[บ้านพักหมายเลข 13] ห้องนั่งเล่น

God โพสต์ 2024-2-28 02:43:44

Mazikeen โพสต์ 2024-2-28 23:48:35

               ความประทับใจแรกของเมซิคินคือการที่บ้านพักหมายเลข 13 เงียบสงบจนแทบจะกลายเป็นป้าช้า.. แม้กลิ่นอายของมันจะแฝงไปด้วยความวังเวงทว่าหญิงสาวกลับรู้สึกถึงความเยือกเย็นที่ทำให้เธอสงบใจ เธอจ้องมองหัวกะโหลกที่แขวนอยู่บนคานบ้าน เปลวไฟสีเขียวลุกโชนตลอดเวลาคล้ายว่าจะไม่มีวันดับแม้ลมจะแรงสักแค่ไหนก็ตาม
               ไครอนแค่เดินมาส่งเธอเท่านั้น เขากำชับกับเธอว่าให้เข้าไปในบ้าน จัดการเรื่องราวให้เรียบร้อยจากนั้นค่อยไปเก็บของที่บ้านพักหมายเลข 11 รวมถึงบอกวิธีปลดล็อกพลังที่ซ่อนอยู่ในสายเลือดให้เธอได้รับรู้ ก่อนที่ไครอนจะเดินกลับไปยังห้องทำงานของตัวเอง ทิ้งให้หญิงสาวยืนอยู่หน้าบ้านพักที่ดูน่าขนลุกอยู่คนเดียว
               เมซิคินผลักประตูเข้าไปในบ้าน ลักษณะภายในบ้านตกแต่งต่างกับภายนอกอย่างสิ้นเชิง เฟอร์นิเจอร์ส่วนใหญ่เป็นสีดำที่ดูแล้วสบายตา โต๊ะทำมาจากไม้เนื้อดี โซฟาก็ดูดีมีระดับ อีกทั้งยังมีโคมไฟระย้าอยู่กลางห้อง
               "ก็รู้อยู่ว่าคุณรวยมาก แต่แบบนี้มันก็ดูจะเกินไปหน่อยมั้ง?" หญิงสาวพูดกับรูปปั้นของเทพฮาเดสที่ตั้งอยู่ในโถงนั่งเล่น ทุกอย่างที่อยู่ในนี้ผิดกับบ้านพักของเด็กๆ เฮอร์มีสลิบลับ
               เธอเดินเข้าไปใกล้รูปปั้น พิจารณาดูเครื่องหน้าของฮาเดส ..เธอคิดว่ารูปปั้นนี้ออกจะดูน่าเกลียดไปหน่อย มันดูไร้อารมณ์และแข็งทื่อ ไม่รู้ว่าตัวจริงของเทพจะดูเป็นอย่างนี้หรือไม่
               เมซิคินก้าวไปยืนหน้ารูปปั้น เส้นผมสีน้ำเงินเหลือบเทาทิ้งตัวลงเมื่อเธอคำนับรูปปั้นของเทพฮาเดส หญิงสาวเหลือบตาขึ้นมองใบหน้าที่แข็งทื่อนั้นก่อนที่จะวางมือทาบลงไปบนรูปปั้น
               "ขั้นต่อไปอะไรนะ.. พูดชื่อความสามารถที่ต้องการจะปลดล็อก?"
               เมซิคินขมวดคิ้ว หญิงสาวพยายามนึกว่าชื่อความสามารถมันคืออะไร ไครอนบอกเธอไว้ก่อนที่เขาจะจากไป ทว่าเธอกลับจำได้แค่ว่ามันเหมือนจะเกี่ยวกับภูติผีวิญญาณหรืออะไรสักอย่างที่อยู่แนวๆ นี้
               "หมอผี" หญิงสาวหลุดปาก "เอ่อ.. เห็นคนตาย"
               เธอยืนอยู่แบบนั้นเป็นเวลาหลายวินาที รูปปั้นไม่ได้แสดงอภินิหารอะไรทั้งนั้น มีแต่ความเย็นยะเยือกที่ส่งผ่านจากรูปปั้นมาสู่มือของเธอ
            คิดว่าคงเสร็จแล้วล่ะมั้ง.. ?

Lucas โพสต์ 2025-6-3 17:56:00

บ้านพักหมายเลขที่ 13
เหตุการณ์ฮือฮาสถานพักพยาบาลทำให้คนในค่ายส่วนใหญ่ไม่อยากเข้ามาทักทายด้วย ทุกคนซุบซิบ พูดคุยกันเอง เจคผู้เป็นแซเทอร์กระซิบถามเพื่อความแน่ใจกลับถูกโทมัสใช้สายตาดุเป็นคำตอบโทมัสยังไม่หมดภาระหน้าที่ในฐานะผู้ดูแล เดินเคียงข้างลูคัส ตามหลังไครอนไปยังบ้านพักของฮาเดสที่อยู่ลึกด้านใน มันคือบรรยากาศของการเดินป่ารูปแบบหนึ่ง แต่อยู่ในรูปแบบขอค่ายพักผ่อน ยุโรปไม่ค่อยได้เจอบรรยากาศสนุกสนานแบบนี้แน่นอน เพราะค่ายที่เขาเลือกไปมันไม่ค่อยวุ่นวาย จำนวนคนเข้าร่วมกิจกรรมจำนวนจำกัด บรรยากาศคึกคัก สนุกสนาน ลูคัสเพิ่งได้สัมผัสเป็นครั้งแรก ทว่าก็ต้องสัมผัสความโดดเดี่ยว อย่างที่โทมัสบอกกับเขาว่าบุตรหรือธิดาของฮาเดสไม่ค่อยเป็นที่ต้อนรับของบุตรหรือธิดาของเทพองค์อื่นๆ ลูคัสเหนื่อยล้าอย่างเห็นได้ชัด ร่างกายเริ่มประท้วง มันเป็นสัญญาณบอกว่าควรแก่การพักผ่อน และงีบหลับ ถึงอย่างนั้นเขายังฝืนร่างกายตัวเองเดินตามหลังไครอนไปบ้านพัก ขอเพียงถึงที่นั้นเขาก็จะได้พักผ่อนได้อย่างเต็มที่ สถานพยาบาลทำให้รู้สึกแปลกที่ เขาคิดว่าบ้านพักคงให้ความรู้สึกแปลกที่ไม่ต่างกัน แสงแดดของช่วงเวลากลางวันทำให้รู้สึกสดชื่นขึ้นมานิดหน่อย "โทมัส แล้วคุณจะไปทำอะไรต่อ" ลุคหันมาถามโทมัส คุณดูแลเขาตลอดการเดินทางจนมาถึงค่ายฤดูร้อน "ฉันนะเหรอ ฉันก็ยังอยู่ที่ค่ายแห่งนี้ เผื่อว่าเธอยังต้องการแซเทอร์แบบฉัน" โทมัสรู้ว่าลุคต้องปรับตัวให้เข้าที่นี่ "ไครอนคงไม่ว่างให้เธอถามได้ทุกครั้งหรอก" เขามองเห็นบ้านพักสถาปัตยกรรมกรีกสีดำทมึนอยู่ด้านหน้าไม่ไกล "มันก็จริงของคุณ ผมมีหลายเรื่องที่ต้องถามคุณ" ลุคพูดพลางคิดตาม สายตามองสิ่งแวดล้อมมาตลอดเส้นทาง จนมาหยุดกันบริเวณด้านหน้าของบ้านพักที่มีกระโหลกอยู่เหนือบ้านพัก บ่งบอกกลิ่นอายเฉพาะของบ้านนี้ได้เป็นอย่างดี "ลุค ถึงบ้านของเธอแล้ว " ไครอนชี้ไปยังด้านหน้าทางเข้าของบ้านพัก "ก่อนที่ฉันกับโทมัสจะกลับไปที่ค่าย ฉันมีเรื่องหนึ่งที่ต้องบอกให้เธอทราบและไปปฏิบัติทันทีที่เข้าไปในบ้านพัก เมื่อเธอเข้าไปด้านใน เธอจะพบว่ามีรูปปั้นว่ามีรูปปั้นของฮาเดสอยู่ด้านใน ให้เธอวางมือลงมือรูปปั้น แล้วนึกถึงฮาเดส มันจะปลุกพลังของเธอให้ตื่นขึ้นมา" ไครอนอธิบายขั้นตอนและการปฏิบัติให้ลูคัสได้รับทราบ "ฉันกับโทมัสขอตัวก่อน ขอให้เธอมีความสุขและพักผ่อนให้เต็มที่" เขาเห็นไครอนเดินนำหน้าออกไปก่อนแล้ว โทมัสเดินเข้ามายิ้มและตบไหล่จากนั้นตามไครอนไปยังบ้านใหญ่ จากนี้ไปคือการใช้ชีวิตอันสุขสงบโดยปราศจากเสียงก่นด่าของตาแก่หัวร้าน อิสระจงเป็นแก่เขา หลายสิ่งหลายอย่างจากนี้กำลังรอคอยเขาอยู่เบื้องหน้า

Lucas โพสต์ 2025-6-6 20:18:50

แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Lucas เมื่อ 2025-6-7 14:19

ถิ่นพำนักถาวร
สิ่งที่ลูคัสสัมผัสได้ในตอนนี้คือความโดดเดี่ยว ความแปลกแยก ความเย็นชา มันคือความรู้สึกทั้งหมดที่รับรู้ได้ผ่านการมองภายนอกบ้านพักแห่งนี้ เขาเดินเข้ามาภายในบ้านพัก จึงพบว่ามันแตกต่างจากายนอกสิ้นเชิง หรูหรา เฟอร์นิเจอร์ครบครัน ไม่ต่างจากบ้านของมหาเศรษฐี ไม่คาดคิดว่าพ่อของเขาสร้างบ้านพักได้ใหญ่โตและหรูหราได้ขนาดนี้ ผิดจากด้านนอกที่อึมครึม วังเวง เขาเดินชมส่วนต่างๆของบ้านพัก ไม่รู้ว่าบ้านหลังอื่นเป็นแบบไหน สำหรับลูคัสที่อยู่อาศัยบ้านฐานะปานกลางมาตลอด 20 ปี ที่นี่ถือได้ว่าอลังการทีเดียว ทว่าทุกอย่างภายในนี้ถูกตกแต่งด้วยโทนสีดำล้วนทั้งสิ้น ลูคัสเดินชื่นชมบ้านพักจนลืมความเหนื่อยล้าสุดขีด จนมาถึงส่วนของห้องนั่งเล่น โคมไฟระย้าส่องสว่าง โซฟาผ้าบุนุ่มนั่งสบายคาดว่าถ้าได้นั่งคงได้หลับพักผ่อนยาวแน่ๆ จึงเดินออกมาจนได้เห็นรูปปั้นของฮาเดสตามคำบอกเล่าของไครอน รูปปั้นฮาเดสสวมหมวกล่องหนจริงด้วย ให้เขานึกถึงหน้าของพ่อตัวเอง แล้วรูปปั้นนี้สร้างตามลักษณะที่แท้จริงของฮาเดสหรือเปล่า ช่วงเวลาที่อยู่เบื้องหน้ารูปปั้นมันมีคำถามมากมาย เขารู้ดีว่าไม่ต่างจากการพึมพำคุยกับตัวเอง ไม่มีทางที่รูปปั้นจะตอบกลับมาเดินทางอย่างโดดเดี่ยว แล้วต้องอยู่อย่างโดดเดี่ยว แถมพลาดนัดมื้อเย็นกับสาวที่ทำงานพาร์ทธามด้วยกันอีก และคงไม่มีโอกาสนั่นอีกต่อไป เขาไม่อยากรอช้าให้เนิ่นนานมากไปกว่านี้ควรทำตามที่ไครอนบอกให้เร็วที่สุด ด้วยการยื่นมือทั้งสองข้างของตัวเองวางลงบนมือรูปปั้นฮาเดส หลับตานึกถึงเขาให้มากที่สุด มันต้องใช้สมาธิอย่างมากในการทำตามคำแนะนำ เพียงห้านาทีเข้าสู่ห้วงสมาธิ ทุกอย่างโดยรอบนิ่งสงัด ราวกับรูปปั้นฮาเดสมีชีวิตแสงสว่างเรืองรองอีกครา พลังไหลเข้าสู่กายของลูคัส เชื่อมประสานพลังในร่างกาย ปลุกพลังของฮาเดสขึ้นมา อาการขนลุก ปีติ และความเยือกเย็น จนในที่สุดมันได้ปลุกลูคัสให้ลืมตาพร้อมกับแสงสว่างหายไปในพริบตา
ทว่าสิ่งที่ลูคัสได้มาหลังปลุกพลังตรงรูปปั้นเสร็จสิ้นคือการเห็นคนตายชัดเจนขึ้นและมากกว่าเดิมด้วยซ้ำ น่าเหลือเชื่อจริงๆ เขามานั่งตรงโซฟา เตรียมเอนกายพักผ่อนจากการเดินทางอันยาวนาน อดคิดถึงแม่กับสาวที่ทำงานด้วยกันไม่ได้ ผิดนัดกับเธอและไม่ได้กลับไปเจอกันอีก เธอเป็นคนเดียวที่ไม่กลัวพฤติกรรมของเขาแถมบอกว่าน่าสนใจอีกต่างหาก เธอต้องเป็นคนแบบไหนกัน เขาเอนตัวลงนอนเหมือนร่างกายทนความเหนื่อยล้าสุดขีดไม่ไหว ในที่สุดผล่อยหลับบนโซฟา ทิ้งเรื่องราวต่างๆไว้เบื้องหลัง ท่องไปในความฝันมิรู้จบ เรื่องราวต่างๆไว้ค่อยวางแผนจัดการ

static/image/hrline/19.gif
ใช้แต้มตื่นรู้ 1ปลดล็อกสกิล สัมผัสแห่งความตาย

หน้า: [1]

Percy Jackson and the Olympians Thailand's Archiver

[บ้านพักหมายเลข 13] ห้องนั่งเล่น