Temple of Justitia ⋘ วิหารจัสติเทีย ⋙

Temple of Justitia

⋘ วิหารจัสติเทีย ⋙

⋘ คลิกที่รูปภาพเพื่อเข้าสู่ด้านใน ⋙

วิหารจัสติเทีย

ตั้งตระหง่านอย่างสง่างามบนเนินเทมเพิลในค่ายจูปิเตอร์ ซึ่งเป็นสถานที่ที่สะท้อนถึงแก่นแท้ของกฎหมาย ความสมดุล และความยุติธรรมของอาณาจักรโรมัน ตัวอาคารถูกสร้างขึ้นจาก หินอ่อนสีขาวนวลบริสุทธิ์ ซึ่งถูกขัดเงาให้วาววับสะท้อนแสงอาทิตย์ยามรุ่งอรุณและแสงจันทร์ยามค่ำคืน โครงสร้างของวิหารเป็นแบบ โครินเธียน (Corinthian) ที่ประณีตงดงาม เน้นที่ความสมมาตรอย่างเคร่งครัด เสาขนาดใหญ่ ที่เรียงรายอยู่ด้านหน้าดูโอ่อ่าแต่ให้ความรู้สึกถึงความมั่นคงและเที่ยงธรรม

ภายในวิหารนั้นสว่างไสวด้วยแสงธรรมชาติที่สาดส่องลงมาจาก ช่องแสงบนเพดาน (Oculus) ตรงกลาง ซึ่งตกกระทบลงบน รูปปั้นบูชาของเทพีจัสติเทีย ที่มักจะยืนถือ ตาชั่งแห่งความยุติธรรม ในมือข้างหนึ่งและ ดาบแห่งการลงโทษ ในมืออีกข้างหนึ่ง โดยที่ดวงตาของเทพีถูกปิดไว้ด้วยผ้า แต่ในบริบทของค่ายจูปิเตอร์ บางครั้งผ้าปิดตานี้อาจถูกเปิดออกชั่วคราวเพื่อแสดงถึง ความตื่นตัวของโรมัน ต่อภัยคุกคาม

องค์ประกอบการตกแต่งทั้งหมดถูกออกแบบมาเพื่อสร้าง บรรยากาศแห่งความสงบและไตร่ตรอง ไม่มีการใช้สีสันฉูดฉาดหรือลวดลายที่ฟุ่มเฟือย มีเพียงภาพสลักนูนต่ำที่แสดงถึง กฎหมายสิบสองโต๊ะ (Twelve Tables) และการตัดสินคดีที่สำคัญในประวัติศาสตร์โรมัน

วิหารแห่งนี้จึงไม่ได้เป็นเพียงที่บูชา แต่ยังเป็น ศูนย์กลางทางศีลธรรม ที่เหล่าผู้นำ, ทหาร, และเซนจูเรียนมาใช้ในการ ไตร่ตรองถึงความถูกต้อง ก่อนการตัดสินใจที่อาจส่งผลต่อชะตากรรมของอาณานิคมทั้งหมด

Clementis HONOR

Clementis

Haus of Ratigan • Daughter of Justitia • Legacy of Orcus

Place

วิหารจัสติเทีย

Date and Time

วันที่ 3 ธันวาคม 2025 • 11.11 น.

Purpose

ภารกิจไกด์เดินชมรอบค่าย

NPC

วินเซนโซ เบอร์กาม็อตโต

วิหารจัสติเทียจัดว่าโอ่อ่าและยิ่งใหญ่ ทว่าไม่อาจผูกเข้ากับคำว่าหรูหราอลังการแต่อย่างใด หินอ่อนขาวนวลที่เป็นวัสดุหลักถูกขัดเงาสะท้อนแสงตะวันและคงจะงดงามไม่น้อยใต้แสงจันทรายามค่ำคืน ทุกรายละเอียดสมมาตรอย่างน่าพึงพอใจ ทั้งยังให้กลิ่นอายความมั่นคงระคนความสงบนิ่ง เหมาะสมแล้วสำหรับเทพีแห่งความยุติธรรม

ทว่าสิ่งที่ดึงดูดเธอมากที่สุดไม่ใช่บรรยากาศที่เหมาะสำหรับการใช้ความคิดไตร่ตรองหรือตัดสินสิ่งสำคัญ กลับกันดวงตาคู่สวยจับจ้องเก็บรายละเอียดจากใบหน้ารูปปั้นเทพี

เคยได้ยินว่ารูปแกะสลักของเหล่าทวยเทพส่วนมากแล้วไม่ได้ตรงกับรูปร่างหน้าตาจริง ๆ ของพวกเขาสักเท่าไหร่ แต่ในครรลองของเด็กที่เติบโตมาโดยไม่มีความเรื่องของแม่ให้จดจำนอกเหนือจากรูปภาพเก่า ๆ ในกรอบตั้งโต๊ะทรงรีที่ซีดจางจนแทบมองไม่ออก คลีเมนทิสอดตั้งคำถามไม่ได้ว่านั่นคือหน้าตาของผู้ให้กำเนิดจริง ๆ หรือเปล่า

“แม่เธอชอบดอกแพร์เหรอ”

คำถามของวินเซนโซฉุดเจ้าของดวงหน้าพริ้มเพราจากห้วงความคิด เธอหันไปหาเขา หลุบมองช่อดอกไม้สีอ่อนที่มักไม่ถูกใช้ในการบูชาแต่กลับได้รับเลือกในวันนี้ก่อนจะส่ายหัวเบา ๆ

“ที่จริงฉันไม่รู้ว่าแม่ชอบดอกอะไรค่ะ”

ตอนแรกเธอตั้งใจว่าจะคัดสรรดอกไม้ที่มีความหมายเกี่ยวข้องกับความสมดุลหรือความเที่ยงธรรม แต่ความคิดที่ดังวนอยู่ในหัวก็ขยันแทรกแซง ดังก้องจนต้องจำนนต่อมันในที่สุด

“...แต่ดอกแพร์เป็นกลิ่นติดตัวฉัน แล้วก็เป็นกลิ่นประจำห้องของพ่อด้วย”

ความคิดที่ว่าหากผู้เป็นแม่ยังมีความรักและคิดถึงต่อพ่อของเธอหลงเหลืออยู่ บางทีเธออาจจะดีใจหากได้กลิ่นของมันอีกครั้งหนึ่ง

“หนู — คีหวังว่าจะมีโอกาสได้เจอท่านสักครั้งนะคะ”

‘หนู’ เป็นสรรพนามที่เธอใช้กับคนในครอบครัวที่เคารพรัก ซึ่งในตอนนี้มีเพียงคังมีโซและบิดาผู้ล่วงลับอย่างรูธ ในตอนแรกคลีเมนทิสคิดว่าการใช้มันแทนตัวกับแม่คงถูกต้องแล้ว ทว่าก็ไม่อาจฝืนตัวเอง บางทีอาจเพราะส่วนหนึ่งไม่แน่ใจว่าท่านเอ็นดูเธออยู่บ้างหรือเปล่า

เรียกว่าไม่รู้อะไรเลยน่าจะดีกว่า ตลอดสิบห้าปีที่ผ่านมาแม่ไม่เคยแสดงตัวให้เห็นสักครั้งเลยนี่นา

มือเล็กวางช่อดอกแพร์เอาไว้บนแท่นบูชาแผ่วเบา เมื่อเงยขึ้นมาถึงพบกับสายตาเข้าอกเข้าใจจากรุ่นพี่ เธอไม่เคยถามถึงที่มาหรือครอบครัวของเขา แต่แววตานั้นทำให้เข้าใจว่าหากพูดถึงการไม่ได้รับโอกาสเติบโตในครอบครัวที่สมบูรณ์แล้ววินเซนโซคงมีชะตาชีวิตไม่แตกต่างไปจากคลีเมนทิสมากนัก

“ไปต่อกันเถอะค่ะ ยังมีเทวสถานสุดท้ายรอเราอยู่”

รอยยิ้มบางวาดบนดวงหน้าสวย เปรียบเหมือนคำปลอบประโลมไร้เสียงว่าเธอไม่เป็นไร ทั้งต่อคนมองและต่อตัวเอง

ปฏิสัมพันธ์กับ NPC

• ค่าความสัมพันธ์กับ วินเซนโซ เบอร์กาม็อตโต +5

ถวายของบูชาให้แก่เทพเทพี

• ค่าความโปรดปรานจากเทพีจัสติเทีย (ช่อดอกแพร์) +15 • โอนไอเทมให้ God เรียบร้อย

ผลประโยชน์จากชื่อเสียง • คนมีเกียรติ (Honor)

• โบนัสความโปรดปรานทวยเทพ +25 • จัสติเทีย
• โบนัสความสัมพันธ์ต่อ TGC +5 • วินเซนโซ เบอร์กาม็อตโต

Kai -

11:00 น. โถงกลางวิหารจัสติเทีย (13/12/2025)

หากวิหารจูปิเตอร์คือบ้านของบิดา สถานที่แห่งนี้ก็เปรียบเสมือนรากเหง้าทางจิตวิญญาณที่ไหลเวียนอยู่ในทุกอนูเลือดของตระกูลเชมเบอร์เลน

ทันทีที่ก้าวเท้าเข้าสู่ลานหินอ่อนสีขาวบริสุทธิ์ของ ‘วิหารจัสติเทีย’ ความขุ่นมัวจากความไม่แน่นอนของโชคชะตาเมื่อครู่ก็มลายหายไปจนหมดสิ้น ไคหยุดยืนนิ่งอยู่กลางโถง สูดกลิ่นอายของความเที่ยงธรรมเข้าปอด—มันเป็นกลิ่นที่สะอาด เย็น และคมกริบเหมือนหน้ากระดาษกฎหมายที่เพิ่งพิมพ์เสร็จใหม่ ๆ

ไม่มีลวดลายฟุ่มเฟือย ไม่มีสีสันฉูดฉาด มีเพียงความสมมาตรที่สมบูรณ์แบบของเสาโครินเธียนและความเงางามของพื้นหินอ่อนที่สะท้อนแสงจากช่องอ็อกคูลัสบนเพดานลงมาตกกระทบที่รูปปั้นเทพีจัสติเทียพอดิบพอดี

“นี่สิ ความสงบที่แท้จริง...” ไคเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงที่นุ่มนวลกว่าปกติ แต่แฝงไว้ด้วยความเคารพอย่างสูงสุด เขาเดินไล่สายตาไปตามภาพสลักนูนต่ำบนผนังที่แสดงกฎหมายสิบสองโต๊ะ กฎเหล็กที่เป็นรากฐานของอารยธรรมโรมัน “กฎระเบียบคือสิ่งที่แยกเราออกจากสัตว์ป่า ความยุติธรรมคือตาชั่งที่คอยถ่วงดุลอำนาจไม่ให้กลายเป็นเผด็จการ”

โนอาห์เดินตามเข้ามาเงียบ ๆ ไม่ได้พูดขัดหรือแซวเล่นเหมือนวิหารก่อนหน้า เขารู้ดีว่าที่นี่มีความหมายกับไคมากแค่ไหน ในฐานะลูกหลานมรดกของเทพีองค์นี้

“บรรพบุรุษของนายสร้างรากฐานให้เมืองนี้ด้วยกฎหมาย” โนอาห์เอ่ยขึ้นในที่สุด ยืนพิงเสาต้นหนึ่งมองดูไคที่กำลังเงยหน้ามองรูปปั้นเทพีผู้ถือดาบและตาชั่ง “พลังของจูปิเตอร์อาจจะยิ่งใหญ่ แต่ถ้าขาดความเที่ยงธรรมของจัสติเทียมากำกับ สายฟ้านั้นก็เป็นแค่หายนะ”

“นั่นคือสิ่งที่ท่านแม่สอนผมมาตลอดครับ” ไคหันกลับมาสบตาโนอาห์ แววตาของเขาดูมุ่งมั่นและชัดเจนที่สุดตั้งแต่ออกเดินทางมา “ดาบในมือซ้ายเพื่อลงโทษผู้กระทำผิด และตาชั่งในมือขวาเพื่อชั่งน้ำหนักความจริง ผมไม่ได้ต้องการแค่พลังในการรบแบบท่านพ่อ แต่ผมต้องการปัญญาที่จะใช้พลังนั้นอย่างถูกต้องด้วย”

ไคเดินเข้าไปใกล้แท่นบูชา วางมือทาบลงบนแท่นหินเย็นเฉียบ รู้สึกเหมือนได้รับการยอมรับจากสายเลือดเก่าแก่ในตัว

“คนอื่นอาจจะมองว่าความสมบูรณ์แบบคือนิสัยจุกจิกน่ารำคาญ” ไคพูดยิ้มๆ “แต่สำหรับวิหารนี้... ความสมบูรณ์แบบคือหน้าที่ ความผิดพลาดแม้แต่มิลลิเมตรเดียวบนตาชั่งอาจหมายถึงชีวิตผู้บริสุทธิ์”

“และนั่นคือนาย... ไค เชมเบอร์เลน” โนอาห์เดินเข้ามาตบไหล่รุ่นน้องเบาๆ “ส่วนผสมที่ลงตัวระหว่างอำนาจและกฎหมาย... ฉันเริ่มเห็นภาพแล้วว่าทำไมแม่ทัพถึงส่งนายมาอยู่กองร้อยที่หนึ่ง นายไม่ได้มีดีแค่พ่อใหญ่ แต่จิตวิญญาณนายมันเกิดมาเพื่อปกครอง”

ไคยืดตัวตรง รับคำชมนั้นด้วยความภาคภูมิใจที่ไม่ปิดบัง “ขอบคุณครับ... ผมคิดว่าผมพร้อมแล้ว วิหารทั้งหมดนี้ทำให้ผมเห็นภาพรวมของสิ่งที่เราต้องปกป้อง”

“ดี” โนอาห์พยักหน้า ผละตัวเดินนำออกไปทางประตูวิหาร “จบพาร์ทเครียดๆ กันเสียที ต่อไปไปดูโซนพักผ่อนที่เหลือแบบเร็วๆ แล้วปิดจ็อบกันเถอะ... ฉันเริ่มหิวข้าวเที่ยงแล้ว”

ไคเดินตามออกไป ทิ้งความสงบเงียบของวิหารไว้ข้างหลัง แต่พกเอาความมั่นใจในเจตจำนงของตนเองติดตัวไปด้วยเต็มเปี่ยม

รับภารกิจไกด์เดินชมรอบค่าย

• ทัวร์วิหารวิหารจัสติเทีย EXP +15

Clementis HONOR

Clementis

Haus of Ratigan • Daughter of Justitia • Legacy of Orcus

Place

วิหารจัสติเทีย

Date and Time

วันที่ 13 ธันวาคม 2025 • 22.03 น.

Purpose

แสดงความเคารพและปลดล็อกสกิล

เมื่อเสียงดนตรีและความอึกทึกครึกโครมจากบอลรูมแบคคัสเริ่มจางหายไปจากโสตประสาท เจ้าของดวงตาสีน้ำตาลเทาอันทรงเสน่ห์จึงพาตัวเองปลีกตัวออกมาจากงานเลี้ยงฉลอง ค่ำคืนนี้ยาวนานพอแล้วสำหรับความรื่นเริง ทว่าจุดหมายที่ปลายเท้าคู่งามกำลังมุ่งหน้าไปกลับไม่ใช่เขตค่ายพักจูปิเตอร์หรืออาคารกองร้อยที่สองดังเช่นกิจวัตร หากแต่เป็นเนินเทมเพิลอันเงียบสงัด สถานที่ซึ่งเป็นที่พำนักทางจิตวิญญาณและเทวสถานของเหล่าทวยเทพแห่งโรม

ร่างระหงของเด็กสาวในชุดราตรีเกาะอกสีเงินเหลือบม่วงลาเวนเดอร์ก้าวเดินผ่านธรณีประตูวิหารเข้ามาอย่างแผ่วเบา ชายกระโปรงที่ทิ้งตัวยาวลากไล้ไปกับพื้นหินเย็นเฉียบ เกิดเป็นเสียงเสียดสีแผ่วเบาท่ามกลางความเงียบงัน แม้เมฟจะเคยมาเยือนสถานที่นี้เพียงสองครั้ง แต่ความรู้สึกคุ้นเคยอย่างน่าประหลาดกลับโอบล้อมรอบกายแทบทันที

เธอไม่อาจล่วงรู้ถึงสาเหตุที่แท้จริงของความอุ่นใจดังกล่าว ได้แต่เพียงคาดเดาในใจว่าคงเป็นเพราะที่แห่งนี้คือจุดที่คลีเมนทิสสามารถสัมผัสถึงกระแสพลังของมารดาผู้ให้กำเนิดได้ชัดเจนที่สุด กระแสธารแห่งความยุติธรรมที่ไหลเวียนอยู่ในสายเลือดกำลังตอบรับกับสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ โดยที่เจ้าตัวก็ไม่อาจรู้เลยว่าข้อสันนิษฐานนั้นมีความจริงปะปนอยู่มากน้อยเพียงใด

“ขอโทษที่มาในชุดนี้นะคะ... คีเพิ่งกลับมาจากงานเต้นรำบรูมาเลีย หวังว่าท่านคงจะไม่ถือสา”

ริมฝีปากอิ่มเอื้อนเอ่ยวาจาด้วยรอยยิ้มบางเบา น้ำเสียงนั้นเจือไปด้วยความขัดเขินเล็กน้อยราวกับเด็กน้อยที่รีบวิ่งกลับบ้านมาเล่าเรื่องราวงานพรอมคืนแรกให้ผู้ปกครองฟัง เธอคือทายาทแห่งตระกูลราทิแกน ตระกูลที่สร้างชื่อเสียงและสั่งสมบารมีในฐานะนักกฎหมายผู้เก่งกาจมาเนิ่นนาน แม้ใบหน้าสวยเฉี่ยวนี้จะเคยผ่านงานสังคมมานับครั้งไม่ถ้วน แต่ปฏิเสธไม่ได้เลยว่านี่เป็นครั้งแรกที่เธอได้มีโอกาสมารายงานความเป็นไปให้ ‘แม่’ ได้รับรู้ด้วยตนเองเช่นนี้

และในการมาเยือนหนนี้คลีเมนทิสไม่ได้มาตัวเปล่า สิ่งที่ติดมือมาพร้อมกับความตั้งใจคือช่อดอกไม้สดที่ถูกจัดเตรียมไว้อย่างประณีต มันถูกระบุไว้ในรายการสิ่งที่ต้องทำของวันนี้อย่างชัดเจนหลังข้อที่เขียนว่า ‘แวะไปเคารพแม่ที่วิหาร’

ดอกไม้ครานี้ไม่ใช่ดอกแพร์สีขาวบริสุทธิ์ซึ่งเป็นกลิ่นกายประจำตัวเหมือนช่อที่นำมาเมื่อเกือบสองสัปดาห์ก่อน แต่เธอเลือกสรรแบล็กอายซูซาน ดอกไม้สีเหลืองทองที่มีใจกลางสีเข้มดั่งดวงตาที่จับจ้องมองหาความจริง สื่อความหมายถึงความยุติธรรม จึงเป็นหนึ่งในเครื่องสักการะที่เหมาะสมที่สุดสำหรับเทพีจัสติเทีย

มือเรียวบรรจงวางช่อดอกไม้นั้นลงบนแท่นบูชาอย่างนุ่มนวล ก่อนจะถอยออกมาเล็กน้อยเพื่อทำความเคารพตามธรรมเนียม ร่างบางยืนสงบนิ่ง ปล่อยให้เวลาไหลผ่านไปอย่างเชื่องช้า ซึมซับบรรยากาศศักดิ์สิทธิ์ใต้ช่องแสงโอคูลัสบนเพดานที่เปิดรับแสงยามค่ำคืนที่ควรเรียกว่าพลบค่ำมากกว่าในระหว่างที่ราตรียังไม่หวนคืนเช่นนี้

เมื่อความรู้สึกอิ่มเอมใจเติมเต็มจนเพียงพอและเห็นสมควรแก่เวลาที่ร่างกายต้องได้รับการพักผ่อน คลีเมนทิสจึงถอนสายบัวลาอย่างงดงามอีกครั้ง ก่อนจะหมุนตัวเดินจากไป ทิ้งไว้เพียงกลิ่นหอมจาง ๆ และคำอธิษฐานที่ล่องลอยอยู่ในความเงียบงัน

• จ่าย -3 ตื่นรู้ ปลดล็อกสกิล สัมผัสแห่งความไม่สมดุล
• ค่าความโปรดปรานจากเทพี จัสติเทีย +40 • 15 จากการมอบของขวัญ (ช่อดอกแบล็กอายซูซาน) + 25 จากค่าชื่อเสียงคนมีเกียรติ (เทพี)
• โอนไอเทม ช่อดอกไม้ ให้ God เรียบร้อย

Clementis HONOR

Clementis

Haus of Ratigan • Daughter of Justitia • Legacy of Orcus

Place

วิหารจัสติเทีย

Date and Time

วันที่ 15 ธันวาคม 2025 • 16.13 น.

Purpose

แสดงความเคารพและปลดล็อกสกิล

แสงสุดท้ายของทิวาวารเริ่มโรยราลงสู่เส้นขอบฟ้า ย้อมผืนนภากาศเบื้องบนให้กลายเป็นสีม่วงครามตัดกับสีส้มแสดของดวงตะวันที่กำลังจะลาลับ ความพลุกพล่านวุ่นวายของค่ายจูปิเตอร์ที่ดำเนินมาตลอดทั้งวันเริ่มคลี่คลายลงสู่ความสงบเงียบ ทว่าสำหรับคลีเมนทิสแล้วช่วงเวลานี้กลับเป็นช่วงเวลาที่จิตใจของเธอโหยหาที่พึ่งพิงทางจิตวิญญาณมากที่สุด

เท้าเล็กภายใต้รองเท้าคอมแบทที่เปื้อนฝุ่นจาง ๆ จากการฝึกฝนมาตลอดทั้งวันพาร่างของเด็กสาวก้าวเดินมาหยุดอยู่เบื้องหน้าสถาปัตยกรรมหินอ่อนสีขาวบริสุทธิ์ซึ่งเรียกขานกันว่าวิหารจัสติเทีย บุตรีแห่งความยุติธรรมพาตัวเองกลับมาเยือนสถานที่แห่งนี้เป็นครั้งที่สองในรอบสามวัน หากจะหาข้ออ้างให้กับตัวเองก็คงเพราะช่อดอกแบล็กอายซูซานสีเหลืองสดใสที่นำมาถวายหลังจบงานพรอมเมื่อคืนก่อนคงจะเริ่มโรยราและเฉาลงจนดูไม่งามตาเสียแล้ว การปล่อยให้ของสักการะเน่าเสียคาแท่นบูชาคงไม่ใช่สิ่งที่ลูกที่ดีพึงกระทำต่อมารดาผู้สูงศักดิ์

แต่หากจะว่ากันตามความสัตย์ซึ่งเป็นคุณธรรมที่เธอพึงรักษา เหตุผลที่แท้จริงอาจซ่อนอยู่ลึกกว่านั้น — มันคือความโหยหา ความต้องการการเชื่อมโยงกับใครสักคนที่เป็นต้นกำเนิดของลมหายใจ แม้ว่าบุคคลผู้นั้นจะเป็นถึงเทพีผู้ทรงอำนาจที่ไม่อาจเอื้อมถึงก็ตาม

ร่างบางก้าวเท้าผ่านธรณีประตูวิหารเข้าไปด้านใน ความเย็นเยียบของหินอ่อนแผ่ซ่านเข้ามาสัมผัสผิวกายช่วยชำระล้างความร้อนรุ่มและความเหนื่อยล้าทางกายให้บรรเทาลง บรรยากาศภายในเงียบสงัด มีเพียงเสียงฝีเท้าของเธอที่ก้องสะท้อนเบา ๆ ไปตามโถงทางเดินราวกับโลกภายนอกถูกตัดขาดออกไปอย่างสิ้นเชิง เหลือไว้เพียงพื้นที่ว่างเปล่าระหว่างมนุษย์และทวยเทพ

ดวงตาสีน้ำตาลเทาทอดมองไปยังแท่นบูชาเบื้องหน้า เป็นไปตามที่คาดไว้ กลีบดอกสีเหลืองที่เคยสดใสบัดนี้เริ่มหม่นหมองและแห้งกรอบตามกาลเวลา คอของดอกไม้พับตกราวกับหมดสิ้นเรี่ยวแรง คนตัวเล็กวางสัมภาระของตนลงที่มุมหนึ่งก่อนจะเดินเข้าไปใกล้แท่นบูชาด้วยท่าทีสำรวม

มือเรียวบางถือวิสาสะยื่นออกไปรวบเก็บช่อดอกไม้เก่าเหล่านั้นออกมาอย่างเบามือ การกระทำของเธอเต็มไปด้วยความทะนุถนอมและใส่ใจราวกับเธอกำลังสวมบทบาทเป็นหนึ่งในผู้ดูแลวิหารแห่งนี้โดยสมัครใจ ทุกสัมผัสที่ปลายนิ้วแตะต้องลงบนแท่นหินเย็นเฉียบแฝงไปด้วยความเคารพเทิดทูนที่กลั่นออกมาจากก้นบึ้งของหัวใจ

เมื่อพื้นที่บนแท่นบูชาว่างลงเมฟจึงหันไปหยิบสิ่งที่เธอเตรียมมาวางแทนที่ มันคือช่อดอกไม้สีม่วงเข้มงดงาม ดอกไม้ที่มีชื่อเกือบจะพ้องกับนามของเธออย่างคลีเมทิส

เด็กสาวบรรจงจัดวางช่อดอกไม้ลงในแจกันทรงสูงอย่างประณีต กลีบดอกสีม่วงกำมะหยี่ดูโดดเด่นตัดกับความขาวสะอาดของหินอ่อนวิหาร สีม่วงเป็นสีแห่งเกียรติยศ ศักดิ์ศรี และความเป็นธรรม เหมาะสมกับตัวตนองค์ของเทพีจัสติเทีย

ในห้วงความคิดความทรงจำเกี่ยวกับที่มาของชื่อตัวเองหวนย้อนกลับมา คังมีโซเคยบอกเล่าให้เธอฟังว่ามันคือของขวัญชิ้นแรกและชิ้นเดียวที่แม่ผู้ให้กำเนิดทิ้งไว้ให้

‘คลีเมนทิส จากรากศัพท์มาจากคำว่าคลีเมนส์ มันหมายถึงความเมตตา ความอ่อนโยน ความสงบ และสันติภาพ’ เสียงในความทรงจำก้องแว่วหวาน เมื่อนำคำจำกัดความนั้นมารวมเข้ากับสัญลักษณ์ดอกไม้สีม่วง มันสะท้อนให้เห็นถึงตัวตนที่แม่ของเธออาจจะคาดหวังหรือตัวตนที่เธอควรจะเป็น — ความยุติธรรมที่ไม่ได้มีเพียงความแข็งกร้าวแต่ต้องประกอบไปด้วยความเมตตาปรานีเพื่อค้ำจุนสันติภาพ

“หวังว่าท่านจะชอบนะคะ มันเป็นดอกไม้ชนิดเดียวที่ทำให้คีรู้สึกว่าเรายังมีอะไรบางอย่างที่เชื่อมถึงกันอยู่”

คลีเมนทิสพึมพำเสียงแผ่ว เหม่อมองดอกไม้ดอกนั้นด้วยแววตาที่ฉายแวววูบไหวเล็กน้อยขณะนิ้วมือไล้ไปตามกลีบนุ่มหยุ่น

การเป็นลูกสาวที่เติบโตมาโดยไร้เงาของพ่อและแม่ ไม่เคยได้ยินเสียง ไม่เคยได้รับอ้อมกอด ไม่เคยแม้แต่จะเห็นหน้าค่าตา เป็นความโดดเดี่ยวที่ยากจะอธิบาย การมาที่นี่เพื่อนำดอกไม้มาเปลี่ยนรวมถึงการพยายามพูดคุยกับรูปปั้นหินอ่อนที่ไร้ชีวิตชีวาจึงเป็นหนทางเดียวที่เด็กสาววัยสิบห้าปีจะใช้ยึดเหนี่ยวจิตใจไม่ให้เคว้งคว้างจนเกินไป เธอหวังเพียงลึก ๆ ว่าดอกคลีเมทิสช่อนี้จะทำหน้าที่เป็นสื่อกลางส่งผ่านความคิดถึงและย้ำเตือนไม่ให้มารดาผู้สูงส่งลืมเลือนว่ายังมีเลือดเนื้อเชื้อไขคนหนึ่งเฝ้ารอคอยความรักอยู่ที่นี่

เมื่อจัดวางของสักการะเสร็จสิ้นเด็กสาวก็ถอยหลังออกมาสองสามก้าว คุกเข่าลงบนพื้นหินเย็นเฉียบ ประสานมือไว้ที่ระดับอก หลับตาลงช้า ๆ เพื่อรวบรวมสมาธิ บรรยากาศรอบกายเงียบสงบจนได้ยินเสียงลมหายใจของตนเอง แสงจันทร์จากช่องแสงออคูลัสบนเพดานเริ่มสาดส่องลงมาเป็นลำแสงสีเงินยวง อาบไล้รูปสลักของเทพีจัสติเทียให้ดูขลังและทรงอำนาจยิ่งขึ้น

“วันนี้คีเข้าเรียนในฐานะสมาชิกค่ายจูปิเตอร์ครั้งแรก แถมยังนึกคึกไปลงชื่อรับงานกิจวัตรมาอีกสี่อย่าง เหนื่อย.. แต่พอทำสำเร็จลุล่วงไปได้ดีความอิ่มเอมใจที่ตามมาก็ชวนให้รู้สึกคุ้มค่าขึ้นมาเลยค่ะ ความรู้สึกที่ได้ทำหน้าที่ของตัวเองให้ดีที่สุดมันเป็นแบบนี้เองสินะคะ”

ถ้อยคำพรั่งพรูออกมาไม่ขาดสาย เธอแบ่งปันทั้งความสุข ความเหนื่อยยาก และเกร็ดเล็กเกร็ดน้อยที่พบเจอ ราวกับเด็กน้อยที่กลับจากโรงเรียนแล้วมานั่งเล่าให้แม่ฟังว่าวันนี้ทำอะไรมาบ้าง ความเงียบของวิหารไม่ได้ทำให้เธอรู้สึกอึดอัดแต่กลับเป็นเหมือนผู้รับฟังที่ดีที่สุด

เวลาผ่านไปนานเท่าไหร่ไม่อาจทราบได้ แสงเริ่มเคลื่อนคล้อย เงาภายในวิหารเปลี่ยนทิศทาง ทว่าคลีเมนทิสยังคงนั่งนิ่งซึมซับความสงบในชั่วขณะสุดท้าย ก่อนที่หน้าที่และความรับผิดชอบในโลกแห่งความเป็นจริงจะเรียกหาตัวเธออีกครั้ง

“ใกล้ถึงเวลาที่คีต้องไปเข้าเวรแล้วค่ะ”

เสียงของเธอแผ่วลงเล็กน้อย เจือด้วยความอาลัยอาวรณ์ที่ต้องจากไป เด็กสาวยันกายลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ปัดฝุ่นที่หัวเข่าออกเบา ๆ ดวงหน้าพริ้มเพราเงยหน้ามองรูปปั้นเทพีจัสติเทียเป็นครั้งสุดท้าย พยายามจดจำรายละเอียดทุกอย่างไว้ในความทรงจำ

“ขอบคุณที่รับฟังนะคะ และขอให้ดอกคลีเมทิสช่อนี้ช่วยย้ำเตือนให้ท่านรู้ว่าลูกยังคงพยายามทำหน้าที่ของตนเองอย่างดีที่สุด ให้สมกับชื่อที่ท่านมอบให้”

เจ้าของเครื่องหน้าสวยเฉี่ยวค้อมศีรษะลงทำความเคารพอย่างนอบน้อมก่อนจะหมุนตัวหันหลังเดินกลับไปยังประตูทางออก แผ่นหลังเล็ก ๆ เหยียดตรงด้วยความมั่นใจที่เพิ่มขึ้น ทิ้งความเงียบสงบและกลิ่นหอมอ่อน ๆ ของดอกไม้สีม่วงไว้เบื้องหลัง เพื่อออกไปเผชิญหน้ากับหน้าที่พิทักษ์ความสงบในยามค่ำคืนที่กำลังรอคอยอยู่

• จ่าย -4 ตื่นรู้ ปลดล็อกสกิล กำแพงแห่งคำสั่ง
• ค่าความโปรดปรานจากเทพี จัสติเทีย +40 • 15 จากการมอบของขวัญ (ช่อดอกคลีเมทิส) + 25 จากค่าชื่อเสียงคนมีเกียรติ (เทพี)
• โอนไอเทม ช่อดอกไม้ ให้ God เรียบร้อย