Temple of Mars Ultor ⋘ วิหารมาร์ส อูลทอร์ ⋙

Moneka HONOR

วันที่ 16 เดือน ธันวาคม ปี 2025

เวลาสาย เวลา 10.30 น. เป็นต้นไป ณ วิหารมาร์ส

ภายในวิหารมาร์สอูลทอร์เต็มไปด้วยแสงไฟสีส้มอ่อนจากคบเพลิงสองข้างที่สะท้อนบนผนังหินแดงเข้มราวโลหิต เสียงฝีเท้าเบา ๆ ของเอสต้าในร่างโมนีก้าดังก้องไปทั่วห้องโถงเย็นจัด เธอเดินเข้าไปด้วยสีหน้าเรียบเฉยอย่างผิดวิสัย ดวงตาเงินเหลือบมองประตูเหล็กดำขนาดมหึมาที่มีรอยแกะสลักนักรบโรมันแบกโล่ไว้เหนือหัวอย่างภาคภูมิ “วันแรกมาก็ขลังแล้วนะ วันนี้ก็ยังขลังอยู่... แต่เหมือนหนาวขึ้นอีกหรือเปล่าวะเนี่ย” เธอบ่นกับตัวเองเบา ๆ พร้อมขยับเสื้อคลุมให้แน่นขึ้น

เอสต้าเดินตรงไปยังแท่นบูชา หยิบกระถางต้นไม้เล็ก ๆ ออกมาจากถุงผ้า มันคือต้นหูกระจงที่ใบเรียวเล็กแผ่กิ่งก้านอย่างเรียบร้อย สีเขียวเข้มตัดกับความมืดของห้องโถงจนดูเด่นสะดุดตา “ถวายให้ท่านมาร์สค่ะ... ต้นหูกระจงเล็ก ๆ จากใจคนไม่มีสาระ” เธอพูดอย่างเคารพแต่ยังคงมีน้ำเสียงกวน ๆ ในแบบของเธอเอง ก่อนจะวางกระถางลงตรงหน้าแท่นหินอย่างเบามือ

จังหวะนั้นเอง ปากของเธอกลับเผลอพูดออกมาอย่างไม่มีสาเหตุ “หูกระจงไม่ควรปลูกไว้ในตัวบ้าน...”

เสียงนั้นก้องสะท้อนท่ามกลางความเงียบราวกับคำสาปจากโลกเก่า เอสต้าชะงัก ดวงตาเบิกกว้าง เธอไม่ได้ตั้งใจพูด และไม่รู้ด้วยซ้ำว่าทำไมถึงพูดออกมาแบบนั้น “เอ๊ะ... ว่าไงนะ?” เธอพึมพำ เหมือนสติหลุดไปครู่หนึ่ง ก่อนจะหัวเราะแห้ง ๆ แล้วพูดกลบเกลื่อน “โอ๊ย บ้าไปแล้วแน่ ๆ ฉันสมองช็อตเฉียบพลันแน่เลย ฮ่า ๆ ๆ”

เอสต้าก้มหน้า ส่ายหัวแรง ๆ แล้วรีบยกมือไหว้อีกครั้ง “ขอโทษค่ะท่านมาร์ส หนูไม่ได้หมายความว่าอะไรเลยจริง ๆ ฮะ... เอ่อ ขอตัวก่อนนะคะ จะไปวิหารคนอื่นต่อค้าบ!” ยังไม่ทันให้ความอึดอัดคลายลง เอสต้าก็หมุนตัววิ่งปรู้ดออกจากวิหาร ทิ้งไว้เพียงเสียงหัวเราะก้องสะท้อนตามทางเดินหิน “ให้ตายสิ... นี่ถ้าโมนีก้ารู้ว่าฉันเผลอพูดอะไรแปลก ๆ แบบนั้นอีกคงโดนบ่นแน่ ๆ” เธอพูดพลางหัวเราะกับตัวเองเหมือนเรื่องนั้นไม่มีอะไรเกิดขึ้น ทั้งที่ในดวงตายังคงมีแววสงสัยเล็ก ๆ วาบขึ้นมา ก่อนร่างบางจะวิ่งลั้ลล้าข้ามลานหินออกไป มุ่งหน้าไปยังวิหารต่อไป วิหารของเทพเมอร์คิวรี่ที่อยู่ไม่ไกลจากเนินเทมเพิลแห่งนี้

[God-07-2] มาร์ส

ถวาย กระถางต้นไม้เล็ก (ต้้นเบบี้หูกระจง) - เพิ่มความโปรดปรานเทพ +15

โบนัสจาก HONOR (คนมีเกียรติ) - โบนัสเพิ่มความโปรดปราน  +25

โบนัสจาก (ผู้โปรดปรานเหล่าเทพ) - โบนัสเพิ่มความโปรดปราน +15

Moneka HONOR

วันที่ 17 เดือน ธันวาคม ปี 2025

เวลาสาย เวลา 10.30 น. เป็นต้นไป ณ วิหารมาร์ส

แสงสีทองส้มส่องลอดผ่านประตูเหล็กหล่อสีดำของวิหารมาร์ส อูลทอร์เป็นลำยาวสะท้อนกับพื้นหินอ่อนสีแดงก่ำที่เย็นเฉียบ ราวกับสายเลือดของสงครามที่ยังคงไหลเวียนอยู่ในกำแพงแห่งนี้ ความเงียบงันภายในวิหารมีเพียงเสียงฝีเท้าของเอสต้าที่ก้องสะท้อนในอากาศ มันเป็นเสียงเบาแต่กลับฟังดูชัดเจนในที่ซึ่งแม้ลมหายใจของมนุษย์ยังต้องระวังไม่ให้ดังเกินไป

เอสต้ายืนอยู่เบื้องหน้ารูปปั้นมหาเทพมาร์ส ผู้สวมหมวกนักรบและถือหอกอันเป็นสัญลักษณ์แห่งอำนาจ ดวงตาหินของรูปปั้นจ้องตรงลงมาราวกับกำลังวัดใจผู้มาเยือน เอสต้ามองตอบกลับไปอย่างไม่เกรงกลัว แววตาสีเงินสะท้อนแสงเพลิงที่อยู่ลึกในโถงนั้นจนดูคล้ายประกายเหล็กกล้า เธอยิ้มมุมปาก “อืม… ก็สมกับเป็นเทพแห่งสงครามจริง ๆ แหละค่ะ ขนาดรูปปั้นยังดูพร้อมจะฟาดคนอยู่ตลอดเวลาเลย” เธอพูดกับตัวเองเบา ๆ แล้วเดินเข้าไปวางกล่องเล็ก ๆ ที่ห่อผ้ากำมะหยี่ไว้บนแท่นหินตรงหน้า

เมื่อเปิดออก เธอหยิบเทียนหอมสีเข้มขึ้นมา จุดไฟแล้ววางลงบนแท่นบูชา “วันนี้ถวายเทียนหอมกลิ่นไซเปรซค่ะ” เสียงของเอสต้าดังกังวานขึ้นท่ามกลางความเงียบ “มีคนบอกว่ามันเป็นกลิ่นของคนหล่อน่ะค่ะ ก็เลยกะว่าจะถวายน่ะ เผื่อท่านจะชอบ... มันหอมดีนะคะ ออกแนวแมน ๆ หน่อย” เธอยักคิ้วน้อย ๆ อย่างล้อเลียนเหมือนกำลังพูดกับคนจริง ก่อนจะยกมือพนมไหว้ด้วยท่าทีเรียบง่ายแต่เปี่ยมความจริงใจ

เปลวไฟจากเทียนค่อย ๆ ลุกขึ้น แสงส้มอุ่นตัดกับความมืดรอบด้านและสะท้อนกับโล่ทองสิบเอ็ดอันที่แขวนบนเพดานสูงแวววาวราวกับเปลวเพลิงกำลังเต้นระบำอยู่บนโลหะ เสียงลมหายใจของเอสต้าถูกกลืนไปในอากาศอันนิ่งสงัด แต่เธอกลับไม่ได้รู้สึกกลัวเลยแม้แต่น้อย ตรงกันข้าม กลับมีแววสนุกระคนเอ็นดูในแววตา

“อื้อ… วิหารนี้เท่ดีนะคะ ถึงจะเต็มไปด้วยกะโหลกก็เถอะ แต่กะโหลกที่นี่ดู….อืม… ไม่พูดดีกว่า” เธอพูดขณะมองไปรอบ ๆ “อย่างน้อยที่นี่ก็มีโล่ มีหอก มีเกียรติ มีบรรยากาศนักรบ ไม่ใช่แค่ขู่คนให้กลัวจนปัสสาวะเล็ดน่ะค่ะ” น้ำเสียงของเธอปนขบขันแต่ไม่ไร้มารยาทเกินงาม

เอสต้าหันกลับมามองรูปปั้นเทพมาร์สอีกครั้ง ยกมือแตะชายกระโปรงเบา ๆ แล้วโน้มตัวเล็กน้อย “งั้นหนูขอตัวก่อนนะคะท่านมาร์ส วันนี้ยังมีอีกหลายวิหารให้แวะ” เธอพูดด้วยน้ำเสียงสดใสเหมือนเด็กกำลังลาอาจารย์ที่เคร่งขรึมในโรงเรียน “หนูจะไปวิหารเทพเมอร์คิวรี่ต่อ คิดว่าท่านคงไม่อยากฟังหนูบ่นเรื่องคนหล่อแล้วล่ะใช่ไหมคะ” ว่าจบ เธอหัวเราะในลำคอเบา ๆ แล้วหมุนตัวเดินออกจากโถงศักดิ์สิทธิ์ เสียงรองเท้ากระทบหินดังก้องสะท้อนในอุโมงค์ทางออก แสงจากเทียนหอมยังคงส่องวูบไหวอยู่เบื้องหลังราวกับเปลวไฟกำลังโบกมือลา

เมื่อเธอก้าวพ้นประตูเหล็กดำสลักลวดลายนักรบ ลมเย็นของโลกเบื้องบนก็ปะทะใบหน้าแทนที่กลิ่นควันในวิหาร เธอสูดลมหายใจเข้าลึก ยิ้มออกมา “เอาล่ะ ท่านเทพเมอร์คิวรี่... หวังว่าจะไม่ต้องวิ่งตามหนูให้เหนื่อยนะคะ เพราะหนูไม่คิดจะส่งพัสดุไปยมโลกแน่นอน”

[God-07-2] มาร์ส

ถวาย เทียนหอม (กลิ่นไซเปรซ) - เพิ่มความโปรดปรานเทพ +15

โบนัสจาก HONOR (คนมีเกียรติ) - โบนัสเพิ่มความโปรดปราน  +25

โบนัสจาก (ผู้โปรดปรานเหล่าเทพ) - โบนัสเพิ่มความโปรดปราน +15

Moneka HONOR

วันที่ 18 เดือน ธันวาคม ปี 2025

เวลาสาย 10.30 น. เป็นต้นไป ณ วิหารมาร์ส

เสียงรองเท้าบูทย่ำกระทบพื้นหินดังก้องสะท้อนไปทั่วทางเดินหินอ่อนสีแดงเข้มของวิหารมาร์ส กลิ่นเหล็กและกลิ่นควันธูปอ่อน ๆ ลอยคลุ้งอยู่ในอากาศราวกับกลิ่นแห่งสงครามยังคงค้างอยู่ในที่นี้แม้เวลาจะผ่านมาหลายพันปี เอสต้าในร่างโมนีก้าเดินเข้ามาช้า ๆ ท่ามกลางแสงส้มที่ลอดผ่านช่องไฟเหนือเพดาน ลงกระทบกับชุดสีเข้มของเธอจนดูเหมือนมีเปลวเพลิงเต้นรำอยู่รอบตัว

เธอกอดอกแน่นเมื่อหยุดอยู่หน้าแท่นบูชาเหล็กดำขนาดใหญ่ ก่อนจะถอนหายใจยาวแบบคนที่ไม่รู้จริง ๆ ว่าควรถวายอะไรให้เทพสงครามดี “วันนี้... ฉันมาถวายปากกาหมึกซึมค่ะ เท่มากเลยนะคะ” เสียงของเธอสะท้อนในโถงศักดิ์สิทธิ์ เธอพูดพร้อมกับหยิบปากกาหมึกซึมโลหะสีดำด้านจากกระเป๋า ของขวัญชิ้นใหม่ที่เพิ่งได้จากร้านเครื่องเขียนในโรมใหม่เมื่อวาน แล้ววางลงตรงแท่นบูชา “มันอาจไม่ใช่อาวุธ แต่ก็เขียนคำสั่งที่กล้าหาญได้เหมือนกันนี่นา”

เอสต้าพูดเองหัวเราะเองในลำคอเบา ๆ ก่อนจะหลับตา กุมมือไว้ข้างหน้า “แล้วก็อยากจะถวาย... ความกล้าหาญที่ฉันมีให้ท่านด้วยค่ะ” น้ำเสียงตอนนั้นฟังดูจริงจังขึ้นอย่างน่าประหลาด เธอไม่ได้พูดแบบขี้เล่นเหมือนทุกครั้งแต่กลับมีบางอย่างในแววตาที่ส่องสะท้อนจากเปลวไฟบนแท่นบูชา ความศรัทธาอันจริงใจของคนที่รู้ตัวว่าตัวเองกำลังจะก้าวเข้าสู่สิ่งไม่แน่นอน

“ทั้งฉัน ทั้งโมนีก้า...” เธอพูดต่อในใจ “เรากล้าที่จะทำตามสัญญา ว่าจะสักการะให้ครบสามวันเก้าวิหาร และกล้าที่จะเผชิญหน้ากับคำพยากรณ์บ้า ๆ นั่น ถึงมันจะฟังดูเหมือนการฆ่าตัวตายก็ตาม” เธอยิ้มบาง ๆ เมื่อคิดถึงความดื้อของโมนีก้า อีกครึ่งหนึ่งของหัวใจเดียวกัน “แต่เอาเถอะ ระหว่างทางนี้คงได้เรียนรู้เรื่องความกล้ามากขึ้นแน่ ๆ ค่ะ ท่านมาร์ส... ถ้าช่วยดูพวกเรานิดหน่อยได้ก็คงดี”

เธอเว้นช่วง แล้วโน้มตัวเล็กน้อย ราวกับกล่าวคำลาอย่างผู้หญิงที่มีทั้งความกวนและความจริงใจในเวลาเดียวกัน “ไว้เจอกันนะคะ ขอบคุณที่ฟัง ถึงจะไม่ได้ตอบกลับก็เถอะ” ก่อนจะหันหลังเดินออกจากโถง เธอยกมือขึ้นทำท่าตะเบ๊ะให้รูปปั้นนักรบเหนือประตูอย่างขี้เล่น “แล้วไว้จะเขียนรายงานถวายเองค่ะ ด้วยปากกานี่แหละ” จากนั้นเธอก็หมุนตัวออกจากวิหาร เสียงบูทยังคงสะท้อนกลับมาก้องกังวานในห้องโถงแห่งเกียรติยศนั้น ขณะที่แสงไฟสีทองค่อย ๆ ลับหลังเธอไป เหลือเพียงเงาร่างของหญิงสาวผมแดงเชอร์รี่ที่หันกลับไปยิ้มเล็กน้อยราวกับบอกลา ก่อนจะมุ่งหน้าสู่เส้นทางสายกรุงโรมใหม่อย่างช้า ๆ สบายใจ

เผาความกล้าแก่เทพ

ข้า โมนีก้า เอ็ม. บลอสซัม ขอแสดงความกล้าหาญต่อเทพมาร์ส เทพแห่งสงคราม

จำนวนความกล้าหาญที่มอบให้: 11000

ได้รับ: 55 หินอัปเกรด, ความโปรดปราน +55

(แต้มทุก ๆ 1000 ความกล้า = [เลือก 1 อย่าง: +10 หินตีบวก หรือ +5 หินอัปเกรด ] , +5 ความโปรดปราณจากเทพองค์นั้น)

[God-07-2] มาร์ส

ถวาย ปากกาหมึกซึม - เพิ่มความโปรดปรานเทพ +15

โบนัสจาก HONOR (คนมีเกียรติ) - โบนัสเพิ่มความโปรดปราน  +25

โบนัสจาก (ผู้โปรดปรานเหล่าเทพ) - โบนัสเพิ่มความโปรดปราน +15

Moneka HONOR

วันที่ 07 เดือน กุมภาพันธ์ ปี 2026

เวลาเย็น เวลา 16.00 น. เป็นต้นไป ณ วิหารมาร์ส อูลทอร์ เนินเทมเพิล

ท่ามกลางบรรยากาศยามเย็นที่แสงอาทิตย์สีส้มสลัวเริ่มลาลับขอบฟ้าในเวลาสี่โมงเย็น กลิ่นอายแห่งความดุดันและน่าเกรงขามแผ่ซ่านออกมาจากวิหารมาร์สอูลทอร์ที่ตั้งตระหง่านอยู่บนเนินเทมเพิล ร่างเพรียวระหงของธิดาแห่งเซเรสหยุดยืนอยู่เบื้องหน้าประตูเหล็กหล่อสีดำสนิทที่แกะสลักลวดลายนักรบและอาวุธโบราณไว้อย่างวิจิตรบรรจง เหนือขึ้นไปคือรูปปั้นดาวอังคารขนาดมหึมาที่จ้องมองลงมาประดุจจะทดสอบจิตใจของผู้มาเยือน

โมนีก้าหันกลับมามองเพื่อนร่วมทางต่างสายเลือดทั้งสองที่บัดนี้สนิทสนมกันจนดูเหมือนพี่น้องเสียเหลือเกิน "อิกนิส ออร่า รออยู่ตรงนี้ก่อนนะเด็ก ๆ เล่นรอฉันแถวนี้ไปก่อนก็ได้" เธอเอ่ยเสียงนุ่มพลางลูบแผงคอสีเพลิงของนกเทพและลูบหัวเงาโปร่งแสงของเจ้าเหมียว ฟีนิกซ์หนุ่มที่บัดนี้สง่างามและแมวผีหางม่วงส่งเสียงตอบรับก่อนจะพากันไปวิ่งไล่กวดกันอย่างสนุกสนานรอบลานกว้างหน้าวิหาร

เมื่ออดีตเซนจูเรี่ยนสาวก้าวพ้นธรณีประตูเข้าไปสู่ภายใน ความเย็นยะเยือกที่แฝงไปด้วยความเงียบสงัดเข้าปะทะร่างทันที ห้องโถงหลักที่ถูกสร้างไว้ใต้ดินกรุด้วยหินอ่อนสีแดงก่ำดุจเลือด สะท้อนแสงไฟจากตะเกียงวับแวมให้ความรู้สึกดุดันและทรงพลัง ผนังสองข้างทางประดับประดาด้วยกะโหลกศีรษะของศัตรูผู้พ่ายแพ้และอาวุธโบราณที่เคยผ่านศึกเหนือเพดานสูงมีโล่สีทอง 11 อันเรียงรายเป็นรูปตัว M ส่องประกายล้อแสงไฟ โมนีก้าเดินตรงไปที่แท่นบูชาหลักด้วยท่วงท่าที่นิ่งสงบและมั่นคง เธอวางช่อดอกกุหลาบสีแดงสดลงบนแท่นหินสีเข้มเพื่อเป็นการให้เกียรติแก่เทพแห่งสงคราม จากนั้นหญิงสาวจึงหลับตาลงและนิ่งดิ่งเข้าสู่ห้วงแห่งการภาวนา เธออุทิศความกล้าหาญที่เคยใช้ก้าวผ่านความตายและความสูญเสียตลอดห้าปีในมิติเวลาที่ปั่นป่วนให้กับเทพมาร์ส มันคือการส่งมอบความภาคภูมิใจในฐานะนักรบที่ทำหน้าที่ปกป้องโรมอย่างสุดความสามารถ

เมื่อสัมผัสได้ถึงกระแสพลังแห่งความนิ่งสงบที่ตอบรับกลับมา โมนีก้าจึงลืมตาขึ้นและก้มศีรษะลงทำความเคารพรูปปั้นเทพมาร์สเป็นครั้งสุดท้ายด้วยความยำเกรง ก่อนจะหมุนตัวเดินกลับออกมาจากความขรึมขลังใต้ดินสู่แสงสุดท้ายของวัน

"เอาล่ะเด็ก ๆ ไปได้แล้วล่ะ" เธอร้องเรียกสัตว์เลี้ยงทั้งสองที่กำลังวิ่งเล่นกันอยู่ อิกนิสกางปีกสีเพลิงแผ่รัศมีอบอุ่นติดตามเจ้านายสาวไปติด ๆ ขณะที่ออร่ากระโดดวับขึ้นมาเกาะไหล่พร้อมสะบัดหางไอหมอกสีม่วงอย่างร่าเริง ก่อนที่ทั้งสามชีวิตจะมุ่งหน้าออกจากเนินเทมเพิล เดินผ่านทุ่งหญ้าที่เริ่มอาบไปด้วยสีม่วงครามของยามโพล้เพล้ มุ่งตรงกลับสู่ค่ายจูปิเตอร์ที่อยู่ไม่ไกล

เผาความกล้าแก่เทพ

ข้า โมนีก้า เอ็ม. บลอสซัม ขอแสดงความกล้าหาญต่อเทพมาร์ส เทพแห่งสงคราม

จำนวนความกล้าหาญที่มอบให้: 18000

ได้รับ: 90 หินอัปเกรด, ความโปรดปราน +90

(แต้มทุก ๆ 1000 ความกล้า = [เลือก 1 อย่าง: +10 หินตีบวก หรือ +5 หินอัปเกรด ] , +5 ความโปรดปราณจากเทพองค์นั้น)

รางวัล : [God-07-2] มาร์ส

ถวาย ช่อดอกไม้ ของจิปาถะ เกรดเขียว - เพิ่มความโปรดปรานเทพ +15

โบนัสจาก HONOR (คนมีเกียรติ) - โบนัสเพิ่มความโปรดปราน  +25

โบนัสจาก (ผู้โปรดปรานเหล่าเทพ) - โบนัสเพิ่มความโปรดปราน +15