1234
ตั้งกระทู้ใหม่ กลับไป
เจ้าของ: God

PRINCIPIA ⋘ พรินซิเปีย ⋙

[คัดลอกลิงก์]
โพสต์ 5 วันที่แล้ว | ดูโพสต์ทั้งหมด

วันที่ 06 เดือน กุมภาพันธ์ ปี 2026

เวลาบ่าย เวลา 14.00 น. เป็นต้นไป ณ พรินซิเปีย


อาคารพรินซิเปียตั้งตระหง่านอยู่เบื้องหน้า โมนีก้าสูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อขจัดความสั่นไหวในอก เธอกระชับเสื้อคลุมพลางปรับสีหน้าให้เรียบเฉยที่สุดในฐานะผู้นำ พร้อมที่จะเผชิญหน้ากับความจริงและรายงานสิ่งที่เธอได้พบเจอมา เธอขจัดความสั่นไหวในอกอีกครั้งและก้าวผ่านประตูไม้โอ๊คขนาดใหญ่เข้าไปสู่ห้องโถงหินอ่อนขัดเงาที่คลุมด้วยกำมะหยี่สีม่วงเข้ม เบื้องหลังโต๊ะไม้ยาวที่เต็มไปด้วยแผนที่และม้วนกระดาษ คือแม่ทัพทั้งสองแห่งกองพันที่สิบสอง


ภายในอาคารพรินซิเปีย กลิ่นอายของความศักดิ์สิทธิ์และระเบียบวินัยแบบโรมันอบอวลไปทั่วห้องโถงหินอ่อน พื้นที่ขัดจนเงาวับสะท้อนภาพโมเสกของลูปาบนเพดานอย่างงดงาม โมนีก้าก้าวเดินผ่านกำมะหยี่สีม่วงที่ประดับผนัง เสียงรองเท้าบูทของเธอดังกระทบพื้นเป็นจังหวะที่เปี่ยมไปด้วยความเรียบนิ่ง


เธอหยุดยืนเบื้องหน้าโต๊ะไม้ยาวที่เต็มไปด้วยแผนที่และอุปกรณ์สื่อสาร ควินตัส แอนเดอร์สัน แม่ทัพหนุ่มร่างสันทัดเจ้าของนัยน์ตาสีน้ำตาลเข้มที่ดูอบอุ่นแต่แฝงความเฉลียวฉลาด และยาสมิน อาเดน แม่ทัพสาวเชื้อสายโซมาเลียผู้มีแววตาเด็ดเดี่ยวและยุติธรรม ทั้งคู่กำลังขะมักเขม้นอยู่กับม้วนกระดาษตรงหน้า แต่เมื่อเสียงเคาะประตูและเงาร่างของโมนีก้าปรากฏขึ้น ทั้งสองก็เงยหน้าขึ้นมองพร้อมกัน


"โมนีก้า?" ควินตัสเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย แววตาของเขาฉายความประหลาดใจอย่างชัดเจน เขาสังเกตเห็นทันทีว่าเซนจูเรี่ยนสาวตรงหน้าดูเปลี่ยนไป ทั้งส่วนสูงที่เพิ่มขึ้นอย่างผิดหูผิดตาและการวางตัวที่นิ่งสุขุมราวกับผ่านโลกมาอย่างยาวนาน "คุณกลับมาเร็วกว่าที่คิด... และดูเหมือนคุณจะไปเจออะไรที่หนักหนามาพอสมควรนะ"


ยาสมินวางยาดมในมือของเธอลง นัยน์ตาสีดำน้ำตาลของเธอจ้องมองโมนีก้าด้วยความพินิจพิจารณา "คุณเปลี่ยนไปนะโมนีก้า"


โมนีก้าไม่ตอบเป็นคำพูดในทันที เธอเพียงแค่ขยับแหวนดาราจรัสที่นิ้วนาง ทันใดนั้น รายงานที่เป็นม้วนกระดาษปึกใหญ่หนาเตอะก็ปรากฏขึ้นบนโต๊ะ เธอกวาดสายตามองแม่ทัพทั้งสองด้วยแววตาที่นิ่งลึกกว่าเดิม "ฉันทำภารกิจคำพยากรณ์เสร็จสิ้นแล้วค่ะ" เสียงของเธอทุ้มนิ่งและมั่นคง "นี่คือรายงานทั้งหมด 100 แผ่น เป็นสรุปเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นทั้งหมด... แบบย่อที่สุดเท่าที่ฉันจะทำได้แล้ว"


ยาสมินที่เห็นแบบนั้นก็เอื้อมมือไปแตะปึกรายงานด้วยความทึ่ง "100 แผ่น? นี่ขนาดบอกว่าย่อแล้วเหรอ?"


"ค่ะ" โมนีก้าพยักหน้าเล็กน้อย "แต่อย่างที่ทราบกันดี ความลับของกาลเวลาคือสิ่งอันตราย ฉันไม่ได้ระบุข้อมูลใด ๆ ที่ส่งผลกระทบต่อประวัติศาสตร์ที่ควรจะเป็นเกี่ยวกับเจสัน เกรส และไม่ได้บอกเขาเรื่องอนาคตด้วยเช่นเดียวกัน"


ควินตัสพยักหน้าอย่างเข้าใจในกฎเกณฑ์ที่เคร่งครัดของเหล่าเทพ เขาเอนหลังพิงเก้าอี้พนักสูง "ขอบคุณมากครับโมนีก้า สำหรับการอุทิศตนครั้งนี้ คุณทำหน้าที่ได้ดีเยี่ยมสมกับเป็นเซนจูเรี่ยนของกองพันที่สิบสอง" คำนั้นทำให้โมนีก้ารู้สึกหนักอึ้งเล็กน้อย เธอสูดลมหายใจเข้าลึก ความนิ่งสงบของเธอยังคงอยู่ เธอประสานมือไว้เบื้องหน้าและจ้องมองแม่ทัพทั้งสองด้วยแววตาที่แสดงถึงการตัดสินใจครั้งใหญ่ "ขอบคุณค่ะ แต่ก่อนที่ฉันจะไปพัก... ฉันขออนุญาตแจ้งความประสงค์เพิ่มเติมและพูดอะไรบางอย่างในฐานะเซนจูเรี่ยนได้ไหมคะ?"


ยาสมินและควินตัสสบตากันเพียงเสี้ยววินาที พวกเขาสัมผัสได้ถึงน้ำหนักในน้ำเสียงของเธอที่ดูจริงจังเกินกว่าจะเป็นเรื่องเล่น ๆ "ว่ามาได้เลยโมนีก้า เราพร้อมรับฟัง" ยาสมินเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่แสดงถึงความเคารพ


สายลมยามบ่ายที่พัดลอดผ่านบานหน้าต่างหินอ่อนของอาคารพรินซิเปียหอบเอาไอเย็นจาง ๆ มาปะทะร่าง แต่กลับไม่อาจลดทอนความหนักอึ้งในน้ำเสียงของหญิงสาวเบื้องหน้าได้ ยาสมินและควินตัสต่างตกอยู่ในความเงียบงัน ดวงตาของแม่ทัพทั้งสองจับจ้องไปยังเซนจูเรี่ยนสาวที่ดูราวกับเป็นคนแปลกหน้าผู้สวมวิญญาณของนักรบผู้ผ่านโลกมานับศตวรรษ


“ฉันขอแจ้งความประสงค์สละตำแหน่งเซนจูเรี่ยนค่ะ...”


ถ้อยคำนั้นหลุดออกมาจากริมฝีปากของโมนีก้าอย่างเรียบง่ายทว่าเด็ดขาด นัยน์ตาสีเทาเงินที่เคยฉายแววสดใสบัดนี้กลับหม่นแสงลงราวกับท้องฟ้ายามพายุตั้งเค้า เธอฝืนขยับยิ้มบางเบาที่ไปไม่ถึงดวงตา “พวกคุณจะมอบตำแหน่งนี้ให้ลูคัส หรือใครก็ตามที่เหมาะสมได้เลยค่ะ... สำหรับพวกคุณ เวลาอาจจะผ่านไปเพียงเดือนเศษที่ฉันหายหน้าไป แต่สำหรับตัวฉัน... ฉันห่างไกลจากสิ่งที่เรียกว่าค่ายจูปิเตอร์มานานถึงห้าปีแล้วค่ะ”


หญิงสาวเว้นจังหวะหายใจ ร่างกายที่ดูเป็นผู้ใหญ่ขึ้นอย่างผิดตาดูเหมือนจะสั่นไหวเล็กน้อยจากความเหนื่อยล้าที่กัดกินลึกถึงดวงวิญญาณ ภาวะ PTSD ที่ซ่อนอยู่ภายใต้ท่าทางนิ่งสงบเริ่มสำแดงผลผ่านปลายนิ้วที่สั่นเทาขณะที่เธอค่อย ๆ ถอดหมวกเกราะประดับพู่สีแดงรูปม้าอันเป็นสัญลักษณ์ของอำนาจและการบังคับบัญชาออกมา “และฉันขอลาพักร้อน... และขอไม่ปฏิบัติหน้าที่ใด ๆ หรือพำนักอยู่ภายในเขตแดนค่ายในช่วงนี้” เธอกล่าวพลางวางหมวกเหล็กลงบนโต๊ะไม้ยาวอย่างแผ่วเบา เสียงกระทบของโลหะดังก้องไปในห้องที่เงียบสงัดราวกับเป็นการปิดฉากหน้ากระวัติศาสตร์บทหนึ่ง “ฉันแค่อยากใช้เวลาที่เหลือ... เติบโตเป็นผู้ใหญ่ในแบบที่ฉันควรจะเป็น ในช่วงเวลาที่ตัวตนของฉันหายไปจากสายธารกาลเวลา”


ควินตัสเบิกตากว้างอย่างที่เขาไม่คาดคิดมาก่อน อดีตนักกีฬาหนุ่มที่เคยผ่านสถานการณ์กดดันมามากมายกลับรู้สึกอึกอัก เขาพยายามจะเอื้อมมือออกไปราวกับจะรั้งตัวเธอไว้และเหมือนอยากจะขอให้โมนีก้าหยุดพิจารณาก่อน “โมนีก้า... ฟังนะ นี่มันเรื่องใหญ่มาก ให้พวกเราได้พิจารณากันอีกสักครั้ง...”


“ถ้าพิจารณาเสร็จแล้ว... รบกวนส่งจดหมายหรืออีเมลแจ้งฉันแทนนะคะ” โมนีก้าตัดบทโดยไม่เปิดโอกาสให้คำค้านใด ๆ เล็ดลอดออกมา เธอโน้มศีรษะลงเล็กน้อยตามมารยาททหารโรมันที่ยังคงหลงเหลืออยู่ในสัญชาตญาณ ก่อนจะหันหลังกลับเดินมุ่งหน้าสู่ประตูไม้โอ๊คทันที


แผ่นหลังของโมนีก้าตอนนี้นั้นดูโดดเดี่ยวและเปราะบางทว่าเข้มแข็งอย่างน่าประหลาด เธอเดินจากไปโดยไม่แม้แต่จะหันกลับมามองหมวกเกราะที่วางทิ้งไว้เบื้องหลัง ทิ้งให้แม่ทัพแห่งโรมทั้งสองยืนอึ้งอยู่ท่ามกลางความเงียบที่ปกคลุมห้องพรินซิเปีย ยาสมินมองตามร่างที่เลือนหายไปพลางขยับยาดมขึ้นมาสูดลึก เธอรู้ดีว่าสิ่งที่โมนีก้าแบกกลับมานั้นไม่ใช่แค่รายงานร้อยแผ่น แต่มันคือบาดแผลของกาลเวลาที่ไม่มีใครในค่ายแห่งนี้จะจินตนาการถึงได้


ในตอนนี้โมนีก้าก้าวพ้นธรณีประตูอาคารพรินซิเปียออกมาสู่แสงแดดภายนอก เธอสูดอากาศเข้าปอดพลางกำแหวนที่นิ้วแน่น เป้าหมายเดียวในใจตอนนี้ไม่ใช่กองพันที่สิบสองอีกต่อไป แต่มันคืออ้อมกอดของใครบางคนที่เธอยอมแลกทุกอย่างเพื่อให้ได้กลับมาพบกันอีกครั้ง

ส่งรายงานภารกิจ

ขอลาออกจากตำแหน่ง เซนจูเรี่ยน กองร้อยที่ 2 (ส่งคืนหมวกแล้ว)

ขอลาพักร้อนจากค่ายจูปิเตอร์ไม่มีกำหนด


[NPC-13] ควินตัส แอนเดอร์สัน

พูดคุยกับ NPC ความสนิทสนม +5

โบนัสจาก HONOR (คนมีเกียรติ) - โบนัสเพิ่มความสัมพันธ์ รุ่นพี่ +20

กลิ่นหอมจาก น้ำหอมเฮคาที - โบนัสเพิ่มความสัมพันธ์ +10
(ทุกครั้งที่โรลเพลย์ลงท้ายด้วยเลขไบต์ 0 5 7 9 ทำให้ได้รับความโปรดปรานจาก NPC TGC SP Lares Satyr ได้รับความโปรดปราน+10)


[NPC-14] ยาสมิน อาเดน

พูดคุยกับ NPC ความสนิทสนม +5

โบนัสจาก HONOR (คนมีเกียรติ) - โบนัสเพิ่มความสัมพันธ์ รุ่นพี่ +20

กลิ่นหอมจาก น้ำหอมเฮคาที - โบนัสเพิ่มความสัมพันธ์ +10

(ทุกครั้งที่โรลเพลย์ลงท้ายด้วยเลขไบต์ 0 5 7 9 ทำให้ได้รับความโปรดปรานจาก NPC TGC SP Lares Satyr ได้รับความโปรดปราน+10)

แสดงความคิดเห็น

God
คุณได้รับความสัมพันธ์กับ [NPC-13] ควินตัส แอนเดอร์สัน เพิ่มขึ้น 35 โพสต์ 5 วันที่แล้ว
God
คุณได้รับความสัมพันธ์กับ [NPC-14] ยาสมิน อาเดน เพิ่มขึ้น 35 โพสต์ 5 วันที่แล้ว
โพสต์ 41,005 ไบต์และได้รับ +8 EXP จาก โรคสมาธิสั้น  โพสต์ 5 วันที่แล้ว
โพสต์ 41,005 ไบต์และได้รับ +5 EXP +6 เกียรติยศ จาก ต่างหูเงิน  โพสต์ 5 วันที่แล้ว
โพสต์ 41,005 ไบต์และได้รับ +9 EXP +9 เกียรติยศ +9 ความศรัทธา จาก แหวนดาราจรัส(D)  โพสต์ 5 วันที่แล้ว
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
รองเท้าบูตแบล็คชิฟเทอร์ส
เข็มทิศแห่งวัฏจักร
กระเป๋ากลอักขระแห่งเฮเฟตัส
สัมผัสแห่งชีวิต
หนังสือรวมบทกวีของอพอลโล
แผ่นเสียงไวนิลรวมเพลงฮิตจากโอลิมปัส
ผ้าคลุมไหล่ไหมสีทอง
Vulcan's Ember
ควบคุมมด
การฟืิ้นฟูแห่งชีวิตบริสุทธิ์
ผืนป่าลวงตา
บอดี้สูทแบล็คชิฟเทอร์ส
ดาบสุริยคติ
Icarus Mirror
แหวนเคลื่อนย้าย
จำแลงร่าง
สร้อยข้อมือเมล็ดพันธุ์แห่งชีวิต
เนตรแห่งฟีบี้
น้ำหอมเฮคาที
การควบคุมพืชขั้นสูง
การควบคุมธรนี
รากพันธนาการ
พลังบงการความยาวของร่างกาย
โล่สคูทุม
เสื้อค่ายจูปิเตอร์
เกมคอนโซลพกพา
กระซิบแห่งพงไพร
แหวนดาราจรัส(D)
ต่างหูเงิน
โรคสมาธิสั้น
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x3
x1
x10
x1
x4
x3
x4
x10
x1
x30
x30
x36
x3
x9
x1
x1
x3
x3
x6
x4
x7
x8
x28
x42
x8
x10
x9
x1
x23
x169
x2
x8
x16
x22
x8
x4
x26
x2
x10
x2
x18
x14
x88
x4
x13
x6
x520
x2
x2
x7
x52
x1
x31
x2
x2
x7
x2
x14
x9
x6
x18
x1
x17
x3
x47
x5
x12
x51
x12
x4
x26
x1
x12
x24
x4
x4
x1
x1137
x4
x12
x4
x1
x3
x26
x18
x15
x48
x4
x7
x9
x10
x13
x2
x2
x8
x99
x15
x3
x4
x2
x2
x7
x129
x1
x7
x4
x6
x10
x5
x12
x4
x9
x10
x12
x1
x1
x4
x479
x4
x2
x20
x2
x24
1234
ตั้งกระทู้ใหม่ กลับไป
ขออภัย! คุณไม่ได้รับสิทธิ์ในการดำเนินการในส่วนนี้ กรุณาเลือกอย่างใดอย่างหนึ่ง เข้าสู่ระบบ | ลงทะเบียน

รายละเอียดเครดิต

เว็บไซต์นี้ มีการใช้คุกกี้ 🍪 เพื่อการบริหารเว็บไซต์ และเพิ่มประสิทธิภาพการใช้งานของท่าน (เรียนรู้เพิ่มเติม)

ตอบกระทู้ ขึ้นไปด้านบน ไปที่หน้ารายการกระทู้