แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Dean เมื่อ 2026-3-2 01:13
 395ช่วงเวลาประกายทอง (THU) 26/02/2026 เวลา 17.00 น.
สรุปแล้วผู้ที่ไปตามคำชวนของเทพอะพอลโล่มีเพียงแค่ดีนคนเดียวเนื่องจากแมคเคนซียังคงติดทำรายงาน ดีนจึงกลับไปเอากล้องถ่ายรูปมาจากบ้านพัก ในขณะที่เขากำลังจะออกไปที่ชายหาด ‘ไข่หอยเม่น’ แมวผีนำโชคของดีนก็มาป้วนเปี้ยนที่ขา
“เมี้ยว~”
“หืม อะไรเหรอไข่หอยเม่น หรือว่าอยากจะไปเดินเล่นอีก? ตอนเช้าก็ไปมาแล้วนี่นา รอบเดียวพอ—”
ไม่ได้ตั้งใจอยากจะตามใจลูกแมว แต่เมื่อมองไปเห็นดวงตากลมโตต้องมองเขากลับมาใสแจ๋วชวนใจละลายก็อดที่จะตามใจไม่ได้ จากที่ตั้งใจไว้ว่าจะฝึกสัตว์เลี้ยงให้มีวินัยในตอนแรกดูเหมือนว่าทุกอย่างจะพังหมดจากความใจอ่อนของตัวเอง
“โธ่เอ๊ย ก็ได้ ๆ งั้นมาด้วยกัน”
ดีนหยิบสายจูงออกมาจากห้องสัตว์เลี้ยง สายตาก็กวาดมองหาแมวเหมียวอีกสองตัว ออมเล็ตแมวยักษ์กำลังนอนหงายสบายใจอยู่กับแอนโทส แมวคู่แฝดกับไข่หอยเม่นซึ่งเป็นสัตว์เลี้ยงของแมคเคนซี
“พวกแกสองตัวจะมาด้วยกันไหม?”
“อ๊าว” “เมี้ยว”
แมวเล็กและแมวใหญ่ขานรับเบา ๆ แต่ไม่มีทีท่าว่าจะลุกออกจากเบาะนอนนุ่ม ๆ เมื่ออยู่ในท่าทางที่สบายตัว โดยปกติแล้วเวลานี้ไม่ใช่เวลาเดินเล่นของสัตว์เลี้ยงด้วย พวกมันจึงชอบที่จะนอนหงายแผ่พุงกันมากกว่า
“ไม่มีใครไปกันเลยสินะ… งั้นพวกเราไปกันสองคนก็ได้ไข่หอยเม่น”
“เมี้ยว~”
ชายหนุ่มติดสายจูงให้แก่มันจากนั้นเดินไปทางชายหาดทิศเหนืออย่างไม่รีบร้อน
. . .
ดวงตะวันคล้อยต่ำลงมาสู่ในช่วงเวลาประกายทอง แสงแดดสาดส่องกระทบผิวน้ำส่องแสงระยิบระยับชวนให้หยิบกล้องถ่ายรูปขึ้นมาเก็บภาพอันสวยงามไว้เป็นที่ระลึก (เอาไปอวดแฟน) ดีนเดินเลียบชายหาดฟังเสียงคลื่นกระทบฝั่งไปพร้อมกับเพื่อนสี่ขาในสายจูง ชายหาดค่ายฮาล์ฟบลัดยังคงเงียบสงบ และเขาชอบที่มันเป็นแบบนี้มากกว่าต้องรับมือกับตัวอะไรก็ไม่รู้ที่มาบุกรุกชายหาด (หวังว่าโลกิและแร็กนาร์จะไม่ทำแบบนั้นอีก)
แต่ตอนนี้ที่นี่ไม่มีใครเลย เทพอะพอลโล่จะมาหรือยังนะ
“พี่ชาย อยู่แถวนี้หรือเปล่านะ”
ดีนป้องปากตะโกนเรียกโดยไม่ได้เอ่ยนามเทพเจ้า แต่ทันใดนั้นลำแสงสีทองก็พาดผ่านท้องฟ้าลงมายังชายหาดดั่งสะพานไอน์สไตน์โรเซนส่งเทพบุตรในร่างมนุษย์ลงมา รูปลักษณ์ของอะพอลโล่ยังคงงดงามตรึงใจทุกครั้งเมื่อได้เห็น เรือนผมสีทองดุจแสงตะวันเปล่งประกายสะท้อนสายน้ำ ใบหน้าหล่อได้รูปไม่มีจุดใดที่มีตำหนิ รูปร่างสูงโปร่งแบบฉบับหนุ่มเจ้าสำอางในชุดลำลองสบาย ๆ เหมือนมาเดินชายหาด ซึ่งภาพที่เขาเห็นเป็นคนละรูปกับโปรไฟล์ที่ตั้งในเนคทาร์แชท แปลว่าคนที่เขาคุยด้วยคือสุริยะเทพของจริง แต่ทำไมอีกฝ่ายถึงใช้รูปไม่เหมือนกัน… สงสัยอาจจะเป็นแอคเคาน์หลุม
“อยู่นี่ไงเจ้าตัวเล็ก! แหม พกกล้องมาแบบนี้รู้ใจพี่จริงๆ แสงโกลเดนอาวกระทบหน้าพี่ตอนนี้คือที่สุดแล้วอ่ะ รีบเช็กมุมกล้องเลยนะ รับรองว่ารูปวันนี้ยอดไลก์ถล่มทลายชัวร์ พี่โพสต์ท่ารอแล้วเนี่ย!”
มาถึงก็ให้ถ่ายรูปเลยแฮะ คงกะจะใช้แรงงานฟรีขอรูปอัปลงโซเชียลจริง ๆ นั่นแหล่ะ…
“คุณกระตือรือร้นกับการถ่ายภาพดีนะ” ดีนหัวเราะ แอบเหน็บไปนิดหน่อย “แต่ว่าผมมีของมาถวายตามสัญญา อยากจะถ่ายรูปก่อนหรือว่ารับของไปก่อนดีล่ะครับ” ชายหนุ่มเปิดเอาแตงโมสีแดงหวานฉ่ำที่ถูกหั่นพร้อมรับประทานออกมาจากแหวนห้วงมิติ
“ของโปรดเลยนี่นา! เจ้าตัวเล็กรู้งานสมเป็นน้องรักจริง ๆ แต่แหม... แสงระดับพรีเมียมขนาดนี้ จะปล่อยให้หลุดมือไปก็น่าเสียดายนะ เอาเป็นว่าถ่ายรูปพี่ตอนถือแตงโมไปด้วยเลยเป็นไง? ได้ฟีลหนุ่มฮอตริมหาดสุด ๆ อ่ะ รับรองลงสตอรี่แล้วยอดแชร์กระฉูดแน่ จัดมาเลยน้องชาย พี่พร้อมโพสแล้ว!”
“โอเค ได้เลย” เขาส่งแตงโมให้เทพเจ้า จากนั้นยกกล้องถ่ายรูปที่แมคเคนซีซื้อให้เป็นของขวัญเรียนจบขึ้นมาจากสายคล้องคอ ส่งดูหามุมสวย “พี่ชายคงจัดมุมมาแล้ว งั้นผมถ่ายแล้วนะ” บุตรโพไซดอนกดชัตเตอร์ต่อเนื่อง ซึ่งเทพแห่งดวงอาทิตย์ก็โพสต์ท่าได้อย่างมือโปรราวกับรู้แสงรู้มุมหล่อของตัวเองเป็นอย่างดี แล้วเมื่อหนำใจช่างภาพจำเป็นก็โชว์ผลงาน “ฝีมือผมเป็นไง?”
“เช็ดน้ำลายแป๊บ! ไม่ใช่น้ำลายพี่นะ น้ำลายคนดูนี่แหละ สันกรามพี่คมจนจะบาดหน้าจออยู่แล้วเจ้าตัวเล็ก ฝีมือใช้ได้เลยนะเนี่ย แต่ก็นะ... นายแบบมันระดับพระเจ้าอยู่แล้วไง รูปนี้คือจึ้ง! ส่งเข้าแอร์ดรอปเครื่องพี่ด่วน ๆ เลย จะเอาไปลงสตอรี่อวดแฟนคลับหน่อยว่าพี่ฮอตขนาดไหนในยามเย็นแบบนี้!”
“ห๊ะ.. อะไรนะ น้ำลายคนดู?..” ถึงจะไม่เข้าใจมุกระดับเทพแต่ก็ช่างเถอะ “โอเค ได้เลยแต่ผมต้องส่งรูปให้หลังจากที่กลับไปโหลดเมมที่กล้องนะ พี่ชายรอได้หรือเปล่า?” “วิทยาการมนุษย์ไม่ทันใจเทพเจ้าเอาเสียเลย แต่เอาแบบนั้นก็ได้เจ้าตัวเล็ก ยังไงความหล่อของพี่ก็ไม่เลือนหายไปตามกาลเวลาระหว่างที่เจ้าย้ายรูปจากเมมโมรีหรอก”
อะพอลโล่หลงตัวเองจนแม้แต่คนที่หลงตัวเองอย่างดีนยังยิ้มแหย
“จะว่าไป อัปให้แฟนคลับดูเหรอ ผมคิดว่าพี่จะส่งให้แฟนดูคนแรกซะอีก มอนอกอ. บอซอ. น่ะ ช่วงนี้เป็นไงบ้างครับ แบบนี้เรียกว่ารักระยะไกลได้ไหมนะ หรือว่าเป็นเทพ แค่ปิ๊งเดียวก็ไปถึงนิวโรม” “โมนีก้าเหรอ? ที่รักของพี่คือที่สุดแล้วเจ้าตัวเล็ก! เรื่องระยะทางสำหรับระดับพี่มันไม่มีผลหรอก แค่ดีดนิ้วพี่ก็ไปโผล่ตรงหน้าให้ที่รักชื่นใจแล้ว แต่บางทีพี่ก็ชอบฟีลรักระยะไกลนะ มันดูโรแมนติกแบบวินเทจดีอ่ะ อีกอย่างพี่มันฮอตจนที่รักต้องคิดถึงพี่ทุกลมหายใจอยู่แล้ว วันนี้พี่ส่งรูปนี้ไปอวดด้วยเลยดีกว่า รับรองที่รักกรี๊ดสลบในความหล่อชัวร์!”
“คงไม่ใช่ว่าอยากไปหาตอนไหนถึงค่อยไปหาหรอกนะ…” แอบบ่นอุบอิบ แต่เทพเจ้าก็ยังอุตส่าห์จะได้ยิน
“ปากร้ายนะเรา พี่น่ะสายเปย์เวลาอยู่แล้ว ที่รักคิดถึงตอนไหน พี่ก็วาร์ปไปหาทันทีไม่มีเลทระดับพระเจ้าซะอย่าง!”
“สะดวกจริง ๆ ผมล่ะอยากทำแบบนั้นได้บ้างจัง—... จริงสิ ผมพาแมวมาด้วย ไข่หอยเม่น ทักทายเทพอะพอลโล่สิ”
“เมี้ยว~” ลูกแมวผีนำโชคเดินไปดม ๆ เทพอะพอลโล่ ก่อนจะร้องเหมียวออกมาด้วยน้ำเสียงน่าเอ็นดู
“เจ้าไข่หอยเม่น... แหม ชื่อน่ากินเชียว นี่ขนาดแมวยังเดินมาเช็กอินความหล่อพี่เลยเหรอเนี่ย? สงสัยรังสีความฮอตมันกระแทกจมูกล่ะสิ มามะ เดี๋ยวพี่จะลูบหัวเป็นสิริมงคลให้ซักที สัมผัสจากเทพเชียวนะเจ้าตัวเล็ก! พี่อนุญาตให้น้องแมวโดนตัวพี่ได้เป็นพิเศษเลยนะเนี่ย สิทธิพิเศษสุดๆ!”
“โฮ่…” ภาพที่เทพอะพอลโล่ลูบหัวไข่หอยเม่นก็ดูดีใช่ย่อย ดีนจึงถ่ายไว้เป็นที่ระลึกอีกสองสามแชะ ก่อนที่เขาจะนึกบางอย่างขึ้นได้ “ผมได้ยินมาว่าเหรียญอะพอลโล่จะช่วยให้สัตว์เลี้ยงอสุรกายแข็งแกร่งขึ้นได้ ผมพกมาด้วยจำนวนนึง พี่ชายช่วยทำให้ไข่หอยเม่นเก่งขึ้นได้ไหมครับ” จากนั้นก็นำเหรียญอะพอลโล่ (ที่อยู่ในกล่องเหมือนถุงยางอนามัย) ออกมาให้แก่เทพเจ้า
“โห มีเหรียญเยอะขนาดนี้เลยเหรอเจ้าตัวเล็ก? สงสัยจะขยันฟาร์มมาหนักล่ะสิ แต่ก็นะ เหรียญพวกนี้มันมีออร่าของพี่อยู่แล้ว ยิ่งเอามาใช้กับสัตว์เลี้ยงอสุรกายนะ รับรองว่าจึ้ง!” อะพอลโล่ขยิบตาพร้อมกับชูนิ้วโป้งให้ “เดี๋ยวพี่จัดให้เป็นพิเศษ ไหนเอามานี่ซิ... พี่จะร่ายมนตร์อัดพลังแสงอาทิตย์ใส่เหรียญให้แบบฉ่ำ ๆ รับรองว่าเจ้าไข่หอยเม่นจะไม่ได้แค่เก่งขึ้นนะ แต่มันจะดูสว่างไสว ออร่าจับจนมอนสเตอร์ตัวอื่นต้องยอมสยบให้ความเท่ของแมวนายชัวร์ จังหวะนี้ต้องมีแสงสีทองพุ่งออกจากตัวแมวแล้วมั้ง! จัดมาเลยน้องชาย!”
ทันใดนั้นแสงสีทองอร่ามก็ห่อหุ่มรอบตัวของไข่หอยเม่น เจ้าแมวเบิกตาโตด้วยความตกใจเมื่อพลังงานแห่งเทพไหลเวียนเข้าสู้ร่างกายมัน เจ้าตัวเล็กคล้ายกับเติบโตขึ้นอีกเล็กน้อย แล้วเมื่อพลังทั้งหมดซึมซาบเข้าสู่ตัวมันแมวผีนำโชคของดีนก็วิ่งเร็วปร๋อหนีไปอย่างรวดเร็วพร้อมกับสายจูง
“อ้าว ไข่หอยเม่น แกจะไปไหนน่ะ!” แม้แต่เจ้าของก็ยังตระหนก ดีนหันไปมองทางอะพอลโล่ “สงสัยว่ามันคงตกใจ แต่ว่าจะไม่เป็นไรใช่ไหมครับ”
“ใจเย็นน่าเจ้าตัวเล็ก! ระดับพี่ประทานพรให้ทั้งที พลังมันก็ต้องล้นจนเก็บไม่อยู่เป็นธรรมดา เจ้าไข่หอยเม่นมันไม่ได้ตกใจหรอก แต่มันกำลังรู้สึกถึงความเทพในตัวไง! สงสัยคงรีบไปหาที่ลองวิชา หรือไม่ก็ไปวิ่งโชว์ความหล่อให้แมวตัวอื่นแถวนี้ดูแน่ ๆ เชื่อพี่เหอะ พลังแสงอาทิตย์มันทำให้ร่างกายเฟรชสุด ๆ อีกเดี๋ยวพอมันเบิร์นพลังงานออกไปบ้างเดี๋ยวก็คงวิ่งกลับมาหาเองแหละ ระหว่างนี้นายไม่ต้องกังวลไปหรอก มาช่วยพี่เช็กโทนรูปในกล้องต่อดีกว่า แสงกำลังจะหมดแล้วเนี่ย ยิ่งดูรูปเมื่อกี้พี่ว่าพี่หล่อทะลุเลนส์สุด ๆ เลยนะเนี่ย!”
“อะ.. โอเค๊”
เรื่องแมวหายกลายเป็นเรื่องเล็กน้อยไปเลยเมื่อเทพเจ้าจอมเอาแต่ใจใช้ดีนถ่ายรูปอีกรอบ ทั้งสองเดินไปทั่วชายหาด รัวชัตเตอร์อีกเป็นร้อยรูปในเวลาเพียงแค่แป๊บเดียว ให้ตายสิ ดีนคิดว่าเขาบ้าถ่ายรูปแล้วนะ แต่ก็ยังไม่เท่ากับเทพจอมหลงตัวเององค์นี้
“โอ้โห มีฝีมือถึงนี่นาเจ้าตัวเล็ก! แถมยังเลือกฟิลเตอร์ที่มันขับผิวพี่ให้ดูโกลว์แบบลูกรักพระเจ้าสุด ๆ (ก็พี่เป็นลูกรักจริงๆ อะนะ) ดูดิ มุมกล้องกับสีนวล ๆ แบบนี้ พี่โคตรเท่เลยว่ะ นายมีแววรุ่งนะเนี่ย สนใจมาเป็นช่างภาพส่วนตัวให้พี่ป่ะล่ะ? เดี๋ยวพี่ให้ค่าจ้างเป็นบัตรวีไอพีคอนเสิร์ตแถวหน้าสุดของวงดัง ๆ ทั่วโลกเลยนะ แลกกับการมาถ่ายรูปให้พี่ลงไอจีบ่อยๆ รับรองว่าสกิลนายจะอัปเวลไปไกลกว่านี้อีกเยอะชัวร์! ไหนขอดูอีกรูปดิ๊ มุมนี้พี่ดูเหมือนพระเอกซีรีส์ป่ะ?”
“วงดัง ๆ ทั่วโลกน่าสน แต่ถ้าเป็นวง—… อุ๊บ!” ดีนยกมือขึ้นปิดปาก เมื่อกี้เขาเกือบหลุดพูดออกไปว่า ‘แต่ถ้าเป็นคอนเสิร์ตของพี่น่ะไม่เอา’ ถ้าหลุดพูดออกไปล่ะก็ถูกแสงพระอาทิตย์เผาตายแน่ ๆ
“เจ้าตัวเล็กกำลังจะพูดว่าวงอะไรเหรอ?”
คำถามจากเทพทำเอาเหงื่อไหลพลั่ก ฉะนั้นได้เวลาแล้วที่จะงัดสกิลพ่อปลาไหลออกมา!
“ผม.. ผมไม่แน่ใจเลยว่าจะว่างตรงกันหรือเปล่า แบบว่า… ผมเองก็ต้องทำงานทำการอะไรแบบนี้ใช่ไหมล่ะ เอางี้ไหม ถ้าพี่อยากให้ผมถ่ายรูปให้ค่อยนัดมาดีกว่า ส่วนของรางวัล เปลี่ยนบัตรคอนเสิร์ตเป็นเงินได้ไหมครับ พอดีว่าต้องกินต้องใช้น่ะ ฮ่าฮ่าฮ่า”
ถึงจะน่าเสียดายที่ต้องปฏิเสธบัตรคอนเสิร์ตจากวงดนตรีดัง แต่ตราบใดที่เขาไม่รู้ว่า ‘วงดนตรีดัง’ ที่ว่าคือวงไหน (มีสิทธิ์สูงที่จะเป็นของอะพอลโล่เอง) เขาจึงปฏิเสธไว้ก่อนดีกว่า เพื่อสุขภาพหูในอนาคต
“โธ่ เจ้าตัวเล็ก! กล้าปฏิเสธบัตร VIP ที่คนทั้งโลกแย่งกันเลยเหรอเนี่ย? ใจพี่เจ็บแปล๊บเลยนะเนี่ย” อะพอลโล่ในร่างมนุษย์แสดงท่าทางโอเวอร์แอคติ้งเหมือนกำลังแสดงละครเวที “แต่ก็นะ... พี่ลืมไปว่าพวกนายต้องมีค่าเช่าบ้าน ค่ากาแฟอะไรพวกนั้น โอเค ๆ พี่สายเปย์อยู่แล้ว เรื่องเงินน่ะจิ๊บๆ เดี๋ยวพี่จัด ‘ทิป’ หนัก ๆ ให้แทนค่าเหนื่อยที่มาถ่ายรูปให้พี่วันนี้ละกัน ถือว่าช่วยค่าน้ำมันรถนายไปก่อน ดีลตามนี้! วันไหนแสงสวย ๆ หรือพี่อยากเปลี่ยนลุคใหม่ เดี๋ยวพี่ทักไดเรกไปนัดนะ เตรียมกล้องให้พร้อมล่ะ ฝีมือระดับนายกับหน้านายแบบระดับพี่ ยังไงก็ปังแน่นอน!”
“โธ่ อย่าน้อยใจนะครับ ถ้ามีโอกาส... ผมต้องไปงานคอนเสิร์ตอีกแน่ ๆ ถ้าเดลฟีไม่เอาคำพยากรณ์มาฟาดหน้าผมอีก ...แบบว่ายังอยากใช้ชีวิตแบบมนุษย์ธรรมดาอยู่น่ะ”
“เข้าใจเลยเจ้าตัวเล็ก! พูดถึงเดลฟีแล้วพี่ก็ปวดตับแทน คำพยากรณ์พวกนั้นมันชอบมาขัดจังหวะความสุขตลอดเลยเนอะ พี่เองก็เคยผ่านจุดที่ต้องเป็น ‘มนุษย์ธรรมดา’ มาก่อน (แบบที่ไม่อยากจำเท่าไหร่) บอกเลยว่าเข้าใจฟีลที่อยากใช้ชีวิตชิล ๆ สุด ๆ”
“แม้แต่พี่ชายยังไม่รอดเลยเหรอเนี่ย น่าสนใจจังว่ากลไกของคำพยากรณ์มันเริ่มมาจากไหนกันแน่ มีคนที่ยิ่งใหญ่กว่าเทพเจ้าอีกงั้นเหรอ”
เป็นเรื่องที่น่าคิด ใครกันนะที่อยู่เหนือชะตากรรมทั้งปวง
“ถามซะลึกเลยนะเจ้าตัวเล็ก! เอาจริงเรื่องนี้มันก็นะ... ขนาดพี่เป็นเทพแห่งพยากรณ์เอง บางทียังแอบเซ็งเลย มันมี ‘ตัวแม่’ อย่างสามพี่น้องแห่งโชคชะตาไงจ๊ะ พวกนั้นน่ะคุมเส้นด้ายชีวิตทุกคนไว้หมดแล้ว แม้แต่ท่านพ่อซุสยังต้องเกรงใจเลยอ่ะ มันเหมือนเป็น ‘ระบบหลังบ้าน’ ของจักรวาลที่เทพอย่างพวกพี่ก็ขัดใจไม่ได้ร้อยเปอร์เซ็นต์หรอก”
อะพอลโล่หยิบแตงโมหวานฉ่ำขึ้นมากัดแทะไปคำจากนั้นเขาก็พูดต่อออกมาอีกยาว
“แต่นะ... อย่าไปคิดเรื่องเครียด ๆ ให้เสียออร่าเลยเจ้าตัวเล็ก ใช้ชีวิตให้คุ้มค่าแบบที่พี่ทำอยู่ดีกว่า ทฤษฎีพวกนั้นปล่อยให้พวกมนุษย์แว่นหรือพวกขี้สงสัยเค้าเถียงกันไปเถอะ พี่ขอโฟกัสที่ความหล่อกับที่รักของพี่ก็พอแล้ว! ส่วนเรื่องค่าจ้าง เดี๋ยวพี่โอนเข้าบัญชีให้แบบจุก ๆ เลยนะ ถือเป็นค่าขนมช่างภาพมือโปรฯ แล้วกัน! ไว้เจอกันใหม่นะน้องชาย อย่าลืมแต่งรูปพี่ให้เนี๊ยบก่อนส่งล่ะ พี่ไปล่ะ... เดี๋ยวที่รักรอตอบแชท!”
“เดี๋ยวก่อนพี่ชายอย่าเพิ่งรีบไป เหมือนว่าผมมีธุระอีกเรื่อง ต้องถวายศรัทธาสำหรับพระอาทิตย์จำลองของพี่น่ะครับ เราต้องจับมือกันเพื่อถ่ายพลังกันไหมนะ แบบว่า.. ผมเคยทำแบบนั้นกับพ่อน่ะ” ดีนหัวเราะ สำหรับเขายังไงก็ได้นั่นแหล่ะ
“เรื่องพระอาทิตย์จำลองน่ะเหรอ? ได้ดิ เรื่องแสงสว่างกับความร้อนแรงต้องยกให้พี่อยู่แล้ว ไม่มีใครทำได้ดีกว่านี้แน่นอน ส่วนเรื่องจับมือน่ะ... แหม นายเนี่ยโชคดีสุด ๆ เลยนะเนี่ยที่ได้สัมผัสมือระดับเทพที่ทั้งนุ่มและอุ่นเหมือนแสงแดดยามเช้าแบบนี้อ่ะ มาเลย! ยื่นมือมา เตรียมรับพลังงานแบบฉ่ำ ๆ จากพี่ได้เลย ระวังหน่อยนะ พลังพี่มันแรงระดับซูเปอร์โนวา เดี๋ยวพระอาทิตย์จำลองนายจะสว่างวาบจนคนทั้งเกาะต้องหยิบแว่นกันแดดมาใส่ไม่ทันนะเนี่ย พร้อมยัง? จัดไปวัยรุ่น!”
ไม่รู้คิดถูกหรือคิดผิดที่เอ่ยปากเรื่องนี้ออกไปจนต้องฟังอะพอลโล่ขิงตัวเองให้ฟังอีกหนึ่งดอก แต่ในเมื่อตัวเองเสนอก็มีแต่ต้องยื่นมือไปจับอย่างเสียมิได้ แต่จะว่าไปมือของเทพเจ้าก็อบอุ่นและนุ่มสมราคาโม้ ถ้าไม่ใช่ด้วยขนาดมือของผู้ชายเขาคงคิดว่าจับมือกับผู้หญิงไปแล้ว แต่กระนั้นก็ไม่มีมือไหนที่จับแล้วอุ่นใจมากไปกว่ามือของแมคเคนซีหรอก แย่จังอยากรีบกลับไปจับมือกับแฟนแล้วสิ
“โอเค งั้นพี่เตรียมรับพลังของผมแล้วไปเจอแฟนสาวแบบฟิน ๆ ได้เลย”
ดีนหลับตาลงตั้งจิตภาวนามอบศรัทธาแก่เทพอะพอลโล่ที่อยู่เบื้องหน้า แม้อีกฝ่ายจะขี้โม้ไป (ไม่) บ้าง แต่ก็ถือว่าเป็นเทพที่คุยง่ายเหมือนพี่ชายจริง ๆ เขาจึงไม่เสียดายที่จะมอบความปรารถนาทั้งหมดให้ไป
“โอ้โหหหห พลังงานดีมากกกเจ้าตัวเล็ก! ทำเอาออร่าพี่พุ่งปรี๊ดเลยนะเนี่ย รู้สึกหล่อขึ้นแบบสามร้อยเปอร์เซ็นเลยว่ะ ผิวพี่ฉ่ำวาวระดับไฮเอนด์สุด ๆ ขอบใจมากนะน้องรัก พี่รู้สึกเฟรชพร้อมไปหาที่รักของพี่แล้วเนี่ย รับรองโมนีก้าเห็นพี่ในสภาพอัปเกรดแบบนี้ต้องกรี๊ดสลบแน่ ๆ”
ทั้งสองคลายมือออกจากกัน ทันใดนั้นแสงสีทองก็ล้อมรอบเทพอะพอลโล่เอาไว้
“พี่ไปก่อนนะ แสงสุดท้ายกำลังจะหมดพอดี ต้องรีบไปโชว์ความฮอตต่อละ บายยย!”
สิ้นเสียงเทพเจ้าก็เดินทางกลับไปเป็นเส้นแสงอันระยิบระยับเปล่งประกายยิ่งเสียกว่าช่วงเวลาประกายทอง
“โชคดีนะ บ๊ายบายยยยย”
หนุ่มเท็กซัสโบกมือลาอะพอลโล่หวอย ๆ ได้ยินเสียงเขาตะโกนลงมาจากฟากฟ้าแว่ว ๆ เสียด้วย
“อย่าลืมแต่งรูปพี่ให้เนียนกริบนะ เดี๋ยวพี่จะเอาไปอวดที่รักให้ดูว่าช่างภาพคนใหม่พี่ฝีมือจึ้งขนาดไหน ไว้เจอกันในโซเชียลนะน้องชาย! Ciao!” หลังจากเทพเจ้าจากไปชายหาดของค่ายฮาล์ฟบลัดก็กลับมาเงียบสงบเช่นเดิม
“เมี้ยว~”
ไข่หอยเม่นเดินกลับมาหลังจากที่มันปลดปล่อยพลังงานความคึกอันท่วมท้นเรียบร้อยแล้ว ก็กลับมาอ้อนคลอเคลียดีนเหมือนเดิม
“เป็นไงบ้างไข่หอยเม่น พลังงานล้นจนต้องไประบายออกเลยเหรอ” ดีนย่อตัวลงไปนั่งเกาคางแมว เจ้าตัวเล็กอ้อนมือนั้นก่อนจะกระโดดขึ้นไปบนไหล่ของดีน ตอนนี้มันคงหิวและอยากกลับไปที่บ้านเต็มทน “หิวแล้วล่ะสิ งั้นกลับบ้านกันเจ้าตัวเล็ก… เฮ้อ เรียกแกแบบนี้เหมือนกับที่อะพอลโล่เรียกฉันเลยแฮะ เขาคงไม่ได้มองว่าฉันเป็นแมวหรอกนะ”
เอาจริงเป็นแมวก็ไม่แย่ แต่เป็นหมาของคนรวยก็ยังน่าสนใจกว่าอยู่ดี
[God-09] อะพอลโล +20 ความโปรดปรานจากการพูดคุย +10 ความโปรดปรานจากการถวาย [กระเช้าผลไม้]
+5 โบนัสความสัมพันธ์จากการใส่ [กุหลาบสีน้ำเงินทอง]
+25 โบนัสเพิ่มความโปรดปราน จาก HEROES (วีรบุรุษผู้โปรดปราน) ได้รับสกิลติดตัว 'SHINING MODEL'
เมื่อถ่ายภาพหรืออยู่ท่ามกลางแสงแดด เสน่ห์ (CHA) จะเพิ่มขึ้นชั่วคราว และได้รับค่าจ้างพิเศษเป็นเงินจำนวนมากโอนเข้าบัญชีโดยตรงจากเทพอะพอลโล่
บูชาเหรียญอะพอลโล่ 4 เหรียญ
มอบพรพัฒนาสัตว์วิเศษแก่ [ไข่หอยเม่น] เลื่อนระดับ 20 Level
ถวาย 4,000 เกียรติยศ
บูชาพระอาทิตย์จำลอง เดือนกุมภาพันธ์ 2026ข้า ดีน เอลวิน อัลวาเรซ นีล ขอถวายศรัทธาแก่เหล่าเทพ แก่เทพอะพอลโล่ เทพแห่งดวงอาทิตย์
จำนวนศรัทธาที่มอบให้: 3,000
[ รวม +210 ความโปรดปราน ]
| 
เจ้าของ: God
[คัดลอกลิงก์]
โพสต์ 2026-1-2 20:33:43
โพสต์ 2026-1-29 01:05:47
