สมุดบันทึกรวมอสุรกาย "น่ากลั๊วน่ากลัว" โดย D.E.A.N.

CHECK LIST ☑ Harpy ☑ Goblin ☑ Alghoul ☑ Wolf of Ares ☐ Troll ☑ Minotaur ☑ Dark Witch ☑ Colchis Bulls ☑ Cyclops ☑ Nemean ☑ Hydra ☐ Ymir ⊡ Chimera ☐ Bake-Danuki ☐ Tengu ☐ Kitsune ☐ Kappa ☐ Sphinx ☐ Wendigo ☑ Chupacabra ☑ Van Meter ☑ Guardian of Theseus ☐ Son of Fenrir ☐ Melusine ☐ Golem ☑ Ghoul ☑ Leprechaun ☑ Wolf Ice ☐ Jinn ☐ Jersey Devil ☐ Krisorn Raja Singha ☐ Imp ☐ Raksha ☐ Pukwudgie ☐ Ahklut

หมายเหตุ: ไม่ควรนำข้อมูลในสมุดบันทึกนี้ไปใช้อ้างอิงเป็นความรู้ใด ๆ ทั้งสิ้น
(แปลว่า หาสาระไม่ได้จากบันทึกเล่มนี้)

#1 Alghoul

อัลกูลอสุรกายกินซากศพสายพันธุ์ย่อยของเนโครฟาจ
ตระกูลเดียวกับกูล แต่มีขนาดตัวใหญ่กว่า สีเข้มกว่า แข็งแกร่งมากกว่า และฉลาดมากกว่าเห็นครั้งแรกคิดว่าเป็น "หมาซอมบี้" ที่หลุดออกมาจากเกม Resident Evilหรือไม่ก็มอนสเตอร์สผีดิบไตล์ BDSM ตามที่เคยเห็นในเกมบ่อย ๆบอกเลยว่าทั้งน่ากลัวแล้วก็ชวนสยองขวัญแบบสุด ๆ
มันมีกรงเล็บที่ใหญ่และแข็งแรง ถูกตะปบทีเดียวเนื้อแทบจะหลุดออกมาเป็นแผ่น ๆ


--- History of Monster ---
หากจะกล่าวถึงอัลกูลคงต้องขอกล่าวถึง "กูล" ก่อนเนื่องจากเป็นอสุรกายสายพันธุ์เดียวกันและหาข้อมูลมาได้มากกว่า
กูล คือ อสุรกายในตำนานอาหรับโบราณมันคือผีดิบกินซากศพที่อาศัยอยู่ตามที่รกร้างหรือสุสานชาวอาหรับถือว่ามันเป็น "ญิณ" (ปีศาจร้าย) ประเภทหนึ่งบ้างก็ว่ากูลอาจปรากฎกายในรูปแบบ "หมาไน" เพื่อล่อลวงมนุษย์ไปสังเวย
ส่วน "อัลกูล" คือวิวัฒนาการอีกทอดหนึ่งของกูลก็ได้
(เหมือนที่มนุษย์แตกสายพันธุ์ออกมาจาก "เอป" หรือลิงไม่มีหาง)อัลกูล คือ กูลที่กินซากศพมานานจนมันเริ่มเปลี่ยนตัวเองมาล่าสิ่งมีชีวิตมันอาศัยปะปนอยู่กับกูลตามสุสาน สนามรบ หรือทางใต้ดิน
ถิ่นกำเนิดของอัลกูลแตกต่างจากกูลที่กล่าวถึงข้างต้นมันมีถิ่นกำเนิดมาจากตำนานของชาวสแกนดิเนเวีย หรือตำนานนอร์ส
เคยมีประวัติพัวพันกับสงครามแร็กนาร็อคเมื่อหลายพันปีก่อน


--- My Experience ---

การพิชิตครั้งแรก: [ทางเข้าค่าย] ประตูค่าย
เช้าตรู่ของวันหนึ่งในขณะที่ออกมาวิ่งจ๊อกกิ้งตอนเช้าผมจำได้ดีเลยว่าตอนนั้นเพิ่งเรียนคลาสหอกไปได้เพียงแค่ 3 ครั้งเองเพื่ออยากฝึกตัวเองให้ชินกับน้ำหนักของอาวุธและชุดเกราะสัมฤทธิ์จึงถือมันติดตัวมาวิ่งด้วยในขณะที่ผมวิ่งผ่านทางเข้าค่ายก็ได้ยินเสียงโครมครามคล้ายกับรถชนกับอะไรบางอย่างเลยหยุดดูแล้วก็เห็นคนโบกมือตะโกนร้องขอความช่วยเหลือ
ตอนนั้นไม่รู้ว่าวิญญาณองค์ซูเปอร์ฮีโร่อะไรเข้าสิงทำให้ผมวิ่งออกไปที่หน้าประตูค่ายเพื่อช่วยชีวิตคนเหล่านั้นและนี่คือประสบการณ์ต่อสู้ครั้งแรกในชีวิตหลังจากที่วิ่งหนีอสุรกายมาตลอดสิบปีผมจัดการอัลกูลตัวเล็กก่อน แล้วจึงได้สู้กับตัวจ่าฝูงมันส่งกระแสจิตอาฆาตจนทำให้ผมรับรู้เป็นข้อความมาด้วย ไม่ธรรมดาเลยจริง ๆ
ผมพยายามจ้องตามันตามันเพื่ออ่านจังหวะการต่อสู้จากนั้นก็ตัดกำลังโดยสร้างบาดแผลตามข้อพับแล้วก็โจมตีสวนกลับเมื่อมันพุ่งเข้ามาหาตามที่โซเฟียสอนผมจัดการมันลงได้แต่ก็ได้รับบาดแผลฉกรรจ์ที่ไหล่จนเนื้อเปิดเห็นกระดูกดีที่มีคนไปตามหมอมาได้ทันผมก็เลยไม่ต้องเสียเลือดตาย
ตอนนั้นทุกอย่างชุลมุนมากทำให้ผมไม่ได้เก็บสินสงครามมาด้วยแต่ก็ช่างมันเถอะ ไม่ได้อยากได้ซากสยองขวัญมาสักหน่อย

#2 Goblin

ก็อบลินโนมประเภทหนึ่ง เป็นประเภทที่นิสัยไม่ดีชอบแกล้งคนและไล่ตีเดมิก็อดฝึกหัดมันมักจะสร้างความสกปรกให้กับทุกที่ที่ไปเยือน บางทีมนุษย์ธรรมดาจะเห็นมันเป็นแรคคูน หนู หมาจรจัดก็อบลินมีลักษณะคล้ายเด็กหรือคนแคระ ผิวสีเขียว หูแหลมยาว ฟันแหลมคมพวกมันสูงราว ๆ 2 ฟุต ตัวเตี้ยเตะทีเดียวก็กระเด็น จัดว่าเป็นอสุรกายระดับต่ำที่กากสุด ๆแต่พวกมันชอบอาศัยรวมกันเป็นกลุ่ม ล่าเหยื่อเป็นฝูง และร้องกี้ ๆ
สินสงครามจากก็อบลินนำไปหลอมเอาแร่สัมฤทธิ์เวทไปบริจาคให้ค่ายได้ 


--- History of Monster ---
"ก็อบลิน" ปรากฏอยู่ในหลายตำนานหลายความเชื่อ
ตำนานยุโรปกล่าวว่ามันเป็นสิ่งมีชีวิตที่ชอบก่อกวนและสร้างความวุ่นวายบางครั้งก็ชอบขโมยสิ่งของหรือเล่นตลกกับมนุษย์พวกมันมักจะอาศัยอยู่ในถ้ำ ป่า หรือที่มืด

ตำนานนอร์สกล่าวว่าก็อบลินเป็นสิ่งมีชีวิตที่มีพลังเวทมนตร์และสามารถสร้างสิ่งของมหัศจรรย์ เช่น อาวุธหรือเครื่องประดับ
(น่าจะคล้าย ๆ คนแคระมั้ง?)
ตำนานอังกฤษกล่าวว่าก็อบลินมักชอบแกล้งคน แต่ก็มีบางตำนานที่บอกว่าก็อบลินสามารถช่วยเหลือมนุษย์ได้หากได้รับการปฏิบัติอย่างดี
(แบบในนิยายเรื่องแฮร์รี่ พอตเตอร์)


--- My Experience ---

การพิชิตครั้งแรก: [ประเทศเฮติ] เมืองปอร์โตแปงซ์
ผมรับภารกิจจากเทพีอะธีน่าไปช่วยเหลืออพยพผู้ประสบภัยที่ติดอยู่ในเมืองเปอร์โตแปงซ์ ประเทศเฮติผมถูกเทพีวาร์ปมาส่งที่นอกเมืองค่อนข้างไกล จึงต้อง "ซื้อ" จักรยานเก่า ๆ ของชาวบ้านแถวนั้นเพื่อขี่เข้าเมืองระหว่างที่ผมกำลังซิ่งจักรยานอยู่นั่นเองก็ถูกฝูงก็อบลินไล่กวดกลางทางผมพยายามปั่นสุดชีวิตเพื่อหนีจากอสุรกายที่แห่เข้ามาเหมือนซอมบี้ในหนังเรื่อง World War Zมีก็อบลินตัวนึงพยายามขวางทางผมไว้ ผมจึงชนมันเข้าอย่างจังร่างเล็ก ๆ เขียว ๆ ลอยขึ้นกลางอากาศ ตัวผมก็กระเด็นไปอีกทาง ส่วนจักรยานพังยับยู่ยี่หันไปอีกทีก็เห็นว่าก็อบลินตัวนั้นสลายเป็นฝุ่นไปแล้ว มันไม่น่าตายจากการถูกชน แต่อาจจะถูกหอกที่อยู่กลางหลังของผมเกี่ยวจนตาย
จากนั้นผมก็พบกับเจ้าหน้าที่หญิงคนหนึ่ง เธอเข้าใจผิดคิดว่าผมเป็นผู้ก่อการร้ายเธอจึงจับผมล็อกกุญแจมือแต่พวกเรายังอยู่กันที่หน้าประตูเมืองอยู่ทำให้ก็อบลินทั้งฝูงไล่ตามมาทันเธอเห็นว่าพวกมันเป็นฝูงแรคคูณคลั่งที่มีความรวดเร็วว่องไวยิงปืนใส่เท่าไรก็ไม่ตายผมจึงขอให้เธอปลดกุญแจมือออกแล้วต่อสู้กับพวกมันจนพอจะหนีออกมากันได้(เธอเห็นหอกของผมเป็นท่อแป๊บล่ะ ผมที่ใส่ชุดออกรบคงจะพิลึกในสายตาคนอื่นน่าดู)

#3 Dark Witch

แม่มดดำลูกน้องของเทพีเฮคาที รับคำสั่งจากเทพีโดยตรง แต่บางครั้งอาจเป็นแม่มดแหกคอกไม่รับคำสั่งพวกเธออาศัยอยู่ในเงามืดของโลก ศึกษาศาสตร์มืด มนต์ดำ ทำเสน่ห์ เล่นของและใช้ศาสตร์เหล่านั้นในทางที่ผิด เป็นขั้วตรงกันข้ามกับแม่มดขาวโดยสิ้นเชิงส่วนใหญ่แม่มดดำที่พบเห็นจะเป็นยายแก่ ไม่ค่อยพบแม่มดดำสาว ๆ ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไม หรือเพราะแตะมนต์ดำเลยทำให้หน้าเหี่ยว?


--- History of Monster ---
"แม่มดดำ" มีต้นกำเนิดมาจากเทพีเฮคาที นางเปรียบเสมือนมารดาของเหล่าแม่มดซึ่งตำนานแม่มดกระจายไปทั่วหลายที่ทั่วโลก และมักจะผูกติดอยู่กับวัฒนธรรมความเชื่อบางอย่าง
ตำนานพ่อมดแม่มดที่เป็นที่เลื่องลือคือตำนานพ่อมดเมอร์ลิน และแม่มดมอร์แกน เลอ เฟย์ ผู้ทรงผลังแห่งคาเมล็อตว่ากันว่าเมอร์ลินเป็นพ่อมดที่ทรงอำนาจมากที่สุดตลอดทุกยุคทุกสมัยและยังไม่มีพ่อมดคนไหนที่เก่งกาจเหนือกว่า
ในประวัติศาสตร์โลกเกิดการล่าแม่มดในยุคกลาง ช่วงศตวรรษที่ 15-16ทำให้หญิงสาวจำนวนมากที่เข้าข่ายต้องสงสัยว่าเป็นแม่มดถูกจับเผาทั้งเป็นหรือบางคนอาจถูกใส่ร้ายป้ายสีจากเกมการเมือง เช่น ในกรณีของ ฌาน ดาร์ก แห่งฝรั่งเศสโดยหลังจากนั้นหลายสิบปีเธอได้รับการพิสูจน์ว่าเป็นผู้บริสุทธิ์และได้รับการยอมรับให้เป็นมรณสักขี
นอกจากที่ยุโรปแล้วที่สหรัฐอเมริกาก็มีเหตุการณ์ล่าแม่มดครั้งใหญ่เกิดขึ้นอีกด้วยเรียกเหตุการณ์นี้ว่า "การพิจารณาคดีแม่มดที่ซาเลม"ว่ากันว่าเหตุของการล่าแม่มดนี้อุบัติขึ้นเพราะฝีมือของแม่มดดำบางกลุ่มที่สำแดงอำนาจท้าทายศาสนจักรมากเกินไปจากแหล่งข้อมูลบางแห่งระบุว่า มีแม่มดดำตัวจริงจำนวนน้อยมาก ๆ ที่ถูกทรมาณและเผาทั้งเป็นส่วนใหญ่เธอจะหลบหนีเอาตัวรอดมาได้ แต่ผู้ที่เสียชีวิตส่วนใหญ่มักเป็นหญิงสาวผู้บริสุทธิ์เสียมากกว่า
จนปัจจุบันแม่มดดำได้แทรกซึมอยู่ทุกที่ทั่วโลกในสังคมมนุษย์


--- My Experience ---

การพิชิตครั้งแรก: [ประเทศเฮติ] เมืองปอร์โตแปงซ์
ต่อจากเนื้อหาบทของก็อบลิน
ผมจำเป็นต้องติดตามเจ้าหน้าที่หญิงคนนั้นเพื่อให้มีชีวิตรอดในเมืองที่เต็มไปด้วยอสุรกายและคนคลั่งผมได้นอนพักที่บ้านของผู้ประสบภัยคนหนึ่งและรอปฏิบัติการช่วยเหลือในวันรุ่งขึ้น
ตกดึกคืนนั้นผมฝันเห็นเทพีเฮคาทีมาหา นางบอกว่านางผิดหวังที่ผมต่อต้านเธอ จากนั้นเธอจึงสั่งการให้แม่มดดำจัดการผมในฝันแม่มดดำเรียกโซ่ดำออกมาพันธนาการรัดผมจนหายใจไม่ออก จนผมแกล้งตาย (แต่ก็เกือบจะตายจริง ๆ)นางจึงคลายโซ่ออกด้วยความประมาทจึงมีโอกาสได้สวนกลับ แต่แม่มดดำหนีเข้าไปในกระจกเวทมนตร์ได้ทัน

ลืมเล่าไปว่า ในฝันผมอยู่ในห้องที่เต็มไปด้วยกระจก แต่แม่มดดำได้คำสั่งให้จัดการผมเธอจึงไม่ได้หนีไปแต่กลับแยกร่างปลอมเพื่อปั่นประสาทผมไม่ว่าจะจัดการไปเท่าไรก็เจอแต่ร่างปลอมไม่จบไม่สิ้น จนผมเริ่มท้อแท้และสิ้นหวังในตอนนั้นผมได้ยินเสียงของพ่อดังขึ้นในหัว พ่อบอกว่าให้ผมใช้สัญชาตญาณนำทางผมจึงตั้งจิตเพ่งสมาธิจนหาตัวจริงของแม่มดดำเจอและจัดการเธอเสีย
ในตอนเช้าผมตื่นขึ้นมาแล้วพบว่าความฝันนั้นเป็นเรื่องจริงร่างกายของผมได้รับบาดเจ็บจากการต่อสู้จริง ไม่เพียงเท่านั้นยังได้รับสินสงครามมาอยู่ในมืออีกด้วย