[ตะวันตกของค่าย] ไร่สตรอว์เบอร์รี - โซนอื่น ๆ - Percy Jackson and the Olympians Thailand

Adelaide โพสต์ 2024-5-29 12:40:46

<div align="left" style="list-style-type: none;">

<style>
#boxadelaide01 {
border-radius: 20px;
padding: 10px;
background-image: url("https://images.unsplash.com/photo-1604147706283-d7119b5b822c?q=80&w=2959&auto=format&fit=crop&ixlib=rb-4.0.3&ixid=M3wxMjA3fDB8MHxwaG90by1wYWdlfHx8fGVufDB8fHx8fA%3D%3D.jpg");
background-repeat: repeat;
background-size: 100%;
}
</style>

<style>
#boxadelaide02 {
width: 80%;
height: auto;
border-radius: 20px;
padding: 40px;
margin: auto;
background-color: rgba(65, 105, 225, 0.8);
}
</style>

<div id="boxadelaide01">
 <div style="text-align: center;">STRAWBERRY FARM</div> 
<div id="boxadelaide02">
- - - - -

                 หลังจากเรียนคลาสมีดสั้นของไพเพอร์จบ อเดลเลดก็เดินทอดน่องอย่างไร้จุดหมายเพราะเธอทำสิ่งที่ต้องทำจนหมดแล้ว การเรียนครั้งสุดท้ายเพิ่งจบไปเมื่อครู่เธอเลยรู้สึกเคว้งนิดหน่อยที่ต่อจากนี้ไม่ต้องไปเข้าเรียนอีกแล้ว จนกระทั่งพาตัวเองมาหยุดอยู่ที่หน้าบ้านใหญ่                 "มีอะไรสนุกๆ ให้ทำไหมนะ" เธอพึมพำเสียงเบาขณะสาวเท้าไปยังกระดานข่าวสารประจำค่ายก่อนที่จะพบเข้ากับงานขายสตรอว์เบอร์รี่แบบง่ายๆ ชิลๆ น่าดึงความสนใจของเธอ อเดลเลดจึงรีบมุ่งหน้าไปยังไรสตรอว์เบอร์รี่เพื่อรับงานนี้ทันทีแบบไม่ต้องคิดซ้ำเป็นรอบที่สอง                 ไร่สตรอว์เบอร์รี่ค่อนข้างให้ความรู้สึกเหมือนได้กลับบ้านอีกครั้ง หญิงสาวเคยชินกับการทำงานในฟาร์มของออเดรย์ ถ้าเกิดมีแม่วัวนมตัวใหญ่เดินไปเดินมาในไร่ด้วยเธอคงคิดว่าเป็นเล็ตตี้เพื่อนรักของเธอแน่นอน                 "สวัสดีค่ะ ฉันอยากมาช่วยงานเอาสตรอว์เบอร์รี่ไปขาย" อเดลเลดร้องทักชายหนุ่มที่กำลังง่วนอยู่กับการทำอะไรสักอย่างอยู่กลางแปลง เขาใส่หมวกปีกกว้างเพื่อกันแดดและสวมชุดเอี๊ยมยีนส์ที่เลอะคราบดินกับละอองน้ำจากเครื่องสปริงเกอร์ที่ถูกติดไว้ทุกมุมของแปลงสตรอว์เบอร์รี่                 "ได้เลยๆ รอเดี๋ยวนะ" ชายหนุ่มลุกขึ้นและเดินตรงมาหาอเดลเลดขณะปัดเศษดินที่ติดตามชุดออกไปด้วย                 "ฉันเพิ่งเก็บสตอรว์เบอร์รี่เต็มคันรถได้เมื่อกี้เลย" เขาชี้ไปยังรถเข็นคันโตที่บรรทุกผลไม้ลูกแดงฉ่ำเต็มคันรถ อเดลเลดตาวาวพร้อมกับอาหารน้ำลายสอเพราะเธอชอบกินสตรอว์เบอร์รี่สุดๆ                 "ลืมแนะนำตัวไป ฉันชื่อออสติน อ๋าวบุตรแห่งไดโอนีซุส เป็นผู้ดูแลไร่สตรอว์เบอร์รี่นี้"                 "อเดลเลด เคอร์ธิดาแห่งซุสค่ะ"                 "ธิดาแห่งซุส? ฉันเริ่มคาดหวังแล้วแฮะว่าเธอจะขายได้จนหมดแผง" ออสตินหัวเราะอย่างชอบใจ                 "งานนี้ไม่มีอะไรยาก เธอแค่เอาสตรอว์เบอร์รี่พวกนี้ไปขายที่ตลาดนัดลองไอส์แลนด์แล้วก็เอาเงินกลับมาที่นี่ แล้วฉันจะแบ่งกำไรส่วนนึงให้เป็นค่าตอบแทน ง่ายใช่ไหมล่ะ" ออสตินเดินนำไปยังรถเข็นสตรอว์เบอร์รี่ แม้อยากจะลองหยิบมาชิมสักลูกแต่ก็เกรงใจออสตินที่ยืนอยู่ข้างๆ                 "ไว้ใจฉันได้เลย ขายหมดเกลี้ยงแน่นอน!"                  "แต่ระวังตัวหน่อยก็ดีนะ กลิ่นของมนุษย์กึ่งเทพอาจจะดึงดูดพวกอสุรกายให้เข้ามาโจมตี อย่ามัวแต่ขายเพลินจนลืมสังเกตุรอบตัวล่ะ" ชายหนุ่มกล่าวเตือนรุ่นน้องบ้านซุสที่กำลังมองสตรอว์เบอร์รี่ตาเป็นมันจนเขาเริ่มกลัวว่าสตรอว์เบอร์รี่จะถูกกินหมดระหว่างทางไปตลาดลองไอส์แลนด์จนไม่ทันได้ขาย                 "เอ้า ชิมสักลูกสิจะได้บอกลูกค้าถูกว่าอร่อยแค่ไหน"                 อเดลเลดหยิบสตรอว์เบอร์รี้ขึ้นมากัดแล้วก็ได้พบนิพพานเมื่อรสหวานเปรี้ยวละมุนลิ้นแบบที่เธอชอบกำลังแตกตัวอยู่ในปากขณะกำลังเคี้ยว                 "นี่มันอร่อยสุดยอดไปเลย" - - - - - รับภารกิจนำสตรอว์เบอร์รี่ไปขายในเมือง 

</div>
 
</div></div>

God โพสต์ 2025-1-9 17:29:25

Leoric โพสต์ 2025-2-8 22:26:14

แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Leoric เมื่อ 2025-2-8 22:28 <link href="https://fonts.googleapis.com/css2?family=Bai+Jamjuree&display=swap" rel="stylesheet">
<link rel="stylesheet" href="//icons.cappuccicons.com/cpf.css">
<link href="https://dl.dropbox.com/scl/fi/ny8ks94aa4e8m20nkkwvr/Leoric.css?rlkey=b1got929heh2xc3rylfe7bxs4&st=shfpvi4a&dl=0" rel="stylesheet">
<div style="--lraccent:#2a5f6f;">
<div id="Leoric_rp">
<div class="__dbg">
 <div class="__dbg2">
 <div class="__ddlowert"></div>
 <div class="__dtitle">
 <ct>Leoric</ct> Hwang<div class="__dsubtitle">RESPECT ALL, FEAR NONE</caption></div>
 </div>
 <div class="__dbanner" style="background-image: url(https://i.imgur.com/RuUfq42.png);background-position: top 45% center;height:450px;"></div>
 <div class="__dtext">วันเสาร์ที่8 กุมภาพันธ์ 2025 ช่วงเวลา 16.00 - 18.00 น. 
 
ภายหลังรับการฝึกซ้อมขั้นพื้นฐานจากคุณไครอนเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ลีโอริคก็กลับไปอาบน้ำและพักผ่อนอยู่ที่บ้านพักของตนเองอยู่ครู่หนึ่ง ไม่ลืมที่จะจดบันทึกคำสอนทั้งหมดที่ได้รับมาในเมื่อครู่ หลังจากนั้นจึงค่อยกลับออกมาด้านนอกอีกครั้งเพื่อสอบถามถึงสิ่งที่ตนต้องกระทำต่อ 
 
ดูเหมือนว่าเขาจะไม่สามารถเข้าเรียนวิชาที่เปิดสอนภายในวันนี้ได้ทันเสียแล้ว แถมวันพรุ่งนี้ยังเป็นวันหยุดอีกต่างหาก ระหว่างนี้ก็คงต้องหาอะไรอย่างอื่นทำรอคอยไปก่อนกระมัง โชคดีเหลือเกินที่รุ่นพี่ผู้หนึ่งได้แนะนำถึงการทำงานพาร์ทไทม์ที่ไร่สตรอว์เบอร์รี่ให้แก่เขา แม้จะไม่รู้แน่ชัดว่าจะต้องทำอะไรบ้าง แต่เด็กหนุ่มก็คิดว่า ตนน่าจะลองแวะไปดูเสียหน่อย 
 
"สวัสดีครับ ผมอยากมาสมัครงานพาร์ทไทม์ดูแลไร่สตรอว์เบอร์รี่น่ะ" 
 
เขาเอ่ยทักแก่ผู้ดูแลพร้อมกับบอกจุดประสงค์เสร็จสรรพ ดังนั้นจึงได้ถูกพาเข้าไปพบอีกบุคคลหนึ่ง ซึ่งเธอได้แนะนำตัวว่า มาจากบ้านไดโอนีซุส ดูเหมือนจะต้องสมัครงานกับเด็กบ้านนี้สินะ เมื่อตกลงสมัครงาน และได้รับคำอธิบายเกี่ยวกับค่าตอบแทนเรียบร้อยแล้วก็ได้เวลาเริ่มงานเสียที 
 
ลีโอริคเริ่มต้นโดยการอ่านคู่มือที่ได้รับมาเพื่อทำความเข้าใจโดยคร่าวเสียก่อน จากนั้นจึงค่อยตรงไปยังห้องเก็บอุปกรณ์เพื่อนที่จะหยิบยืมเครื่องมือที่จำเป็นสำหรับการทำงานในวันนี้ออกมา มันประกอบไปด้วยส้อมพรวน ช้อนปลูก และบัวรดน้ำ เขาเริ่มต้นจากการพรวดดินที่รอบ ๆ โคนต้น ระมัดระวังเป็นอย่างยิ่งไม่ให้รุนแรงจนเกินไปและทำให้ผลผลิตเสียหาย ซึ่งกว่ามันจะครบถ้วนทั่วทั้งบริเวณที่ตนได้รับผิดชอบมา ก็กินเวลาไปเกือบชั่วโมงเลยทีเดียว 
 
"ขั้นตอนต่อไป น่าจะเป็นการรดน้ำ แปลกจริง ๆ เลยที่สตรอว์เบอร์รี่ที่นี่ไม่ได้ใช้น้ำปกติในการรด" 
 
แม้จะกล่าวด้วยน้ำเสียงประหลาดใจกับตัวเอง แต่บุตรแห่งอาธีน่าผู้นี้ก็นำบัวรดน้ำที่หยิบยืมมาไปตักน้ำจากน้ำพุแห่งความเยาว์วัยแล้วนำมารดตามคำแนะนำอยู่ดี สำหรับขั้นตอนนี้ เขาไม่ได้ใช้เวลามากเท่าตอนพรวนดินหรอก แถมยังเปลืองแรงน้อยกว่าเยอะเลยอีกด้วย 
 
"เหลือแค่ขั้นตอนสุดท้ายแล้วสินะ" 
 
ลีโอริคพูดขึ้นอีกครั้งขณะที่เหยียดแขนออกคลายความเมื่อยล้า แล้วเริ่มต้นสังเกตว่า มีศัตรูพืชหรือสัตว์ร้ายอะไรที่แฝงเข้ามารึเปล่า ซึ่งก็นับว่าโชคดีที่มันมีเพียงหนอนและแมลงขนาดปกติ และไม่ได้มีอันตรายร้ายแรงอะไร เขาจึงสามารถจัดการได้โดยง่าย แต่ภายในใจก็อดที่จะครุ่นคิดขึ้นมาไม่ได้อยู่ดี แล้วถ้าในอนาคตมีสัตว์ประหลาดแฝงตัวเข้ามาล่ะ ไม่ได้การแล้ว ต้องรีบฝึกฝนตัวเองแล้วล่ะ 
 
เมื่องานทุกอย่างสิ้นสุดลง เด็กหนุ่มก็ค่อย ๆ ขนอุปกรณ์ทั้งหมดไปทำความสะอาด ก่อนที่จะเก็บคืนเข้าที่เดิมภายในห้องเก็บอุปกรณ์อย่างเรียบร้อย จากนั้นจึงค่อยมารายงานผลการทำงานให้แก่บุตรีของไดโอนีซุสได้ทราบ ก็เป็นอันเสร็จ โชคดีจริง ๆ ที่เขาสามารถทำงานทั้งหมดได้เรียบร้อยทันภายในระยะเวลา 2 ชั่วโมง</div>
 <div class="__ddt">หมายเหตุ งานพาร์ทไทม์: ไร่สตรอว์เบอร์รี่ 𓆩†𓆪 ค่าจ้าง: +50 พลังน้ำใจ , 5 ดรักม่า , 15 EXP 
 ไร่สตรอว์เบอร์รี่
 </div><div class="__ddlowerb">
 </div>
 </div>
 </div>
</div></div>

Parida โพสต์ 2025-9-3 16:26:39

<div style="
font-family: 'Sarabun', sans-serif;
background-color: #FAF0E6;
border: 6px solid #4B2E2E;
border-radius: 10px;
padding: 30px;
width: 90%;
max-width: 1000px;
margin: 50px auto;
box-shadow: 0 0 20px #8B4513 inset;
position: relative;
overflow: hidden;
">


<div class="draggable" style="
 font-size: 36px;
 font-weight: bold;
 text-align: center;
 color: #3B3B3B;
 margin-bottom: 10px;
 cursor: move;
">ค่ายฮาล์ฟบลัด</div>


<div class="draggable" style="
 font-size: 16px;
 color: #3B3B3B;
 text-align: right;
 margin-bottom: 10px;
 cursor: move;
">วันที่: 3 กันยายน 2025 </div>


<div class="draggable" style="
 font-size: 22px;
 font-weight: bold;
 color: #3B3B3B;
 text-align: center;
 margin-bottom: 20px;
 cursor: move;
">บันทึกลึกลับ ของ บุตรีเฮคาที ฉบับที่ 38</div>


<div style="display: flex; gap: 20px; align-items: flex-start; max-height: 600px; overflow-y: auto; padding-right: 10px;">

 
 <div class="draggable floating-image" style="flex: 0 0 280px; cursor: move;">
 <img src="https://img5.pic.in.th/file/secure-sv1/1000065558.md.jpg" alt="ภาพลึกลับ" style="width: 100%; border: 4px solid #5D3A66; border-radius: 10px; box-shadow: 0 0 15px #B497BD;">
 </div>

 
 <div style="width: 2px; background-color: #4B2E2E;"></div>

 
 <div class="draggable floating-text" style="flex: 1 1 0%; font-size: 18px; line-height: 1.8; cursor: move;">
 เนื้อหาโรลเพลย์:      สายลมยามบ่ายพัดพริ้วกลิ่นหญ้าและดินชื้นอบอวลอยู่ในอากาศ หลังจากที่คุณทีน่า แซนโดวาล พาภริดาชมบ่อน้ำพุร้อนจนทั่วแล้ว กลิ่นหอมอ่อนๆ ของน้ำแร่ยังคงติดปลายจมูก ในขณะที่เสียงน้ำเดือดปุดๆ ค่อยๆ เลือนหายไป ท้องฟ้าสดใสไร้เมฆ แสงแดดอ่อนละมุนส่องลงมา ทำให้ทิวทัศน์รอบด้านดูสวยงามราวกับภาพวาด      “เอาล่ะค่ะ ริดา... ที่ต่อไปที่เราจะไปกัน เป็นหนึ่งในสถานที่โปรดของเด็กๆ ในค่ายเลยนะ” ทีน่าพูดพร้อมรอยยิ้มอบอุ่น เธอมองริดาด้วยแววตาอ่อนโยน “รับรองว่าริดาต้องชอบแน่ๆ... เพราะที่นั่นทั้งสวยงาม ทั้งมีกลิ่นหอมหวานไปทั่ว”      ริดากะพริบตาปริบๆ ด้วยความสงสัย ดวงตาสีเข้มเป็นประกายสะท้อนแสงแดด “คือ...ที่ไหนเหรอคะคุณทีน่า?” เธอเอียงคอเล็กน้อยราวกับพยายามคาดเดาทีน่าหัวเราะเบาๆ พลางทำท่าลึกลับ “ไปถึงแล้วริดาจะรู้เองค่ะ เป็นเซอร์ไพรส์นะ” ว่าจบเธอก็ออกเดินนำไปตามทางเล็กๆ ที่ทอดผ่านพงหญ้าและพุ่มไม้เขียวชอุ่ม สองข้างทางมีดอกไม้ป่าหลากสีสันเบ่งบานชูช่อ ริดารีบก้าวตามไปด้วยความตื่นเต้น เสียงนกร้องและเสียงแมลงหึ่งๆ คลอเคล้าเป็นท่วงทำนองของธรรมชาติ .    หลังจากเดินไปสักพัก กลิ่นหอมหวานบางอย่างก็เริ่มลอยมาแตะปลายจมูกของริดา เธอสูดหายใจลึกๆ และทำตาโต “กลิ่นนี่... เหมือน...” “ใช่แล้วค่ะ” ทีน่าหันมายิ้มกว้าง “กลิ่นสตรอว์เบอร์รีสุกหอมๆ ไงล่ะ”      เมื่อทั้งสองเดินพ้นแนวป่าทึบออกมา ภาพที่ปรากฏตรงหน้าทำให้ริดาถึงกับหยุดชะงัก หัวใจเต้นแรงด้วยความตื่นตะลึง — เบื้องหน้าคือ ทุ่งสตรอว์เบอร์รี กว้างใหญ่สุดลูกหูลูกตา ผลสีแดงสดเรียงรายเป็นระเบียบใต้แสงแดดอ่อนๆ ใบสีเขียวเข้มตัดกับสีของผลไม้จนดูสวยงามราวกับโลกในนิทาน กลิ่นหอมหวานอบอวลไปทั่วจนแทบจะลืมหายใจ“โอ้... สวยมากเลยค่ะ!” ริดาอุทานออกมาโดยไม่ทันยั้ง เสียงของเธอเต็มไปด้วยความตื่นเต้นและความสุข      ทีน่าหัวเราะคิกเบาๆ ก่อนจะชี้ไปยังมุมหนึ่งของทุ่ง “เห็นกระท่อมหลังเล็กตรงนั้นไหมคะ? นั่นเป็นจุดพักสำหรับเก็บสตรอว์เบอร์รี ในนั้นมีเครื่องดื่มเย็นๆ และของว่างให้เด็กๆ ด้วย”      ริดามองตามสายตาของทีน่า เห็นกระท่อมไม้สไตล์ชนบทตั้งอยู่ท่ามกลางทุ่งกว้าง รอบๆ มีรั้วเตี้ยๆ ทำจากไม้ไผ่ที่ดูเรียบง่ายแต่กลมกลืนกับธรรมชาติ เธอพยักหน้าอย่างแรง “ค่ะ! อยากไปดูใกล้ๆ แล้วค่ะ”      “งั้นไปกันเถอะ” ทีน่าเอื้อมมือไปจับมือริดาอย่างอ่อนโยนแล้วพาเธอเดินเข้าไปในทุ่ง ระหว่างทางมีเสียงหัวเราะของลูกครึ่งเทพเด็กๆ ดังลอยมาตามลม พวกเขากำลังเก็บสตรอว์เบอร์รีอย่างสนุกสนาน บ้างก็หยิบผลสุกเข้าปากชิม บ้างก็ใส่ลงในตะกร้าหวายที่สะพายไว้ข้างตัว      ริดามองภาพเหล่านั้นด้วยรอยยิ้ม เธอรู้สึกอบอุ่นหัวใจอย่างประหลาด ราวกับได้กลับมาสู่สถานที่ที่เต็มไปด้วยมิตรภาพและความสุข เธอเอื้อมมือไปสัมผัสผลสตรอว์เบอร์รีลูกหนึ่งอย่างเบามือ ก่อนจะหันไปถามทีน่าด้วยเสียงใส “คุณทีน่าคะ... เราเก็บได้ด้วยไหมคะ?”     “ได้สิคะ” ทีน่าพยักหน้าอย่างเอ็นดู “แต่ต้องเลือกผลที่สุกกำลังดีนะ สีแดงสดแบบนี้... และต้องระวังไม่ให้ต้นเสียหายด้วย” เธอสาธิตให้ริดาดูอย่างใจเย็น      ริดาทำตามอย่างตั้งใจ เธอค่อยๆ เด็ดผลไม้ด้วยสองมือเล็กๆ จนได้สตรอว์เบอร์รีลูกโตสีแดงสวย จากนั้นยกขึ้นมาชมใกล้ๆ พลางยิ้มกว้าง “หอมจังเลยค่ะ!”      “นี่เป็นหนึ่งในสถานที่ที่ทำให้เด็กๆ ในค่ายได้ผ่อนคลายค่ะ” ทีน่าอธิบายพลางกวาดสายตามองรอบๆ “บางครั้งเราก็ใช้สตรอว์เบอร์รีเหล่านี้ทำขนมหวาน หรือแม้แต่เป็นของถวายในพิธีพิเศษด้วยนะคะ”      เสียงหัวเราะสดใสของเด็กๆ ดังขึ้นรอบทุ่ง ในขณะที่สายลมอ่อนพัดพากลิ่นหอมหวานให้ฟุ้งกระจาย ริดาหันมองรอบด้านด้วยดวงตาเป็นประกาย นี่ไม่ใช่เพียงแค่ทุ่งสตรอว์เบอร์รีธรรมดา แต่เป็นสถานที่ที่เปี่ยมไปด้วยความสุขและความทรงจำอันงดงาม ทีน่าหันมามองริดาด้วยสายตาที่อบอุ่น “เป็นยังไงบ้างคะ ชอบไหม?” ริดาพยักหน้ารัวๆ “ชอบมากเลยค่ะ! เหมือนความฝันเลย...” .   ทีน่าหัวเราะเบาๆ แล้วลูบผมของริดาอย่างเอ็นดู “ดีแล้วค่ะที่ริดาชอบ เอาล่ะ... หลังจากเราเก็บสตรอว์เบอร์รีเสร็จ เดี๋ยวทีน่าจะพาไปรู้จักกับสถานที่สุดท้ายของวันนี้นะคะ รับรองว่าน่าตื่นเต้นไม่แพ้กันเลย” .   แสงแดดอ่อนสาดส่องลงบนสองร่างที่กำลังเดินท่ามกลางทุ่งสตรอว์เบอร์รี กลิ่นหอมหวานยังคงอบอวลอยู่รอบๆ ขณะที่การผจญภัยของริดาภายในค่ายฮาล์ฟบลัดยังดำเนินต่อไปอย่างไม่มีที่สิ้นสุด รับรางวัล : +15 EXP    .                         

 
 </div>

</div>


<div class="draggable floating-text" style="
 font-size: 20px;
 font-style: italic;
 text-align: center;
 margin-top: 30px;
 color: #4B2E2E;
 border-top: 2px solid #4B2E2E;
 padding-top: 10px;
 cursor: move;
">
 "ในความมืดมิดยังมีแสงนำทางผู้กล้าแห่งเฮคาที"
</div>


<div class="draggable" style="font-size: 16px; margin-top: 15px; cursor: move;">
 สถานที่: ทุ่งสตอว์เบอร์รี่|  หัวข้อ: เซอร์ไพรส์ที่หอมหวาน</div>

</div>


<style>
@keyframes floatText {
0% { transform: translateY(0px); }
50% { transform: translateY(-3px); }
100% { transform: translateY(0px); }
}
.floating-text {
animation: floatText 4s ease-in-out infinite;
}

@keyframes floatImage {
0% { transform: translateY(0px); }
50% { transform: translateY(-5px); }
100% { transform: translateY(0px); }
}
.floating-image img {
animation: floatImage 5s ease-in-out infinite;
}

/* Scrollbar กล่องหลัก */
div::-webkit-scrollbar {
width: 10px;
}
div::-webkit-scrollbar-track {
background: #FAF0E6;
}
div::-webkit-scrollbar-thumb {
background-color: #4B2E2E;
border-radius: 10px;
border: 2px solid #FAF0E6;
}
</style>

หน้า: 1 2 [3]

Percy Jackson and the Olympians Thailand's Archiver