[ทางเข้าเขตป่าทิศเหนือ] ถ้ำเทพพยากรณ์

Nanette BELIEVER

Nanette Leblanc

ถ้ำพยากรณ์

กายพร้อม ใจพร้อม เราทำได้

หลังจากอิ่มท้องจากข้าวเช้าแล้วเรียบร้อย (แม้จะกินไปแค่นิดเดียวก็ตาม) นาแนตต์ก็เริ่มการผจญภัยบทใหม่ของตัวเองด้วยการตามหาถ้ำพยากรณ์ตามที่ได้ยินมาว่าหากใครต้องการคำทำนายให้มาหาหญิงสาวที่ชื่อเรเชล ปัญหาก็คือเธอไม่รู้ว่าถ้ำพยากรณ์อยู่ที่ไหน และเรเชลคือใคร

จึงใช้เวลาอยู่นานในการถามทางและเดินเท้ามายังบริเวณเขตป่าทิศเหนือ ไม่นานถ้ำพยากรณ์ที่ดูสวยงามเกินกว่าจินตนาการก็ปรากฏอยู่ตรงหน้า

“ที่นี่จริงเหรอ”

นาแนตต์ขมวดคิ้ว ชะเง้อซ้ายขวาอยู่หน้าถ้ำ สารภาพตามตรงว่าถ้ำพยากรณ์ในความคิดของเธอจะเป็นถ้ำมืด ๆ ที่เหมือนจะมีค้างคาวบินออกมาได้ตลอดเวลาแบบนั้น

"ทำอะไรของเธอ"

“กรี๊ด!”

มือเล็กยกมือขึ้นอุดปากตัวเองแทบไม่ทัน นาแนตต์กระโดดเหยงไปข้างหน้าเมื่ออยู่ ๆ ก็มีใครบางคนมาปรากฏตัวอยู่ข้างหลังพร้อมกับเสียงทักทายที่ไม่มีปี่มีขลุ่ยจนคนขวัญอ่อนขวัญกระเจิง นาแนตต์ถอนหายใจ กุมบริเวณอวัยวะข้างซ้ายที่เต้นแรงของตัวเองไว้เล็กน้อย

“คุณคือเรเชลเหรอ? หนู..มาขอคำพยากรณ์”

นาแนตต์เริ่มเล่าเหตุการณ์ที่ตัวเองเจอให้คนตรงหน้าฟัง ทั้งเสียงแปลก ๆ ที่ได้ยิน รวมถึงความสงสัยของตัวเอง เรเชลพยักหน้าก่อนจะเดินนำเข้าไปด้านใน

"เข้ามาก่อนสิ"

เด็กสาวเดินตามเรเชลเข้าไปด้านใน แต่ว่ายังไม่ทันที่จะได้นั่งลงบนเก้าอี้ไม้ตามคำเชื้อเชิญ เสียงของหล่นและบรรยากาศประหลาดที่เกิดขึ้นทำให้นาแนตต์หันขวับไปมองทันที

“คุณเรเช-”

นาแนตต์ตาโตเมื่อเห็นอาการประหลาดของเรเชล ควันสีเขียวลอยฟุ้งออกมาจากตาและปากของเธอ อยากจะเข้าไปช่วยแต่ก็กลัวเกินกว่าจะก้าวขาออกไป จนเมื่อได้ยินถึงคำพยากรณ์ที่เอื้อนเอ่ย เธอก็นิ่งและตั้งใจฟัง

ณ เมืองแห่งแฟชั่น นิรันดรความงามจักจาง

เมื่อหอสูงส่องแสงสะท้อนเงาของความเปลี่ยนแปลง

สายเลือดรัก จักพบความจริงอันแสนขม

ดอกไม้เหล็ก* ร่วงโรยก่อนอรุณจะรุ่งราง

\*ดอกไม้เหล็ก - การอุปมาถึงความสัมพันธ์อันแข็งแกร่งแต่เปราะบาง

bettyleg

Nanette ตอบกลับเมื่อ 2025-7-15 10:30 Nanette Leblancถ้ำพยากรณ์กายพร้อม ใจพร้อม เราทำได้หลังจากอ ...

【คำพยากรณ์】

ณ เมืองแห่งแฟชั่น นิรันดรความงามจักจาง

เมื่อหอสูงส่องแสงสะท้อนเงาของความเปลี่ยนแปลง

สายเลือดรัก จักพบความจริงอันแสนขม

ดอกไม้เหล็ก* ร่วงโรยก่อนอรุณจะรุ่งราง

\*ดอกไม้เหล็ก - การอุปมาถึงความสัมพันธ์อันแข็งแกร่งแต่เปราะบาง

[เป้าหมายภารกิจ]

คุณไครอนจะวิเคราะห์ให้ และคาดว่าน่าจะเป็นปารีส 

แต่อย่างอื่นคุณจะต้องไปค้นหาความจริงเอง และให้คำอุปมาดอกไม้เหล็ก

*เบาะแสระหว่างสืบหาในปารีสจะทำให้คุณรู้ว่ากำลังมีฝูงก็อบลินฝูงหนึ่งเตรียม

ออกมาจากเงามืดของปารีสเพื่อทวงดินแดนของพวกมันคืน 

เปลี่ยนปารีสแห่งนี้ให้เป็นเมืองเน่าเหม็นของก็อบลิน*

ศัตรูหลัก

- ก็อบลิน Level 18 ภาพรวมทั้งภารกิจ 20 ตัว

- ฝูงก๊อบลิน10ตัว 1 ฝูง

- หัวหน้าก็อบลิน อ็อกฟอร์ด

- อสุรกายอื่น ๆ แล้วแต่สนใจ

[จัดตั้งทีม 3 คน]

- สามารถขอคำปรึกษาไครอนเกี่ยวกับคำพยากรณ์ได้ ไครอนจะช่วยแนะนำเล็กน้อยได้

- รวบรวมทีม 3 คนเพื่อทำภารกิจเดินทาง (NPC หรือ แซเทอร์ 2 คนก็ได้)

- ไปขออนุมัติไครอนที่บ้านใหญ่ 

- หลังได้รับอนุมัติจากไครอน และได้รับเพื่อนเข้าปาร์ตี้ 

(ระหว่างยังไม่มีระบบดันเจี้ยน ในส่วนของเพื่อนใช้สู้กับศัตรูบางคนได้ คุณจะได้สินสงครามแบ่งจากเพื่อน แต่ตื่นรู้ไม่ได้เพราะเพื่อนพิชิต)

ก็เริ่มผจญภัยบันทึกการเดินทางได้เลย [Link]

Nanette BELIEVER

Nanette Leblanc

ถ้ำพยากรณ์

ถ้อยคำพยากรณ์จบลงพร้อมกับเรเชลที่กลับสภาวะปกติ กลุ่มควันสีเขียวหายไปแล้ว เหลือเพียงแค่หญิงสาวหนึ่งคน และเด็กสาวอีกหนึ่งคน ที่...

“กรี๊ดดดดดดดดดด ปารีส! ปารีสใช่ไหมคะ! หนูจะได้ไปปารีส!!”

เสียงกรีดร้องแหลมเล็กดังขึ้นทำลายความเงียบสงบของทุกอย่าง เท้าเล็ก ๆ ภายใต้รองเท้าพื้นเรียบสีหวานทั้งสองข้างย่ำไปมาบนพื้นเบา ๆ ด้วยความตื่นเต้น นาแนตต์ฉีกยิ้มกว้างดีใจที่จะได้กลับไปประเทศบ้านเกิดอีกครั้งโดยที่ยังไม่ทันจะได้ตีความคำพยากรณ์ให้เรียบร้อยและคำนึงถึงอันตรายเลยแม้แต่น้อย

“คุณเรเชล ขอบคุณมากค่ะ!”

เข้าไปเขย่ามือของเรเชลแรง ๆ สองสามครั้ง ก่อนจะเอ่ยขอตัว

ต้องไปเตรียมตัวซะแล้ว

ตอบรับคำพยากรณ์

bettyleg

Axel HEROES

A. Mikailov

power of calculated luck

To me luck is like a loaded gun—never random, always aimed — Axel

17.07.2025 | 07:00 AM

รุ่งอรุณของวันที่ไม่มีกลางคืนมาเยือนอีกครั้ง, ท้องฟ้าถูกย้อมด้วยสีเหลืองอ่อนของเช้าตรู่ที่เย็นยะเยือก แอ็กเซลไม่ได้เสียเวลาไปกับการทำสมาธิหรือฝึกซ้อมในวันนี้ เป้าหมายของเขาชัดเจนตั้งแต่เมื่อคืน—ถ้ำของนักพยากรณ์ 

ถ้ำของนักพยากรณ์ไม่ได้ดูน่ากลัวอย่างที่ชื่อของมันชี้นำ บรรยากาศโดยรอบดูธรรมดากว่าที่คาดไว้มาก หูของเขาก็จับเสียงเคลื่อนไหวเบาๆ จากด้านในได้—เสียงแปรงปาดไปบนผืนผ้าใบ, เสียงฮัมเพลงเบาๆ…หล่อนตื่นแล้ว บุตรแห่งไทคีใช้ข้อนิ้วเคาะเบาๆ ที่วงกบหินสองครั้ง—เป็นจังหวะที่คมชัดและเด็ดเดี่ยว

"ขออนุญาตครับ"

เสียงฮัมเพลงหยุดลง "เข้ามาได้" เสียงตอบกลับฟังดูแปลกใจเล็กน้อย, เหมือนไม่คาดคิดว่าจะมีแขกมาเยือนแต่เช้า สิ้นเสียงนั้นชายหนุ่มจึงเดินเข้าไปด้านใน

และที่นั่น, บนม้านั่งเตี้ยๆ, คือเรเชล อลิซาเบธ แดร์ เธอดูเหมือนจิตรกรมากกว่าผู้ส่งสารจากพระเจ้า, สวมเสื้อยืดเปื้อนสีและกางเกงยีนส์ขาดๆ เธอกำลังจะอ้าปากพูดอะไรบางอย่างเมื่อสายตาของทั้งคู่ประสานกัน

ในเสี้ยววินาทีนั้น, ทุกอย่างก็เปลี่ยนไป

ร่างของหญิงสาวพลันแข็งทื่อ, ดวงตาของหล่อนเบิกโพลงและลุกวาบขึ้นเป็นสีเขียวมรกตเรืองรองที่น่าสะพรึงกลัว กลุ่มควันสีเขียวมรกตที่หนาทึบเริ่มพวยพุ่งออกมาจากดวงตาและริมฝีปากที่อ้าค้างของเธอ, ส่งเสียงฟู่ๆ คล้ายกับงูร้อยตัวกำลังขู่พร้อมกัน

ความเย็นเยียบเฉียบพลันแล่นผ่านกระดูกสันหลังของแอ็กเซล—นี่ไม่ใช่การแสดง, ไม่ใช่ตู้เพลงหยอดเหรียญ—นี่คือพลังดิบ, พลังที่ควบคุมไม่ได้และน่าหวาดหวั่น

แล้วน้ำเสียงที่เปล่งออกมาก็ไม่ใช่ของเธอ…มันเป็นเสียงโบราณที่ก้องกังวาน, ซ้อนทับกันสามเสียง, เย็นชาและปราศจากอารมณ์ใดๆ

"คทาปีกหัก สะท้านโลกา...โชคชะตาแกว่งไกว คล้ายเรือโยก...โอ้ทายาทแห่งโชค จงเงี่ยหูฟัง...ย่านแห่งราชินี ที่ซึ่งเสียงเพลงบรรเลง...สะพานเชื่อมสองฝั่ง สู่ดินแดนภราดร...จากเมืองไม่เคยหลับ สู่เมืองสวรรค์อุบัติใหม่...จงระวัง กรีนสกิน ผู้หวนคืนจากอดีต...ควบคุมชะตาตน จงมองกระจกแห่งจิตใจตน"

เมื่อคำสุดท้ายจบลง ควันสีเขียวก็ถูกดูดกลับเข้าไปในร่างของเรเชลอย่างรวดเร็ว แสงในดวงตาของเธอจางหายไป และร่างของเธอก็อ่อนยวบลง, หอบหายใจอย่างหนักราวกับเพิ่งวิ่งมาราธอนมา

สำหรับแอ็กเซล, โลกที่เขาพยายามควบคุมและทำความเข้าใจด้วยตรรกะเพิ่งจะถูกฉีกกระชากออกเป็นชิ้นๆ ด้วยพลังที่เขาไม่อาจคาดเดาหรือคำนวณได้ เขายืนนิ่งสนิท, การแสดงออกบนใบหน้าไม่เปลี่ยนแปลงแม้แต่น้อย—เป็นหน้ากากแห่งความสงบที่ถูกฝึกฝนมาอย่างดีเพื่อซ่อนเร้นความสับสนอลหม่านที่กำลังก่อตัวขึ้นในใจ

ตู้เพลงที่เขาตั้งใจมาตรวจสอบ...เพิ่งจะเล่นเพลงที่แต่งขึ้นมาเพื่อเขาโดยเฉพาะ

Power Money Game Music

CABIN 19

@Hye Ri

Axel ตอบกลับเมื่อ 2025-7-17 08:06 แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Axel เมื่อ 2025-7-17 09:21

【คำพยากรณ์】

คทาปีกหัก สะท้านโลกา

โชคชะตาแกว่งไกว คล้ายเรือโยก

โอ้ทายาทแห่งโชค จงเงี่ยหูฟัง

ย่านแห่งราชินี ที่ซึ่งเสียงเพลงบรรเลง

สะพานเชื่อมสองฝั่ง สู่ดินแดนภราดร

จากเมืองไม่เคยหลับ สู่เมืองสวรรค์อุบัติใหม่

จงระวัง กรีนสกิน ผู้หวนคืนจากอดีต

ควบคุมชะตาตน จงมองกระจกแห่งจิตใจตน

[เป้าหมายภารกิจ]

คุณไครอนจะวิเคราะห์ให้ หากไปขอคำปรึกษา

1.  **"คทาปีกหัก สะท้านโลกา"**

    * **คทาปีกหัก:** คทามักเป็นสัญลักษณ์ของอำนาจและการปกครอง "ปีกหัก" อาจหมายถึงอำนาจที่อ่อนแอลง สูญเสียการควบคุม หรือถูกทำลาย อาจเป็นอำนาจของเทพเจ้า องค์กร

    * **สะท้านโลกา:** การสั่นสะเทือนครั้งใหญ่นี้จะส่งผลกระทบวงกว้าง สร้างความปั่นป่วน หรือเกิดเหตุการณ์สำคัญระดับโลก อาจเป็นสงคราม การเปลี่ยนแปลงทางการเมืองของโลกเทพ/มนุษย์ หรือเหตุการณ์หายนะ

    * **ตีความรวม:** เป็นการบอกใบ้ถึงเหตุการณ์สำคัญที่จะเกิดขึ้นในอนาคตอันใกล้ ซึ่งจะสั่นคลอนเสถียรภาพหรืออำนาจบางอย่างอย่างรุนแรง

2.  **"โชคชะตาแกว่งไกว คล้ายเรือโยก"**

    * **โชคชะตาแกว่งไกว:** บรรทัดนี้โดยตรงถึง Axel ในฐานะบุตรแห่ง Tyche (เทพีแห่งโชคชะตา) มันบ่งบอกว่าช่วงเวลาข้างหน้าเป็นช่วงเวลาที่ไม่มั่นคง โชคชะตาของ Axel และอาจรวมถึงสถานการณ์โดยรวม จะไม่แน่นอน มีขึ้นมีลง คล้ายคลื่นลมในทะเล

    * **คล้ายเรือโยก:** เป็นภาพเปรียบเทียบถึงความไม่มั่นคง การต้องเผชิญกับสถานการณ์ที่ไม่สามารถคาดเดาได้ การที่ต้องทรงตัวและปรับตัวอยู่ตลอดเวลา

3.  **"โอ้ทายาทแห่งโชค จงเงี่ยหูฟัง"**

    * **ทายาทแห่งโชค:** ยืนยันถึงตัว Axel โดยตรง ในฐานะบุตรของไทคี

    * **จงเงี่ยหูฟัง:** เป็นคำแนะนำสำคัญ เป็นการเตือนให้ Axel ใส่ใจกับข้อมูลรอบตัว สัญญาณ เสียงกระซิบ หรือคำบอกเล่าต่างๆ ที่อาจฟังดูเล็กน้อย แต่มันอาจเป็นกุญแจสำคัญในการนำทางผ่านช่วงเวลาที่โชคชะตาผันผวน

4.  **"ย่านแห่งราชินี ที่ซึ่งเสียงเพลงบรรเลง"**

    * **ย่านแห่งราชินี (Queen's Borough):** นี่เป็นชื่อเล่นหรือการอ้างอิงถึงย่าน **ควีนส์ (Queens)** ในนิวยอร์กซิตี้ ซึ่งเป็นหนึ่งในห้าเขตปกครองของนครนิวยอร์ก

    * **ที่ซึ่งเสียงเพลงบรรเลง:** อาจหมายถึงสถานที่ที่มีชีวิตชีวา มีศิลปะ ดนตรี หรือเสียงผู้คนพลุกพล่านในย่านควีนส์ หรืออาจเป็นสถานที่เฉพาะเจาะจง เช่น ศูนย์การแสดง คอนเสิร์ตฮอลล์ หรือพื้นที่สาธารณะที่มีดนตรี

    * **ตีความรวม:** บ่งบอกถึงสถานที่สำคัญแห่งแรกในการเดินทาง หรือจุดเริ่มต้นของเหตุการณ์บางอย่างที่จะเกิดขึ้นในย่านควีนส์ นิวยอร์ก

5.  **"สะพานเชื่อมสองฝั่ง สู่ดินแดนภราดร"**

    * **สะพานเชื่อมสองฝั่ง:** ในบริบทของนิวยอร์ก "สะพาน" เป็นสัญลักษณ์ที่ชัดเจน และมีสะพานหลายแห่งเชื่อมต่อระหว่างเขตต่างๆ

    * **สู่ดินแดนภราดร (Land of Brotherhood):** "ภราดร" หมายถึงพี่น้อง ความเป็นพี่น้อง และ "ดินแดน" อาจหมายถึง เดอะบร็องซ์

(ชื่อ "The Bronx" มาจาก Jonas Bronck ชาวสวีเดนที่เข้ามาตั้งถิ่นฐานและเป็นเจ้าของที่ดินบริเวณนี้ในศตวรรษที่ 17 "Bronck's Land" หรือดินแดนของบร็องค์ จึงกลายเป็น "The Bronx" ในที่สุด คำว่า "ภราดร" (ซึ่งแปลว่าพี่น้อง) อาจเป็นการเล่นคำหรือตีความถึงความหมายของดินแดนที่มีผู้คนมาตั้งรกราก สร้างชุมชนร่วมกัน คล้ายกับการสร้าง "ดินแดนของพี่น้อง" หรือผู้ที่มาอยู่รวมกัน)

6.  **"จากเมืองไม่เคยหลับ สู่เมืองสวรรค์อุบัติใหม่"**

    * **เมืองไม่เคยหลับ (The City That Never Sleeps):** เป็นฉายาที่รู้จักกันดีของ **นิวยอร์กซิตี้ (New York City)**

    * **เมืองสวรรค์อุบัติใหม่ (New Heaven City Emerges):** อาจอ้างถึง **นิวเฮเวน (New Haven)** รัฐคอนเนทิคัต ซึ่งมีชื่อพ้องกับคำว่า "สวรรค์ใหม่" (New Heaven) และเป็นที่ตั้งของมหาวิทยาลัยเยล

    * **ตีความรวม:** เป็นการบอกใบ้ถึงเส้นทางการเดินทางอีกเส้นทางหนึ่ง หรือเป้าหมายการเดินทางสุดท้าย ที่เริ่มต้นจากนิวยอร์ก และมุ่งหน้าไปยังนิวเฮเวน ซึ่งอาจมีนัยยะสำคัญทางเทพปกรณัม หรือเป็นแหล่งข้อมูล/ทรัพยากรใหม่

7.  **"จงระวัง กรีนสกิน ผู้หวนคืนจากอดีต"**

    * **กรีนสกิน (Green Skin):** คำนี้มักใช้เรียกสิ่งมีชีวิตที่มีผิวสีเขียวในนิยายแฟนตาซี อาจเป็น:

        * **อสูรประเภทใดประเภทหนึ่ง:** เช่น ออร์ค (Orcs), ก็อบลิน (Goblins), หรือสิ่งมีชีวิตอื่นๆ ที่มีผิวสีเขียวและเป็นภัยคุกคาม

        * **เทพเจ้า/ครึ่งเทพ:** ที่มีสัญลักษณ์เป็นสีเขียว หรือมีความเกี่ยวข้องกับธรรมชาติ/พิษ และอาจเป็นศัตรู

        * **สัญลักษณ์:** อาจไม่ใช่สิ่งมีชีวิตตรงตัว แต่อาจหมายถึงกลุ่มบุคคลที่มีสัญลักษณ์สีเขียว หรือมีความหมายแฝงเกี่ยวกับความอิจฉา ธรรมชาติที่ป่าเถื่อน หรือสิ่งที่มาจากใต้ดิน

    * **ผู้หวนคืนจากอดีต:** บ่งบอกว่า "กรีนสกิน" นี้เป็นภัยคุกคามเก่าแก่ เคยมีบทบาทในอดีต หรือถูกกักขังและกำลังจะกลับมา ซึ่งทำให้เป็นอันตรายมากขึ้น

    * **ตีความรวม:** เป็นคำเตือนโดยตรงถึงศัตรูสำคัญที่จะปรากฏตัวขึ้น ซึ่งมีผิวสีเขียวและมีประวัติเกี่ยวข้องกับอดีต อาจเป็นภัยคุกคามที่ Axel เคยเผชิญหน้าในชีวิตก่อนหน้า (หากมี) หรือเป็นอสูรเก่าแก่ที่เคยสร้างปัญหาให้กับโลก

8.  **"ควบคุมชะตาตน จงมองกระจกแห่งจิตใจตน"**

    * **ควบคุมชะตาตน:** เป็นคำตอบสำหรับคำถามของ Axel โดยตรง ซึ่งสอดคล้องกับธรรมชาติของบุตรแห่งไทคี ที่แม้โชคชะตาจะผันผวน แต่ก็ยังสามารถควบคุมบางส่วนได้

    * **จงมองกระจกแห่งจิตใจตน:** เป็นคำแนะนำเชิงปรัชญาและจิตวิญญาณ ไม่ใช่การมองกระจกจริง แต่หมายถึงการ **ไตร่ตรอง สำรวจ และทำความเข้าใจภายในตัวเอง** อย่างลึกซึ้ง

        * **ทำความเข้าใจพลังของตนเอง:** Axel ควรเข้าใจพลังและข้อจำกัดของความเป็นบุตรแห่ง Tyche อย่างถ่องแท้

        * **ค้นหาความปรารถนาและคุณค่า:** การรู้ว่าตัวเองต้องการอะไร และยึดมั่นในหลักการของตัวเอง จะช่วยให้ Axel ตัดสินใจได้อย่างมั่นคง แม้โชคชะตาจะแปรปรวน

        * **เผชิญหน้ากับความกลัว/ข้อบกพร่อง:** การยอมรับและแก้ไขจุดอ่อนภายใน จะช่วยให้ Axel แข็งแกร่งขึ้นและพร้อมรับมือกับทุกสถานการณ์

        * **การตัดสินใจ:** การตัดสินใจที่มาจากความเข้าใจในตนเองอย่างแท้จริง จะช่วยกำหนดเส้นทางและควบคุมผลลัพธ์บางอย่างได้

ศัตรูหลัก

- ก็อบลิน Level 17 1 ตัว

- ฝูงก็อบลิน Level 31 ในนิวยอร์ก  3 ฝูง และเมืองแห่งความเยาว์วัย 1 ฝูง

และ ก่อนเผชิญหน้ากัสตง 1 ฝูง 

- อื่น ๆ ตามที่ขอเปิด

- Boss ราชาก็อบลิน: กัสตง

[จัดตั้งทีม 3 คน]

- สามารถขอคำปรึกษาไครอนเกี่ยวกับคำพยากรณ์ได้ ไครอนจะช่วยแนะนำเล็กน้อยได้

- รวบรวมทีม 3 คนเพื่อทำภารกิจเดินทาง (NPC หรือ แซเทอร์ 2 คนก็ได้)

- ไปขออนุมัติไครอนที่บ้านใหญ่ 

- หลังได้รับอนุมัติจากไครอน และได้รับเพื่อนเข้าปาร์ตี้ 

(ระหว่างยังไม่มีระบบดันเจี้ยน ในส่วนของเพื่อนใช้สู้กับศัตรูบางคนได้ คุณจะได้สินสงครามแบ่งจากเพื่อน แต่ตื่นรู้ไม่ได้เพราะเพื่อนพิชิต)

ก็เริ่มผจญภัยบันทึกการเดินทางได้เลย 

[โหมดภารกิจ]

- Normal Mode -

Axel HEROES

A. Mikailov

power of calculated luck

To me luck is like a loaded gun—never random, always aimed — Axel

17.07.2025 | 07:01 AM

แอ็กเซลประมวลผลภาพที่เพิ่งเกิดขึ้นตรงหน้าอย่างรวดเร็วสมองของเขากำลังต่อสู้กันระหว่างตรรกะที่ถูกฝึกฝนมาอย่างดีกับความเป็นจริงอันน่าเหลือเชื่อที่เพิ่งปรากฏขึ้น มันคือภาวะช็อคที่ถูกควบคุมไว้ด้วยวินัยอันเข้มงวด

บุตรแห่งโชคชะตาไม่ได้ยืนนิ่งอยู่เฉยๆ นานนัก เขาก้าวเข้าไปหาร่างที่อ่อนปวกเปียกของเรเชลอย่างรวดเร็วแต่สุขุม, ไม่มีการตื่นตระหนกใดๆ ปรากฏบนใบหน้าของเขา เขาย่อตัวลงข้างๆ เธอ, ไม่ใช่ด้วยความห่วงใยที่มาจากใจ, แต่เป็นการประเมินสถานการณ์ที่เยือกเย็น สายตากวาดสำรวจเธออย่างรวดเร็วเพื่อหาร่องรอยบาดแผลภายนอก—ไม่มี

"คุณ...ได้ยินผมไหม?" เขาเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงที่เรียบและเยือกเย็น, เป็นคำถามเพื่อตรวจสอบสติสัมปชัญญะ 

เขาทำไปส่วนหนึ่งเพราะมันเป็นสิ่งที่ควรทำตามหลักมนุษยธรรม แต่ในใจของนักวางแผน, อีกเหตุผลหนึ่งที่สำคัญกว่านั้นก็คือ หากนักพยากรณ์แห่งเดลฟีเป็นอะไรไปในถ้ำของเธอเอง, คนสุดท้ายที่ถูกพบเห็นว่าอยู่กับเธอย่อมหนีไม่พ้นการเป็นผู้ต้องสงสัยเบอร์หนึ่ง—เป็นความยุ่งยากที่เขาไม่ต้องการให้เกิดขึ้น

เมื่อเห็นว่าเธอเริ่มหายใจเป็นปกติมากขึ้น, แม้จะยังคงหอบถี่, เขาก็เอื้อมมือไปแตะที่ข้อมือของเธอเบาๆ เพื่อวัดชีพจร—เป็นไปตามสัญชาตญาณ, แข็งแรงแต่เต้นเร็ว—ก่อนจะถอยกลับมา

ไม่กี่วินาทีต่อมา, เรเชลก็ลืมตาขึ้นอย่างช้าๆ, ดวงตาของเธอฉายแววสับสนและอ่อนล้าอย่างเห็นได้ชัด "เกิด...เกิดอะไรขึ้น?" เธอกระซิบถาม, เสียงแหบพร่า

คำถามนั้นคือการยืนยันสมมติฐานของแอ็กเซล นักพยากรณ์ไม่รู้ตัวว่าตนเองได้ทำอะไรลงไป

"เมื่อครู่…คุณเพิ่งให้คำพยากรณ์" เขาตอบตามความจริง, ละเว้นรายละเอียดที่น่าสะพรึงกลัวเอาไว้ "คุณดูดีขึ้นแล้ว" เขาลุกขึ้นยืน, ปัดฝุ่นที่มองไม่เห็นออกจากกางเกง เป็นการดึงตัวเองกลับสู่สภาวะควบคุมอีกครั้ง "ผมได้ยินมาว่าคำพยากรณ์มีค่าใช้จ่าย"

ดีลเลอร์แห่งค่ายฮาฟบลัดล้วงเข้าไปในกระเป๋า, หยิบเหรียญดรักม่าสีทองออกมาห้าเหรียญแล้ววางมันลงบนโต๊ะเล็กๆ ข้างตัวของหญิงสาวอย่างแผ่วเบา เสียงโลหะกระทบไม้ดังกังวานในความเงียบ

"นี่สำหรับ...ข้อมูลเมื่อครู่"

เขาไม่ได้ถามต่อว่าคำพยากรณ์หมายถึงอะไร หรือขอให้เธออธิบายเพิ่มเติม มันไร้ประโยชน์ที่จะถามคำตอบจากเครื่องมือที่ไม่รู้ว่าตัวเองถูกใช้งานอย่างไร

เรเชลมองเหรียญในมือสลับกับมองหน้าเขาด้วยความงุนงง, แต่ก็ไม่ได้ปฏิเสธ

"พักผ่อนเถอะครับ" ร่างสูงกล่าวทิ้งท้ายก่อนจะลุกขึ้นยืนเต็มความสูง, ปัดฝุ่นที่มองไม่เห็นออกจากกางเกง "ผมขอตัวก่อน" เขาพยักหน้าให้เธอเล็กน้อยเป็นเชิงอำลา แล้วหมุนตัวเดินออกจากถ้ำไปอย่างเงียบเชียบ

เขาไม่ได้ข้อมูลที่เขาต้องการจะมาหา, แต่เขาได้ในสิ่งที่เขาไม่เคยคาดคิดว่าจะได้รับ—ภารกิจส่วนตัวที่ถูกประทับตราโดยโชคชะตา

คทาปีกหัก...กรีนสกินผู้หวนคืน...

คำพูดเหล่านั้นก้องอยู่ในหัวของเขา ขณะที่เท้าของเขามุ่งตรงไปยังบ้านหลังใหญ่โดยอัตโนมัติ

คนเดียวในค่ายนี้ที่อาจจะถอดรหัสปริศนานี้ได้สมบูรณ์ที่สุด...

ไครอน

น้ำหอมบุรุษ: เลขไบต์ 2 4 6 8 +2 โบนัสพิเศษ

Prophecy Accepted

Power Money Game Music

CABIN 19

@Hye Ri

Parida BELIEVER

ค่ายฮาล์ฟบลัด

วันที่: 3 กันยายน 2025 เวลา: 

บันทึกลึกลับ ของ บุตรีเฮคาที ฉบับที่ 28

เนื้อหาโรลเพลย์: 

    หลังจากการเดินสำรวจ ศูนย์รับฝากของ & ไอริสนิวส์ กับทีน่า แซนโดวาลเสร็จสิ้นลง บรรยากาศรอบบริเวณยังคงคึกคักไปด้วยเหล่าลูกครึ่งเทพที่เดินเข้าออก ริดาเหลียวมองรอบ ๆ อย่างตื่นตาตื่นใจ ใบหน้าของเด็กสาวมีแววสงสัยปนตื่นเต้นอย่างเห็นได้ชัด

      ​ทีน่าก้าวเข้ามาใกล้และยิ้มอย่างอบอุ่น ก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความกระตือรือร้น “เอาล่ะ ริดา! สถานที่ต่อไปที่เราจะไปกัน เป็นหนึ่งในสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ที่สุดของค่ายเลยนะ… นั่นก็คือ ถ้ำเทพพยากรณ์” ทีน่าพูดพร้อมกับแตะไหล่ริดาเบา ๆ ดวงตาของเธอเป็นประกายราวกับกำลังจะพาเด็กสาวออกเดินทางสู่ดินแดนแห่งปริศนา

​.     ริดาตาโตขึ้นทันทีด้วยความอยากรู้อยากเห็น “ถ้ำ…เทพพยากรณ์เหรอคะ? ฟังดูน่าพิศวงจังเลย มัน…มีอะไรกันแน่คะ?” เสียงของเด็กสาวสั่นเครือเล็กน้อยด้วยความตื่นเต้น

​“ฮ่ะ ๆ เดี๋ยวไปถึงเธอก็จะรู้เอง” ทีน่าหัวเราะอย่างเอ็นดู “แต่บอกได้แค่ว่า ที่นั่นเป็นสถานที่ที่เทพีแห่งคำพยากรณ์จะประทานนิมิตและคำทำนายสำคัญ ๆ ให้กับค่ายของเรา” เธอพูดด้วยน้ำเสียงที่จริงจังขึ้น ก่อนจะหันกายเดินนำทาง ริดารีบก้าวตามหลังทันที

​เส้นทางสู่ถ้ำแห่งคำทำนาย

      ​ทั้งสองเดินออกจากย่านคึกคักของค่าย ผ่านโรงอาหารและแนวป่าเบื้องหลังที่ค่อย ๆ หนาทึบขึ้นเรื่อย ๆ เสียงจอแจของผู้คนค่อย ๆ เลือนหายไป กลายเป็นเพียงเสียงสายลมพัดกระทบยอดไม้และเสียงนกร้อง บรรยากาศรอบตัวเริ่มเต็มไปด้วยความสงบปนขรึมขลัง

     ​ริดาแอบเหลียวมองซ้ายขวาอย่างระแวดระวัง เมื่อก้าวเดินเข้าไปลึกขึ้นเรื่อย ๆ จนเริ่มรู้สึกถึงไอเย็นที่แทรกซึมเข้ามาในผิวกาย ความชื้นในอากาศทำให้บรรยากาศดูเย็นยะเยือกและน่าพิศวง

     ​“เอ… ทำไมอยู่ดี ๆ อากาศถึงเย็นลงแบบนี้ล่ะคะ?” ริดาถามเสียงแผ่ว พลางกอดแขนตัวเองแน่น

     ​ทีน่าหันกลับมามองพร้อมรอยยิ้ม “นั่นแหละ…เป็นสัญญาณว่าเราใกล้ถึงแล้ว ถ้ำเทพพยากรณ์มีพลังเวทมนตร์แผ่ซ่านอยู่รอบ ๆ ทำให้สภาพอากาศเปลี่ยนแปลงไป” พูดจบ ทีน่าก็ชี้มือไปยังหน้าผาสูงตระหง่านเบื้องหน้า ซึ่งมีเถาวัลย์สีเข้มปกคลุมหนาทึบ และตรงกลางมีปากถ้ำมืดมิดขนาดใหญ่ซ่อนตัวอยู่

​ถ้ำเทพพยากรณ์

     ​เมื่อทั้งสองเดินมาถึงบริเวณหน้าถ้ำ พื้นดินรอบ ๆ ปกคลุมไปด้วยหินแหลมคมที่ดูราวกับกรงเล็บของสัตว์ยักษ์ที่โผล่ขึ้นมาจากใต้ดิน เสียงลมหวีดหวิวลอดผ่านช่องหินให้ความรู้สึกเย็นเยือกอย่างน่าขนลุก

     ​ริดาหยุดยืนมองภาพตรงหน้า ดวงตาเบิกกว้างอย่างไม่เชื่อสายตา “นี่…ที่นี่คือถ้ำเทพพยากรณ์จริง ๆ เหรอคะ… มันดู…น่ากลัวจังเลย” เธอพูดเสียงเบาจนแทบเป็นกระซิบ ขณะที่มือเผลอกุมชายเสื้อของทีน่าแน่น

      ​ทีน่าเอื้อมมือมากุมมือริดาไว้แน่น พลางยิ้มให้กำลังใจ “อย่ากังวลไปเลยนะ ถ้ำแห่งนี้จะไม่ทำร้ายเรา ตราบใดที่เราเคารพต่อเทพีแห่งคำพยากรณ์และพลังศักดิ์สิทธิ์ที่สถิตอยู่ในนี้” จากนั้นเธอก็เริ่มเล่าอย่างช้า ๆ ด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล “ภายในถ้ำนี้… มีห้องบูชาเทพี เดลฟีอา ผู้ประทานนิมิตและคำทำนายแก่ค่ายแห่งนี้มาเนิ่นนาน ว่ากันว่าหากลูกครึ่งเทพคนใดได้รับคำพยากรณ์จากเธอ ชะตาชีวิตของผู้นั้นจะเปลี่ยนแปลงไปตลอดกาล”

     ​คำพูดนั้นทำให้ริดารู้สึกขนลุกไปทั้งร่าง ความตื่นเต้นและความกลัวผสมปนเปกันอย่างบอกไม่ถูก

​ภายในถ้ำแห่งคำทำนาย

     ​ทีน่าเดินนำเข้าไปอย่างมั่นคง ขณะที่ริดาก้าวตามด้วยหัวใจเต้นแรง ภายในถ้ำมืดสนิท มีเพียงแสงจากคบไฟเวทมนตร์ที่ติดเรียงรายตามผนังถ้ำส่องสว่างเป็นระยะ ๆ ทำให้เกิดเงาเต้นระย้าราวกับเงาภูตพราย

     ​เสียงน้ำหยดจากเพดานถ้ำดัง ติ๋ง…ติ๋ง… ก้องสะท้อนไปทั่ว กลิ่นหอมของสมุนไพรและกำยานลอยอบอวลอยู่รอบตัว กลิ่นนี้ทำให้ริดารู้สึกเวียนศีรษะเล็กน้อย แต่กลับมีความรู้สึกสงบในใจอย่างประหลาด

​“ที่นี่…ช่างน่าเกรงขามเหลือเกิน” ริดากล่าวออกมาแผ่วเบา

​“ใช่แล้ว” ทีน่าพยักหน้า “นี่คือจุดศูนย์กลางแห่งพลังคำทำนาย ที่เทพีเดลฟีอาสถิตอยู่… และตรงนั้น…” เธอชี้ไปยังแท่นหินศักดิ์สิทธิ์ตรงกลางห้องบูชา ซึ่งมีผ้าสีทองปักลวดลายดวงดาวปกคลุมอยู่ เหนือแท่นนั้นมีหมอกสีเงินหมุนวนอย่างเชื่องช้าราวกับมีชีวิต

    ​ริดามองภาพนั้นอย่างตะลึงงัน หัวใจของเธอเต้นแรงจนแทบทะลุออกมา นี่คือสิ่งที่เธอไม่เคยพบเห็นมาก่อนเลยในชีวิต

​เส้นทางข้างหน้า

     ​ทีน่าหันมามองริดาด้วยรอยยิ้มอบอุ่น “ในอนาคต เธออาจจะต้องกลับมาที่นี่อีกครั้ง เพื่อรับฟังคำพยากรณ์ของตัวเองก็เป็นได้… แต่สำหรับวันนี้ แค่ได้มาสัมผัสสถานที่ศักดิ์สิทธิ์แห่งนี้ก็ถือว่าเพียงพอแล้ว”

    ​ริดาพยักหน้าช้า ๆ ความกลัวค่อย ๆ จางหายไป แทนที่ด้วยความเคารพและความมุ่งมั่น เธอหันไปมองแท่นหินอีกครั้ง ก่อนจะเอ่ยเสียงแผ่ว “ฉัน…จะต้องทำให้ตัวเองแข็งแกร่งขึ้น เพื่อที่จะพร้อมเผชิญหน้ากับสิ่งที่รออยู่ข้างหน้า”

     ​ทีน่ายิ้มกว้าง ดวงตาเปล่งประกายด้วยความภาคภูมิใจ “ไปกันเถอะนะ ริดา… ยังมีสถานที่อีกมากมายในค่ายที่รอให้เธอได้ทำความรู้จัก”

​.     จากนั้นทั้งสองก็เดินออกจากถ้ำเทพพยากรณ์ ทิ้งไว้เพียงเสียงกระซิบแผ่วเบาของสายลม ที่เหมือนกับเสียงพยากรณ์จากอดีตก้องกังวานอยู่ในความเงียบงันของถ้ำแห่งนั้น

รับรางวัล : 15 EXP

​

​

    ​

     ​

  

​.    

     ​

​

   

 

    ​

  

    

"ในความมืดมิดยังมีแสงนำทางผู้กล้าแห่งเฮคาที"

สถานที่: ถ้ำเทพพยากรณ์|  หัวข้อ: การเดินทางสู่สถานที่ศักดิ์สิทธิ์

Xolotl HONOR

วันที่ 03 เดือน มกราคม ปี 2026

เวลาสาย เวลา 10.00 น. เป็นต้นไป ณ ถ้ำเทพพยากรณ์

◀️┃▶️

แสงจากภายนอกสะท้อนผ่านผนังหินของถ้ำเทพพยากรณ์ราวกับเงาไฟจากโลกที่อยู่ห่างออกไป เสียงหยดน้ำดังเป็นจังหวะสม่ำเสมอ ผสมกับเสียงสายลมแผ่วที่ลอดเข้ามาจากทางเข้าด้านบน กลิ่นหินเย็นและฝุ่นเก่าแก่เจืออยู่ในอากาศอย่างบางเบา คีอาร์เดินเข้ามาอย่างเงียบงัน ก้าวเท้าแต่ละก้าวของเธอสะท้อนเบา ๆ บนพื้นหินขัดเงา เธอสวมเสื้อคลุมสีเทาอ่อนพาดไหล่ ผมสีบลอนด์ทองแดงตกลงคลุมข้างแก้มบาง ดวงตาสีเทาอมเขียวสะท้อนแสงในถ้ำราวกับกระจกน้ำแข็ง

เสียงผู้หญิงดังขึ้นจากมุมลึกของถ้ำ “ฉันไม่เคยเห็นหน้าเธอมาก่อนเลย เธอคงเป็นบุตรีของบอเรอัสสินะ?”

คีอาร์เงยหน้าเล็กน้อย เห็นหญิงสาวผมแดงหยักศกนั่งอยู่บนแท่นหิน ดวงตาเขียวอมทองของเธอดูเหมือนจะทะลุทะลวงความคิดของใครก็ตามที่มองตอบ เรเชล อลิซาเบธ แดร์ เทพพยากรณ์แห่งเดลฟีในยุคนี้ ผู้หญิงที่โลกของเดมิก็อดรู้จักดี คีอาร์ขยับมือแตะอกเล็กน้อยตามมารยาท ก่อนโค้งศีรษะเล็กน้อย “ใช่ค่ะ คีอาร์ โซล็อตล์ ตอนนี้ทำหน้าที่เป็นที่ปรึกษาประจำกระท่อมหมายเลข 28 ... ของบอเรอัสค่ะ” น้ำเสียงของเธอนุ่มนวล เรียบและสุภาพในแบบที่มักได้ยินจากลูกคุณหนูที่ถูกฝึกมาอย่างดี เธอยืนตรงหลังไม่งอ ท่าทางเรียบร้อยแต่แฝงระยะห่างที่ชัดเจน

เรเชลหัวเราะเบา ๆ “อืม... ฟังแค่สำเนียงก็บอกได้เลยว่าใช่ ลูกหลานของบอเรอัสจริง ๆ เทพเจ้าคนนั้นก็ยังไม่เปลี่ยน เขาชอบคนที่มีกิริยาชนชั้นสูงเสมอ เธอรู้ไหม เขามักจะชอบพูดเหมือนขุนนางฝรั่งเศสโบราณเลยนะ”

คีอาร์กระพริบตาช้า ๆ ใบหน้าสงบนิ่งเหมือนน้ำแข็งไม่มีคลื่น “ไม่ทราบค่ะ ฉันเคยพบเขาเพียงครั้งเดียว และ... ไม่ได้เรียกว่าพ่อด้วยซ้ำ” คำตอบนั้นทำให้เรเชลเงียบไปครู่หนึ่ง เธอยิ้มมุมปาก ดวงตาเปล่งประกายระหว่างแสงเทียน “พูดเหมือนคนที่รู้ว่าควรจะเว้นระยะจากสิ่งศักดิ์สิทธิ์เลยนะ”

“เรียกว่าอยู่ในระยะห่างที่เหมาะสมดีกว่าค่ะ” คีอาร์ตอบเรียบ เสียงเธอไม่เย็นชาแต่มีความนิ่งจนฟังดูแทบไร้อุณหภูมิ

เรเชลหัวเราะในลำคอ ก่อนตบมือเบา ๆ ที่พื้นข้างตัว “มานั่งสิ ฉันไม่ได้เจอเด็กใหม่มาหลายปีแล้ว หมายถึงบ้านลมเหนือน่ะนะ ตั้งแต่ปี 2010 นู่นแน่ะ อยู่ที่นี่จนลืมเวลาไปแล้ว”

คีอาร์เดินเข้าไปช้า ๆ ระยะห่างทุกก้าวของเธอถูกคำนวณไว้ราวกับกำลังเดินในห้องประชุมของมหาวิทยาลัย ไม่ใช่ถ้ำที่เต็มไปด้วยพลังวิญญาณ เธอนั่งลงอย่างระมัดระวัง มือวางซ้อนบนตัก มองไปรอบ ๆ ถ้ำที่ประดับด้วยสัญลักษณ์โบราณและผ้าคลุมสีขาวที่ซีดจากกาลเวลา “อยู่คนเดียวมานาน... ไม่เบื่อเหรอคะ?” เธอถามด้วยน้ำเสียงสุภาพ แต่ในแววตาแฝงความสนใจเชิงวิเคราะห์มากกว่าความห่วงใย

เรเชลยักไหล่ “เบื่อบ้าง แต่ก็ชินแล้วล่ะ เสียงของโลกภายนอกมันยังลอดเข้ามาในหัวเสมอ ถึงตัวจะอยู่ที่นี่แต่ใจก็เหมือนเดินทางไปทั่ว ฉันว่าคงคล้ายกับเวลาที่ลมเดินทางนั่นแหละ”

คีอาร์นิ่งไปเล็กน้อยก่อนพยักหน้า “ลม... ก็ไม่ได้อยู่นิ่งค่ะ มันแค่เลือกเส้นทางที่พัดผ่านโดยไม่จำเป็นต้องเข้าไปข้องแวะกับทุกสิ่ง”

เรเชลมองหน้าเธอแล้วหัวเราะเบา ๆ อีกครั้ง “พูดเหมือนบทกวีเลยนะ เธอนี่น่าสนใจจริง ๆ ดูเหมือนเด็กเรียบร้อย แต่พูดทีแทงลึกพอจะทำให้คนสะอึกได้” คีอาร์เพียงยิ้มสุภาพ ไม่ตอบ เธอรู้ว่าเรเชลพยายามทดสอบจังหวะของบทสนทนา แต่เธอเลือกจะรักษาน้ำเสียงและบุคลิกให้คงเส้นคงวา กลิ่นเพลย์มอร์แตงโมและเมนทอลจาง ๆ ลอยในอากาศ เมื่อลมจากทางเข้าถ้ำพัดผ่านผมของคีอาร์เบา ๆ เรเชลหรี่ตาเหมือนสังเกตบางอย่าง ก่อนพูดอย่างอ่อนโยนแต่ตรงประเด็น “ฉันมองเห็นบางอย่างในตัวเธอนะ เด็กของบอเรอัส ลมของเธอไม่ได้แค่พัด... มันเงียบจนแทบไม่มีเสียง แต่มันเฉือนทุกอย่างที่ขวางได้อย่างแม่นยำ ฉันพอจะเข้าใจแล้วล่ะ”

เรเชลเท้าคางมองคีอาร์ด้วยรอยยิ้มอ่อน “แต่วันนี้เธอไม่ได้มาแค่คุยใช่ไหม เด็กของลมเหนือ ฉันเห็นในแววตาเลยว่าเธอต้องการ การนำทางใช่ไหมล่ะ มาสิ มานั่งใกล้หน่อย ฉันจะช่วยเท่าที่พอทำได้”

คีอาร์นิ่งไปครู่หนึ่งก่อนจะขยับเข้ามาใกล้ แสงเทียนสะท้อนผมสีบลอนด์ทองแดงของเธอจนดูเหมือนเปลวไฟที่สั่นระริก เธอไม่สบตาเรเชลทันที แต่ถอนหายใจเบา ๆ ก่อนพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบ นุ่ม และชัดทุกถ้อยคำ “ฉันเพิ่งบรรลุเป้าหมายในการเป็นที่ปรึกษาประจำกระท่อมบอเรอัส และได้รับคลังมาครอบครอง ทุกอย่างควรจะสมบูรณ์แบบตามตรรกะ... จนกระทั่งเทพบอเรอัสทิ้งคำพูดที่เหมือนกรีดลึกลงไปในใจ เขาบอกว่าฉันเหมือนแม่ เคาน์เตสผู้อวดดีที่ตายไปแล้วเพราะความประมาท ผู้หญิงที่ฉันเกลียดชังและพยายามจะลบออกจากชีวิตมาตลอด”

คีอาร์หยุดพูดชั่วครู่ ดวงตาเทาอมเขียวที่ปกติเรียบเฉยสะท้อนแสงเทียนวูบหนึ่ง “คำทักทายนั้นมันทำให้ฉันเริ่มตั้งคำถาม... ว่าความเย็นชาและอำนาจที่ฉันสะสมมาเพื่อเอาตัวรอด มันคือเกราะป้องกันจริง ๆ หรือมันคือทางเดินสายเดียวกับที่ทำให้แม่ของฉันต้องตกอับและไม่ยอมรับความจริงกันแน่ เธอบังคับให้ฉันเติบโตมาพร้อมตรรกะที่ผิดรูป ฉันคิดว่าฉันเหนือสิ่งนั้นได้ แต่บางทีอาจจะไม่เลยก็ได้” เธอยกมือแตะปลายคางทำท่าคิด ราวกับกำลังคุมสมดุลระหว่างความสงบกับความร้าวในอก 

“ฉันเดินทางมาที่ค่ายฮาล์ฟบลัดเพราะแม่โดนปีศาจฆ่าตายเพราะเธอไม่เชื่อว่าโลกนี้มีปีศาจจริง ท่ามกลางความกลัวที่ฉันพยายามเก็บไว้ใต้ใบหน้าเรียบเฉย รุ่นพี่เอมีเลีย แอร์ฮาร์ต... ก็เข้ามาในชีวิตโดยที่ฉันไม่ทันตั้งตัว” ชื่อของอีกฝ่ายหลุดออกจากปากเธอเบากว่าลมหายใจ “เทพบอเรอัสเตือนว่าเธอคือสายฟ้าที่จะทำให้ฉันละลายหัวใจและเสียความแข็งแกร่งไป แต่ในส่วนลึกของใจที่ขัดกับเหตุผล ฉันกลับแอบสงสัย... ว่าบางทีสายฟ้าของรุ่นพี่อาจเป็นสิ่งเดียวที่ช่วยเผาทำลายน้ำแข็งที่ฉันสืบทอดมาจากแม่ และช่วยไม่ให้ฉันต้องมีจุดจบแบบเดียวกับผู้หญิงคนนั้นก็ได้ค่ะ”

คีอาร์เงียบไปเล็กน้อย มองเปลวไฟในตะเกียงวูบไหว “แต่ถ้าฉันยอมรับความอบอุ่นนั้น แล้วมันไม่ช่วยละลายน้ำแข็งเลยล่ะ ถ้ามันกลายเป็นเปลวไฟที่เผาผลาญความแข็งแกร่งเพียงอย่างเดียวที่ฉันมี มันก็คือความพังซ้ำรอยอดีตทั้งหมดที่ฉันเคยเป็น” น้ำเสียงของเธอไม่สั่น แต่มีอะไรบางอย่างในถ้อยคำที่ฟังดูเปราะบางในเชิงโครงสร้าง 

“เทพบอเรอัสบอกว่าฉันเหมือนแม่... สำหรับฉันนั่นคือคำที่ร้ายแรงที่สุด แม้เขาจะไม่ได้พูดด้วยน้ำเสียงแบบนั้น แต่ฉันใช้เวลาทั้งชีวิตเพื่อจะไม่เป็นอย่างเธอ เพื่อไม่ต้องจบด้วยความว่างเปล่าเหมือนคนที่ใช้ชีวิตอยู่ในกระจกเงาบำเร่อตัวเองด้วยการยัดเยียดความผิดพลาดของตนเองใส่ใคร” คีอาร์เหลือบตาขึ้นมองเรเชล “และฉันก็ไม่แน่ใจแล้ว ว่ารุ่นพี่เอมีเลียคือสิ่งที่ดีที่สุดหรือหายนะที่สุดที่เข้ามา เธอสดใส มีความเป็นผู้ใหญ่ เชื่อมั่นในตัวเองและร้อนแรงจนฉันกลัว แต่ถ้าความร้อนของเธอคือสิ่งเดียวที่จะรีเซ็ตระบบที่แม่วางไว้ล่ะ? ถ้ามันช่วยให้ฉันหลุดจากรหัสที่เธอเขียนไว้ในเลือดของฉันเองได้?” คีอาร์ขยับตัวเล็กน้อย ก่อนจบด้วยเสียงแผ่ว 

“ฉันไม่อยากเป็นเคาน์เตสที่หยิ่งยโส ฉันอยากเป็นคีอาร์... ที่มีอำนาจพอจะปกป้องตัวเองได้โดยไม่ต้องโดดเดี่ยวจนเป็นบ้าตาย แค่นั้นจริง ๆ”

เรเชลยิ้มบาง ๆ ขณะมองเด็กสาวตรงหน้า “เธอไม่ปกปิดตัวเองต่อหน้าฉันเลยสินะ” น้ำเสียงนั้นทั้งอบอุ่นและเจือแววพอใจเหมือนคนที่รอมานานกว่าจะได้ยินความจริงจากใครสักคน คีอาร์เลยเงยตาขึ้นตอบด้วยสีหน้าที่เรียบเฉยจนแทบไม่สะท้อนอารมณ์ใด 

“ปิดไปคุณก็รู้อยู่ดีนี่คะ ตัวแทนของเดลฟี”

รอยยิ้มของเรเชลกว้างขึ้นนิดหน่อย ก่อนที่ความเงียบในถ้ำจะถูกกลืนไปด้วยแรงสั่นบางอย่างที่เริ่มไหลวนจากพื้นหิน เสียงเหมือนสายลมแผ่วพัดผ่าน แต่กลับหนาวเย็นกว่าปกติมากจนเทียนรอบถ้ำกระพริบถี่ แสงไฟสะท้อนกับผนังหินเหมือนมีบางสิ่งกำลังเติบโตขึ้น หมอกสีเขียวเริ่มคืบคลานจากพื้นรอบตัวเรเชล มันลอยวนช้า ๆ ก่อนจะหนาขึ้นเรื่อย ๆ จนแทบมองไม่เห็นรูปร่างของเธอ ดวงตาของหญิงสาวเปลี่ยนเป็นสีเขียวเรืองรองราวกับมรกตที่มีชีวิต เสียงเธอเริ่มสั่นแผ่วเหมือนเสียงลมหายใจที่กลืนเข้ากับคลื่นพลังบางอย่างจากใต้ดิน

“คุณเรเชล?” คีอาร์เรียกชื่อเธอเสียงต่ำ แต่ก่อนที่คำถามจะจบ หมอกนั้นก็พุ่งขึ้นสูงราวกับแรงดันของพายุใต้พื้น

ร่างของเรเชลค่อย ๆ ลอยขึ้นจากพื้น ประมาณไม่กี่นิ้ว ผมสีแดงส้มของเธอปลิวตามแรงหมอก เสียงกระซิบเบา ๆ หลายเสียงดังซ้อนกันในอากาศ เหมือนมีคนพูดจากหลายทิศทางพร้อมกัน แต่ทั้งหมดรวมกันกลายเป็นถ้อยคำเดียวที่ออกมาจากริมฝีปากของเธอ น้ำเสียงนั้นไม่ใช่ของเรเชลอีกต่อไป

 มันเย็น ว่างเปล่า และเก่ากว่าความทรงจำของมนุษย์ใด

“น้ำแข็งที่ถูกสลักตามแม่พิมพ์เก่าจะปริร้าวเมื่อต้องกระแสแห่งอัสนี และการหลอมละลายมิใช่ความพ่ายแพ้... แต่คือการปลดปล่อยตัวตนที่แท้จริงจากพันธนาการแห่งเงาอดีต”

เสียงนั้นก้องสะท้อนทั่วถ้ำ แม้แต่ลมหายใจของคีอาร์ก็ถูกกลืนหายไปในขณะนั้น เธอนิ่งฟัง แววตาเทาอมเขียวส่องประกายเล็กน้อยแต่ไม่ไหวติง หมอกสีเขียวเข้มรอบตัวเรเชลค่อย ๆ บิดเกลียวแล้วหดกลับเข้าไปในร่างของหญิงสาวราวกับถูกดูดด้วยแรงมหาศาล

ทันทีที่ทุกอย่างสิ้นสุด ร่างของเรเชลตกลงกับพื้นเบา ๆ เหมือนตุ๊กตาที่ถูกตัดสายป่าน เสียงลมหายใจเธอแผ่วขาดห้วง ผมที่ลอยฟูเมื่อครู่ตกลงมาปิดแก้ม คีอาร์มองภาพนั้นนิ่งอยู่ครู่หนึ่ง ดวงตาเรียบเฉยแต่มีแววประเมินอยู่ในนั้น เธอเห็นอาการแบบนี้จากคำบอกเล่ามาหลายครั้ง แต่ครั้งแรกที่เห็นด้วยตาตัวเอง มันทั้งน่าทึ่งและน่ากลัวในเวลาเดียวกัน ในตอนที่เรเชลค่อย ๆ ลืมตาขึ้น แววตาแรกที่เห็นคือความว่างเปล่า เหมือนเธอยังไม่รู้ว่าตัวเองอยู่ที่ไหน ก่อนจะค่อย ๆ กระพริบตาช้า ๆ แล้วพึมพำเสียงเบา “ฉัน... ทำมันอีกแล้วใช่ไหม?”

คีอาร์พยักหน้าเพียงเล็กน้อย “พักก่อนดีกว่าค่ะ” แทนที่คีอาร์จะเข้าไปประคอง เธอยกมือขึ้นเบา ๆ ปลายนิ้วเคลื่อนไหวราวกับสั่งการกระแสอากาศ ลมเย็นบางเบาไหลวนรอบร่างของเรเชล ยกตัวเธอขึ้นเล็กน้อยก่อนพาไปพิงผนังหินด้านหนึ่งอย่างอ่อนโยนโดยไม่มีการสัมผัสตรง ๆ เลย “คุณหมดแรงแล้วค่ะ” น้ำเสียงคีอาร์เรียบ นิ่งแต่มีความนุ่มพอให้คนฟังรู้ว่าเธอไม่ได้พูดจากการดูถูก “ให้ลมหายใจของคุณกลับมาเป็นปกติก่อนดีกว่า”

เรเชลยังคงหอบเล็กน้อย สีหน้าอ่อนล้าแต่มีรอยยิ้มจาง “เธอไม่แตะต้องคนอื่นเลยสินะ...”

“ตอนนี้ฉันไม่จำเป็นต้องทำแบบนั้นค่ะ” คีอาร์ตอบเรียบ ก่อนหมุนตัวกลับไปมองหมอกที่ยังคงเหลือร่องรอยบางส่วนบนพื้น “สัมผัสทำให้รบกวนสมดุลทางอุณหภูมิ และฉันไม่อยากให้ใครต้องหนาวตามฉันไปด้วย”

เรเชลหัวเราะเบา ๆ ทั้งที่ยังหอบ “ลมเหนือก็ยังเป็นลมเหนืออยู่ดี... แต่เธอรู้ไหม คำพยากรณ์นั่นฟังดูเหมือนข่าวดีสำหรับใครบางคนเลยนะ”

คีอาร์ไม่ตอบในทันที ดวงตาเทาอมเขียวมองแสงเทียนที่สะท้อนอยู่ในน้ำแข็งบนผนังถ้ำ ก่อนพูดเบา ๆ เหมือนคนกำลังคำนวณสมการที่ยังไม่จบ “หรือบางที... มันอาจจะเป็นทั้งคำเตือนและคำสาปในเวลาเดียวกันก็ได้ค่ะ”

เรเชลยิ้มกับคำนั้นเธอขยับตัวเอนหลังพิงผนังหินเย็น ๆ แล้วพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงอบอุ่นและมั่นคง “เฮ้ คีอาร์ ฟังนะ… ฉันเข้าใจว่ามันน่ากลัวขนาดไหนที่จู่ ๆ พ่อที่เป็นเทพเจ้าแถมยังเป็นเทพสายลมเหนือที่ขึ้นชื่อเรื่องความเย็นชามาบอกว่าเราเหมือนคนที่เราพยายามหนีมาตลอดชีวิต” เธอหยุดเพื่อมองใบหน้าของเด็กสาวที่ยังคงนิ่งจนน่ากลัว “แต่นั่นแหละ คือมุมมองของบอเรอัส สำหรับเทพแห่งฤดูหนาวและสายลมเหนือ น้ำแข็งคือความแข็งแกร่ง ส่วนความร้อนคือศัตรู แต่เธอไม่ใช่แค่น้ำแข็งที่ไร้ชีวิตนะ เธอเป็นมนุษย์ที่มีหัวใจ” คีอาร์ยังไม่พูดอะไร แค่เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อยเหมือนรอฟัง

เรเชลพูดต่อจนน้ำเสียงของเธอนุ่มลง “การที่เธอสร้างเกราะน้ำแข็งขึ้นมาเพื่อปกป้องตัวเองจากความเจ็บปวดในอดีต มันไม่ใช่เรื่องผิดเลย แต่เธอต้องเข้าใจด้วยว่าน้ำแข็งที่แข็งเกินไปมันจะเปราะและแตกหักง่าย เหมือนแม่ของเธอที่หยิ่งในศักดิ์ศรีจนไม่ยอมรับความจริง” เธอเอนตัวมาข้างหน้าเล็กน้อย ดวงตาเขียวอมทองส่องประกายในเงาเทียน “รุ่นพี่ธิดาแห่งซุสคนนั้นอาจจะเป็นสายฟ้าที่มาเพื่อทำลายเกราะที่เธอไม่จำเป็นต้องมีอีกต่อไปก็ได้ ความอบอุ่นไม่ได้ทำให้เธออ่อนแอหรอก แต่มันจะทำให้เธอยืดหยุ่นและมีชีวิตชีวามากขึ้นต่างหาก”

“อย่ากลัวที่จะละลายเลย คีอาร์… เพราะเมื่อน้ำแข็งละลาย มันจะกลายเป็นน้ำที่ไหลไปได้ทุกที่ อิสระ ไม่มีรูปทรงตายตัว และไม่มีใครสามารถทำลายมันได้เหมือนตอนที่มันยังแข็งอยู่ เธอไม่มีวันเป็นเหมือนแม่ของเธอหรอก เพราะเธอมีความกล้าที่จะตั้งคำถาม และกล้าที่จะรู้สึกซึ่งนั่นคือสิ่งที่แม่ของเธอไม่เคยมีเลย”

เรเชลยิ้มอ่อน ก่อนสรุปด้วยน้ำเสียงแฝงความขี้เล่น “สู้ ๆ นะ ที่ปรึกษาบ้าน 28!”

คีอาร์นิ่งไปชั่วครู่ ก่อนถอนหายใจเบา ๆ แล้วพยักหน้าอย่างช้า ๆ “รับทราบค่ะ… ถึงจะฟังดูไม่สมเหตุสมผลเท่าไหร่ แต่เข้าใจที่คุณหมายถึง” เธอเปิดกระเป๋าผ้าแตงโมที่พกติดตัวตลอด หยิบถุงผ้าขนาดเล็กออกมาแล้วยื่นให้เรเชล “เห็นว่าคุณก็ต้องใช้เงินเหมือนกัน นี่ค่ะ...สิบดรักม่า”

เรเชลกระพริบตาปริบ ๆ มองเหรียญทองในมือ ก่อนหัวเราะเบา ๆ “อย่าบอกนะว่าเธอกินลูกอมจริงใจก่อนคุยกับฉัน?”

คีอาร์มองหน้าเธอแล้วพยักหน้าเรียบ ๆ “ใช่ค่ะ ก่อนเล่าให้คุณฟัง”

เรเชลหัวเราะเสียงดังขึ้น “อืม สมกับชื่อจริง ๆ แฮะ พูดตรงได้ไม่มีกลั่นกรองขนาดนี้ ต้องลูกอมเม็ดนั้นแน่” เธอหยิบเหรียญทองขึ้นโยนเล่นในมือพลางยิ้ม “แล้ว... ฉันเป็นยังไงบ้างล่ะ ตอนอยู่ในโหมดพยากรณ์?”

คีอาร์ขยับสายตาไปมองเธอนิ่ง ๆ “น่ากลัวดีค่ะ” เสียงตอบเรียบจนน่าขนลุก “ฉันคิดว่าคุณควรจะมีคนอยู่ด้วยทุกครั้งหลังพยากรณ์นะ เพราะสภาพร่างกายคุณอ่อนแอมากในช่วงนั้น คุณเสี่ยงที่จะเป็นจุดอ่อนให้ใครบางคนใช้ประโยชน์ได้ง่าย ๆ” เรเชลหัวเราะอีกครั้ง คราวนี้มีทั้งความเหนื่อยและความจริงใจ 

“นาน ๆ ทีจะเจอคนนิสัยแบบนี้นะ เธอนี่นิสัยเหมือนแอนนาเบ็ธเลย”

“รุ่นพี่แอนนาเบ็ธ?” คีอาร์ถามกลับเรียบ ๆ แต่ดวงตาฉายแววสนใจ

เรเชลพยักหน้า “ใช่ เธอกับแอนนาเบ็ธน่าจะคุยกันรู้เรื่องนะ ทั้งตรรกะจัด ทั้งหวงโครงสร้างชีวิต ทั้งไม่ชอบความวุ่นวาย” เธอหัวเราะพลางหมุนเหรียญดรักม่าในอากาศ “แต่รายนั้นยังมีอารมณ์ร้อนบ้าง ส่วนเธอ... เธอเหมือนน้ำแข็งที่แอนนาเบ็ธน่าจะอยากเอาไปทำพิมพ์เขียวเลยล่ะ”

คีอาร์เพียงยิ้มบาง ๆ ที่มุมปาก “หวังว่าเธอจะไม่ละลายพิมพ์เขียวนั้นก่อนเสร็จนะคะ”

เรเชลหัวเราะจนไหล่สั่น “เธอนี่... มีพิษในคำพูดกว่าที่คิดอีกนะ คีอาร์”

เด็กสาวเพียงยักไหล่เบา ๆ “ไม่หรอกค่ะ แค่...ลูกอมยังไม่หมดฤทธิ์เท่านั้นเอง” สิ้นคำนั้น เรเชลหัวเราะอีกครั้ง เสียงสะท้อนก้องไปทั่วถ้ำ มันไม่ใช่เสียงหัวเราะของเทพพยากรณ์ผู้แบกภาระคำทำนาย แต่เป็นเสียงของมนุษย์คนหนึ่งที่ได้รู้สึกไม่เหงาอีกครั้งหนึ่งเมื่อคิดถึงเพื่อนเก่า

[แบบฟอร์มขอคำพยากรณ์]

ชื่อเต็ม: คีอาร์ โซล็อตล์

โหมดความยากภารกิจ: ระดับทั่วไป (Normal)

จ่าย : 10 ดรักม่า

[เทเลแกรมคำพยากรณ์]

(รอต่อบ่?) 

[NPC-31] เรเชล อลิซาเบธ แดร์

พูดคุยกับ NPC ความสนิทสนม +5

โบนัสจาก ลูกอมจริงใจ - โบนัสเพิ่มความสัมพันธ์ +40

โบนัสจาก HONOR (คนมีเกียรติ) - โบนัสเพิ่มความสัมพันธ์ รุ่นพี่ +20

กลิ่นหอมจาก น้ำหอม Unisex  - โบนัสเพิ่มความสัมพันธ์ +5

(โรลเพลย์ที่ลงท้ายด้วย 0 2 4 6 8 - ใช้ได้กับรุ่นพี่และเพื่อนร่วมรุ่นเท่านั้น)

Xolotl ตอบกลับเมื่อ 2026-1-6 16:14 แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Xolotl เมื่อ 2026-1-6 16:16 วันที่ 03 เดือ ...

【คำพยากรณ์】

"น้ำแข็งที่ถูกสลักตามแม่พิมพ์เก่าจะปริร้าวเมื่อต้องกระแสแห่งอัสนี"
"และการหลอมละลายมิใช่ความพ่ายแพ้"
"แต่คือการปลดปล่อยตัวตนที่แท้จริงจากพันธนาการแห่งเงาอดีต"

---

[เป้าหมายภารกิจ]

นำคำพยากรณ์ไปปรึกษาคุณไครอน ก่อนจะพบแอนนาเบ็ธกำลังคุยเรื่องการฝึกของเด็กๆ พอดี ก่อนไครอนบอกให้คีอาร์พูดได้ แอนนาเบ็ธช่วยวิเคราะห์คำพยากรณ์

✦ อ่านพลอตภารกิจที่นี่ ✦

ศัตรูที่ต้องเผชิญ

• 🌪️ จิตวิญญาณพายุ (Lv. 70)
• 🦅 ฝูงนกสติมฟาเลียน
• 👥 ภาพมายาของแม่ (Shadow of Mother) (Lv. 50)
• ❄️ โกเลมน้ำแข็ง (Lv. 70)
• 🔥 BOSS: Khione’s Aspect (Lv. 200)

[รางวัลตอบแทน]

รางวัลสำหรับผู้ร่วมทีม:
• +100 พลังใจ / +60 ดรักม่า / +1 Level up
• +30 ป้ายเกียรติยศ (HB)
• +300 ความกล้าหาญ / +200 ศรัทธา
• ♥ +2 หัวใจ กับธิดาแห่งเอมีเลีย

[เลือกรับ 1 อย่างจากบอเรอัส]

1) ปลอกแขนอัสนีเหมันต์ (คุณภาพม่วง Lv.50) ปลอกแขนคู่นี้ทำจากเงินบริสุทธิ์สลักลวดลายเกล็ดหิมะที่พริ้วไหวราวกับสายน้ำ มันถูกสร้างขึ้นจากเศษซากของเกราะน้ำแข็งที่คีอาร์เคยใช้ปกป้องตัวเอง ซึ่งถูกหลอมรวมเข้ากับพลังงานสายฟ้าที่หลงเหลือจากภารกิจ คุณสมบัติพิเศษคือมันช่วยให้คีอาร์สามารถ ควบคุมอุณหภูมิของน้ำแข็ง ได้อย่างอิสระมากขึ้น น้ำแข็งที่เขาสร้างจะไม่เปราะบางอีกต่อไป แต่จะมีความเหนียวและยืดหยุ่นคล้ายเหล็กกล้า และเมื่อเขาใช้พลัง คมมีดวายุ ผ่านปลอกแขนนี้ กระแสลมจะแฝงไปด้วยประจุไฟฟ้าสถิตขนาดเล็กที่สามารถทำลายการป้องกันทางเวทมนตร์ของศัตรูได้

2) เข็มทิศวายุไร้ทิศ (คุณภาพม่วง Lv.50) เข็มทิศโบราณที่ตัวเรือนทำจากไม้สนไซบีเรียที่ไม่มีวันผุพัง เข็มของมันไม่ได้ชี้ไปทางทิศเหนือตามธรรมชาติ แต่จะชี้ไปทาง "กระแสลมที่อิสระที่สุด" ในบริเวณนั้นเสมอ ไอเท็มชิ้นนี้มอบโบนัสให้สกิล สัมผัสแห่งสายลม ทำให้คีอาร์สามารถหาทางออกหรือทางหนีทีไล่ได้ในทุกสถานการณ์ แม้จะอยู่ในมิติที่บิดเบี้ยวหรือถูกปิดตายด้วยหมอกมายา นอกจากนี้เข็มทิศยังสามารถเก็บกักกระแสลมร้อนเอาไว้ได้ชั่วคราว เพื่อใช้กระจายความร้อนในพื้นที่ที่หนาวเย็นจัดเกินไป ช่วยให้เพื่อนร่วมทีมที่ไม่ใช่สายเลือดฤดูหนาวสามารถรอดชีวิตในสภาพอากาศสุดขั้วได้

3) ขลุ่ยน้ำแข็ง "เสียงเพรียกแห่งอิสระ" (คุณภาพม่วง Lv.50) ขลุ่ยผิวเรียบที่ดูเหมือนแกะสลักมาจากแท่งน้ำแข็งค้างที่ไม่ยอมละลาย เมื่อเป่าขลุ่ยนี้จะไม่มีเสียงที่หูมนุษย์ได้ยิน แต่จะสร้างคลื่นความถี่ผ่านกระแสลม (เสริมพลังสกิล การควบคุมลม) ทำให้ศัตรูที่อยู่ในรัศมีรู้สึกถึงความสงบที่เย็นเยือกจนขยับตัวไม่ได้ชั่วขณะ (สะกดอารมณ์คลั่ง) หากคีอาร์ใช้สกิล บงการความโดดเดี่ยว ผ่านขลุ่ยนี้ แทนที่จะสร้างความเหงา มันจะเปลี่ยนเป็นพลังที่ทำให้ศัตรูรู้สึก "ว่างเปล่า" และสูญเสียเจตจำนงในการต่อสู้ เป็นเครื่องมือที่แสดงถึงการที่คีอาร์เลือกจะใช้ความเย็นชาในทางที่สร้างสรรค์แทนที่จะใช้ทำร้ายตัวเอง

Xolotl HONOR

วันที่ 03 เดือน มกราคม ปี 2026

เวลาสาย เวลา 11.00 น. เป็นต้นไป ณ ถ้ำเทพยากรณ์

◀️┃▶️

เรเชลยังหัวเราะอยู่ครู่หนึ่งก่อนเสียงจะค่อย ๆ เบาลง เหลือเพียงรอยยิ้มอบอุ่นที่มีแววคิดลึกแฝงอยู่ในนั้น เธอเอนหลังพิงหินเย็น ๆ สูดลมหายใจเข้าช้า ๆ ราวกับให้ถ้ำทั้งถ้ำกลืนความเงียบกลับไป ก่อนเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่นุ่มแต่แฝงความแน่วแน่ “งั้นเอาคำทำนายนี้ไปปรึกษาไครอนนะ เขาช่วยได้ ฉันอาจพูดเป็นปริศนา แต่ไครอนจะถอดรหัสให้เธอได้ดีกว่าฉันแน่”

คีอาร์พยักหน้าเบา ๆ เส้นผมสีบลอนด์ทองแดงไหวตามแรงลมที่เธอเผลอเรียกโดยไม่รู้ตัว “ค่ะ ฉันตั้งใจไว้อยู่แล้ว”

เรเชลหัวเราะในลำคอ “แน่นอนอยู่แล้วล่ะ ฉันก็เดาได้ เธอเป็นพวกทำการบ้านก่อนจะเดินเข้าห้องแน่ ๆ แต่ขอให้ลองฟังฉันอีกอย่างนะ” คีอาร์เลิกคิ้ว ดวงตาเทาอมเขียวจ้องนิ่งไปทางอีกฝ่าย ด้วยคำถามว่าให้ฟังอะไร “นอกจากเรื่องคำพยากรณ์ที่ต้องไปคุยกับไครอนแล้ว... ฉันขอแนะนำอะไรเธอสักอย่าง” น้ำเสียงเรเชลเริ่มจริงจังขึ้น “ตัวแปรที่เรียกว่าความไร้เหตุผลไงล่ะ” คำนั้นทำให้คีอาร์นิ่ง เธอไม่ตอบเรเชลแต่สีหน้าเปลี่ยนเล็กน้อย เหมือนเครื่องจักรที่เพิ่งโดนโยนสมการแปลกปลอมเข้าใส่หัวของเธอ

“คนอย่างเธอชอบความชัดเจน ชอบตัวเลขที่วัดค่าได้ ชอบให้ทุกอย่างอยู่ในสูตรสำเร็จที่ไม่ผิดเพี้ยน แต่จำไว้นะ ลมเหนือน่ะมันคาดเดาไม่ได้พอ ๆ กับสายฟ้านั่นแหละ” เรเชลว่าพลางยกมือขึ้นหมุนเหรียญดรักม่าในอากาศ เหรียญนั้นสะท้อนแสงเทียนระยิบระยับเหมือนเศษแสงดาว “ยิ่งเธอพยายามจะกดมันไว้ในคลังน้ำแข็งของเธอมากเท่าไหร่ วันหนึ่งมันจะระเบิดออกมาแรงเท่านั้น ลมไม่เคยอยู่ในกรอบเดียวได้นานหรอก มันเกิดมาเพื่อเคลื่อนไหว เพื่อเปลี่ยนแปลง และเพื่อเตือนสิ่งมีชีวิตว่าความเย็นมันไม่ใช่การหยุดนิ่งเสมอไป” คำพูดของเรเชลค่อย ๆ แทรกเข้าไปในความเงียบเหมือนละอองหิมะตกลงบนผิวน้ำ คีอาร์ยังไม่พูดอะไร แต่ในแววตานั้นมีบางสิ่งคล้ายกับความสับสนที่ไม่อยากยอมรับ

เรเชลมองแล้วจึงยิ้ม “อย่ามัวแต่กลัวว่าตัวเองจะเหมือนแม่ จนลืมไปว่าเธอมีสิทธิ์ที่จะเป็นคีอาร์ในแบบที่ไม่ได้ถูกสร้างด้วยน้ำแข็งนะ”

คีอาร์หลุบตาลงนิดหนึ่ง “ถ้าฉันละลายหมดแล้วไม่มีอะไรเหลือล่ะคะ”

“งั้นก็สร้างใหม่สิ” เรเชลตอบทันที ไม่ลังเลแม้แต่วินาทีเดียว “นั่นแหละมนุษย์”

คำพูดนั้นทำให้คีอาร์เงียบไปอีกครั้ง ก่อนจะพึมพำเบา ๆ “ฉันจะลองจำไว้ค่ะ”

เรเชลยิ้มอ่อน รอยยิ้มที่ดูเหนื่อยแต่จริงใจ “ดีแล้ว... แล้วก็ ขอบคุณสำหรับสิบดรักม่ากับลูกอมจริงใจนะ เป็นการจ่ายค่าบริการที่แฟร์ที่สุดเท่าที่ฉันเคยเจอเลย”

คีอาร์เลิกคิ้ว “ไม่ใช่การจ่ายค่ะ แค่การแลกเปลี่ยนที่สมเหตุสมผล”

“อืม สมเหตุสมผลสิ...” เรเชลหัวเราะในลำคอเบา ๆ “แต่โลกของเทพเจ้าและคำพยากรณ์มันไม่เคยสมเหตุสมผลหรอกนะ คีอาร์ ทุกอย่างในนั้นบิดงอไปตามเจตจำนงและความรู้สึกของใครบางคนเสมอ” พูดเสร็จก็หยุดเอียงหน้าเล็กน้อย แววตาเจือความเศร้าแบบคนที่เห็นมากเกินไป “ฉันพูดจากประสบการณ์ตรงเลยนะ ความรู้สึกคือสิ่งที่เธอคำนวณไม่ได้ ต่อให้เธอเก่งแค่ไหน ต่อให้เธอจะจับทุกตัวเลขบนโลกมาเรียงในสมการได้หมด แต่หัวใจคนมันไม่มีสูตรที่แน่นอนหรอก”

คีอาร์นิ่ง มองเหรียญดรักม่าที่เรเชลยังควงเล่นอยู่ในมือ พลันพูดเบา ๆ ราวกับจะกลืนคำกลับเข้าไป “ฉันจะลอง...เผื่อไว้ในสมการ”

เรเชลหัวเราะทันที “ดี! ไว้เจอกันนะ” เธอโยนเหรียญขึ้นกลางอากาศอีกครั้ง เหรียญทองหมุนคว้างอยู่ในแสงเทียนก่อนจะตกกลับสู่มือของเรเชลอย่างแม่นยำพอดี เสียงกระทบโลหะเบา ๆ ดังขึ้นในถ้ำเย็น เหมือนเสียงปิดท้ายคำทำนายที่ยังค้างคา ข้างนอกถ้ำ ลมเหนือพัดแผ่ว เหมือนมันเองก็ฟังอยู่ ระหว่างนักพยากรณ์ผู้มองเห็นทุกสิ่ง และเด็กสาวผู้พยายามจะควบคุมทุกอย่างในโลกที่ไม่เคยนิ่ง คำพูดของเรเชลยังคงลอยอยู่ในอากาศ ความรู้สึก... คือสิ่งที่คำนวณไม่ได้ และบางที สำหรับคีอาร์ โซล็อตล์ มันอาจเป็นสมการใหม่ที่น่ากลัวที่สุดเท่าที่เธอเคยต้องเผชิญ

[NPC-31] เรเชล อลิซาเบธ แดร์

พูดคุยกับ NPC ความสนิทสนม +5

โบนัสจาก HONOR (คนมีเกียรติ) - โบนัสเพิ่มความสัมพันธ์ รุ่นพี่ +20

กลิ่นหอมจาก น้ำหอม Unisex  - โบนัสเพิ่มความสัมพันธ์ +5

(โรลเพลย์ที่ลงท้ายด้วย 0 2 4 6 8 - ใช้ได้กับรุ่นพี่และเพื่อนร่วมรุ่นเท่านั้น)