[บ้านพักหมายเลข 3] สระว่ายน้ำระบบเกลือ

[คัดลอกลิงก์]

หากท่านเป็นกึ่งเทพผู้หลงทาง สามารถสมัครสมาชิกเข้าร่วมกับเราได้ที่นี่ https://t.me/+etLqVX17bGg5ZjBl

คุณต้อง เข้าสู่ระบบ เพื่อดาวน์โหลดไฟล์นี้ หากยังไม่มีบัญชี กรุณา ลงทะเบียน

×



CAMP HALF-BLOOD
POSEIDON CABIN 3










สระว่ายน้ำ

บ้านหมายเลข 3 : โพไซดอน



สระว่ายน้ำสไตล์กรีกที่อยู่หลังกระท่อมหมายเลขสาม

มีทั้งส่วน Indoor และ Outdoor 

ซึ่งสามารถจัดปาร์ตี้เล็ก ๆ ริมสระว่ายน้ำได้
ระบบควบคุมความสะอาดด้วยเกลือธรรมชาติ

ทำให้ได้กลิ่นอายของท้องทะเลแม้อยู่ท่ามกลางป่าเขาล้อมรอบ

หมายเหตุ

ไม่สามารถใช้สกิล น้ำเยียวยา ได้ในสระว่ายน้ำแห่งนี้

เพราะไม่ใช่แหล่งน้ำธรรมชาติ










แสดงความคิดเห็น

God
โพสต์ 6361 ไบต์และได้รับ 4 EXP! [VIP]  โพสต์ 2024-3-9 10:10
โพสต์ 2024-5-9 08:54:41 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Dean เมื่อ 2024-5-10 02:11

125
ฝึกการสร้างฟองอากาศ

             “หนูสอบคลาสหอกผ่านแล้วค่ะ!”

             “หือ?”

             เป็นเรื่องน่ายินดีที่น้องสาวของเขาสอบวัดระดับคลาสเรียนหอกและโล่ผ่าน แต่ไหงดีนกลับรู้สึกตะหงิด ๆ อย่างไรก็ไม่รู้ว่าเด็กหญิงโกหก เพราะจากบอร์ดรายชื่อผู้มีสิทธิ์สอบวัดระดับเมื่อไม่กี่วันก่อนไม่มีชื่อของรีชา และตอนนี้ก็อยู่ในช่วงของการพักการเรียนคลาสอาวุธเสียด้วย

             “รีช เธอโกหกพี่หรือเปล่า?” ชายหนุ่มหรี่ตาถาม

             “เอะ.. มะ มะ มะ.. ไม่ได้โกหกนะคะ” เด็กสาวผมเปียพูดติดอ่าง คนโกหกเสสายตาไปทางอื่นไม่กล้าสบตาพี่ชาย ทั้งที่คิดว่าดีนจะต้องเชื้อแท้ ๆ เพราะว่าเขามักจะแสดงความยินดีกับความสำเร็จน้อย ๆ ของเธอเสมอ เมื่อหันกลับไปสบหน้าก็ยังเห็นว่าพี่ชายต่างมารดาหรี่ตาจ้องมองเธออยู่ไม่เลิก จึงส่งเสียงเล็ก ๆ ถาม “พี่รู้ได้ไง”

             “ก็ช่วงนี้ไม่มีคลาสไหนเปิดสอนนี่นา แล้วในบอร์ดผู้ที่มีสิทธิ์สอบก็ไม่มีชื่อเธอด้วย”

             “เฮ้อ..” เด็กหญิงตัวน้อยถอนหายใจทำคอตก ดูเหมือนว่าเธอจะทำภารกิจของเทพโดลอสไม่สำเร็จซะแล้ว

             “แล้วไหงถึงมาอำพี่ล่ะ นี่ไม่ใช่วันเอพริลฟูลนี่นา”

             “ก็แบบว่า.. ภารกิจใหม่ของเทพโดลอสน่ะค่ะ ให้โกหกใครก็ได้ในค่าย แล้วห้าวันต่อมาค่อยไปเฉลย” นิ้วชี้ทั้งสองข้างของเด็กหญิงจิ้มกัน “แต่ดูเหมือนว่าหนูต้องไปหาคนใหม่ให้โกหก”

             “เทพโดลอสเหรอ?”

             ดวงตาสีเปลือกไม้หรี่ลงอย่างใช้ความคิด ทำไมหนึ่งในผู้ต้องหาคดีขโมยตรีศูลถึงได้แจ้งภารกิจให้เหล่าเดมิก็อดในค่ายทำ นี่คือการเย้ยหยั่นหรือไม่รู้เรื่องราววุ่นวายที่กำลังเกิดขึ้นกันแน่ เทพแห่งโอลิมปัสไม่เปิดประชุมเรื่องนี้กันเหรอ หรือว่ายศศักดิ์ของโดลอสต่ำเกินไปที่จะเข้าร่วมการประชุม แต่จะเพราะอะไรก็ช่าง เขาจะลองดูเชิงกลับบ้างดีไหม?

             “พี่ว่าเธอต้องโกหกในเรื่องที่ดูเป็นธรรมชาติมากกว่านี้ เช่น.. ‘หนูกินผักได้แล้วนะ’ท้ายประโยคดีนทำเสียงเล็กล้อเลียนน้องสาว ซึ่งมันฟังดูตลกมากจนเขาหัวเราะออกมา

             “อี๊ ไม่เอา!” เด็กหญิงเบ้หน้า เหมือนได้ยินว่าเขาสั่งให้เธอกินผักเสียมากกว่า
            
             “แค่โกหกเฉย ๆ น่า ไม่ได้ต้องกินผักให้ได้จริง ๆ ซะหน่อย” มือแกร่งวางลงบนศีรษะยัยตัวเล็กแล้วยีอย่างมันเขี้ยว “เอ้อ จะว่าไปเธอว่างไหม? พอดีว่าพี่อยากจะทดสอบอะไรหน่อย ถ้าให้ดีพี่ก็อยากให้รีชช่วย”

             “ทดสอบอะไรเหรอคะ?” ดวงตาสีมรกตกลมโตเป็นประกายขึ้นมาระริกด้วยความอยากรู้อยากเห็น

             “พี่จะทดสอบการสร้างฟองอากาศ กับการควบคุมน้ำน่ะ ถ้ามีคนช่วยจับเวลาแล้วลงบันทึกให้คงดี”

             “ได้ค่ะ หนูว่าง” รีชารีบตอบเร็วจี๋

             “โอเค งั้นเดี๋ยวขอพี่ไปเตรียมตัว ส่วนรีชไปรอพี่ที่สระว่ายน้ำหลังบ้านนะ”

             จากนั้นก็แยกย้ายกันไปเตรียมตัว ดีนเปลี่ยนชุดเป็นกางเกงว่ายน้ำ ถอดคอนแทกเลนส์ออกแล้วใส่แว่นตาว่ายน้ำค่าสายตาแปดร้อยเข้าไปแทน จากนั้นก็หยิบเอานาฬิกาจับเวลา สมุดและปากกาติดไปด้วย พอไปถึงสระน้ำก็เห็นน้องสาวคนเล็กกำลังนั่งอยู่ริมขอบสระจุ่มขาทั้งสองข้างจุ่มลงไปในน้ำแล้วแกว่งไปมาจนน้ำในสระกระเพื่อม บนตักมีตุ๊กตารูปม้าน้ำที่ดีนซื้อของฝากจากอควาเรียมเมืองปารีสให้เธอ นับเป็นตุ๊กตาตัวพิเศษที่หน้าตาแตกต่างจากมาสคอตหอไอเฟลที่ซื้อมายกโหล



             ดีนลากเอาโต๊ะเล็กที่อยู่ข้างเก้าอี้อาบแดดมาวางไว้ข้าง ๆ น้องสาวจากนั้นก็อธิบายงานแก่รีชา

             “คืองี้รีช ที่พี่อยากให้ช่วยจดน่ะคือจับเวลาว่าพี่เสกฟองน้ำได้นานแค่ไหน การใช้นาฬิกาจับเวลาก็กดปุ่มนี้ จะหยุดก็กดอีกทีนึง รีเซ็ตก็กดค้าง อ่ะลองทำดู”

             ดีนยื่นนาฬิกาให้เด็กหญิงลองเล่น อธิบายเพิ่มอีกนิดหน่อยเธอก็เป็นงาน

             “โอเคแล้ว ส่วนในสมุดหน้านี้เขียนว่าจับเวลาฟองอากาศ แล้วก็ลงเวลาที่พี่ทำได้ลงในช่อง”

              “ได้ค่ะ หนูเข้าใจแล้ว”

             “งั้นมาลองกัน พี่ขอยืมแมนนี่หน่อย” แมนนี่ก็คือตุ๊กตาม้าน้ำตัวนั้นแหล่ะ รีชตั้งชื่อให้มันในตอนที่เห็นหน้าครั้งแรกเพียงแค่สามวินาที
            
             แล้วการทดลองก็เริ่มต้นขึ้น ดีนเสกฟองอากาศจำนวนสามฟอง หนึ่งคลุมหัวตัวเอง สองคลุมหัวรีช และสุดท้ายคลุมให้แมนนี่

             “รีชเธอได้ยินที่พี่พูดไหม?”

             “ได้ยินค่ะ”

             เสียงตอบกลับอู้เล็กน้อยเหมือนตอนที่หูอื้อ อาจต้องพูดเสียงดังขึ้นมาหน่อยเสียงถึงได้ผ่านฟองอากาศเหล่านี้ไปได้

             “นาฬิกา กดด้วย”

             “อุ๊ย หนูลืม”

             เด็กหญิงกดบันทึกเวลาทันทีที่รู้ตัว อาจจะต้องบวกเวลาเพิ่มไปอีกหน่อยประมาณสิบวินาที ซึ่งจากการทดสอบครั้งแรกเขาทำเวลาได้เพียงแค่ห้านาทีก่อนที่ฟองจะแตกออก

             “สามนาทีเองเหรอ จะไปทำอะไรทันเนี่ย” ดีนพึมพำออกมา หรือว่าเขาจะให้ไบร์ทช่วยดีนะ คงต้องลองขอดู

             แต่จะว่าไป เขายังไม่รู้เลยว่าฟองอากาศนี่จะกันกลิ่นของดอกบัวได้จริง

             “น่าจะต้องลองใช้เทียนหอม เดี๋ยวพี่ไปเอามาแป๊บนึงนะ”

             ดีนเดินกลับเข้าไปในบ้านแล้วหยิบเอาเทียนหอมแท่งหนึ่งออกมา ถามว่ามีได้ไงเหรอ ซื้อมาสร้างบรรยากาศการนอนที่ปารีสแล้วมันเหลือ… ชายหนุ่มเสกฟองอากาศคลุมหัวทั้งสามเหมือนเดิมไว้ก่อนแล้วจึงจุดเทียนอะโรม่าดังกล่าว

             “อืม.. กลิ่นไม่เข้ามาจริง ๆ ด้วยแฮะ” แต่พอดีนครุ่นคิดถึงอย่างอื่นไม่ได้โฟกัสกับการสร้างฟองมันก็แตกดังโพละ “เวรเอ๊ย! จะต้องโฟกัสกับไอ้ฟองงี่เง่านี่ตลอดเวลาเลยหรือไง!”

             เขาสบถ สภาพตอนมีฟองครอบหัวเอาไว้ไม่ต่างอะไรกับมนุษย์อวกาศที่ไม่ได้สวมชุดนักบินอวกาศ หรือไม่ก็คนบ้าที่เอาโหลปลาทองครอบหัว แล้วคนธรรมดาที่ไม่ใช่เดมิก็อดจะเห็นสภาพพวกเขาตอนทำภารกิจเป็นอะไร คงไม่แคล้วกับสองสิ่งนี้หรอก!

             “งื่อ พี่ดีน ใจเย็นสิคะ” รีชาหยิบเอาแมนนี่มากอดทำไหล่ห่อ น้องคงตกใจที่เขาสบถคำไม่สุภาพออกมาเมื่อกี้นี้ ดีนะที่พูดแค่ ‘เวรเอ๊ย!’ ไม่ใช่ ‘-วยเอ๊ย!’

             “ขอโทษรีช  ลืม ๆ ที่พี่พูดเมื่อกี้ไปซะนะ”

             อยากจะใช้ไฟฉายของแมนอินแบล็คลบความทรงจำน้องสาว ผ้าขาวยังไม่ควรที่จะแปดเปื้อน ถึงเขาจะรู้ว่าอีกหน่อยเดี๋ยวรีชาก็จะต้องเจอคำพวกนี้ เผลอ ๆ จะอุทานคล่องปากกว่าเขาอีก แต่ว่าน้องเพิ่งเป็นเด็กสิบสองขวบไง ถ้าอายุสิบห้าแล้วค่อยว่าไปอย่าง

             “ไม่เป็นไร อย่างน้อยก็รู้ว่ามันกันกลิ่นได้ ฝึกแค่ให้อึดให้นาน มาลองดูอีกที..”

             ชายหนุ่มสร้างฟองอีกครั้ง แต่คราวนี้กลิ่นหอมลาเวนเดอร์ของเทียนลอยเข้าจมูกเต็ม ๆ

             “หืม?” แล้วฟองที่สร้างก็สลายไปเมื่อเขาวิเคราะห์ “ผิดพลาดตรงไหน ก็เหมือนเมื่อกี้ทุกอย่างเลยนี่หว่า”

             ดีนครุ่นคิด แล้วก็มาเอ๊ะใจได้ว่าตอนนี้อากาศของสระว่ายน้ำเต็มไปด้วยกลิ่นของเทียนหอมลอยอบอวนไปหมด

             “อ๋อ เข้าใจแล้ว”

             ดีนเดินเข้าบ้านไปใหม่ จากนั้นก็สร้างฟองคลุมหัวตัวเองแล้วเดินออกมาที่สระว่ายน้ำ พยายามตั้งจิตให้มั่นโฟกัสกับฟองที่ครอบหัวอยู่ จนผ่านไปราว ๆ แปดนาทีฟองถึงได้แตกออก

             “เจ็ดนาทีสี่สิบห้าวินาทีค่ะ”

             “น่าจะต้องบวกเพิ่มไปอีกสิบวิฯ ตอนที่พี่ออกมาจากบ้าน”

             “อื้อ ๆ” รีชาพยักหน้าเขียนแก้เลขใหม่ เป็นเจ็ดนาทีห้าสิบห้าวินาทีแทน

             “นานสุดได้แค่นี้เองเหรอ?”

             ดีนพึมพำ กอดอก สั่นขายุกยิก ถ้าจำเป็นต้องเข้าไปที่คาสิโนโลตัสแล้วหาตัวซาตานให้เจอภายในแปดนาทีใครจะไปทำได้กันล่ะ แต่ขณะที่คิดเขาก็พบกับเออเร่อหนึ่งจุด

             “เอ๊ะ เมื่อกี้นี้พี่ไม่ได้เสกฟองให้รีชกับแมนนี่นี่นา”

             “ใช่ค่ะ ไม่ได้เสก”

             “โอ้ ให้ตายเถอะ งั้นเอาใหม่ เรื่องทดสอบว่ากลิ่นจะเข้ามาได้ไหมคงไม่ต้องซ้ำแล้ว วัดระยะเวลาอย่างเดียวเลยแล้วกัน”

             ดีนตั้งจิตอีกครั้ง สร้างฟองครอบหัวตัวเอง น้องสาว และตุ๊กตาม้าน้ำ พอต้องใช้สมาธิมากขึ้นเวลาที่ทำได้ก็ลดลงเหลือเพียงแค่สี่นาทีกว่า ๆ เพียงเท่านั้น

             “สี่นาที แย่กว่าเดิมอีก..”

             ชายหนุ่มมองสถิติที่จดได้ ลองมาหลายครั้งก็อยู่ที่สามนาทีบ้าง สี่นาทีบ้างแต่ไม่เคยเกินห้านาทีเลย คงต้องฝึกสมาธิให้ดีกว่านี้ ต้องทำยังไงล่ะ เล่นโยคะเหรอ? ก็ได้อยู่นะ เดี๋ยวเอาไปไปที่บ้านเฮอร์มีสแล้วไปโหลดคลิปโยคะง่าย ๆ แล้วมาทำตามเอา

             “แล้วความแข็งแกร่งของฟองนี่ล่ะ?”

             จู่ ๆ ก็นึกสงสัยขึ้นมา ฟองมักจะแตกตอนสมาธิหลุด หรือไม่ก็อึดอัดจากการเพ่งจนทนไม่ไหว การทดสอบความคงทนของฟองอากาศก็สำคัญ เผื่อมีใครมาชนเข้าจะได้รู้ว่าต้องเลี่ยงหรือไม่จำเป็น ดีนสร้างฟองขึ้นมาอีกครั้งครอบไปที่หัวของรีชา จากนั้นก็ลองใช้นิ้วจิ้มดู ตัวฟองยวบยาบเล็กน้อยแต่ก็แตกโพละไม่ได้คงทนถาวรแต่อย่างใด

             “เหมือนจะแข็งกว่าฟองปกติแต่ก็ไม่มากอยู่ดีงั้นเหรอ? งั้นต่อไปก็ระยะห่าง”

             อยากรู้เหมือนกันว่าถ้าอยู่ห่างจากเพื่อนแล้วฟองจะยังอยู่ไหม ดีนเสกฟองคลุมหัวรีชาอีกครั้ง จากนั้นเขาก็เดินออกห่างจากน้องสาวเรื่อย ๆ จนกระทั่งเข้ามาในบ้าน เหมือนว่าพออยู่ในจุดที่ลับสายตาฟองจะแตกออกทันที แปลว่าพวกเขากับเพื่อน ๆ ต้องอยู่ในระยะที่มองเห็น ถ้าไปเข้าห้องน้ำหรือคลาดกันนิดเดียวก็จบ…

             ‘ที่ฝึกไปจะสูญเปล่าหรือเปล่านะ หรือยอม ๆ สูดละอองดอกบัวไปดี?’

             ดีนตาลอย กับเวลาแค่สี่นาทีในการตามหาซาตานในคาสิโนที่มีคนเยอะแยะแถมยังต้องคอยระวังฟองไม่ให้แตกและห้ามละสายตาจากเพื่อนอีก มันยากเกินไปจริง ๆ ที่จะควบคุมพลังให้คงที่อยู่ตลอดเวลา

             ‘จะมีวิธีการใดที่ทำให้ไม่หลงลืมตัวตนได้บ้างนะ?’

             เขาครุ่นคิด สรุปวันนั้นเขาก็คิดหาวิธีรับมือกับความทรงจำของตัวเองจนถึงเย็นโดยไม่ได้แม้แต่จุ่มตัวลงไปในสระว่ายน้ำเลย…


แสดงความคิดเห็น

โพสต์ 32011 ไบต์และได้รับ 18 EXP!  โพสต์ 2024-5-9 08:54
โพสต์ 32,011 ไบต์และได้รับ +7 EXP +6 เกียรติยศ จาก นาฬิกาสปอร์ต  โพสต์ 2024-5-9 08:54
โพสต์ 32,011 ไบต์และได้รับ +4 เกียรติยศ +4 ความกล้า +4 ความศรัทธา จาก ล็อคเก็ตรูปหัวใจ  โพสต์ 2024-5-9 08:54
โพสต์ 32,011 ไบต์และได้รับ +8 ความกล้า +10 ความศรัทธา จาก ควบคุมน้ำ  โพสต์ 2024-5-9 08:54
โพสต์ 32,011 ไบต์และได้รับ +5 EXP +10 เกียรติยศ +10 ความศรัทธา จาก ภูมิคุ้มกันเปียก  โพสต์ 2024-5-9 08:54
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
Midnight Styx
น้ำมันหอมกลิ่นสุริยะ
กางเกงเดินป่า
Anker PowerCore
หมวกคอรินเธียน
เข็มทิศมหาสมุทร
สื่อสารใต้น้ำ
เซ็นเชอร์น้ำ
เข็มกลัดโพไซดอน
ล็อคเก็ตรูปหัวใจ
มาลาแห่งอัสสัมชัญ
กุหลาบสีน้ำเงินทอง
โล่อัสพิสขัดเกลา
หนังสือรับรองไครอน
สร้อยข้อมืออัจฉริยะ
แจ๊กเก็ตยีนส์
แว่นตา
ตรีศูลน้อย
นาฬิกาสปอร์ต
ควบคุมน้ำ
ภูมิคุ้มกันพิษ
ภูมิคุ้มกันเปียก
ทักษะหอก
สายน้ำเยียวยา
สื่อสารกับสัตว์ทะเล&ม้า
รองเท้าเซฟตี้
หายใจใต้น้ำ
โรคสมาธิสั้น
เสื้อค่ายฮาล์ฟบลัด
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x2
x1
x1
x1
x2
x9
x5
x4
x7
x1
x4
x1
x3
x11
x6
x1
x1
x1
โพสต์ 2024-10-22 22:16:42 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Dean เมื่อ 2024-12-30 20:20

220

ปาร์ตี้ริมสระ



               22/10/2024 — 14.00 น. ~


               ปาร์ตี้ริมสระน้ำบ้านโพไซดอนถูกจัดขึ้นอย่างเรียบง่าย ที่มันแสนเรียบง่ายเพราะเกิดขึ้นอย่างกระทันหันเมื่อชั่วโมงก่อน ของกินที่ถูกจัดเลี้ยงจึงไม่มีอะไรมากมายไปกว่าน้ำอัดลมและขนมขบเคี้ยวที่ไม่มีคุณประโยชน์ทางด้านโภชณาการจากร้านสะดวกซื้อ เพลงชิล ๆ สไตล์ฮาวายถูกเปิดขึ้นด้วยเสียงที่ไม่ดังเกินไปจนรบกวนบ้านข้าง ๆ แทนที่จะเป็นเพลงจังหวะตื๊ดให้แดนซ์กันมัน ๆ แต่ปาร์ตี้ของครอบครัวมันก็แบบนี้แหล่ะน่า จะให้มีอะไรหวือหวามากมายไปกว่านี้กันเล่า น่าเสียดายที่ปาร์ตี้นี้ขาดไบร์ท เจโรม และน้องสาวอีกหนึ่งคน


               ก่อนหน้าจะลงสระดีนได้มอบของฝากจากไทยแลนด์ให้แก่พ่อ แน่นอนว่าไม่ใช้ปลาร้าที่พ่อเคยบอก แต่เป็นแผ่นเสียงเก่าที่คนขายบอกว่าเคยดังในยุคสี่ศูนย์


               โอ้ นี่เพลงใหม่เมื่อไม่กี่ปีที่แล้วเองนี่นา”


               “เมื่อไม่กี่ปีที่แล้วแน่นะพ่อ…”


               สำหรับเทพที่อายุยืนยาวเป็นอมตะ ร้อยปีที่แล้วแค่เมื่อวานคงเป็นเรื่องจริง…


               .

               .

               .


               รีชาลอยตัวอยู่บนห่วงยางเป่าลมรูปนกฟลามิงโก้สีชมพูแป๋นแหลน ตีขาเล็ก ๆ ไปมาวนเวียนรอบสระ ฝั่งซันซ์ก็ว่ายน้ำอย่างเอาเป็นเอาตายราวกับซ้อมแข่งโอลิมปิกโลกแข่งกับออมเล็ต ลูกสิงโตนีเมียนที่ดีนเลี้ยงไว้ พนันได้เลยว่าถ้าเจ้าหน้าที่รับสมัครรู้ว่าสายเลือดที่แท้จริงเป็นใคร ถ้าไม่ถูกหัวเราะเยาะหาว่าบ้าก็ต้องถูกปรับแพ้ฟาลว์เป็นแน่ ส่วนดีนว่ายน้ำมาเกาะแพยางที่มหาเทพโพไซดอนกำลังนอนอาบแดดอยู่ 


               “ดื่มหน่อยไหมครับพ่อ” ชายหนุ่มไม่ได้มาเปล่า ในมือเขาถือกระป๋องโคล่าเย็นเจี๊ยบมาด้วย


               “ขอบใจเอลวิน กำลังอยากหาอะไรดื่มอยู่พอดี” โพไซดอนยิ้มรับก่อนจะหยิบกระป๋องอลูมิเนียมในมือลูกชายมาถือไว้ก่อนจะดึงสลักเปิดออกจนฟองฟู่ไหลทะลัก “แล้วคนรักของลูกล่ะ ไม่มาด้วยรึ”


               “ไม่ยักรู้ว่าพ่ออยากเจอแมคซี่” ดีนกลั้วหัวเราะ “ถ้าผมโทรหากรี๊งเดียวเดี๋ยวเขาก็มา แต่ช่วงนี้น้องชายหมอนั่นไม่ค่อยสบาย ฤดูร้อนยาวนานเกินไปเลยเป็นไข้ฤดูร้อนน่ะครับ แมคซี่เขาเลยต้องอยู่ดูแล แฟนผมเขาน่าจะพยาบาลเก่งจนเป็นคุณหมอได้แล้วมั้ง”


               “ก็แค่อยากรู้จักนิดหน่อย แต่ถ้าไม่มาก็ไม่เป็นไร”


               คนเป็นพ่อทำเสียงเข้ม ซึ่งไม่รู้ว่าจะทำเข้มไปทำไมในเมื่อดีนไม่ใช่ลูกสาวที่ต้องคอยหวงแหน บางทีมหาเทพอาจจะอยากมีโมเมนต์หวงลูกสาวอยู่บ้างกระมัง สำหรับสาวแกร่งอย่างไบร์ทไม่มีอะไรให้น่าเป็นห่วง ส่วนรีชาก็ยังเด็กเกินไปที่จะมีผู้ชายมาเกาะแกะ


               “งั้นผมไม่เรียกดีกว่า เดี๋ยวคุณพ่อจะกินหัวแฟนผม” ดีนกล่าวขำ ๆ ก่อนจะเงยมองดวงอาทิตย์ยามบ่ายสองที่เขาว่าร้อนแรงมากที่สุดของวัน “จะว่าไป… พ่อรู้ไหมว่าทำไมช่วงนี้โลกกลายเป็นยุโรปเหนือกันหมดครับ”


               “ลูกหมายถึง?”


               “ที่กลางคืนหายไป มีแต่กลางวันกับพระอาทิตย์ร้อนฉ่ายี่สิบสี่ชั่วโมง”


               “ไม่รู้สิ” เทพสมุทรไหวไหล่ด้วยท่าทางไม่ยี่หระ “บางทีอะพอลโล่คงเล่นสนุก เทพวัยรุ่นก็แบบนี้”


               “หืม เทพอะพอลโล่เล่นสนุกอ่ะนะ?” ดีนยกคิ้วขึ้นสูงกับท่าทางไม่ทุกข์ไม่ร้อนของพ่อตัวเอง “เขาทำแบบนี้บ่อยเหรอ?”


               “ก็เคยทำ เดี๋ยวเบื่อก็เอาพระอาทิตย์กลับไปนั่นแหล่ะ”


               เมื่อได้ยินคำตอบจากบิดาดีนก็พยักหน้าแล้วพยายามทำความเข้าใจกับความซุกซนของเทพวัยรุ่นอายุล้านปี


               ‘ถึงจะอยู่มานานแต่ก็ยังซนตามอายุเทพสินะ’


               บางทีสิ่งที่ควรกังวลอาจไม่ต้องกังวลมากมายขนาดนั้น นี่สินะคนในค่ายถึงทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ตอนแรกเขาก็คิดว่าโลกถูกจู่โจมจากเทพชั่วร้ายอย่างโลกิเสียอีก พวกเขาเคยเผชิญหน้ากับเทพจอมเจ้าเล่ห์แห่งนอร์สมาแล้วครั้งหนึ่ง แถมถูกยักษ์น้ำแข็งพยายามล้างแค้นโดยการล้อมค่าย เสกให้ฤดูร้อนกลายเป็นฤดูหนาว จึงไม่แปลกที่คราวนี้ดีนจะคิดว่าเป็นฝีมือของพวกเหล่าโลกิอีก 


               “ก็หวังว่าเทพอะพอลโล่จะเบื่อไว ๆ นะครับ ปีนี้อากาศเปลี่ยนหลายรอบเกินไข้จะกินเอา”


               ถ้าฤดูร้อนยาวนานจนถึงฤดูหนาวปีนี้คงไม่มีไวท์คริสต์มาสให้เชยชม งานปีใหม่ก็คงแปลก ๆ แต่เขาคงเข้าใจชาวออสเตรเลียมากขึ้นว่าคริสต์มาสฤดูร้อนเป็นอย่างไร ตอนนี้มนุษย์ปรับตัวกันพอได้แล้ว แต่สัตว์โลกอย่างอื่นเนี่ยสิ.. ปะการังจะฟอกขาวเพิ่มขึ้นด้วยไหมนะ


               “ว่าไปผมก็มีเรื่องที่อยากจะถามตั้งนานแล้ว พวกเทพเนี่ยมีตั้งหลายกลุ่ม ตำนานการกำเนิดก็แตกต่างกัน อย่าบอกนะครับว่า…” ชายหนุ่มหรี่ตาลงอย่างสงสัย “พ่อเป็นมนุษย์ต่างดาว”


               เพียงได้ยินคำถามเจ้าสมุทรก็ระเบิดเสียงหัวเราะดังลั่น


               “เอลวิน เจ้าดูหนังมากไป! เอามาจากเรื่อง 'ธอร์ เทพเจ้าสายฟ้า' ใช่ไหม พ่อก็เคยดูนะ”


               อ้อใช่ เจ้าสมุทรน่าจะชอบดูหนัง ไม่งั้นคงไม่ตั้งชื่อให้เขาเหมือนเอลฟ์จากมิดการ์ดหรอก


               “ก็ใช่ แต่ว่าพ่อหัวเราะแบบนี้แปลว่าผิดสินะ ถ้างั้นทำไมถึง…”


               “ทำไมถึงมีเทพจากหลายตำนานสินะ คืออย่างนี้… เราเป็นเทพที่ถือกำเนิดบนโลกอย่างแท้จริง โดยเคออสและนิกซ์ ส่วนเทพตำนานอื่น ๆ นั่นล่ะใช่ พวกเขามีโลกอีกมิติ” โพไซดอนเว้นช่วงไปแป๊บนึงก่อนจะกล่าวต่อราวกับเพิ่งนึกขึ้นได้ “ยกเว้นแผ่นดินทางตะวันออกส่วนนึงที่มีการคุ้มครองจากเทพพวกเขามานับแต่โบราณ เดิมทีแผ่นดินตรงนั้นไม่เคยมีอยู่ แต่ผานกู่ได้ถือกำเนิดและแยกฟ้าที่ปิดผนึกแผ่นดินส่วนนั้นออก”


               “เห.. แปลกชะมัด ถ้างั้นพ่อจะบอกว่าเทพบนโลกที่แท้จริงมีแค่สองฝั่งคือเทพกรีก กับเทพตะวันออกงั้นเหรอครับ?”


               “ถูกต้อง ฮินดู นอร์ส มายา อียิปต์ บาบิโลน และยะโฮวา พวกเขาล้วนมาจากดาวดวงอื่น บ้างก็แค่มาที่นี่ไม่ได้มาพำนักถิ่นฐานถาวรอย่างนอร์ส”


               “มีเทพที่เป็นมนุษย์ต่างดาวจริงด้วยแฮะ.. อย่าบอกนะว่าสแตน ลี, แลร์รี่ ลีเบอร์, แจ็ค เคอร์บี้ หนึ่งในสามคนนี้มีใครสักคนที่เป็นเดมิก็อดที่รู้ความลับของจักรวาลน่ะ”


               “ชื่อคุ้น ๆ นะ เหมือนจะมีสักคนที่เป็นบุตรเทพีไอริส”


               คำตอบจากพ่อทำเอาดีนอ้าปากเหวอ


               “แล้วเขาเอาความลับของเทพมาตีแผ่แบบนี้จะไม่มีปัญหาอะไรเหรอครับ?”


               “เอลวินลูกเคยได้ยินสำนวนว่า ‘ที่ที่อันตรายที่สุดคือที่ที่ปลอดภัยที่สุด’ ไหม? เรื่องราวเหนือจินตนาการถูกเขียนในรูปแบบของการ์ตูน ไม่มีมนุษย์คนไหนที่เอะใจคิดว่าเป็นเรื่องจริงหรอก” โพไซดอนกลั้วหัวเราะด้วยท่าทางสบายอารมณ์


               “บ้าน่า.. งี้ เจ. เค. โรว์ลิ่งก็มีสิทธิ์..”


               เจ้าสมุทรไม่ได้ตอบคำถามเพียงแต่ยิ้มกรุ้มกริ่มที่มุมปากซึ่งไม่ว่าจะมองยังไงก็ต้องใช่แน่ ๆ แล้วถ้ามาผูกโยงแบบนี้เทพเจ้าต้องมีเอี่ยวกับสมาคมลับฟรีเมสันชัวร์ ๆ


               .

               .

               .


               ปาร์ตี้ริมสระแบบชิล ๆ ดำเนินไปจนถึงช่วงเย็น ดูเหมือนว่าเพียงแค่ขนมกรุบกรอบจะเอาไม่อยู่จนท้องเริ่มร้องจ๊อก ๆ ดีนจึงออกไปซื้ออาหารเวฟจากร้านสะดวกซื้อมาเป็นมื้อเย็น น่าประหลาดมากที่เจ้าสมุทรไม่ว่าอะไร (คงเพราะแอตแลนติสไม่มีตู้เย็นและไมโครเวฟแน่ ๆ) ระหว่างทางเขาก็เอ่ยชวนคนในค่ายที่เดินผ่านให้มาปาร์ตี้กันที่สระว่ายน้ำบ้านโพไซดอน แน่นอนว่าไม่ลืมจะส่งข้อความหาคุณแฟนต่อให้พ่อจะหยุมหัวแมคเคนซีก็ตามที.. ว่าแต่อีกฝ่ายจะว่างหรือเปล่าเนี่ยสิ


ถวาย [แผ่นเสียง] แก่ [โพไซดอน]


HEROES (วีรบุรุษผู้โปรดปราน) - โบนัสเพิ่มความโปรดปราน +25


แสดงความคิดเห็น

God
คุณได้รับความสัมพันธ์กับ [God-03] โพไซดอน เพิ่มขึ้น 25 โพสต์ 2024-10-22 23:59
โพสต์ 48700 ไบต์และได้รับ 24 EXP!  โพสต์ 2024-10-22 22:16
โพสต์ 48,700 ไบต์และได้รับ +8 ความศรัทธา จาก GPS ทะเล   โพสต์ 2024-10-22 22:16
โพสต์ 48,700 ไบต์และได้รับ +5 EXP +9 ความกล้า +10 ความศรัทธา จาก ตรีศูลน้อย  โพสต์ 2024-10-22 22:16
โพสต์ 48,700 ไบต์และได้รับ +7 EXP +6 เกียรติยศ จาก นาฬิกาสปอร์ต  โพสต์ 2024-10-22 22:16
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
Midnight Styx
น้ำมันหอมกลิ่นสุริยะ
กางเกงเดินป่า
Anker PowerCore
หมวกคอรินเธียน
เข็มทิศมหาสมุทร
สื่อสารใต้น้ำ
เซ็นเชอร์น้ำ
เข็มกลัดโพไซดอน
ล็อคเก็ตรูปหัวใจ
มาลาแห่งอัสสัมชัญ
กุหลาบสีน้ำเงินทอง
โล่อัสพิสขัดเกลา
หนังสือรับรองไครอน
สร้อยข้อมืออัจฉริยะ
แจ๊กเก็ตยีนส์
แว่นตา
ตรีศูลน้อย
นาฬิกาสปอร์ต
ควบคุมน้ำ
ภูมิคุ้มกันพิษ
ภูมิคุ้มกันเปียก
ทักษะหอก
สายน้ำเยียวยา
สื่อสารกับสัตว์ทะเล&ม้า
รองเท้าเซฟตี้
หายใจใต้น้ำ
โรคสมาธิสั้น
เสื้อค่ายฮาล์ฟบลัด
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x2
x1
x1
x1
x2
x9
x5
x4
x7
x1
x4
x1
x3
x11
x6
x1
x1
x1
โพสต์ 2024-12-30 19:04:46 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Dean เมื่อ 2024-12-30 19:17

266
งานคริสต์มาสแบบเอ็กซ์คลูซีฟ!

               
               25/12/2024
ดด
               เมอร์รี่คริสต์มาส!!

               วันนี้ยังไม่ได้ทำงานสร้างห้องต่อเพราะว่าปูนยังไม่แห้งสนิท วันนี้เลยมีเวลาว่างที่จะเตรียมจัดงานปาร์ตี้เล็ก ๆ กันที่สระว่ายน้ำบ้านโพไซดอน ที่ริปลี่ย์ สวอนสัน น้องสาวคนโตลงทุนทำความสะอาดให้เมื่อวานตอนที่พวกเขากำลังง่วนอยู่กับงานก่อสร้างอยู่ วันนี้สระน้ำจึงเปิดใช้บริการเปิดน้ำเต็มสระ แต่คงไม่มีใครลงไปว่ายอยู่ดีเพราะว่าอากาศวันนี้อยู่ที่ห้าสิบเจ็ดองศาฟาเรนไฮ เว้นแต่ใครอยากจำลองบทแจ็คกับโรสในฉากสุดประทับใจในอุณหภูมิน้ำที่สูงกว่านิดหน่อย

               ตัวบ้านไม่ได้ตกแต่งเข้ากับเทศกาล มีเพียงแค่เตาย่างบาร์บีคิวที่ถูกนำออกมาใช้งาน ดีนแจกหมวกซานต้าให้แก้สมาชิกในบ้านและแขกผู้มาร่วมงานกันคนละใบ

               ตามคาด… เลนน็อคไม่ได้มาปาร์ตี้แม้จะร้องขอ ส่วนแขกที่มางานเลี้ยงเห็นมีเอมีเลีย ธิดาแห่งซุส เชมัส และไอมิสายเลือดจากแอมฟิไทรต์ ทางฝั่งเฮคาทีมากันทั้งบ้าน ส่วนที่น่าประหลาดใจที่สุดเห็นจะเป็นเดม่อน แคนเนลท์ที่จู่ ๆ ก็หายตัวไปอย่างปริศนาอีกแล้ว น่าเสียดายที่ลิเลียน่ากับชาร์ล็อตออกไปทำภารเดินทางด้วยกันทั้งคู่ หากมีสองสาวมาร่วมงานน่าจะได้บรรยากาศคึกคักกว่านี้อีกแน่ ๆ

               “ไม่รู้ว่ามีใครจัดงานเลี้ยงหรือยัง แต่ขอฉลองให้กับคุณเอลี่กับงานใหม่ครับ!”

               ดีนยกแก้วโคล่าขึ้นมาชนกับหญิงสาวรุ่นแม่ แต่ยังคงงามสะพรั่งในแบบของเธอ.. ความงามอันแข็งแกร่งและทรงพลัง

               “ขอบคุณนะดีน ยังไม่มีใครจัดงานเลี้ยงฉลองให้เลย แต่ได้ฉลองพร้อมกับปาร์ตี้คริสต์มาสก็ไม่เลว ถ้าจัดแยกฉันคงเขินแย่” เอมิเลียยิ้มก่อนจะยกแก้วโคล่าขึ้นจิบตามธรรมเนียม ชนแล้วก็ต้องดื่ม

               “แล้วเป็นไงบ้างครับกับงานใหม่ เมื่อไรคุณจะผ่านโปรฝึกงานนะ?”

               “ก็ดีนะ เป็นบทบาทใหม่ที่ไม่ชินเลย ปกติฉันจะอยู่คนเดียวในห้องนักบิน มากหน่อยก็มีผู้ช่วย แต่ตอนนี้.. เด็ก ๆ มาล้อมตอนที่ฉันสอนเต็มไปหมด” หญิงสาวหัวเราะ “แต่มาอยู่ฮาล์ฟบลัดก็ต้องปรับตัวแหล่ะ ฉันไม่มีบ้านอื่นให้กลับไปอีกแล้ว ส่วนเรื่องผ่านโปรคงแล้วแต่คุณไครอนประเมินผลงานนั่นแหล่ะจ้ะ”

               “ก็หวังว่าที่นี่จะเป็นบ้านที่ดีสำหรับคุณนะครับ เอ้าทุกคน ขอกำลังใจให้คุณเอลี่สำหรับการฝึกงานหน่อย!!”

               จากนั้นเสียงเฮก็ดังขึ้น..

               .
               .
               .

               เจโรม ไทสัน ซันซ์ จับกลุ่มกันร้องคาราโอเกะที่ในตัวบ้าน ดูเหมือนว่าการช่วยกันซ่อมบ้านสองวันที่ผ่านมาจะทำให้ทั้งสามกลายเป็นพี่น้องฝ่ายชายที่ซี้กันปึ้ก

               แขกอย่างไอมิไปประจำอยู่ที่หน้าเตาย่างบาร์บีคิว แล้วแจกจ่ายอาหารแก่ทุกคน ซึ่งฝีมือการปิ้งย่างของเธอบอกได้เลยว่าเพอร์เฟ็ค เนื้อยังคงความชุ่มฉ่ำที่ด้านใน ทว่าสุกพอดีไม่มีไหม้ พอบอกให้เธอไปพักแต่หญิงสาวยืนกรานว่าจะทำต่อ เพราะการทำอาหารคืองานอดิเรกและความสุขของเธอ

               ทางฝั่งเด็กน้อย จูลี่ รีชา และเชมัส จับกลุ่มกันวาดภาพระบายสี โดยมีเอมีเลียเป็นพี่เลี้ยงเด็ก

               ตอนนี้ดีนหาตัวซิลเวอร์ไม่เจอ บางทีชายคนนี้ก็มีความลับซุกซ่อนไว้มากมายทั้งที่ภายนอกดูเป็นชายที่เปิดเผย แต่ไม่เป็นไร ยังไงทุกคนล้วนมีความลับกันบ้างไม่หนึ่งก็สองอย่าง แต่สุดท้ายพี่ชายคนโตของบ้านเฮคาทีก็กลับมาทันในช่วงที่มอบของขวัญ

               ดีนมองภาพบรรยากาศของกลุ่มคนเล็ก ๆ อย่างอุ่นใจ ทุกคนมีความสุข สนุกสนาน กินอิ่ม นอนหลับ พูดคุยสนทนาอย่างสนิทสนม ร้องเพลงเต้นรำ มอบของขวัญสุดพิเศษให้แก่กัน เขาอยากให้ทุกวันสงบสุขเหมือนอย่างเช่นวันนี้ โดยลืมเลือนทุกความโศกเศร้าที่ผ่านมา…

               .
               .
               .

               ในขณะที่ทุกคนกำลังมีความสุขอยู่นั้นเอง ดีนได้ปลีกตัวออกมาจากครอบครัว จูงมือแมคเคนซีเข้าไปในห้องสัตว์เลี้ยงที่ยังไม่ได้ทาสีทว่าปูนแห้งสนิทดีแล้ว ทว่าแสงสว่างในห้องมืดสลัวเพราะยังไม่ได้จัดการกับระบบไฟฟ้า มีเพียงแสงอาทิตย์ไม่รู้จบสาดส่องเข้ามาที่บานหน้าต่างที่แปะหนังสือพิมพ์กันไว้ไม่ให้เลอะเมื่อตอนทาสี

               “ดีน นายมีอะไรเหรอ?”แมคเคนซียังคงงงที่ถูกชายหนุ่มเจ้าของบ้านพาเข้ามาในห้องสัตว์เลี้ยงที่สร้างเสร็จไปเพียงแค่แปดสิบเปอร์เซ็น

               “ฉันก็พานายมาดูห้องสัตว์ตามที่นายขอไงที่รัก” ดีนหัวเราะหยอก จากนั้นเขาก็โดนสันมือของแมคเคนซีตีเข้าที่ต้นแขนไปทีนึง

               “ถ้ามันยังไม่เสร็จฉันก็เห็นตั้งแต่เมื่อวานแล้วไหม?”

               “ฉันไม่รู้นี่ ก็แค่...” ดีนเดินผละออก เขาหยิบสมาร์ทโฟนออกมาเปิดเพลงรักในเพลย์ลิสต์ที่เซฟไว้เมื่อชาติเศษ ๆ อ้าแขนทั้งสองข้างออกมา “อยากเต้นรำจังหวะช้ากับแฟนในตอนที่ไม่เมา”


[เพลงประกอบ กด ► ฟังเพื่อเพิ่มอรรถรส]

               แมคเคนซียิ้มเขิน หวนนึกถึงงานปาร์ตี้ฉลองตอนที่กันค่ายจากยักษ์น้ำแข็งได้สำเร็จ ตอนนั้นดีนก็ขอให้พวกเขาเต้นรำกันแบบนี้ เพียงแต่ว่าวันนั้นดีนดื่มสาเกจากญี่ปุ่นไปเยอะจนทำให้เมาแอ๋แทบไม่ได้สติ

               คู่รักสวมกอดแนบแน่น วางมือไว้บนบ่าและโอวเอวของกันและกันไว้ จากนั้นก็เคลื่อนไหวไปตามบทเพลงจังหวะช้า


               “แมคซี่ ฉันรักนาย ฉันขอให้เราได้ฉลองคริสต์มาสแบบนี้ด้วยกันทุกปีได้ไหม?”

               “แน่นอนที่รัก ฉันก็รักนายดีน ไม่ว่าตอนนั้นนายอยู่ที่ไหน ฉันจะรีบบึ่งไปหานายในทันที”

               “ฉันรู้ว่านายต้องมาแน่”

               ไม่ว่าวันคืนจะผ่านไปอีกยาวนานแค่ไหน แต่ฉันสัญญา...

แจกของขวัญคริสต์มาสแก่ครอบครัวและแขกที่มาร่วมงาน
มอบ [ขนมขิงนำโชค] ให้ [ไทสัน] [เจโรม ปาร์ค ซึงยอน] และ [เอมีเลีย แอร์ฮาร์ต] (ความสัมพันธ์ +25)
โบนัสความสนิท +5 จากน้ำหอมยูนิเซ็กส์ (เป็นได้คนละ 30 ความสนิท)
มอบ [หมวกคาวบอย] ให้ [ซันซ์ มาเดิล เคานต์]
มอบ [ตุ๊กตายัดนุ่น] ให้ [รีชา แคมพ์เบลล์]
มอบ [ชุดเครื่องเขียน] ให้ [เชมัส แคตต์]
มอบ [ครีมบำรุงผิว] ให้ [ชิมะบุคุโระ ไอมิ]
มอบ [อุปกรณ์ยกน้ำหนัก] ให้ [ซิลเวอร์ ควินน์]
มอบ [อาหารเสริม
] ให้ [จูลี่ เดรค]
มอบ [คทาลวงใจจำลอง] ให้ [แมคเคนซี คลอดด์ ลินคอล์น] (@Mackenzie โอนของแล้ว)

ถึง @Ripley ถ้ามาร่วมงานเขียนโรลเพลย์เข้าร่วมได้เลยครับ มีของขวัญให้

แสดงความคิดเห็น

God
คุณได้รับความสัมพันธ์กับ [NPC-08] ไทสัน เพิ่มขึ้น 30 โพสต์ 2024-12-30 19:42
God
คุณได้รับความสัมพันธ์กับ [NPC-06] เอมีเลีย (แมรี่) แอร์ฮาร์ต เพิ่มขึ้น 5 โพสต์ 2024-12-30 19:42
God
คุณได้รับความสัมพันธ์กับ [NPC-03] เจโรม ปาร์ค ซึงยอน เพิ่มขึ้น 5 โพสต์ 2024-12-30 19:42
God
คุณได้รับ +15 เกียรติยศ โพสต์ 2024-12-30 19:16
God
คุณได้รับความสัมพันธ์กับ [NPC-03] เจโรม ปาร์ค ซึงยอน เพิ่มขึ้น 25 โพสต์ 2024-12-30 19:16
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
Midnight Styx
น้ำมันหอมกลิ่นสุริยะ
กางเกงเดินป่า
Anker PowerCore
หมวกคอรินเธียน
เข็มทิศมหาสมุทร
สื่อสารใต้น้ำ
เซ็นเชอร์น้ำ
เข็มกลัดโพไซดอน
ล็อคเก็ตรูปหัวใจ
มาลาแห่งอัสสัมชัญ
กุหลาบสีน้ำเงินทอง
โล่อัสพิสขัดเกลา
หนังสือรับรองไครอน
สร้อยข้อมืออัจฉริยะ
แจ๊กเก็ตยีนส์
แว่นตา
ตรีศูลน้อย
นาฬิกาสปอร์ต
ควบคุมน้ำ
ภูมิคุ้มกันพิษ
ภูมิคุ้มกันเปียก
ทักษะหอก
สายน้ำเยียวยา
สื่อสารกับสัตว์ทะเล&ม้า
รองเท้าเซฟตี้
หายใจใต้น้ำ
โรคสมาธิสั้น
เสื้อค่ายฮาล์ฟบลัด
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x2
x1
x1
x1
x2
x9
x5
x4
x7
x1
x4
x1
x3
x11
x6
x1
x1
x1
โพสต์ 2025-6-29 01:10:31 | ดูโพสต์ทั้งหมด



White Swan in The Ocean
24th June 2025 3 PM


   ว่ากันว่าการไม่หาเรื่องเข้าตัวที่ดีที่สุดคือการอยู่เฉย ๆ ซึ่งเธอน่าจะทำแบบนั้นซะริปลีย์

   บัดนี้ ณ สระว่ายน้ำแสนคุ้นเคยสุด ๆ เพราะว่ามันคือสระว่ายน้ำบ้านของเธอเอง เพื่อนร่วมค่ายที่ขอเรียนกับรุ่นพี่เจโรมนับดูแล้วก็มีทั้งหมดห้าคน รวมเธอเข้าไปเป็นคนที่หกพอดี ซึ่งจำนวนนั้นประกอบไปด้วย เลย์ลา เอลฟาวลีย์ เลย์ลินน์ เอลฟาวลีย์ สองพี่น้องบ้านเฮอร์มีส ชิดชนก (บูม) บ้านไดโอนีซุส คาเลบ อิเอียสัน บ้านอะพอลโล่ และ เชมัส แคตต์ บ้านแอมฟริไทรต์

   “ในวันนี้เราจะมาเรียนการว่ายน้ำพื้นฐานกัน”

   “ขั้นแรกเลยอย่างที่ได้อธิบายตอนก่อนจะตกลงเข้าเรียนกับฉันกันแล้วว่าเราต้องว่ายน้ำ เพราะฉะนั้นคงไม่มีใครกลัวน้ำหรอกใช่ไหม ? เรื่องการคุ้นเคยกับการเล่นน้ำวัยรุ่นอย่างเรา ๆ ก็คงจะโดดลาระว่ายน้ำกันมานักต่อนักแล้ว แต่ตอนนี้เราไม่ได้มาเล่นว่ายน้ำป๋อมแป๋ม คิดซะว่ามาเริ่มต้นการเป็นนักว่ายน้ำโอลิมปิดก็แล้วกัน”

   ในระหว่างที่กำลังยืนฟังเจโรมอธิบายนี้ ริปลีย์ก็ค่อย ๆ มัดผมขึ้นเป็นมวยเพื่อไม่ให้มันสยายไปกับสายน้ำเสียก่อน เธอตั้งใจฟังไหม…ก็ไม่ได้ตั้งใจมาก แต่อย่างน้อยมันก็พอเข้าหูอยู่ไม่มากก็น้อย เรื่องพวกนี้เธอคิดว่าค่อยใช้ร่างกายจดจำเอาก็คงจะรอดไปได้แน่

   “อย่างแรกคือการวอร์มอัพร่างกายหน่อย เตะขา 200 ครั้งปฏิบัติ!”

   ตู้ม!

   ได้ยินแค่คำว่าปฏิบัติก็มีคงกระโดดลงไปก่อนหน้าแล้ว ทำเอาธิดาโพไซดอนอย่างเธอตกใจอยู่พอควรเชียว ร่างเล็กค่อย ๆ นั่งลงกับขอบสระแล้วโยนตัวเองลงช้า ๆ แทนที่จะกระโดดตู้มต้ามเสี่ยงน้ำเข้าจมูกก็เถอะ

   ไม่สิ ไอเธอมันก็หายใจใต้น้ำได้อยู่แล้ว

   ในเมื่อคำสั่งของเมนเทอร์คือสิ่งที่ต้องทำตาม จะกังขาอิดออดไม่เตะเท้าแล้วจะมาเรียนด้วยไปทำไมใช่ไหมล่ะ ? ริปลีย์ที่พอจะเป็นงานเป็นการอยู่บ้างก็เกาะขอบสระยืดแขนสุดเริ่มเตะเท้าตามที่เขาสั่ง

   “ 195 196 197 198 199 200—!”

   การวอร์มอัพนี้ผ่านไปราว ๆ สามสิบนาทีได้ก็ได้ฤกษ์เริ่มการฝึกต่อไปแล้วมันคือการฝึกพื้นฐานอย่างท่ากรรเชียงค่ำ หรือ ท่าว่ายน้ำฟรีสไตล์ คราวนี้เจโรมเดินลงไปในสระเพื่อเริ่มสอนด้วยการสาธิตให้ดูประกอบการอธิบายเพิ่มเติม

   “อย่างแรก แขนต้องหมุนอย่างสง่างาม แขนของพวกเธอจะต้องยกขึ้นทีละข้าง เหยียดตรงไปข้างหน้า จากนั้นจ้วงน้ำผ่านใต้ตัว แล้วลากไปถึงต้นขา — แล้วหมุนขึ้นมาทำใหม่ สลับแขนซ้าย-ขวา เหมือนเจ้าเป็นใบพัดเรือเทพเจ้าซัน!” เขาเอ่ยพร้อมกับทำท่าประกอบ

   “ต่อไป เตะเท้า อย่ากระแทกน้ำแรงจนเหมือนจะสาดใส่ไซคลอปส์ —แค่เตะขาถี่ ๆ จากสะโพก ขาตรง ปลายเท้าชี้ เหมือนกำลังพุ่งตัวในกระแสน้ำ”

   “ตอนที่แขนข้างหนึ่งหมุนขึ้น — พวกเธอต้องหันหน้าไปด้านนั้น สูดหายใจเร็ว ๆ แล้วหันกลับ อย่าหายใจนานเกินไป มิเช่นนั้นน้ำจะเข้าปาก... หรือปลาเล็กจะเข้าปากแทน”

   “พอทำรวมกันจะได้แบบนี้”


   เอ่ยจบเจโรมก็ว่ายน้ำท่าที่ต้องการสอนจากริมสระไปอีกริมสระแล้วว่ายกลับมาอย่างสวยงาม ทุกคนปรบมือให้กับท่าว่ายน้ำที่สวยงามนี้ ทว่าต่อไปชะตากรรมของพวกเธอคือการลงไปเป็นปลาเกยตื้นในนั้นแทน

   “โอ้ ริปลีย์ อย่าโกงหายใจใต้น้ำเชียว”

   บ้าจริง เธอโดนดักทางจนได้

   “จำไว้ให้ดี —ถ้าพวกเธอว่ายด้วยจังหวะดี แขนกล้า ขากระชับ หายใจมั่น...ไม่ว่าจะอยู่ในมหาสมุทรแอตแลนติส หรือกำลังหนีจากอสุรกายเงือกสามหัว...พวกเธอจะรอด!”

   ราวกับพูดปลุกใจทหารทาญ แต่นี่มันก็แค่ฝึกว่ายน้ำไง ครั้นเมื่อสัญญาจากเจโรมได้ส่งออกมาทั้งหมดก็ค่อย ๆ ว่ายน้ำตามที่ได้ร่ำเรียนมา

   ริปลีย์ สวอนสันในวันนี้สุดท้ายก็แอบหายใจใต้น้ำอยู่ดี มันช่วยไม่ได้นี่นา ให้ตายสิ







แสดงความคิดเห็น

โพสต์ 10680 ไบต์และได้รับ 6 EXP!  โพสต์ 2025-6-29 01:10
โพสต์ 10,680 ไบต์และได้รับ +4 ความศรัทธา จาก ผลิตภัณฑ์กันแดด  โพสต์ 2025-6-29 01:10
โพสต์ 10,680 ไบต์และได้รับ +2 ความกล้า +2 ความศรัทธา จาก ชุดนักเรียนญี่ปุ่น  โพสต์ 2025-6-29 01:10
โพสต์ 10,680 ไบต์และได้รับ +2 ความกล้า +3 ความศรัทธา จาก สร้อยข้อมือถัก  โพสต์ 2025-6-29 01:10
โพสต์ 10,680 ไบต์และได้รับ +4 เกียรติยศ +4 ความกล้า จาก หมวกปีกกว้าง  โพสต์ 2025-6-29 01:10
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
เข็มทิศมหาสมุทร
ควบคุมน้ำ
เกมคอนโซลพกพา
Hydro X
เข็มกลัดทีมไพเพอร์
หินสมุทรเทพ(*)
แหวนดาราจรัส(D)
ฟองอากาศแห่งชีวิต
ภูมิคุ้มกันเปียก
สื่อสารกับสัตว์ทะเล&ม้า
ภูมิคุ้มกันพิษ
มีดสั้นที่ลับคมพิเศษ
สายน้ำเยียวยา
โรคดิสเล็กเซีย(กรีก)
หมวกเกราะ
เซ็นเชอร์น้ำ
รองเท้าเซฟตี้
แว่นกันแดด
ชุดเครื่องเพชร
เสื้อค่ายฮาล์ฟบลัด
เสื้อฮาวาย
น้ำหอมสตรี
หอกสตอร์มบริงเกอร์
ต่างหูเงิน
หายใจใต้น้ำ
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x10
x27
x3
x8
x1
x5
x1
x1
x10
x6
x2
x5
x5
x2
x2
x20
x89
x22
x1
x1
x2
x1
x21
x5
x2
x13
x5
x3
x5
x22
x4
x8
x5
x17
x5
x2
x1
x5
x1
x1
โพสต์ 2025-6-29 20:43:29 | ดูโพสต์ทั้งหมด



White Swan in The Ocean
25th June 2025 15 - 16 AM


   ไม่ได้ออกกำลังมาแรมปียอมรับเลยว่าแข้งขาอ่อนปวกเปียกอย่างกับอะไรดี

   ตามที่ได้ให้สัญญากับเจโรมไปว่าเธอจะเข้าเรียนทุกคาบนั่นหมายความว่าเมื่อวานนี้ที่ต้องไปกูลีกูจอนควานหาตารางคลาสของชาวค่ายก็พบว่าวันนี้มีแต่วิชาที่…เข้าไม่ได้สักอัน ดังนั้นแล้วเธอก็ได้ใช้เวลาไปกับการนอนแผ่ให้แขนขาคลายเมื่อยไปบ้างสักหน่อยก่อนจะคลานลากสังขารตัวเองมาที่สระว่ายน้ำของบ้านพักตัวเอง

   นี่ถือว่าเป็นสิ่งที่ได้เปรียบอย่างหนึ่งของโควต้าเด็กบ้านเดียวกันสินะ

   “ทักทายกันหน่อย นี่คลาสที่สองแล้วสินะ วันนี้เราจะให้ทุกคนฝึกว่ายน้ำจนร่างกายชิน แล้วก็เรามาเรียนท่ากรรเชียงที่ว่ายหงายหลัง”

   “แต่ก่อนอื่นต้องวอร์มร่างกายกันก่อน ไปตีขา 200 ครั้ง ปฏิบัติ !”


   ตู้ม !

   ภาพเดิมฉายซ้ำเมื่อได้ยินเสียงสัญญาณจากเจโรม เสียงกระโดดน้ำตูมตามก็ตามมา การวอร์มอัพร่างกายอย่างการเตะขา 200 ครั้งก็เริ่มต้นขึ้นเพื่อฝึกการเตะขาโดยใช้แรงจากสะโพก ไม่ใช่เข่า การเตะต้องเหยียดขาให้ตึง ทำเอานึกถึงการยืนของนักบัลเลต์ไปกลาย ๆ เรียกได้ว่าทักษะบัลเลต์ที่ร่ำเรียนมาตลอดหลายปีในอคาเดมีและการออกทัวร์ทั่วโลกทำให้การฝึกเรียนว่ายน้ำของเธอไม่จบลงที่ใต้สระน้ำแทน

   ต่อจากการวอร์มอัพทั้งเตะเท้าจนครบ การฝึกลอยตัวทั้งหงายและคว่ำ ก็มาสู่การเรียนท่าใหม่อย่างท่ากรรเชียง

   “เริ่มต้นด้วยการ นอนหงาย บนผิวน้ำ — อย่าเกร็งศีรษะต้องแช่น้ำจนหูเปียก แต่หน้าเงยขึ้นมองฟ้า อย่ากลัวว่าน้ำจะพาพวกเธอลอยหายไปไหน มันไม่ได้จมง่าย ๆ หรอก… ถ้าไม่กินข้าวเที่ยงมาจนแน่นน่ะนะ”

   “ขาจะต้อง เตะจากสะโพก ไม่ใช่เข่า เตะเบา ๆ ถี่ ๆ เหมือนหางของฮิปโปแคมป์ที่กำลังซอกแซกในคลื่น ต่อให้เราฟาดแรง ๆ มันก็แค่เสียงดัง แขนซ้าย-แขนขวา ต้อง หมุนสลับกันแบบต่อเนื่อง มือหนึ่งพุ่งขึ้นเหนือหัว — กวาดน้ำลง — ผลักไปจนถึงต้นขา อีกมือเตรียมหมุนขึ้นต่อ แบบสลับกันไปอย่ากระแทกน้ำแรงเกิน!”

   “และแน่นอนว่า ข่าวดีคือ ‘หน้าของพวกเธอโผล่น้ำตลอด’! อยากหายใจเมื่อไหร่ก็หายใจได้ — แต่อย่าหอบแรงจนลมพัดเพื่อนข้าง ๆ กระเด็นล่ะ”


   การฝึกว่ายน้ำท่ากรรเชียงก็ดำเนินขึ้นโดยที่เจโรมให้แต่ละคนลงว่ายน้ำต่อหน้าเขาคนละสิบนาทีได้ เมื่อถึงคิวของริปลีย์ก็ลงสระอีกครั้งเพื่อเริ่มลอยตัวเหนือน้ำก่อน ถ้าแม้ว่าจะรู้ว่าหายใจใต้น้ำได้ก็เถอะ แต่พอมานอนให้น้ำปริ่ม ๆ หูแบบนี้ก็แอบเกร็งไม่ใช่เล่น ๆ

   “ไม่ต้องเกร็งริปลีย์”

   หญิงสาวเจ้าของชื่อค่อย ๆ ปล่อยตัวไปตามสบาย เริ่มตีขาตวัดแขนโดยมีแขนของเจโรมรองที่แผ่นหลังบางตลอดจนมั่นใจว่าลอยตัวได้ก็ค่อย ๆ เนียนปล่อยออกมา

   “เก่งมากริปลีย์ ขึ้นไปพักก่อน คนต่อไปได้ !”

   คลาสเรียนวันนี้ดำเนินไปเรื่อย ๆ จนจบคลาส ในช่วงเวลาที่ควรจะมีแสงสนธยาสาดทอสีส้มไปทั่วตัวกลับเป็นแค่แสงอาทิตย์เที่ยงวันโง่ ๆ จนแอบร้อนใช่เล่น ริปลีย์นั่งเตะขาอยู่ริมสระยังคงไม่ลุกขึ้นไปไหนเพราะยังไงนี่ก็บ้านพักของเธออยู่แล้ว เจโรมที่เห็นแบบนี้ก็เดินมานั่งด้วยข้าง ๆ

   “สักหน่อยไหม ?”

   เขาไม่ทันจะเอ่ยอะไรออกมาก็มีเสียงของคนที่นั่งเตะเท้าพูดขึ้นพร้อมยื่นซูฟลากีหนึ่งไม้ให้แก่รุ่นพี่ของเธอ

   “รู้ได้ไงว่าเป็นฉัน ?”

   “น้ำในสระกระซิบมั้ง”

   “ภาพสะท้อนสินะ สระนี่มันเค็มทิพย์ ไม่ได้เป็นน้ำทะเลธรรมชาติหรอก”

   “รู้น่า”

   เสียงหวานเอ่ยพร้อมกับเตะเท้าต่อไป ในมือเล็กมีซูฟลากีอีกไม้ถืออยู่ก็เล็มกินทีละน้อย หากถามเธอว่าเธออยากเห็นอะไรที่สุดในตอนนี้ก็คงจะเป็นแสงอาทิตย์อัสดงล่ะมั้ง ? เธอมาจากโลกที่มีกลางวัน กลางคืน ทุกคนล้วนคิดถึงกลางคืน การที่เธอตื่นมาเจอแสงแดดแยงตาจนแทบบอดเนี่ยไม่ใช่อะไรที่ดีเท่าไหร่นัก สภาพร่างกายรวนไปหมด เมลาโทนินที่คอยหลั่งในเวลากลางคืนกำลังร่ำร้องและดิ้นพล่าน ถ้าซูมใบหน้าดูดี ๆ อาจจะเห็นว่าใบหน้าของริปลีย์เริ่มทีแพนด้าใต้ตาเพราะอดหลับอดนอนก็เป็นได้

   “ไม่ค่อยได้ยินเสียงเขาเลยแฮะ”

   “เสียงใครหรอ”

   “เสียงคนที่กระซิบมาตามคลื่นทะเล”

   แน่นอนว่าจะเป็นเสียงของใครได้นอกจากเสียงของโพไซดอน ตอนนี้สำหรับเธอที่หลับเป้นตายมานานตื่นมาก็ไม่ได้ยิน ไม่รู้สึกของคนที่ได้ชื่อว่าเธอพ่อของเธออีกต่อไปแล้ว

   “นี่เรียกว่าไข่แล้วทิ้งได้ไหม ?”

   “นี่เธอกำลังพูดเหมือนเทพเป็นชายแท้คนหนึ่งเลยนะ”

   “ก็ชายแท้นี่ ดูสิ พ่อทำให้ฉันมีพี่ชายน้องสาวตั้งหลายคนแหนะ ว้าว อบอุ่นสุด ๆ”

   การกล่าวถึงอย่างประชดประชันของริปลีย์ทำเอาเจโรมหัวเราะออกมาอย่างอารมณ์ดี เรื่องแบบนี้เด็ก ๆ ที่เป็นสายเลือกครึ่งเทพคงจะคิดแบบนี้กันหมดนั่นแหละมั้ง รู้ตัวอีกทีก็มีพ่อหรือแม่เป็นเทพ แล้วก็ได้มีพี่น้องต่างพ่อหรือแม่อีกมากมายกองอยู่รวมกันในนี้

   มือเล็กวางไม้ซูฟลากีอันว่างเปล่าลงกับพื้นข้างตัวก่อนจะเอื้อมมือลงไปแตะน้ำ ต่อให้รู้ตัวดีว่ามันคงจะทำอะไรไม่ได้ แต่เธอก็แค่อยากทำก็เท่านั้น

   “ถึงจะบอกว่าชายแท้ก็เถอะ พ่อก็คือพ่อ แม้ว่าตลอดชีวิตไม่เคยจะมีพ่อกับเขาหรอก แต่พอได้มีแล้ว— มันก็รู้สึกอยากคิดถึงเขาในฐานะลูกคนนึงล่ะมั้ง”

   ทั้งสองนั่งระลึกถึงเทพแห่งมหาสมุทรอยู่สักพักก่อนที่จะแยกย้ายไปพักผ่อนเสียที


ส่ง ซูฟลากี ให้ เจโรม

@God







แสดงความคิดเห็น

God
(เรเชลเดินแจกใบปลิวสวนสนุกแดร์ให้ชาวค่ายที่อยากพักผ่อน ผ่อนคลายมาจนถึงกระท่อมหมายเลข 8)  โพสต์ 2025-6-29 20:59
God
คุณได้รับความสัมพันธ์กับ [NPC-03] เจโรม ปาร์ค ซึงยอน เพิ่มขึ้น 10 โพสต์ 2025-6-29 20:56
God
(ครั้งตอ่ไปอย่าลืมแนบ+ความสนิทสนมตามคู่มือด้วยนะ-----)  โพสต์ 2025-6-29 20:56
โพสต์ 14850 ไบต์และได้รับ 8 EXP! [VIP]  โพสต์ 2025-6-29 20:43
โพสต์ 14,850 ไบต์และได้รับ +2 EXP [ถูกบล็อค] เกียรติยศ +2 ความกล้า จาก เสื้อกันหนาวมีฮู้ด  โพสต์ 2025-6-29 20:43
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
เข็มทิศมหาสมุทร
ควบคุมน้ำ
เกมคอนโซลพกพา
Hydro X
เข็มกลัดทีมไพเพอร์
หินสมุทรเทพ(*)
แหวนดาราจรัส(D)
ฟองอากาศแห่งชีวิต
ภูมิคุ้มกันเปียก
สื่อสารกับสัตว์ทะเล&ม้า
ภูมิคุ้มกันพิษ
มีดสั้นที่ลับคมพิเศษ
สายน้ำเยียวยา
โรคดิสเล็กเซีย(กรีก)
หมวกเกราะ
เซ็นเชอร์น้ำ
รองเท้าเซฟตี้
แว่นกันแดด
ชุดเครื่องเพชร
เสื้อค่ายฮาล์ฟบลัด
เสื้อฮาวาย
น้ำหอมสตรี
หอกสตอร์มบริงเกอร์
ต่างหูเงิน
หายใจใต้น้ำ
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x10
x27
x3
x8
x1
x5
x1
x1
x10
x6
x2
x5
x5
x2
x2
x20
x89
x22
x1
x1
x2
x1
x21
x5
x2
x13
x5
x3
x5
x22
x4
x8
x5
x17
x5
x2
x1
x5
x1
x1
โพสต์ เมื่อวานซืน 22:55 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Dean เมื่อ 2026-2-12 00:54

391
สัตว์เลี้ยงวุ่นวายกับเจ้านายจิบชา

               (MON) 19/01/2026 เวลา 14.56 น.

               เป็นอีกหนึ่งวันที่ปล่อยให้ตัวเองเฉื่อยแฉะ ไม่มีคาบเรียนที่สนใจในวันนี้ ไม่มีภารกิจพิเศษหรืองานให้ทำ ดีนเลยใช้เวลาว่างในการจิบชานมไข่มุกหวานสองร้อยเปอร์เซ็นต์ ทอดสายตามองสระว่ายน้ำบ้านโพไซดอนที่แห้งเหือดด้วยสายตาเหม่อลอย

               ซู้ดดดดด (เสียงดูดชา)

               ก่อนหน้านี้สักหนึ่งอาทิตย์ จู่ ๆ น้ำในแหล่งน้ำทั่วโลกก็กลายเป็นสีเขียวดูสกปรกไปหมด ไม่ว่าจะเปลี่ยนน้ำในสระ ทำความสะอาดไปมากเท่าไร มันก็กลับมาเน่าเละเหมือนเดิม เขาจึงแก้ปัญหาเฉพาะหน้าโดยการถ่ายน้ำออกทั้งหมดให้มันรู้แล้วรู้รอดไปเลยดีกว่า

               ตอนแรกดีนคิดว่าอาจเป็นแพลงตอนในน้ำที่มากเกินไปทำปฏิกิริยากับแสงแดดจัด หรือมีปริมาณไนโตรเจนและฟอสฟอรัสสูงผิดปกติไปตามหลักวิทยาศาสตร์ แต่เมื่อวิเคราะห์แล้วทุกสิ่งอย่างดูจะไม่สมเหตุสมผลเอาเสียเลย ปริมาณสารอาหารในสระว่ายน้ำไม่ได้มีมากเกินไปเพราะว่าที่นี่ไม่ใช่บ่อเลี้ยงปลา (แม้จะมีกัปปะของรีชาอาศัยอยู่บริเวณนี้ก็ตาม) อีกทั้งสภาพอากาศของนิวยอร์กขมุกขมัว ไอความหนาวเย็นและเมฆครึ้มไม่เคยหมดไปแม้พายุหิมะได้จากไปแล้ว แสงแดดจึงไม่สามารถทำปฏิกิริยากับสารประกอบภายในสระได้อย่างแน่นอน

               ดังนั้นสิ่งเดียวที่พอจะนึกออกนั่นคือ ‘โลกถูกใครสักคนทำให้โกลาหลอีกแล้ว!’ แต่ไม่รู้จะเกิดขึ้นจากตัวร้ายในภารกิจไหน เพราะตอนนี้มีคนออกไปทำภารกิจนอกค่ายมากมายเหลือเกิน ทั้งเดม่อนที่ต้องออกเดินทางไปทำภารกิจเกี่ยวกับแหวนของเธซีอุส (และอาจมีคธูลฮูมาเอี่ยว) หรือของเอียนที่ต้องไปเกาะปีศาจกับรุ่นพี่ไพเพอร์ ซึ่งล้วนแต่เกี่ยวข้องกับทะเลทั้งนั้น

               “อุก!”

               จู่ ๆ ‘คาระคาระวารุ’ กัปปะของรีชาก็ล้มลงแล้วกลิ้งขลุกลงไปอยู่ก้นสระว่ายน้ำที่แห้งเหือด ดีนอุทานร้อง “เฮ้ย!!” ออกมาในทันทีแล้วรีบกระโดดลงไปดูอาการของกัปปะตนนั่น จานบนหัวของมันแห้งสนิทไม่มีน้ำเลยสักหยด ร่างกายของอสุรกายน้ำสีเขียวค่อย ๆ แห้งฟีบเหมือนลอร์ดโวลเดมอร์ในหนังแฮรี่ พ็อตเตอร์ กับ ถ้วยอัคนี แล้วเขาต้องช่วยมันยังไงล่ะเนี่ย!

               “ดะ.. ดีนโดโนะ ขะ..ข้าน้อยขอนามุขอรับปุ”

               “นามุ.. นายหมายถึงน้ำงั้นเหรอ!?”

               เป็นไปได้ว่าอสุรกายจะขาดน้ำอย่างหนักจนแห้งตาย ดีนอุ้มร่างที่หดเล็กลงเป็นเต่าตากแห้งไว้ในอ้อมอก ก่อนจะปีนขึ้นสระว่ายน้ำวิ่งไปเอาน้ำดื่มในตู้เย็นมาเทราดกัปปะ คืนชีวิตให้มันอีกครั้ง เมื่อจานบนหัวของคาระคาระวารุเต็มไปด้วยน้ำอีก เนื้อตัวแห้งซีดก็กลับมาชุ่มฉ่ำเต่งตึงเหมือนเคย คาระคาระวารุแทบจะก้มลงคำนับดีนผู้มีพระคุณช่วยเหลือชีวิตมันเอาไว้

               “ข้าน้อยขบปุคุงขอรับปุ”

               “ไม่ต้องก้มน่า เดี๋ยวน้ำก็หกจนตัวเหี่ยวอีกหรอก”

               เริ่มแรกเดิมทีอสุรกายจากแดนอาทิตย์อุทัยเป็นกัปปะปกป้องบ่อน้ำในศาลเจ้าซึกิโยมิโนะมิยะ ของเทพีซึคุโยมิ โนะ มิโคโตะ ซึ่งเป็นเทพีแห่งดวงจันทร์ของชาวญี่ปุ่น ทว่าคลาร่าธิดาแห่งอะธีน่าได้ประลองปัญญากับมันจนชนะ แล้วได้อสุรกายตนนี้ติดตามรับใช้ แต่ไปทำอีท่าไหนก็ไม่รู้ให้จานบนหัวของเจ้ากัปปะเหือดแห้งหมด ซึ่งคนที่เติมน้ำช่วยชีวิตมันคือ รีชา แคมพ์เบลล์ จากนั้นกัปปะก็เปลี่ยนเจ้านายผู้ติดตาม ซึ่งคลาร่าก็ไม่ได้ว่าอะไรเพราะว่าเธอเองก็ไม่คิดจะเลี้ยงสัตว์อยู่แล้ว ตอนแรกคาระคาระวารุ (ไม่ใช่ชื่อจริงแต่ชาวอเมริกันออกเสียงได้แค่นี้) พูดได้แค่ภาษาญี่ปุ่น แต่หลังจากที่มันหยิบเอาหนังสือเรียนวิชาภาษาอังกฤษระดับเกรดเจ็ดของน้องสาวมาอ่าน มันก็สามารถเรียนรู้ภาษาอังกฤษได้อย่างรวดเร็ว เหลือแค่เพียงสำเนียงติดลิ้นแบบชาวตะวันออกที่ยังปรับได้ไม่สนิท

               เมื่อกี้จานบนหัวของกัปปะเพิ่งแห้งไปและคนที่เติมน้ำลงไปใหม่คือดีน แบบนี้ก็เท่ากับว่าชายหนุ่มกลายเป็นเจ้านายคนใหม่ของมันแล้วสินะ

               ‘จะบอกน้องยังไงดีล่ะทีนี้’

               เขาเหลือบมองไปยังดวงตาสีดำสนิทของคาระคาระวารุที่ส่งสายตาเทิดทูนบูชามาให้ ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าบัดนี้มันได้เปลี่ยนเจ้านายใหม่เป็นที่เรียบร้อยแล้ว

               “ดีนโดโนะ ต่อจากนี้ไป ทั่นคือนัยทั่นคงใหม่ของข้าน้อย”

               นั่นไงล่ะ ว่าแล้วเชียว… แต่เอาเข้าจริงไม่ว่าอสุรกายในบ้านจะเป็นของใครพวกมันก็ถูกเลี้ยงรวมกันหมด (ยกเว้นออมเล็ตและวูล์ฟเฟียที่อยู่ด้วยกันไม่ได้ เพราะไข่เหลืองจะจับไข่ผำกินเป็นอาหารน่ะสิ!) และทุกคนในบ้านให้ความรักแก่พวกมันมากพอ ๆ กัน ควรเรียกว่าสัตว์เลี้ยงของครอบครัวอาจจะถูกกว่าของใครคนใดคนหนึ่ง

               “ถึงฉันจะเป็นนายท่านคนใหม่ของนาย แต่ก็อย่าลืมรีชซะล่ะ” ฝ่ามือหนาวางบนไหล่เล็ก ๆ ของคาระคาระวารุก่อนจะตบลงเบา ๆ “อ้อ อย่างนึง จะให้ฉันเป็นเจ้านาย นายคงพร้อมที่จะถูกเรียกว่า ‘ไข่เต่า’ แล้วใช่ไหม? แบบว่าชื่อเดิมเรียกยากเกิ้น พูดทีไรลิ้นพันกันทุกที”

               คาระคาระวารุเอียงศีรษะเล็กน้อยอย่างไม่เข้าใจว่าทำไมพวกเดมิก็อดต่างแดนถึงชอบเปลี่ยนชื่อให้มันนัก เดิมทีนามกัปปะคือ ‘คาวะคุระมารุ’ ต่างหาก แต่รีชาก็เรียกมันว่าคาระคาระวารุ แล้วไหนจะถูกนายท่านคนใหม่ตั้งชื่อให้ใหม่ว่า ‘ไข่เต่า’ อีก แต่ด้วยสายเลือดบูชิโดแล้ว นายท่านสั่งให้ทำอะไร หรืออยากให้มันเป็นอะไรก็ต้องเป็นตามนั้นไม่บิดพริ้วโดยเด็ดขาด

               “ข้าน้อยไม่มีทังลืมคุงหนูรีชุอย่างแน่นองขอรับปุ รวมถุงทั่นหญิงคารุระที่พาข้าน้อยมาที่นี่ด้วยขอรับปุ จากนี้นามุของข้าคือ ไข่เถ่า ตามที่นายทั่นบังชาขอรับปุ”

               “ดีมาก ทำความเข้าใจไวดี ถึงสำเนียงนายจะฟังยากไปหน่อย แต่แบบนี้ก็โอเค ฉันชอบ” ดีนยิ้มกว้างก่อนจะออกคำสั่งใหม่ให้แก่มัน “เอางี้นะไข่เต่า ตอนนี้สระว่ายน้ำบ้านเราน่าจะไม่มีน้ำไปอีกนาน ถ้านายอยากใช้น้ำหรือแช่น้ำล่ะก็ ใช้อ่างอาบน้ำของห้องน้ำชายแช่ตัวได้เลยเพราะยังไงก็ไม่มีคนอยู่บ้านอยู่แล้วน่ะ ฉันอนุญาต”

               ถึงแม้ว่าจะมีสายเลือดโพไซดอนเพศชายยืนหัวโด่ตรงนี้อยู่ตั้งคนนึง แต่ดีนไปอยู่อาศัยที่กระท่อมยี่สิบเป็นหลักอยู่ดี

               “ขอบปุพุระคุงดีนโดโนะมั่กขอรับปุ”

               “ดูแลตัวเองด้วยล่ะไข่เต่า ฉันนั่งเล่นที่บ้านอีกแป๊บเดียว เดี๋ยวก็กลับแล้วล่ะ”

               ดีนกล่าว จากนั้นเขาก็ปล่อยให้กัปปะได้ไปทำในสิ่งที่มันอยากทำได้โดยอิสระ ส่วนตัวเองเปลี่ยนที่นั่งเล่นมาเป็นโซฟายาวในโถงรับแขกของบ้าน ชายหนุ่มหยิบสมาร์ทโฟนเดดาลัสเครื่องใหม่ขึ้นมาไถดูข่าวคราวเสียหน่อย

               “สวัสดีค่ะ สำนักข่าวบีบีซีรายงานด่วนจากสหรัฐอเมริกา กับเหตุการณ์ความไม่สงบที่สั่นคลอนความมั่นคงและสร้างความตื่นตระหนกไปทั่วรัฐเพนซิลเวเนีย เมื่อทางหลวงสายหลัก ไอ-แปดศูนย์ กลายเป็นสมรภูมิของกลุ่มบุคคลปริศนาที่ก่อเหตุโจมตีประชาชนอย่างอุกอาจ และมีพฤติกรรมที่ยากจะหาคำอธิบายทางวิทยาศาสตร์ได้”

               ในขณะที่นักข่าวสาวกำลังรายงาน ภาพในหน้าจอสมาร์ทโฟนมิดไนท์สติกซ์ก็ฉายภาพกลุ่มคนยุคหินกำลังทุบรถ นอกจากนั้นยังมีบุคคลที่น่าสงสัยอีกสองคนที่ใส่ชุดปิดบังใบหน้ามิดชิด

               “อะไรวะเนี่ย คราวนี้กาลเวลาถุยครอบครัวฟลินท์สโตนออกมาเหรอ!?!”

               ชายหนุ่มดูข่าวนี้ไปพร้อมกับทำคิ้วขมวด จากนั้นเลื่อนขึ้นไปจนเห็นวันที่ตรงกับวันคริสต์มาส แสดงว่านี่คือข่าวเก่าที่เกิดขึ้นก่อนมิติเวลาจะคืนอีธานและจูลี่กลับมา ในคอมเมนต์ด้านล่างผู้คนต่างแสดงความคิดเห็นกันไปต่าง ๆ นานา

               @หิวแสงยามดึก・25 วันที่แล้ว
               เดี๋ยวนี้ BBC ตกต่ำถึงขนาดเอาภาพ AI มาทำข่าวแล้วเหรอ กรองนิดนึง

               @The_Global_Observer・25 วันที่แล้ว
               พวกลัทธิก่อความวุ่นวายในคืนคริสต์มาสหรือเปล่า แต่ทำไมต้องแต่งตัวแบบมนุษย์หิน ลองมาวิเคราะห์กันครับ

               @Just_Ethan・25 วันที่แล้ว
               คนบ้าหลุดออกจากโรงพยาบาลพร้อมกันโดยมิได้นัดหมาย

               @ฟ้ารักพ่อ・25 วันที่แล้ว
               ลุงข้างบ้านฉันอยู่ในเหตุการณ์ เขาบอกว่าเป็นเรื่องจริง

               @Midnight_Rider_01・25 วันที่แล้ว
               ถ่ายหนังหรือเปล่า? หรือพวกทำคอนเทนต์ลงติ๊กต่อก?

               @Lunar_Eclipse_99・25 วันที่แล้ว
               พวกผู้อพยพสินะ น่ารังเกียจจริง ๆ

               และอื่น ๆ อีกมากมาย แต่เมื่อถามความเห็นจากเดมิก็อดที่รู้ว่าตอนนี้กระแสเวลากำลังปั่นป่วน บอกได้เลยว่า… ก็ต้องโพสต์ปั่นสักหนึ่งข้อความสิครับ

               @Dean-ea-Neal・1 วินาทีที่แล้ว
               ทุกคนต้องระวังนะ รอยแยกแห่งมิติกำลังเปิด กาลเวลาปั่นป่วน โครนอสกำลังจะบุกโลกกกกก 😱😱😱

               เอาให้พอหอมปากหอมคอ… พอคนจากพี่น้องร่วมค่ายกลับมาได้อย่างปลอดภัยแล้วเขาก็ไม่ได้สนใจวิกฤตนั้นอีกเพราะคิดว่าภารกิจปราบโครนอสน่าจะจบไปแล้ว จากนั้นดีนก็เลื่อนดูข่าวอื่น ๆ รวมถึงอัปเดทข่าวสารวงการลูกเทพอีกต่อหนึ่ง

               “สายเลือดแห่งแอรีสผงาด! ห้าพี่น้องฝ่าพายุหิมะ ล้างบางอิธากาเยือกแข็ง พิสูจน์ความโหดต่อหน้าเทพสงคราม! อื้ม” ดีนอ่านหัวข้อข่าวออกเสียงเหมือนกับนักพากย์ตัวอย่างภาพยนตร์ “นี่หรือเปล่านะ สาเหตุของพายุหิมะที่ถล่มนิวยอร์ก”

               ทว่าเมื่อเห็นวันที่ของภารกิจก็ต้องเปลี่ยนความคิดเสียใหม่เพราะเป็นคนละช่วงเวลาแม้จะใกล้เคียงกันก็ตาม แสดงว่าพายุหิมะที่ถล่มนิวยอร์กเมื่อสิ้นปีเป็นภัยธรรมชาติไม่ได้เกี่ยวกับการเล่นแผลง ๆ ของทวยเทพตัวร้าย โล่งอกไปที… ซะเมื่อไรล่ะ หลังจากนั้นดีนจึงอ่านข่าวนี้โดยไม่คาดหวังถึงความเชื่อมโยง ซึ่งถ้าไม่อ่านข่าวก็คงไม่รู้เลยว่ามีเดมิก็อดกลุ่มหนึ่งต้องออกไปทำภารกิจสุดแสนอันตราย แถมภาพกิจที่ว่ายังเป็นบททดสอบจากเทพเจ้าซาดิสม์ที่เลี้ยงลูกด้วยลำแข้งอย่างแอรีสอีก เมื่อไรที่เทพเจ้าผู้บ้าคลั่งองค์นั้นจะเลิกนำความเดือดร้อนมาสู่ลูกหลานได้สักทีก็ไม่ทราบ

               “อ่านข่าวนี้ต่อดีกว่า… ว้าว! ด่วน คู่หูพี่เลี้ยงเด็กตะลุยกรุงโซล! สวมรอยผู้ช่วยนักเขียนมังฮวา จับพิรุธบ้านเล็กท่านพ่อซุส! คุณอาเอาอีกแล้วสินะ”

               ดีนยิ้มเจื่อนเพราะเมื่อมหาเทพสูงสุดมีบ้านเล็กบ้านน้อยทีไร มักจะมีคนซวยโดยที่ไม่รู้ตัวทุกที ชายหนุ่มคาดเดาตอนจบของข่าวนี้ว่าคือข่าวฆาตกร แต่ผิดคาด เพราะเทพเจ้าสายฟ้าไม่ใช่ซุสแต่เป็น ‘ธอร์’ เทพสายฟ้าแห่งนอร์ส เนี่ยสิ... ไม่สนุกเลย

               “เฮอร์มีสพาดหัวข่าวคลิกเบ็ตมาก ไร้จรรยาบรรณสื่อได้เสมอต้นเสมอปลายจริง ๆ”

               หรือบางทีเทพแห่งข่าวสารอาจจะยังไม่เข็ดจากตอนที่รุ่นพี่แอนนาเบ็ธ เชสฟ้องร้องโทษฐานหมิ่นประมาททำให้เสื่อมเสียชื่อเสียง

               “ข่าวต่อไปเลยเถอะ… น่ารักไม่ไหว! ‘โมบายเปลือกหอย’ ฝีมือสายใยแห่งท้องทะเลที่ไร้พรมแดน เปลี่ยนวิหารสุดหลอนให้กลายเป็นจุดเช็กอินสุดชิค อุ๊! นี่มันข่าวฉันตอนไปเที่ยวนิวโรมนี่นา”

               ดีนไม่คิดว่าเรื่องนี้จะเป็นข่าวได้เพราะว่ามันช่างเป็นเรื่องเล็กน้อยเหลือเกินกับการที่ลูกเทพจะทำอะไรแก่ผู้ให้กำเนิดของตนเอง แต่ในเมื่อถูกนำมาลงข่าวแสดงว่าผู้คนให้ความสนใจ อาจเพราะก่อนหน้านี้วิหารเนปจูนมีสภาพเป็นศาลร้างวิญญาณหลอนจนชวนเข้าใจผิดว่าเป็นห้องเก็บของหรือไม่ก็ส้วมสาธารณะในยุคกลาง จนเมื่อถูกแปลงโฉมเสียใหม่จนใสกิ๊กปรับภาพลักษณ์ของเทพเนปจูนให้เข้าถึงง่ายและเชิญชวนให้คนมาแวะบูชา จนกลายเป็นอีกหนึ่งศาลเจ้าแนะนำดึงดูดนักท่องเที่ยวก็ได้มั้ง ในฐานะบุตรแห่งโพไซดอนและมีชื่อปรากฏอยู่ในข่าวนี้ด้วย หวังว่าเทวสถานเนปจูนจะอยู่ในสภาพสวยงามไปตลอดไม่กลับมารกร้างอีกครั้ง

               ข่าวต่อไป…
               
               “ด่วน! สภาเซเนทลุกเป็นไฟ! ‘เทพอิออน’ ปรากฏกายกลางที่ประชุม เตือนภัยคืบคลาน... โครนอสกำลังจะกลับมา! ……กลับมาเป็นเรื่องเดือดอีกแล้วแฮะ”

               เขาเห็นภาพตัวเองรีบลุกจากโซฟาแล้ววิ่งหน้าตั้งไปหาแมคเคนซีพร้อมกับยื่นข่าวนี้ไปให้คนรักดูแน่ ๆ หากรับรู้ข่าวนี้ก่อนที่จูลี่และอีธานจะกลับมา แต่เมื่อทุกอย่างคลี่คลายชายหนุ่มจึงยังสามารถรับข่าวสารได้อย่างใจเย็น

               ‘แปลว่านี่คือภารกิจที่กำลังมีคนทำอยู่’

               อย่างน้อยเขาก็รู้ว่าคนที่แก้ปัญหานี้คือ ‘โมนีก้า เอ็ม. บลอสซัม’ เด็กสาวคนดังจากค่ายจูปิเตอร์ที่เคยคอมเมนต์ตอบเน็คทาร์กันในบางครั้ง

               “แต่ไม่ระบุวันที่กลับแฮะ หรือว่าภารกิจนี้ยังไม่จบ?”

               ถึงจะแปลกไปเสียหน่อยที่ตัวประกันถูกปลดปล่อยกลับมาก่อนภารกิจจะสิ้นสุด หรือเป็นไปได้อีกทางหนึ่งก็คือ เทพเฮอร์มีสลงข่าวช้า…

               นิ้วหัวแม่มือของดีนไถหน้าจอข่าวขึ้นไปอีกเรื่อย ๆ “วินาศกรรมห้องนั่งเล่น! เอโลอีส เพจ ที่ปรึกษาบ้านหมายเลขเก้าช็อก เจอเพลิงกรีกถล่มบ้านฝีมือเด็กแอรีส ก่อนถูกเรียกพบที่ป่าต้องห้ามไป 'รับรางวัล' ปริศนา เอ่อ… บ้านเฮเฟตัสพังอีกแล้วสินะ” ไม่รู้ว่าด้วยเคราะห์กรรมอันใดถึงทำให้เกิดอุบัติเหตุกับกระท่อมหมายเลขเก้าบ่อยครั้ง ส่วนหนึ่งอาจเพราะบ้านหลังนี้เก็บอุปกรณ์การผลิตมากไปด้วยมั้งจึงกลายเป็นเชื้อเพลิงอย่างดี บางทีจะต้องสังคายนาบ้านครั้งใหญ่

               แล้วก็ต่อด้วยข่าวของเด็กบ้านเฮเฟตัสอีกข่าวทันที

               “จากโพสต์เดียวสู่สมรภูมิจริง! 'เอโลอิส' ทรุดกลางโคลนดูด 'แคลรีส' เปลี่ยนรางวัลเป็นคอร์สนรก สั่งสอนรุ่นน้องปากแจ๋ว!... ซวยซ้ำซวยซ้อนจริง ๆ เลยแฮะ พวกแอรีสรวมหัวกันกลั่นแกล้งแน่ ๆ”

               บางทีเขาก็ควรต้องระวังไว้ด้วยเพราะตนยิ่งถูกเด็กแอรีสเพ่งเล็งได้ง่ายอีก…

               “แล้วก็ข่าวนี้ที่คุณเดดาลัสบอกตอนไปซื้อมือถือ…. นวัตกรรมเขย่าวงการ! เดดาลัส ‘มิดไนท์สติกซ์’ เอดิชั่น สมาร์ทโฟนที่เทพยังดักฟังไม่ได้! พร้อมฟีเจอร์ ‘คู่รัก’ ที่คนมีกิ๊กต้องผวา! ขนาดนั้นเลย…” ดีนหัวเราะ แต่มันก็จริงแหล่ะ หน้าจอแสดงตำแหน่งคู่รักตลอดเวลา ถ้าเป็นคนโลกส่วนตัวสูงคงไม่รู้สึกดีนักกับฟังก์ชั่นนี้ ดีที่แมคเคนซีโอเคกับมัน แม้อีกฝ่ายจะชอบเก็บตัวก็เถอะถึงกระนั่นก็ยังยกเว้นกับแฟน ไม่แน่อีกฝ่ายอาจจะกำลังจ้องจุดสีทองของเขาบนหน้าจอสมาร์ทโฟนของตัวเองก็ได้

               “ปิดตำนาน สี่ร้อยห้าสิบแปดวันที่โลกไร้ค่ำคืน! มหากาพย์กู้โลกจาก อีเทอร์นัล ซันไชน์ สู่ แบล็กซัน บทสรุปการทวงคืนความมืดมิดที่สาบสูญ! ข่าวนี้เพิ่งมาลงวันที่สิบเอ็ดเองเหรอ เฮอร์มีสนี่ลงข่าวช้าแฮะ หรือว่าตอนนั้นบ้านกำลังแตกเพราะข่าวเทพสายฟ้ากันนะ”

               ก็ไม่อยากจะคิดว่าตอนนั้นโอลิมปัสจะสั่นคลอนแค่ไหนเมื่อแม่ใหญ่อย่างเทพีเฮร่าออกโรง เทพเฮอร์มีสก็เลยดองข่าวนานจนมาโพสต์ในอีกสิบวันให้หลัง

               “เจาะลึกภัยเงียบ เมื่อรัตติกาลคืนกลับ แต่ ‘ความบ้าคลั่ง’ เริ่มขยับในเงามืด! เสียงกระซิบจากคธูลฮูระลอกใหม่… โอ๊ะ! ข่าวนี้น่ากลัวจังแฮะ มันคือภารกิจของเดมี่นี่นา”

               ‘เจ้านี่อันตรายชะมัด ถ้าตอนนั้นโลกิไม่เก็บมันไปก่อนพวกเราจะรับมือกับมันได้ยังไงกันนะ…’

               ความน่าพรั่นพรึงของคธูลฮูยังคงหลอนทุกครั้งที่คิดถึง เขาคงได้แต่ส่งกำลังใจไปให้เดม่อนจากระยะไกล

               “ก้าวล้ำไปอีกขั้น! โลกเดมิก็อดเปิดใช้งานระบบ สตาบิไลซิ่ง ลิงก์ เชื่อมฐานข้อมูลอสุรกายออนไลน์และระบบปรึกษารุ่นพี่ผ่านโครงข่ายเนคทาร์! เห.. ระบบใหม่ของเน็คทาร์สินะ พี่แอนนาเบ็ธก็ขยันชะมัดเลย คอยพิมพ์แชทบอกข้อมูลให้น้อง ๆ ตลอดด้วย”

               หรือบางทีที่เธอทำแบบนั้นอาจเป็นเพราะเดมิก็อดถูกกำหนดให้ออกไปทำภารกิจมากไปจนไครอนรับมือไม่ไหวจึงต้องให้รุ่นพี่มาช่วยแบ่งเบาภาระออกไปในบางส่วน

               “เหวอ!”

               ขณะที่บุตรแห่งโพไซดอนกำลังไถหน้าจอไล่ขึ้นไป เห็นข่าวคอนเสิร์ตอะพอลโล่ในคืนคริสต์มาสอีฟแว้บ ๆ  เขากลับทำโทรศัพท์มือถือหลุดมือ ดีแค่ไหนแล้วที่ไม่ร่วงฟาดหน้า และดีที่มิดไนท์สติกซ์ทนทานต่อแรงกระแทกได้อย่างน่าเหลือเชื่อจึงไม่มีริ้วรอยปรากฏ และเมื่อดีนพลิกหน้าจอกลับมา สมาร์ทโฟนก็ได้แสดงที่ข้ามไป ส่วนเรื่องอะพอลโล่ไม่ต้องอ่านก็ได้เพราะว่าประสบพบเจอมาด้วยตนเองจนสมองเกือบบิน

               “ช็อกวงการ! ‘เฟเรีย’ กับพร (หรือคำสาป?) แห่งรักจากเทพีเฮคาที! ทุกย่างก้าวคือสนามรบ อา… แม่นายแกล้งเด็กอีกแล้วสินะแมคซี่”

               ได้แต่ถอนหายใจหนัก ๆ เมื่อเห็นข่าวเทพเจ้าคอยรังควานลูกเทพที่เผลอลบหลู่โดยไม่ได้ตั้งใจ จะด่าก็ได้ไม่เต็มปาก เพราะว่าเทพีเฮคาทีเป็นแม่ของคนรักเสียด้วย ไม่มีปัญหากับนางคงเป็นการดีที่สุด

               “ช็อกทั้งกระท่อม! ‘อีธาน ซาง’ ไม่ได้หายสาบสูญอย่างที่คิด! พบแอบกบดานนอนอู้ในชั้นใต้ดินกระท่อมหมายเลขสิบเอ็ด มาโดยตลอด!” ข่าวนี้สอบถามมาจากเจ้าตัวเองแล้วจึงเลื่อนผ่านได้อย่างรวดเร็ว จนไปข่าว… “วิกฤตการณ์ ‘สมุทรสีมรกต’ คลื่นปริศนาย้อมชายฝั่งเป็นสีเขียวเน่าเฟะ มนุษย์แตกตื่น—ผู้เชี่ยวชาญชี้เป็นเพียงปรากฏการณ์สาหร่ายสะสม!”

               นี่เอง สาเหตุที่ทำให้สระว่ายน้ำหลังบ้านกลายเป็นสีเขียว แต่โชคดีชะมัดเลยที่เขาทำความสะอาดมันทิ้งก่อนที่จะทันได้ถูกพลังชั่วร้ายของคธูลฮูครอบงำ และผู้ที่ได้รับผลกระทบมากที่สุดคงไม่พ้นเจ้าไข่เต่าอย่างแน่นอน

               “บรื๋อ ขนลุก ไปข่าวต่อไปเลยเถอะ… พ่อซุสสั่งลุย! บททดสอบ ‘อัสนีเย้ยฟ้า’ ณ ทราเวลเลอร์ส ทาวเวอร์: เมื่อมหาเทพยอมรับ ‘คู่หู’ ผู้อยู่เคียงข้างธิดาเอมีเลีย! คุณเอลี่เป็นข่าวอีกแล้วจริง ๆ ด้วยแฮะ สรุปแล้วเด็กคนนั้นเป็นแค่คู่หูเหรอเนี่ย”

               สำหรับเพื่อนสาวต่างวัยอาจจะอกหักดังเป๊าะ ที่ได้แค่สถานะคู่หูไม่ใช่คนรัก แต่ก็พูดยาก ด้วยวัยของทั้งสองเป็นอุปสรรคความรักในหลาย ๆ เรื่อง ทั้งแนวความคิด และเรื่องของกฎหมาย บางทีสำหรับคู่นี้อาจจะต้องใช้เวลาอีกสักหน่อยล่ะมั้ง และเขารู้ว่านิสัยอย่างเอมีเลีย แม้ไม่ใช่คนที่จะยอมแพ้อะไรง่าย ๆ แต่เธอก็มีความอดทนในการรอคอยความสำเร็จได้เป็นอย่างดี
               
               “ต่อไป… บทเรียนราคาแพงจากโลกิ เพอร์ซีย์ แจ็คสัน รอดตายจากเกาะร้าง แต่ไม่พ้นมือภรรยาที่เตรียมกวดขันวินัยชุดใหญ่! พรูดดดด ให้ตายสิ!”

               นี่สินะที่เขาว่า ไม่ว่าวีรบุรุษจะยิ่งใหญ่สักแค่ไหนแต่สุดท้ายก็แพ้มนุษย์เมีย ถือว่าเป็นข่าวเบาสมองอีกข่าวก่อนจะเลื่อนไปถึงข่าวสุดท้าย

               “นักรบผู้โดดเดี่ยว! เลเวอเรทท์ ประกาศกร้าว 'ดวงไม่แข็งอย่ามารับ' สรุปชาวค่ายดวงไม่แข็งหรือแค่ดูไม่ทัน? อะไรหว่า?”

               ดีนกะพริบตาปริบ ๆ ด้วยความงุนงงกับหัวข้อข่าว จนกระทั่งเข้าไปอ่านข้างในถึงกับขำก๊าก ว่าไงดี เขาเห็นข้อความที่รุ่นพี่เลเวอร์เรทท์ประกาศรับสมาชิกไปจัดการลาเมียนะ แต่บอกตามตรงเลยว่าเขาไม่สนใจเอาตัวไปเสี่ยงอันตราย ทั้งจากอสุรกายและจากรุ่นพี่บ้านแอรีส อีกอย่างแมคเคนซีต้องไม่ปลื้มแน่ ๆ เพราะลาเมียบางส่วนคือลูกเฮคาทีถูกจับไปทดลอง ซึ่งเขาไม่รู้เลยว่าอสุรกายคลั่งไร้สติจะเคยมีอดีตแบบไหนมาก่อน

               “เฮ้อ.. หมดจนได้” อ่านข่าวจนปวดตา ดีนยกมือขึ้นมานวดหว่างคิ้วตัวเอง จากนั้นก็รู้สึกได้ถึงขนหยาบ ๆ ของสัตว์ตัวใหญ่มาป้วนเปี้ยนที่ขา

               “อ๊าว”

               ออมเล็ตในคราบสิงโตวัยรุ่นแผงคอขึ้นหรอมแหรมเข้ามาออเซาะใช้หัวถูไถออดอ้อนแบบที่มันชอบทำตอนยังเป็นเด็ก แต่บอกตามตรงว่าถึงแม้ว่ามันจะโตขึ้นมากแต่นิสัยน่ารักขี้อ้อนยังไม่เปลี่ยนไปเลย

               “ว่าไงไข่เหลือง อยากออกไปเดินเล่นหรือว่า…”

               โครกกกก

               เสียงเครื่องยนต์ชีวภาพในกระเพาะของสิงโตหนุ่มคำรามเป็นคำตอบก่อนที่ดีนจะทันได้ถามจบ เจ้าสิงห์หนุ่มนั่งลงก่อนจะมองสบดีนตาใส

               “--จะหิว… เฮ้อ ยังไม่ถึงเวลาอาหารเลย ช่วงนี้แกกินจุชะมัด ดีนมองไข่เหลืองพยายามใจแข็ง เขาอยากให้อาหารสัตว์เลี้ยงเป็นเวลาให้พวกมันมีวินัย แต่สุดท้ายดูเหมือนจะใจอ่อน งั้นรออาหารก่อนนะเด็กดี”

               ฝ่ามือหยาบวางลงบนแผงคออันน้อยนิดก่อนจะลูบอย่างมันมือ ดีนลุกจากโซฟาตรงไปที่ห้องครัวน้อยของบ้านที่ตุนเนื้อสเต็กไว้อย่างเหลือเฟือ ไม่ใช่วัตถุดิบทำอาหารที่ซื้อไว้กินเองเพราะครัวบ้านโพไซดอนมีขนาดเล็กจนไม่สามารถประกอบอาหารใหญ่ได้ แต่ว่ามันคืออาหาร ‘บาร์ฟ’ สำหรับสิงโตวัยหนุ่มต่างหาก (แต่ใครจะมาหยิบไปทำชาบูหม้อไฟก็ไม่ว่านะ)

               เนื้อจำนวนหลายแพ็คถูกหยิบออกมาวางไว้บนเคาน์เตอร์ ดีนหันมันเป็นชิ้นพอดีคำสำหรับสิงโตวัยหนุ่ม คลุกเคล้าไปกับซุปเนื้อสูตรพิเศษสำหรับบำรุงสัตว์พร้อมกับโรยผงวิตามินอย่างดี จากนั้นเทใส่ถาดอาหารขนาดใหญ่แล้วยกไปให้ไข่เหลืองในห้องสัตว์เลี้ยง เปิดเพลงดิสนีย์ที่มันชอบ จากนั้นเจ้าสิงโตหนุ่มที่ตามมาคลอเคลียก็โยกหัวไปตามจังหวะเพลงพร้อมกับหม่ำเนื้อกองใหญ่ด้วยความเอร็ดอร่อย

               ดีนมองภาพตรงหน้าแล้วก็ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ นึกถึงวันแรกที่ราชสีห์นีเมียนตัวน้อยเพิ่งฟักออกจากไข่ (ถึงจะประหลาดไปหน่อยแต่มันคือเรื่องจริง!) ตัวของมันพอ ๆ กับสุนัขขนาดกลางแต่ดูตอนนี้สิ อีกนิดก็จะเดินผ่านบานประตูไม่ได้แล้ว ห้องสัตว์เลี้ยงที่ต่อเติมเมื่อปีที่แล้วดูเล็กไปถนัดตาเมื่อใช้ขังแมวใหญ่ที่ใหญ่เกินสิงโตทั่วไป

               “อ๊าว~”

               ออมเล็ตหันกลับมาส่งเสียงไร้เดียงสาแต่ไม่เล็กแหลมเหมือนตอนที่มันยังเป็นเด็ก คล้ายกับเชิญชวนให้ดีนมากินของอร่อยด้วยกันกับโดยมีดวงตาสีเหลืองสองคู่จากแมวผีนำโชคจ้องมองลงมาจากชั้นปีนป่ายด้านบน แม้ว่าไข่เหลืองจะเข้ากับไข่ผำไม่ได้ แต่อย่างน้อยมันก็เข้ากับสัตว์ตระกูลเดียวกันอย่างไข่หอยเม่นและแอนโทสได้ดี

               “ไม่เป็นไรกินเลยไข่เหลือง กินให้อร่อยนะเจ้าเด็กยักษ์”

               ดีนกล่าวกับมันก่อนจะกลับไปเอกเขนกบนโซฟารอน้องสาวกลับมาจากโรงเรียน

ปลดล็อคสกิลให้ [ไข่เต่า]
(อ้างอิงจากข้อมูลกัปปะ)
Level 60 - นักปราชญ์ใต้น้ำ
(ใช้ 700 พลังน้ำใจ)

Level 80 - ขโมยผ่านมะเขือม่วง
(ใช้ 1,000 พลังน้ำใจ)

Level 100 - ควบคุมน้ำ
(ใช้ +3 ตื่นรู้)



ให้อาหารประเภทเนื้อแก่ [ออมเล็ต AKA. ไข่เหลือง]
สเต็ก 25 ea และ สตูว์เนื้อ 25 ea
+2 Point ให้ [ออมเล็ต AKA. ไข่เหลือง]
อ้างอิงรางวัลใต้โพสต์นี้ LINK



โรลเพลย์ดู + อ่านข่าว
1. ข่าวประเด็นร้อนใน Facebook (+2 Point)
อ้างอิงรางวัลจากประกาศใน Telegram

ข่าวอื่น ๆ ใน Olympus Insider
1. สายเลือดแห่งแอรีสผงาด! 5 พี่น้องฝ่าพายุหิมะ ล้างบางอิธากาเยือกแข็ง พิสูจน์ความโหดต่อหน้าเทพสงคราม! 🔥
2. ด่วน! คู่หู "พี่เลี้ยงเด็ก" ตะลุยกรุงโซล! สวมรอยผู้ช่วยนักเขียนมังฮวา จับพิรุธบ้านเล็กท่านพ่อซุส!
3. ✨ น่ารักไม่ไหว! "โมบายเปลือกหอย" ฝีมือสายใยแห่งท้องทะเลที่ไร้พรมแดน🔱🌊 เปลี่ยนวิหารสุดหลอนให้กลายเป็นจุดเช็กอินสุดชิค 🐚🎶
4. ด่วน! คู่หู "พี่เลี้ยงเด็ก" ตะลุยกรุงโซล! สวมรอยผู้ช่วยนักเขียนมังฮวา จับพิรุธบ้านเล็กท่านพ่อซุส!🔥 ด่วน! สภาเซเนทลุกเป็นไฟ! "เทพอิออน" ปรากฏกายกลางที่ประชุม เตือนภัยคืบคลาน... โครนอสกำลังจะกลับมา! 🔥
5. วินาศกรรมห้องนั่งเล่น! เอโลอีส เพจ ที่ปรึกษาบ้านหมายเลข 9 ช็อก เจอเพลิงกรีกถล่มบ้านฝีมือเด็กแอรีส ก่อนถูกเรียกพบที่ป่าต้องห้ามไป 'รับรางวัล' ปริศนา 🏚️🔥⚡️
6. 🔥จากโพสต์เดียวสู่สมรภูมิจริง! 💥🚫 'เอโลอิส' ทรุดกลางโคลนดูด 💥 'แคลรีส' เปลี่ยนรางวัลเป็นคอร์สนรก ⚡️ สั่งสอนรุ่นน้องปากแจ๋ว! 🛡️💢
7. 📱 นวัตกรรมเขย่าวงการ! Daedalus "Midnight Styx" Edition สมาร์ทโฟนที่เทพยังดักฟังไม่ได้! พร้อมฟีเจอร์ "คู่รัก" ที่คนมีกิ๊กต้องผวา!
8. 🌑 ปิดตำนาน 458 วันที่โลกไร้ค่ำคืน! มหากาพย์กู้โลกจาก Eternal Sunshine สู่ Black Sun: บทสรุปการทวงคืนความมืดมิดที่สาบสูญ!
9. 🌑 เจาะลึกภัยเงียบ: เมื่อรัตติกาลคืนกลับ แต่ "ความบ้าคลั่ง" เริ่มขยับในเงามืด! เสียงกระซิบจากคธูลูระลอกใหม่!
10. ⚡️ ก้าวล้ำไปอีกขั้น! โลกเดมิก็อดเปิดใช้งานระบบ Stabilizing Link 🔗 เชื่อมฐานข้อมูลอสุรกายออนไลน์และระบบปรึกษารุ่นพี่ผ่านโครงข่ายเนคทาร์! 📖👾
11. 🔥 ช็อกวงการ! "เฟเรีย" กับพร (หรือคำสาป?) แห่งรักจากเทพีเฮคาที! ทุกย่างก้าวคือสนามรบ ⚔️✨
12. 🔥 ช็อกทั้งกระท่อม! "อีธาน ซาง" ไม่ได้หายสาบสูญอย่างที่คิด! พบแอบกบดานนอนอู้ในชั้นใต้ดินกระท่อมหมายเลข 11 มาโดยตลอด! 🔥
13. 🌊 วิกฤตการณ์ "สมุทรสีมรกต": คลื่นปริศนาย้อมชายฝั่งเป็นสีเขียวเน่าเฟะ มนุษย์แตกตื่น—ผู้เชี่ยวชาญชี้เป็นเพียงปรากฏการณ์สาหร่ายสะสม!
14. ⚡️ พ่อซุสสั่งลุย! บททดสอบ "อัสนีเย้ยฟ้า" ณ Travelers Tower: เมื่อมหาเทพยอมรับ "คู่หู" ผู้อยู่เคียงข้างธิดาเอมีเลีย!
15. 🔱 บทเรียนราคาแพงจากโลกิ: เพอร์ซีย์ แจ็คสัน รอดตายจากเกาะร้าง แต่ไม่พ้นมือภรรยาที่เตรียมกวดขันวินัยชุดใหญ่! 🔱
16. ⚔️ นักรบผู้โดดเดี่ยว! เลเวอเรทท์ ประกาศกร้าว 'ดวงไม่แข็งอย่ามารับ' สรุปชาวค่ายดวงไม่แข็งหรือแค่ดูไม่ทัน?

รวม +18 Point

แสดงความคิดเห็น

God
ส่งสกิล ควบคุมน้ำ(กัปปะ) ให้แล้ว เมื่อพร้อมก็กดส่งสกิลให้กัปปะได้เลย   โพสต์ เมื่อวานซืน 23:10
โพสต์ 83,273 ไบต์และได้รับ +15 EXP [ถูกบล็อค] เกียรติยศ +20 ความกล้า จาก เสื้อค่ายฮาล์ฟบลัด  โพสต์ เมื่อวานซืน 22:55
โพสต์ 83,273 ไบต์และได้รับ +8 EXP [ถูกบล็อค] เกียรติยศ จาก โรคสมาธิสั้น  โพสต์ เมื่อวานซืน 22:55
โพสต์ 83,273 ไบต์และได้รับ +10 EXP [ถูกบล็อค] เกียรติยศ +8 ความกล้า +8 ความศรัทธา จาก หายใจใต้น้ำ  โพสต์ เมื่อวานซืน 22:55
โพสต์ 83,273 ไบต์และได้รับ +6 EXP [ถูกบล็อค] เกียรติยศ +8 ความกล้า จาก รองเท้าเซฟตี้  โพสต์ เมื่อวานซืน 22:55

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1พลังน้ำใจ -1700 ตื่นรู้ -3 ย่อ เหตุผล
God -1700 -3

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
Midnight Styx
น้ำมันหอมกลิ่นสุริยะ
กางเกงเดินป่า
Anker PowerCore
หมวกคอรินเธียน
เข็มทิศมหาสมุทร
สื่อสารใต้น้ำ
เซ็นเชอร์น้ำ
เข็มกลัดโพไซดอน
ล็อคเก็ตรูปหัวใจ
มาลาแห่งอัสสัมชัญ
กุหลาบสีน้ำเงินทอง
โล่อัสพิสขัดเกลา
หนังสือรับรองไครอน
สร้อยข้อมืออัจฉริยะ
แจ๊กเก็ตยีนส์
แว่นตา
ตรีศูลน้อย
นาฬิกาสปอร์ต
ควบคุมน้ำ
ภูมิคุ้มกันพิษ
ภูมิคุ้มกันเปียก
ทักษะหอก
สายน้ำเยียวยา
สื่อสารกับสัตว์ทะเล&ม้า
รองเท้าเซฟตี้
หายใจใต้น้ำ
โรคสมาธิสั้น
เสื้อค่ายฮาล์ฟบลัด
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x2
x1
x1
x1
x2
x9
x5
x4
x7
x1
x4
x1
x3
x11
x6
x1
x1
x1
ขออภัย! คุณไม่ได้รับสิทธิ์ในการดำเนินการในส่วนนี้ กรุณาเลือกอย่างใดอย่างหนึ่ง เข้าสู่ระบบ | ลงทะเบียน

รายละเอียดเครดิต

เว็บไซต์นี้ มีการใช้คุกกี้ 🍪 เพื่อการบริหารเว็บไซต์ และเพิ่มประสิทธิภาพการใช้งานของท่าน (เรียนรู้เพิ่มเติม)

ตอบกระทู้ ขึ้นไปด้านบน ไปที่หน้ารายการกระทู้