แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Dean เมื่อ 2024-5-8 00:31
124 กำจัดขยะ
หลังจากกับจากปารีสแทบไม่ได้เปิดกระเป๋าเป้เดินทางเลยจนมาหาของเนี่ยแหล่ะถึงได้รู้ว่าในเป้มีแต่ขยะ เขามิโนทอร์ น่าจะได้มาตั้งแต่ตอนออกไปในตัวเมืองนิวยอร์กเมื่อตอนนู้น ขนฮาร์ปี้ และลูกตาไซคลอปส์ที่น่าขยะแขยงได้มาตอนช่วยเหลือคนงานที่บัลติมอร์ และสิ่งสุดท้ายที่ได้มาเยอะมาก ๆ เลยคือหมวกก็อบลิน เขาได้จากปารีสมาตั้งเจ็ดใบ ไหนจะตอนเฮติอีกสาม รวมกันเป็นสิบใบพอดี
“อะไรมันจะเยอะขนาดนี้!?”
หากจำไม่ผิดเหมือนเคยคุยกับคุณไครอนเรื่องสินสงครามพวกนี้ สามารถนำบางอย่างไปหลอมเพื่อถลุงเอาแร่สัมฤทธิ์ได้ นอกนั้นก็บริจาคที่โรงหลอมได้หมด ความจริงเขาควรเอาเวลาเหล่านี้ไปฟิตซ้อมร่างกายสำหรับภารกิจใหญ่มากกว่าแต่ขยะนี่ก็สมควรถูกขจัดเหมือนกัน ไม่อย่างนั้นเป้ของเขาต้องเหม็นฉึ่งจากตาไซคลอปส์ที่เน่าเสียแน่ ๆ
ดีนหอบเอาสิ่งที่เขาเรียกว่า ‘ขยะ’ ไปยังโรงหลอมเหล็กวันนี้ โชคดีที่คุณไครอนอยู่ที่นี่พอดีน่าจะขอคำแนะนำต่าง ๆ ได้ ผู้อำนวยการค่อนข้างแปลกตาไปกว่าทุกวัน เขาไม่ได้สวมสูทเหมือนตอนสอนดาบหรือธนู แต่ตอนนี้กลับใส่เอี๊ยมหมีทับร่างกายอันกำยำ นับว่าซ่อนรูปไม่เบา
“สวัสดีครับคุณไครอน ไหงคุณมาอยู่ที่โรงหลอมเหล็กล่ะ?”
“ผมมีสอนไง อย่าบอกนะว่าคุณไม่รู้ว่าผมสอนหลอมเหล็กด้วย”
“ใช่ ตามนั้นเลยครับ ผมคิดว่ามีรุ่นพี่บ้านเฮเฟตัสกล้ามแน่น ๆ มาเป็นอาจารย์เสียอีก”
แต่ก็นะ… เขาเคยฟังประวัติเทพเฮเฟตัสจากพอดแคสต์มา เทพการช่างค่อนข้างบ้างานจนความรู้สึกรัก ๆ ใคร่ ๆ แทบจะติดลบ ไม่เหมือนเทพเจ้าสำราญอย่าง ซุส โพไซดอน อะโฟรไดท์ อะพอลโล่ ที่มีลูกเต็มบ้านหลานเต็มเมือง แต่สิ่งที่ทำให้ดีนรู้ว่าเทพเฮเฟตัสไม่ถึงกับตายด้านไปเสียทั้งหมดคือแสงสว่างที่ลอดผ่านออกมาจากบ้านหมายเลขเก้า คงมีบุตรแห่งเฮเฟตัสอาศัยอยู่สักคนสองคน
“อนาคตก็ไม่แน่น แต่ตอนนี้ผู้สอนหลอมเหล็กคือผม”
“ผมไม่เกี่ยงว่าใครจะสอน แต่เรียนกับคุณก็ดี เหมือนว่าผมยังไม่เคยเข้าคลาสกับผู้อำนวยการมาก่อนเลย”
ดีนยิ้ม ถึงแม้ไม่ได้เรียนดาบแต่ก็รู้ได้ว่าอีกฝ่ายเป็นอาจารย์ที่ดีได้จากการสั่งสอนด้วยปากแล้วดึงสติเขาได้ทุกครั้ง
“แล้วต้องเริ่มยังไงครับ?”
“ทักษะการหลอมเหล็กจำต้องใช้สมาธิสูง แม้ไม่ใช่การต่อสู้แต่พลังกายและพลังใจต้องมากไม่แพ้กัน วันนี้ผมจะสอนคุณในการหลอมโลหะเพื่อนำแร่สัมฤทธิ์ออกจากอาวุธหรือสินสงครามก่อน อ้อ ผมเคยบอกคุณแล้วใช่ไหมว่าที่นี่รับบริจาควัตถุดิบอยู่”
“ใช่ครับผมเอามาเพียบเลย ว่าจะบริจาคทั้งหมด” ถือถุงขยะให้ไครอนดู แต่เขาเพียงแค่พยักหน้า
“สิบหน่วยต่อ สองดรักม่า และสี่คะแนนบ้าน”
“ว้าว มีรางวัลให้ด้วยแฮะ ค่อยรู้สึกว่าสัตว์ประหลาดพวกนั้นมันน่าตีหน่อย” กล่าวติดตลกจนไครอนต้องกลอกตา
“ผมคิดว่าคุณไปใส่ชุดช็อปก่อนดีกว่า อยู่หน้าเตาไฟมันร้อน อุบัติเหตุเกิดขึ้นได้ทุกเมื่อ”
“คร้าบ”
ดีนรับคำจากนั้นเขาก็วางถุงขยะไว้กับพื้นก่อนเพราะเดี๋ยวต้องเอาไปย่อยหน้าเตา จากนั้นก็สวมอุปกรณ์กันความร้อน ชุดหมีอย่างที่นายช่างไครอนใส่ ถุงมือกันร้อน และแว่นตากันไฟ จากนั้นก็เดินไปหาไครอน ให้อีกฝ่ายตรวจสอบความเรียบร้อย เมื่อทำให้ตัวเองปลอดภัยแล้วก็เริ่มเรียนจากบทเรียนแรก
ปรมาจารย์เริ่มแนะนำอุปกรณ์ต่าง ๆ ที่ใช้ในการหลอมเหล็ก คีมคีบ ทั่ง เบ้าหลอม เตาหลอม แต่อื่น ๆ อีกมากมาย ไม่ใช่บอกแค่ว่าสิ่งนั้นคืออะไร แต่ยังแนะอีกด้วยว่าควรใช้งานอย่างไรเพื่อความปลอดภัย และห้ามทำอะไรกับอุปกรณ์ชิ้นนั้น หากพลาดแล้วจะเกิดอะไรขึ้น แม้ไม่ได้ทดลองให้เห็นกับตาแต่จินตนาการภาพตามได้ไม่ยาก นักเรียนมือใหม่ที่เพิ่งเข้าคลาสวันแรกก็ตั้งใจจดจำเป็นอย่างดีเผื่อวันไหนที่ต้องมาหลอมแร่เองจะได้ไม่ใช้อุปกรณ์ผิด ๆ ถูก ๆ
“คุณอธิบายดีมากเลยนะครับเนี่ย เป็นครูสอนมากี่ปีแล้ว?”
“นานจนขี้เกียจจะนับแล้ว แต่ช่างเถอะ.. มาที่บทเรียนต่อไป การจุดเตากันดีกว่า ขั้นตอนนี้เหมือนจะง่ายแต่ก็มีอันตรายด้วยเหมือนกัน คุณต้องระวังให้ดี”
“ครับ”
ดีนรับคำจากนั้นก็ฟังคำแนะนำในการเล่นกับไฟทุกขึ้นตอน ไฟแรงสูงถูกจุดขึ้น เรียกว่าโยกย้ายไฟมาจากเตาหลักเสียจะถูกกว่า ทันทีที่เตาหลอมทำงานความร้อนมหาศาลก็พวยพุ่งขึ้นมาตรงหน้า
“โห ขนาดใส่ชุดป้องกันขนาดนี้แล้วยังร้อนมากเลยนะเนี่ย”
ดีนได้แต่บ่นอุบอิบไปตามประสาเขา แต่ไครอนที่พอจะรู้สไตล์ของลูกศิษย์ไม่ได้สนใจตอบโต้ต่อเพราะเขารู้ว่าบุตรแห่งโพไซดอนก็แค่ปากว่างเท่านั้นเอง
ไครอนสาธิตการหลอมหมวกก็อบลินให้ดูก่อนใบหนึ่ง เมื่อหมวกโลหะบุโรทั่งถูกความร้อนแรงกล้ามันก็ละลายหายไปในเบ้าหลอมแทบจะในทันที ไม่อยากจะคิดเลยว่าหากน้ำสีเหลืองนั้นโดนแขนจะเกิดอะไรขึ้น องค์ประกอบของแร่แยกตัวออกจากกันเมื่อถูกความร้อน ไครอนใช้คีมคีบแร่หายากออกมาจากโลหะที่หลอมละลายจากนั้นก็นำจุ่มลงไปในน้ำสำหรับการหล่อเย็น แร่ที่ได้คือแร่สัมฤทธิ์วิเศษ หินหลักฐานการย่อย และหินสำหรับเสริมสมรรถภาพอาวุธออกมาอีกจำนวนหนึ่ง
“สิ่งที่คุณบริจาคให้ค่ายได้คือแร่สัมฤทธิ์วิเศษ ส่วนหินสีแดงเป็นหลักฐานการย่อย สามารถนำไปเผาบูชาเทพเจ้าได้ และสิ่งสุดท้ายคือหินตีบวก สำหรับอัพเกรดอาวุธของคุณ”
“อัพเกรดเหมือนในเกมเลยสินะครับ งี้ผมตีบวกหอกเลยดีไหม?”
“เรื่องนั้นคุณต้องชั่งน้ำหนักเอาเอง แต่เกรงว่าภารกิจเดินทางที่คุณมาปรึกษาผมอาจได้รับอาวุธล้ำค่ามา แนะนำให้เก็บไว้เพื่อเสริมสมรรถภาพแก่อาวุธเหล่านั้นจะคุ้มค่ากว่า”
“จะได้อาวุธมาจริงเหรอครับ? หรือว่าพ่อจะให้อะไรผมเป็นรางวัล”
ไครอนไหวไหล่คล้ายตอบว่า ‘ก็ไม่รู้สินะ’
“แต่พูดถึงภารกิจ ดูเหมือนคุณจะลืมอะไรไปอย่าง วันนั้นที่คุณมาขอคำแนะนำยังไม่ถือว่าเป็นการขออนุมัติทำภารกิจ ถ้ายังไงหลังจากนี้หากคุณพอมีเวลาก็ไปกรอกเอกสารให้เรียบร้อยก่อนออกเดินทาง”
“อ๊ะ! ผมต้องทำเอกสารด้วยสินะ งั้นเอาไว้จบจากนี่เดี๋ยวไปกรอกแบบฟอร์มให้คุณเลย”
เพราะว่าวันนั้นเขารีบร้อนไปหน่อยพอได้คนช่วยตีความภารกิจก็รีบล่กออกไปเลย
แต่ตอนนี้คลาสเรียนยังไม่จบ เขายังต้องหลอมหมวกก็อบลินที่เหลือเพื่อเคลียร์กระเป๋าเดินทางให้สะอาด ใช้เวลาหน้าเตานานจนรู้สึกว่าใบหน้าของเขาแห้งและกร้านขึ้นมาก กลับไปคงต้องโบกครีมบำรุงให้หนา ๆ รู้งี้ตอนก่อนออกมาทาครีมกันแดดด้วยก็ดีหรอก ผลประกอบการวันนี้ดีนได้รับแร่สัมฤทธิ์วิเศษมาตั้งหกสิบชิ้น หลักฐานการย่อยสิบ และหินตีบวกอีกสิบสอง เยอะมากเลยทีเดียวกับการหลอมหมวกก็อบลินหกใบ
แต่ก่อนหน้านี้คุณไครอนพูดว่าไงนะ สิบชิ้นจะได้เงินและคะแนนบ้านเหรอ? ดีนลองนำมานับรวมกับขยะสงครามเก่า ๆ ที่ได้รับมา มันเศษเหลือเกินสิบมานิดหน่อย ครั้นจะบอกว่าใจดีเอาไปเลย แต่ตอนนี้ตำแหน่งที่ปรึกษาบ้านโพไซดอนมันค้ำคอเขาคงต้องรักษาผลประโยชน์ให้สายเลือดตัวเองนิดนึง
“คุณไครอน ผมมีปัญหา รู้สึกว่าเศษมันเหลือน่ะครับ มีวิธีการเก็บรักษาลูกตาอันนี้ไหม?”
“แน่นอนว่ามี ลูกตาไซคลอปส์ ไอเทมสำหรับการปรุงยา.. ถ้าคุณไม่บริจาควันนี้ก็นำไปให้เพื่อนของคุณแมคเคนซี รู้สึกว่าจะสนิทกันดีใช่ไหม?”
“ใช่ครับ สนิทกันม้ากมาก จะว่าไปไอ้นี่เอาไว้ปรุงยาเหรอ? แหว่ะ น่าขยะแขยง”
ดีนเบ้หน้า แต่ถ้ามันมีประโยชน์กับเพื่อนเขาเอาให้เพื่อนดีกว่าบริจาค ยังไงแมคเคนซีคงไม่กลัวสิ่งที่น่าสยดสยองนี้หรอกมั้ง?
“ถ้างั้นผมบริจาคแค่แร่สัมฤทธิ์วิเศษครับ” สายตากวาดมองไปทั่วโรงหลอม เห็นมีมุมรับบริจาคของอยู่ตรงนั้น ค่อยเอาไปให้หลังจบคลาสเรียนก็แล้วกัน “ขอบคุณนะครับคุณไครอนที่ช่วยสอนผมในวันนี้ หลอมเหล็กก็สนุกดี ไม่ต้องออกไปสู้รบด้วย ติดแค่ว่าร้อนไปหน่อย”
“ใช่ ไฟมันร้อน เป็นทั้งมิตรและศัตรู ต้องรู้จักใช้ไฟให้เป็น ถ้าคุณชอบก็มาอีก บุตรแห่งโพไซดอนไม่จำเป็นต้องเป็นนักรบเพียงอย่างเดียว”
ไครอนยิ้มให้ อาจารย์เหมือนรู้ว่าศิษย์ไม่อยากต่อสู้กับอสุรกาย ให้สู้กับไฟอาจจะดีต่อเขามากกว่า แม้ว่าดีนอาจจะออกไปใช้ชีวิตข้างนอกที่โหดหินกว่านี้ไม่ได้ก็ตาม แต่ยังไงค่ายฮาล์ฟบลัดก็ยินดีเป็นบ้านให้แก่เดมิก็อดทุกคนอยู่แล้ว
เรียนหลอมแร่ ครั้งที่ 1/7
รายการบริจาค: หินสัมฤทธิ์วิเศษ 60 ชิ้น
รางวัล: +50 พลังใจ , 15 EXP
- 6 ดรักม่า ต่อ 30 หน่วย
- 150 ดอลลาร์ ต่อ 30 หน่วย
- บริจาคทรัพยากรให้ค่าย +24 คะแนนบ้าน ต่อ 60 หน่วย
- 20 เกียรติยศ และ 15 ความกล้าหาญ
|