โพสต์ 2026-1-16 23:05:08
เสียงลมหวีดหวิวพัดผ่านทุ่งหญ้าแซนด์ฮิลล์ที่ปกคลุมด้วยหิมะบาง ๆ ม่านหมอกหนาทึบเริ่มบิดเบี้ยวราวกับมีมือที่มองไม่เห็นมากวนมันให้ขุ่นมัว คริสโตเฟอร์ บราวน์ ยืนนิ่งอยู่ข้างรถ Bugatti ที่บัดนี้ถูกลดขนาดกลับไปเป็นพวงกุญแจเพื่อความคล่องตัว แสงสีทองจาก เลนส์แห่งปัญญาของเฮเฟตัส บนใบหน้าของเขาสว่างวาบขึ้น มันฉายภาพร่างพิมพ์เขียวของสิ่งมีชีวิตเบื้องหน้าผ่านม่านหมอก เผยให้เห็นฟันเฟืองที่หมุนวนด้วยความร้อนสูงภายในร่างของวัวปศุสัตว์
"พวกมันไม่ได้มาเพื่อเล็มหญ้าอีกต่อไปแล้ว ไลซานเดอร์"
คริสเอ่ยด้วยเสียงต่ำที่เป็นงานเป็นการ มือของเขาแตะไปที่สายรัดแขนก่อนที่ ชุดเกราะชิลด์เมท จะเริ่มทำงาน แผ่นสัมฤทธิ์วิเศษสไลด์ออกมาปกคลุมร่างกายเขาอย่างรวดเร็ว พร้อมกับ ปืนเทคคาออส ที่ล็อกเข้ากับส่วนแขนอย่างแนบเนียน
ไลซานเดอร์ เรธมอร์ สูดลมหายใจเข้าลึกจนปอดเย็นเยือก ท่าทางประหม่าก่อนหน้านี้เลือนหายไปเมื่อสัญชาตญาณเดมิก็อดถูกกระตุ้น เขาแตะมือลงบนหัวเข็มขัดที่มีสัญลักษณ์พระจันทร์ครึ่งเสี้ยวหมุนวน
“ปลุกฝันในม่านรัตติกาล... Oneiroburst!”
สิ้นคำสั่งเสียง บรรยากาศรอบตัวไลซานเดอร์พลันบิดเบี้ยวเหมือนผิวน้ำที่ถูกโยนหินลงไป ม่านแห่งความฝันถูกเปิดออกชั่วพริบตา สำหรับคริส เขาเห็นรุ่นน้องยืนนิ่งเพียงเสี้ยววินาที แต่สำหรับใครก็ตามที่จ้องมองมา จะเห็นฉากการแปลงร่างที่อลังการราวกับหลุดออกมาจากอนิเมะกินเวลานับนาที เมื่อม่านพลังจางลง ไลซานเดอร์ยืนตระหง่านในชุดเกราะ โอไนรอสเบิร์ส! สีม่วงอมแดง พร้อมกับสวม ดรีมเฮล์ม-ไทป์วัน ที่มีแถบแสงสีไวโอเลตเรืองรอง
เขากระชับดาบ ไฟร์เยอร์บริงเกอร์ซาวเออร์เบลซ ไว้แน่น ดาบใหญ่ใบมีดกว้างทรงหัวตัดเริ่มเรืองแสงสีส้มหม่นและส่งกลิ่นไหม้จาง ๆ จิตของเขาดำดิ่งลงสู่ "สภาวะฝันรู้ตัว" (Lucid State) ทันที
"มออออออออออ!"
เสียงคำรามดุจหวูดรถไฟดังขึ้นพร้อมกับร่างของวัวโคลคีสสามตัวที่พุ่งทะยานออกมาจากหมอก ผิวหนังสีดำของมันลอกออกเผยให้เห็นทองสัมฤทธิ์ร้อนแดงที่พร้อมจะแผดเผาทุกสิ่งที่ขวางหน้า ลมหายใจที่เป็นเปลวเพลิงพุ่งออกมาจากจมูกโลหะเผาผลาญทุ่งหญ้าบัฟฟาโลจนกลายเป็นเถ้าถ่าน
"แยกกันโจมตี! ฉันจะทำลายวงจรขาของพวกมัน นายใช้ฝันร้ายสยบจิตใจมันซะ!"
คริสตะโกนสั่งพลางทะยานตัวขึ้นด้วยระบบขับเคลื่อนเจ็ตที่ฝ่าเท้า เขาบรรจุกระสุนสัมฤทธิ์วิเศษเข้าสู่ปืนเทคคาออส เลนส์แห่งปัญญาประมวลผลล็อคเป้าหมายไปที่ข้อต่อลูกปืนที่จุดย่อยของขาหน้าวัวตัวแรก ปัง! ปัง! ปัง! กระสุนแต่ละนัดแม่นยำดุจสายลับ CIA ผู้เชี่ยวชาญ วัวโคลคีสตัวแรกเสียหลักล้มคะมำจนดินทรายกระจุย
ในขณะเดียวกัน ไลซานเดอร์เคลื่อนที่พริ้วไหวราวม่านหมอก ทุกก้าวย่างของเขาสร้างภาพลวงตาจากความฝันนับสิบชุดรอบตัวศัตรู ทำให้วัวตัวที่สองพ่นไฟใส่เพียงความว่างเปล่า ไลซานเดอร์เงื้อดาบยักษ์ขึ้นเหนือศีรษะ เปลวไฟม่วงอมแดงลุกท่วมใบดาบเมื่อเขาสื่อสารกับวิญญาณของอาวุธที่มีชีวิต เขาฟาดฟันลงไปที่กลางลำตัวของอสุรกายเหล็ก ไม่ใช่แค่ความเสียหายทางกายภาพ แต่มันคือการอัดฉีด "ฝันร้าย" เข้าไปในระบบประมวลผลของมัน วัวเครื่องจักรหยุดชะงักไปชั่วครู่ ดวงตาไฟนรกของมันหม่นแสงลงเพราะความสับสนระหว่างความจริงและภวังค์ที่ถูกสร้างขึ้น
"ตอนนี้แหละไลซานเดอร์! ปิดฉากมัน!"
คริสบินโฉบลงมาพร้อมกับเตรียมเครื่องมือถอดรหัสกลไกเพื่อปลดชนวนระเบิดกำมะถันในใจกลางร่างของพวกมัน การต่อสู้ในคืนข้ามปีกลางทุ่งหญ้าเนแบรสกาเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้น และนี่คือบทพิสูจน์ว่าศิษย์สายตรงของลีโอ วัลเดช และอัศวินพิทักษ์ฝันจะสามารถรักษาความสงบของสรวงสวรรค์แห่งคาวบอยนี้ไว้ได้หรือไม่
ท่ามกลางเสียงระเบิดของไอพ่นจากชุดเกราะ ชิลด์เมท ที่คำรามลั่นตัดกับอากาศหนาวเหน็บ คริสโตเฟอร์ พุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าที่บัดนี้ถูกอาบด้วยแสงสีเพลิงจากลมหายใจอสุรกาย เลนส์แห่งปัญญาของเขากะพริบถี่เป็นรหัสภาพร่างสามมิติของวัวโคลคีสตัวที่สามที่กำลังตั้งหลักพุ่งชน เขากดปุ่มที่แขนเสื้อ ปลดปล่อยกระสุนสัมฤทธิ์วิเศษชุดใหญ่จาก ปืนเทคคาออส เข้าสกัดกั้นเพื่อเปิดทางให้รุ่นน้องที่กำลังดำดิ่งอยู่ในสภาวะหลับไหลทั้งที่ยังยืนอยู่
ขณะเดียวกัน ไลซานเดอร์ ที่อยู่ภายใต้หน้ากาก ดรีมเฮล์ม-ไทป์วัน กำลังเคลื่อนไหวด้วยจังหวะที่เหนือธรรมชาติ ร่างกายของเขาขยับไปตามภาพนิมิตในการต่อสู้ที่เขามองเห็นล่วงหน้าใน "สภาวะฝันรู้ตัว" ทุกครั้งที่เขาสะบัดดาบ ไฟร์เยอร์บริงเกอร์ซาวเออร์เบลซ คลื่นความร้อนสีม่วงอมแดงจะแผ่ซ่านออกมา ไม่ใช่เพียงเพื่อทำลายเกราะทองสัมฤทธิ์ แต่เพื่อแผดเผา "เจตจำนง" ที่ถูกสั่งการมาจากอำนาจมืด วัวโคลคีสตัวหนึ่งถึงกับชะงักและเริ่มเดินโซเซเมื่อมันถูกยัดเยียดฝันร้ายที่ว่าตัวมันเป็นเพียงเศษเหล็กที่ถูกทิ้งขว้างในกองขยะแห่งทาร์ทารัส
"ไลซานเดอร์! ล็อกตัวมันไว้! ฉันจะเข้าถึงแกนกลาง!" คริสตะโกนสั่งพร้อมกับโฉบลงมาด้วยความเร็วสูง
"น้อมรับบัญชา... ท่านแม่ทัพแห่งเฮเฟตัส!"
ไลซานเดอร์ตอบรับด้วยน้ำเสียงก้องกังวานที่ดูราวกับมาจากโลกอื่น เขาปักดาบลงบนพื้นดินที่ปกคลุมด้วยหญ้าบลูสเต็ม พลันเกิดเป็นคลื่นหมอกสีม่วงเข้มขยายตัวออกเป็นวงกว้าง ตรึงร่างวัวจักรกลทั้งสามไว้ในพิกัดเดิมด้วยภาพลวงตาแห่งโซ่ตรวนที่มองไม่เห็น
คริสไม่รอช้า เขาพุ่งเข้าไปประชิดวัวโคลคีสตัวที่อยู่ใกล้ที่สุด มือที่สวมถุงมือโลหะสัมฤทธิ์วิเศษหยิบเครื่องมือถอดรหัสออกมาจากชุดเกราะ เลนส์วิเศษช่วยให้เขาเห็นฟันเฟืองจุดที่เล็กที่สุดที่กำลังหมุนวนด้วยแรงดันมหาศาล เขาทำการแทรกแซงวงจรและอัดฉีดคำสั่ง "สงบศึก" เข้าไปในหน่วยความจำของอสุรกายเครื่องจักร เสียงฟันเฟืองขัดขืนอยู่ชั่วครู่ก่อนจะค่อยๆ สงบลง ลมหายใจไฟที่พ่นออกมาแปรเปลี่ยนเป็นเพียงไอความร้อนจางๆ
เมื่ออสุรกายทั้งสามเริ่มสยบลงและกลับคืนสู่สภาพวัวปกติที่อ่อนแรง ไลซานเดอร์จึงค่อยๆ ผ่อนคลายสมาธิ ม่านหมอกแห่งมอร์เฟียสค่อยๆ จางหายไปพร้อมกับชุดเกราะที่สลายกลับกลายเป็นเข็มขัดโลหะสีดำอมม่วงในเสี้ยววินาที เด็กหนุ่มทรุดเข่าลงกับพื้นหญ้า หอบหายใจอย่างหนักจากการใช้พลังจินตนาการที่มหาศาล
"ทำได้ดีมาก... สำหรับอัศวินพิทักษ์ฝัน"
คริสเอ่ยพร้อมกับเดินเข้ามาตบไหล่รุ่นน้องอย่างให้กำลังใจ แม้ใบหน้าของเขาจะยังคงเคร่งขรึมตามสไตล์สายลับ แต่ในดวงตาที่มองผ่านเลนส์แห่งปัญญาฉายแววชื่นชมออกมาอย่างปิดไม่มิด ไลซานเดอร์เงยหน้าขึ้นยิ้มอย่างภาคภูมิใจ ก่อนที่เขาจะสังเกตเห็นประกายแสงสีมุกที่หล่นอยู่ใกล้ๆ ซากฟันเฟืองที่กระเด็นออกมา
เขาไม่รอช้าที่จะคลานไปเก็บ สินสงครามอสุรกาย ชิ้นนั้นใส่ขวดโหลเล็กๆ ที่เตรียมมา "ของขวัญปีใหม่... ชิ้นแรกของผมเลยนะพี่คริส" เขากล่าวพลางชูขวดโหลขึ้นส่องกับแสงจันทร์ที่เริ่มปรากฏเหนือน่านฟ้าเนแบรสกา การเฉลิมฉลองปีใหม่ที่ฟาร์มเฮย์ธอร์นเพิ่งจะผ่านพ้นช่วงวิกฤตที่สุดไป พร้อมกับพันธนาการระหว่างรุ่นพี่และรุ่นน้องที่แน่นแฟ้นยิ่งกว่าเดิม
