เกาะเยอร์บาบูเอนา

Yerba Buena Island

(รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา)

เกาะเยอร์บาบูเอนา

[ จุดบรรจบสะพานเบย์ ]

เกาะเยอร์บาบูเอนา (Yerba Buena Island) ตั้งอยู่ใจกลางอ่าวซานฟรานซิสโก เป็นจุดเชื่อมต่อที่สำคัญของสะพานข้ามอ่าวซานฟรานซิสโก-โอ๊คแลนด์ (Bay Bridge) โดยแบ่งสะพานออกเป็นส่วนตะวันออกและตะวันตก สิ่งที่โดดเด่นคือ อุโมงค์เยอร์บาบูเอนา (Yerba Buena Tunnel) ซึ่งเป็นอุโมงค์ขนาดใหญ่ที่ตัดผ่านภูเขากลางเกาะเพื่อรองรับการจราจรบนสะพานทั้งสองชั้น เกาะนี้และเกาะเทรเชอร์ (Treasure Island) ที่เชื่อมต่อกัน มักถูกมองข้าม แต่เป็นจุดชมวิวอ่าว ซานฟรานซิสโก และสะพานที่สวยงาม โดยเฉพาะอย่างยิ่งที่ Vista Point ซึ่งเป็นจุดสิ้นสุดของทางเดินเท้า/จักรยานจากฝั่งโอ๊คแลนด์

Moneka HONOR

วันที่ 19 เดือน ตุลาคม ปี 2025

เกาะเยอร์บาบูเอนา การเดินทัพในสภาพภูมิประเทศจำลอง (โครงสร้างสะพาน/ลมแรง)

ลมจากอ่าวซัดมาเป็นระลอก เส้นขอบของสะพานฝั่งตะวันออกพาดเฉียงเข้าหาเกาะเยอร์บาบูเอนาเหมือนคันธนูเหล็กตึงเป๊ะ กองร้อยที่ 2 เคลื่อนตัวบนทางเท้าเทคนิคัลแคบ ๆ ขนาบด้วยราวกั้นเหล็กด้านนอกและคานโครงสร้างด้านใน ทุกฝีก้าวคือสมดุลระหว่างความสูง, น้ำหนักสัมภาระ, และแรงลมที่ตบหน้าไม่เว้นวรรค เฟเบียส รูฟัสในร่างลาเรสบนนกิ่งไม้ข้างเอวโมนีก้าเพิ่มโทนเสียงให้ฝ่าความหวีดหวิว “จังหวะคงที่ครึ่งช่วงแขน กำแพงต่อลม!” โมนีก้าย่อตัวลดศูนย์ถ่วง เอนตัวเล็กน้อยเข้าหาลม ดักแรงปะทะด้วยหัวไหล่และสันโล่ เธอบังคับการแกว่งแขนให้สั้นที่สุด รักษาไลน์เท้าให้วิ่งบนสันสีเหลืองของพื้นคอนกรีตเสี้ยวพลาดคือซวย และซวยของคนนำคือโดมิโนยาวทั้งหน่วย

เสียงโล่ “ครืด ครืด” ถูคานชั่วครู่ตอนลอดจุดคอขวดใต้ท้องคานสะพาน ทุกร่างต้องก้มคอ, เว้นระยะ, ผ่านทีละช่วง ราวกับเม็ดลูกปัดร้อยบนด้ายเดียวกัน กลิ่นเกลือทะเลผสมกลิ่นสนิมเหล็กและยางมะตอยอุ่น ๆ แทรกเข้าผ้าซับเหงื่อใต้เกราะจนหนักอึ้งขึ้นอีกเสี้ยวโลหะ ช่วงกลางระยะโซนช่องแผ่นเหล็ก ที่พื้นถูกเว้นจังหวะเป็นตะแกรงให้ลมลอดจากใต้สะพานขึ้นมาฟาดฝ่าเท้า โมดูลฝึกบังคับให้ ลงส้นกลิ้งน้ำหนักปลายเท้าให้นุ่มและแน่นในก้าวเดียว โมนีก้าส่งสัญญาณมือสั้น ๆ ต่ำนุ่มชิด คนหลังรับแล้วไล่ต่อเป็นสาย โครงสะพานซึ่งเมื่อมองใกล้ ๆ คือป่าคานและน็อตนับพัน กลายเป็นเขาวงกตที่ต้องอ่านด้วย ตา, เท้า, และวินัยพร้อมกัน

ทว่าลมไม่เบาลงกลับแปรทิศเป็นหน้าแรงซัดจนโล่เหมือนใบเรือจะถูกดึงหลุด “ทหารคนที่สามอย่าปล่อยข้อมือ! ล็อกสันโล่!” เฟเบียสยิงคำสั่ง

โมนีก้าเบี่ยงโล่ซ้ายเข้าค้ำไหล่เพื่อนครึ่งคืบ รับแรงปะทะแทนอีกฝ่ายวินาทีสั้น ๆ แล้วถ่ายคืนการ ค้ำผ่อนคืนแบบที่เนียนกริบแบบไม่ทำให้แนวขบวนแตกคือสิ่งที่ทำให้เลกิโอนารีต่างจากฝูงชน

เหนือศีรษะสายเคเบิลสะพานขึงเฉียงเหมือนพิณมหึมา เรือนใบจิ๋วในอ่าวล่างลงไปกลายเป็นจุดสีขาว ไกลจนไร้เสียง มีเพียงกลองจังหวะจาก หัวใจ, ส้นเท้า, และลมหายใจ ที่เดินเข้าจังหวะเดียวกัน แสงตีเฉียงคอนกรีตปล่อยไอร้อนกลับสู่หน้า โลหะเกราะร้อนเป็นเตา โมดูลจำลองเพิ่มด่านย่อยสุดท้ายบันไดบริการที่พาขึ้นเนินเกาะสั้น ๆ ก่อนสู่สันราบ Vista Point ของเยอร์บาบูเอนา ขั้นบันไดคับแคบ โล่ต้องช้อนขึ้นเหนือเข่า สัมภาระดึงไหล่จนชา โมนีก้านำด้วยจังหวะสั้นถี่ เหนือขึ้นไปเพียงสิบกว่าช่วงแต่เสมือนร้อย

แล้วเสียงที่ทุกคนไม่อยากได้ยินแต่ก็พร้อมที่จะได้ยินก็มาถึง “Cursus Veloce! วิ่งเร็ว!” เฟเบียสซัดคำสั่งท้ายระยะอย่างจงใจ

ไม่มีเวลาให้ต่อรอง กล้ามเนื้อทั้งมัดโวยวาย แต่หัวใจสั่งไปต่อ โมนีก้าดันปลายเท้า กระชากร่างทั้งเกราะและสัมภาระเข้าสู่ เร่งก้าวยาวสุดโดยยังเป็นเดินทัพ ไม่ใช่วิ่งแตกแถว เธอพ่นลมสั้น ๆ ไล่กรดแลคติกออกจากอก จัดลมหายใจเพื่อดันกำลังระเบิดช่วงสั้น ปลายตาเห็นเงาเพื่อนทางขวากัดฟันตามมาไม่หลุดไลน์ โครงสะพานเปิดเป็นช่องสว่างข้างหน้าเหมือนปากอุโมงค์สู่อากาศใหม่ ไม่นานปลายธงเครื่องหมายจุดสิ้นสุดแตะผ่านปลายโล่หน้าขบวนพอดี “หยุด!” สัญญาณตัดฉับจากเฟเบียสดังขึ้น

แรงเฉื่อยยังผลักหน้าอกทุกคนอีกครึ่งก้าวก่อนหยุดนิ่ง โล่ลงพื้นเดียวเป็นจังหวะสวยงาม เสียงลมยังหวีดหวิว แต่ในโสตของกองร้อยกลับกลายเป็นความเงียบที่เต็มไปด้วยชัยชนะ โมนีก้าปลดนิ้วจากขอบโล่ ปลายนิ้วซีดจนขาว ยืดข้อมือช้า ๆ ให้เลือดกลับ หน้าอกยังคงขึ้นลงถี่ ๆ และเสียงของเฟเบียสก็ดังขึ้นต่อ “เสร็จสิ้น” น้ำเสียงชัดถ้อยชัดคำอย่างคนที่ไม่สิ้นเปลืองคำชม “พิชิตเยอร์บาบูเอนาในเวลาที่กำหนด รูปขบวนไม่แตก การต้านลมผ่าน จิตใจไม่ถอย” และนั้นคือคำชมสำหรับการสอบขั้นตอนนี้…แม่งเอ้ย เหนื่อยจริง ๆ

รางวัล: พูดคุยกับ NPC ความสนิทสนม +5 [Lares-02] เฟเบียส รูฟัส