปลวไฟ เปลวไฟสีส้มแดงลุกท่วมกลีบกุหลาบอย่างรวดเร็ว แต่แทนที่จะเผาไหม้จนเป็นเถ้าถ่าน มันกลับค่อย ๆ กลืนกลีบกุหลาบเข้าสู่เปลวไฟ ราวกับพลังของมันถูกส่งผ่านไปยังอีกมิติ เธอจ้องมองเปลวไฟอย่างนิ่งสงบ รอคอยการตอบรับจากเทพีมารดา แม้ลึก ๆ แล้วรู้ดีว่าไม่มีคำตอบใด ๆ จะดังกลับมา แต่ในความเงียบงันนั้น เธอกลับรู้สึกถึงสายสัมพันธ์บางอย่างที่ยากจะอธิบาย


            “เงียบอีกแล้ว คราวนี้ก็หวังว่าจะมีการตอบกลับเหรอ?” คลาริสซ่ากระซิบถาม เสียงของวิญญาณผู้คุ้มครองแฝงด้วยความอ่อนโยน


            ไนมีเรียยิ้มมุมปากเล็กน้อยพลางส่ายหัว “ไม่หรอก ฉันรู้ดีว่าคงมีเหตุผลอื่นที่เทพติดต่อกับลูกของพวกเขาโดยตรงไม่ได้ บางครั้งฉันก็รุ้สึกว่าเด็กบ้านไดโอนีซัสโชคดีนะ คุณดีอยู่ใกล้ๆ ค่ายนี้เองมีโอกาสได้พูดคุยเจอกันบ่อยๆ” เธอตอบในใจ ขณะยังคงจ้องมองเปลวไฟที่เริ่มสงบลง


            “บางครั้งการสื่อสารก็ไม่จำเป็นต้องใช้คำพูด” คลาริสซ่ากล่าวปลอบประโลม “สิ่งที่เธอทำวันนี้ อีกฝ่ายคงรับรู้และเห็นคุณค่า”


            “ฉันทำในสิ่งที่อยากทำเสร็จแล้ว เรื่องอื่นก็ปล่อยไปตามธรรมชาติแล้วกัน” เมื่อดอกกุหลาบถูกเปลวไฟกลืนจนหมดสิ้น ไนมีเรียค่อย ๆ ยืนขึ้น ร่างบางปัดฝุ่นเบา ๆ ออกจากกระโปรงของเธอ ก่อนจะเหลือบมองเตาไฟเป็นครั้งสุดท้าย


            “เดี๋ยวมาคุยด้วยใหม่นะแม่ ยังไม่ได้เล่าเรื่องเทพแปลกที่ให้จี้หยกนี้มาเลย.. ขนาดไปถามในศูนย์การเรียนรู้ของเทพีอธีน่าก็ยังยืนยันตัวตนไม่ได้ ยิ่งดูยิ่งคล้ายมิจฉาชีพจริงๆ” 


            เสียงของเธอแผ่วเบา แต่เต็มไปด้วยความจริงใจไนมีเรียเดินกลับไปยังโถงอาหาร เสียงฝีเท้าของเธอดังก้องเบา ๆ ในความเงียบสงบของยามเช้า แสงแรกของดวงอาทิตย์ที่เริ่มฉายแสงทำให้ดวงตาสีเฮเซลของเธอเปล่งประกาย



[แบบฟอร์มถวายของ]

ชื่อของคุณ: ไนมีเรีย นีนี่ของแม่จ๋า (?)

ของที่ถวาย: ดอกทองของอโฟร์ไดต์ เอาไว้ทำพิธีนะแม่วิบวับๆ ดี

เทพที่ถวายของ: เฮคาที มายมามี๊

คำพูดที่อยากคุยกับเทพ: ตามข้อความสีม่วง แม่ขอโชคด้านความรักหน่อยย

(เล่าเรื่องหาข้อมูลสร้อยจากเทพมิจให้แม่ฟัง)
กุหลาบสีทอง  [เอฟเฟคที่1: เมื่อนำไปบูชาเหล่าเทพ จะได้ความโปรดปราน+50]

BELIEVER [ผู้ศรัทธาเหล่าเทพ] โบนัสเพิ่มความโปรดปราน+15 @God 


i'll melt your heart into two @HyeRi Codes

แสดงความคิดเห็น

God
คุณได้รับความสัมพันธ์กับ [God-21-1] เฮคาที เพิ่มขึ้น 65 โพสต์ 2025-1-3 16:10
โพสต์ 32238 ไบต์และได้รับ 18 EXP!  โพสต์ 2025-1-3 15:34
โพสต์ 32,238 ไบต์และได้รับ +10 EXP +10 ความกล้า +15 ความศรัทธา จาก เวทมนต์ [II]  โพสต์ 2025-1-3 15:34
โพสต์ 32,238 ไบต์และได้รับ +10 EXP +10 ความศรัทธา จาก ศาสตร์การปรุงยา  โพสต์ 2025-1-3 15:34
โพสต์ 32,238 ไบต์และได้รับ +15 EXP +25 เกียรติยศ +25 ความศรัทธา จาก คบเพลิงเวท  โพสต์ 2025-1-3 15:34
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ต้านทานเวทมนตร์
สื่อสารกับสุนัข
ไฟแช็ค
ปากกาหมึกซึม
กิ๊บติดผม
กล่องดนตรี
ตำราเวทมนต์เฮคาที
การควบคุมหมอกขั้นสูง
เข็มกลัดเฮคาที
ทักษะยิงปืน
แหวนดาราจรัส(D)
คิดค้นคาถา
เส้นทางลับ
เรียกอาวุธจากหมอก
กล้องถ่ายรูป
Daedalus's Legacy
กำไลมิตรประสาน
บันทึกโซเฟีย
ชุดบำรุงอาวุธ
การปลุกผี
การร่ายคาถา
ศาสตร์การปรุงยา
คบเพลิงเวท
ผลิตภัณฑ์กันแดด
แหวนจันทราทมิฬ
โล่อัสพิส
เกราะหนัง
ชุดเครื่องเพชร
รองเท้าส้นสูง
สื่อสารกับภูตผีปีศาจ
โรคสมาธิสั้น
แว่นกันแดด
เสื้อค่ายฮาล์ฟบลัด
โรคดิสเล็กเซีย(กรีก)
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x10
x5
x2
x2
x10
x10
x1
x1
x10
x2
x18
x59
x11
x16
x5
x5
x2
x4
x1
x1
x4
x1
x5
x2
x20
x10
x4
x3
x1
x2
x5
x1
x1
x3
x1
x40
x7
x4
x35
x1
x3
x3
x35
x4
x16
x1
x1
x1
x3
x4
x1
x6
x52
x8
x10
x2
x1
x1
x9
x1
x1
x28
x1
x5
x2
x2
x3
โพสต์ 2025-1-3 21:18:06 | ดูโพสต์ทั้งหมด
271
ส่งการบ้านทุกอย่าง (แบบทุกอย่างจริง ๆ นะ)
               
               31/12/2024 เวลา 13.56 น.

               ณ บ้านโพไซดอน ดีนเห็นไทสัน พี่ใหญ่ของบ้านเตรียมจัดกระเป๋าเตรียมออกเดินทางไปที่ไหนสักที่

               “นายจะไปไหนเหรอไทสัน?” อดที่จะถามไม่ได้

               ทั้งที่รู้อยู่แล้วว่าการเป็นเดมิก็อดต้องออกเดินทางไกลตลอดเวลา อาจเป็นเพราะอีกฝ่ายเป็นครูสอนวิชาอสุรกายศึกษาด้วยมั้ง เขาจึงคิดว่าอีกฝ่ายจะอยู่ประจำที่ค่ายฮาล์ฟบลัด ไม่ออกเที่ยวฉ่ำเหมือนอาจารย์มหาวิทยาลัย

               “ฉันจะกลับไปนิวโรมน่ะ” ไทสันยิ้มเขิน ๆ “คือว่า.. เอลล่าแฟนฉันเธอตั้งครรภ์น่ะ”

               “โอ้…” ดีนติดสตั๊นท์ไปเล็กน้อยก่อนจะตั้งสติได้ ชายหนุ่มร่วมยินดีด้วยรอยยิ้มหน้าบาน “เฮ้! ดีใจด้วย นายกำลังจะได้เป็นพ่อคนเหรอไทสัน!!”

               “ขอบคุณนะดีน คือว่าฉันน่าจะกลับไปที่นิวโรมยาว ๆ เลย น่าเสียดาย… สอนวิชาอสุรกายให้นายไปได้แค่คาบเดียวเอง ของเดือนหน้าคงต้องเปลี่ยนครูสอนใหม่แล้วล่ะ”

               “เฮ้ย ไม่เป็นไร!” ดีนเข้าไปตบบ่าพี่ชาย “ถ้าเป็นฉัน… หมายถึงถ้าแมคซี่ท้องได้ฉันก็อยากลางานไปดูแลเขาเหมือนกัน นายทำหน้าที่สามีที่ดีก็ถูกต้องแล้วพี่ชาย จริงสิ ฉันยังค้างการบ้านนายไว้นี่นา ถ้างั้นนายช่วยตรวจให้ฉันเลยได้ไหม?”

               “อื้ม ได้นะ” ไทสันพยักหน้ารับ จากนั้นดีนก็รีบไปหยิบการบ้านที่เขาทำเสร็จแล้วมาส่งให้ไทสันตรวจ อีกฝ่ายค่อย ๆ อ่านเนื้อหารายงานอย่างพิถีพิถันทุกบรรทัดตั้งแต่ฮิปโปแคมปัสไปจนถึงนิลกายหน้าสุดท้าย ไซคลอปส์หนุ่มหัวเราะน้อย ๆ กับแหล่งอ้างอิงที่ดีนใส่มา “ท่านพ่อบอกแบบนั้นเหรอ แต่ความจริงก็เดาได้ไม่ยาก”

               “ใช่ไหมล่ะ ขนาดเคลพีพ่อยังทำสายตาเหมือนอยากได้ นายต้องได้เห็นแววตาเขาตอนนั้น” ดีนหัวเราะ “เออนี่.. ฉันไปคุ้ยแผ่นเสียงมา เป็นเพลงที่น่าจะเหมาะกับทารกในครรภ์นะ เอ่อ.. ฉันไม่รู้ว่าลูกของนายจะมีพัฒนาการเหมือนมนุษย์หรือเปล่า ถ้าเป็นทารกมนุษย์ทั่วไปเด็กจะมีพัฒนาการทางการได้ยินช่วงห้าถึงหกเดือน นายลองเปิดให้ลูกฟังช่วงนั้นก็ได้”

               “ขอบใจนะดีน เอลล่าต้องดีใจมากแน่ ๆ”

               “เอาไว้ลูกนายเกิดแล้วฉันจะหาของขวัญรับขวัญหลานให้อีกทีนะ พาลูกกับแฟนนายมาเยี่ยมฮาล์ฟบลัดบ้างล่ะ หรือไม่ก็อาจเป็นฉันที่ได้ไปนิวโรมก่อน”

               ดีนยิ้มกว้างให้พี่ชาย พร้อมกับโชว์ใบรับรองการเข้าเมืองให้ดู เพิ่งทำเรื่องเมื่อวานแต่คุณไครอนออกเอกสารให้ไวอย่างกับว่าเขาจะไปพรุ่งนี้ จะว่าไปก็นึกขึ้นได้ว่าเดือนหน้าประกาศงดคลาสทุกวิชา ควรจะรีบส่งการบ้านวิชากรีกที่ทำเสร็จจนลืมไปด้วย
               “เดี๋ยวฉันไปก่อน ต้องเอาการบ้านวิชาภาษากรีกไปส่งอีก แล้วก็มีของฝากให้เทพีแอมฟิไทรต์ด้วย ขอตัวก่อนนะ”

               .
               .
               .

               ไม่รู้ว่าต้องไปหาตัวอาจารย์สอนวิชาภาษากรีกโบราณได้ที่ไหน บางทีเขาอาจไปนั่งรอที่หน้าบ้านไทคีทั้งวัน หรือไม่ก็… โชคอาจดีกว่าที่คิด เพราะเมื่อก้าวขาออกจากกระท่อมหมายเลขสาม ดีนก็พบรีเบคก้าเดินสวนทางมาที่หน้ากองไฟเฮสเทีย

               “โอ๊ะ! รอก่อนครับคุณรีเบคก้า” ดีนรีบเรียกเธอไว้ก่อนที่หญิงสาวจะเดินจากไป ธิดาแห่งไทคีจึงหันมายิ้มให้ด้วยใบหน้าที่สวยกินคน

               “ว่าไงจ๊ะ?” โฉมงามมองสมุดแบบฝึกหัดที่มองปราดเดียวก็รู้ว่าเป็นวิชาที่เธอสอน “นั่นมันการบ้านนี่นา เธอจะส่งการบ้านใช่ไหม?”

               “ใช่ครับ ถ้าไงก็รบกวนด้วยนะคุณครู”

               “ได้แน่นอน เอาไว้ยังไงค่อยมารับแบบฝึกคืนนะจ๊ะ แล้วก็อย่าลืมทบทวนตัวอักษรกรีกโบราณและคำศัพท์ด้วยล่ะ กว่าคลาสจะเปิดอีกทีก็เดือนกุมภาพันธ์เลย ความสำคัญของการเรียนภาษาคือการสนทนาบ่อย ๆ ถ้าอยากได้ผู้ช่วยก็มาหาครูที่กระท่อมไทคีได้นะ”

               กล่าวจบหญิงสาวก็ขยิบตาให้ ดีนอยากบอกเหลือเกินว่าอย่าทำแบบนี้มันไม่ดีต่อใจคนไม่โสด โชคดีนักที่ยังไม่ทันได้ถูกมนต์มหาเสน่ห์ (ไทคีเวอร์ชั่น) ควบคุมทั้งสองก็ต้องแยกจากกันแล้ว… แค่คนเดินผ่านมันก็สั้น ๆ แบบนี้แหล่ะ

               .
               .
               .

               สุดท้ายคือการเอา ‘การบ้าน’ มาส่งที่เตาไฟบูชาเทพ แต่สิ่งที่ดีนหย่อนเข้ากองไฟไม่ใช่สมุดการบ้านทว่าเป็นผ้าพันคอลายเท็กซัสสีสันฉูดฉาดที่ซื้อมาจากซานอันโตนิโอ เพื่อถวายแก่เทพีแอมฟิไทรต์ แม่เลี้ยงของเขาเอง



               “สวัสดีครับคุณน้าแอมม์ ผมดีนนะครับ เรียกชื่อนี้ก็คงได้ ในเมื่อคุณใช้ชื่อนี้ในฐานะคุณแม่ของเชมัส” เขาเว้นช่วงนิดหน่อยก่อนกล่าวต่อ “ผมพาเชมัสมาที่ค่ายฮาล์ฟบลัดอย่างปลอดภัยแล้วนะครับ ไม่คิดเลยว่าอยู่ ๆ การกลับบ้านไปเลือกตั้งและฉลองวันขอบคุณพระเจ้าจะทำให้ผมได้พบกับเดมิก็อดซะได้”

               ดีนหัวเราะเบา ๆ ก็ตามที่พูด ใครจะคิดล่ะว่าเดมิก็อดน้อยจะเป็นเด็กข้างบ้านที่เขาถูกจ้างมาเป็นพี่เลี้ยงเด็กได้เป็นเดือน ๆ โดยไม่รู้ความจริง แถมเด็กคนนั้นยังถือเป็นคนในครอบครัวแม้จะต่างสายเลือดกันอีก มันจะมีอะไรบังเอิญไปกว่านี้อีกไหมล่ะ?

               “ตอนนี้น้องสบายดี เชมัสเป็นเด็กดีและเรียบง่าย เลยปรับตัวเข้ากับค่ายได้ไม่ยาก เขายังไม่ได้เรียนวิชาการต่อสู้เลยครับ ส่วนการศึกษาคุณฌอนได้ลงทะเบียนให้เขาเรียนที่โรงเรียนในลองไอแลนด์แล้ว ที่นั่นมีเด็กเดมิก็อดเรียนอยู่หลายคน หนึ่งในนั้นคือรีชน้องสาวผม และจูลี่น้องชายของแฟน ทั้งคู่เรียนในเกรดเจ็ดเหมือนกัน หวังว่าพวกเขาจะได้อยู่ห้องเดียวกันในวันเปิดเทอมนะครับ ผมจะช่วยดูแลเขาอีกที คุณไม่ต้องเป็นห่วงเลย”

               แล้วก็ได้เวลาส่งการบ้านของจริง…

               “ตามที่คุณน้าเคยขอร้องเอาไว้ครับ ผมได้เตือนเอโลอิสเรื่องที่เธอถูกเทพใต้พิภพปองร้ายแล้ว เธอน่าจะระวังตัวมากขึ้น ส่วนกำหนดการเดินทางยังไม่รู้ เห็นว่าเธอต้องไปขอคำปรึกษาจาก รุ่นพี่แอนนาเบ็ธ เชส ที่อีสท์วิลเลจอะพาร์ตเม้นต์ แต่ดูเหมือนว่ารุ่นพี่คนนั้นจะมาที่ค่ายแล้วแฮะ เธอคงไม่ต้องเหนื่อยไปหา เท่าที่ผมทราบก็มีเท่านี้ครับ”

               ดวงตาสีเปลือกไม้มองผ้าพันคอสีฉูดฉาดที่กลายเป็นขี้เถ้าจนหมด

               “ถ้างั้นผมขอตัวก่อน แล้วก็สวัสดีปีใหม่ล่วงหน้านะครับคุณน้า ถ้าพ่ออยู่แถวนั้นก็ฝากความคิดถึงไปหาเขาด้วย ขอบคุณมากครับที่เอ็นดูผมมาตลอดทั้งปีนี้”

               ดีนยิ้มให้กองไฟ จากนั้นเขาก็ผละออกมาจากสถานที่ติดต่อกับทวยเทพ คืนนี้อีกยาวนาน ไปเตรียมตัวเตรียมใจที่กระท่อมเฮคาทีดีกว่า…



ส่งการบ้านวิชาอสุรกายศึกษาI [
LINK]
INT +5
มอบ [แผ่นเสียง] แก่ [ไทสัน]

+5 ความสนิทจากน้ำหอม Unisex
แก่ [ไทสัน]

ส่งการบ้านวิชาภาษากรีกโบราณ [LINK]
+3 POINT
+5 ความสนิทจากน้ำหอม Unisex แก่ [รีเบคก้า แม็กลีน]

แจ้งแผนการเดินทางของเอโลอิส แก่ เทพีแอมฟิไทรต์ (?)

แบบฟอร์มถวายของ
ชื่อของคุณ: ดีน เอลวิน อัลวาเรซ นีล
ของที่ถวาย: ผ้าพันคอ
เทพที่ถวายของ: แอมฟิไทรต์
คำพูดที่อยากคุยกับเทพ: (ข้อความสีส้มทั้งหมด)
HEROES (วีรบุรุษผู้โปรดปราน) โบนัสเพิ่มความโปรดปราน+25

แสดงความคิดเห็น

ช่วยด้วยยยย มีคนขโมยของโผมมมมม 😭😭😭  โพสต์ 2025-1-4 19:48
God
คุณได้รับความสัมพันธ์กับ [NPC-08] ไทสัน เพิ่มขึ้น 10 โพสต์ 2025-1-3 22:03
God
คุณได้รับความสัมพันธ์กับ [NPC-08] ไทสัน เพิ่มขึ้น 5 โพสต์ 2025-1-3 21:49
God
คุณได้รับความสัมพันธ์กับ [NPC-07] รีเบคก้า แม็กเคลน เพิ่มขึ้น 5 โพสต์ 2025-1-3 21:49
God
คุณได้รับความสัมพันธ์กับ [God-23-1] โดลอส เพิ่มขึ้น 40 โพสต์ 2025-1-3 21:48
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
Midnight Styx
น้ำมันหอมกลิ่นสุริยะ
กางเกงเดินป่า
Anker PowerCore
หมวกคอรินเธียน
เข็มทิศมหาสมุทร
สื่อสารใต้น้ำ
เซ็นเชอร์น้ำ
เข็มกลัดโพไซดอน
ล็อคเก็ตรูปหัวใจ
มาลาแห่งอัสสัมชัญ
กุหลาบสีน้ำเงินทอง
โล่อัสพิสขัดเกลา
หนังสือรับรองไครอน
สร้อยข้อมืออัจฉริยะ
แจ๊กเก็ตยีนส์
แว่นตา
ตรีศูลน้อย
นาฬิกาสปอร์ต
ควบคุมน้ำ
ภูมิคุ้มกันพิษ
ภูมิคุ้มกันเปียก
ทักษะหอก
สายน้ำเยียวยา
สื่อสารกับสัตว์ทะเล&ม้า
รองเท้าเซฟตี้
หายใจใต้น้ำ
โรคสมาธิสั้น
เสื้อค่ายฮาล์ฟบลัด
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x1
x2
x1
x1
x1
x1
x1
x1
x1
x1
x1
x5
x2
x2
x1
x1
x1
x1
x2
x5
x6
x1
x1
x3
x7
x1
x1
x1
โพสต์ 2025-1-7 18:34:20 | ดูโพสต์ทั้งหมด
68. Happy new year mom

-01.01.25  /  10:45AM.-


เพราะฝันแปลกประหลาดเมื่อกลางดึก กว่าแมคเคนซีจะข่มตานอนได้ก็เข้าสู่ช่วงเช้ามืดไปแล้ว วันนี้เขาจึงมาทานมื้อเช้าช้ากว่าปกติ ภายในโรงอาหารจึงไม่ค่อยมีผู้คนเท่าไหร่ รวมถึงตรงเตาไฟบูชาเทพที่แทบไม่มีใครเดินผ่าน


แมคเคนซีหยุดยืนอยู่หน้าเตาไฟ มองของในมือที่หยิบติดมาจากบ้าน ตั้งใจว่าจะส่งไปถึงผู้เป็นมารดาหลังทานอาหารเสร็จ ชุดเดรสลายลูกไม้สีดำสนิทถูกใส่เข้าไปในกองเพลิง เนื้อผ้าค่อย ๆ ถูกไฟแผดเผาจนกลายเป็นเถ้าถ่าน


“สวัสดีปีใหม่ครับ ไม่ได้ติดต่อกันสักพัก หวังว่าคุณจะสบายดี…”


ดวงตาสีฮาเซลทอดอ่อนลงจากปกติ จากนั้นก็นิ่งเงียบไปเล็กน้อยด้วยไม่ได้เตรียมคำพูดมาล่วงหน้า


“คุณคงรู้เรื่องเหตุการณ์เมื่อวันเหมายันแล้วใช่ไหมครับ ค่ายฮาล์ฟบลัดถูกอสุรกายล้อมไว้และตีค่ายจนแตก มีหลายคนบาดเจ็บ…และมีคนเสียชีวิต บ้านหลายหลังได้รับความเสียหาย รวมถึงบ้านของเรา…แต่ตอนนี้ทุกคนกำลังช่วยกันซ่อมแซม ทุกอย่างน่าจะกลับมาเป็นปกติในไม่ช้านี้"


ฝ่ามือใหญ่ยกขึ้นวางทาบที่อก ภาพเหตุการณ์สงครามวันเหมายันที่ซุกซ่อนอยู่ในส่วนลึกฉายชัดขึ้นมาอีกครั้งราวกับกล่องแพนโดร่าที่ถูกเปิดออก แน่นอนว่าเขาไม่เคยลืม เพียงแค่เลือกที่จะไม่พูดถึงด้วยไม่อยากให้คนที่อยู่รอบตัวของเขาเศร้าหมอง ความรู้สึกอันหนักอึ้งถูกกดทับเก็บไว้ในใจ ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมถึงวางใจที่จะพูดออกมาต่อหน้าเตาไฟ แม้เพียงแค่เล่าเหตุการณ์แต่ไม่ได้พูดความรู้สึกก็ทำให้เริ่มผ่อนคลายลง


”ไม่รู้ว่าเทพที่มีอายุยืนยาวยังตื่นเต้นกับเทศกาลปีใหม่อยู่ไหม หรืออาจเห็นเป็นวันธรรมดาวันนึงที่ผ่านพ้นไปในชีวิตที่ไม่ดับสิ้นของพวกคุณก็เป็นได้…”


ริมฝีปากได้รูประบายยิ้มบางเบาแล้วกล่าวต่อ




“เดรสนี่ผมซื้อมาตั้งแต่ไปทำภารกิจที่ประเทศไทยแล้วล่ะ แต่ตอนนั้นผมยังไม่แน่ใจว่าวิธีนี้จะส่งมันถึงคุณได้…เวลานี้ผมเข้าใจดีแล้วก็เลยถือโอกาสวันปีใหม่นี้เอามามอบให้คุณ ผมไม่อวยพรนะ…ให้พรเทพเจ้าคงดูแปลก ๆ ใช่ไหม งั้นนอกจากเดรสนี่ ผมขอมอบศรัทธาของผมให้คุณแทนคำอวยพรแล้วกัน”


ชุดเดรสสีดำถูกความร้อนของเปลวไฟกลืนกินจนหายไปเหลือเพียงตอตะโก แต่แมคเคนซียังเหมือนมีเรื่องที่อยากพูดต่อจนแม้แต่ตนเองยังแปลกใจที่ใช้เวลาพูดคนเดียวได้เป็นวรรคเป็นเวรขนาดนี้


‘เรื่องความฝันเมื่อคืน’


แต่สุดท้ายก็ทำได้เพียงแค่เม้มริมฝีปาก ไม่พูดมันออกมา ดวงตาสีฮาเซลที่สะท้อนกับเปลวไฟวูบไหวจนฉายประกายระยิบระยับหลุบลงต่ำ


”คราวหน้าผมจะมาคุยด้วยใหม่นะครับ“


ความสงสัยไม่แน่ใจยังคงติดอยู่ จนกว่าจะรู้แน่ชัดว่าสิ่งที่พบเจอเป็นเพียงแค่ความฝันหรือลางบอกเหตุ เขาจะยังไม่พูดเรื่องนี้ให้ใครฟัง


ชายหนุ่มบอกลาผู้เป็นมารดาผ่านเตาไฟแล้วเดินออกจากโรงอาหารไป




“ข้า แมคเคนซี คลอดด์ ลินคอล์น ขอถวายศรัทธาแก่เหล่าเทพ แก่เทพีเฮคาที เทพีแห่งเวทมนตร์คาถา”

จำนวนศรัทธาที่มอบให้   1,000


แบบฟอร์มถวายของ

ชื่อของคุณ  :  แมคเคนซี คลอดด์ ลินคอล์น

ของที่ถวาย   เดรสลายลูกไม้

เทพที่ถวายของ  :  เฮคาที

คำพูดที่อยากคุยกับเทพ  :  (ข้อความสีน้ำเงินทั้งหมด) 


BELIEVER (ผู้ศรัทธาเหล่าเทพ)   โบนัสเพิ่มความโปรดปราน +15


@God 

แสดงความคิดเห็น

God
((ถ้าไปโรลนอนที่ไหนอีกจะยังคงฝันเดิม ๆ วนเวียนมา))  โพสต์ 2025-1-7 18:38
God
คุณได้รับความสัมพันธ์กับ [God-21-1] เฮคาที เพิ่มขึ้น 80 โพสต์ 2025-1-7 18:37
God
คุณได้รับ --1000 ความศรัทธา โพสต์ 2025-1-7 18:37
โพสต์ 32814 ไบต์และได้รับ 18 EXP!  โพสต์ 2025-1-7 18:34
โพสต์ 32,814 ไบต์และได้รับ +10 EXP +10 ความกล้า +15 ความศรัทธา จาก เวทมนต์ [II]  โพสต์ 2025-1-7 18:34
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
Midnight Styx
หนังสือรวมบทกวีของอพอลโล
แหวนดาราจรัส
น้ำหอมเฮคาที
เหรียญนกฮูก
สร้อยคอดีไซน์เท่
กางเกงเดินป่า
ตำราเวทมนต์เฮคาที
เข็มกลัดเฮคาที
กุหลาบสีน้ำเงินทอง
เกราะนักรบสีทองแดง
การควบคุมหมอกขั้นสูง
มาลาแห่งอัสสัมชัญ
เรียกอาวุธจากหมอก
การปลุกผี
คบเพลิงเวท
การร่ายคาถา
ศาสตร์การปรุงยา
ต่างหูเงิน
หมวกแก๊ป
แจ็คเก็ต YANKEES
แว่นกันแดด
นาฬิกาสปอร์ต
รองเท้าเซฟตี้
สื่อสารกับภูตผีปีศาจ
เสื้อค่ายฮาล์ฟบลัด
โรคสมาธิสั้น
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x1
x1
x1
x1
x5
x3
x3
x1
x1
x1
x1
x1
x2
x2
x10
x14
x90
x90
x5
x6
x1
x2
x6
x2
x1
x2
x7
x15
x10
x7
x2
x9
x6
x4
x3
x70
x4
x10
x6
x13
x6
x28
x3
x55
x9
x189
x14
x14
x48
x45
x11
x5
x5
x5
x2
x5
x2
x11
x20
x10
x10
x2
x2
x2
x6
x1
x3
x12
x6
x3
x5
x1
x1
x1
x1
x2
x1
x1
x2
x6
x1
x13
x2
x4
x6
x2
x1
x16
x175
x192
x10
x6
x10
x10
x26
x70
x91
x1
x1
x2
x7
x4
x1
x1
x1
x1
x5
โพสต์ 2025-1-8 10:32:22 | ดูโพสต์ทั้งหมด

8/01/2025 6.30-6.42


บทที่ 17


เป็นอีกครั้งที่คูเปอร์ได้มายืนอยู่หน้าโรงอาหารของค่าย ในมือของเขาถือถุงพะรุงพะรังหลายใบจนดูไม่สมกับการมาทำกิจกรรมธรรมดาๆ สักเท่าไหร่


"เฮ้อ...ฉันทำตัวเยอะเกินไปอีกแล้วล่ะสิ" เขาพึมพำกับตัวเองขณะที่พยายามขยับถุงในมือให้เข้าที่เข้าทาง  


ในถุงมีของหลายอย่างที่เขาเตรียมมาสำหรับวันนี้ ทั้งเสื้อกี่เพ้าสีแดงที่เพิ่งซื้อมาจากร้านสะดวกซื้อ แถมยังมีพัดที่ดันหยิบติดมือมาด้วยเพราะคิดว่า "เข้าธีม" มืออีกข้างหนึ่งถือหม้อไฟเล็กๆ ที่มีน้ำใส่อยู่เต็ม "ก็รู้นะว่าหนัก แต่มันคงดูเจ๋งดีใช่ไหมล่ะ ถ้าฉันเอาหม้อไฟมาถวายแม่แบบนี้" เขายิ้มขำๆ กับตัวเอง  


ขณะที่เขาก้าวไปใกล้เตาไฟบูชาเทพ เสียงพูดคุยของคนในค่ายดังแว่วมาจากโรงอาหาร เด็กค่ายคนอื่นๆ นั่งรวมกลุ่มกันอยู่ใต้ต้นไม้ใกล้ๆ แลกเปลี่ยนเรื่องราวในวันธรรมดาๆ แต่สำหรับคูเปอร์ วันนี้เป็นวันพิเศษ วันแห่งการ "ไถ่โทษ" หลังจากที่เขาห่างหายจากการมาพูดคุยกับแม่ของเขาอยู่พักใหญ่  


"โอเค คูเปอร์ นายทำได้ นายเคยพูดหน้ากระจกมาแล้วตั้งสามรอบ ไม่มีอะไรจะพลาดอีก" เขาพึมพำเบาๆ ก่อนจะสูดหายใจลึก  


เตาไฟบูชาเทพตั้งอยู่ตรงกลางลานโล่ง เปลวไฟโชติช่วงตลอดเวลาแม้ไม่มีใครเติมฟืน แต่ก็ไม่มีใครสงสัย เพราะทุกคนรู้ดีว่านี่คือเปลวไฟศักดิ์สิทธิ์ ที่จะนำคำอธิษฐานและของบูชาขึ้นไปยังเหล่าทวยเทพบนยอดเขาโอลิมปัส  


คูเปอร์วางถุงลงข้างเตาไฟ หยิบหม้อไฟออกมาก่อนเป็นอย่างแรก เขาต้องยืนทรงตัวดีๆ ไม่ให้น้ำในหม้อกระฉอก เพราะเขารู้ดีว่า ถ้าน้ำหก เขาจะกลายเป็นเรื่องขำขันสำหรับคนทั้งค่ายไปอีกนาน  


"เอาล่ะ หม้อไฟ ขอโทษนะ แต่เธอกำลังจะถูกเผา" เขาพูดกับหม้อไฟในมือ ก่อนจะวางมันลงบนเตาไฟอย่างระมัดระวัง  


จากนั้นเขาก็เริ่มหยิบของที่เหลือออกมา เสื้อกี่เพ้าสีแดงถูกวางไว้ด้านข้าง พร้อมพัดที่เขากางออกให้ดูเหมือนประกอบฉาก "โอ้ เทพีอะธีน่า ถ้าพระองค์เห็นนี่ แล้วทรงสงสัยว่าลูกกำลังทำอะไรอยู่ ก็ขอให้รู้ไว้ว่า...ลูกตั้งใจสุดๆ เลยนะ" เขาหัวเราะเบาๆ กับตัวเอง  


ถัดมา เขาแกะซาลาเปาและขนมจีบออกจากถุง จัดเรียงลงบนจานไม้เล็กๆ อย่างประณีต "ซาลาเปาอันนี้อร่อยนะครับแม่ ร้านนี้ขึ้นชื่อเลยล่ะ ลูกยังไม่ได้ชิมหรอก แต่เห็นคนต่อคิวเยอะมาก หวังว่าแม่จะชอบ"  


หลังจากเตรียมของเสร็จ เขายืนตัวตรง หายใจลึกๆ และเริ่มพูดบทสวดที่เขาแต่งขึ้นมาเอง "ข้าแต่พระเทวีผู้ประทับ ณ ยอดเขาโอลิมปัส..."  


เสียงของเขาเบา แต่ชัดเจนทุกถ้อยคำ บทสวดนั้นไม่ได้ยาวมาก แต่เต็มไปด้วยความหมายและความเคารพ เขาหลับตาขณะที่เปลวไฟไหวระริก ดูเหมือนจะสะท้อนความรู้สึกของเขาที่ส่งผ่านคำพูดออกไป  


“พระธิดาแห่งซุสผู้ทรงเกียรติ

ผู้ถือกำเนิดจากพระเศียรอันศักดิ์สิทธิ์

ดั่งสายฟ้าที่แหวกผ่านนภา


พระนางผู้ทรงภูมิปัญญาอันล้ำลึก

ดวงเนตรสีเทาดั่งน้ำค้างยามรุ่งอรุณ

ทรงถือโล่อิจิสและหอกศักดิ์สิทธิ์

พร้อมด้วยนกฮูกผู้รู้แจ้งเป็นบริวาร


พระเทวีแห่งศิลปะและการรบ

ผู้ทรงสร้างสรรค์และพิทักษ์

ทั้งงานฝีมือและกลยุทธ์การศึก

ล้วนอยู่ในพระปรีชาญาณของพระองค์


โอ้ อะธีน่าผู้ทรงพระเมตตา

ผู้ประทานปัญญาแก่ผู้แสวงหา

ทรงนำทางนักรบผู้กล้าด้วยความยุติธรรม

และโอบอุ้มช่างฝีมือด้วยแรงบันดาลใจ


ขอพระองค์ทรงรับคำสรรเสริญ

จากผู้ศรัทธาที่คุกเข่า ณ แท่นบูชา

ด้วยใบมะกอกและบทเพลงแห่งการสดุดี

ขอพระองค์ทรงพระเจริญชั่วนิรันดร์


ดั่งนครเอเธนส์ที่รุ่งเรือง

ด้วยพระนามและพระบารมีของพระองค์

ขอพระปัญญาของพระองค์จงสถิต

เป็นแสงนำทางแก่มวลมนุษย์ตราบนิรันดร์”




เมื่อจบบทสวด เขาคุกเข่าลงข้างหนึ่ง หยิบช่อดอกไม้ที่ประกอบด้วยใบมะกอกมากกว่าดอกไม้อื่นๆ ออกมาจากถุงสุดท้าย "แม่ครับ...ลูกขอโทษที่ไม่ได้มาหาแม่บ่อยๆ ช่วงนี้ยุ่งนิดหน่อย แต่แม่คงรู้อยู่แล้วใช่ไหมครับ"  


เขาหลับตา ตั้งจิตอธิษฐานเงียบๆ ขณะที่วางช่อดอกไม้ลงบนเปลวไฟ ใบมะกอกเริ่มมอดไหม้ ส่งกลิ่นหอมอบอวลที่ทำให้เขารู้สึกโล่งใจ  


"แม่ครับ ถ้าพระองค์ทรงฟังอยู่ ก็หวังว่าของที่ลูกเตรียมมาจะถูกใจนะครับ หม้อไฟนี่… ช่วงนี้ลูกคิดถึงอาหารอุ่นๆอย่างหม้อไฟ เลยอยากจะนำถวายให้ท่านชิมบ้าง"  


เมื่อทุกอย่างเผาไหม้จนหมด คูเปอร์ก็ลุกขึ้น ปัดเข่าตัวเองเบาๆ ก่อนจะมองเปลวไฟอีกครั้งเป็นครั้งสุดท้าย "โอเคครับแม่ งั้นลูกไปก่อนนะ เดี๋ยวไว้ลูกจะกลับมาคุยอีก ขอให้วันนี้แม่สนุกกับของที่ลูกเอามาให้นะครับ"  



[แบบฟอร์มถวายของ]


ชื่อของคุณ: Cooper Jones 


ของที่ถวาย: ชุดกี่เพ้า, พัด, ชุดหม้อไฟเล็ก,ขนมจีบ, ซาลาเปา, ช่อดอกไม้


เทพที่ถวายของ: อะธีน่า


คำพูดที่อยากคุยกับเทพ:


"แม่ครับ ชุดนี้...อาจจะดูแปลกไปหน่อยนะครับที่ลูกเลือกมา แต่มันสะดุดตาลูกมากตอนที่เดินผ่านร้าน แล้วลูกก็คิดว่าถ้าพระองค์ใส่ กี่เพ้าสีแดงแบบนี้ต้องดูงดงามจนทุกคนตะลึงแน่ๆ อันที่จริงแม่ใส่อะไรก็ดูดีอยู่แล้ว แต่ชุดนี้ ลูกว่าเข้ากับบุคลิกของแม่ที่สุดเลยนะครับ  


และพัดนี่...ลูกคิดว่าแม่คงถือได้อย่างสง่างามและดูน่าเกรงขามมากแน่ๆ เอาไว้ใช้พัดลมอ่อนๆ บนโอลิมปัส หรือใช้ตีใครที่มาทำให้แม่หงุดหงิดก็ได้นะครับ  


สุดท้ายนี้ ลูกขออวยพรให้แม่มีความสุขมากๆ นะครับ ขอให้ทุกวันของแม่เต็มไปด้วยความรื่นรมย์และความสำเร็จแบบที่แม่สมควรได้รับครับ และอย่างสุดท้ายสุขสันต์ปีใหม่นะครับแม่”


BELIEVER โบนัสความโปรดปราน +15


ผู้โปรดปรานเหล่าเทพ โบนัสความโปรดปราน +15


แสดงความคิดเห็น

God
คุณได้รับ +50 เกียรติยศ +50 ความศรัทธา โพสต์ 2025-1-8 11:22
God
คุณได้รับความสัมพันธ์กับ [God-08-1] อะธีน่า เพิ่มขึ้น 45 โพสต์ 2025-1-8 11:21
โพสต์ 35787 ไบต์และได้รับ 24 EXP! [VIP]  โพสต์ 2025-1-8 10:32
โพสต์ 35,787 ไบต์และได้รับ +8 EXP จาก โรคสมาธิสั้น  โพสต์ 2025-1-8 10:32
โพสต์ 35,787 ไบต์และได้รับ +10 EXP +15 เกียรติยศ +15 ความกล้า จาก เสื้อค่ายฮาล์ฟบลัด  โพสต์ 2025-1-8 10:32
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
น้ำหอมไอวี่แอนด์แมดเนส
เครื่องวาร์ปฉุกเฉิน
กางเกงเดินป่า
แหวนดาราจรัส(D)
ชุดบำรุงอาวุธ
เรือมินิบานาน่า
Daedalus's Legacy
มีดสั้นสัมฤทธิ์
บทเพลง
การควบคุมอาวุธ (จำกัด)
ปัญญาแห่งการรบ
ร่างจำแลง
มาลาแห่งอัสสัมชัญ
กลยุทธ์การรบ
การสื่อสารและควบคุมนกฮูก
โรคสมาธิสั้น
เสื้อค่ายฮาล์ฟบลัด
แว่นกันแดด
หมวกเกราะ
เกราะหนัง
โล่อัสพิส
หอกกรีก
อัจฉริยะ
ล็อคเก็ตรูปหัวใจ
รองเท้าเซฟตี้
ต่างหูเงิน
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x5
x1
x1
x1
x1
x1
x1
x1
x1
x2
x1
x30
x30
x2
x1
x2
x1
x5
x10
x1
x2
x1
x5
x5
x2
x28
x39
x4
x3
x4
x5
x10
x2
x30
x47
x6
x5
x10
x4
x1
x1
x2
x5
x28
x3
x5
x5
x5
x5
x11
x4
x1
x2
x20
x2
x3
x2
x1
x30
x1
x2
x5
x6
x4
x12
x2
x15
x20
x1
x2
x1
x2
x1
x3
x5
x5
x5
x31
โพสต์ 2025-1-9 01:11:17 | ดูโพสต์ทั้งหมด
06-01-2025 9.30 AM

I want to be your everything little darling


            เป็นอีกหนึ่งวันที่ร่างอรชรของไนมีเรียเดินทอดน่องมาทางเตาไฟเฮสเทีย ดวงตาสีเฮเซลเปล่งประกายเงียบสงบ ทว่าภายในกลับคุกรุ่นไปด้วยความคิดที่ผุดขึ้นมาวนเวียนเช่นสายน้ำในลำธาร ดอกกุหลาบสีทองในมือเธอสะท้อนแสงระยิบระยับเมื่อถูกต้องแสงอาทิตย์ กลีบแต่ละกลีบราวกับถูกสลักขึ้นจากมือของเทพเจ้าผู้ชำนาญศิลป์


            เตาไฟเฮสเทียตั้งอยู่ในมุมอันเงียบสงบข้างโถงอาหาร กลิ่นหอมอ่อนๆ ของไม้จันทน์ที่กำลังมอดไหม้ปะปนกับกลิ่นดินชื้นสร้างบรรยากาศให้ดูศักดิ์สิทธิ์ ร่างบางหยุดยืนตรงหน้าเปลวเพลิง มองเปลวไฟที่ลุกโชติช่วงอย่างพินิจพิเคราะห์ ใบหน้าของเธอแต้มด้วยแววครุ่นคิด


            "คุณแม่..." เสียงของเด็กสาวดังขึ้นแผ่วเบา ราวกับเกรงว่าคำพูดของเธอจะลอยหายไปกับลม เธอเอ่ยคำนี้ออกมาด้วยความคุ้นเคย แต่ก็ยังคงรู้สึกถึงความว่างเปล่าที่ได้รับกลับมาเสมอ


            “พบกันอีกครั้ง ในความเงียบแบบนี้ทำให้คิดว่าคุณเคยมองฉันหรือรับฟังถ้อยคำเหล่านี้บ้างรึเปล่า..”


            ไนมีเรียทรุดกายลงนั่งใกล้กับเตาไฟ วางดอกกุหลาบทองคำลงบนมือทั้งสองอย่างทะนุถนอม เธอเริ่มบอกเล่าถึงสิ่งที่วนเวียนอยู่ในหัวของตนเอง น้ำเสียงเรียบนิ่ง ทว่าผสมด้วยความนับถือและถ่อมตนกว่าช่วงแรง แต่แน่นอนยังคงระแวดระวังตัวด้วยธิดาคนนี้ถูกปล่อยปละละเลยมานาน "แม่คงทราบดีอยู่แล้ว แต่ฉันก็ยังอยากเล่า...แผนการเดินทางของฉันไปนิวออร์ลีนส์ถูกเลื่อนออกไปเล็กน้อย ต้องใช้เวลาสะสมปัจจัยที่จำเป็น"


            เธอเอียงคอเล็กน้อย มือข้างหนึ่งยกขึ้นปัดเส้นผมสีบลอนด์ที่ไหลมาบดบังใบหน้า "ถ้าขาดทุนสำรอง ฉันคงไปไม่ได้ไกลอย่างที่คิด..."


            “เชื่อมั่นในตนเองเหมือนที่ฉันเชื่อในตัวเธอ สาวน้อย ทุกปัญหาย่อมมีหนทางเสมอ” คลาริสซ่า—วิญญาณผู้สิงสถิตย์ในแหวนจันทราทมิฬ—เอ่ยขึ้นในหัวของเธอ ราวกับต้องการกระตุ้นให้เด็กสาวตั้งสมาธิ ไนมีเรียเพียงยิ้มบางเบาให้กับความเอาใจใส่ของเพื่อนร่วมทางที่ไม่เคยปล่อยให้เธอเผชิญสิ่งใดเพียงลำพัง


            "ฉันรู้ แคลร์ ขอบคุณที่เตือน ฉันแค่ต้องการเวลาสักครู่..." เธอกระซิบตอบกลับ


            ไนมีเรียกลับมาสนใจกับสิ่งที่อยู่ในมืออีกครั้ง ดอกกุหลาบสีทองวางนิ่งอยู่บนฝ่ามือของเธอ ราวกับว่ามันกำลังรอให้เธอปลดปล่อยเข้าสู่เปลวเพลิงของทวยเทพเธอนึกถึงช่วงเวลาที่ผจญกับอันตราย ภาพของเหล่าอสุรกายและประสบการณ์ที่เปี่ยมด้วยความท้าทายลอยเข้ามาในห้วงคำนึง


            "แม่ การเป็นเดมิก็อดมันไม่ง่ายเลยนอกจากเสี่ยงตายเรายังต้องคอยช่วยงานของญาติๆ โดยที่พวกเขาอาจไม่ได้เห็นเราเป็นญาติด้วยซ้ำ อย่างน้อยในทุกครั้งที่พบกับขีดจำกัดของตัวเองฉันก็รุ้ว่ายังสามารถก้าวข้ามมันไปได้อีก" เสียงของเธอเจือด้วยความภาคภูมิใจ "ได้เห็นพลังของตนเองเติบโตขึ้น ทุกครั้งที่ฉันคิดจะยอมแพ้ มีบางสิ่งในตัวฉันที่กระตุ้นให้ฉันสู้ต่อไป..."


            เธอหยุดชั่วครู่ก่อนจะหลับตาลง สูดลมหายใจเข้าลึกอย่างตั้งใจ แล้วเปิดเปลือกตาขึ้นมองเปลวไฟอีกครั้ง ไนมีเรียยกดอกกุหลาบขึ้นระดับหน้าอก ค่อยๆ วางมันลงในเปลวเพลิง เปลวไฟตวัดเลียกลีบกุหลาบอย่างนุ่มนวลก่อนจะค่อยๆ เผาผลาญมันให้เลือนหายไปเป็นเถ้าธุลี ไนมีเรียมองภาพนั้นด้วยความสงบ ใบหน้าของเธอแฝงไปด้วยความหวังบางเบา แม้จะรู้ว่าเสียงตอบกลับคงไม่มีมา แต่เธอก็ยังคงพูดต่อไป


            "หวังว่าแม่จะรับรู้...หวังว่าแม่จะภูมิใจในตัวฉัน อย่างน้อยก็ในแบบที่ฉันพยายามจะเป็น"


            ความเงียบงันยังคงปกคลุม ไม่มีคำตอบใดๆ มีเพียงเสียงเปลวไฟแตกปะทุแผ่วเบาที่ดังแทรกเข้ามา


            "สาวน้อย..." คลาริสซ่าเอ่ยขึ้นอย่างลังเล "ฉันคิดว่าแม่ของเธออาจจะรับรู้ เพียงแต่...เธอคงต้องพิสูจน์ตัวเองอีกมาก แม่มดที่ยิ่งใหญ่ไม่ได้เกิดขึ้นจากคำบูชา แต่จากสิ่งที่เราลงมือทำต่างหาก"

            เธอพยักหน้าเล็กน้อย เห็นด้วยกับถ้อยคำของวิญญาณในแหวน "นี่แค่ก้าวแรก หนทางของเรายังอีกยาวไกล ในวันหนึ่งต่อให้แม่พยายามก็ไม่มีทางมองข้ามฉันได้ ฉันจะทำให้แน่ใจว่ามันเกิดขึ้น"


            ด้วยน้ำเสียงที่กังวานและเป็นเอกลักษณ์ เธอเริ่มร่ายบทลำนำขณะเปลวเพลิงไหวระริกดุจเต้นรำ ลำนำแด่เทพมารดาของตัวเธอเอง


เฮคาทีจ้าวมนต์มายา

ศักดิ์ขจรดั่งดาราสูง

เชิงเทินเปล่งแสงประจันจูง

ทอประกายรุ่งรัตติกาล


ผู้เฝ้าสามทางปราการแดน

เทพีแห่งแคว้นจันทราศาล

มารดาเวทน้อมก้มกราน

เปี่ยมปัญญาห้วงแห่งกาล


จันทราเธียรทิศพิชิตอสุรา

เพลิงมนตราพาพ้นภัย

ขับพลันเงามืดเลือนลับไป

นรกานต์แซ่ซ้องบารมี


            ไนมีเรียลุกขึ้นยืน เช็ดมือบนชุดกระโปรงที่เธอสวมอยู่พลางดึงถุงมือลูกไม้ให้เข้าที่ แสงเช้าตรู่สาดส่องกระทบใบหน้าทรงสเน่ห์จนดูราวกับมีออร่าอันอบอุ่นล้อมรอบ เธอรู้สึกถึงกระแสพลังในตัวเองที่มั่นคงขึ้น ไม่ว่าจะเป็นความรู้ที่ได้จากการศึกษาสมุนไพร หรือประสบการณ์ที่สั่งสมจากการเดินทางและต่อสู้ผ่านความเป็นความตาย


            เด็กสาวมองเปลวไฟอีกครั้งเป็นครั้งสุดท้ายก่อนจะหันหลังเดินกลับไปที่โถงอาหาร เสียงฝีเท้าของเธอกระทบพื้นกรวดเบาๆ แผ่วจางไปตามระยะทาง แต่ในใจกลับหนักแน่นกว่าที่เคย


            "แม่...ถูกใจของขวัญต้นปีรึเปล่า" เธอพึมพำด้วยเสียงแผ่วเบา "...ไว้พบกันใหม่เมื่อชะตาเป็นใจ"


[แบบฟอร์มถวายของ]

ชื่อของคุณ: ไนมีเรีย นีนี่ของแม่จ๋า (?)

ของที่ถวาย: ดอกทองของอโฟร์ไดต์ เท่นบูชาต้องมีสองฝั่งเอาไปอีกดอกนะแม่

เทพที่ถวายของ: เฮคาที มายมามี๊

คำพูดที่อยากคุยกับเทพ: ตามข้อความสีม่วง แม่ช่วงนี้ทรัพย์จางขอโชคลาภ!!
กุหลาบสีทอง  [เอฟเฟคที่1: เมื่อนำไปบูชาเหล่าเทพ จะได้ความโปรดปราน+50]


“ข้า ไนมีเรีย รีอังก้า เฮนลาดิส ขอถวายศรัทธาแก่เหล่าเทพ แก่เทพีเฮคาที เทพีแห่งเวทมนตร์คาถา”

จำนวนศรัทธาที่มอบให้  :  1,000


BELIEVER [ผู้ศรัทธาเหล่าเทพ] โบนัสเพิ่มความโปรดปราน+15 @God 


i'll melt your heart into two @HyeRi Codes

แสดงความคิดเห็น

God
คุณได้รับความสัมพันธ์กับ [God-21-1] เฮคาที เพิ่มขึ้น 115 โพสต์ 2025-1-9 01:14
God
คุณได้รับ --1000 ความศรัทธา โพสต์ 2025-1-9 01:14
โพสต์ 37403 ไบต์และได้รับ 18 EXP!  โพสต์ 2025-1-9 01:11
โพสต์ 37,403 ไบต์และได้รับ +10 EXP +10 ความกล้า +15 ความศรัทธา จาก เวทมนต์ [II]  โพสต์ 2025-1-9 01:11
โพสต์ 37,403 ไบต์และได้รับ +10 EXP +10 ความศรัทธา จาก ศาสตร์การปรุงยา  โพสต์ 2025-1-9 01:11
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ต้านทานเวทมนตร์
สื่อสารกับสุนัข
ไฟแช็ค
ปากกาหมึกซึม
กิ๊บติดผม
กล่องดนตรี
ตำราเวทมนต์เฮคาที
การควบคุมหมอกขั้นสูง
เข็มกลัดเฮคาที
ทักษะยิงปืน
แหวนดาราจรัส(D)
คิดค้นคาถา
เส้นทางลับ
เรียกอาวุธจากหมอก
กล้องถ่ายรูป
Daedalus's Legacy
กำไลมิตรประสาน
บันทึกโซเฟีย
ชุดบำรุงอาวุธ
การปลุกผี
การร่ายคาถา
ศาสตร์การปรุงยา
คบเพลิงเวท
ผลิตภัณฑ์กันแดด
แหวนจันทราทมิฬ
โล่อัสพิส
เกราะหนัง
ชุดเครื่องเพชร
รองเท้าส้นสูง
สื่อสารกับภูตผีปีศาจ
โรคสมาธิสั้น
แว่นกันแดด
เสื้อค่ายฮาล์ฟบลัด
โรคดิสเล็กเซีย(กรีก)
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x10
x5
x2
x2
x10
x10
x1
x1
x10
x2
x18
x59
x11
x16
x5
x5
x2
x4
x1
x1
x4
x1
x5
x2
x20
x10
x4
x3
x1
x2
x5
x1
x1
x3
x1
x40
x7
x4
x35
x1
x3
x3
x35
x4
x16
x1
x1
x1
x3
x4
x1
x6
x52
x8
x10
x2
x1
x1
x9
x1
x1
x28
x1
x5
x2
x2
x3
ขออภัย! คุณไม่ได้รับสิทธิ์ในการดำเนินการในส่วนนี้ กรุณาเลือกอย่างใดอย่างหนึ่ง เข้าสู่ระบบ | ลงทะเบียน

รายละเอียดเครดิต

เว็บไซต์นี้ มีการใช้คุกกี้ 🍪 เพื่อการบริหารเว็บไซต์ และเพิ่มประสิทธิภาพการใช้งานของท่าน (เรียนรู้เพิ่มเติม)

ตอบกระทู้ ขึ้นไปด้านบน ไปที่หน้ารายการกระทู้