[บ้านพักหมายเลข 1] หน้าบ้าน

Adelaide BELIEVER

ZEUS CABIN 

- - - - -

                ไครอนเดินนำจากบ้านใหญ่มายังบ้านพัก ทำให้ภาพเหตุการณ์วันแรกที่เธอเดินทางมาถึงค่ายฮาล์ฟบลัดกับลุงแบ็คธอร์นย้อนกลับมาในหัวราวกับเป็นภาพซ้อนทับแต่ในครั้งนั้นไครอนพาเธอเดินไปส่งที่บ้านพักหมายเลข 11 เพราะยังไม่ได้รับการรับรองจากพ่อแม่เทพเจ้า แต่ในครั้งนี้เขาพาเธอมาส่งที่หน้าบ้านพักหมายเลข 1 ทันทีหลังจากที่ซุสประกาศรับรองเธอเป็นบุตรี

                "ที่นี่คือบ้านของเธอต่อจากนี้" ไครอนเคาะประตูเบาๆ ชั่วอึดใจหนึ่งประตูบ้านพักถูกเปิดออกโดยคนที่อยู่ด้านใน

                "สวัสดีครับไครอน" ชายที่หลังประตูเอ่ยปากทักทาย เขามีเรือนผมสีขาวที่ค่อนข้างยุ่งเหยิงรับกับดวงตาคมสีฟ้าอ่อนที่ช่วยขับเน้นให้ชายหนุ่มตรงหน้าดูโดดเด่นกว่าชาวค่ายคนอื่นๆ ที่เธอเคยพบเจอในช่วงหลายวันที่ผ่านมา

                "สวัสดีคุณรอฟีอัส ฉันพาสมาชิกใหม่มาส่ง" ไครอนเหลือบมองอเดลเลดเล็กน้อยก่อนที่จะหันกลับไปมองรอฟีอัส อเดลเลดทักทายพี่น้องร่วมสายเลือดด้วยท่าทีอึกอัก เธอเป็นลูกคนเดียวและเติบโตมาเพียงลำพังโดยไม่มีพี่น้องจึงทำตัวไม่ถูกในสถานการณ์เช่นนี้ เธอเชื่อว่ารอฟีอัสก็คงรู้สึกแบบนั้นเช่นกันดูจากที่เขาหายตัวไปทันทีหลังจากที่ทักทายกันเสร็จคงเดาได้ไม่ยากว่าหลังจากนี้เราคงต้องทำความรู้จักกันอีกยาว

                "เราน่าจะให้คุณรอฟีอัสพาเดินชมบ้านได้หลังจากที่เธอเก็บของออกมาจากบ้านเฮอร์มีสและย้ายเข้าเรียบร้อยแล้ว แต่ก่อนอื่นฉันจะสอนเธอปลดล็อกพลังของเทพเจ้าเสียก่อน" เขาว่าพร้อมกับกอดอก 

                "มนุษย์กึ่งเทพทุกคนมีพลังของสายเลือดของเทพเจ้าอยู่ตัวอยู่แล้ว ฉันขอแนะนำเธอไปคาราวะรูปปั้นของเทพซุสภายในบ้านพักแล้วเอามือของเธอวางทาบกับฝ่ามือของรูปปั้นเพื่อปลดล็อกพลังนั้น เข้าใจใช่ไหม"

                "เข้าใจค่ะ ไว้จะลองทำดู" อเดลเลดพยักหน้า

                "อย่าลืมไปเก็บของจากบ้านเฮอร์มีสล่ะ ถ้าต้องการอะไรไปหาฉันที่บ้านใหญ่ได้เสมอ แต่ตอนนี้ฉันคงจะต้องขอตัวก่อน"

                "ขอบคุณนะไครอน" หญิงสาวยืนมองจนกระทั่งไครอนเดินจากไป เธอหันกลับมามองบ้านพักของตัวเองครู่หนึ่ง จินตนาการภาพของตัวเองในบ้านพักหลังจากนี้และเดินต่อไปยังบ้านพักหมายเลข 11 เพื่อเก็บสัมภาระของตัวเอง

- - - - -

Parida BELIEVER

ค่ายฮาล์ฟบลัด

วันที่: 3 กันยายน 2025 

บันทึกลึกลับ ของ บุตรีเฮคาที ฉบับที่ 40

เนื้อหาโรลเพลย์: 

     หลังจากที่คุณทีน่า แซนโดวาล พาภริดา อารยภักดีเทวราช หรือริดา เดินชมสถานที่ต่าง ๆ ภายในค่ายฮาล์ฟบลัดครบถ้วนเป็นที่เรียบร้อยแล้ว แสงแดดอ่อน ๆ ของยามบ่ายสาดส่องผ่านกิ่งไม้สูงใหญ่ ทำให้เกิดลวดลายเงาสลับบนพื้นดินเหมือนจิตรกรรมธรรมชาติ ริดาก้าวเดินอย่างตื่นเต้นไปพร้อมกับทีน่า ขณะมุ่งหน้าสู่บริเวณหน้ากระท่อมซุส บ้านของผู้บังคับบัญชาสูงสุดและผู้ปกครองของค่าย

     กระท่อมซุสตั้งตระหง่านอยู่บนเนินสูงเล็กน้อย ลมพัดผ่านธงสีฟ้าอ่อนที่ปลิวไสวเหนือหลังคา เสียงใบไม้กระทบกันเป็นทำนองเหมือนดนตรีเบา ๆ ทำให้บรรยากาศรอบ ๆ เต็มไปด้วยความสง่างามและความศักดิ์สิทธิ์

    เมื่อถึงหน้าบ้าน ทีน่าก็แนะนำริดาให้รู้จักกับรุ่นพี่ผู้มีบุคลิกโดดเด่นอย่าง เอมีเลีย “แมรี่” แอร์ฮาร์ต

     แมรี่ยิ้มอย่างอบอุ่นแต่เปี่ยมด้วยความมั่นใจ เธอมีดวงตาที่ฉายประกายของความกล้าหาญ และท่าทางสง่างามที่สะท้อนถึงความเป็นนักบินในจิตวิญญาณ แม้จะอยู่ในค่ายฮาล์ฟบลัด แต่รอยยิ้มของเธอก็ทำให้ริดารู้สึกอุ่นใจและมั่นใจ

    “สวัสดีจ้ะ น้องริดา ทีน่าบอกว่าหนูเพิ่งมาค่าย เรามาทำความรู้จักกันก่อนนะ” แมรี่เอ่ยด้วยน้ำเสียงร่าเริงแต่แน่วแน่

     ริดาก้มศีรษะเล็กน้อยแล้วตอบด้วยรอยยิ้ม “สวัสดีค่ะ พี่แมรี่ หนูดีใจมากที่ได้เจอพี่ค่ะ”

     “ไม่ต้องเกร็งนะ หนูอยู่ที่นี่ปลอดภัย แล้วก็อย่าลืมว่าค่ายนี้เต็มไปด้วยสิ่งสนุกและการผจญภัยรอหนูอยู่จ้ะ” แมรี่เอ่ย พร้อมชี้ไปยังทุ่งเล็ก ๆ ด้านหลังกระท่อมซึ่งมีอุปกรณ์การฝึกซ้อมหลากหลายชนิด

     ทีน่าเสริม “ริดา ลองสังเกตดูสิ หนูจะได้เรียนรู้วิธีการใช้พลังของตัวเอง และยังมีรุ่นพี่คอยช่วยสอนอีกมากมาย”

     ริดาพยักหน้าแล้วเริ่มเดินชมรอบ ๆ กระท่อมซุส แมรี่คอยให้ข้อมูลเกี่ยวกับประวัติของกระท่อม สถานที่ฝึกซ้อม และกิจกรรมต่าง ๆ อย่างละเอียด แต่ละคำพูดของเธอเต็มไปด้วยความมุ่งมั่นและความรักต่อค่าย

    หลังจากทำความรู้จักกับแมรี่เสร็จสิ้น ทั้งสามหยุดพักใต้ต้นสนใหญ่ ริดาได้ดื่มน้ำเย็นและสูดอากาศบริสุทธิ์เข้าปอด รู้สึกได้ถึงความสงบและพลังที่เต็มเปี่ยมไปทั่วบริเวณ

“     พักสักครู่ก่อนนะ” แมรี่แนะนำด้วยรอยยิ้ม “แล้วเราค่อยไปยังกระท่อมหลังต่อไป เธอจะได้เห็นว่าแต่ละกระท่อมก็มีเอกลักษณ์และความสนุกของตัวเอง”

    ริดาพยักหน้าและนั่งลงบนพื้นหญ้านุ่ม ๆ ใกล้กับรากต้นไม้ใหญ่ มองไปรอบ ๆ ค่ายและคิดถึงการผจญภัยครั้งต่อไปที่กำลังรออยู่

รับรางวัล +15 EXP

    

​

​

​

​

    

    ​

     

     ​

​.    

     ​

​

   

 

    ​

  

    

"ในความมืดมิดยังมีแสงนำทางผู้กล้าแห่งเฮคาที"

สถานที่: หน้าบ้าน กระท่อมหมายเลขที่ 1 ซุส |  หัวข้อ: ​ริดาเยือนบ้านผู้นำ: ณ กระท่อมซุส

Xolotl HONOR

วันที่ 04 เดือน มกราคม ปี 2026

เวลาบ่าย เวลา 13.00 น. เป็นต้นไป ณ เตาไฟบูชาเทพ

◀️┃▶️

เมื่อครู่คีอาร์พึ่งทำให้นักรบจากกระท่อมแอรีสบางคนที่เดินสวนมาถึงกับขนลุกซู่ แต่เป้าหมายของเธอในบ่ายนี้สูงส่งกว่านั้นและน่าหงุดหงิดใจกว่านั้นมาก เบื้องหน้าของเธอคือกระท่อมหมายเลข 1 อาคารหินอ่อนสีขาวโอ่อ่าที่ดูราวกับวิหารโบราณ เสาสูงตระหง่านพันรอบด้วยสายฟ้าจำลองที่เปล่งประกายท่ามกลางแสงแดดอ่อน ๆ ของนิวยอร์ก นี่คือกระท่อมของซุส ราชาแห่งทวยเทพ 

คีอาร์หยุดยืนนิ่งอยู่หน้าทางเข้า ดวงตาภายใต้กรอบแว่นจ้องมองประตูโลหะที่สลักลวดลายก้อนเมฆและสายฟ้าด้วยแววตาที่อ่านไม่ออก ‘ถ้าเลือกได้ ฉันคงไม่อยากเหยียบมาที่นี่แม้แต่ก้าวเดียว’ คีอาร์คิดพลางขยับเสื้อโค้ต แต่ตรรกะในใจย้ำเตือนเธอว่า เอมีเลียคือพลังที่เธอขาดไม่ได้

“รุ่นพี่เอมีเลีย... อยู่หรือเปล่าคะ?” คีอาร์เอ่ยเรียก น้ำเสียงของเธอยังคงรักษาระดับความสุภาพและใสซื่อไว้อย่างสมบูรณ์แบบ

ไม่นานนัก ประตูหนักอึ้งก็เหวี่ยงเปิดออกพร้อมกับร่างสูงสง่าของเอมีเลีย แอร์ฮาร์ต ที่ก้าวออกมาในรูปลักษณ์ของเธอยังคงดูแข็งแกร่งราวกับนักผจญภัยในยุคทองของการบิน ผมบลอนด์สั้นประบ่ารับกับใบหน้าที่เต็มไปด้วยความมั่นใจ เธอสวมแจ็กเก็ตหนังสีเข้มทับเสื้อยืดสีขาวและกางเกงยีนส์ขาดเข่าที่ดูทะมัดทะแมง หมวกแก๊ปสีเทาที่ปักตราสัญลักษณ์บางอย่างถูกสวมทับเส้นผมที่ยุ่งเหยิงเล็กน้อยจากการฝึกซ้อม

เอมีเลียเลิกคิ้วขึ้น มุมปากหยักยิ้มอย่างขี้เล่นเมื่อเห็นว่าใครเป็นคนมาเคาะประตู “โอ้โห... พายุน้ำแข็งพัดมาถึงหน้าบ้านพี่เลยเหรอเนี่ย?” เอมีเลียพิงกรอบประตูพลางกอดอก มองเด็กสาวตรงหน้าด้วยแววตาพิจารณา “ลมอะไรหอบคุณหนูลมหนาวมาถึงกระท่อมซุสได้ล่ะ? ปกติเห็นเดินเลี่ยงไปอีกทางตลอดนี่นา”

คีอาร์ไม่สะทกสะท้านกับคำล้อเลียน เธอประสานมือไว้ข้างหน้าในท่าทางที่ดูถ่อมตัวที่สุดเท่าที่จะทำได้ “ฉันมาเพื่อแจ้งเรื่องสำคัญค่ะ... มันมีคำพยากรณ์เกิดขึ้นค่ะ”

เอมีเลียเปลี่ยนท่าทีจากความขี้เล่นเป็นความสงสัย “คำพยากรณ์? จากเรเชลน่ะเหรอ?”
“น้ำแข็งที่ถูกสลักตามแม่พิมพ์เก่าจะปริร้าวเมื่อต้องกระแสแห่งอัสนี และการหลอมละลายมิใช่ความพ่ายแพ้... แต่คือการปลดปล่อยตัวตนที่แท้จริงจากพันธนาการแห่งเงาอดีต” คีอาร์ท่องบทกวีแห่งโชคชะตาด้วยเสียงเรียบเย็น “ฉันไม่ได้ต้องการจะบอกอะไรมากกว่านี้ แต่ในตอนนี้... สมาชิกที่ว่างพอจะทำภารกิจนี้ได้มีแค่รุ่นพี่เท่านั้น”

เอมีเลียแค่นหัวเราะออกมาเบา ๆ เธอเดินลงจากบันไดหน้ากระท่อมมาช้า ๆ จนส่วนสูงที่มากกว่าทำให้คีอาร์ต้องเงยหน้ามอง เอมีเลียจ้องลึกเข้าไปในดวงตาสีเฮเซลของเด็กสาว “เมื่อวันก่อน ๆ ยังทำเป็นเย็นชาใส่พี่อยู่เลยนะคุณหนู... วันนี้จะมาชวนพี่ไปเที่ยวด้วยกันซะแล้ว?” เอมีเลียแกล้งทำท่าทางครุ่นคิดขัดใจ “พี่น่ะงานยุ่งจะตาย ตารางสอนคลาสก็แน่นไปหมด ไหนจะคอยดูพวกเด็ก ๆ ในค่ายอีก... แล้วทำไมพี่ต้องบากหน้าไปตากหิมะกับน้ำแข็งอย่างเธอด้วยล่ะ?”

คีอาร์นิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่ดูเหมือนจะสั่นเครือเล็กน้อย (ซึ่งเป็นเพียงการแสดงระดับมืออาชีพ) “เพราะในระบบที่ฉันคำนวณไว้... รุ่นพี่คืออัสนีเพียงหนึ่งเดียวที่จะช่วยฉันปลดพันธนาการนี้ได้ค่ะ” คำพูดที่คีอาร์พยายามปั้นแต่งให้ดูเปราะบางที่สุดเท่าที่จะทำได้ ทำให้เอมีเลียชะงักไปครู่หนึ่ง แววตาที่เคยฉายแววขี้เล่นเริ่มมีความจริงจังแทรกซึมเข้ามาแทนที่ เธอจ้องมองใบหน้าใสซื่อภายใต้กรอบแว่นของเด็กสาวที่ทำตัวเหมือนหุ่นยนต์น้ำแข็งแต่กลับซ่อนความลับไว้มากมาย

“หึ... ช่างพูดช่างจาซะจริงนะคุณหนู” เอมีเลียถอนหายใจยาวพลางขยับหมวกแก๊ปสีเทาในมือ ทว่าแทนที่เธอจะตอบรับง่าย ๆ อย่างที่คีอาร์คำนวณไว้ เอมีเลียกลับก้าวเข้ามาประชิดตัวจนคีอาร์สัมผัสได้ถึงไอกระแสไฟฟ้าจาง ๆ ที่แผ่ออกมา “แต่พี่จำได้ว่า... ล่าสุดที่คุณหนูแอบหนีไปนิวแม็คซิโกแล้วก็กลับมานิวยอร์กจากงานบรูมาเลียโดยไม่บอกกันสักคำเนี่ย พี่เกือบจะต้องแจ้งหน่วยกู้ภัยทางอากาศให้วุ่นวายไปหมดแล้วนะ”

เอมีเลียโน้มตัวลงมาจนระดับสายตาอยู่ระนาบเดียวกับเด็กสาว แววตาของนักบินผู้ช่ำชองหรี่มองอย่างจับผิด “การหายตัวไปตามใจชอบแบบนั้นมันทำให้ระบบความเชื่อใจของพี่สั่นคลอนเอาเรื่องเลยล่ะ... ถ้าจะให้พี่ไปควิเบกด้วย พี่ขอค่าธรรมเนียมความเสี่ยงเพิ่มหน่อยเป็นไง?”

คีอาร์พยายามรักษาหน้ากากความประหม่าไว้ แม้ในใจจะเริ่มประเมินมูลค่าของคำว่าค่าธรรมเนียมอย่างรวดเร็ว “รุ่นพี่ต้องการสิ่งตอบแทนเป็นอะไรคะ? ถ้าเป็นเรื่องงบประมาณ—”

“ไม่ใช่เงินหรอกจ้ะ” เอมีเลียขัดขึ้นพร้อมรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ 

ก่อนจะถือวิสาสะใช้นิ้วเคาะเบา ๆ ที่กรอบแว่นของคีอาร์จนเด็กสาวชะงัก “ตลอดภารกิจนี้ พี่ต้องการสิทธิ์ในการ ‘สั่ง’ ให้คุณหนูลมหนาวทำอะไรก็ได้ตามใจพี่หนึ่งอย่างหรือหลายอย่าง โดยที่ห้ามใช้ตรรกะมาอ้าง ห้ามต่อรอง และห้ามทำหน้าตายใส่พี่เด็ดขาด... ถือซะว่าเป็นค่าชดเชยที่ทำให้พี่งอนเรื่องที่นิวยอร์ก โอเคไหม?”

คีอาร์นิ่งอึ้งไปครู่หนึ่งด้วยความหงุดหงิดที่สถานการณ์เริ่มอยู่นอกเหนือการควบคุม แต่เมื่อหักลบกลบหนี้กับความจำเป็นที่ต้องมีสายเลือดซุสในทีม เธอก็จำต้องพยักหน้ายอมรับอย่างเสียไม่ได้ “ตกลงค่ะ... ฉันยอมรับเงื่อนไขนั้น”

“น่ารักมาก” เอมีเลียยืดตัวขึ้นเต็มความสูงพลางหัวเราะร่วนอย่างพอใจ “วันพรุ่งนี้ใช่ไหม? อย่าสายล่ะคุณหนู พี่ไม่ชอบคนผิดเวลา... แล้วเจอกันที่หน้าประตูค่าย”

คีอาร์พยักหน้าเล็กน้อย “ขอบพระคุณมากค่ะรุ่นพี่ ฝากเตรียมตัวด้วยนะคะ” เธอหมุนตัวเดินจากมาทันทีโดยไม่รีรอ เมื่อพ้นสายตาของเอมีเลีย แววตาประหม่าใสซื่อมลายหายไปสิ้น คีอาร์หยิบลูกอมแตงโมเข้าปากแล้วเคี้ยวแตกละเอียดด้วยอารมณ์ที่ขุ่นมัวเล็กน้อย

‘ตัวแปรที่สอง... เข้าที่เรียบร้อย แม้จะมีข้อเรียกร้องที่ไร้สาระเพิ่มเข้ามาก็ตาม’ คีอาร์คิดพลางเดินมุ่งหน้ากลับกระท่อมบอเรอัสเพื่อจัดระเบียบตู้เสื้อผ้าสะกดจิตตัวเองให้สงบลง ‘วันพรุ่งนี้มกราคมนี้... ทุกอย่างจะต้องเป็นไปตามแผนที่ดิฉันวางไว้ ไม่ว่ารุ่นพี่เอมีเลียจะพยายามปั่นหัวฉันแค่ไหนก็ตาม’

ชวนแบบกระชากหัวเอมีเลีย 555 ไปทำภารกิจ

[NPC-06] เอมีเลีย (แมรี่) แอร์ฮาร์ต

พูดคุยกับ NPC ความสนิทสนม +5

โบนัสจาก HONOR (คนมีเกียรติ) - โบนัสเพิ่มความสัมพันธ์ รุ่นพี่ +20

กลิ่นหอมจาก น้ำหอม Unisex  - โบนัสเพิ่มความสัมพันธ์ +5

(โรลเพลย์ที่ลงท้ายด้วย 0 2 4 6 8 - ใช้ได้กับรุ่นพี่และเพื่อนร่วมรุ่นเท่านั้น)