[กระท่อมหมายเลข 28] โถงบูชา

Prayer room Divine, Ice, Worship

แท่นบูชา บ้านหมายเลข 28

ห้องแห่งความศักดิ์สิทธิ์นี้สร้างจากน้ำแข็งเรียบและหิมะอมตะอย่างสมบูรณ์ ผนังถูกประดับด้วยผ้าม่านโปร่งแสงและพวงมาลัยน้ำค้างแข็ง ตรงกลางมีแท่นบูชาทรงกลมเรืองแสงที่ทำจากน้ำแข็ง พร้อมเชิงเทียน ธูป และลูกแก้วทำนาย ประติมากรรมน้ำแข็งของเทพบอเรอัสผู้ทรงอำนาจตั้งตระหง่านอยู่ด้านหลัง ล้อมรอบด้วยผลึกน้ำแข็งขนาดใหญ่ พื้นห้องปกคลุมด้วยหิมะนุ่มละเอียด ลมเย็นพัดผ่านอยู่ตลอดเวลา สร้างบรรยากาศที่สงบและศักดิ์สิทธิ์อย่างแท้จริง

❄️❄️ A throne of eternal ice where the North Wind whispers prayers.❄️❄️

Xolotl HONOR

วันที่ 26 เดือน ตุลาคม ปี 2025

เวลาเช้า เวลา 08.00 น. ณ บ้านพักหมายเลข 28 โถงบูชา

◀️┃▶️

โถงบูชาในบ้านพักหมายเลข 28 เงียบงันและเยือกเย็นจนแทบไม่มีเสียงหายใจ ลมหิมะบางเบาไหลวนในอากาศเหมือนควันจากลมหายใจของสิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่มองไม่เห็น ผนังและพื้นห้องทั้งหมดส่องแสงฟ้าจางจากน้ำแข็งอมตะที่สะท้อนกับประกายเทียนร้อยเล่ม ละอองน้ำแข็งปลิวระยิบราวดาวตกเหนือขั้วโลกกลางฤดูหนาว กลางห้องคือแท่นบูชาทรงกลมสลักด้วยลวดลายพายุลมหมุน รายล้อมด้วยผลึกน้ำแข็งขนาดใหญ่และเครื่องสังเวยที่จัดเรียงอย่างประณีต

คีอาร์ยืนอยู่ตรงนั้น สายตาจับจ้องไปยังรูปปั้นน้ำแข็งของเทพบอเรอัส รูปสลักสูงตระหง่านถือคทาแห่งลมเหนือ ผมและหนวดเคราถูกแกะสลักให้พลิ้วราวกับกำลังเคลื่อนไหวได้จริง แสงจากผลึกสะท้อนเข้าดวงตาของรูปปั้นจนดูเหมือนมันจ้องตอบกลับมาที่เธอ คีอาร์ไม่ไหวติง สีหน้าเรียบเฉยราวกับกำลังเผชิญหน้ากับกระจกที่สะท้อนตัวเองในอีกมิติ

“ถ้าคุณเป็นเทพจริง” เธอเริ่มพูด น้ำเสียงแผ่วต่ำแต่ชัดถ้อยชัดคำและเลือกใช้คำว่า คุณ แทนที่จะใช้คำว่า พ่อ เพราะยังไม่สนิทกันคุยกันแม้สักครั้งยังไม่เคยได้คุยเลย “คุณก็คงรู้อยู่แล้วว่าฉันคิดอะไรอยู่... เพราะงั้นฉันจะไม่เสแสร้ง” เธอสูดลมหายใจเข้าลึก กลิ่นเมนทอลจากลูกอมในปากยังติดค้างอยู่ ปะปนกับไอเย็นของห้องจนรู้สึกเหมือนกลืนความหนาวเข้าไปทั้งปอด

“ฉันไม่รู้ว่าทำไมต้องคารวะคุณ ไม่รู้ว่าทำไมต้องเรียกคุณว่าพ่อด้วยซ้ำ แต่เมื่อฉันพิจารณาแล้วว่า การที่ฉันยังมีชีวิตอยู่ มันเพราะสายเลือดของคุณ ฉันจึงจำเป็นต้องเคารพคุณ เพื่อให้คุณส่งพลังนั้นให้ฉัน…เท่านั้น”

เธอเงียบไปครู่หนึ่ง เสียงเทียนแตกดัง เป๊าะ ท่ามกลางความสงัด คีอาร์ยิ้มบาง ๆ ไม่ใช่รอยยิ้มแห่งศรัทธา แต่เป็นรอยยิ้มของคนที่เข้าใจเงื่อนไขของเกมนี้อย่างถ่องแท้ “ฉันไม่เข้าใจสายสัมพันธ์ระหว่างเรา และตอนนี้ก็ยังไม่เข้าใจ แต่ถ้าฉันจะต้องอยู่ต่อ ฉันก็ไม่มีทางเลือกนอกจากคารวะคุณ”

เมื่อพูดจบ เธอก้มมองแท่นบูชาที่ว่างเปล่าอยู่ตรงหน้า รอยย่นเล็ก ๆ เกิดขึ้นบนหน้าผากเหมือนกำลังคิดว่าจะเริ่มยังไงดี แล้วในที่สุดเธอก็ล้วงมือเข้าไปในกระเป๋าเสื้อหยิบลูกอมเพลย์มอร์กลิ่นแตงโมออกมา วางไว้ตรงขอบแท่นบูชาอย่างระมัดระวัง “ของโปรดของฉัน” เธอพูดเรียบ ๆ “ถือว่าเป็นการแลกเปลี่ยนพลังระหว่างเราก็แล้วกัน”

ทันใดนั้น ลมเหนือพัดหมุนในห้อง เสียงกระซิบแผ่วเบาเหมือนคำพูดในภาษาที่เธอไม่รู้จัก ละอองน้ำแข็งลอยขึ้นจากพื้น ม้วนตัวเป็นเกลียวรอบแขนเธอราวกับสายพันธุ์แห่งพายุที่กำลังปลุกชีพ คีอาร์สะดุ้งเมื่อเท้าก้าวไปข้างหน้าโดยไม่รู้ตัว มือข้างหนึ่งยื่นออกไปวางบนลำตัวของรูปปั้น สัมผัสแรกเย็นจัดจนเจ็บ แต่ในวินาทีต่อมา ความหนาวนั้นกลายเป็นกระแสพลังมหาศาลที่ทะลักเข้าสู่ร่างกาย

เสียงในหัวเหมือนพายุที่ฟาดใส่กัน เธอรู้สึกเหมือนร่างกำลังถูกฉีกออกเป็นพันชิ้น ทุกเส้นประสาทแผดร้องด้วยความเจ็บปวดที่ไม่มีถ้อยคำใดอธิบายได้ ลมหายใจติดขัด ร่างสั่นเทิ้ม แต่คีอาร์ไม่ขยับหนี เธอกลับมองเห็นประกายแสงวาบในเสี้ยวตา ลวดลายของลมหมุนปรากฏขึ้นบนแขนเธอ ราวกับตราแห่งสายเลือดที่ถูกจารึกไว้

แล้วทุกอย่างก็สงบลงในพริบตา เสียงพายุเงียบหาย ความหนาวกลายเป็นอบอุ่นประหลาด พลังบางอย่างกำลังไหลเวียนอยู่ในตัวเธอ หนักแน่นแต่คมเหมือนลมหายใจที่พร้อมจะกรีดอากาศให้แตกเป็นเสี่ยง คีอาร์ค่อย ๆ ถอนมือออกจากรูปปั้น นิ้วเธอสั่นเล็กน้อยก่อนจะกลับมานิ่งสนิท ดวงตาสีเทาอมเขียวสะท้อนแสงน้ำแข็งพร่างพราว เธอขยับริมฝีปากเหมือนกำลังประเมินผลลัพธ์ทางตรรกะ

“การได้รับพลัง…” เธอกล่าวเบา ๆ “...ก็ไม่ได้แย่เท่าไร”

มีบางอย่างคล้ายรอยยิ้มผุดขึ้นที่มุมปาก ไม่ใช่รอยยิ้มแห่งความดีใจ แต่เป็นความพึงพอใจที่ได้พิสูจน์สมมติฐานด้วยความเจ็บปวดจริง ๆ เธอหันหลังให้รูปปั้น เดินออกจากโถงบูชาโดยไม่หันกลับ เบื้องหลัง เงารูปปั้นบอเรอัสยังคงยืนตระหง่านกลางหมอกเยือกเย็น ลมหิมะค่อย ๆ พัดตามรอยเท้าของเธอเหมือนคำตอบที่ได้รับแล้ว และทุกอย่างกลับสู่ความเงียบ ความเงียบที่เต็มไปด้วยพลังของสายเลือดแห่งลมเหนือซึ่งเพิ่งตื่นขึ้นอีกครั้ง

ปลดพลังเทพบอเรอัส

สัมผัสแห่งสายลม (Lv.1) ใช้ตื่นรู้ 2 หน่วย

Xolotl HONOR

วันที่ 12 เดือน พฤศจิกายน ปี 2025

เวลาเช้า เวลา 08.00 น. ณ โถงบูชา

◀️┃▶️

แสงของเช้าวันใหม่สะท้อนบนพื้นน้ำแข็งในห้องโถงศักดิ์สิทธิ์ กลิ่นเย็นของอากาศที่หมุนวนชวนให้ผิวสั่นวูบ ห้องทั้งห้องดูราวกับสวรรค์แห่งฤดูหนาวที่หยุดเวลาไว้ ผ้าม่านโปร่งสีขาวเงินพลิ้วไหวตามแรงลม เสียงหยดน้ำแข็งตกกระทบพื้นดังเบา ๆ เป็นจังหวะ คีอาร์ก้าวเข้ามาช้า ๆ ดวงตาสีเทาอมเขียวกวาดมองไปรอบห้องด้วยความประหลาดใจ เธอไม่รู้ว่าทำไมถึงรู้สึกว่าต้องมาที่นี่ แต่ในอกกลับมีแรงดึงดูดบางอย่างเรียกร้องให้ก้าวต่อไปจนถึงแท่นบูชาน้ำแข็งตรงกลางห้อง

“เช้านี้คุณเรียกมาหรือเปล่าคะ?” เธอถามเสียงแผ่ว สายตาเหม่อมองรูปปั้นน้ำแข็งของเทพบอเรอัส ผู้มีคทาแห่งพายุลมเหนือในมือ ความเย็นที่พัดผ่านกลับไม่ทำให้เธอหนาวเลยสักนิด

ทันใดนั้น ฟึ่บ! กระดาษแผ่นหนึ่งลอยออกมาจากอากาศเหนือแท่นบูชา ก่อนจะหล่นมาแปะลงบนหน้าผากของคีอาร์อย่างแม่นยำ เธอกะพริบตา เอื้อมมือดึงมันออกมา พลันเห็นลายมือคุ้น ๆ ที่เขียนไว้ชัดเจนว่า

“อยากได้ PS5 โปร สีขาวพิเศษ”

คีอาร์นิ่งไปสามวินาทีเต็ม ก่อนค่อย ๆ เงยหน้าขึ้นมองรูปปั้นของเทพบอเรอัสอย่างช้า ๆ “...อย่าบอกนะ ว่าไอ้คนที่เขียนอันนี้คือคุณ” ลมเย็นจากรอบห้องพัดวนเป็นเกลียวอย่างชอบใจ ราวกับมีใครกำลังหัวเราะอยู่ในอากาศ คีอาร์หลุบตาลง ถอนหายใจเงียบ ๆ แล้วพึมพำเบา “งั้นเอาของมาแลกเปลี่ยนสิคะ ท่านเทพบอเรอัส”

สิ้นคำพูดนั้น แรงลมมหาศาลพัดเข้าโอบร่างเธอไว้ เธอไม่ทันขยับหนี ลมเยือกแข็งพัดร่างคีอาร์ลอยขึ้น ก่อนที่แผ่นหลังของเธอจะไปแนบเข้ากับฝ่ามือยักษ์ของรูปปั้นน้ำแข็งตรงหน้า เปลวแสงสีฟ้าอมเงินจากปลายนิ้วน้ำแข็งแผ่ซ่านออกมา แล้วมันก็เกิดขึ้น…

ความเย็นสุดขั้วแล่นเข้ากระดูกสันหลัง ความเจ็บปวดแผ่ซ่านไปทั่วเหมือนมีบางสิ่งกำลังฉีกแยกอากาศในร่างเธอออกจากกันทุกส่วน หัวใจของเธอเต้นแรงจนน่ากลัว เสียงลมหวีดร้องก้องในหู แต่ในวินาทีนั้น…บางสิ่งใหม่ได้ถือกำเนิดขึ้นภายใน เมื่อแสงจางลง คีอาร์หอบเบา ๆ ดวงตาสีเทาอมเขียวฉายประกายเรืองในชั่วขณะ เธอขยับมือ ลมหมุนวนตามการเคลื่อนไหวของนิ้ว ราวกับมันฟังคำสั่งของเธอโดยสมบูรณ์ ลมกรดเล็ก ๆ ก่อตัวขึ้นตรงหน้า หมุนแรงพอจะพัดเทียนให้ดับไปสามดวง

คีอาร์มองมันนิ่ง ๆ แล้วเอียงศีรษะเล็กน้อย “อืม…แรงใช้ได้เลย”

เธอปรายตามองกระดาษในมืออีกครั้ง ก่อนย่นคิ้วแล้วพูดเรียบ ๆ “ขอเวลาไปซื้อก่อนนะคะ เดี๋ยวจะถวายให้” เธอพูดจบก็หมุนตัวเดินออกจากห้องบูชาอย่างเงียบสงบ ผมสีบลอนด์ทองแดงปลิวไปตามแรงลมที่ยังคงวนอยู่ในห้อง ข้างหลังนั้น แสงจากรูปปั้นบอเรอัสส่องสว่างวาบขึ้นอีกครั้ง ราวกับเสียงหัวเราะของเทพแห่งลมเหนือกำลังดังก้องอยู่ในห้องเย็น เด็กสาวสายเลือดแห่งพายุเพิ่งพลังใหม่ตื่นขึ้น…และเทพเจ้าผู้ติดเกมเพิ่งจะได้เครื่องเล่นเกมใหม่

ปลดพลังเทพบอเรอัส

ลมกรด (Lv.10) ใช้ตื่นรู้ 3 หน่วย

Xolotl HONOR

วันที่ 22 เดือน พฤศจิกายน ปี 2025

เวลาเย็น เวลา 18.00 น. ณ โถงบูชา

◀️┃▶️

ในยามค่ำของเดือนพฤศจิกายน ลมหายใจทุกเฮือกของคีอาร์กลายเป็นไอขาวจางราวกลีบหมอกจากแดนเหนือ เธอเดินฝ่าความเงียบไปยังห้องโถงบูชาของบ้านบอเรอัส หลังคาโค้งมนทอแสงสะท้อนจากผ้าน้ำแข็งโปร่งแสงที่ปลิวไหวดั่งม่านแห่งฤดูหนาว ทุกก้าวของเธอจมลงในหิมะละเอียดที่ปูพื้นราวพรมกำมะหยี่จากท้องฟ้าเหนือขั้วโลก บรรยากาศเย็นจัดแต่กลับสงบนิ่งอย่างน่าประหลาด ราวกับโลกทั้งใบหยุดหายใจคอยฟังบางสิ่ง

ประติมากรรมน้ำแข็งของเทพบอเรอัสผู้เป็นบิดา (แน่นอนว่าคีอาร์ไม่เคยยอมรับ) ยืนสง่าตระหง่านอยู่กลางห้อง มือหนึ่งถือคทาน้ำแข็ง อีกมือแผ่พลังเงียบ ๆ ดั่งคำเตือนจากพลังศักดิ์สิทธิ์ ผิวแกะสลักของพระองค์เรืองแสงน้ำเงินซีดคล้ายแสงเหนือที่ยังคงคุกรุ่นอยู่แม้ไม่มีท้องฟ้าให้ระบายสี แท่นบูชาทรงกลมที่เบื้องหน้าเต็มไปด้วยเทียนเรียงรายและผลึกน้ำแข็งที่ทอดประกายระยิบ

คีอาร์ก้าวเข้ามาเงียบ ๆ เหมือนเงา “พรุ่งนี้หนูต้องออกเดินทางแล้วค่ะ… เลยจะมาบอกไว้” เธอพูดเบา ๆ ราวฟังกันเพียงสองคน ทั้งที่ในใจอีกฝั่งหนึ่ง ความเย็นชาของเธอกำลังวิเคราะห์ว่าทำไมต้องบอกด้วย ทั้งหมดนี้คือพิธีกรรมทางสังคมที่เธอทำมาตลอดเพื่อให้ตัวเองปลอดภัย แต่เธอก็ยังทำอยู่ดีเพราะประโยชน์คือสิ่งสำคัญที่สุดเสมอ

ทันใดนั้น ลมเย็นก็พัดวูบขึ้นจากทุกทิศทาง ลมที่ไม่ใช่สายลมธรรมดาของค่าย ไม่ใช่ลมที่เกิดจากอุณหภูมิ ไม่ใช่ลมจากประตูหรือช่องลมหรือการเคลื่อนไหวใด ๆ แต่เป็นลมที่มีเจตนา ลมที่มีเสียง ลมที่ผ่านกระดูกสันหลังเธอเหมือนลำแสงเย็นเฉียบ งั้นก็รับพลังไป เสียงหนึ่งกระซิบแผ่วลึกในลม ไม่ใช่เสียงมนุษย์ แต่เป็นเสียงที่ทำให้หัวใจของเด็กสาวเกิดแรงกระตุกบางอย่างที่เธอไม่อาจระบุอารมณ์มันได้

ลมผลักหลังเธอเบา ๆ ทว่ามั่นคงอย่างประหลาด ร่างบางของคีอาร์ถูกชักนำราวกับเคลื่อนไปตามเส้นทางที่ขีดไว้แล้ว เธอยื่นมือขึ้นโดยไม่ทันได้คิดและวางฝ่ามือบนหน้าอกของรูปปั้นน้ำแข็ง รอยสัมผัสของหิมะเย็นจัดทำให้ปลายนิ้วชาในทันที แต่เพียงเสี้ยววินาทีถัดมา ความเจ็บปวดก็พุ่งขึ้นจากปลายประสาทแผ่ไปทั่วร่างกายเหมือนถูกสายลมเฉือนเนื้ออย่างพร้อมเพรียง ความเจ็บนั้นหนักและคม จนเธอเกือบจะต้องกัดลิ้นเพื่อระงับเสียงร้อง

ภายในอกของคีอาร์มีบางอย่างแตกออก บางอย่างเหมือนถูกปลดผนึก พลังบางชนิดราวกับพายุสายฟ้าฤดูหนาวไหลบ่าเข้าสู่ร่างเธออย่างท่วมท้นโดยไม่ขออนุญาต ผสานกับสายเลือดบอเรอัสในตัวที่เริ่มสั่นคลอนจนเกิดแรงคลื่นเวียนที่วิ่งไต่กระดูกสันหลังขึ้นสู่ท้ายทอย ขนลุกทั้งตัว ลมหายใจขาดห้วงชั่วขณะ แต่เธอไม่ถอยหลังแม้หนึ่งก้าว

เมื่อความปวดร้าวค่อย ๆ สงบลง คีอาร์ก็หรี่ดวงตา เทาอมเขียวที่มักจะซ่อนความคิดไว้หลังกรอบแว่นกลมตอนนี้สะท้อนประกายเย็นเฉียบขึ้นอีกหนึ่งระดับ เธอรู้ในทันทีว่าเธอได้รับบางสิ่ง พลังที่เป็นของเธอโดยชอบธรรมแต่ถูกปิดผนึกไว้จนกระทั่งบัดนี้ ลมหายใจของเธอเย็นราวกับเป็นไอแข็ง เธอยืนตรงหน้าเทพผู้เป็นบิดาในความเงียบสงบที่แฝงแรงความหมาย ก่อนจะเอื้อนเอ่ยเสียงเบาที่สุดเท่าที่จะทำได้

“ขอบคุณค่ะ”

แล้วคีอาร์ก็หมุนตัวเดินออกจากห้องโถงบูชาอย่างเงียบงัน ไม่หันกลับไปมอง ไม่ชะงัก ไม่ลังเลเหมือนคนอื่นที่อาจคุกเข่าหรือขอบคุณเพิ่มอีก เธอเพียงแค่เดินไปตามความจำเป็นเท่านั้นเพราะสิ่งที่สำคัญคือสิ่งที่เธอจะต้องทำต่อ ไม่ใช่ความศรัทธาที่มนุษย์คาดหวัง

ปลดพลังเทพบอเรอัส

คมมีดวายุ (Lv.25) ใช้ตื่นรู้ 5 หน่วย

(กัดฟันเจ็บจี๊ดมีตื่นรู้อยู่ 6)

Xolotl HONOR

วันที่ 02 เดือน มกราคม ปี 2026

เวลาเช้า เวลา 08.00 น. เป็นต้นไป ณ โถงบูชา

◀️┃▶️

ห้องโถงบูชาลมเหนือเงียบสงัดจนได้ยินเสียงหิมะตกกระทบพื้นราวกับเม็ดแก้วโปรยใส่กระจก พื้นน้ำแข็งสะท้อนแสงสีฟ้าอ่อนจากผลึกขนาดใหญ่ที่เรียงรายรอบแท่นบูชาทรงกลม ผ้าม่านโปร่งแสงที่ห้อยจากเพดานไหวเบา ๆ ตามแรงลมที่เหมือนหายใจอยู่ในห้องนั้นเอง ทุกอย่างเย็นจัดจนลมหายใจกลายเป็นไอขาวทันทีที่ขยับ

คีอาร์ เดินเข้ามาอย่างเงียบงัน เสียงรองเท้าบูทกระทบพื้นน้ำแข็งกังวานสม่ำเสมอ เธอกอดอกเล็กน้อยเพื่อกักเก็บความร้อนในร่าง ก่อนพ่นลมหายใจบางออกมาเป็นเส้นไอเย็นในอากาศ ดวงตาสีเทาอมเขียวเหลือบขึ้นมองรูปปั้นน้ำแข็งขนาดมหึมาของบอเรอัสที่ตั้งอยู่บนแท่นกลางห้อง ใบหน้าของเทพเจ้าถูกแกะสลักอย่างสมบูรณ์แบบ ดุดันแต่แฝงพลังสงบ เหมือนกำลังมองทุกอย่างจากเบื้องสูง

“เรียกมาทำไมคะ…” เสียงของเธอเบาแต่ชัด “ให้มาคุยกับรูปปั้นท่านเหรอ?”

ลมเย็นพัดผ่านราวกับคำตอบ สายลมแทรกเข้าใต้เสื้อคลุมของเธอจนขนลุกไปทั้งแขน ก่อนที่แรงลมนั้นจะค่อย ๆ ดันให้มือขวาของคีอาร์ยื่นออกไปโดยที่เธอไม่ได้ตั้งใจ ปลายนิ้วสัมผัสกับผิวเย็นจัดของรูปปั้น เท่านั้นเอง แรงสั่นสะเทือนรุนแรงแผ่ซ่านไปทั่วร่าง ราวกับมีกระแสพลังมหาศาลไหลทะลักเข้ามาจากทุกทิศ คีอาร์สูดหายใจแรงแต่ยังยืนนิ่งอยู่ตรงนั้น ร่างเธอสั่นเพียงน้อย ทว่าดวงตากลับเบิกกว้าง ความรู้สึกที่ถาโถมเข้ามาไม่ใช่แค่ความหนาว แต่มันคือแรงดันมหาศาลที่ราวกับน้ำเชี่ยวกรากกำลังหล่อเลี้ยงและฉีกกระชากทุกเซลล์ในร่าง

เสียงลมหอนแทรกเข้ามาในหู กลายเป็นเสียงพึมพำที่ฟังไม่ออกว่าเป็นคำพูดหรือเสียงหัวใจของโลก หิมะที่ปกคลุมพื้นเริ่มลอยขึ้นเหมือนถูกดูดไปในกระแสพลังเดียวกัน ผมของเธอปลิวตามแรงหมุนของพายุที่กำลังก่อตัวอยู่ตรงกลางห้อง

ภาพรอบตัวเริ่มเลือน เธอไม่รู้ว่าอยู่ในห้องน้ำแข็งหรือในใจตัวเอง ร่างกายเหมือนกำลังละลายออกเป็นหมอกขาวบาง ๆ จากปลายนิ้วไปถึงปลายเท้า เสียงแตกของน้ำแข็งดังขึ้นในกะโหลกศีรษะ เหมือนโลกกำลังสลายแล้วประกอบขึ้นใหม่

คีอาร์กัดฟันแน่น เธอพยายามรักษาสติไว้ รับพลังใหม่มากเกินค่ามาตรฐาน… แต่ควบคุมได้ เสียงในใจของเธอเยือกเย็นและแม่นยำแม้ในขณะที่ร่างกายสั่นสะท้าน เธอรู้สึกถึงกระแสของสิ่งที่มากกว่าลม มันคือหิมะเอง พลังแห่งการหยุดนิ่งของสรรพสิ่ง ภาพในหัวแล่นผ่านรวดเร็ว ร่างของเธอสลายกลายเป็นเกล็ดหิมะละเอียดที่หมุนวนอยู่รอบแกนกลางของพลัง ก่อนจะรวมตัวกลับเข้าร่างอีกครั้งในเวลาไม่ถึงวินาที เสียงแตกของน้ำแข็งดังแผ่ว ๆ เมื่อเท้าเธอก้าวกลับสู่พื้น

คีอาร์หอบเบา ๆ แต่ใบหน้าเรียบนิ่งเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น เธอยกมือขึ้นมาดู เห็นปลายนิ้วซีดจนเกือบโปร่งแสง ก่อนที่สีจะกลับคืนสู่ปกติ รอยน้ำแข็งบาง ๆ เคลือบผิวเธอไว้เพียงชั่วครู่ก่อนสลาย ภายในหัวสมองของเธอเต็มไปด้วยข้อมูลใหม่ กระบวนการหลอมรวมเหมันต์ การเปลี่ยนร่างกายให้กลายเป็นสสารน้ำแข็งหรือหิมะ การเคลื่อนไหวในอุณหภูมิต่ำ การแยกร่างเป็นอนุภาค การรวมตัวเพื่อโจมตี ทุกอย่างคำนวณในเวลาเดียวกับที่หัวใจเต้นเพียงหนึ่งครั้ง

“หลอมรวมเหมันต์… ได้รับสมบูรณ์” เธอพูดเบา ๆ เหมือนบันทึกผลสำเร็จของการทดลอง

ผลึกน้ำแข็งรอบห้องเริ่มเปล่งแสงตอบสนอง ลมเย็นพัดวนเป็นวงรอบแท่นบูชาอีกครั้งเหมือนการยอมรับของบอเรอัส เทพเจ้าอาจไม่ได้ปรากฏตัว แต่พลังของเขากำลังมองอยู่ ผ่านทุกเกล็ดน้ำแข็งที่หมุนวนรอบร่างของเด็กสาว

คีอาร์ลดมือลงอย่างระมัดระวัง กลิ่นเมนทอลแตงโมอ่อน ๆ ลอยผสมในอากาศเย็นราวกับสัญลักษณ์ของการคงสติท่ามกลางพายุ เธอยืนเงียบครู่หนึ่ง มองรูปปั้นของบอเรอัสด้วยสายตาที่เรียบสนิท “เข้าใจแล้วค่ะ... ขอบคุณนะคะ” เธอกล่าวเบา ๆ ลมเย็นพัดผ่านร่างเธออีกครั้งราวกับคำตอบสุดท้ายของเทพบิดา รูปปั้นน้ำแข็งบนแท่นบูชาสะท้อนแสงประกายจากเกล็ดหิมะที่ร่วงลงทั่วห้อง ขณะคีอาร์หมุนตัวกลับออกจากห้อง ดวงตาของเธอสะท้อนภาพผลึกนับพันที่กำลังส่องแสงเหมือนดวงดาว

ปลดพลังเทพบอเรอัส

หลอมรวมเหมันต์ (Lv.45) ใช้ตื่นรู้ 10 หน่วย

Xolotl HONOR

วันที่ 04 เดือน มกราคม ปี 2026

เวลาบ่าย เวลา 14.00 น. เป็นต้นไป ณ โถงบูชา บ้านบอเรอัส

◀️┃▶️

หลังจากการเผชิญหน้าอันน่าหงุดหงิดกับเอมีเลีย แอร์ฮาร์ต คีอาร์เดินกลับมายังเขตที่พักด้วยฝีเท้าที่เร่งรีบกว่าปกติเล็กน้อย กลิ่นอายของสายฟ้าจาง ๆ ที่ติดมากับปกเสื้อโค้ตทำให้น้ำแข็งรอบกายเธอส่งเสียงปริแตกประท้วงเบา ๆ เบื้องหน้าของเธอคือกระท่อมหมายเลข 28 วิหารหลังย่อมที่สร้างขึ้นจากอิฐหิมะอมตะและหลังคาน้ำแข็งใสราวกับคริสตัล แสงออโรราบอเรอลิสที่ส่องประกายอยู่ใต้หลังคาสะท้อนลงบนประตูไม้สนกลายเป็นสีเขียวสลับม่วงที่ดูเยือกเย็น คีอาร์ผลักประตูเข้าไปสัมผัสกับลมหนาวที่พัดวนอยู่ภายในห้องนั่งเล่นขนาดใหญ่ เฟอร์นิเจอร์ทุกชิ้นทำจากน้ำแข็งและหิมะที่ถูกจัดวางอย่างสมมาตรและไร้ที่ติ เธอไม่เสียเวลาพักผ่อน แต่เลือกที่จะก้าวขึ้นบันไดวนน้ำแข็งไปยังชั้นบนเพื่อเตรียมสัมภาระสำหรับภารกิจที่ควิเบก

เมื่อทุกอย่างถูกจัดระเบียบตามตรรกะที่วางไว้ คีอาร์จึงเดินลงมายังส่วนลึกที่สุดของกระท่อมโถงบูชาแห่งความศักดิ์สิทธิ์ ห้องนี้ถูกสร้างจากน้ำแข็งเรียบและหิมะอมตะ ผนังประดับด้วยผ้าม่านโปร่งแสงที่พริ้วไหวตามแรงลมเย็นที่พัดผ่านตลอดเวลา ตรงกลางห้องมีแท่นบูชาทรงกลมเรืองแสง พร้อมเชิงเทียนและลูกแก้วทำนายที่บรรจุความหนาวเหน็บไว้ภายใน และเบื้องหลังแท่นนั้นคือประติมากรรมน้ำแข็งของเทพบอเรอัสผู้ทรงอำนาจที่ตั้งตระหง่านอยู่ท่ามกลางผลึกน้ำแข็งขนาดใหญ่

คีอาร์หยุดยืนอยู่หน้าประติมากรรมนั้น ดวงตาเทาอมเขียวจ้องมองใบหน้าอันเคร่งขรึมของเทพผู้เป็นบิดาชายผู้ที่เธอไม่เคยเอ่ยเรียกว่าพ่อมาตลอดชีวิต

“ฉันไม่ได้มาที่นี่เพื่ออ้อนวอนขอความเมตตาค่ะ...” เธอพูดเสียงเบาจนแทบเป็นเสียงกระซิบที่กลืนหายไปในลมหนาว “แต่ถ้าการหลอมละลายคือสิ่งที่เลี่ยงไม่ได้ ฉันก็ต้องมีอำนาจที่มากพอจะควบคุมมัน”

คีอาร์คุกเข่าลงบนพื้นหิมะนุ่มละเอียด คารวะคำนับตามธรรมเนียมโบราณอย่างสง่างาม ก่อนจะลุกขึ้นยืนและเอื้อมมือที่สั่นเทาน้อย ๆ ออกไป เธอตัดสินใจทำในสิ่งที่ใจโหยหาและหวาดกลัวที่สุด คือการวางฝ่ามือของเธอทาบลงบนฝ่ามือน้ำแข็งของเทพบอเรอัส

ในวินาทีที่ผิวสัมผัสกัน กระแสพลังอันมหาศาลก็ทะลักทลายเข้าสู่ร่างกายของเธอราวกับสายน้ำเชี่ยวกรากที่เยือกเย็นจนถึงกระดูก ร่างกายของคีอาร์สั่นสะท้าน ความรู้สึกเจ็บปวดร้าวลึกเหมือนถูกฉีกกระชากจากภายในแปรเปลี่ยนเป็นความนิ่งสงบที่แผ่ซ่านไปทั่วทุกอณูเซลล์ สติของเธอถูกดึงเข้าสู่ห้วงลึกแห่งจิตวิญญาณ ที่นั่นเธอเห็นเงาของบรรพบุรุษ เห็นพายุหิมะที่ทำลายอาณาจักร และได้รับรู้ถึงแก่นแท้ของลมเหนือที่ไร้ความปรานี สายเลือดในตัวเธอเริ่มตื่นรู้อย่างสมบูรณ์ ผิวของเธอกลายเป็นสีขาวจัดจนเกือบใส ดวงตาเปล่งประกายสีครามเย็นเยียบ ราวกับเธอได้กลายเป็นภาชนะที่สมบูรณ์แบบของเทพเจ้า

คีอาร์ถอนหายใจออกมา และนั่นคือตอนที่พลังใหม่ปะทุขึ้น ลมหายใจเยือกแข็ง

กระแสลมที่เต็มไปด้วยอนุภาคน้ำแข็งและไอเย็นจัดพุ่งออกจากปากของเธอ มันไม่ใช่แค่ลมหนาว แต่มันคืออำนาจในการหยุดยั้งทุกสรรพสิ่ง ไอเย็นพุ่งไปกระทบวัตถุรอบข้าง แช่แข็งทุกอย่างที่สัมผัสในพริบตาจนกลายเป็นน้ำแข็งที่เปราะบาง ศัตรูใดที่เผชิญหน้ากับลมหายใจนี้ ร่างกายจะถูกตรึงไว้ราวกับรูปปั้นน้ำแข็ง กล้ามเนื้อจะแข็งตัวและไร้ซึ่งการเคลื่อนไหว เธอลดมือลงช้าๆ พลังงานที่เคยบ้าคลั่งสงบลงเหลือเพียงกลิ่นไอความหนาวเหน็บที่เข้มข้นรอบตัว คีอาร์มองมือตัวเองที่ตอนนี้ดูทรงอำนาจยิ่งกว่าเดิม 

“เอาล่ะ รุ่นพี่เอมีเลีย...” คีอาร์เหยียดยิ้มเย็นที่มุมปาก แววตาแฝงไว้ด้วยอำนาจของเทพแห่งลมเหนืออย่างเต็มเปี่ยม “มาดูกันว่ากระแสอัสนีของรุ่นพี่ จะทนทานต่อลมหายใจที่แช่แข็งได้แม้กระทั่งวิญญาณของดิฉันได้นานแค่ไหน”

ปลดพลังเทพบอเรอัส

ลมหายใจเยือกแข็ง (Lv.35) ใช้ตื่นรู้ 7 หน่วย

Xolotl HONOR

วันที่ 09 เดือน มกราคม ปี 2026

เวลาเช้า เวลา 06.00 น. เป็นต้นไป ณ ห้องโถงบูชา

◀️┃▶️

แสงสว่างรำไรของเช้าวันใหม่ลอดผ่านเกล็ดหิมะที่เกาะอยู่ตามขอบหน้าต่างของบ้านพักหมายเลข 28 บรรยากาศภายในกระท่อมของบุตรแห่งบอเรอัสยังคงความเย็นจัดจนเห็นเป็นไอสีขาวจาง ๆ ทุกครั้งที่หายใจ คีอาร์ตื่นขึ้นมาด้วยความสงบนิ่งตามตารางเวลาที่คำนวณไว้ เธอจัดแจงสวมเสื้อผ้าชั้นหนาเพื่อรักษาอุณหภูมิร่างกาย ก่อนจะหยิบกระเป๋าสะพายใบเล็กสายยาวลายแตงโมขึ้นมาคล้องไหล่

กระเป๋าใบนี้ดูขัดกับภาพลักษณ์ที่เยือกเย็นของเธออย่างสิ้นเชิง แต่นั่นคือส่วนหนึ่งของหน้ากากที่เธอจงใจใช้เพื่อให้ดูเป็นเด็กสาวที่เข้าถึงง่ายและไม่มีพิษมีภัย คีอาร์ตรวจสอบความเรียบร้อยของสิ่งของจำเป็นในกระเป๋า รวมถึงลูกอมเมนทอลแตงโมที่เธอขาดไม่ได้ ก่อนจะก้าวเดินออกจากห้องพักมุ่งหน้าไปยังห้องโถงบูชาประจำค่าย

โถงบูชาในยามเช้าตรู่ยังคงเงียบสงัด มีเพียงเสียงกระแสลมหวีดหวิวที่พัดวนอยู่รอบอาคารหินอ่อน คีอาร์เดินตรงไปยังรูปปั้นของบอเรอัส เทพแห่งลมเหนือผู้เป็นบิดา รูปลักษณ์ของเทพเจ้าผู้เกรี้ยวกราดในชุดเกราะหนักหนาดูน่าเกรงขาม ทว่าคีอาร์กลับจ้องมองด้วยสายตาที่เรียบเฉยหลังเลนส์แว่นกลมโต

“ฉันมาเพื่อปลดพันธนาการพลังตามคำบอกของสายลมค่ะ” เธอเอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลทว่าหนักแน่น คีอาร์ยกมือที่ขาวซีดขึ้นทาบลงบนฐานหินเย็นเฉียบของรูปปั้น ทันทีที่สัมผัส กระแสลมเย็นจัดที่รุนแรงกว่าพายุหิมะรอบข้างก็พุ่งพล่านเข้าสู่ร่างกายของเธอผ่านทางปลายนิ้ว เธอนิ่งงันไปครู่หนึ่งเมื่อรับรู้ถึงมวลพลังงานมหาศาลที่ไหลเวียนอยู่ในกระแสเลือด มันไม่ใช่แค่ความเย็น แต่คือความรู้สึกถึงอิสระที่ไร้ขอบเขตของฟากฟ้า

สัมผัสของบิดาปลุกพรพิเศษที่สืบทอดมาตามสายเลือดให้ตื่นขึ้น คีอาร์รับรู้ได้ถึงปีกที่ซ่อนอยู่บนแผ่นหลังของเธอตามธรรมชาติ ปีกที่ปกติจะหดเล็กจนแนบชิดไปกับกระดูกสันหลังบัดนี้เริ่มขยายตัวและสั่นไหวด้วยพลังงานลมที่ควบแน่นจนแข็งแกร่ง เธอสัมผัสได้ถึงแรงยกที่ทำให้ร่างกายเบาหวิว ราวกับว่าหากเธอต้องการ เธอสามารถโบยบินไปตามกระแสลมเหนือได้ในทันที

‘การบินโดยใช้ปีกอาจสิ้นเปลืองพลังงานและมีข้อจำกัดด้านระยะทาง... แต่การขี่กระแสลมเพื่อเคลื่อนที่นับว่าเป็นทางเลือกที่มีประสิทธิภาพสูงสุดในการเดินทางยามคับขัน’ คีอาร์บันทึกข้อสรุปทางยุทธวิธีไว้ในใจอย่างเงียบเชียบ

เมื่อกระแสพลังเริ่มนิ่งสงบลง คีอาร์ก็ถอนมือออกมาอย่างแผ่วเบา เธอจัดระเบียบเสื้อโค้ตให้เข้าที่เพื่อปกปิดร่องรอยของปีกที่ค่อย ๆ หดกลับไปซ่อนตัวดังเดิม หน้ากากเด็กสาวใสซื่อและนอบน้อมถูกสวมทับกลับมาบนใบหน้าอีกครั้ง “ถ้าอย่างนั้น... ฉันขอตัวก่อนนะคะ” เธอเอ่ยลาเบา ๆ ต่อหน้าสถานปัตยกรรมที่ไร้ชีวิต คีอาร์หมุนตัวเดินออกจากโถงบูชาและบ้านพักหมายเลข 28 อย่างเงียบเชียบ ย่างก้าวของเธอสม่ำเสมอและสง่างามดั่งกุลสตรีที่ได้รับการฝึกฝนมาอย่างดี เธอเดินลัดเลาะผ่านทางเดินในค่ายที่เริ่มมีผู้คนพลุกพล่าน มุ่งหน้าสู่จุดนัดพบที่เอมีเลียและรูบี้ ซู กำลังรอคอยอยู่

ปลดพลังเทพบอเรอัส

การบิน (Lv.15) ใช้ตื่นรู้ 4 หน่วย

Xolotl HONOR

วันที่ 16 เดือน มกราคม ปี 2026

เวลาเช้า เวลา 08.00 น. เป็นต้นไป ณ บ้านพักบอเรอัส ค่ายฮาล์ฟบลัด

◀️┃▶️

           แสงแดดยามเช้าทอแสงรำไรผ่านม่านหมอกจาง ๆ ของค่ายฮาล์ฟบลัด ทว่าภายในกระท่อมหมายเลข 28 ของบอเรอัส อุณหภูมิกลับเย็นเยียบจนเกิดเกล็ดน้ำแข็งบาง ๆ เกาะอยู่ตามขอบหน้าต่างไม้ คีอาร์ลืมตาขึ้นท่ามกลางความเงียบสงบที่เธอโปรดปราน เส้นผมสีทองแดงบลอนด์สตรอว์เบอร์รียุ่งเหยิงเล็กน้อยพาดผ่านหมอนสีขาวสะอาด เธอขยับตัวลุกขึ้นนั่งพลางเอื้อมมือไปหยิบสมาร์ทโฟนฝีมือเดดาลัสที่วางอยู่ข้างเตียง

           แสงสีฟ้าจากหน้าจอสะท้อนในดวงตาสีเฮเซลที่ยังคงมีความง่วงงุนจาง ๆ นิ้วเรียวสวยกดเปิดอ่านอีเมลที่เพิ่งถูกส่งมาจ่าหน้าถึงเธอโดยตรงจากสำนักงานกฎหมายในโลกมัลเกิล... หรือที่เหล่าเดมี่ก็อดเรียกว่าโลกมนุษย์เดินดิน เนื้อความระบุสั้น ๆ แต่ชัดเจนว่าเรื่องมรดกและการจัดการทรัพย์สินของตระกูลโซล็อตล์ได้รับการจัดเตรียมเอกสารเรียบร้อยแล้ว

           คีอาร์ถอนหายใจออกมาแผ่วเบาจนกลายเป็นไอสีขาว กลิ่นเมนทอลจากลมหายใจผสมกับกลิ่นแตงโมจาง ๆ ที่ติดตัวเธออยู่เสมอทำให้บรรยากาศรอบเตียงดูสดชื่นขึ้นมาถนัดตา ‘เอกสารทางกฎหมาย... ภาระที่น่าเบื่อหน่ายที่สุดในโลกมนุษย์ แต่ก็นะ ในเมื่อแม่ตายไปแล้วก็ต้องจัดการเรื่องพวกนี้ให้จบสิ้นตามกระบวนการ’

           เธอคิดพลางลุกขึ้นจากเตียง เดินตรงไปยังหน้ากระจกเพื่ออาบน้ำแต่งตัวจะได้เริ่มสวมหน้ากากที่คนอื่นจะมองเห็นให้เรียบนร้อย คีอาร์บรรจงแต่งกายในสไตล์ Dark Academia ด้วยชุดโทนสีเข้มที่ดูสุขุมและภูมิฐานสมฐานะเดิมของมารดา ก่อนจะสวมแว่นสายตาทรงกลมทับลงบนใบหน้าขาวซีดดุจพอร์ซเลน เพื่อสร้างภาพลักษณ์เด็กสาวผู้อ่อนแอและตั้งใจเรียนที่เธอใช้พรางตัวมาตลอด

           ขณะที่เธอกำลังจะก้าวออกจากกระท่อม สายลมเย็นจัดสายหนึ่งก็พัดผ่านเข้ามาทางหน้าต่างที่ปิดสนิท ลมนั้นไม่ได้เพียงแค่พัดผ่าน แต่มันหมุนวนรอบตัวเธอราวกับกำลังกระซิบบอกทาง คีอาร์ชะงักเท้า แววตาภายใต้กรอบแว่นสั่นไหวเล็กน้อยก่อนที่เธอจะหมุนตัวเดินตรงไปยังห้องโถงบูชาเทพเจ้าที่อยู่ลึกเข้าไปในกระท่อม 

           เบื้องหน้าหอคอยน้ำแข็งจำลองที่ใช้บูชาเทพบอเรอัส คีอาร์ยื่นมือขาวซีดออกไปแตะลงบนแท่นหินที่เย็นจัด พริบตานั้น พลังมหาศาลก็หลั่งไหลเข้าสู่ร่างของเธอผ่านปลายนิ้ว มันไม่ใช่แค่ความเย็นที่แผดเผา แต่มันคืออำนาจในการบงการธรรมชาติรอบกาย คีอาร์หลับตาลง สัมผัสถึงกระแสลมที่เริ่มก่อตัวขึ้นตามเจตจำนงของเธอ ตั้งแต่ลมพัดผ่านแผ่วเบาไปจนถึงพายุหมุนที่เริ่มหมุนวนในห้องโถง ไอเย็นยะเยือกแผ่ซ่านออกจากร่างจนอุณหภูมิลดฮวบลงในพริบตา หมอกหนาทึบเริ่มก่อตัวขึ้นปกคลุมจนมองไม่เห็นนิ้วมือตนเอง พลังในการควบคุมสภาพอากาศนี้ทำให้เธอรู้สึกราวกับเป็นส่วนหนึ่งของท้องฟ้าเหนือป่าสน คีอาร์พยักหน้าเล็กน้อยให้กับพลังที่หลากหลายและทรงอำนาจนี้ เธอรู้สึกถึงความได้เปรียบที่สามารถเปลี่ยนสนามรบให้กลายเป็นแดนเหมันต์ได้ตามใจนึก

           คีอาร์พยักหน้าให้กับการเปลี่ยนแปลงนั้นด้วยความพึงพอใจที่ปรากฏขึ้นเพียงชั่วครู่บนใบหน้าเรียบเฉย “ขอบคุณนะคะสำหรับเครื่องมือชนิดใหม่ชิ้นนี้... ฉันคงไม่อยู่ที่ค่ายอีกสักพักค่ะ” เธอเอ่ยลาแผ่วเบาต่อรูปสลักของบิดาด้วยน้ำเสียงที่เป็นธรรมชาติมากขึ้น ไม่ได้แข็งทื่อเหมือนเครื่องจักรอีกต่อไป คีอาร์หมุนตัวเดินออกจากกระท่อมบอเรอัสไปอย่างเงียบเชียบ ทิ้งไว้เพียงกลิ่นอายเมนทอลแตงโมและความเย็นเยือกที่ยังคงอบอวลอยู่ในอากาศ เธอมุ่งหน้าออกจากค่ายเพื่อไปเผชิญหน้ากับโลกที่ไม่มีเวทมนตร์ แต่เต็มไปด้วยตัวเลขและกฎหมายที่เธอต้องจัดการให้สิ้นซากในฐานะผู้สืบทอดที่แท้จริง

ปลดพลังเทพบอเรอัส

ควบคุมสภาพอากาศ (Lv.75) ใช้ตื่นรู้ 15 หน่วย