QUEST BOARD ⋘ กระดานภารกิจของค่าย ⋙

QUEST BOARD

⋘ กระดานภารกิจของค่าย ⋙

กระดานภารกิจของค่ายจูปิเตอร์มิใช่เพียงกระดานประกาศธรรมดาแต่เป็นสัญลักษณ์แห่งระเบียบวินัยและอำนาจการปกครองของโรมัน ตั้งตระหง่านอย่างสง่างาม ณ เบื้องหน้า พรินซิเปีย (Principia) ซึ่งเป็นอาคารบัญชาการหลักของค่าย พื้นผิวของกระดานทำจากหินอ่อนขัดมันที่ประดับตกแต่งอย่างหรูหราตามสไตล์โรมัน มีลวดลายสลักเสลาเป็นรูปอินทรีโรมันและสัญลักษณ์แห่งชัยชนะ รวมถึง S.P.Q.R. บ่งบอกถึงความยิ่งใหญ่และอำนาจ 

 สิ่งที่ทำให้กระดานนี้โดดเด่นคือการทำงานที่ผสมผสานทั้งเวทมนตร์และเทคโนโลยีเข้าไว้ด้วยกันอย่างลงตัว 

เมื่อแม่ทัพประจำค่ายเข้าสู่ห้องทำงานภายในพรินซิเปียและ ป้อนข้อมูลภารกิจเข้าสู่เซิร์ฟเวอร์ ด้วยอุปกรณ์พิเศษ 

หรืออาจจะด้วยคำสั่งเวทมนตร์เพียงไม่กี่คำ ข้อมูลเหล่านั้นจะถูกส่งผ่านระบบอันซับซ้อนไปปรากฏขึ้นบนผิวกระดานด้านนอกในทันที ภารกิจจะแสดงผลเป็นอักษรโรมันเรืองแสง หรือภาพสลักนูนที่เปลี่ยนแปลงไปตามเนื้อหา ภารกิจที่ปรากฏบนกระดานนี้มีความหลากหลาย ตั้งแต่การมอบหมายงานสำคัญให้กับเหล่ากองร้อย เช่น การลาดตระเวน การปราบอสุรกาย หรือการสำรวจพื้นที่อันตราย ไปจนถึง คำขอเล็กๆ น้อยๆ จากชาวนิวโรม ที่ต้องการความช่วยเหลือในชีวิตประจำวัน เช่น การตามหาสิ่งของที่หายไป หรือการซ่อมแซมโครงสร้างในเมือง 

นอกจากนี้ยังอาจมีคำบัญชาหรือคำขอพิเศษจากเทพเจ้า ที่ส่งตรงมายังกองทัพ ซึ่งแสดงให้เห็นถึงความเชื่อมโยงอันใกล้ชิดระหว่างโลกมนุษย์ เดมี่ก็อต และทวยเทพ กระดานภารกิจแห่งพรินซิเปียจึงเป็นดุจหัวใจที่เต้นอยู่กลางค่าย เป็นแหล่งรวมข้อมูล ข่าวสาร และคำสั่งที่ขับเคลื่อนชีวิตของเหล่าเดมี่ก็อตโรมันให้ดำเนินไปตามเส้นทางแห่งโชคชะตาและหน้าที่

กติกาการทำภารกิจหรือกิจวัตร
1) กิจวัตรสามารถทำได้ทุกวันหรือสัปดาห์ขึ้นกับข้อมูลภารกิจสนั้น ๆ
2) หากสถานที่ในการทำภารกิจนั้นยังไม่มี สามารถเสนอสร้างสถานที่ได้
3) ทุกการโรลเพลย์ภารกิจให้แนบรางวัลท้ายโรลเสมอ
4) กรณีภารกิจที่มี NPC ชื่อคนมาเกี่ยวข้องให้ดูข้อมูล NPC ก่อนทุกครั้งที่จะโรลเพลย์
5) การทำภารกิจไม่สามารถใช้การย้อนเวลาได้เกิน 1 วันจากวันปัจจุบัน
6) ผู้มีคำพยากรณ์อยู่แล้วไม่สามารถรับทำได้ หากภารกิจนั้นไปไกลเกินค่าย คุณจะต้องเตรียมความพร้อมและเก็บแรง ไปออกทำภารกิจคำพยากรณ์ที่สำคัญกว่า

ตรวจสอบข้อมูลภารกิจ 📄
(คลิกที่กระดาษเพื่อดูรายละเอียด)

Moneka HONOR

วันที่ 08 เดือน กันยายน ปี 2025

ช่วงเช้ามืด เวลา 05.00 - 06.00 น. ณ กระดานภารกิจของค่าย เขตหลักกองพันที่สิบสอง ค่ายจูปิเตอร์

โมนีก้าเดินทางมาถึงหน้าพรินซิเปีย สถานที่ที่ตึกใหญ่โอ่อ่าสง่างามดุจวิหารโรมันโบราณตระหง่านอยู่เบื้องหน้า เสียงทหารยามที่ยืนเรียงแถวถือหอกและโล่เงียบสงบเป็นฉากหลัง บ่งบอกถึงความศักดิ์สิทธิ์และระเบียบวินัยของค่าย เธอหยุดยืนตรงหน้ากระดานภารกิจที่ตั้งอยู่ในลานกว้าง หินอ่อนสีขาวสะท้อนกับแสงกลางวันที่สว่างตลอดเวลา อักษรละตินสีทองสลักคำว่า S.P.Q.R. อยู่ด้านบน เหนือกรอบอินทรีโรมันที่อ้าปีกกางอย่างสง่างาม

สิ่งที่อยู่เบื้องหน้าทำให้เธออึ้งไปเล็กน้อย กระดานไม่ได้เป็นเพียงป้ายประกาศธรรมดา แต่ผิวของมันกลับขยับราวกับมีชีวิต อักษรเรืองแสงสีเงินปรากฏขึ้นทีละบรรทัดก่อนจะเปลี่ยนเป็นตัวอักษรโรมันเรียงรายสลับกับสัญลักษณ์เวทมนตร์ บางช่วงปรากฏเป็นภาพสลักโฮโลกราฟิกของงานที่ถูกประกาศราวกับแสดงภาพจริงอยู่ตรงนั้น ภาพของหมู่บ้านที่ต้องการซ่อมสะพาน ภาพมอนสเตอร์ที่ถูกระบุให้ออกไปปราบ และภาพเล็ก ๆ ของชาวค่ายที่ร้องขอความช่วยเหลือ

โมนีก้าเพ่งตามองข้อความที่เพิ่งปรากฏขึ้นใหม่ ดวงตาสีเทาเงินไล่ตามตัวอักษรละตินเรืองแสงอย่างตั้งใจ

“สวัสดีค่ะทุกคน มีใครสะดวกช่วยเหลือเอลล่าในการจัดหนังสือและปัดฝุ่นบ้างไหม พี่ไทสันส่งหนังสือใหม่ ๆ มาให้ตลอดเวลา ตอนนี้ร้านก็แน่นทุกสัปดาห์ … ชาวค่ายคนไหนอยากได้เงินพิเศษ มาช่วยงานเอลล่าที่ร้านหน่อยนะ ร้านชื่อ ไซคลอปส์และคำทำนายและแมวสีส้ม อยู่ในกรุงโรมใหม่ ทำงานประมาณครึ่งวัน (4-5 ชั่วโมง) ได้ค่าตอบแทน 30 ดีนาเรียส”

เธอเผลอยิ้มกว้างขึ้นมาทันที “ร้านหนังสือไซคลอปส์และคำทำนายและแมวสีส้ม… ชื่อแปลกแต่ก็น่ารักดีนะ” มือขาวเรียวยกขึ้นลูบเส้นผมสีม่วงของตัวเองเบา ๆ ก่อนขยับนิ้วแตะที่แหวนดาราจรัสเพื่อบันทึกภารกิจลงไป “โอเค งั้นเลือกอันนี้แหละ อย่างน้อยก็เบาหน่อย ไม่ต้องไปวิ่งฟาดมิโนทอร์ให้เหนื่อยใจ” เธอพึมพำกับตัวเองพร้อมถอนหายใจโล่งอก หลังจากสองวันที่ผ่านมาเต็มไปด้วยเลือดและการต่อสู้ การได้มีภารกิจที่ไม่ต้องเสี่ยงตายดูจะเป็นรางวัลพักใจที่เหมาะสมที่สุด

แสงเวทมนตร์บนกระดานเปลี่ยนเป็นสีทองเมื่อเธอยืนยันเลือกภารกิจ สัญลักษณ์ใบพีชเล็ก ๆ ที่สื่อถึงสายเลือดเซเรสผุดขึ้นข้างชื่อเธอแสดงให้ทุกคนรู้ว่ามีผู้รับงานแล้ว ทหารบางคนที่ยืนอยู่ใกล้ ๆ หันมามองเธอด้วยสายตาแปลกใจ แต่โมนีก้าก็ยักไหล่ ทำหน้าตายเหมือนบอกว่า ก็ทำงานเหมือนกันแหละนะ ไม่จำเป็นต้องไปฆ่ามอนสเตอร์ตลอดก็ได้

หลังจากนั้นเธอก็หมุนตัวกลับ ก้าวเดินออกจากลานพรินซิเปียมุ่งหน้าไปยังทางออกของค่ายที่ทางเชื่อมต่อสู่กรุงโรมใหม่ เตรียมไปทำงานพิเศษแรกในฐานะสมาชิกกองร้อยที่สอง งานที่อาจจะไม่ได้ท้าทายที่สุด แต่กลับมีเสน่ห์ของมันในแบบเรียบง่าย แต่เดี๋ยวนะต้องไปซื้อกระเป๋าก่อนนี้หน่า? ร้านไหนน่า? ออเรอุส?

อื่นๆ : รับภารกิจ งานเสริมในร้านของเอลล่า (สัปดาห์ละครั้ง)

Moneka HONOR

วันที่ 14 เดือน กันยายน ปี 2025

ช่วงสาย เวลา 09.00 - 09.30 น. ณ กระดานภารกิจของค่าย เขตหลักกองพันที่สิบสอง ค่ายจูปิเตอร์

            ช่วงสายแดดยามเช้าเริ่มแผ่ความร้อนอ่อน ๆ ไปทั่วลานกว้างหน้าอาคารพรินซิเปีย เสียงฝีเท้าของเหล่าเดมิก็อดที่ผ่านไปมาเป็นระยะประสานกับเสียงลมพัดใบไซเปรสเป็นจังหวะโมนีก้าในชุดเวรยามเรียบง่ายก้าวขึ้นบันไดหินอ่อนสีงาช้างมุ่งตรงสู่กระดานภารกิจขนาดมหึมาที่ตั้งตระหง่านกลางลาน กระดานหินอ่อนขัดมันฉายแสงเรืองรองเป็นลวดลายอินทรีโรมันกางปีกประกายทองและอักษร S.P.Q.R. สลักนูนเด่น ราวกับประกาศอำนาจของกรุงโรมใหม่ต่อทุกสายตา

            ผิวกระดานส่องประกายเหมือนมีชีวิต ข้อความภารกิจเรียงรายเป็นอักษรเรืองแสงละลานตา บางส่วนเป็นตัวอักษรโรมัน บางส่วนเป็นภาพสลักที่เคลื่อนไหวได้คล้ายจารึกมีเวทมนตร์ เสียงกระซิบเบา ๆ ของคาถาจากกลไกเวทและเทคโนโลยีผสมผสานกันดังคลออยู่ในอากาศ ทำให้ทุกคนที่ยืนอยู่เบื้องหน้ารู้สึกถึงความศักดิ์สิทธิ์และความเข้มงวดในคราวเดียว

            สายตาสีเทาเงินของโมนีก้ากวาดผ่านบรรดาภารกิจจนหยุดอยู่ที่แผ่นสลักซึ่งเปล่งประกายสีทองเข้ม “ภารกิจลาดตระเวนน่านฟ้าฝั่งตะวันตก…อันนี้สินะ” อักษรละตินบอกค่าตอบแทน 100 ดีนาเรียส ตัวเลขนั้นทำให้หัวใจเธอสั่นสะท้านด้วยทั้งความตื่นเต้นและแรงจูงใจ คำอธิบายเผยให้เห็นเนื้อหาเกี่ยวกับสัญญาณผิดปกติทางฝั่งตะวันตกของทวีปอเมริกา ซึ่งอาจเป็นเงาของภัยคุกคามที่กำลังมุ่งหน้าสู่กรุงโรมใหม่ จำเป็นต้องมีผู้มีทักษะการบินและผ่านกิจวัตรค่ายครบถ้วนเพื่อเข้าร่วมการลาดตระเวนเต็มวัน

            หญิงสาวเม้มริมฝีปากนิด ๆ ก่อนจะพยักหน้ากับตัวเองอย่างมุ่งมั่น มือเรียวเอื้อมไปสัมผัสผิวหินเย็นจัด ข้อความเงาวาบเปลี่ยนเป็นหน้าต่างลงทะเบียนทันที เงื่อนไขระบุชัดว่าต้องผ่านกิจวัตรค่ายครบทุกข้อ โมนีก้าจึงค่อย ๆ แตะเลือกยืนยันทีละหัวข้อ ทานอาหารในโรงเลี้ยง อาบน้ำแบบโรมัน ขุดคูสนามฝึก ไล่ต่อไปทีละรายการทั้งฝึกที่โคลอสเซียม ดูแลยุทโธปกรณ์ พาฮันนิบาลไปเดินเล่น ทำความสะอาดท่อระบายน้ำ เฝ้าประตู ปัดฝุ่นเอกสาร ฝึกเดินขบวน ดูแลม้าศึก ดูแลเหล่าอินทรี ทุกกิจกรรมขึ้นเครื่องหมายตราอินทรีสีทองทีละดวงจนเต็มแผ่นสลักอย่างภาคภูมิ

            เมื่อรายการสุดท้ายถูกยืนยัน กระดานส่องแสงสว่างพราวก่อนปรากฏตราประทับสีเงินพร้อมอักษรว่า ผ่านการตรวจสอบ – ได้รับสิทธิ์ปฏิบัติภารกิจ เสียงกังวานทุ้มต่ำคล้ายคำประกาศของเหล่าลาร์เรสดังสะท้อนรอบลาน เธอถอนหายใจยาวด้วยความโล่งใจและตื่นเต้นในคราวเดียว

            โมนีก้าอ่านบรรทัดสุดท้ายที่เพิ่งปรากฏขึ้น ผู้ลงทะเบียนโปรดแจ้งต่อพรินซิเปียเพื่อรับคำสั่งปฏิบัติการ ดวงตาสีเทาเงินทอประกายเมื่อเงยหน้ามองอาคารบัญชาการหลักที่ตั้งอยู่เบื้องหลัง กระจกหน้าต่างสะท้อนแสงอาทิตย์ระยับเหนือบานประตูทองแดงสลักรูปอินทรีโรมัน เธอสูดลมหายใจลึก เก็บเอกสารยืนยันลงในถุงผ้า แล้วก้าวเท้าตรงไปยังบันไดหินอ่อนของพรินซิเปียอย่างมั่นคง เตรียมรายงานต่อแม่ทัพเพื่อเข้าสู่ภารกิจใหญ่ที่เธอหมายตาไว้ตั้งแต่แรก

รับภารกิจ ลาดตระเวนน่านฟ้าฝั่งตะวันตก

เงื่อนไข : จะต้องมีประสบการณ์ผ่านกิจวัตรค่ายทั้งหมดก่อน

มีระดับ Level 30 ขึ้นไป

[ทานอาหาร] [อาบน้ำแบบโรมัน] [ขุดคู] [ฝึกที่โคลอสเซียม] [บำรุงรักษายุทโธปกรณ์] 

[พาฮันนิบาลไปเดินเล่น] [ทำความสะอาดท่อระบายน้ำ] [เวรเฝ้าประตู] [ปัดฝุ่นเอกสาร] [ซ้อมการเดินขบวน] 

[ทำความสะอาดและดูแลม้าศึก] [ดูแลเหล่าอินทรีี]

Moneka HONOR

วันที่ 16 เดือน ตุลาคม ปี 2025

ช่วงเช้ามืด เวลา 04.00 - 05.00 น. ณ กระดานภารกิจของค่าย เขตหลักกองพันที่สิบสอง ค่ายจูปิเตอร์ (รับภารกิจ)

ยามเช้ามืดของค่ายจูปิเตอร์เงียบสงัด มีเพียงเสียงลมที่พัดผ่านธงผืนใหญ่เหนือยอดเสาเหล็กดังแผ่ว ๆ กับเสียงรองเท้าเดินเหยียบกรวดที่ดังขึ้นทีละก้าวอย่างมั่นคง เจ้าของเสียงนั้นคือโมนีก้า นั้นเอง เซ็นจูเรี่ยนสาวแห่งกองร้อยที่สอง ผู้ที่มักตื่นก่อนรุ่งเสมอในวันสำคัญแบบนี้ 

ท้องฟ้ายังไม่ทันสว่างดี ขอบฟ้าเพิ่งเริ่มมีแสงเงินบาง ๆ ผสมกับหมอกสีเทาเหนือเขตหลักของกองพันที่สิบสอง ด้านหน้าคือกระดานภารกิจขนาดมหึมา ที่ตั้งตระหง่านอยู่กลางลานหินอ่อน รูปตราอินทรีทองของโรมใหม่ฉายแสงจากคบเพลิงสองข้างสลัว ๆ และมีจิตวิญญาณลาเรสประจำค่ายลอยวนอยู่เหมือนคอยดูแลให้ความคึกคักของเมืองยังไม่ดับลง จอภาพโฮโลแกรมฉายภารกิจมากมายที่ยังไม่มีคนทำ

โมนีก้าดินมาหยุดตรงหน้ากระดาน เธอสูดลมหายใจลึก กลิ่นควันหญ้าแห้งผสมกลิ่นเหล็กคมลอยเข้าจมูก ชวนให้นึกถึงความสงบก่อนศึกใหญ่ แผ่นประกาศขนาดใหญ่ติดอยู่กลางกระดานโฮโลแกรมมีตราประทับของสภาเซเนทแห่งค่ายจูปิเตอร์ พร้อมข้อความเขียนด้วยหมึกทองคำ

• “สภาเซเนทแห่งค่ายจูปิเตอร์ขอประกาศ!
• เหล่าเลกิโอนแนร์ผู้กล้าหาญที่ปรารถนาจะปกป้องโรมใหม่จากภัยคุกคามที่คืบคลานเข้ามา บัดนี้ถึงเวลาแล้วที่เจ้าจะอาสาขึ้นสู่ฟากฟ้าเพื่อภารกิจอันสำคัญยิ่ง
• มีรายงานถึงสัญญาณผิดปกติทางฝั่งตะวันตกของอเมริกา อาจเป็นเงาของภัยคุกคามที่มุ่งหน้าสู่โรมใหม่ เพื่อความมั่นใจในความปลอดภัยและความพร้อมของเรา สภาเซเนทเปิดรับอาสาสมัครเดมิก็อดผู้มีทักษะการบิน เพื่อปฏิบัติภารกิจ “ลาดตระเวนเหนือน่านฟ้าฝั่งตะวันตก”
• จงขึ้นไปเหนือเมฆ จงเป็นดวงตาแห่งโรม และอย่าปล่อยให้เงาแห่งความมืดเข้ามาโดยที่เราไม่รู้ตัว”

หญิงสาวอ่านจบแล้วเผลอยิ้มบาง ๆ มุมปาก “ภารกิจประจำเดือนที่ฉันชอบเลย…” เสียงเธอเบาแต่แฝงความตื่นเต้นอย่างเด็กได้ของเล่นใหม่ เพราะนี่คือภารกิจที่เธอสมัครใจทำบ่อยที่สุดภารกิจลาดตระเวนน่านฟ้า เธอชอบสายลมสูงเหนือเมฆ ชอบความอิสระของท้องฟ้าที่ไม่มีขอบเขต และชอบการได้มองเมืองทั้งเมืองจากมุมที่ไม่มีใครมองเห็นที่สำคัญ เงินดีโคตร ๆ ก่อนที่จะลงทะเบียนให้เรียบร้อย ระหว่างเดินทางไปขออนุญาตแจ้งพรินซิเปียเธอพูดกับตัวเอง “ฝั่งตะวันตกอีกแล้วสินะ... ครั้งก่อนเจอชูปาคาบราสามตัว ครั้งนี้จะเจออะไรอีกไหมนะ” ความตื่นเต้นและความระแวดระวังผสมกันอยู่ในดวงตาสีเทาเงินที่สะท้อนแสงไฟ

รับภารกิจ ลาดตระเวนน่านฟ้าฝั่งตะวันตก

เงื่อนไข : จะต้องมีประสบการณ์ผ่านกิจวัตรค่ายทั้งหมดก่อน

มีระดับ Level 30 ขึ้นไป

[ทานอาหาร] [อาบน้ำแบบโรมัน] [ขุดคู] [ฝึกที่โคลอสเซียม] [บำรุงรักษายุทโธปกรณ์] 

[พาฮันนิบาลไปเดินเล่น] [ทำความสะอาดท่อระบายน้ำ] [เวรเฝ้าประตู] [ปัดฝุ่นเอกสาร] [ซ้อมการเดินขบวน] 

[ทำความสะอาดและดูแลม้าศึก] [ดูแลเหล่าอินทรีี]

Moneka HONOR

วันที่ 10 เดือน พฤศจิกายน ปี 2025

ยามเช้า เวลา 07.00 น. ณ กระดานภารกิจของค่าย เขตหลักกองพันที่สิบสอง ค่ายจูปิเตอร์ (รับภารกิจ)

แสงเช้าสีทองอ่อนสาดผ่านโดมทองคำของค่ายจูปิเตอร์ บรรยากาศในค่ายเริ่มคึกคักตั้งแต่ยามเจ็ดโมงตรง เสียงบูทเหล็กเดินกึกก้องบนถนนหินอ่อนสไตล์โรมัน เหล่าลูกครึ่งเทพในเสื้อสีม่วงเข้มทยอยมารวมตัวหน้ากระดานภารกิจขนาดใหญ่ที่ตั้งอยู่เบื้องหน้าอาคารพรินซิเปีย ตัวกระดานหินอ่อนขัดเงา สลักด้วยสัญลักษณ์อินทรีย์โรมันอันยิ่งใหญ่ มีตัวอักษร S.P.Q.R. เรืองแสงสีทองปรากฏชัดเจนเหมือนหัวใจของค่ายกำลังเต้นอยู่ตรงนั้น

โมนีก้าก้าวเข้ามาพร้อมกลิ่นหอมอ่อนของไลแลคติดผิว เธอสวมเบลเซอร์บางทับครอปสีขาวและกางเกงเข้ารูป เฉิดฉายอย่างสง่างามในแบบของตัวเอง ดวงตาสีเทาเงินจับจ้องไปยังภารกิจที่ฉายอยู่บนกระดาน แสงอักษรเรืองวาบเคลื่อนไหวเปลี่ยนเป็นภาพสลักของภูเขาและสัตว์อสุรกายตามเนื้อหาเวทมนตร์ เส้นผมสีน้ำตาลเข้มไฮไลต์ฟ้าอิเล็กทริกสะท้อนแดดอ่อนตอนเช้าให้ประกายระยับอย่างโดดเด่น

“เธอมาก่อนเวลาอีกแล้วนะ” เสียงหนึ่งดังขึ้นด้านหลัง

โมนีก้าหันไปมองก็เห็นหญิงสาวรูปร่างสูงใหญ่ ผมบลอนด์ซีดรวบหางม้าหยาบ ๆ ในชุดเชิ้ตสีเทาเข้ม ผูกเนกไทหลวม ๆ ใส่แว่นกันแดดดำอย่างคนไม่แคร์ใคร “ซูกิ” เธอยิ้มบาง “ฉันก็นึกว่าเธอจะสายอีกตามเคย” ซูกิ อัสทริก เดวอน ลูกสาวของมาร์ส ซูกิแค่นเสียงเบา ๆ แล้วดึงแว่นออกจากหน้า ดวงตาคมสีเทาเข้มจ้องกลับมาอย่างเรียบเฉย “อย่าดูถูกนักรบสิ ฉันตรงเวลานะยัยพืชผัก”

โมนีก้าหัวเราะในลำคอเบา ๆ “พูดแบบนี้อีกแล้วนะ...”

ซูกิพิงแขนกับเสาหินใกล้กระดานก่อนจะถามขึ้น “ว่าแต่… พึ่งกลับมาค่ายไม่กี่วันเองไม่ใช่เหรอ ยังจะรีบไปทำภารกิจอีกหรือไง? ฉันนึกว่าเธอจะพักหลังจากเรื่องที่มีปีศาจเสียงกระซิบโผล่กลางโรงอาหารของค่ายอะนะ” โมนีก้าชี้ปลายผมตัวเองที่สะบัดเบา ๆ ก่อนตอบด้วยน้ำเสียงที่ทั้งขี้เล่นและจริงจัง “พักไม่ได้หรอก ถ้าฉันไม่ทำภารกิจ แล้วจะเอาของมาทำของวิเศษได้ยังไงล่ะ”

ซูกิเลิกคิ้ว “ของวิเศษ?”

“ทองคำจักรพรรดิน่ะ” โมนีก้าเอ่ยพลางทำเสียงจริงจังจนน่าขำ “ฉันจะเอาไปทำรองเท้า”

“หา?” ซูกิแทบจะหลุดหัวเราะ “เธอจะเสี่ยงตายเพื่อ… รองเท้า?”

โมนีก้ายักไหล่ “ก็ใช่น่ะสิ มันไม่ใช่แค่รองเท้าธรรมดานะ มันคือรองเท้าที่ออกแบบให้เข้ากับพลังของฉันของวิเศษที่ย่อขยายตามร่างกายได้ ฉันมีพลังในการย่อขยายตัว แต่ปัญหาคือ...เสื้อผ้ามันไม่ย่อไปด้วยทุกทีเลย!” เธอพูดพลางชี้ที่ตัวเองอย่างเอือมระอา “รู้ไหมว่าต้องหลบในพุ่มไม้กี่ครั้งเพราะไม่อยากโป๊กลางสนามภารกิจน่ะ หรือต้องให้พวกเทพที่ผ่านทางมาเห็นสถาพฉันแล้วโดนหาว่าเป็นแค่ถั่วงอกยังไม่โต” ซูกิหัวเราะออกมาในที่สุด “โอเค โอเค ยอมเลย” เธอส่ายหน้าอย่างระอาแต่แฝงความเอ็นดู “งั้นที่แท้เธออยากได้ทองจักรพรรดิเพื่อความเรียบร้อยทางแฟชั่นนี่เอง”

“ไม่ใช่แค่แฟชั่นย่ะั มันคือความอยู่รอด!” โมนีก้าเท้าสะเอว “ถ้าฉันกลายร่างขนาดจิ๋วแล้วเสื้อผ้าหลุดออกหมด เธอจะมาช่วยฉันไหมล่ะ?”

“ก็ไม่แน่” ซูกิพูดติดยิ้ม “บางทีฉันอาจปล่อยให้เธอได้เรียนรู้ความอับอายคนเดียวก่อน”

“ซูกิ!” โมนีก้าร้องเสียงขึ้นจมูก ก่อนที่ทั้งสองจะหัวเราะพร้อมกัน

บรรยากาศยามเช้ารอบกระดานภารกิจเต็มไปด้วยเสียงพูดคุยของลูกครึ่งเทพจากแต่ละกองร้อย อักษรเรืองแสงบนหินอ่อนค่อย ๆ เปลี่ยนเป็นรายการภารกิจใหม่ระหว่างทั้งคู่กำลังรออยู่ โมนีก้าเบิกตาเป็นประกาย “เห็นไหม! นี่แหละภารกิจที่ฉันรออยู่!” ซูกิถอนหายใจยาว “เจ้าพวกบุตรแห่งเซเรสนี่นะ... มีแรงขับเคลื่อนแปลก ๆ ทุกคน… จะว่าไปภารกิจอะไรล่ะ? ที่จะไปน่ะ” ซูกิถามขึ้นขณะพับแขนเสื้อขึ้นถึงข้อศอก เสียงของเธอนิ่งแต่แฝงด้วยความสงสัย เพราะสายตาของโมนีก้าที่จ้องกระดานอยู่นั้นเปล่งประกายเกินปกติ เหมือนเด็กที่เจอของเล่นชิ้นใหม่

โมนีก้าหันมาพร้อมรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ “กู้ภัยเรือสำรวจทองคำจักรพรรดิน่ะ” เธอตอบเสียงใส ก่อนจะขยับปลายนิ้วแตะที่กระดานหินอ่อนเรืองแสง ตัวอักษรโรมันบนผิวหินเริ่มเปลี่ยนรูปร่าง เป็นแสงสีทองระยิบระยับที่เรียงต่อกันจนกลายเป็นข้อความ ภาพเรือสำรวจโรมันสมัยใหม่ฉายขึ้นเป็นภาพสลักนูนเรืองแสงเหนือหัว ทั้งสองมองดูมันพร้อมกันในความเงียบ

ภารกิจ: กู้ภัยเรือสำรวจทองคำจักรพรรดิ

วันที่ 3 กรกฎาคมที่ผ่านมา กองเรือสำรวจของกรุงโรมใหม่ ภายใต้การนำของคณะ KMP Tunu Pratama Jaya ได้ออกเดินทางจากท่าเรือบันยูวังงี ประเทศอินโดนีเซีย เพื่อทำการสำรวจซากโบราณและแหล่งทรัพยากรในมหาสมุทรใกล้เกาะบาหลี เป้าหมายคือแหล่งทองคำจักรพรรดิในตำนาน ซึ่งกล่าวกันว่าเป็นทองคำที่ผ่านการอวยพรจากจักรพรรดิองค์แรกแห่งโรมัน ทองคำที่ไม่เคยหมอง ไม่เคยละลาย และมีคุณสมบัติในการสะท้อนพลังเทพเจ้า

แต่หลังจากที่กองเรือรายงานการค้นพบแหล่งทองคำนั้น... สัญญาณติดต่อทั้งหมดก็ขาดหายไปอย่างกะทันหัน 

เสียงรอบ ๆ กระดานเริ่มเงียบลงเมื่อเนื้อความดำเนินต่อ ข้อความเรืองแสงสีทองค่อย ๆ เผยให้เห็นรายงานทางการของสภาเซเนท

“ทางสภาเซเนทยืนยันแล้วว่าเรือหลักได้อับปางลง โดยมีผู้รอดชีวิตเพียง 30 คน ขณะนี้มีผู้เสียชีวิตและสูญหายจำนวนมาก สาเหตุการอับปางยังไม่ชัดเจน ??”

ซูกิขมวดคิ้ว ดวงตาเข้มใต้แว่นกันแดดสะท้อนแสงทองจากตัวอักษรบนกระดาน เธอพูดเบา ๆ แต่จริงจัง “ฟังดูไม่ใช่ภารกิจเล่น ๆ เลยนะ” โมนีก้าพยักหน้ารับคำของเพื่อนสาว ดวงตาเทาเงินทอประกายคล้ายแสงจันทร์สะท้อนผิวน้ำ “ภารกิจนี้หมุนเวียนทุกเจ็ดวัน ยังไม่มีทีมไหนรายงานกลับมาได้แบบครบถ้วนเลย… แต่ฉันว่ามันน่าสนใจ” เมื่อพูดจบเธอก็ชี้ไปที่บรรทัดสุดท้ายของภารกิจที่เพิ่งปรากฏขึ้นใหม่เป็นอักษรเรืองแสงช้า ๆ

“ภารกิจหลักของพวกท่าน: มุ่งหน้าไปยังจุดเกิดเหตุ เพื่อตามหาผู้รอดชีวิตที่อาจยังหลงเหลืออยู่ สำรวจซากเรือเพื่อหาสาเหตุการอับปาง และระมัดระวังสิ่งมีชีวิตใต้ทะเลลึกที่อาจเกี่ยวข้องกับแหล่งทองคำจักรพรรดิ…”

“คำเตือน: มีรายงานข่าวลือว่าแหล่งทองคำนั้นไม่ใช่เรื่องบังเอิญ แต่เป็นสิ่งที่ ‘บางสิ่ง’ ในห้วงสมุทรลึกเรียกหา”

บรรยากาศรอบกระดานเย็นลงอย่างประหลาด เสียงลมทะเลเสมือนจริงที่มาพร้อมเวทสะกดเริ่มพัดแผ่วออกจากกระดานหิน กลิ่นเกลือและไอทะเลจาง ๆ ลอยเข้ามาแตะจมูก เหมือนภารกิจนั้นกำลังเปิดประตูเรียกพวกเธอไปเอง ซูกิกอดอกเล็กน้อยเมื่ออ่านจบ “ข่าวลือเรื่องสิ่งมีชีวิตใต้ทะเลนี่มันหมายถึงอะไร”

“ฉันได้ยินมาว่า… มันอาจเป็นพวกอสูรโบราณที่หลับใหลใต้สมุทร หรือไม่ก็พวกที่ชอบสะสมพลังเทพเจ้า ฉันเคยเจอคนหนึ่งโคตรโรคจิต” โมนีก้าเอ่ยด้วยน้ำเสียงจริงจังผิดจากปกติ “แต่ฉันไม่ได้สนใจจะล่ามันหรอกนะ” เธอยิ้มบาง “ฉันสนใจทองคำต่างหาก” ซูกิกลอกตาตอนที่โมนีก้าบอกแบบนั้น “แน่นอนสิ จะอะไรซะอีก” โมนีก้าเท้าคาง หรี่ตาอย่างคนกำลังจินตนาการภาพรองเท้าคู่ใหม่ในหัว “ทองคำจักรพรรดิที่สะท้อนพลังเทพเจ้าได้... ถ้าฉันได้มาสักนิด เอาไปให้ร้านในโรมขึ้นรูปเป็นรองเท้า จะต้องออกมาสวยจนคนทั้งค่ายหันมามองแน่ ๆ”

“หรือไม่ก็ทั้งค่ายจะมองตอนเรือจมพร้อมกันอีกล่ะมั้ง” ซูกิพูดเรียบ ๆ แต่เสียงนั้นมีแววห่วงมากกว่าล้อ

โมนีก้ายกยิ้มขำ “ฉันไม่ใช่คนที่ปล่อยให้เรือตัวเองจมง่าย ๆ หรอกน่า อีกอย่าง เธอก็อยู่กับฉันนี่ ไม่ต้องกลัวหรอกน่า”

ซูกิถอนหายใจแต่แอบยิ้มมุมปาก “ก็เพราะอย่างนี้แหละ เธอถึงเอาแต่ทำภารกิจตลอด” ทั้งสองสบตากันแวบหนึ่ง ก่อนซูกิจะก้าวไปแตะชื่อภารกิจบนกระดาน นิ้วของเธอส่องประกายทองทันทีที่สัมผัส ระบบเวทจารึกจดจำข้อมูลและรายชื่อผู้เข้าร่วมขึ้นบนแผ่นหิน

Moneka Blossom กองร้อยที่ 2

Astrid Devon Suki กองร้อยที่ 1

สิ้นการลงทะเบียนแสงสีทองจากกระดานกระจายออกไปทั่วลาน เสียงอินทรีย์โรมันสองตัวบนยอดเสาดังขึ้นเหมือนประกาศศึกย่อย ๆ ภารกิจใหม่เริ่มขึ้นแล้ว โมนีก้าสะบัดผมเบา ๆ พลางพูดพร้อมรอยยิ้มมุมปาก “งั้นเรือกู้ภัยลำนี้ก็จะมีสไตล์หน่อยล่ะนะ” ซูกิส่ายหน้าเล็กน้อยกับท่าทีของโมนีก้าแบบนั้น ทั้งสองหัวเราะด้วยกัน ก่อนจะหมุนตัวจากกระดานภารกิจ เสียงรองเท้ากระทบพื้นหินดังแผ่วเคียงกัน ลมยามเช้าพัดผ่าน ผืนธง S.P.Q.R. ปลิวไสวเหนือศีรษะ ราวกับกำลังอวยพรภารกิจของพวกเธอให้ปลอดภัย แม้ในท้องทะเลลึกที่ไม่มีใครรู้ว่ามีอะไรซ่อนอยู่… ก็ตามที

รับภารกิจ กู้ภัยเรือสำรวจทองคำจักรพรรดิ

เงื่อนไข : มีระดับ Level 60 ขึ้นไป

(ชวน Astrid Devon Suki กองร้อยที่ 1 TGC มาทำภารกิจด้วย)

Clementis HONOR

Clementis

Haus of Ratigan • Daughter of Justitia • Legacy of Orcus

Place

กระดานภารกิจค่ายจูปิเตอร์

Date and Time

วันที่ 2 ธันวาคม 2025 • 13:15 น.

Purpose

รับทราบเนื้อหาภารกิจ ไกด์เดินชมรอบค่าย

เมฟถ่ายเทข้าวของแทบทั้งหมดที่ตัวเองพกไปไหนมาไหนลงสู่กระเป๋าคาดเอวทันทีที่จ่ายเงินซื้อสินค้าสำเร็จ เมื่อไม่มีเป้าหมายใดในถนนเส้นการค้านั้นอีกต่อไปจึงพาตัวเองเดินกลับมายังค่ายจูปิเตอร์

ข้อเท็จจริงที่ว่าเด็กสาวไม่รู้จะทำอะไรเป็นอย่างต่อไปดีทำให้มาหยุดยืนตรงหน้ากระดานภารกิจ ใบหน้าพริ้มเพราแหงนมองข้อมูลที่ถูกระบุเอาไว้ในอักษรโรมัน นับว่าเป็นเรื่องดีแล้วเนื่องเพราะมันคือภาษาที่เธอถนัดมากที่สุด ลองเขียนเป็นอักขระละตินหรือภาษาอังกฤษเข้าสิ คลีเมนทิสคงต้องใช้ความพยายามในการแกะความหมายมากกว่าตอนนี้

คู่ดวงตามากเสน่ห์กวาดมองไปตามพื้นผิวที่จะเรียกว่ากระดาษก็ไม่เชิง จะเรียกว่าหน้าจอก็ไม่ใช่ มีทั้งเรื่องที่เพียงอ่านหัวข้อจบก็ข้ามไปตามประสาคนที่ไม่สนใจจะทำมัน และเรื่องที่น่าลองลงมือเหลือเกินแต่กลับไม่รู้ว่าเส้นทางไปสู่สถานที่ตามรายละเอียดนั้น ๆ อยู่ตรงไหน

จนกระทั่งเลื่อนมาถึงภารกิจสุดท้าย — ไกด์เดินชมรอบค่าย ถึงจะเรียกว่าภารกิจ แต่ดูเหมือนฝ่ายที่ขอความช่วยเหลือจะเป็นเธอมากกว่า

“คงต้องเริ่มจากอันนี้แหละ”

พึมพำเสียงแผ่วเพียงพอให้ตัวเองได้ยินคนเดียวก่อนจะตรวจสอบรายละเอียดให้ถี่ถ้วน ครั้นพบว่าสิ่งแรกที่ต้องทำหลังจากนี้คือเข้าพบแม่ทัพกองพันที่สิบสองฟุลมินาตา ปลายทางถัดไปของเธอจึงกลายเป็นพรินซิเปีย

รับภารกิจ ไกด์เดินชมรอบค่าย
เงื่อนไข

• รับภารกิจภายใน 5 วันหลังการรายงานต้ว

Kai -

 14:00 น. หน้าอาคารพรินซิเปีย

แสงแดดยามบ่ายส่องกระทบลงบนแผ่นหินอ่อนสีขาวนวลของกระดานภารกิจหน้าอาคารพรินซิเปียจนเกิดประกายระยิบระยับ ไคก้าวเท้าเข้ามาหยุดยืนอยู่เบื้องหน้าสัญลักษณ์แห่งอำนาจนั้นด้วยท่าทีที่สงบนิ่ง แม้ในใจจะมีความขุ่นมัวเล็กน้อยจากอากาศที่เริ่มร้อนอบอ้าว แต่เขาก็ยังรักษาระเบียบการแต่งกายของตนเองไว้อย่างไร้ที่ติ

นัยน์ตาสีเข้มกวาดมองลวดลายสลักรูปอินทรีที่ดูขลังและทรงพลังบนกระดาน ตรงนี้เองสินะที่เป็นจุดเชื่อมโยงระหว่างคำสั่งจากเบื้องบนกับเหล่าเดมี่ก็อต ไคอดชื่นชมระบบการจัดการของค่ายไม่ได้ ตัวอักษรโรมันเรืองแสงที่ค่อย ๆ ปรากฏขึ้นบนผิวหินอ่อนราวกับมีมือที่มองไม่เห็นกำลังจารึกอยู่นั้นดูเป็นระเบียบและทันสมัยในเวลาเดียวกัน มันคือความสมบูรณ์แบบที่ผสมผสานเวทมนตร์เข้ากับเทคโนโลยีได้อย่างลงตัว 

“ภารกิจลาดตระเวน... ภารกิจกู้ภัยเรือสำรวจ...” เด็กหนุ่มพึมพำกับตัวเองเบา ๆ พลางไล่สายตาผ่านรายการภารกิจที่ดูเหมือนงานใช้แรงงานพวกนั้น แน่นอนว่าบุตรแห่งจูปิเตอร์อย่างเขาไม่ควรจะต้องไปมุดท่อระบายน้ำตั้งแต่วันแรก

จนกระทั่งสายตาไปสะดุดเข้ากับข้อความหนึ่งที่ดูเหมือนจะออกแบบมาเพื่อคนนอกอย่างเขาโดยเฉพาะ

คิ้วเรียวขมวดเข้าหากันเล็กน้อย ไคถอนหายใจออกมาพรืดใหญ่ เขาเกิดที่นิวโรม โตมาในคฤหาสน์บนเนินเขาที่มองเห็นค่ายนี้อยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน ตำราประวัติศาสตร์และแผนผังค่ายจูปิเตอร์เขาอ่านจบไปตั้งแต่อายุสิบขวบแล้วด้วยซ้ำ จำเป็นด้วยหรือที่เขาจะต้องมาเดินตามหลังใครสักคนต้อย ๆ เหมือนนักท่องเที่ยวหลงทางเพื่อทำความรู้จักสถานที่ที่เขารู้จักดีอยู่แล้ว

“ไร้สาระสิ้นดี” เสียงหนาบ่นอุบอิบ แต่ถึงกระนั้น ความเป็นมนุษย์เจ้าระเบียบในตัวก็สั่งการให้เขาต้องทำตามขั้นตอน การจะข้ามขั้นตอนไปดื้อ ๆ อาจจะทำให้ประวัติการเข้ารับราชการทหารของเขามีจุดด่างพร้อยได้ และนั่นเป็นสิ่งที่ยอมรับไม่ได้เด็ดขาด หากนี่คือก้าวแรกที่แม่ทัพต้องการให้เดิน เขาก็จะเดินมันอย่างสง่างามที่สุด

ไคสูดหายใจเข้าลึก ปรับสีหน้าให้เรียบเฉย ก่อนจะจดจำรายละเอียดของภารกิจนั้นไว้ในสมอง ถ้าต้องมีไกด์นำเที่ยวจริง ๆ ก็หวังว่าคนคนนั้นจะฉลาดพอและไม่ทำตัวน่ารำคาญจนเขาต้องสั่งสอนเรื่องมารยาทกลางทางก็แล้วกัน ขาเรียวยาวก้าวพาตัวเองเดินตรงเข้าไปยังทางเข้าของพรินซิเปีย เพื่อไปรายงานตัวและรับมอบภารกิจพื้นฐานนี้ให้มันจบ ๆ ไปเสียที

รับภารกิจไกด์เดินชมรอบค่าย

• รับทราบเนื้อหาภารกิจ