ปราสาทของมอร์เฟียส

Morpheus's Castle

ปราสาทของมอร์เฟียส ในโลกแห่งความฝัน

ปราสาทของมอร์เฟียส
(Morpheus's Castle)

               ตั้งอยู่ใจกลางดินแดนแห่งความฝันอันเป็นมิติที่ไร้ขอบเขตและเปลี่ยนแปลงอยู่ตลอดเวลา สถาปัตยกรรมของปราสาทนี้ไม่ได้ยึดติดกับกฎเกณฑ์ทางฟิสิกส์ แต่ถูกถักทอขึ้นจากม่านหมอกและเศษเสี้ยวแห่งจินตนาการ ผนังของปราสาทมักจะเรืองแสงจาง ๆ เป็นสีครามและม่วงเข้ม สะท้อนถึงบรรยากาศของราตรีที่ไม่มีวันสิ้นสุด

               ทางเข้าปราสาทถูกล้อมรอบด้วยสวนดอกป๊อปปี้สีเลือดที่บานสะพรั่ง ซึ่งทำหน้าที่เป็นองครักษ์ผู้ซื่อสัตย์คอยส่งกลิ่นหอมชวนง่วงงันเพื่อให้ผู้บุกรุกจมดิ่งสู่การหลับใหลก่อนจะถึงประตูทางเข้า ภายในปราสาทประกอบด้วยระเบียงทางเดินที่ทอดยาวไปสู่หอคอยนับพัน ซึ่งแต่ละหอคอยทำหน้าที่เก็บรักษา "ฟองความฝัน" ของสิ่งมีชีวิตทั่วทุกมุมโลก บรรยากาศภายในมีความเงียบสงัดจนได้ยินเพียงเสียงกระซิบของความปรารถนาที่ล่องลอยอยู่ในอากาศ

               มอร์เฟียสจะประทับอยู่บนบัลลังก์ที่สร้างจากไม้อีโบนีสีดำสนิท ท่ามกลางภาพมายาที่เคลื่อนไหวได้รอบตัวเขา ปราสาทแห่งนี้จึงไม่ได้เป็นเพียงที่พำนักของเทพเจ้าแห่งความฝัน แต่ยังเป็นห้องสมุดที่มีชีวิตซึ่งบันทึกทุกภาพนิมิต ความหวัง และความกลัวของมนุษยชาติเอาไว้ในรูปแบบที่งดงามและน่าสะพรึงกลัวในเวลาเดียวกัน

Feria HEROES

Feria Hayes

❉ the member of Hynos Cabin ❉

ต่อเนื่องมาจาก [บันทึกการเดินทาง] พรหายนะ กับด้ายแดงที่หายไป ตอนที่ 10

ย้อนเวลา 16 กรกฎาคม 2568 23:00 น.

อาการบาดเจ็บสาหัสที่เกิดจากการต่อสู้กับพวกเดธแมชชีนทำให้เฟเรียเข้าสู่ภาวะสลบไสลเป็นเวลาที่พลังสายเลือดของเธอนั่นทำงานมันเริ่มค่อย ๆ รักษาร่างกายของเธอนั่นทำให้จิตของเธอเข้ามาในโลกแห่งความฝันด้วยความสามารถท่องแดนฝันของตัวเอง ในที่แห่งนี้เธอก็พอจำทางได้นิดหน่อย เพราะเคยมาอยู่ แต่ครั้งนี้เธอได้มายังปราสาทของท่านพี่มอร์เฟียส พลางมองสำรวจรอบ ๆ ที่มีดอกป็อปปี้สีโลหิตบานสะพรั่งเต็มสองข้างทางหน้าประตูจนสุดลูกหูลูกตาไปเลย ก่อนที่เธอจะเคาะประตู

"ท่านพี่มอร์เฟียสคะ เฟเรียเองค่ะ"

"เจ้าเองหรือเฟเรีย เข้ามาสิ"

หลังคำอนุญาตของท่านพี่ เธอก็เปิดประตูเข้าไปข้างในปราสาทของท่านพี่มอร์เฟียสที่มีระเบียงทางเดินทอดยาวผ่านหอคอยต่าง ๆ จำนวนมากมาย เธอก็เดินทอดน่องไปตามเส้นทางไปเรื่อย ๆ ก็นะที่นี่มันช่างเงียบสงัดจนเธอได้ยินเพียงเสียงฝีเท้าของเธอที่ก็....ดังเป็นจังหวะเบา ๆ ตามการเดินของเธอนั่นแหละนะ จนกระทั่งเธอได้ไปถึงหน้าบังลังค์ของเทพมอร์เฟียส พี่ชายต่างมารดาของเธอนั่นเอง ซึ่งในยามนี้ท่านนั้นกำลังประทับอยู่บนบังลังค์ไม้อีโบนีสีดำสนิทนั่นทำให้เธอได้โค้งคำนับซึ่งส่วนหนึ่งก็มีอิทธิพลมาจากวัฒนธรรมฝั่งแม่ของเธอที่เป็นชาวญี่ปุ่นอพยพมานั่นเอง

"ไม่ได้เจอกันนานเลยนะคะท่านพี่มอร์เฟียส ถึงพูดเช่นนั้นแต่ก็ผ่านไปเพียงวันเดียวเท่าเองล่ะนะคะ"

"ก็อย่างที่เจ้าว่าล่ะนะ แล้ววันนี้เจ้ามาหาพี่มีธุระอะไรหรือ หรือเจ้าตั้งใจจะมาหาท่านพ่อล่ะ ท่านมิได้อยู่ที่นี่หรอกนะ"

"เปล่าคะ น้องมาวันนี้เพียงเพราะน้องได้ของดีมาแล้วอยากนำมันมาให้ท่านพี่เพียงเท่านั้นค่ะ"

เธอได้นำเอาไวน์ขวดหนึ่งออกมาเอาจริง ๆ เธออยากจะมอบกุหลาบสีทองให้ด้วยซ้ำ ถ้าไม่ใช่ที่ผ่านมาเธอดันตีบวกอุปกรณ์เพลิดเกินจนเพลินใช้กุหลาบสีทองไปล่ะนะ เลย....นั่นแหละค่ะท่านผู้ชมเธอเลยมีแค่ไวน์นั่นแหละที่ดีที่สุดแล้วที่จะมอบให้อีกฝ่ายในเวลานี้

"โอ้! เจ้าไม่เห็นต้องลำบากนำไวน์มาส่งให้ข้าถึงโลกความฝันเลยมิใช่หรือ"

"ก็ไม่ได้ลำบากอะไรหรอกนะคะเมื่อเทียบกับที่ต้องสู้กับอสุรกายตลอดการเดินทางในทุก ๆ วันเรื่องแค่นี้มันเป็นเรื่องเล็กน้อยเท่านั้นเอง แถมที่นี่ก็ไม่ต้องปะทะกับอสุรกายตัวใดอีก ก็ถือเป็นการพักผ่อนที่ยอดเยี่ยมแล้วค่ะ"

"เช่นนั้นหรือ งั้นข้าจะรับมันไว้นะ"

ท่านพี่มอร์เฟียสได้ยื่นมือมารับไวน์ขวดนั้นไป ก่อนจะเริ่มเปิดดื่ม กลิ่นไอที่ออกมาจากไวน์ทำให้เฟเรียรู้สึกมึนหัวนิด ๆ เหมือนจะเมาแต่พอประคองสติให้ไม่แสดงอาการออกมาได้

"ไม่ดื่มด้วยกันหรือเฟเรีย"

"ไม่ดีกว่าค่ะ คือว่า... หนูอายุไม่ถึงน่ะ คิดว่านะคะ"

เธอปฎิเสธพลางเอ่ยเหตุผลคือตัวเองนั้นอายุไม่ถึง

"มิใช่ว่า...เดี๋ยวนะตอนนี้เจ้าอายุเท่าไรหรือ"

"เออ...18 ล่ะนะคะ ก็กันยานี้หนูก็จะ 19 แล้วล่ะนะคะ"

"ก็ถึงแล้วมิใช่หรือ มาเถอะมา มาดื่มกับข้าสักแก้วเถอะ"

ท่านพี่มอร์เฟียสควักมือให้เธอเข้าไปดื่ม ในตอนนั้นเองที่กลิ่นไวน์นั้นมันแรงมากขึ้นเรื่อย ๆ จนแทบจะประครองสติไม่อยู่ อาการมึนหัวจนเสียศูนย์ตรงบริเวณท้ายทอยทำให้เธอแทบจะหลับอีกรอบและแล้ว.....

เธอก็ทนต่ออาการเมากลิ่นไวน์ไม่ไหวจนเซล้มลงบนพื้นปราสาทตรงข้ามบังลังค์ที่ท่านพี่มอร์เฟียสนั่งประทับอยู่ จนในที่สุดเธอก็หลับไป

มอบ ไวน์ ให้กับ มอร์เฟียส [God-24-1]
FOLLOWER (ผู้ติดตามเหล่าเทพ)
- โบนัสเพิ่มความโปรดปราน +30

badger

Feria HEROES

ถวายของแด่เทพมอร์เฟียส

ต่อเนื่องจาก [บันทึกการเดินทาง] พรหายนะกับด้ายแดงที่หายไป ตอนที่ 18

14 มกรา 69 23:25 น.

ตัวของเรานั่นเดินเข้ามาในปราสาทแห่งความฝันหลังจากที่ร่างกายของเราเข้าสู่ห้วงนิทราให้ร่างกายได้รักษาตัวเองอย่างช้า ๆ เลยทำให้พลังอีกอย่างของเราทำงานพาเรามาสู่ดินแดนแห่งความฝันมายังปราสาทแห่งความฝันของท่านพี่ และก็มาถึงยังหน้าบังลังค์ของท่านพี่มอร์เฟียสที่มีสีดำสนิทราวกับท้องฟ้ายามค่ำคืนไร้ดาวก่อนที่เราจะเดินไปหาอีกฝ่ายในระยะที่ไม่ห่างกันมากนัก

“ไม่ได้พบกันนานเลยนะคะท่านพี่“

“มาแล้วหรือเฟเรีย คราวก่อนเจ้าหลับไปในปราสาทข้าเสียซะนานเลยนะ นึกไม่ถึงว่าเจ้าจะคออ่อนมากถึงเพียงนี้”

“แฮะ ๆ”

เราหัวเราะแฮะ ๆ ที่ดันบอกที่ตัวเองคออ่อนแบบสุด ๆ ให้พี่ชายได้รับรู้เลยจนกระทั่งเมากลิ่นไวน์หลับไปนั่นแหละนะ

“ก็…ก็พอรู้ว่าเมานะคะ แต่ก็ไม่เคยคิดว่าเมานักขนาดนี้ล่ะนะคะ ขอโทษด้วยค่ะท่านพี่“

ท่านพี่เดินลงมาตรงหน้าของเรา เอ๊ะ! หรือว่าลอยลงมานะ หน้าตาของท่านพี่ในร่างเทพมันดูลึกลับมากเลย ก็สมแล้วล่ะนะที่จะเป็นเทพแห่งความฝันล่ะนะท่านหยิกแก้มนิ่มของเราอย่างเบามือ

“เจ้านี่นะ ทำพี่ล่ะเป็นห่วงจริงเชียวเลยนะ ดูสิ เจ้ามาที่นี่ทีไรก็เจ็บตัวทุกทีเลยนะ มา ๆ มานั่งพักก่อนเถอะ”

ท่านพี่พาเราไปนั่งพัก ก่อนที่เราจะเอาแผ่นเกม PS5 เกมเดียวกับที่ให้ท่านพ่อไปมาให้กับท่านพี่กับมือเลย

“ท่านพี่คะอันนี้เป็นแผ่นเกม PS5 ที่น้องเคยแวะซื้อแล้วมอบไปให้ท่านพ่อแล้วแผ่นหนึ่งค่ะ น้องขอถือโอกาสมอบมันให้ท่านพี่นะคะ”

“แผ่นเกมหรือ เกมอวตาร์เสียซะด้วย ขอบใจเจ้ามากเลยน้องพี่ แต่ดูวันนี้เจ้าดูเหนื่อย ๆ นะ”

“อ่ะ! อาการออกขนาดนั้นเลยเหรอคะ วันนี้ยังไม่เท่าไรหรอกนะคะ แต่เมื่อวานเจอเรื่องราวเยอะแยะ จนรับมือไม่ไหวอยู่เหมือนกันล่ะนะคะ แถมยังต้องเดินเท้าต่อเนื่องอีกหลายวันอีก คงอีกประมาณ 3 เดือนถึงจะไปถึงจุดหมายต่อไปล่ะนะคะ”

“ท่านพ่อบอกพี่แล้วล่ะเรื่องคำสาปนั่น แต่ก็ช่วยอะไรมิได้ เจ้าเป็นคนปฏิเสธความช่วยเหลือจากท่านพ่อเองนี่นา”

“ก็นะคะ ถ้าให้ท่านพ่อช่วย ก็ไม่ใช่การชดใช้บาปหรอกนะคะ คำสาปนี้น้องรับมาเพื่อชดใช้บาปด้วยความเต็มใจ ไม่ได้เพราะสาเหตุอื่น อีกอย่างเป็นแบบนี้ก็ไม่ได้แย่อะไรเท่าไรหรอกนะคะ“

เรายอมรับความจริงพลางยิ้มแย้มที่แฝงไปด้วยความเศร้าเป็นการตอบรับคำพูดของท่านพี่

“แต่เจ้าก็มีของชิ้นหนึ่งที่พอช่วยให้เดินทางได้เร็วขึ้นอยู่ได้มิใช่หรือ ในกระเป๋าเจ้าน่ะ”

“เอ๊ะ! เดี๋ยวนะคะ…”

เราที่พึ่งนึกขึ้นมาได้ก็รีบล้วงกระเป๋าหาของชิ้นนั้นที่ท่านพี่พูดถึงทันที ก่อนจะพบกับกุญแจมิติ

“นะ นี่มัน…กุญแจมิตินี่คะ”

“ใช่แล้วใช้มันเดินทางเถอะนะ เจ้าก็จะได้พาเพื่อน ๆ ของเจ้ามุ่งสู่เป้าหมายได้อย่างรวดเร็วเสียสักที”

“ขอบคุณมากนะคะท่านพี่ พรุ่งนี้เมื่อถึงเมื่อถัดไปน้องจะใช้กุญแจนี้ทันทีเลย เช่นนั้นราตรีสวัสดิ์นะเจ้าคะ”

เราดีใจสุดขีดที่มีหนทางเสียสักที ก่อนจะพักอีกสักนิดแล้วกลับไปยังโลกความจริงที่ร่างกายยังคงหลับใหลอยู่ในโมเต็ลอยู่ทันที

มอบ แผ่นเกม PS5 ให้เทพมอร์เฟียส
ค่าความสัมพันธ์ + 15 จาก Beliver

Feria HEROES

พักผ่อนในปราสาทความฝัน

ต่อมาจากบันทึกการเดินทาง พรหายนะกับด้ายแดงที่หายไปตอนที่ 19

คืนนี้เฟเรียก็ยังคงมายังที่ปราสาทแห่งความฝันของท่านพี่มอร์เฟียสอย่างสบายใจที่อย่างน้อย ๆ ณ ที่โลกแห่งความฝันที่เป็นอาณาเขตพิเศษที่มีเพียงสายเลือดเทพแห่งนิทรากับเทพแห่งความฝันที่พอมีพลังเที่ยวไปเที่ยวมาระหว่างโลกความจริงกับโลกความฝันเท่านั้นถึงจะเข้ามาได้ ถ้าเท่าที่เธอจะรู้ล่ะนะ แล้วอีกอย่างที่นี่น่ะมันเป็นที่เดียวล่ะมั้งนะที่สิ่งนั้นตามเธอมาไม่ได้ล่ะนี่แหละดีที่สุด

“มาแล้วค่ะท่านพี่มอร์เฟียส”

เธอโค้งคำนับให้กับท่านเทพมอร์เฟียส ผู้เป็นดั่งพี่ชายของตัวเองอย่างสุภาพ พลางมองร่างที่อยู่ภายใต้ผ้าคลุมของพี่ชาย

“มาแล้วหรือ เป็นไงบ้างล่ะน้องพี่”

เธอพยักหน้าตอบด้วยความมีความสุขที่ตอนนี้มันก็เริ่มมีสถานการณ์ที่ดีขึ้นอย่างน้อย ๆ ก็ทำให้การเดินทางครั้งนี้มันสั้นลงมากที่สุดเท่าที่จะทำได้แล้ว มันก็แค่มากที่สุดในตอนนี้ล่ะนี่

“ค่ะท่านพี่ เพราะคำแนะนำของท่านพี่แท้ ๆ เลย ก็เลยทำให้จากที่อยู่ที่นิวเจอร์ซีย์มาโผล่ที่ลุยเซียน่าได้แบบนี้ อย่างน้อย ๆ ก็ประหยัดเวลาไปได้หลายวันอยู่….“

เธอเล่าให้ท่านพี่มอร์เฟียสถึงผลของการใช้กุญแจมิติในการเดินทางครั้งนี้ให้ท่านพี่ฟัง ก่อนจะเอาหินแห่งนิทราออกมาให้กับท่านพี่มอร์เฟียส โดยการเดินเข้าไปยื่นให้ถึงกับมือของอีกฝ่ายอย่างอ่อนโยน

“หินนี่คือ…ของท่านพ่อหรือ”

“ใช่ค่ะ ครั้งนี้น้องขอนำมันมาให้ท่านพี่นะคะ อย่างน้อย ๆ ก็เป็นคำขอบคุณสำหรับคำแนะนำเมื่อคืน หลังจากนี้ น้องอาจจะไม่ได้กลับมาที่นี่บ่อยเท่านี้แล้ว แต่ถ้าได้ที่พักดี ๆ อีกเมื่อไรน้องจะแวะมาหาอีกนะคะ แต่ตอนนี้..“

“นอนพักใช่ไหม เจ้าพักเถอะที่นี่คำสาปของท่านเฮคาทีมาไม่ถึง น่าจะพักผ่อนได้อย่างสบายใจนะ”

“เช่นนั้นขออนุญาตนะคะ”

เธอเรียกบังลังค์นิทราของตัวเองออกมาก่อนจะนั่งลงตรงข้ามของอีกฝ่ายแล้วนั่งนอนหลับพักผ่อนลงไป รอให้ถึงยามเช้าแล้วค่อยกลับไปสู่โลกแห่งความเป็นจริง เพื่อเดินทางต่อไป

มอบ หินแห่งนิทรา ให้แก่ เทพมอร์เฟียส
เอฟเฟคหินแห่งนิทรา : เมื่อนำไปบูชาเหล่าเทพใต้พิภพ จะได้ความโปรดปราน+50]
Heroes - โบนัสเพิ่มความโปรดปราน +25