12
ตั้งกระทู้ใหม่ กลับไป
เจ้าของ: God

New Rome train station ⋘ สถานีรถไฟนิวโรม ⋙

[คัดลอกลิงก์]
โพสต์ 2025-12-1 21:39:36 | ดูโพสต์ทั้งหมด





วันที่ 23 พฤศจิกายน 2025
เวลา 10.35 
น.



เอโลอิสใช้เวลาช่วงหนึ่งในการเดินทางบนรถไฟเฮเฟตัสด้วยการหลับตาลงรับรู้ถึงการเคลื่อนไหวที่เป็นจังหวะของรถไฟไอน้ำที่แล่นด้วยความเร็วอันเหลือเชื่อและใช้เวลาเพียงไม่นานเมื่อเทียบกับการเดินทางด้วยรถไฟทั่วไป

ในที่สุดเสียงของการชะลอความเร็วของหัวรถจักรก็ดังขึ้นอย่างเชื่องช้า ไอระเหยสีขาวขุ่นพวยพุ่งออกมาจากท่อไอน้ำอย่างหนักหน่วง รถไฟเฮเฟตัสได้เดินทางมาถึงจุดหมายปลายทางแล้ว ณ สถานีรถไฟนิวโรม เอโลอิสลืมตาขึ้น เธอยืดตัวและหยิบกระเป๋าสัมภาระผ้าใบของตัวเองที่อยู่บนชั้นเหนือศีรษะลงมาถือไว้ เธอเลือกที่จะไม่เร่งรีบให้เดมิก็อดคนอื่น ๆ ค่อย ๆ ทยอยลงจากรถไฟไปก่อน เพราะเธอรู้ดีว่าการมาถึงนิวโรมครั้งแรกนี้ เธอต้องการเวลาในการสังเกตการณ์ทุกรายละเอียดต่าง ๆ รอบตัวเสียหน่อย

เมื่อคนเริ่มซาลง เอโลอิสก็เดินตามลงจากรถไฟ ทันทีที่เท้าของเธอสัมผัสกับพื้นชานชาลา กลิ่นอายที่ไม่คุ้นเคยและสถาปัตยกรรมที่ยิ่งใหญ่ก็โอบล้อมเธอไว้ทันที สถานีนิวโรมดูน่าตื่นตาตื่นใจไม่แพ้สถานีเฮเฟตัสในแกรนด์เซ็นทรัลเลย เอโลอิสไม่แน่ใจว่าสถานที่แห่งนี้ถูกสร้างโดยพ่อของเธอหรือเทพฝั่งโรมันกันแน่ แต่ไม่ว่าจะด้วยฝีมือของเทพองค์ใดที่นี่คือผลงานที่สมบูรณ์แบบมาก

เอโลอิสลงมารวมตัวกับกลุ่มเดมิก็อดจากค่ายฮาล์ฟบลัด เพื่อรอให้รุ่นพี่มิแรนด้าเป็นผู้นำทาง มิแรนด้ากำลังพูดคุยกับชายหนุ่มคนหนึ่งที่สวมชุดยูนิฟอร์มสีม่วงเข้ม ซึ่งบ่งบอกว่าเป็นคนของค่ายจูปิเตอร์ ไม่นานนักมินิบัสที่ดูทันสมัยก็แล่นมารอรับพวกเขาอยู่ตรงหน้าสถานี ดูเหมือนว่าชาวค่ายฝั่งโรมันได้เตรียมการทุกอย่างไว้ล่วงหน้าแล้ว

เอโลอิสเดินขึ้นรถมินิบัสและเลือกที่นั่งริมหน้าต่างอีกครั้ง ไม่นานรถก็เริ่มออกตัว เธอมองดูทิวทัศน์สองข้างทางอย่างละเอียดถี่ถ้วน สิ่งที่เธอเห็นนั้นทำให้เธอต้องทึ่งในใจ นิวโรมแม้จะอยู่ในอเมริกาแต่กลับไม่ได้ดูเหมือนเมืองในอเมริกาเลยแม้แต่น้อย มันดูเหมือนกับว่าเธอถูกวาร์ปมายังยุโรปที่เจริญรุ่งเรืองและสะอาดสะอ้าน อาคารบ้านเรือนถูกสร้างด้วยสถาปัตยกรรมแบบโรมันคลาสสิก มีเสา โค้ง และโดมที่ทำจากหินอ่อนสีอ่อนตัดกับหลังคาสีดินเผา

พื้นที่ชุมชนดูสงบเงียบ มีสวนสาธารณะขนาดเล็กที่ถูกจัดแต่งไว้อย่างเป็นระเบียบ และผู้คนที่เดินตามท้องถนนก็ดูสุภาพและมีการแต่งกายที่ดูดี ท่าทางของพวกเขาเต็มไปด้วยความมั่นใจและความสงบเสงี่ยม ไม่มีสัญญาณของความวุ่นวายหรือความรีบร้อนแบบที่พบในมหานครนิวยอร์กเลยแม้แต่น้อย

รถมินิบัสขับผ่านพื้นที่ชุมชนจนถึงถนนเส้นหลักที่เข้าสู่พื้นที่ที่ดูคล้ายกับศูนย์กลางการทหาร รถมินิบัสจอดลงอย่างนุ่มนวลบริเวณลานกว้างที่ปูด้วยหินอ่อนที่ถูกขัดจนขึ้นเงา มิแรนด้าเดินลงจากรถก่อนและผายมือไปยังอาคารหินอ่อนขนาดใหญ่สองหลังที่ตั้งอยู่ฝั่งตรงข้าม

“เอาล่ะทุกคน ถึงที่หมายแล้ว!” มิแรนด้ากล่าวด้วยน้ำเสียงที่เหนื่อยล้าจากการเดินทาง แต่ก็ยังคงความเด็ดขาดอยู่ “ฉันขอชี้แจงเรื่องที่พักให้ชัดเจนก่อน”

เธอชี้ไปยังอาคารที่ดูเก่าแก่และมั่นคงที่สุด

“สำหรับใครที่ต้องการประหยัดค่าใช้จ่ายและต้องการสัมผัสกับประสบการณ์แบบโรมันอย่างเต็มที่ พวกคุณสามารถไปพักที่กองร้อยที่ 5” มิแรนด้ากล่าวพลางมองหน้าทุกคน “ที่นั่นพักฟรีไม่มีค่าใช้จ่าย แต่จะอยู่ภายใต้กฎระเบียบของกองร้อย และห้องพักจะเรียบง่ายเหมือนค่ายทหารหน่อย…ส่วนใครที่ต้องการความเป็นส่วนตัวและสิ่งอำนวยความสะดวกที่ครบครันกว่า และต้องการที่พักที่ใกล้สถานที่จัดงาน The Grand Brumalia มากกว่า สามารถไปพักที่โรงแรมได้ แต่ค่าใช้จ่ายทั้งหมดจะต้องรับผิดชอบเองนะ”

มิแรนด้าม้วนคลิปบอร์ดของเธอแล้วเก็บเข้ากระเป๋าอย่างเป็นระเบียบ

“เอาล่ะหลังจากนี้ก็พักผ่อนตามอัธยาศัย ใครที่เหนื่อยจากการเดินทางก็ไปพักผ่อนก่อนได้เลย หรือใครที่อยากจะไปชมบรรยากาศของงานเฉลิมฉลองก่อนที่จะมีการเปิดตัวอย่างเป็นทางการก็เชิญตามสบาย เราจะมาพบกันอีกที่วันที่ 18 ธันวาคม ซึ่งเป็นวันเดินทางกลับค่าย แยกย้ายได้! ”

เหล่าเดมิก็อดเริ่มแยกย้ายกันไปตามทางของตน บางคนรีบตรงไปที่โรงแรมทันทีโดยไม่ลังเล ส่วนอีกหลายคนก็เดินไปที่กองร้อยที่ 5 ด้วยความอยากรู้อยากเห็นหรือเพื่อประหยัดเงิน เอโลอิสยืนนิ่งอยู่ครู่หนึ่ง กระเป๋าสัมภาระผ้าใบของเธอวางอยู่ข้าง ๆ ดวงตาของเธอมองไปยังอาคาร

“กองร้อยที่ 5...ที่พักฟรีงั้นเหรองั้นก็ไปที่นั่นแหละ ฉันไม่มีเงินโรมันจะไปพักโรงแรมหรอก”

เมื่อเธอตัดสินใจแล้ว เอโลอิสหยิบกระเป๋าสัมภาระของเธอขึ้นมา แล้วเดินมุ่งหน้าไปยังอาคารกองร้อยที่ 5 เพื่อเก็บของก่อนจะไปเดินเที่ยวงานต่อ





เดินทางถึง
สถานีรถไฟนิวโรม

@God 





แสดงความคิดเห็น

โพสต์ 14965 ไบต์และได้รับ 6 EXP!  โพสต์ 2025-12-1 21:39
โพสต์ 14,965 ไบต์และได้รับ +2 EXP [ถูกบล็อค] เกียรติยศ +2 ความกล้า +2 ความศรัทธา จาก เสื้อแจ็คเก็ตบุนวม  โพสต์ 2025-12-1 21:39
โพสต์ 14,965 ไบต์และได้รับ [ถูกบล็อค] เกียรติยศ +2 ความกล้า +2 ความศรัทธา จาก เรือมินิบานาน่า  โพสต์ 2025-12-1 21:39
โพสต์ 14,965 ไบต์และได้รับ +2 EXP [ถูกบล็อค] เกียรติยศ +2 ความกล้า +2 ความศรัทธา จาก มาลาแห่งอัสสัมชัญ  โพสต์ 2025-12-1 21:39
โพสต์ 14,965 ไบต์และได้รับ +2 EXP [ถูกบล็อค] เกียรติยศ +5 ความกล้า +5 ความศรัทธา จาก เกราะไทเทเนียม  โพสต์ 2025-12-1 21:39
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
Ignis Anima
เสื้อแจ็คเก็ตบุนวม
เรือมินิบานาน่า
มาลาแห่งอัสสัมชัญ
เกราะไทเทเนียม
สร้อยไข่มุกตาฮิตี
ผลิตภัณฑ์กันแดด
ค้อนไฟ
ควบคุมโลหะ
เข็มขัดเครื่องมือวิเศษ
ยอดนักสร้าง
หมวกนีเมียน
สัมผัสกับดัก
กลศาสตร์
โล่อัสพิส
กำไลหินนำโชค
ทนทานไฟ
ต่างหูเงิน
รองเท้าเซฟตี้
เสื้อค่ายฮาล์ฟบลัด
โรคสมาธิสั้น
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x2
x7
x6
x18
x5
x3
x2
x6
x5
x5
x120
x120
x8
x2
x1
x1
x2
x18
x1
x4
x16
x1
x1
x6
x4
x4
x50
x1
x33
x1
x1
x1
x9
x2
x5
x4
x1
x5
x1
x1
x2
x2
x8
x1
x3
x6
x1
x1
x2
x2
x5
x1
x15
x5
x5
x11
x7
x5
x10
x14
x8
x25
x6
x5
x6
x1
x8
x2
x9
x30
x3
x2
x11
x10
x7
x5
x7
x5
x5
x1
x4
x25
x2
x32
x58
x24
x4
x186
x3
x1
x3
x3
x8
x4
x2
x1
x1
x2
x1029
x1
x44
x1
x1
x12
x2
x11
x2
x1
x1
x2566
x23
x1
x1
x1
x3
x1
x170
x8
x16
x2
x9
x142
x16
x58
x149
โพสต์ 2025-12-5 05:25:17 | ดูโพสต์ทั้งหมด

วันที่ 29 เดือน ธันวาคม ปี 2025

เวลาเย็น เวลา 16.00 น. เป็นต้นไป ณ สถานีรถไฟนิวโรม

◀️┃▶️


แสงแดดอ่อนปลายฤดูใบไม้ร่วงยังอบอุ่นอยู่เล็กน้อย แต่ภายในอกของคีอาร์กลับเย็นจัดดุจลมเหนือที่กำลังพุ่งวนอย่างไร้ทิศทาง เธอก้าวเร่งผ่านประตูโค้งหินอ่อนของสถานีรถไฟนิวโรม เหลียวมองป้ายทองคำสลักคำว่า NEW ROME TRAIN STATION ที่ทอดตัวอวดความยิ่งใหญ่เหนือศีรษะผู้โดยสารทุกคน แล้วหันกลับมาก้มหน้ากึ่งเดินกึ่งจ้ำเหมือนคนที่กำลังตำหนิตัวเองอย่างหนัก ความคิดในหัวของเธอรัวเร็วราวเสียงลมกรด


ไม่น่าเลย…ไม่น่าโง่ขนาดนี้ ของสำคัญขนาดนั้นลืมได้ยังไงกัน ควรเตรียมสำรองไว้แล้วแท้ ๆ นี่มันไม่ควรเกิดขึ้นสักนิดเดียว…


ไม่ใช่เหตุการณ์ในคาเฟ่ ไม่ใช่กาแฟที่เปรอะกระโปรง หรือสายตาหวั่นไหวของบุตรแห่งมาร์ส เธอไม่ได้สนใจสิ่งเหล่านั้นแม้แต่น้อย สิ่งเดียวที่ทำให้เธอขบฟันแน่นคือความผิดพลาดของตัวเองที่ลืมของสำคัญไว้ที่ค่ายฮาล์ฟบลัด ของที่เธอไม่มีวันใช้ชีวิตอย่างปลอดภัยได้หากไม่มีมัน เธอถอนหายใจแรงกว่าเดิมนิดหนึ่งก่อนเงยหน้าขึ้น สถานีรถไฟนิวโรมเบื้องหน้าเธอนั้นงดงามจนแทบลบความหงุดหงิดออกจากอกได้


เพดานโค้งสูงประดับกระจกสีที่เล่าเรื่องกำเนิดของเทพวัลแคน แสงอาทิตย์ลอดผ่านกระจกเหล่านั้นเป็นประกายคล้ายทองหลอมละลาย บนผนังมีท่อทองแดงสลักลวดลายตำนานเดินเรียงร้อยเชื่อมกับกลไกเวทมนตร์ที่ซ่อนพลังของเทพเจ้าไว้ภายใน ทุกฝีก้าวมีกลิ่นโลหะอ่อน ๆ ผสมกับกลิ่นไอน้ำสะอาดจากขบวนรถไฟที่จอดรออยู่บนชานชาลา เสียงของกลไกเวทและเสียงสัญญาณนุ่มลึกดังก้องเป็นจังหวะสม่ำเสมอ ทำให้ที่นี่ดูเหมือนเป็นวัดแห่งเทคโนโลยีที่ซ่อนอยู่ในนครเทพนิยาย


คีอาร์เดินไปยังเคาน์เตอร์ตั๋วอย่างเงียบ ๆ เธอพูดเพียงประโยคสั้น ๆ ด้วยน้ำเสียงสุภาพเรียบเรื่อยตามแบบฉบับ “ขอตั๋วไปแกรนด์เซ็นทรัลค่ะ หนึ่งใบ”


ภายในใจของเธอนั้นคิดต่อทันที ทั้งตัดสินใจ ทั้งตำหนิตัวเอง ทั้งวิเคราะห์ทางเลือกอื่นในเวลาเดียวกันราวกับเครื่องจักร แต่ก็ไม่มีทางเลือกอื่นจริง ๆ เธอต้องกลับไปแค่แป๊บเดียว เอาของให้เสร็จ แล้วกลับนิวโรมทันที


มือเรียวของเธอรับตั๋วโลหะสีเงินที่สลักตราสถานีพร้อมอักษรรูน ก่อนหมุนตัวเดินหาที่นั่งรอชานชาลา 3 ซึ่งขบวนรถไฟของเธอจะมาถึงในอีกสิบห้านาที ถึงแม้จะพยายามทำตัวนิ่ง เธอก็ยังรู้สึกถึงความวุ่นวายเล็กน้อยในหัวใจ อารมณ์ที่ใครอื่นอาจเรียกว่าหงุดหงิดตัวเองจนร้อนรุ่ม แต่สำหรับคีอาร์มันคือเหมือนแรงปะทะของสายลมหนาวกับกำแพงหินแข็งที่เธอพยายามรักษาเอาไว้ไม่ให้พังทลาย


ขณะยืนรอ ขบวนรถไฟของเธอก็เคลื่อนเข้าสู่สถานีอย่างเงียบงัน ทว่าทรงพลัง ล้อทองแดงสลักรูนหมุนด้วยเสียงสั่นต่ำ ๆ สะท้อนพลังของเทพช่างผู้สร้างมัน คีอาร์ก้าวขึ้นไปทันทีโดยไม่เสียเวลา มองหาที่นั่งริมหน้าต่างและปล่อยตัวลงนั่งอย่างเงียบ ๆ เธอกอดกระเป๋าของตัวเองแน่นราวกับเป็นเครื่องเตือนใจให้มีสติ หลุบตาลง สูดลมหายใจเพียงครั้งเดียวเพื่อปรับสภาพอารมณ์ของตัวเองให้กลับมาเย็นเหมือนเดิม


แค่ไปเอาของ แล้วกลับ
ห้ามทำอะไรทมี่ผิดพลาดอีกเด็ดขาด


เดินทางด้วยรถไฟเฮเฟตัส (สายประหยัด) 2 ที่นั่ง ราคาตั๋ว 5 ดรักม่า

สถานีต้นทาง : สถานีนิวโรม, กรุงโรมใหม่

สถานีปลายทาง : สถานีแกรนด์เซ็นทรัล, นิวยอร์ก

(จ่ายแล้วจ้า)

แสดงความคิดเห็น

โพสต์ 18900 ไบต์และได้รับ 8 EXP! [VIP]  โพสต์ 2025-12-5 05:25
โพสต์ 18,900 ไบต์และได้รับ +2 EXP +4 เกียรติยศ จาก Ignis Anima  โพสต์ 2025-12-5 05:25
โพสต์ 18,900 ไบต์และได้รับ +4 EXP +4 ความกล้า +4 ความศรัทธา จาก คมมีดวายุ  โพสต์ 2025-12-5 05:25
โพสต์ 18,900 ไบต์และได้รับ +2 EXP +4 ความกล้า +4 ความศรัทธา จาก ลมกรด  โพสต์ 2025-12-5 05:25
โพสต์ 18,900 ไบต์และได้รับ +3 EXP +8 เกียรติยศ +8 ความกล้า จาก หอกกรีก  โพสต์ 2025-12-5 05:25
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
เข็มทิศวายุไร้ทิศ
กระเป๋ากลอักขระแห่งเฮเฟตัส
การบิน
ลมหายใจเยือกแข็ง
หลอมรวมเหมันต์
แผ่นเสียงไวนิลรวมเพลงฮิตจากโอลิมปัส
หนังสือรวมบทกวีของอพอลโล
Ignis Anima
คมมีดวายุ
หมวกเกราะ
เกราะหนัง
ลมกรด
มีดสั้นสัมฤทธิ์
หอกกรีก
โรคดิสเล็กเซีย(กรีก)
โรคสมาธิสั้น
สัมผัสแห่งสายลม
เสื้อค่ายฮาล์ฟบลัด
น้ำหอม Unisex
ปากกาหมึกซึม
ต่างหูเงิน
แว่นตา
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x1
x80
x41
x7
x4
x2
x4
x2
x1
x1
x2
x1
x4
x5
x1
x80
x1
x15
x1
x3
x10
x5
x12
x1
x2
x6
x3
x6
x2
x126
x6
x2
x18
x21
x7
x6
x2
x32
x5
x20
x80
x14
x1
x12
x5
x25
x16
x4
x5
x401
x4
โพสต์ 2025-12-5 17:21:25 | ดูโพสต์ทั้งหมด
Clementis
Haus of Ratigan • Daughter of Justitia • Legacy of Orcus
Place
สถานีรถไฟนิวโรม
Date and Time
วันที่ 3 ธันวาคม 2025 • 07.04 น.
Purpose
ภารกิจไกด์เดินชมรอบค่าย
NPC
วินเซนโซ เบอร์กาม็อตโต
“รังสรรค์ขึ้นจากมันสมองและฝีมืออันประณีตของเทพเฮเฟตัสหรือวัลแคน..”
เสียงนุ่มของทายาทราทิแกนเอ่ยทวนขณะอ่านข้อมูลบนป้ายที่แปะเอาไว้ด้านหน้า ก่อนจะเบนเข็มสายตามองไปยังรอยสัญลักษณ์ที่อยู่ตรงแขนของไกด์นำเที่ยว หากจำไม่ผิดดูเหมือนเทพที่ว่าจะเป็นพ่อของคนตรงหน้านี่ล่ะ
หนังสือเกี่ยวกับลูกเทพที่เคยได้อ่านมาบ้างบอกว่าโดยส่วนมากแล้วรูปร่างหน้าตาของเทพองค์นี้มักจะจัดอยู่ในระดับเฉิ่มไปถึงขี้ริ้วขี้เหล่ คลีเมนทิสรับรู้แต่ไม่เคยคิดถึงมันซ้ำสอง เนื่องเพราะนิสัยที่ชอบมองคนอื่นที่ลักษณะนิสัยและตัวตนมากกว่าจะมานั่งพิจารณาใบหน้าใครว่าแบบไหนงาม แบบไหนไม่งาม
แต่เท่าที่เธอเข้าใจว่าบรรทัดฐานความงามของสังคมเป็นอย่างไร เด็กสาวไม่คิดว่าพี่คนนี้จัดอยู่ในคำจำกัดความที่ว่านั่นหรอก — ลูกหลงล่ะมั้ง ?
“ดูทำหน้าทำตาเข้า พิจารณาอะไรอยู่นั่น”
ฝ่ายถูกถามไม่ได้ตอบตามตรงเสียทีเดียว เปลี่ยนเรื่องเข้าสถานีรถไฟนิวโรมแทน
“มีสถานีปลายทางแทบทุกมุมโลกเลย ทั่วถึงดีจังค่ะ”
“แน่นอน นี่เป็นหนึ่งในผลงานชิ้นเอกของพ่อฉันเชียวล่ะ แต่มีอีกผลงานในกรุงโรมใหม่ที่เจ๋งกว่ารถไฟนี่เยอะ”
“หมายถึงอะไรเหรอคะ”
เบอร์กาม็อตโตไม่ได้ตอบด้วยคำพูด กลับกันเขารอจนกว่าคลีเมนทิสจะผินหน้าหา แล้วค่อยชี้ตัวเองเป็นคำตอบแทน เพียงเท่านั้นก็เป็นอันเข้าใจถึงสิ่งที่ต้องการจะสื่อ วินเซนโซกำลังบอกว่าตัวเองต่างหากคือผลงานชิ้นเอกที่เทพวัลแคนผู้เป็นพ่อสรรสร้างเอาไว้บนโลกใบนี้
บุตรีแห่งจัสติเทียถึงได้กลอกตาใส่เขาเป็นครั้งที่สองของวัน

แสดงความคิดเห็น

God
คุณได้รับ 15 EXP โพสต์ 2025-12-9 12:07
โพสต์ 5252 ไบต์และได้รับ 3 EXP!  โพสต์ 2025-12-5 17:21
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
กำแพงแห่งคำสั่ง
สัมผัสแห่งความไม่สมดุล
ดาบสปาเธร์
หมวกเกราะกาเลีย
เกราะทหารโรมัน
รองเท้าเดินทัพ
Hydro X
หนังสือนิยาย
กล่องดนตรี
เกมคอนโซลพกพา
ช่อดอกไม้
ต่างหูเงิน
ชุดเครื่องเพชร
เข็มทิศ
เสื้อค่ายจูปิเตอร์
โรคสมาธิสั้น
โรคดิสเล็กเซีย(ละติน)
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x30
x30
x4
x2
x2
x2
x2
x4
x2
x1
x5
x5
x2
x1
x1
x3
x5
x2
x1
x2
x1
x2
x1
x2
x10
x5
x1
x2
x4
x6
โพสต์ 2025-12-9 11:54:35 | ดูโพสต์ทั้งหมด

วันที่ 02 เดือน ธันวาคม ปี 2025

เวลาสาว เวลา 10.30 น. เป็นต้นไป ณ สถานีรถไฟนิวโรม

◀️┃▶️


รถไฟเฮเฟตัสชะลอความเร็วลง เสียงหวีดโลหะก้องสะท้อนในอุโมงค์ก่อนจะเปิดสู่แสงอรุณแห่งกรุงนิวโรม แสงทองยามเช้าทาบผ่านหลังคาแก้วใสของสถานีจนเกิดประกายระยิบระยับเหมือนกล่องดนตรียักษ์ที่เต็มไปด้วยไอร้อนจากเครื่องจักรเวทมนตร์และเสียงคึกคักของผู้คน เมื่อประตูเปิดออกตรงเวลา 10.34 น. ทั้งคีอาร์และเอมีเลียก็เป็นกลุ่มแรก ๆ ที่ก้าวลงมายังชานชาลาหินอ่อนซึ่งเต็มไปด้วยพลังชีวิตอันขับเคลื่อนด้วยตำนาน กลิ่นโลหะอุ่นผสมกับกลิ่นหอมของพวงมาลัยเทศกาลบรูมาเลียลอยแตะปลายจมูกของทั้งคู่ หญิงสาวทั้งสองเดินเคียงกันออกจากสถานีสู่ถนนหลักที่ทอดตรงไปสู่ใจกลางกรุงนิวโรม เมืองที่มีสถาปัตยกรรมหินอ่อนขาวตัดกับหลังคากระเบื้องแดงและประดับด้วยสายไฟเวทมนตร์สีทองส่องประกายระยิบระยับในอากาศ


“คึกคักกว่าที่พี่คิดอีกนะ ช่วงเทศกาลนี่คนเยอะกว่าทุกปีเลย” เอมีเลียพูดขึ้นพร้อมรอยยิ้ม ดวงตาสีฟ้าเข้มสะท้อนแสงแดดอุ่น “บรูมาเลียปีนี้คงดึงคนมาได้ครึ่งค่ายแน่ ๆ”


“คงงั้นมั้งคะ รุ่นพี่” คีอาร์เลยตอบด้วยน้ำเสียงเรียบ ดวงตาเทาอมเขียวกวาดมองไปรอบตัวอย่างไม่รู้สึกอะไรนัก ทั้งเสียงหัวเราะเสียงพูดคุย และเสียงเครื่องดนตรีที่ดังอยู่ทั่วบริเวณไม่ได้สร้างความรื่นเริงในใจเธอแม้แต่น้อย มีเพียงความรู้สึกว่ามันเป็นข้อมูลส่วนเกินที่รบกวนสมาธิในใจของเธอเท่านั้น


“ว่าแต่—” เอมีเลียเอี้ยวตัวมาทางเธอ “ทีนี้เราจะทำอะไรกันดี พี่เห็นมีตลาด มีการแสดง แล้วก็กิจกรรมด้วยนะ ฟังดูน่าสนุกไม่ใช่เหรอ?”


“พี่อยากทำอะไรก็เชิญเลยค่ะ หนูทำกิจกรรมช่วงเทศกาลครบหมดแล้ว ตั้งใจจะกลับไปพักที่ห้องรับรองกองร้อยที่ห้าค่ะ” คีอาร์พูดสุภาพตามมารยาท เธอคิดจะหลบความวุ่นวายเสียให้พ้น เพราะสำหรับเธอ การอยู่ท่ามกลางผู้คนคือความเหนื่อยมากกว่าความเพลิดเพลิน เมื่อพูดแบบนั้นเอมีเลียก็ชะงักแล้วเดินเข้ามาขวางเส้นทางที่คีอาร์กำลังจะเดินไปแล้วหันมาหัวเราะให้คีอาร์เบา ๆ “เฮ้ เดี๋ยวก่อนสิคุณหนูลมหนาว ใครกันนะที่เป็นคนชวนพี่มานิวโรม?” คีอาร์นิ่งชะงักไปทันทีแล้วจะพูดตอบ “หนู…” ทว่าเธอก็ต้องเม้มปากนิดหนึ่งหยุดคำอธิบาย ภาพเมื่อวานย้อนกลับเข้ามาในหัวตอนที่อีกฝ่ายต้อนให้เธอต้องพูด คำพูดนั้นไม่ใช่การเชิญแต่เป็นการหลุดปากเพราะอีกฝ่ายต้อนให้พูดจนจนมุม


“ก็ใช่น่ะสิ!” เอมีเลียยิ้มตาเป็นประกายชอบใจแล้วรีบพูดเพราะเธอขุดหลุมให้กับคีอาร์ไปหมดแล้ว “ถ้าคีอาร์พูดชวนพี่แล้ว เป็นคนชวนพี่ขนาดนี้จะให้พี่ปล่อยเราไปเฉย ๆ ไม่ได้สิ จะปล่อยให้คนเราชวนมางานมาทิ้งพี่กลางเมืองได้ยังไงล่ะ มันไม่แฟร์นะคีอาร์”


คีอาร์นิ่งไป เธอพยายามหาคำโต้ที่เข้ากับตรรกะ แต่ยิ่งคิดก็ยิ่งรู้ว่าไม่มี เหมือนอีกฝ่ายรู้จุดบอดของเธอดีเกินไป จุดที่เธอจะไม่ใช้อารมณ์ในการปฏิเสธใครเพราะเธอไม่เห็นคุณค่ามันมากพอจะใช้เป็นข้อโต้แย้ง เธอหรี่ตาเล็กน้อย ริมฝีปากขยับแต่ไม่มีคำใดเล็ดลอดออกมา เธอรู้ว่าการโต้เถียงจะยืดยาวโดยไม่เกิดประโยชน์ในที่สุดก็ได้แต่ถอนหายใจ “เข้าใจแล้วค่ะ” คีอาร์ตอบเรียบ “พี่อยากไปที่ไหนก่อนล่ะคะ”


เอมีเลียทำท่าครุ่นคิด ก่อนยิ้มมุมปากอย่างคนวางแผนไว้แล้ว “พี่อยากเที่ยวกับเรานะ แต่ก็อยากได้ที่เงียบ ๆ หน่อย คนน้อย ๆ พอมีไหมที่คุณหนูลมเหนือจะพาพี่ไปได้”


คีอาร์เลิกคิ้วนิด ๆ คำขอของอีกฝ่ายนั้นฟังดูง่ายแต่ก็ทำให้เธอต้องคิด เธอครุ่นอยู่ครู่หนึ่งก่อนตอบเสียงเรียบ “มีค่ะ ฟอรัมใจกลางกรุงนิวโรม ที่นั่นเป็นเหมือนสวนสาธารณะขนาดใหญ่ ช่วงนี้ตกแต่งตามเทศกาลบรูมาเลีย คนจะไม่เยอะเท่าตลาดกลางและส่วนกิจกรรมอื่น ๆ”


“อืม ฟังดูดีแฮะ” เอมีเลียตอบพร้อมรอยยิ้มอุ่นก่อนเอ่ยเหย่ตัวคีอาร์ไปสักหน่อยหนึ่ง “งั้นพาคนแก่คนนี้ไปหน่อยสิ รุ่นน้อง”


“ค่ะ รุ่นพี่” คีอาร์รับคำเรียบง่ายก่อนเธอหันหลังเดินนำ ในขณะที่เอมีเลียเดินตามด้วยท่าทีสบาย ๆ จังหวะก้าวของทั้งคู่ต่างกันอย่างเห็นได้ชัด คีอาร์เดินตรงเป็นเส้นควบคุมทุกก้าวเหมือนกำลังวัดมุมองศา ส่วนเอมีเลียเดินอย่างอิสระราวลมพัด


[NPC-06] เอมีเลีย (แมรี่) แอร์ฮาร์ต

พูดคุยกับ NPC ความสนิทสนม +5

โบนัสจาก HONOR (คนมีเกียรติ) - โบนัสเพิ่มความสัมพันธ์ รุ่นพี่ +20

กลิ่นหอมจาก น้ำหอม Unisex  - โบนัสเพิ่มความสัมพันธ์ +5

(โรลเพลย์ที่ลงท้ายด้วย 0 2 4 6 8 - ใช้ได้กับรุ่นพี่และเพื่อนร่วมรุ่นเท่านั้น)


แสดงความคิดเห็น

God
คุณได้รับความสัมพันธ์กับ [NPC-06] เอมีเลีย (แมรี่) แอร์ฮาร์ต เพิ่มขึ้น 30 โพสต์ 2025-12-9 12:02
โพสต์ 26,842 ไบต์และได้รับ +5 EXP +10 ความกล้า จาก แว่นตา  โพสต์ 2025-12-9 11:54
โพสต์ 26842 ไบต์และได้รับ 12 EXP! [VIP]  โพสต์ 2025-12-9 11:54
โพสต์ 26,842 ไบต์และได้รับ +8 EXP +8 เกียรติยศ จาก Ignis Anima  โพสต์ 2025-12-9 11:54
โพสต์ 26,842 ไบต์และได้รับ +7 EXP +6 ความกล้า +7 ความศรัทธา จาก คมมีดวายุ  โพสต์ 2025-12-9 11:54
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
เข็มทิศวายุไร้ทิศ
กระเป๋ากลอักขระแห่งเฮเฟตัส
การบิน
ลมหายใจเยือกแข็ง
หลอมรวมเหมันต์
แผ่นเสียงไวนิลรวมเพลงฮิตจากโอลิมปัส
หนังสือรวมบทกวีของอพอลโล
Ignis Anima
คมมีดวายุ
หมวกเกราะ
เกราะหนัง
ลมกรด
มีดสั้นสัมฤทธิ์
หอกกรีก
โรคดิสเล็กเซีย(กรีก)
โรคสมาธิสั้น
สัมผัสแห่งสายลม
เสื้อค่ายฮาล์ฟบลัด
น้ำหอม Unisex
ปากกาหมึกซึม
ต่างหูเงิน
แว่นตา
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x1
x80
x41
x7
x4
x2
x4
x2
x1
x1
x2
x1
x4
x5
x1
x80
x1
x15
x1
x3
x10
x5
x12
x1
x2
x6
x3
x6
x2
x126
x6
x2
x18
x21
x7
x6
x2
x32
x5
x20
x80
x14
x1
x12
x5
x25
x16
x4
x5
x401
x4
โพสต์ 2025-12-13 00:37:41 | ดูโพสต์ทั้งหมด
19:00 น. สถานีรถไฟนิวโรม (12/12/2025)
เสียงหวีดร้องของเครื่องจักรไอน้ำที่ไม่ได้เกิดจากการเผาไหม้ถ่านหินธรรมดา แต่เกิดจากพลังเวทและกลไกอันสลับซับซ้อนของเทพวัลแคน ดังสะท้อนก้องไปทั่วโถงสถานีรถไฟขนาดมหึมา ไคเงยหน้ามองเพดานโค้งสูงที่ประดับด้วยฟันเฟืองทองเหลืองหมุนวนสอดประสานกันอย่างน่าอัศจรรย์ ควันจาง ๆ ที่ลอยอ้อยอิ่งไม่ได้ทำให้รู้สึกสกปรก แต่กลับสร้างบรรยากาศลึกลับน่าค้นหา
“สถานีนี้เชื่อมต่อกับชานชาลาที่เก้าของแกรนด์เซ็นทรัลในนิวยอร์ก” โนอาห์เอ่ยขึ้นแข่งกับเสียงระฆังบอกเวลา “เป็นประตูสู่โลกภายนอกที่มนุษย์มองไม่เห็น... งานสร้างของวัลแคน ไม่มีคำว่าธรรมดา”
“สมบูรณ์แบบ...” ไคพึมพำ สายตาจับจ้องไปที่รางรถไฟที่ดูเหมือนจะบิดเบี้ยวหายเข้าไปในมิติอื่นที่ปลายอุโมงค์ “กลไกพวกนี้คำนวณมาอย่างแม่นยำมาก ผมเคยอ่านแปลนโครงสร้างคร่าว ๆ ในหอสมุด แต่ของจริงน่าทึ่งกว่ามาก”
เสียงท้องร้องโครกครากดังขัดจังหวะการชื่นชมงานศิลปะวิศวกรรม ไคชะงักกึก หน้าร้อนผ่าวขึ้นมาเล็กน้อยด้วยความขัดเขินที่ร่างกายไม่รักดีดันประท้วงขึ้นมาในเวลาที่กำลังเก๊กขรึม โนอาห์หันมามองแล้วระเบิดหัวเราะออกมาอย่างอารมณ์ดี
“ดูเหมือนคุณชายจะแบตหมดเสียแล้ว” โนอาห์ตบหน้าท้องตัวเองเบา ๆ “ความจริงฉันก็เริ่มหิวเหมือนกัน เดินมาตั้งบ่ายสองแล้วนี่นะ... พักยกก่อนดีกว่า แถวนี้มีร้านแซนด์วิชรสเด็ดอยู่ร้านหนึ่ง ไม่หรูเท่าภัตตาคาร แต่รับรองว่าอร่อย”
ไคพยักหน้าตกลงโดยไม่อิดออด ความหิวทำให้มาตรฐานเรื่องความหรูหราลดลงไปชั่วคราว โนอาห์พาเดินเลี่ยงฝูงชนไปยังร้านอาหารเล็ก ๆ ที่ตั้งอยู่ริมชานชาลา มีโต๊ะไม้วางเรียงรายให้เห็นวิวรถไฟเข้าออก
เมื่อได้พานินี่ไส้แฮมชีสอบร้อน ๆ กับน้ำผลไม้คั้นสดมาวางตรงหน้า ไคก็ไม่รอช้าที่จะจัดการมันด้วยมารยาทบนโต๊ะอาหารที่ยังคงเคร่งครัด แม้จะเป็นแค่แซนด์วิช เขาก็ยังใช้กระดาษห่อจับอย่างระมัดระวังไม่ให้ซอสเลอะมือ
“พี่เคยออกไปข้างนอกไหมครับ? หมายถึงนิวยอร์ก” ไคถามขึ้นหลังจากกลืนคำแรก สายตามองไปยังรถไฟขบวนหนึ่งที่กำลังเทียบชานชาลา
“เคยสิ ฉันมาจากข้างนอกนะ อย่าลืม” โนอาห์กัดแซนด์วิชคำโต เคี้ยวตุ้ย ๆ ก่อนจะตอบ “โลกข้างนอกมันวุ่นวาย สกปรก แล้วก็อันตรายกว่าในนี้เยอะ... แต่ในความวุ่นวายมันก็มีเสน่ห์แบบที่นิวโรมไม่มี”
“ผมเกิดที่นี่ โตที่นี่” ไคสารภาพเสียงเรียบ นัยน์ตาสีเข้มฉายแววครุ่นคิด “โลกของผมมีแค่กำแพงเมืองกับค่ายจูปิเตอร์ บางทีผมก็สงสัยว่า ความวุ่นวายที่ควบคุมไม่ได้มันรสชาติเป็นยังไง”
“เชื่อฉันเถอะ รสชาติมันขมเหมือนกาแฟดำไหม้ ๆ นั่นแหละ” โนอาห์ยิ้มมุมปาก ยกแก้วเครื่องดื่มขึ้นจิบ “แต่นายยังเด็ก ไค มีเวลาอีกเยอะที่จะออกไปเจอโลก ตอนนี้โฟกัสที่การเป็นทหารให้รอดก่อน... กินซะ จะได้มีแรงเดินต่อ อีกไม่กี่ที่ก็จะครบลูปแล้ว เดี๋ยวฉันจะพาไปดูที่เก็บตังค์ของพวกเรา”
ไคมองรุ่นพี่ตรงหน้าด้วยความรู้สึกที่เปลี่ยนไปอีกเล็กน้อย แม้จะอายุห่างกันไม่มาก จากตอนแรกที่เขาประทับใจในฝีมือ ตอนนี้เริ่มมีความเคารพในประสบการณ์ชีวิตเข้ามาปนอยู่ด้วย เขาพยักหน้า กัดแซนด์วิชคำต่อไป รู้สึกว่าอาหารมื้อธรรมดานี้อร่อยกว่าสเต๊กที่บ้านอย่างบอกไม่ถูก
รับภารกิจไกด์เดินชมรอบค่าย
  • ทัวร์สถานีรถไฟนิวโรม EXP +15

แสดงความคิดเห็น

Kai
โพสต์ 10546 ไบต์และได้รับ 6 EXP!  โพสต์ 2025-12-13 00:37
Kai
โพสต์ 10,546 ไบต์และได้รับ +5 เกียรติยศ +5 ความกล้า จาก เสื้อค่ายจูปิเตอร์  โพสต์ 2025-12-13 00:37
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
เสื้อค่ายจูปิเตอร์
โรคดิสเล็กเซีย(ละติน)
โรคสมาธิสั้น
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x30
x30
x2
x1
x10
x4
โพสต์ 2025-12-18 22:49:43 | ดูโพสต์ทั้งหมด





วันที่ 18 ธันวาคม 2025
เวลา 16.00 
น.



เวลาบ่ายสี่โมงเย็นพอดิบพอดี แสงแดดสีทองแก่ระยิบระยับยามเย็นอาบไล้ไปทั่วกรุงโรมใหม่ สร้างเงาทอดยาวพาดผ่านสถาปัตยกรรมหินอ่อนที่เอโลอิสเริ่มจะคุ้นตา รถมินิบัสรับส่งของค่ายจูปิเตอร์เบรกจนตัวโก่งก่อนจะจอดสนิทหน้าสถานีรถไฟนิวโรม ซึ่งเป็นสถานที่นัดพบสุดท้ายก่อนที่เหล่าอาคันตุกะจากนิวยอร์กจะต้องบอกลาพรมแดนโรมัน

เอโลอิสก้าวลงจากรถพร้อมกับกระเป๋าสัมภาระที่หนักกว่าขามาอย่างเห็นได้ชัด เธอเงยหน้ามองอาคารสถานีด้วยความรู้สึกทึ่งอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน สถานีแห่งนี้ไม่ใช่เพียงสถานีรถไฟธรรมดาทั่วไป แต่มันคือ ผลงานชิ้นเอกที่ถูกรังสรรค์ขึ้นจากมันสมองและฝีมืออันประณีตของเทพเฮเฟตัสบิดาของเธอเอง มันเป็นจุดเชื่อมต่อสำคัญที่ถูกปิดบังจากสายตามนุษย์ธรรมดาอย่างสิ้นเชิง มีเพียงผู้ที่มีสายเลือดเทพหรือชาวนิวโรมเท่านั้นที่จะมองเห็นความยิ่งใหญ่ที่แท้จริงของมัน

สถาปัตยกรรมของสถานีผสานความโอ่อ่าแบบโรมันคลาสสิกเข้ากับกลไกและเทคโนโลยีเวทมนตร์อันซับซ้อนอย่างน่าอัศจรรย์ เสาหินอ่อนทรงพลังรองรับหลังคาโดมขนาดมหึมาที่กรุด้วยกระจกเงาซึ่งสะท้อนแสงอาทิตย์อัสดง ทว่าลึกลงไปในรายละเอียด กลับมีเฟืองทองเหลืองขนาดจิ๋วที่หมุนวนอยู่ตามรอยต่อของหิน และท่อทองแดงที่ลำเลียงพลังงานเวทมนตร์ไปทั่วสถานี เอโลอิสรู้ดีว่าสถานีแห่งนี้เชื่อมต่อไปยัง โซนชานชาลาที่เก้าของสถานีแกรนด์เซ็นทรัลในนิวยอร์กอย่างแนบเนียน เป็นเส้นทางมิติที่ถูกบงการด้วยพลังเทพเจ้าเพื่อให้การเดินทางราบรื่นและปลอดภัยจากพวกอสุรกาย

ที่จุดรวมพลรุ่นพี่มิแรนด้า การ์ดเนอร์ ยืนถือแผ่นรายชื่อ คอยเช็คชื่อเดมิก็อดค่ายฮาล์ฟบลัดอย่างขะมักเขม้น ท่ามกลางบรรยากาศความคึกคักของเพื่อนร่วมค่ายที่กำลังแลกเปลี่ยนที่อยู่และช่องทางติดต่อ Social Nectar กับเพื่อนใหม่ชาวโรมัน

“เอโลอิส เพจ...มาแล้วใช่ไหม?” มิแรนด้าขีดชื่อเธอลงบนแผ่นเช็คชื่อ “รอพวกที่เหลืออีก 5 นาทีนะ เห็นว่าวิ่งไปซื้อเสบียงนาทีสุดท้ายที่ร้านสะดวกซื้อตรงหัวมุมโน่นแน่ะ”

เมื่อสมาชิกทุกคนมารวมตัวกันจนครบ มิแรนด้าก็นำขบวนเดินผ่านช่องทางลับและกลไกป้องกันอันซับซ้อน มุ่งหน้าสู่ชานชาลาพิเศษ เธอเริ่มแจกจ่ายตั๋วรถไฟให้กับทุกคน

“ขากลับเรายังคงเหมาโบกี้พิเศษเหมือนเดิมนะ” มิแรนด้าย้ำ “จัดของให้เข้าที่แล้วนั่งตามที่ระบุ อย่าให้วุ่นวายล่ะ”

เอโลอิสรับตั๋วมาและเดินขึ้นสู่ขบวนรถไฟที่ดูราวกับอสุรกายโลหะที่หลับใหล หัวรถจักรไอน้ำส่งเสียงฟู่ของแรงดันน้ำออกมาเป็นระยะ กลิ่นน้ำมันเครื่องและไอน้ำร้อน ๆ ทำให้เอโลอิสรู้สึกผ่อนคลายอย่างประหลาด มันคือกลิ่นที่ย้ำเตือนว่าเธอกำลังจะได้กลับไปสู่ถิ่นของบิดา ภายในโบกี้เหมาลำถูกตกแต่งอย่างหรูหราด้วยเบาะกำมะหยี่สีแดงเข้มและโต๊ะไม้ขัดเงา ทุกอย่างถูกออกแบบมาเพื่อรองรับการเดินทางที่ต้องใช้ความเร็วสูง

เมื่อทุกคนขึ้นประจำที่เรียบร้อย เสียงนกหวีดรถไฟดังสนั่นก้องไปทั่วชานชาลา เป็นสัญญาณบอกลาอย่างเป็นทางการ 

ฉึก... ฉึก... ครืนนนน! 

หัวรถจักรเริ่มทำงาน ลูกสูบขนาดมหึมาขับเคลื่อนล้อเหล็กให้เริ่มหมุนวน ขบวนรถค่อย ๆ เคลื่อนตัวออกจากสถานีนิวโรมอย่างช้า ๆ

เอโลอิสพิงศีรษะลงกับเบาะนุ่มริมหน้าต่างบานใหญ่ มองดูทัศนียภาพของนิวโรมที่ค่อย ๆ เคลื่อนผ่านไปอย่างอาลัย เธอเห็นหลังคาโดมของวิหารและยอดเสาโคลอสเซียมที่เธอเพิ่งจากมาไกลออกไปเรื่อย ๆ บรรยากาศภายในโบกี้เต็มไปด้วยชีวิตชีวา เพื่อน ๆ หลายคนเริ่มเอาของฝากที่ซื้อจากนิวโรมออกมาอวดกัน บ้างก็จับกลุ่มคุยเรื่องคะแนนสอบที่เพิ่งประกาศไป หรือวิจารณ์ความหล่อของพระเอกในซีรีส์เพอร์ซีย์ แจ็คสันที่เพิ่งดูกันมา เสียงล้อเหล็กกระทบกับรางดังเป็นจังหวะสม่ำเสมอราวกับเป็นเสียงดนตรีประกอบการเดินทาง

เอโลอิสหลับตาลงเล็กน้อย สูดกลิ่นอายของไม้โอ๊คและกำมะหยี่ภายในรถไฟ เธอรู้ดีว่าการเดินทางครั้งนี้ยังอีกยาวไกล รถไฟขบวนนี้จะไปส่งพวกเธอที่สถานีแกรนด์เซ็นทรัลในนิวยอร์ก ก่อนที่ทุกคนจะต้องขนสัมภาระไปต่อรถบัสเพื่อเดินทางต่อมุ่งหน้าสู่ลองไอส์แลนด์ แต่ในตอนนี้ท่ามกลางแรงสั่นสะเทือนที่นุ่มนวลของขบวนรถไฟเหมาโบกี้ที่กำลังเดินทาง เอโลอิสขอเลือกที่จะซึมซับความสงบเงียบนี้ไว้ ขบวนรถไฟยังคงมุ่งหน้าต่อไปทิ้งเรื่องราวที่นิวโรมไว้เบื้องหลัง เพื่อมุ่งหน้ากลับสู่บ้านที่แท้จริงของเธอ




เดินทางไป
สถานีรถไฟแกรนด์เซ็นทรัล (ตั๋วฟรี)

@God 





แสดงความคิดเห็น

โพสต์ 14273 ไบต์และได้รับ 6 EXP!  โพสต์ 2025-12-18 22:49
โพสต์ 14,273 ไบต์และได้รับ +2 EXP [ถูกบล็อค] เกียรติยศ [ถูกบล็อค] ความกล้า จาก Ignis Anima  โพสต์ 2025-12-18 22:49
โพสต์ 14,273 ไบต์และได้รับ +2 EXP [ถูกบล็อค] เกียรติยศ [ถูกบล็อค] ความกล้า +2 ความศรัทธา จาก เสื้อแจ็คเก็ตบุนวม  โพสต์ 2025-12-18 22:49
โพสต์ 14,273 ไบต์และได้รับ [ถูกบล็อค] เกียรติยศ [ถูกบล็อค] ความกล้า +2 ความศรัทธา จาก เรือมินิบานาน่า  โพสต์ 2025-12-18 22:49
โพสต์ 14,273 ไบต์และได้รับ +2 EXP [ถูกบล็อค] เกียรติยศ [ถูกบล็อค] ความกล้า +2 ความศรัทธา จาก มาลาแห่งอัสสัมชัญ  โพสต์ 2025-12-18 22:49
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
Ignis Anima
เสื้อแจ็คเก็ตบุนวม
เรือมินิบานาน่า
มาลาแห่งอัสสัมชัญ
เกราะไทเทเนียม
สร้อยไข่มุกตาฮิตี
ผลิตภัณฑ์กันแดด
ค้อนไฟ
ควบคุมโลหะ
เข็มขัดเครื่องมือวิเศษ
ยอดนักสร้าง
หมวกนีเมียน
สัมผัสกับดัก
กลศาสตร์
โล่อัสพิส
กำไลหินนำโชค
ทนทานไฟ
ต่างหูเงิน
รองเท้าเซฟตี้
เสื้อค่ายฮาล์ฟบลัด
โรคสมาธิสั้น
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x2
x7
x6
x18
x5
x3
x2
x6
x5
x5
x120
x120
x8
x2
x1
x1
x2
x18
x1
x4
x16
x1
x1
x6
x4
x4
x50
x1
x33
x1
x1
x1
x9
x2
x5
x4
x1
x5
x1
x1
x2
x2
x8
x1
x3
x6
x1
x1
x2
x2
x5
x1
x15
x5
x5
x11
x7
x5
x10
x14
x8
x25
x6
x5
x6
x1
x8
x2
x9
x30
x3
x2
x11
x10
x7
x5
x7
x5
x5
x1
x4
x25
x2
x32
x58
x24
x4
x186
x3
x1
x3
x3
x8
x4
x2
x1
x1
x2
x1029
x1
x44
x1
x1
x12
x2
x11
x2
x1
x1
x2566
x23
x1
x1
x1
x3
x1
x170
x8
x16
x2
x9
x142
x16
x58
x149
โพสต์ 2025-12-31 00:06:11 | ดูโพสต์ทั้งหมด

วันที่ 23 เดือน ธันวาคม ปี 2025

เวลาเย็น เวลา 16.00 น. เป็นต้นไป ณ สถานีรถไฟนิวโรม กรุงโรมใหม่

◀️┃▶️


บ่ายแก่ของวัน แสงแดดส่องผ่านยอดโดมของเมืองนิวโรมเป็นลำ เส้นทองสะท้อนกับหลังคากระเบื้องหินสีอ่อนของอาคารเรียงรายที่ผสมผสานระหว่างสถาปัตยกรรมโรมันโบราณกับโลกปัจจุบันได้อย่างประหลาดตา เสียงพูดคุยของผู้คนดังประปรายในภาษาอังกฤษปนละติน กลิ่นขนมอบใหม่จากร้านริมทางลอยมาแตะจมูก สลับกับกลิ่นควันจากเตาหลอมของร้านช่างตีเหล็ก เดมิก็อดวัยรุ่นในชุดเกราะเบาผสมเสื้อฮู้ดเดินปะปนกับคนสวมเสื้อยืดกางเกงยีนส์ ทุกคนดูใช้ชีวิตอย่างกลมกลืนในเมืองที่โลกมนุษย์ไม่เคยรู้ว่ามีอยู่


คีอาร์เดินเรียบตามทางหินอ่อนที่ทอดเข้าสู่ใจกลางเมือง ดวงตาสีเทาอมเขียวกวาดมองบรรยากาศโดยรอบอย่างเงียบ ๆ เธอไม่ได้รีบ แต่ก็ก้าวเท้าแน่วแน่ตามจังหวะที่แน่นอน เส้นผมสีบลอนด์ทองแดงสะท้อนแสงแดดราวเส้นไหม เธอสวมโค้ทผ้าขนสัตว์สีครีมกับกระโปรงสั้นสีเทาและถุงเท้ายาวเหนือเข่า ทำให้เธอดูเหมือนนักเรียนจากยุโรปหลงเข้ามาในเมืองเก่า ไม่ใช่เดมิก็อดที่เดินทางมาจากอีกซีกหนึ่งของประเทศ


เมื่อมาถึงอาคารขนาดมหึมาที่ตั้งตระหง่านตรงหน้า ป้ายทองเหลืองบนโค้งหินเหนือประตูเขียนไว้ว่า NEW ROME TRAIN STATION ตัวอักษรคมชัดในแสงยามเย็น เสาโครินเธียนเรียงรายสองฝั่งประตูสลักลวดลายเทพเจ้าและล้อเฟืองผสมเข้าด้วยกัน กลิ่นเหล็กอุ่น ๆ ลอยอยู่ในอากาศ เสียงเครื่องจักรทำงานเบา ๆ เหมือนลมหายใจของสิ่งมีชีวิตโบราณ


คีอาร์เดินผ่านประตูเข้าไปเงียบ ๆ ข้างในสถานีเปิดกว้างและสูงราวกับมหาวิหาร แสงอาทิตย์สาดผ่านกระจกสีบนหน้าต่างสูง ทำให้พื้นหินอ่อนกลายเป็นลวดลายหลากสีราวกับผลงานจิตรกรรมที่มีชีวิต กลไกทองแดงขนาดใหญ่เคลื่อนไหวช้า ๆ อยู่เหนือศีรษะ เส้นท่อและล้อหมุนส่องแสงวาวจากพลังงานเวทที่ไหลผ่าน


ที่ชานชาลา มีขบวนรถไฟสีดำสลับทองจอดนิ่งอยู่ เหมือนหลับรอคำสั่ง เสียงประกาศเบา ๆ ในละตินแปลได้ว่า ขบวนไปยังนิวยอร์กจะออกในอีกสิบห้านาที?ธอเดินไปยังเคาน์เตอร์จำหน่ายตั๋ว พนักงานหญิงในเครื่องแบบโรมันประยุกต์ยกสายตาขึ้นเมื่อเห็นเธอ “ต้องการเดินทางไปที่ไหนคะ?”


คีอาร์ตอบเสียงนุ่ม “นิวยอร์กค่ะ ชั้นประหยัด”

“ห้าดรักม่า ขบวนหมายเลขเจ็ดกำลังเตรียมออกพอดีค่ะ”


คีอาร์หยิบเหรียญดรักม่าห้าชิ้นจากกระเป๋าเงินโลหะวาว ส่งให้โดยไม่ลังเล เหรียญตกกระทบเคาน์เตอร์ดัง กริ๊ก เบา ๆ ก่อนถูกเก็บเข้ากล่อง พนักงานส่งตั๋วสีทองอ่อนมาให้ เธอรับแล้วพยักหน้าเล็กน้อย “ขอบคุณค่ะ” จากนั้นเธอเดินไปยังชานชาลาที่สอง เสียงรองเท้ากระทบพื้นโลหะดังสะท้อนในอาคาร เธอมองไปรอบ ๆ เห็นกลุ่มเดมิก็อดหนุ่มสาวบางคนกำลังหัวเราะคุยกัน บางคนถือหอก บางคนหอบกระเป๋าเป้ขนาดใหญ่ ทุกคนเหมือนมีที่ไป มีจุดหมาย และมีใครสักคนรออยู่ปลายทาง


แต่สำหรับคีอาร์ ทุกอย่างเป็นเพียงเส้นทางที่ต้องผ่านเท่านั้น


เธอขึ้นรถไฟจากทางประตูด้านท้าย ห้องโดยสารชั้นประหยัดมีที่นั่งเรียงสองแถว หุ้มหนังสีน้ำตาลเข้ม มีช่องหน้าต่างวงกลมที่สะท้อนแสงอาทิตย์สุดท้ายของวัน เธอเลือกนั่งริมหน้าต่าง วางกระเป๋าไว้บนตัก และปล่อยมือแตะกระจกเย็น ๆ อย่างเผลอตัว เสียงลมหายใจของเครื่องยนต์ผสานกับเสียงโลหะขบกันเป็นจังหวะดนตรีแปลกประหลาด “อุณหภูมิคงที่… แรงดันลมดี” เธอพึมพำเบา ๆ ราวกับพูดกับตัวเอง หรือบางทีอาจพูดกับลมที่ยังซึมผ่านปลายนิ้ว


เมื่อรถไฟเริ่มสั่นเล็กน้อย คีอาร์เอนหลังพิงเบาะ หยิบลูกอมแตงโมจากกระเป๋าเสื้อออกมาแกะ หอมหวานเย็นเฉียบแตะปลายลิ้น เธอมองออกไปนอกหน้าต่าง เห็นทิวทัศน์ของเมืองนิวโรมค่อย ๆ ถอยห่าง เสาโรมันกับตึกกระจกสมัยใหม่หลอมรวมกันจนดูเหมือนภาพในฝัน


กลับไปที่ลองไอส์แลนด์…


ขบวนรถไฟค่อย ๆ เคลื่อนออกจากชานชาลา กลไกทองแดงบนเพดานหมุนตามจังหวะ ม่านแสงกระจกสีสะท้อนบนผมเธอเป็นประกายทองอมชมพู ล้อเหล็กเริ่มกระทบกับราง เสียงนั้นแผ่วแต่ชัดเจน คีอาร์หลับตาลงเล็กน้อย ลมหายใจสม่ำเสมอเหมือนเครื่องจักรที่เพิ่งเข้าสู่จังหวะนิ่งสมบูรณ์ รถไฟแห่งนิวโรมเคลื่อนไปข้างหน้าอย่างมั่นคง มุ่งหน้าสู่นิวยอร์ก




เดินทางด้วยรถไฟเฮเฟตัส (สายประหยัด) 1 ที่นั่ง ราคาตั๋ว 5 ดรักม่า 
 สถานีต้นทาง : สถานีนิวโรม, กรุงโรมใหม่ 
 สถานีปลายทาง : สถานีแกรนด์เซ็นทรัล, นิวยอร์ก

แสดงความคิดเห็น

โพสต์ 21909 ไบต์และได้รับ 12 EXP! [VIP]  โพสต์ 2025-12-31 00:06
โพสต์ 21,909 ไบต์และได้รับ +8 EXP +8 เกียรติยศ จาก Ignis Anima  โพสต์ 2025-12-31 00:06
โพสต์ 21,909 ไบต์และได้รับ +7 EXP +6 ความกล้า +7 ความศรัทธา จาก คมมีดวายุ  โพสต์ 2025-12-31 00:06
โพสต์ 21,909 ไบต์และได้รับ +4 EXP +8 ความกล้า +9 ความศรัทธา จาก ลมกรด  โพสต์ 2025-12-31 00:06
โพสต์ 21,909 ไบต์และได้รับ +3 EXP +8 เกียรติยศ +8 ความกล้า จาก หอกกรีก  โพสต์ 2025-12-31 00:06
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
เข็มทิศวายุไร้ทิศ
กระเป๋ากลอักขระแห่งเฮเฟตัส
การบิน
ลมหายใจเยือกแข็ง
หลอมรวมเหมันต์
แผ่นเสียงไวนิลรวมเพลงฮิตจากโอลิมปัส
หนังสือรวมบทกวีของอพอลโล
Ignis Anima
คมมีดวายุ
หมวกเกราะ
เกราะหนัง
ลมกรด
มีดสั้นสัมฤทธิ์
หอกกรีก
โรคดิสเล็กเซีย(กรีก)
โรคสมาธิสั้น
สัมผัสแห่งสายลม
เสื้อค่ายฮาล์ฟบลัด
น้ำหอม Unisex
ปากกาหมึกซึม
ต่างหูเงิน
แว่นตา
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x1
x80
x41
x7
x4
x2
x4
x2
x1
x1
x2
x1
x4
x5
x1
x80
x1
x15
x1
x3
x10
x5
x12
x1
x2
x6
x3
x6
x2
x126
x6
x2
x18
x21
x7
x6
x2
x32
x5
x20
x80
x14
x1
x12
x5
x25
x16
x4
x5
x401
x4
โพสต์ 2025-12-31 20:59:43 | ดูโพสต์ทั้งหมด

380
อ่านข่าวเฮอร์มีสบนรถไฟเฮเฟตัส


               (TUE) 23/12/2025 เวลา 15.00 น.

               หลังจากที่ใช้ชีวิตแบบกินอยู่ฟรี ท่องเที่ยว ร่วมงานเทศกาล ช่วยพี่ชายทำงาน ที่นิวโรมเป็นเวลาสิบวัน ดีนและแมคเคนซีแทบจะสำรวจส่วนต่าง ๆ ของกรุงโรมใหม่จนทั่ว ได้ทำสิ่งที่อยากทำจนเกือบครบ สิ่งเดียวที่พวกเขาพลาดจากทริปซานฟานซิสโกคราวนี้เห็นทีคงเป็น ‘ไม่ได้ไปเที่ยวดิสนีย์แลนด์’ แบบที่ดีนเคยวาดฝันเอาไว้หากมาเยือนแคลิฟอร์เนีย (ใช่ ดีนมาแคลิฟอร์เนียเป็นครั้งที่สองแล้ว และใช่ นิวโรมไม่มีดิสนีย์แลนด์)

               เมื่อคืนที่ร้านหนังสือไซคลอปส์และคำทำนายและแมวสีส้มเลี้ยงส่งดีนและแมคเคนซีรวมถึงฉลองคริสต์มาสล่วงหน้าให้แก่ทั้งสองคนด้วย ความอิ่มจากไก่งวงยักษ์ตัวอ้วนพีอบจนฉ่ำยังคงตกค้างมาจนถึงตอนเช้าจนไม่ต้องกินมื้อเช้ากันก็ได้ แต่เพื่อรักษานิสัยที่ดีต่อสุขภาพและไม่ให้ร่างกายรวนกับตารางเวลาเดิม มื้อเช้าของวันจึงเป็นอะไรง่าย ๆ อย่างเครื่องดื่มร้อนสักแก้วและขนมปังปิ้งหอม ๆ กับเนยคุณภาพดีคนละแผ่นสองแผ่น

               และเมื่อใกล้ถึงเวลาที่รถไฟเฮเฟตัสสายนิวโรม-แกรนด์เซนทรัลใกล้เทียบชานชาลาในเวลาสิบหกนาฬิกาสิบห้านาที ดีนและแมคเคนซีก็ออกจากร้านหนังสือก่อนประมาณหนึ่งชั่วโมงเพื่อไม่ให้ไปถึงสถานีรถไฟในเวลากระชั้นชิดเกินไปแล้วรีบจนล่ก

               “ขอบคุณนะไทสัน เอลล่าที่ให้ที่พักกับพวกเรา มาเที่ยวนิวโรมครั้งนี้พวกเราสนุกกันมากเลย ไว้มีโอกาสพวกเราจะมาเยี่ยมอีกแน่ ๆ”

               “ถึงเวลานั้นพวกเราก็ยินดีต้อนรับนะน้องชาย” ไทสันยิ้มให้ “ว่าแต่พวกนายถือของกันถนัดนะ ให้ฉันไปส่งที่สถานีนิวโรมไหม?”

               “ไม่เป็นไร แค่นี้ไม่หนักหนาหรอก เดี๋ยวให้แอนซิลอสบินตามไปแล้วพวกเราค่อยจัดการกับสัตว์เลี้ยงที่หน้าชานชาลากันอีกที”

               กล่าวจบแมคเคนซีก็ปล่อยให้อินทรีแห่งซุสทะยานขึ้นสู่ฟ้าโบยบินให้สบายใจก่อนที่มันจะต้องเข้าไปอยู่ในกรงแคบ ๆ อีกหลายชั่วโมง เขาเก็บกรงของไข่ซุสใส่ไว้ในแหวน เมื่อเดินทางไปถึงสถานีนิวโรมค่อยเรียกมันมาอีกที หวังว่าเจ้าแห่งท้องนภาอย่างมันจะไม่ติดใจนิวโรมเสียจนไม่อยากกลับไปที่นิวยอร์กด้วยกัน ส่วนลูกแมวผีสองตัวถูกเก็บอยู่ในกระเป๋าสัตว์เลี้ยงที่สะพายหลังเพื่อไม่ให้มันเอาแต่เดินพันขาจนวุ่นวาย

               “พวกเรามีของที่ระลึกมาให้พวกนายด้วย เก็บเอาไว้แล้วนึกถึงพวกฉันกันนะ” เมื่อพูดจบดีนก็ยื่นช่อดอกกุหลาบสีน้ำเงินที่จัดช่ออย่างสวยงามสามดอกด้วยกัน ให้แก่ไทสันที่เป็นตัวแทนรับของ “ดอกหนึ่งของนาย อีกดอกของเอลล่า และดอกสุดท้ายให้เจ้าหนูออเร”

               “ขอบคุณนะคะดีน แมคเคนซี เอลล่าชอบมาก ๆ เลย ออเร ขอบคุณคุณอาเขาสิจ๊ะ” ฮาร์ปี้ผมแดงยิ้มหน้าบาน เธออุ้มลูกน้อยอยู่ในอ้อมแขนยกมือเด็กน้อยโบกให้พวกคุณอาของเขา

               “อ้อแอ้!” ออเรทำท่าจะยกมือคว้าจับดอกกุหลาบสีน้ำเงินที่มีละลองสีทองลอยฟุ้งอย่างน่าอัศจรรย์ใจ เจ้าตัวน้อยคงเพิ่งเคยเห็นอะไรแบบนี้เป็นครั้งแรกล่ะมั้ง ซึ่งความงามของบุปผาแห่งทวยเทพแม้แต่เด็กเล็กยังรู้สึกได้ถึงสิ่งนั้น

               “ออเรรู้จักชอบกุหลาบสวย ๆ ของเทพีวีนัสตั้งแต่เด็กเลยเหรอลูก ตาถึงนี่นาเรา” เอลล่ากล่าวจากนั้นหอมแก้มลูกของเธอด้วยความรักใคร่เอ็นดู ซึ่งดีนเองก็อยากทำแบบนั้นกับเจ้าตัวเล็กบ้าง แต่ติดที่กลัวว่าตอหนวดแหลม ๆ ของเขาจะทำให้ผิวแก้มใสละคายเคือง

               “เอาไว้รอบหน้าอาดีนจะเอามาให้ช่อโต ๆ เลยนะ ตอนนี้ก็ดูเล่นในแจกันไปก่อน”

               “อ้อแอ้!” ลูกครึ่งฮาร์ปี้ไซคลอปส์ขานรับคล้ายกับรู้ความ

               “ถ้างั้นพวกเราไปก่อน แล้วเจอกันใหม่ โชคดีนะไทสัน เอลล่า ออเร”

               “โชคดีครับทุกคน ถ้ามีโอกาสไว้เจอกันใหม่”

               “เดินทางปลอดภัยนะ ดีน แมค กลับถึงค่ายแล้วส่งข้อความมาบอกด้วยล่ะ” ไทสันโบกมือใหญ่ ๆ ของเขาไปมาเป็นการบอกลา

               .
               .
               .

               ดีแล้วที่พวกเขาเผื่อเวลาเอาไว้ก่อนมาถึงสถานี กว่าจะจัดการกับสัตว์เลี้ยง รับตั๋วรถไฟที่จองไว้ และเข้าห้องน้ำก่อนออกเดินทางก็เหลือเวลาไม่มากที่รถไฟจะมาถึง รถไฟแบบประหยัดแทบไม่มีอะไรแตกต่างไปจากที่เคยโดยสารไปลอนดอนหรือประเทศไทย มันวิ่งด้วยความเร็วที่เทียบเท่ากับเครื่องบินพาณิชย์ ที่นั่งและห้องส่วนตัวที่พวกเขาจองไว้เหมือนเดิมทุกอย่างที่เป็นมา เมื่อถึงห้องพิเศษแมวผีนำโชคถึงได้ออกจากกระเป๋าสัตว์เลี้ยงมาวิ่งเล่น แกว่งหางสีม่วงเรืองแสงไปมาขณะจ้องมองแอนซิลอสในกรงด้วยสัญชาตญาณนักล่าที่ยังไม่หมดไปโดยสิ้นเชิง

               “กว่าจะไปถึงนิวยอร์กพวกเราจะทำอะไรดีนะ”

               ดีนตั้งคำถามหลังจากมองวิวนอกหน้าต่างที่ผ่านไปอย่างรวดเร็วเกินไปจนน่าปวดหัว เขาปิดผ้าม่านลงเพื่อกันแสงรบกวนจากด้านนอกขบวนรถไฟที่สาดเข้ามาด้านใน

               “แปดชั่วโมงสินะ พวกเรามีเวลานอนแล้วตื่นได้หลายรอบ” แมคเคนซีตอบขณะบิดตัวไปมาอย่างเกียจคร้าน

               “นายจะนอนแล้วเหรอ นี่เพิ่งบ่ายสี่เอง จะว่าไปเมื่อคืนทำอะไรถึงนอนดึก” ดีนตั้งคำถาม หลังจากกินเลี้ยงส่งเมื่อคืนแม้เข้านอนพร้อมกันแต่ดูเหมือนว่าดีนจะหลับไปก่อนหลายชั่วโมง

               “อ่านหนังสือน่ะ คุณอริสโตเฟนส์แนะนำให้ฉันมาเล่มนึง แต่เขาให้แค่ยืมอ่าน ฉันเลยต้องรีบอ่านให้จบ” หนุ่มอังกฤษตอบก่อนจะเอนหัวพิงขอบหน้าต่างแล้วหลับตา มาทรงนี้อีกฝ่ายอ่านหนังสืออะไรนั่นถึงเช้าแน่ ๆ

               “มันสนุกจนถึงขนาดที่นายต้องยอมอดนอนเลยเหรอที่รัก?”

               “ไม่เชิง” แมคเคนซีตอบทั้งที่ยังคงหลับตา “หนังสือ ‘ว่าด้วยขีดจำกัดเชิงปฏิบัติของคำพยากรณ์’ เป็นหนังสือแนวปรัชญาที่สอนการตีความคำพยากรณ์ และเกร็ดอื่น ๆ สอดแทรก ไม่ได้สนุกขนาดนั้น แต่กลายเป็นว่าพอจะเลิกอ่านกลับวางไม่ลง”

               คล้ายกับว่าเป็นจุดแข็งของผู้เขียนก็ได้ที่สามารถเขียนให้หลักปรัชญาที่เข้าใจยากและน่าเบื่อมีจุดชวนให้ติดตามแล้วอ่านต่อจนจบเล่ม

               “ฉันคิดว่าควรจะศึกษาเอาไว้หน่อย เผื่อกลับไปค่ายแล้วมีคำพยากรณ์เด้งอัดหน้าอีก เรื่องจูลี่..ฉันยังไม่ตัดใจหรอกนะ จนกว่าจะมีใครรับภารกิจเดินทางและไปช่วยน้องกลับมาได้”

               ดีนกำลังคิด… บางทีสิ่งที่ทำให้แมคเคนซีวางหนังสือเล่มนั้นไม่ลงคงเป็นเพราะเรื่องของ ‘จูลี่ เดรค’ ที่หายตัวไปนี่แหละ ตอนนั้นซันซ์อาสาไปรับคำทำนาย ทว่ากลับถูกเดลฟีปฏิเสธ เขายังคงจำคำนี้ได้จากใครสักคนที่เอ่ยมันออกมา ‘คำพยากรณ์เลือกวีรบุรุษ’ ซึ่งวีรบุรุษในการณ์นั้นจะเป็นใครกันล่ะ ถ้าไม่ใช่ซันซ์แล้วจะเป็นเขาไหม แล้วแมคเคนซีจะใช่หรือเปล่า? บุตรแห่งโพไซดอนไม่รู้เลยว่ามันจะออกมาในทางไหน เขาทำได้เพียงแค่กุมมือคนรักไว้เพื่อให้กำลังใจ และพูดติดตลก

               “ถ้าคำพยากรณ์เรื่องจูลี่น่ะพร้อมเสมอ แต่เรื่องอื่นฉันไม่เอานะ”

               “นายก็รู้ว่าพวกเราเลี่ยงได้เสียที่ไหน” แมคเคนซีหัวเราะเบา ๆ ด้วยความง่วงเต็มแก่

               “แน่ล่ะสิ เหมือนกับนายที่เลี่ยงความง่วงไม่ได้ไงล่ะ ถ้างั้นก็หลับไปก่อน แต่นายคงไม่หลับยาวถึงแปดชั่วโมงหรอกนะ ไม่งั้นฉันเหงาตายเลย”

               “ถ้านอนแปดชั่วโมง คืนนี้ก็ไม่ต้องนอนกันแล้วน่ะสิ” แมคเคนซีลืมตาขึ้นมามองข้างหนึ่ง “หรือคืนนี้พวกเราจะทำอะไรที่ไม่ได้นอนกันดี”

               “อุ..” หนุ่มเท็กซัสอมยิ้มอย่างรู้ทันตามประสาคนที่ศีลเสมอกัน “ฉันว่าไม่เกี่ยวกับที่นอนไม่หลับแล้ว คนแบบนายนายทำแบบนั้นได้ตลอดเวลานั่นแหละ จะนอนหรือยังล่ะ หรือว่าจะให้ฉันร้องเพลงกล่อม?”

               “น่าสน แต่ไม่เอาดีกว่า ขอเป็นหนุนตักแทน”

               “โอเคที่รัก งั้นมาเลย”

               ดีนขยับตัวให้ชิดมุมยิ่งกว่าเดิม จากนั้นตบตักของตัวเอง แมคเคนซีขยับมาอีกฝั่งอย่างว่าง่าย จากนั้นใช้หน้าขาของดีนแทนหมอน บุตรแห่งโพไซดอนสอดนิ้วไปตามเรือนผมสีน้ำตาลที่เริ่มยาวขึ้นด้วยความเอ็นดู ไม่ว่าจะด้วยความง่วง ความสบาย หรือไออุ่น ทำให้บุตรแห่งเฮคาทีหลับใหลไปในเวลาไม่นาน

               แล้วคนที่ยังตื่นอยู่ล่ะทำอะไรดี?

               ในครึ่งชั่วโมงแรกคนอยู่ไม่สุขอย่างดีนพยายามไม่กระดุกกระดิกเคลื่อนไหว ทำมากสุดก็แค่สไลด์มือถือดูคลิปสัตว์โลกน่ารักเปิดเสียงให้เบาที่สุด แต่ทำได้ไม่เท่าไรเขาก็เริ่มเบื่อ จนมือซนสอดเข้าไปหาช่องเสียบคู่มือการใช้งานรถไฟเฮเฟตัสข้างที่นั่งที่เขาทำเองกับมือ ทว่าในนั้นไม่ได้มีแค่คู่มือน่ะสิ แต่ยังมีหนังสือพิมพ์เฮอร์มีสฉบับเก่า ๆ สอดอยู่ด้วย ไม่รู้ว่ามีคนลืมทิ้งไว้หรือว่านี่คือบริการเสริมของรถไฟกันแน่

               ‘ของนิวโรมเป็นสำนักพิมพ์เมอร์คิวรี่แฮะ ว่าแต่… ฉบับเดือนกรกฎาฯ เนี่ยนะ? โคตรเก่า!’

               แต่ก็ดีกว่าไม่มีอะไรทำ อัปเดตข่าวสารสักนิดนึงละกัน

               บอกตามตรงว่าข่าวช่วงเดือนนั้นยังหาสาระไม่ได้เหมือนกับที่เขาเคยอ่านเมื่อปลายปีที่แล้วเป๊ะ ส่วนใหญ่มีแต่เรื่องรัก ๆ ใคร่ ๆ ซึ่งมักจะเป็นการใส่สีตีไข่แบบที่นิตยสารกอสซิปชอบทำกัน แล้วดูเหมือนว่าเหยื่อที่ถูกเล่นเสียเยอะจะเป็น ‘เลเวอเรทท์ ฟรีมอนท์’ บุตรแห่งแอรีสที่มีความหล่อเหลาและมัดกล้ามอันเลื่องลือจนตกเป็นข่าวกับสาว ๆ หลายนาง

               ‘ลงข่าวแบบนี้บ้านแตกกันพอดี ตัวจริงเขาไม่ฟ้องก็บุญแค่ไหนแล้ว’

               ถึงสาวเจ้าของหัวใจหนุ่มแอรีสตัวจริงจะไม่ฟ้องร้องสำนักข่าวของเทพสื่อสารแต่ ‘แอนนาเบ็ธ เชส’ พี่สาวทูนหัวของใครหลาย ๆ คนในค่ายฟ้องสภาโอลิมปัสเรียกค่าเสียหายจากเทพสื่อสารได้เงินมาแจกน้อง ๆ หลายดรักม่า ว่าไปก็เจอพอดี ข่าวเรื่องเกมปริศนาของเธอ นับว่าเป็นข่าวที่มีประโยชน์กว่าข่าวในช่วงนั้นจนโดดเด่นขึ้นมา ดีนเคยเอาใจช่วยแมคเคนซีถอดรหัสคริปโตแกรมอยู่หลายครั้ง ส่วนตัวเขาเองเคยส่งเกมลากเส้นที่ง่ายกว่าถอดรหัส แต่หาเลขยากจนตาแทบหลุด บอกได้ว่าช่วยฝึกสมาธิได้ดี แต่ก็ทำลายสายตาด้วยเช่นกัน น่าเสียดายที่ตอนนี้รุ่นพี่แอ็นนาเบ็ธหายออกไปจากไทม์ไลน์ด้วยงานที่รัดตัวจึงไม่พบเธอลงเกมแบบนั้นอีก

               ‘ว่าไปมีเรื่องที่ต้องคุยกับพี่เขาด้วยนี่นะ…แล้วจะได้คุยกันตัวต่อตัวหรือเปล่าเนี่ย’

               บางทีเขาอาจจะลองนัดอีกฝ่ายในเนคทาร์… แต่เอาไว้หลังปีใหม่เลยก็แล้วกัน

               หนังสือพิมพ์ที่ดีนพบอยู่ข้างที่นั่งไม่ได้มีเพียงแค่หนังสือพิมพ์ฉบับเดือนกรกฎาคม แต่ยังพบกับเล่มใหม่ที่แจกจ่ายในเร็ว ๆ นี้อีกด้วย ลองดูสิว่ามีข่าวไหนที่น่าสนใจแล้วเขายังไม่รู้บ้าง

               ‘ข่าวเทพเวสเปอร์กลับมา อันนี้รู้แล้ว…  ต่อไปข่าวเทพีเฮคาทีพิโรธที่บุตรสาวถวายเดรสลายเสือ เอิ่ม...’

               นอกจากเล่นข่าวคู่รักแล้วดูเหมือนว่าเทพแห่งการสื่อสารจะเล่นเรื่องส่วนตัวอย่างการถวายของอีกด้วย แบบนี้เขาควรต้องระวังคำพูดคำจาเวลาถวายอะไรให้เทพด้วยสินะ นี่ไม่ใช่แค่เทพเฮอร์มีสรู้หรือโอลิมปัสรู้ แต่นี่มันรู้ไปไกลถึงเดมิก็อดทั่วโลก!

               ‘จะว่าไป เทพีเฮคาทีไม่ชอบอะไรที่ดูฉูดฉาดสินะ แต่ถวายให้แต่ของดำน่าเบื่อแย่ เธอเป็นเทพีขวัญใจชาวก็อธกับเด็กอีโมหรือไง’

               แอบนินทาแม่แฟนในใจคงไม่ดี ถ้ายังไปข่าวต่อไปเลยแล้วกัน… ซึ่งมีข่าวคู่รักปะปนมาอยู่เรื่อย ๆ เหมือนเป็นงานถนัดของสำนักนี้ แม้กระทั้งเขากับแมคเคนซีเองก็ตกเป็นข่าว ว่าแล้วเชียวว่าเทพเฮอร์มีสแอบมาดูพวกเขาจู๋จี๋กันในห้องนอน!

               ‘ช็อก! ข่าวลือเป็นจริง! เอลลิส เวคฟิลด์... กลับมาจากเอลลิเซียม! เปิดรับสมัครเดมิก็อดสายเปย์ ส่ง 'พีเอสไฟฟ์โปร' ถึงยมโลก!’

               ถึงข่าวนี้บุตรเจ้าสมุทรก็เม้มปาก เขาควรจะดีใจที่รู้ว่าวิญญาณของเอลลิสยังสบายดีในเอลิเซียม แต่รู้สึกหนาวสันหลังยังไงก็ไม่รู้ที่หมอนั่นชวนให้เขามาส่งเครื่องเล่นเกมที่ปรโลก เอาเป็นว่าใครจะไปก็ไป แต่ ‘ไกไม่ปู’ แล้วคนนึง

               ‘ด่วน! ตลาดมืดสะเทือน! ประมูล 'ลูกหมาเฮลฮาวนด์' สุดน่ารัก (แต่ดุ!) เหล่าเดมิก็อดแห่ปั่นราคาจนโซเชียลเนคทาร์แทบค้าง!’

               เป็นอีกหนึ่งข่าวที่ดีนรู้อยู่แล้วจากโซเชียลเน็คทาร์ เพราะว่าเขาได้เห็นการประมูลอันดุเดือดด้วยสายตาของตัวเอง หากคู่แข่งไม่เยอะเขาต้องลงดรักม่าประมูลลูกหมาจากนรกของ ‘อลาบาสเตอร์ ซี. ทอร์ริงตัน’ พี่ชายของแมคเคนซีด้วยแล้วแน่ ๆ แต่ว่าดรักม่ามีน้อย ต้องใช้สอยอย่างประหยัด เขายังต้องกันเงินส่วนนี้ไปจ่ายค่าจ้างสาวบ้านเฮเฟตัสทำอุปกรณ์อีกจำนวนนึงเลยทีเดียว เห็นแล้วก็เสียดาย

               “หมดแล้วสินะ..”

               บุตรเจ้าสมุทรพึมพำออกมาเบา ๆ ก่อนจะเก็บหนังสือพิมพ์เฮอร์มีสลงที่เดิม เท่าที่ดูข่าวสารที่อยู่ในหนังสือพิมพ์ก็ไม่ได้เป็นข่าวใหม่ล่าสุดเท่าไรแถมหากินในโซเชียลเน็คทาร์เสียเยอะด้วย จนพาคิดได้ว่า

               ‘เดี๋ยวนี้ไม่ว่าสื่อจริงหรือสื่อเทพก็หากินกับโซเชียลกันไปหมดเลยแฮะ’

               ดีนหัวเราะในลำคอเบา ๆ ก่อนจะยอมรับว่า แม้แต่เทพเจ้าเองก็ยังหนีอัลกอริทึมไม่พ้น


ปฎิสัมพันธ์กับ [NPC-08] ไทสัน
+5 ความสนิทสนมจากการพูดคุย
+40 ความสนิทสนมจากการมอบ [ดอกกุหลาบสีน้ำเงิน]
+5 ความสนิทสนมจากเอฟเฟค [ดอกกุหลาบน้ำเงินทอง]
+10 ความสนิทสนมจากเอฟเฟค [มาลาแห่งอัสสัมชัญ]
+10 ความสนิทสนมจาก [น้ำหอมอะพอลโล่] [ลงท้าย 0 3 5 7 9 ไบต์]
[รวม +70 ความสนิทสนม]

ปฎิสัมพันธ์กับ [Mythic-02] เอลล่า (ฮาร์ปี้)
+5 ความสนิทสนมจากการพูดคุย
+40 ความสนิทสนมจากการมอบ [ดอกกุหลาบสีน้ำเงิน]
+5 ความสนิทสนมจากเอฟเฟค [ดอกกุหลาบน้ำเงินทอง]
+10 ความสนิทสนมจากเอฟเฟค [มาลาแห่งอัสสัมชัญ]
+10 ความสนิทสนมจาก [น้ำหอมอะพอลโล่] [ลงท้าย 0 3 5 7 9 ไบต์]
[รวม +70 ความสนิทสนม]

ปฎิสัมพันธ์กับ [NPC-76] ออเร
+5 ความสนิทสนมจากการพูดคุย
+40 ความสนิทสนมจากการมอบ [ดอกกุหลาบสีน้ำเงิน]
+5 ความสนิทสนมจากเอฟเฟค [ดอกกุหลาบน้ำเงินทอง]
+10 ความสนิทสนมจากเอฟเฟค [มาลาแห่งอัสสัมชัญ]
+10 ความสนิทสนมจาก [น้ำหอมอะพอลโล่] [ลงท้าย 0 3 5 7 9 ไบต์]
[รวม +70 ความสนิทสนม]

โรลเพลย์อ่านข่าว
   1. ข่าวดี! แอนนาเบ็ธ เชส: รุ่นพี่สายสติปัญญาผู้ห่วงใย กำลังฝึกสมอง (และมอบดรักม่า) ให้ชาวค่ายวัยรุ่น Nectar!
   2. ช็อก! ข่าวลือเป็นจริง! เอลลิส เวคฟิลด์... กลับมาจากเอลลิเซียม! เปิดรับสมัครเดมิก็อดสายเปย์ ส่ง PS5 Pro ถึงยมโลก!
   3. 🔥 ด่วน! ตลาดมืดสะเทือน! ประมูลลูกหมา "เฮลฮาวนด์" สุดน่ารัก (แต่ดุ!) เหล่าเดมิก็อดแห่ปั่นราคาจนโซเชียลเนคทาร์แทบค้าง! 🔥
+3 Point

จ่ายค่ารถไฟเฮเฟตัสตั๋วห้อง VIP 30 ดรักม่า
(พบกับโรลเพลย์ตอนต่อของ @Mackenzie ที่สถานีรถไฟแกรนด์เซ็นทรัล)

แสดงความคิดเห็น

God
คุณได้รับความสัมพันธ์กับ [Mythic-02] เอลล่า (ฮาร์ปี้) เพิ่มขึ้น 70 โพสต์ 2025-12-31 23:10
God
คุณได้รับความสัมพันธ์กับ [NPC-08] ไทสัน เพิ่มขึ้น 70 โพสต์ 2025-12-31 23:09
โพสต์ 36,685 ไบต์และได้รับ +7 EXP [ถูกบล็อค] เกียรติยศ จาก Anker PowerCore  โพสต์ 2025-12-31 20:59
โพสต์ 36,685 ไบต์และได้รับ +13 EXP [ถูกบล็อค] เกียรติยศ +25 ความกล้า +18 ความศรัทธา จาก หมวกคอรินเธียน  โพสต์ 2025-12-31 20:59
โพสต์ 36,685 ไบต์และได้รับ [ถูกบล็อค] เกียรติยศ +8 ความศรัทธา จาก เข็มทิศมหาสมุทร  โพสต์ 2025-12-31 20:59
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
Midnight Styx
น้ำมันหอมกลิ่นสุริยะ
กางเกงเดินป่า
Anker PowerCore
หมวกคอรินเธียน
เข็มทิศมหาสมุทร
สื่อสารใต้น้ำ
เซ็นเชอร์น้ำ
เข็มกลัดโพไซดอน
ล็อคเก็ตรูปหัวใจ
มาลาแห่งอัสสัมชัญ
กุหลาบสีน้ำเงินทอง
โล่อัสพิสขัดเกลา
หนังสือรับรองไครอน
สร้อยข้อมืออัจฉริยะ
แจ๊กเก็ตยีนส์
แว่นตา
ตรีศูลน้อย
นาฬิกาสปอร์ต
ควบคุมน้ำ
ภูมิคุ้มกันพิษ
ภูมิคุ้มกันเปียก
ทักษะหอก
สายน้ำเยียวยา
สื่อสารกับสัตว์ทะเล&ม้า
รองเท้าเซฟตี้
หายใจใต้น้ำ
โรคสมาธิสั้น
เสื้อค่ายฮาล์ฟบลัด
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x2
x1
x1
x1
x2
x9
x5
x4
x7
x1
x4
x1
x3
x11
x6
x1
x1
x1
โพสต์ 12 ชั่วโมงที่แล้ว | ดูโพสต์ทั้งหมด

วันที่ 08 เดือน กุมภาพันธ์ ปี 2026

เวลาเย็น เวลา 16.00 น. เป็นต้นไป ณ สถานีรถไฟนิวโรม


บรรยากาศภายในสถานีรถไฟนิวโรมยามบ่ายสี่โมงช่างดูขลังและทรงพลังประหนึ่งหลุดออกมาจากภาพวาดที่มีชีวิต แสงแดดรำไรสาดส่องผ่านกระจกสีสเตนกลาสที่ประดับอยู่ตามหน้าต่างโค้งสูง ปรากฏเป็นลวดลายประณีตบนพื้นหินอ่อนขัดเงาที่เต็มไปด้วยอักขระรูนโบราณของเทพวัลแคน เสียงเฟืองจักรกลไกเวทมนตร์จากเครื่องชาร์จพลังงานสัมฤทธิ์วิเศษดังประสานกับเสียงไอน้ำจาง ๆ สร้างบรรยากาศกึ่งคลาสสิกกึ่งอนาคตที่สะกดสายตาผู้มาเยือนได้เสมอ


โมนีก้าเดินอย่างเรียบ ๆ เข้ามาในโถงสถานีพร้อมตั๋วรถไฟสายด่วนมุ่งหน้าสู่นิวยอร์กในมือ ขณะที่เธอกำลังกวาดสายตามองหาชานชาลาที่ถูกต้อง แววตาสีเทาเงินของเธอก็พลันไปสบเข้ากับร่างสูงกำยำที่พยายามหดตัวลีบอยู่หลังเสาหินอ่อนต้นใหญ่ นั้นคือชายหนุ่มเจ้าของดวงตาสีอำพันและผมสีเข้มผู้มีบุคลิกเด็ดเดี่ยวอย่าง มาเวอริค วอห์น บุตรแห่งมาร์สและไอดอลคนดังแห่งวง GETS!X กำลังมีสีหน้ากระสับกระส่ายราวกับนักรบที่ตกอยู่ในวงล้อมของข้าศึก...


ซึ่งในที่นี้คือกลุ่มแฟนคลับสาว ๆ ที่กำลังเดินตามหาเขาอยู่ไม่ไกล…

“อะไรละนั้น…” โมนีก้ายิ้มแห้ง ๆ ส่งไปให้รุ่นพี่ทหารผ่านศึกที่เธอคุ้นเคยดีจากการพบกันบ่อยครั้งที่วิหารมาร์ส “หลบอะไรอยู่ตรงนั้นคะคุณมาเวอริค?”

เสียงของโมนีก้าทำให้มาเวอริคสะดุ้งเล็กน้อยก่อนจะรีบทำนิ้วจุ๊ปาก “ชู่ว... โมนีก้า อย่าบอกใครนะว่าเจอพี่ที่นี่ แฟนคลับกลุ่มนั้นกัดไม่ปล่อยเลยจริง ๆ” เขาถอนหายใจยาวก่อนจะพินิจมองหญิงสาวรุ่นน้องตรงหน้าด้วยความฉงนเพราะไม่ได้พบกันนาน “เอ้อ! แล้วเราล่ะ หายหน้าไปนานเลยนะ ไปทำภารกิจหรือไปแอบหลบที่ไหนมา ช่วงนี้ไม่เห็นไปเวรที่วิหารพ่อพี่เลย สบายดีไหม?”


“ช่วงนี้ฉันขอลาพักยาวค่ะ” หญิงสาวตอบด้วยน้ำเสียงที่ผ่อนคลายขึ้นกว่าแต่ก่อน “ส่วนตอนนี้กะว่าจะไปหาคุณพ่อแล้วไปเที่ยวญี่ปุ่นด้วยกันสักพักค่ะ”


เมื่อโมนีก้าบอกว่าจะเที่ยวพักผ่อนมาเวอริคก็เบิกตาคว้างพลางแค่นหัวเราะจากสิ่งที่โมนีก้าเล่า “หะ! โลกต้องแตกแน่ ๆ ที่เห็นโมนีก้า มารันเธียร์ รู้จักคำว่าพักผ่อนกับเขาบ้าง ปกติพี่เห็นเราบ้างานยิ่งกว่าทหารกองร้อยที่หนึ่งเสียอีกนะเนี้ย”


“โธ่… คนเราก็ต้องมีช่วงพักชาร์จแบตกันบ้างสิคะ” เธอหัวเราะเบา ๆ ก่อนจะหันไปเห็นกลุ่มซาแซงที่เริ่มขยับเข้ามาใกล้ โมนีก้าจึงรีบล้วงเอาไดเอทโค้กขวดเย็นเจี๊ยบออกมาจากกระเป๋าแล้วยื่นให้เขา “ให้ค่ะ จะได้มีแรงวิ่งหนีต่อ ฉันไปก่อนนะคะรถไฟมาพอดี”


“ขอบใจมากนะ! เที่ยวให้สนุกล่ะ” มาเวอริครับกระป๋องน้ำโค้กมาด้วยความรวดเร็วก่อนจะมุดหายไปในช่องทางลับของสถานีทันที และไม่นานเสียงหวูดรถไฟดังกังวานกึกก้องไปทั่วสถานีประดุจเสียงคำรามของเทพเจ้า ขบวนรถไฟสีดำขลับที่สลักลวดลายทองคำของวัลแคนเคลื่อนตัวเข้ามาเทียบชานชาลาอย่างนุ่มนวล โมนีก้าก้าวขึ้นรถไฟพร้อมกับสัตว์เลี้ยงคู่ใจที่ซ่อนตัวอยู่อย่างแนบเนียน ทิ้งเบื้องหลังของกรุงโรมใหม่ไว้ในเงาของกาลเวลาเพื่อมุ่งหน้าสู่มหานครนิวยอร์กและดินแดนอาทิตย์อุทัยที่กำลังรอเธออยู่


[NPC-38] มาเวอริค วอห์น

พูดคุยกับ NPC ความสนิทสนม +5

โบนัสจาก HONOR (คนมีเกียรติ) - โบนัสเพิ่มความสัมพันธ์ รุ่นพี่ +20

มอบ ไดเอทโค้ก - เพิ่มความสัมพันธ์ +20

กลิ่นหอมจาก น้ำหอมเฮคาที - โบนัสเพิ่มความสัมพันธ์ +10

(ทุกครั้งที่โรลเพลย์ลงท้ายด้วยเลขไบต์ 0 5 7 9 ทำให้ได้รับความโปรดปรานจาก NPC TGC SP Lares Satyr ได้รับความโปรดปราน+10)


เดินทางด้วยรถไฟเฮเฟตัส (สายประหยัด) 1 ที่นั่ง ราคาตั๋ว 5 ดรักม่า

สถานีต้นทาง : สถานีนิวโรม, กรุงโรมใหม่

สถานีปลายทาง : สถานีแกรนด์เซ็นทรัล, นิวยอร์ก

(จ่ายแล้วจ้า)

แสดงความคิดเห็น

God
คุณได้รับความสัมพันธ์กับ [NPC-38] มาเวอริค วอห์น เพิ่มขึ้น 55 โพสต์ 8 ชั่วโมงที่แล้ว
โพสต์ 22,745 ไบต์และได้รับ +8 EXP จาก โรคสมาธิสั้น  โพสต์ 12 ชั่วโมงที่แล้ว
โพสต์ 22,745 ไบต์และได้รับ +5 EXP +6 เกียรติยศ จาก ต่างหูเงิน  โพสต์ 12 ชั่วโมงที่แล้ว
โพสต์ 22,745 ไบต์และได้รับ +9 EXP +9 เกียรติยศ +9 ความศรัทธา จาก แหวนดาราจรัส(D)  โพสต์ 12 ชั่วโมงที่แล้ว
โพสต์ 22,745 ไบต์และได้รับ +8 EXP +9 ความกล้า +9 ความศรัทธา จาก กระซิบแห่งพงไพร  โพสต์ 12 ชั่วโมงที่แล้ว
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
รองเท้าบูตแบล็คชิฟเทอร์ส
เข็มทิศแห่งวัฏจักร
กระเป๋ากลอักขระแห่งเฮเฟตัส
สัมผัสแห่งชีวิต
หนังสือรวมบทกวีของอพอลโล
แผ่นเสียงไวนิลรวมเพลงฮิตจากโอลิมปัส
ผ้าคลุมไหล่ไหมสีทอง
Vulcan's Ember
ควบคุมมด
การฟืิ้นฟูแห่งชีวิตบริสุทธิ์
ผืนป่าลวงตา
บอดี้สูทแบล็คชิฟเทอร์ส
ดาบสุริยคติ
Icarus Mirror
แหวนเคลื่อนย้าย
จำแลงร่าง
สร้อยข้อมือเมล็ดพันธุ์แห่งชีวิต
เนตรแห่งฟีบี้
น้ำหอมเฮคาที
การควบคุมพืชขั้นสูง
การควบคุมธรนี
รากพันธนาการ
พลังบงการความยาวของร่างกาย
โล่สคูทุม
เสื้อค่ายจูปิเตอร์
เกมคอนโซลพกพา
กระซิบแห่งพงไพร
แหวนดาราจรัส(D)
ต่างหูเงิน
โรคสมาธิสั้น
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x3
x1
x10
x1
x4
x3
x4
x10
x1
x30
x30
x36
x3
x9
x1
x1
x3
x3
x6
x4
x7
x8
x28
x42
x8
x10
x9
x1
x23
x169
x2
x8
x16
x22
x8
x4
x26
x2
x10
x2
x18
x14
x88
x4
x13
x6
x520
x2
x2
x7
x52
x1
x31
x2
x2
x7
x2
x14
x9
x6
x18
x1
x17
x3
x47
x5
x12
x51
x12
x4
x26
x1
x12
x24
x4
x4
x1
x1137
x4
x12
x4
x1
x3
x26
x18
x15
x48
x4
x7
x9
x10
x13
x2
x2
x8
x99
x15
x3
x4
x2
x2
x7
x129
x1
x7
x4
x6
x10
x5
x12
x4
x9
x10
x12
x1
x1
x4
x479
x4
x2
x20
x2
x24
12
ตั้งกระทู้ใหม่ กลับไป
ขออภัย! คุณไม่ได้รับสิทธิ์ในการดำเนินการในส่วนนี้ กรุณาเลือกอย่างใดอย่างหนึ่ง เข้าสู่ระบบ | ลงทะเบียน

รายละเอียดเครดิต

เว็บไซต์นี้ มีการใช้คุกกี้ 🍪 เพื่อการบริหารเว็บไซต์ และเพิ่มประสิทธิภาพการใช้งานของท่าน (เรียนรู้เพิ่มเติม)

ตอบกระทู้ ขึ้นไปด้านบน ไปที่หน้ารายการกระทู้