Enter Camp › เขตหลักกองพันที่สิบสอง › The Armory ⋘ โรงเก็บยุทโธปกรณ์ ⋙

Kai โพสต์ 2025-12-12 22:42:08

<link rel="stylesheet" href="https://cdnjs.cloudflare.com/ajax/libs/font-awesome/6.0.0/css/all.min.css"><style>.rp-box-3{max-width:450px;margin:20px auto;font-family:'Sarabun',sans-serif;box-sizing:border-box;line-height:1.8}.rp-top-3{display:flex;align-items:center;margin-bottom:20px;border-bottom:1px solid #333;padding-bottom:10px}.rp-info-3{font-size:12px;font-weight:600;text-transform:uppercase;margin-right:20px}.rp-info-3 i{margin-right:4px;font-style:normal}.rp-images-3{display:grid;grid-template-columns:repeat(3,1fr);gap:6px;margin-bottom:25px}.rp-img-sharp{width:100%;aspect-ratio:1/1;background-size:cover;background-position:center;background-repeat:no-repeat;filter:grayscale(20%)}.rp-content-3{font-size:13px;line-height:1.9;text-align:justify;color:#222;margin-bottom:25px}.rp-note-3{background:#eee;padding:5px 10px;font-size:10px;color:#666;display:inline-block;text-transform:uppercase;letter-spacing:1px}</style><div class="rp-box-3"><div class="rp-top-3"><span class="rp-info-3"><i class="fa-solid fa-clock"></i>&nbsp;14:15 น.</span><span class="rp-info-3"><i class="fa-solid fa-location-dot"></i> โรงเก็บยุทโธปกรณ์ (12/12/2025)</span></div><div class="rp-images-3"><div class="rp-img-sharp" style="background-image: url('https://i.pinimg.com/736x/49/a1/27/49a12767ef47296e821f15af8ac17307.jpg');"></div><div class="rp-img-sharp" style="background-image: url('https://iili.io/f54UjDP.png');"></div><div class="rp-img-sharp" style="background-image: url('https://i.pinimg.com/736x/cf/2b/c4/cf2bc462029cfc4dcf5c1b1f33f32f77.jpg');"></div></div><div class="rp-content-3"><div class="rp-content-3"><div class="rp-content-3"><div class="rp-content-3">กลิ่นน้ำมันเครื่องจาง ๆ ผสมกับกลิ่นสนิมเหล็กที่เป็นเอกลักษณ์ลอยมาแตะจมูกทันทีที่ก้าวเท้าเข้าสู่เขตรั้วของโรงเก็บยุทโธปกรณ์ สำหรับคนทั่วไปกลิ่นพวกนี้อาจชวนเวียนหัว แต่สำหรับไค มันคือกลิ่นของอำนาจ</div><div class="rp-content-3">ไคเดินตามหลังแผ่นหลังกว้างของโนอาห์ คลาร์ก เข้ามาด้านใน สายตาคมกริบของบุตรแห่งจูปิเตอร์กวาดมองไปรอบ ๆ อย่างพิจารณา เขาไม่ได้ตื่นตาตื่นใจกับความยิ่งใหญ่ของเครื่องจักรสังหารเหล่านี้ เพราะเคยเห็นผ่านตาจากตำราและแบบจำลองในห้องสมุดตระกูลมานับครั้งไม่ถ้วน แต่สิ่งที่ทำให้เขารู้สึกพอใจคือสภาพของพวกมัน</div><div class="rp-content-3">เครื่องหางแมงป่องขนาดมหึมาที่ตั้งตระหง่านอยู่มุมโรงเก็บถูกขัดเงาวับไร้รอยสนิม เครื่องยิงหินและรถถังจอดเรียงรายเป็นระเบียบราวกับไม้บรรทัดวัด ไม่มีเศษขยะหรืออุปกรณ์วางระเกะระกะขวางทางเดินแม้แต่ชิ้นเดียว นี่สิ ถึงจะเรียกว่าวินัยทหารที่แท้จริง</div><div class="rp-content-3"><b><font color="#8b0000">“ที่นี่คือโรงเก็บยุทโธปกรณ์หลัก”</font></b> โนอาห์เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่ก้องกังวานโดยไม่ต้องตะโกนแข่งกับเสียงเครื่องจักร เขามือไพล่หลังพลางผายมือไปยังแผงอาวุธด้านข้าง&nbsp;</div><div class="rp-content-3"><b><font color="#8b0000">“นอกจากเครื่องจักรหนักพวกนี้ ที่นี่ยังเป็นคลังแสงสำหรับอาวุธส่วนบุคคล ชาวค่ายสามารถนำอาวุธที่ได้จากภารกิจมาบริจาค หรือทำเรื่องขอยืมยุทโธปกรณ์ระดับสูงไปใช้ได้ หากได้รับอนุญาต”</font></b></div><div class="rp-content-3">ไคพยักหน้าเบา ๆ พลางเดินเข้าไปใกล้เครื่องยิงลูกศรเครื่องหนึ่ง ปลายนิ้วยาวไล่ไปตามโครงเหล็กเย็นเฉียบเพื่อตรวจสอบความเรียบร้อย ไม่มีฝุ่นติดมือขึ้นมาสักเม็ด—<i>วิเศษ</i></div><div class="rp-content-3"><b>“ดูแลรักษาได้ดี”</b> ไคเอ่ยชมสั้น ๆ สายตายังคงจับจ้องไปที่กลไกของเครื่องยิง <b>“อาวุธที่ดีไม่ใช่แค่มีพลังทำลายล้างสูง แต่ต้องพร้อมใช้งานในเสี้ยววินาทีที่จำเป็น ผมเกลียดพวกที่ปล่อยให้ดาบทื่อหรือปล่อยให้เฟืองสนิมเขรอะ หวังว่าพลทหารที่ดูแลส่วนนี้จะรักษามาตรฐานนี้ได้ตลอดนะ”</b></div><div class="rp-content-3"><b><font color="#8b0000">“เรามีเวรผลัดเปลี่ยนดูแลตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมง”</font></b> โนอาห์ตอบกลับทันควัน สายตาของอีกฝ่ายฉายแววพึงพอใจเล็กน้อยที่เห็นว่าไคให้ความสำคัญกับรายละเอียด&nbsp;</div><div class="rp-content-3"><b><font color="#8b0000">“ไม่มีคำว่าหย่อนยานในพจนานุกรมของฝ่ายบำรุงรักษา ไปกันต่อเถอะ สถานที่ถัดไปอยู่ไม่ไกลจากนี้”</font></b></div><div class="rp-content-3">ไคกระตุกยิ้มมุมปาก ความเป็นระเบียบของที่นี่ช่วยลบล้างความหงุดหงิดจากอากาศร้อนข้างนอกไปได้โข อย่างน้อยค่ายนี้ก็ไม่ได้ป่าเถื่อนไร้อารยธรรมอย่างที่เขากังวลในตอนแรก</div></div></div></div><div class="rp-note-3"><b>รับภารกิจไกด์เดินชมรอบค่าย</b><br><ul><li>ทัวร์โรงเก็บยุทโธปกรณ์&nbsp;<b>EXP +15</b><br></li></ul><div><br></div><div><div><b>ปฏิสัมพันธ์กับ NPC</b></div><div><ul><li>ได้รับค่าความสนิทสนมกับ <b><font color="#8b0000">โนอาห์ คลาร์ก</font></b> +5</li></ul></div></div></div></div>

Clementis โพสต์ 2025-12-16 01:58:18

<link href="https://dl.dropbox.com/scl/fi/zqwy3a65xk154m1usuz9z/lannaissance-clementis.css?rlkey=7pfy762uhusyqhcy07rpeh3by" rel="stylesheet">
<style>
.cmt-nrp-b {
background: url("https://iili.io/K3J2tff.png") center/100% repeat-y, var(--cmt-b);
color: white;
font: 1.2vw Chulabhorn Likit Text;
line-height: 1.7;
width: 100%;
overflow: hidden;
box-sizing: border-box;
padding-bottom: 6vw;
position: relative;
}

.cmt-nrp-v {
background: url("https://iili.io/fBiaQ7p.jpg") center 72%/cover;
width: 100%;
aspect-ratio: 15/5;
mask: linear-gradient(to bottom, white 20%, transparent 100%);
-webkit-mask: linear-gradient(to bottom, white 20%, transparent 100%);
}

.cmt-nrp-h {
width: 28%;
aspect-ratio: 1/1;
background: url("https://iili.io/fnrIDAu.png") center/cover;
margin: -20vw auto 0 auto;
position: relative;
z-index: 20;
filter: drop-shadow(2px 4px 6px #00000044);
}

.cmt-nrp-c {
width: 130%;
border-radius: 100%;
border: 1.4px solid var(--cmt-l);
aspect-ratio: 1/1;
position: relative;
z-index: 19;
margin-top: -126%;
transform: translateX(-11.6%);
mask: linear-gradient(to right, white 30%, transparent 40%, transparent 60%, white 70%);
-webkit-mask: linear-gradient(to right, white 30%, transparent 40%, transparent 60%, white 70%);
user-select: none;
pointer-events: none;
}

.cmt-nrp-st {
width: 75%;
margin: 3vw auto 0 auto;
}

.cmt-nrp-n {
text-align: center;
font: 3.5vw Metamorphous;
color: var(--cmt-tt);
margin-top: -3.5vw;
}

.cmt-nrp-sn {
text-align: center;
font-size: 1.3vw;
}

.cmt-nrp-f {
width: 70%;
margin: 0 auto 0.9vw auto;
display: flex;
gap: 0.6vw;
color: var(--cmt-tt);
justify-content: center;
align-items: center;
}

.cmt-nrp-t {
width: fit-content;
padding: 0 0.4vw;
background: var(--cmt-tt);
color: var(--cmt-b);
font: 1.1vw Metamorphous;
text-align: center;
margin-bottom: auto;
}

.cmt-nrp-i {
width: fit-content;
margin-top: -0.35vw;
}

.cmt-nrp-r {
margin: 3vw 0;
width: auto;
background: radial-gradient(var(--cmt-gd) -50%, transparent 56%);
}

.cmt-nrp-q {
margin-bottom: 2vw;
color: var(--cmt-b);
}

.cmt-rp-dl-vincenzo {
color: #dea132;
margin: 1.2vw 0 1.2vw 4vw;
}

.cmt-rp-dl-quintus {
color: #7aa4ac;
margin: 1.2vw 0 1.2vw 4vw;
}

.cmt-rp-dl-yasmin {
color: #83a46f;
margin: 1.2vw 0 1.2vw 4vw;
}

.cmt-rp-dl-savannah {
color: #6f84a4;
margin: 1.2vw 0 1.2vw 4vw;
}

.cmt-rp-dl-brutus {
color: #9e8cb5;
margin: 1.2vw 0 1.2vw 4vw;
}

.cmt-rp-dl-maverick {
color: #8aa9a2;
margin: 1.2vw 0 1.2vw 4vw;
}

.cmt-rp-dl-ella {
color: #cc610a;
margin: 1.2vw 0 1.2vw 4vw;
}

.cmt-rp-dl-lucas {
color: #d1c595;
margin: 1.2vw 0 1.2vw 4vw;
}
</style>
<div class="cmt-nrp-b"><div class="cmt-nrp-v"></div><div class="cmt-nrp-h"></div><div class="cmt-nrp-c"></div><div class="cmt-nrp-n"> Clementis <div class="cmt-nrp-sn">Haus of Ratigan • Daughter of Justitia • Legacy of Orcus</div></div><div class="cmt-nrp-st"><div class="cmt-nrp-f"><div class="cmt-nrp-t"> Place </div><div class="cmt-nrp-i"> โรงเก็บยุทโธปกรณ์ </div></div><div class="cmt-nrp-f"><div class="cmt-nrp-t"> Date and Time </div><div class="cmt-nrp-i"> วันที่ 15 ธันวาคม 2025 • 11.15 น.</div></div><div class="cmt-nrp-f"><div class="cmt-nrp-t"> Purpose</div><div class="cmt-nrp-i"> ดูแลบำรุงรักษายุทโธปกรณ์ </div></div><div class="cmt-nrp-r"> <div class="cmt-rp-np">คำกล่าวโบราณที่ว่ากองทัพต้องเดินด้วยท้องยังคงเป็นสัจธรรมที่ไม่เคยล้าสมัย ไม่ว่ากาลเวลาจะเปลี่ยนผันหรือเทคโนโลยีจะก้าวไกลเพียงใด ความหิวโหยยังคงเป็นศัตรูตัวฉกาจที่กัดกินเรี่ยวแรงและสมาธิได้อย่างเงียบเชียบที่สุด <div class="cmt-rp-np">สำหรับคลีเมนทิสแล้วแม้เธอจะไม่ใช่คนที่พิถีพิถันในรสชาติหรือตระกละตะกลามในปริมาณ แต่เมื่อร่างกายส่งสัญญาณประท้วงด้วยความว่างเปล่าภายในกระเพาะ การเพิกเฉยต่อไปก็ดูจะเป็นการทรมานตนเองโดยใช่เหตุ ร่างเล็กก้าวเท้าเข้ามาภายในเขตโรงอาหาร บรรยากาศในช่วงเวลานี้ค่อนข้างบางตาเมื่อเทียบกับตอนเที่ยงตรง มีเพียงเสียงช้อนส้อมกระทบจานและเสียงพูดคุยงึมงำเบา ๆ จากมุมต่าง ๆ</div><div class="cmt-rp-np"> คู่ดวงตาสีน้ำตาลเทากวาดมองไปยังเคาน์เตอร์บริการ อาหารมื้อหนักดูจะเป็นภาระเกินไปสำหรับการเตรียมตัวทำงานในช่วงบ่าย ท้ายที่สุดมือเรียวบางตกลงใจคว้าเอาเพียงแซนด์วิชแฮมชีสธรรมดา ๆ มาหนึ่งชิ้น มันเป็นอาหารที่เรียบง่าย รวดเร็วแต่ให้พลังงานเพียงพอสำหรับการขับเคลื่อนร่างกาย</div><div class="cmt-rp-np"> เธอทิ้งตัวเบาะตัวหนึ่งซึ่งจัดไว้สำหรับสมาชิกในกองร้อย ผิวสัมผัสของโต๊ะไม้ที่ผ่านการใช้งานมาอย่างยาวนานสะท้อนถึงประวัติศาสตร์ของสถานที่แห่งนี้ ทายาทออร์คัสการแกะห่อกระดาษไขออก กลิ่นหอมจางของขนมปังโฮลวีตผสมกับกลิ่นเค็มปะแล่มของแฮมรมควันลอยแตะจมูก แม้จะไม่ใช่อาหารรสเลิศระดับภัตตาคารแต่รสสัมผัสของชีสที่เริ่มละลายจากความอุ่นของขนมปังก็ช่วยปลอบประโลมความเหนื่อยล้าได้เป็นอย่างดี</div><div class="cmt-rp-np"> การเป็นคนกินง่ายอยู่ง่ายทำให้เธอใช้เวลาเพียงไม่นานในการจัดการมื้อเที่ยงนี้ พลังงานที่ได้รับกลับมาเปรียบเสมือนเชื้อเพลิงที่ถูกเติมลงในเครื่องจักร พร้อมแล้วที่จะขับเคลื่อนฟันเฟืองชิ้นเล็ก ๆ นี้ให้หมุนวนไปตามหน้าที่อีกครั้ง</div> <div class="cmt-rp-np"> เมื่อภารกิจส่วนตัวเรียบร้อย เด็กสาวหยัดกายลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ปัดเศษขนมปังที่อาจหลงเหลืออยู่ตามมุมปากและเสื้อผ้าเล็กน้อยก่อนจะมุ่งหน้าออกจากโรงอาหาร จุดหมายถัดไปไม่ใช่ลานฝึกหรือหอพักแต่เป็นหัวใจสำคัญอีกแห่งของค่ายทหารอย่างโรงเก็บยุทโธปกรณ์</div><div class="cmt-rp-np"> ระหว่างทางเดินที่ทอดยาวเสียงรองเท้าคอมแบทกระทบพื้นคอนกรีตเป็นจังหวะสม่ำเสมอ ในหัวของคลีเมนทิสหวนนึกถึงคำพูดของวินเซนโซที่เคยกล่าวไว้ด้วยน้ำเสียงจริงจังว่าอาวุธและอุปกรณ์ทุกชิ้นจะต้องได้รับการดูแลจากทหารที่ผ่านการฝึกมาอย่างดีเท่านั้น</div><div class="cmt-rp-np"> ถ้อยคำนั้นยังคงดังก้องสร้างความรู้สึกย้อนแย้งในใจเล็กน้อย เธอไม่เคยคาดคิดเลยว่าโอกาสที่จะได้สัมผัสและดูแลเขี้ยวเล็บของกองทัพจะมาถึงเร็วขนาดนี้ แม้ในวันนี้สถานะของเธอจะเป็นเพียงลูกมือ คอยช่วยหยิบจับและเรียนรู้งานจากรุ่นพี่ แต่ความตื่นเต้นระคนประหม่าก็ยังคงเป็นความรู้สึกที่ปฏิเสธไม่ได้</div><div class="cmt-rp-np"> ทันทีที่ก้าวข้ามธรณีประตูของโรงเก็บอาวุธกลิ่นอายเฉพาะตัวก็พุ่งเข้าปะทะประสาทสัมผัส กลิ่นฉุนจมูกของน้ำมันชโลมปืน กลิ่นเย็นเยียบของโลหะ และกลิ่นจางของดินปืนที่ฝังลึกอยู่ในเนื้อไม้และเหล็กกล้า มันเป็นกลิ่นของสงคราม ของระเบียบวินัย และความปลอดภัยในเวลาเดียวกัน</div><div class="cmt-rp-np"> เบื้องหน้าของเธอคือชั้นวางปืนยาวที่เรียงรายกันอย่างเป็นระเบียบราวกับทหารที่กำลังเข้าแถว แสงไฟนีออนสาดส่องลงมากระทบพานท้ายไม้ขัดเงาและลำกล้องเหล็กดำมะเมื่อม สะท้อนประกายวาววับที่ดูน่าเกรงขาม ทหารรุ่นพี่สองสามคนกำลังง่วนอยู่กับโต๊ะปฏิบัติงาน</div><div class="cmt-rp-dl">“ให้เริ่มจากอะไรก่อนดีคะ”</div>เสียงนุ่มถาม ส่งผลให้รุ่นพี่ร่างสูงหันมามองพยักหน้าเล็กน้อยก่อนจะเริ่มอธิบายขั้นตอนอย่างกระชับแต่ได้ใจความ เขาหยิบปืนยาวไรเฟิลกระบอกหนึ่งส่งให้เธอพร้อมกับชุดอุปกรณ์ทำความสะอาดที่บรรจุอยู่ในกล่องโลหะใบเล็ก<div class="cmt-rp-np"> เด็กสาวรับคำสั่งอย่างแข็งขัน เธอรับปืนกระบอกนั้นมาด้วยสองมือ พาตัวเองไปยังมุมหนึ่งของโต๊ะที่ว่างอยู่ วางอุปกรณ์ทุกอย่างลงอย่างเป็นระเบียบ ก่อนจะเริ่มลงมือปฏิบัติภารกิจในฐานะช่างสรรพาวุธจำเป็น</div><div class="cmt-rp-np">มือเล็กหยิบเอาแปรงขนทองเหลืองและน้ำยาทำความสะอาดออกมา กลิ่นของตัวทำละลายลอยฟุ้งขึ้นมาแตะจมูก มันฉุนกึกแต่กลับให้ความรู้สึกสะอาดสะอ้าน เธอเริ่มจากการแยงแส้ทำความสะอาดเข้าไปในลำกล้องปืน ขัดถูคราบตะกั่วและเขม่าดินปืนที่เกาะแน่นอยู่ตามเกลียวลำกล้อง การขยับมือเข้าออกเป็นจังหวะสม่ำเสมอต้องใช้แรงพอสมควร แต่คลีเมนทิสก็ทำมันด้วยความตั้งใจ ดวงตาทรงเสน่ห์จดจ้องมองดูคราบสกปรกที่หลุดออกมาพร้อมกับผ้าเช็ดปลายแส้ที่เปลี่ยนจากสีขาวเป็นสีดำสนิท</div><div class="cmt-rp-np"> ยุตรีแห่งจัสติเทียจบหน้าที่ของตนโดยการใช้ผ้าสะอาดเช็ดรอยนิ้วมือออกจากผิวปืนด้านนอกเป็นครั้งสุดท้าย ความเหนื่อยล้าจากการเพ่งสมาธิและการออกแรงขัดถูดูเหมือนจะระเหยหายไปเมื่อได้เห็นผลงานตรงหน้า เธอไม่เคยคิดว่างานที่ดูน่าเบื่อหน่ายเช่นนี้จะมอบความสงบทางใจได้มากขนาดนี้ มันเป็นช่วงเวลาที่เธอได้จดจ่ออยู่กับปัจจุบัน ตัดขาดจากความวุ่นวายภายนอก และควบคุมทุกอย่างได้ด้วยสองมือของตัวเอง</div><div class="cmt-rp-np"> มุมปากของเด็กสาวกระตุกยกขึ้นเป็นรอยยิ้มเล็ก ๆ ที่หาได้ยาก รอยยิ้มแห่งความภาคภูมิใจที่เกิดจากการเอาชนะความไม่รู้และการทำหน้าที่ของตนเองได้อย่างสมบูรณ์</div><div class="cmt-rp-dl">"เรียบร้อย... ดีกว่าที่คิดไว้อีกนะเนี่ย"</div> เสียงพึมพำแผ่วเบากับตัวเองดังขึ้นท่ามกลางเสียงการทำงานในโรงเก็บอาวุธ เด็กสาวปาดเหงื่อที่ซึมไรผมเล็กน้อย ก่อนจะหันไปมองหากองงานชิ้นต่อไปด้วยแววตาที่มุ่งมั่นกว่าเดิม </div><div id="cmtqlink" class="cmt-nrp-q"><div class="quote"><blockquote>รางวัลกิจวัตร
<ul><li>EXP +15</li><li>ดีนาเรียส +3</li><li>เกียรติยศ +15</li><li>ป้ายเกียรติยศ {JP} +1
</li></ul></blockquote></div>
</div></div></div></div>

Moneka โพสต์ 2026-2-8 04:55:59

<span id="docs-internal-guid-81ee4029-7fff-008d-1d75-6e199c98e304"><h1 dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline;"><img src="https://img5.pic.in.th/file/secure-sv1/d697757ec3adf31103369129f57f11f78a521a5e61eae-qE3OHs_fw658webp-1-1.png" border="0"><font face="TH SarabunPSK" color="#696969" size="5"></font></span></h1><h1 dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline;"><font face="TH SarabunPSK" color="#696969" size="5">วันที่ 06 เดือน กุมภาพันธ์ ปี 2026</font></span></h1><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline;"><font face="TH SarabunPSK" color="#696969" size="5"><b>เวลาเย็น เวลา 16.00 น. เป็นต้นไป ณ โรงเก็บยุทโธปกรณ์ ค่ายจูปิเตอร์</b></font></span></p><font face="TH SarabunPSK" color="#696969" size="5"><br></font><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><font face="TH SarabunPSK" color="#696969" size="5"><span style="font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline;">&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; หลังจากการสนทนาอันแสนยาวนานกับบุตรแห่งอะพอลโลสิ้นสุดลง โมนีก้า มารันเธียร์ บลอสซัม ก็ก้าวเดินออกมาจากวิหารเทพจูปิเตอร์ท่ามกลางแสงสีส้มแดงที่เริ่มฉาบไปทั่วท้องฟ้าของนิวโรม เธอไม่ได้มุ่งหน้ากลับไปพักผ่อนทันทีตามคำแนะนำของบรูตัส แต่เป้าหมายถัดไปของเธอคือ</span><span style="font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline;">โรงเก็บยุทโธปกรณ์</span><span style="font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline;">อันโอ่อ่าของค่ายจูปิเตอร์ สถานที่ซึ่งอบอวลไปด้วยกลิ่นน้ำมันหล่อลื่นและไอร้อนของเหล็กที่ถูกหลอมละลาย</span></font></p><font face="TH SarabunPSK" color="#696969" size="5"><br></font><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="color: rgb(105, 105, 105); font-family: &quot;TH SarabunPSK&quot;; font-size: x-large;">&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;</span><span style="color: rgb(105, 105, 105); font-family: &quot;TH SarabunPSK&quot;; font-size: x-large;">&nbsp;</span><font face="TH SarabunPSK" color="#696969" size="5"><span style="font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline;">บรรยากาศยามเย็นภายในโรงเก็บยุทโธปกรณ์ช่างดูน่าเกรงขาม เครื่องหางแมงป่องและเครื่องยิงหินขนาดมหึมาตั้งตระหง่านอยู่ท่ามกลางเงามืดที่คืบคลานเข้ามา ทหารที่ทำหน้าที่บำรุงรักษาอาวุธต่างพากันแปลกใจเมื่อเห็นเซนจูเรี่ยนสาวเดินเข้ามาด้วยท่วงท่าที่นิ่งสงบผิดกับวิสัยร่าเริงที่เคยเป็น โมนีก้าตรงไปยังเคาน์เตอร์ส่วนกลางเพื่อเขียนแบบฟอร์มเบิก</span><span style="font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline;">ทองคำจักรพรรดิ</span><span style="font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline;"> ซึ่งเป็นวัตถุดิบที่เธอตั้งใจจะนำไปใช้เป็นส่วนผสมลับสำหรับการตัดเย็บรองเท้าบูทคู่ใหม่</span></font></p><font face="TH SarabunPSK" color="#696969" size="5"><br></font><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline;"><font face="TH SarabunPSK" color="#696969" size="5"><b>[ในการเบิกวัตถุดิบจากส่วนกลาง ท่านจะต้องมีเครดิตส่วนตัวในระดับหนึ่ง]</b></font></span></p><font face="TH SarabunPSK" color="#696969" size="5"><br></font><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="color: rgb(105, 105, 105); font-family: &quot;TH SarabunPSK&quot;; font-size: x-large;">&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;</span><span style="color: rgb(105, 105, 105); font-family: &quot;TH SarabunPSK&quot;; font-size: x-large;">&nbsp;</span><font face="TH SarabunPSK" color="#696969" size="5"><span style="font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline;">ประโยคบนใบเบิกเตือนใจเธอถึงกฎเกณฑ์อันเคร่งครัดของโรม แต่สำหรับผู้ที่ผ่านภารกิจกู้กาลเวลามานานนับห้าปีอย่างเธอ เรื่องนี้ไม่ใช่ปัญหา โมนีก้าล้วงมือเข้าไปในแหวนดาราจรัสก่อนจะนำ</span><span style="font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline;">ป้ายเกียรติยศ</span><span style="font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline;">ที่เธอสะสมไว้และไม่เคยคิดจะนำออกมาใช้จำนวน 100 ป้าย วางลงบนเคาน์เตอร์ด้วยเสียงดัง </span><span style="font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline;">เคร้ง</span><span style="font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline;"> เป็นการประกาศถึงความสำเร็จที่แลกมาด้วยหยาดเหงื่อและคราบน้ำตาโดยไม่ต้องเอ่ยคำพูดใด ๆ</span></font></p><font face="TH SarabunPSK" color="#696969" size="5"><br></font><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="color: rgb(105, 105, 105); font-family: &quot;TH SarabunPSK&quot;; font-size: x-large;">&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;</span><span style="color: rgb(105, 105, 105); font-family: &quot;TH SarabunPSK&quot;; font-size: x-large;">&nbsp;</span><font face="TH SarabunPSK" color="#696969" size="5"><span style="font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline;">เมื่อขั้นตอนการเบิกวัตถุดิบเสร็จสิ้น โมนีก้าก็ได้รับทองคำจักรพรรดิที่เรืองแสงเรืองรองมาไว้ในมือ เธอตั้งใจจะนำมันไปให้บุตรแห่งเฮเฟตัสที่ร้านค้าในค่าย เพื่อประกอบเข้ากับ</span><span style="font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline;">รองเท้าบูทส้นหนาแบบบล็อกฮีล</span><span style="font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline;">ที่เธอเคยสั่งทำทิ้งไว้ รองเท้าที่ถูกออกแบบมาให้สูงปรี๊ดถึง 4 นิ้วเพื่อตอบสนองความต้องการอยากสูงของเธอ ตัวรองเท้าทำจากหนังผิวกึ่งเงาสไตล์มินิมอลดุ ๆ ที่พื้นผิวสามารถปรับขนาดให้กระชับเท้าได้เอง และมีคุณสมบัติพิเศษในการซับแรงกระแทกจากการตกจากที่สูงได้เป็นอย่างดี</span></font></p><font face="TH SarabunPSK" color="#696969" size="5"><br></font><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="color: rgb(105, 105, 105); font-family: &quot;TH SarabunPSK&quot;; font-size: x-large;">&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;</span><span style="font-family: &quot;TH SarabunPSK&quot;; font-size: x-large;"><b style=""><font color="#9932cc">&nbsp;</font></b></span><font face="TH SarabunPSK" size="5"><span style="font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline;"><b style=""><font color="#9932cc">"ขอบคุณต่ะ" </font></b><font color="#696969">เธอเอ่ยสั้น ๆ กับทหารประจำโรงเก็บยุทโธปกรณ์ ก่อนจะหมุนกายเดินออกจากโซนแห่งสงครามนั้นมุ่งหน้าสู่ที่พัก </font></span><span style="color: rgb(105, 105, 105); font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline;">กองร้อยที่ 2</span><span style="color: rgb(105, 105, 105); font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline;"> ของตนเอง ทุกฝีก้าวของเธอบนพื้นหินขัดมีความหมายมากกว่าที่เคยเป็น มันคือความนิ่งสงบที่แฝงไปด้วยความหวังและความลับที่สลักลึกอยู่ในดวงวิญญาณ</span></font></p><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969"><img src="https://img5.pic.in.th/file/secure-sv1/d697757ec3adf31103369129f57f11f78a521a5e61eae-qE3OHs_fw658webp-1-1.png" width="500" _height="70" border="0"><span style="font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline;"></span></font></p><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><font face="TH SarabunPSK" color="#696969" size="6"><b style="">แบบฟอร์มขอเบิกวัตถุดิบจากค่าย&nbsp;</b></font></p><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969"><b>ชื่อตัวละคร: </b>โมนีก้า เอ็ม. บลอสซัม</font></p><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969"><b>สังกัดกองร้อย: </b>กองร้อยที่ 2</font></p><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><font face="TH SarabunPSK" size="5" color="#696969"><b>วัตถุดิบที่ขอเบิก:&nbsp;</b></font><span style="color: rgb(105, 105, 105); font-family: &quot;TH SarabunPSK&quot;; font-size: x-large; background-color: transparent;">ทองคำจักรพรรดิ จำนวน 100 ชิ้น</span></p><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="color: rgb(105, 105, 105); font-family: &quot;TH SarabunPSK&quot;; font-size: x-large; background-color: transparent;"><br></span></p><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="color: rgb(105, 105, 105); font-family: &quot;TH SarabunPSK&quot;; font-size: x-large; background-color: transparent;"><b>ส่งมอบ: </b>ป้ายเกียรติยศค่ายจูปิเตอร์จำนวน 100 ชิ้น</span></p></span><p></p>

ดูในรูปแบบกติ: The Armory ⋘ โรงเก็บยุทโธปกรณ์ ⋙