Circus Maximus ⋘ เซอร์คัส แม็กซิมัส ⋙ - กรุงโรมใหม่ - Percy Jackson and the Olympians Thailand

Moneka โพสต์ 2025-10-14 16:14:26

<span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><img src="https://img5.pic.in.th/file/secure-sv1/d697757ec3adf31103369129f57f11f78a521a5e61eae-qE3OHs_fw658webp-1-1.png" width="500" _height="70" border="0"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;">วันที่ 08 เดือน ตุลาคม ปี 2025<span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;">ช่วงเช้าถึงเที่ยง เวลา 09.00 - 11.00 น. ณ เซอร์คัส แม็กซิมัส กรุงโรมใหม่ ค่ายจูปิเตอร์ เรียนวิชาขับขี่ยานยนต์และมอเตอร์ไซต์ (VMO) <span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"> ลานฝึกกลางเซอร์คัส แม็กซิมัสคุกรุ่นด้วยกลิ่นยางอุ่น ๆ และฝุ่นทรายจากสนามโบราณที่ถูกขีดเส้นใหม่เป็นรูปตัว S วงกลม และทางตรงยาวเหยียด ลมบ่ายกรุงโรมใหม่พัดธงสีม่วงทองของค่ายให้กระพือ โมนีก้าดึงสายรัดหมวกกันน็อกให้แน่น ก้มแตะคางจนคลิ๊ก “โอเค หัวรอดก่อนค่อยคุยเรื่องเทคนิค” เธอบ่นแซวตัวเองทั้งยังแอบหงุดหงิดไม่หายจากคลาสก่อน แต่แววตาเริ่มติดประกายอยากเอาชนะพอ ๆ กับความงอนนั้น <span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"> วิญญาณสีเหลืองปรากฏตัวกลางแสงฝุ่น ลาเรส แจ็คสัน ฟอสเตอร์ ผู้สอนประจำวิชา VMO วันนี้เขาแตะขอบหมวกทรงนักแข่งทัก “นักเรียน บทเรียนสอง: Basic Driving Techniques กติกาค่ายเหมือนเดิม วิ่งได้ ขี่ได้ แต่ต้องเคารพ ‘กฎ’ ก่อนเสมอ” เสียงทุ้มกระทบกำแพงสนาม “ในเขตค่าย: จำกัดความเร็วตามป้าย, หยุดให้คนเดินเท้าหน้าทางม้าลาย, ห้ามแซงในเขตอาคาร, เปิดไฟเลี้ยวก่อนเปลี่ยนเลน, ห้ามคุยเล่นกับฟอร์จูนหมากฝรั่งบนแฮนด์เพราะฟอร์จูนไม่ช่วยตอนเบรกหลบอะไรไม่ทัน” <span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"> “รับทราบค่ะครู” โมนีก้าตอบ กัดปลายลิ้นนิด ๆ กันหลุดหัวเราะ เธอยืนข้างมอเตอร์ไซค์วิบากสีขาว คันฝึกของค่ายที่ตั้งเซ็ตติ้งไว้กลาง ๆ สำหรับมือใหม่ ลาเรสลอยเลื่อนเข้ามาแตะแฮนด์อย่างคนเคยชิน “เริ่มด้วยทฤษฎีเร็ว ๆ แล้วลงมือจริง เราต้องรู้สี่อย่าง: ออกตัว เร่ง เบรก เลี้ยว และหนึ่งอย่างที่ครอบทั้งหมด การคุมรถที่ความเร็วต่ำ” <span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"> “ออกตัว = คลัทช์–คันเร่ง–สมดุล” เขาวาดเส้นโค้งในอากาศ “หาจุดเสียดทานของคลัทช์ คงรอบเครื่องให้เนียน แล้วปล่อยคลัทช์ช้า ๆ ขณะมองไกลไปทิศที่ ‘อยากไป’ ไม่ใช่มองล้อหน้า เข้าใจไหมเราจะมองที่ที่ใจอยากถึง รถจะตามตาเสมอ” เธอพยักหน้าตอนได้ยินแล้วลองเงี่ยหูฟังเสียงรอบเดินเบาที่ขุ่น ๆ นุ่ม ๆ “เร่ง = นุ่ม ไม่ใช่ฮึกเหิม เบรก = สั้น ชัด เป็นจังหวะ แบ่งหน้า 70 หลัง 30 ในเส้นตรง ถ้าจะเข้าโค้ง ใช้เทรลเบรกลดแรงเบรกก่อนจุดเอเพ็กซ์; เลี้ยว = ไหลตามเส้น ไม่หักพวงมาลัยทีเดียว ให้ ‘ตั้งลำ–เอนตัว–เปิดคันเร่งคงที่–คืนตัว’ สำหรับมอไซค์ เลี้ยววงแคบใช้เทคนิคถ่วงน้ำหนักสวนโค้ง มองผ่านไหล่เข้าเส้นทางออก” <span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"> เขาหันไปทางรถจี๊ปฝึกสีทราย “สำหรับสี่ล้อ พวงมาลัยใช้ ‘ผลัก–ดึง’ (push–pull) ไม่ไขว้มือตอนคุมที่ความเร็วต่ำ, เบรกตรง ๆ ก่อนเข้าโค้ง, เข้าเกียร์ต่ำด้วยรอบเครื่องพอดี อย่า ‘ลงเกียร์ลากรอบ’ จนล้อสะท้าน และจำกฎทอง กระจก สัญญาณ เคลื่อน (Mirror–Signal–Manoeuvre) ทุกครั้งก่อนเปลี่ยนตำแหน่งรถ” <span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"> “เอาล่ะ ลงสนาม” ลาเรสผายมือให้ทางตรงยาว โมนีก้าคร่อมรถ น้ำหนักลงกลางเบาะ ดึงคลัทช์ บิดปลายคันเร่งนิดเดียว เครื่องครางต่ำ เธอค่อย ๆ ปล่อยคลัทช์ จังหวะนั้นเท้าซ้ายยกจากสแตนด์ วินาทีที่รถเริ่มไหล เธอกำแฮนด์แน่นเกินไปนิด แล้วสูดลมหายใจ วางศอกให้ผ่อน คลายไหล่ “ดี…หาจุดเสียดทานเจอแล้ว” ลาเรสพึมพำเหมือนยิ้มอยู่ในลมหายใจ <span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"> ในการลองทางตรงเธอบิดคันเร่งเพิ่มทีละเสี้ยว มองปลายกรวยสีส้มไกลข้างหน้า ไม่ใช่กรวดตรงหน้า ฟังเสียงเครื่องขึ้นรอบ เกียร์หนึ่งหมดแรงฉุด ปลายเท้าตะปบคันเกียร์ขึ้นสองอย่างเนียน คันเร่งผ่อนจังหวะเดียวแล้วต่อ เธอยิ้มมุมปากกับความลื่นไหลที่เริ่มเป็นของตัวเอง “เร่งนุ่ม เบรกชัด” เธอท่องในหัว ปลายทางตรงใกล้เข้ามา เธอบีบเบรกหน้าเพิ่มแรงไล่จากเบาไปหนัก ขณะเท้าเหยียบหลังเสริม น้ำหนักย้ายไปหน้าตามหลักฟิสิกส์ รถนิ่ง เสียงยางไล้ทรายดังซ่าเบา ๆ ก่อนหยุดตรงเส้น ลาเรสพยักหน้า “เบรกเป็นสเต็ป ดีมาก”<span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"> ในการลองรูปตัว S กรวยวางซิกแซก โมนีก้าดูเส้นทาง ตั้งลำก่อนกรวยแรก น้ำหนักลำตัวขยับเข้าออกตามโค้ง สายตาพุ่งผ่านปลายกรวยถัดไป ไม่จับจ้องสิ่งกีดขวาง “มองไปที่เส้นทาง ไม่ใช่อุปสรรค” เธอเลี้ยวซ้าย ปลายคันเร่งคงที่คืนตัว เปลี่ยนเป็นขวาแบบไหลเดียว เสียงเครื่องรักษารอบอย่างเสถียร ข้อมือไม่กระตุก ล้อไม่เสียศูนย์ ลาเรสลอยตามข้าง ๆ “นี่แหละ flow; อย่าลืมหายใจ” เธอหัวเราะหอบเบา ๆ “รับทราบค่ะครู ก่อนหน้าหายใจด้วยความหัวร้อนอย่างเดียว”<span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"> ในช่วงทางวงกลมโมนีก้าออกตัวช้า ๆ เข้าเส้นวงกว้าง คุมความเร็วต่ำที่สุดเท่าที่ทรงได้ ใช้คลัทช์เสี้ยวและคันเร่งน้อย ๆ รักษาสมดุล น้ำหนักตัวกดด้านนอกเล็กน้อยเพื่อยึดเกาะ เสียงเครื่องเป็นเมโทรนอมคงจังหวะ “นี่คือ ‘คุมที่ช้า’ ยากกว่าคุมที่เร็ว” ลาเรสเตือน เธอมีส่ายนิด ๆ แล้วกู้กลับได้ทัน พลิ้วผ่านจุดเอเพ็กซ์ เปิดคันเร่งเพิ่มน้อย ๆ ออกจากวงด้วยสายตาไปที่ทางตรง “โค้งคือบทสนทนา ไม่ใช่สนามประลองอีโก้” เขาเอ่ย เธอสบถในใจเล็ก ๆ แต่ยอมรับว่าจริง <span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"> หลังจากนั้นก็เปลี่ยนเวิร์กสเตชันเป็นรถจี๊ป เธอสวมเข็มขัด ตรวจสอบกระจก สัญญาณ ก่อนเคลื่อน ออกตัวด้วยเบรกเท้า ปล่อยเบรกมือ พวงมาลัยแบบผลักดึงทแยงเข้าเส้นตัว S กว้าง ๆ เธอเรียนรู้จุดหมุนของท้ายรถเมื่อถอยหลังเข้าซอง ลาเรสชี้กรวยสองใบก้นรถคือเส้นกึ่งกลางสะโพกเธอคิดแบบนั้นเวลาเล็งท้าย โมนีก้าหักเลี้ยวช้า ๆ ตามมุมกระจกข้าง แก้คืนครึ่งรอบก่อนตรงตัว รถเข้ากล่องพอดีจนกรวดแทบไม่สั่น ลาเรสเป่าปาก “คลาสสิก” เธอยักไหล่ “หนูดูคลิปมาค่ะ…สาบานว่าไม่ใช่เพราะอยากชนะใคร แค่…หงุดหงิดอยู่” <span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"> กลับมาที่มอเตอร์ไซค์การทรงตัวที่ความเร็วต่ำขั้นต่อไป เลี้ยววงแคบแบบ U-turn ในช่องแคบ เธอมองไกลไปจุดออก ใช้คลัทช์เฟเธอร์ แบ่งเบรกหลังพยุง แฮนด์มุมสุดอย่างนุ่มนวล น้ำหนักกดพักเท้าด้านนอก รถเอนไปในองศาที่ทำให้หัวใจหยุดเต้นชั่วคราว ก่อนพยุงขึ้นได้อย่างสวย ลาเรสหัวเราะ “นั่นแหละ magic ของสมดุล” <span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"> ระหว่างพักสั้น ๆ ลาเรสชี้ชุดอุปกรณ์ยืมฝึกที่กองไว้ แผ่นรองเข่า แผ่นอก สนับศอก “มีให้ใช้ตอนซ้อมเฉพาะกิจ แต่ในคลาสนี้ข้อบังคับจริง ๆ คือหมวกกันน็อกเท่านั้น ส่วนยานยนต์ฝึกตรวจสภาพให้พร้อมเสมอ แล้วรับผิดชอบที่มือและหัวของตัวเอง” โมนีก้าตีคางกับสายรัดหมวกจนดังเบา ๆ “หัวนี้ของหนู จะเก็บไว้ใช้บ่นครูอีกหลายครั้งค่ะ” เขาเชิดคาง “ถ้าขับได้เนียนขึ้น ฉันยอมฟัง” <span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"> รอบสุดท้ายคือคอมโบที่รวมทุกอย่าง ทางตรง–ตัว S–วงกลม–จอด–ถอย–กลับเข้า U โมนีก้าออกตัวอย่างนิ่ง ระยะเบรกวางก่อนเส้น เลี้ยวซิกแซกด้วยสายตาอ่านไกล วงกลมเนียนกว่าทุกรอบ เปิดคันเร่งออกโค้งอย่างพอดี จอดเทียบกรวย เอาเกียร์ว่าง ดึงเบรกหน้าค้าง 1 วินาที ดับเครื่องตามพิธีปิดคอร์ส เธอถอดหมวก เหงื่อซึมกรอบหน้า แต่รอยยิ้มค่อย ๆ ขึ้นแทนที่เส้นตึงจากเช้า <span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"> ลาเรสลอยวนแล้วแตะหัวไหล่เธอราวลมอุ่น “เทคนิควันนี้ที่เธอยึดได้ชัดคือมองที่ทาง ไม่มองที่กลัว, คุมคันเร่งนิ่มนวล, เบรกเป็นชั้น, และบาลานซ์ที่ความเร็วต่ำ จำไว้ ทักษะเหล่านี้ไม่ใช่ของขลัง ต้องรดน้ำทุกวัน” โมนีก้าเชิดคางตอนเขาบอก “หนูจะกลับมารดน้ำค่ะครู แต่ขอประกาศหน่อย หนูจะทำให้คลาสหน้าครูไม่มีอะไรให้แซะนอกจากคำชม ยกเว้นว่าครูจะให้การบ้านหนูอีก หนูอาจจะหงุดหงิด” วิญญาณนักแข่งหัวเราะสะท้อนอัฒจันทร์ <span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"> เธอมองสนามที่เริ่มถูกเงาเย็นกลืนกิน หัวใจยังเต้นแรงแต่ไม่ใช่เพราะโกรธอีกต่อไป เป็นแรงเต้นของคนพบจังหวะของตัวเองบนยางสองเส้นและพวงมาลัยหนึ่งวง เธอสวมหมวกอีกครั้งเพื่อเข็นรถเข้าช่องเก็บ “ไปกันต่อเถอะ โมนีก้า แม่งเอ้ย” ลมยามเย็นพัดผ่านคล้ายคำตอบ และที่ริมทรายโบราณนั้น เธอรู้สึกว่าความคุกรุ่นกลายเป็นเชื้อไฟที่เผาเฉพาะความกลัว เหลือไว้เพียงแรงตั้งใจที่ขับเคลื่อนให้ไกลขึ้น เร็วขึ้นแต่ปลอดภัยกว่าเดิม<span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><img src="https://img5.pic.in.th/file/secure-sv1/d697757ec3adf31103369129f57f11f78a521a5e61eae-qE3OHs_fw658webp-1-1.png" width="500" _height="70" border="0"><div><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline;"><p dir="ltr" style="white-space-collapse: collapse; font-size: 5px; font-family: Hei, Tahoma, SimHei, "sans-serif", "Microsoft YaHei", SimHei, Tahoma, Hei, sans-serif, MicrosoftYaHeiLight, "Microsoft YaHei Light", "Microsoft YaHei"; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt; text-align: center; line-height: 1.38;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"> <p dir="ltr" style="white-space-collapse: collapse; font-size: 5px; font-family: Hei, Tahoma, SimHei, "sans-serif", "Microsoft YaHei", SimHei, Tahoma, Hei, sans-serif, MicrosoftYaHeiLight, "Microsoft YaHei Light", "Microsoft YaHei"; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt; text-align: center; line-height: 1.38;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;">อื่น ๆ: วิชาขับขี่ยานยนต์และมอเตอร์ไซต์ ( 2 / 4 )<span style="white-space-collapse: preserve; background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline;">ส่ง <a href="https://percyjackson.mooorp.com/blog/82/64" style="">การบ้านคลาสที่ 1</a> ได้รับ +1 Point +20 ความกล้าหาญ<p dir="ltr" style="white-space-collapse: collapse; font-size: 5px; font-family: Hei, Tahoma, SimHei, "sans-serif", "Microsoft YaHei", SimHei, Tahoma, Hei, sans-serif, MicrosoftYaHeiLight, "Microsoft YaHei Light", "Microsoft YaHei"; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt; text-align: center; line-height: 1.38;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;">รางวัล: พูดคุยกับ NPC ความสนิทสนม +5 แจ็คสัน ฟอสเตอร์</div>

Moneka โพสต์ 2025-10-16 06:35:22

<span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><img src="https://img5.pic.in.th/file/secure-sv1/d697757ec3adf31103369129f57f11f78a521a5e61eae-qE3OHs_fw658webp-1-1.png" width="500" _height="70" border="0"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;">วันที่ 10 เดือน ตุลาคม ปี 2025<span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;">ช่วงเช้า เวลา 09.00 - 11.00 น. ณ เซอร์คัส แม็กซิมัส กรุงโรมใหม่ ค่ายจูปิเตอร์ เรียนวิชาการฝึกเดินทัพ (MD) (พบ เฟเบียส รูฟัส) <span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"> แสงแดดยามเช้าของกรุงโรมใหม่ในเวลาเก้าโมงตรงสาดกระทบผืนทรายสีทองของสนามเซอร์คัส แม็กซิมัสจนระยิบระยับดั่งผืนผ้าไหมที่คลี่ออกกลางหุบเขา เสียงฝีเท้าทหารเดมี่ก๊อดจากหลายกองร้อยกึกก้องเป็นจังหวะก้องสะท้อนตามอัฒจันทร์ขนาดมหึมาที่เต็มไปด้วยผู้สังเกตการณ์และครูฝึก วิหารหินอ่อนข้างสนามทอดเงาเรียวยาวลงบนลานฝึกอันร้อนระอุในวันสุดท้ายของภาคเรียนที่ใครหลายคนรอคอย <span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"> โมนีก้าในชุดเกราะโรมันเต็มยศยืนอยู่แถวหน้าของกองร้อยที่สอง รองเท้าทหารแบบ caligae ของเธอส่องแสงสะท้อนแดดจนเห็นคราบฝุ่นตามรอยเดินเท้าที่ผ่านศึกฝึกมาแล้วหลายสัปดาห์ ใบหน้าเธอมีเหงื่อบาง ๆ แต่มุมปากยังคงยกยิ้มเมื่อมองเพื่อนร่วมรุ่นที่ต่างกำลังจัดเข็มขัด ดึงสายเกราะ และตรวจสอบเข็มทิศจำลองในมือ ทุกคนต่างรู้ว่าวันนี้คือคาบสุดท้ายของวิชาการฝึกเดินทัพ (Marching Discipline) วิชาที่คัดคนได้มากพอ ๆ กับทำให้คนถอดใจ <span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"> เสียงลมอุ่นพัดผ่านก่อนจะตามมาด้วยประกายเรืองแสงสีม่วงเข้มที่ลอยขึ้นกลางสนาม เฟเบียส รูฟัส ปรากฏตัวในร่างลาเรสผู้ทรงอำนาจ แสงรอบตัวเขาเปลี่ยนเป็นไอหมอกสีน้ำเงินเจือแดงที่คล้ายควันธูปจากวิหาร เขามีรูปลักษณ์สง่างามในชุดเกราะนายพลยุคจักรพรรดิเนโร ดวงตาคมปลาบเหมือนคนยังมีชีวิต แต่แฝงไปด้วยเงาแห่งอดีตที่ไม่เคยเลือนจากจิตวิญญาณ <span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"> “ทหารแห่งจูปิเตอร์ วันนี้คือวันสุดท้ายของพวกเจ้ากับข้า” เสียงของเขาแผ่วลึกแต่ก้องไกลราวเสียงเหล็กเสียดกัน “วันนี้เราจะเรียนสิ่งที่เรียกว่า การเดินทัพแห่งยุทธวิธี มันไม่ใช่แค่การก้าวเท้า แต่คือศิลปะแห่งการอยู่รอดในสนามรบของความเป็นจริง” <span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"> เขาเริ่มอธิบายด้วยท่วงท่าแน่วแน่ ขณะที่เงาในดวงตาของเขาสะท้อนภาพสนามรบเมื่อสองพันปีก่อน “การเดินทัพเพื่อสอดแนมต้องเป็นเหมือนเงาในราตรี เดินโดยไม่มีเสียง หายใจโดยไม่มีร่องรอย” เขาเดินวนรอบนักเรียนอย่างสงบ แต่ทุกก้าวของลาเรสผู้นี้กลับทำให้ผืนทรายสั่นระริก “ส่วนการเข้าตี ต้องเป็นเหมือนคลื่นที่ซัดเข้าฝั่งในคราวเดียว ไม่ลังเลไม่หยุดกลางทางและการถอยร่น... ต้องถอยอย่างมีศักดิ์ศรี ถอยเพื่อรอดไม่ใช่เพื่อหนี” <span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"> “กองทัพคือร่างกายเดียวกัน!” เสียงของเขาดังกังวานจนธงที่ข้างสนามสะบัดไหว “ไม่มีขาไหนจะก้าวพ้นได้หากหัวไม่สั่ง ไม่มีหัวใดจะยืนอยู่ได้หากขาไม่มั่นคง!” เขาลอยลงมาแตะพื้นสนาม เสียงฝีเท้าในลานเงียบสนิทราวต้องมนตร์ <span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"> โมนีก้าจดทุกคำในใจ เธอพยายามตั้งใจฟังอย่างที่สัญญาไว้กับแม่ที่วิหารเซเรส เสียงเฟเบียสพูดถึงการรักษาความเงียบและการพรางตัว ทำให้เธอนึกถึงคำสอนของท่านทวดเจนัสที่เคยอ่านเจอในหนังสือ  <span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"> ภาคทฤษฎีเริ่มต้นขึ้น เฟเบียสลากดาบวิญญาณวาดเส้นกลางอากาศจนเกิดภาพจำลองของสนามรบเต็มท้องฟ้า “การเดินทัพเพื่อสอดแนม ต้องไม่ใช่แค่การเดินเงียบแต่ต้องรู้จักกลืนเข้าไปในภูมิประเทศ รู้จักฟังทิศทางลมและกลิ่นของศัตรู” เขาเอ่ยเสียงทุ้ม “การเข้าตีต้องประสานจังหวะขาและใจ ไม่มีใครชนะได้ด้วยการวิ่งเร็ว แต่ด้วยการก้าวในเวลาที่ศัตรูไม่คาดคิด” <span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"> จากนั้นเขาให้พักสั้น ๆ ก่อนโยนกระบอกเข็มทิศจำลองไปให้แต่ละกองร้อย “ทบทวนให้ไว ใช้แผนที่ ใช้เข็มทิศ คิดให้เหมือนอยู่กลางสนามจริง” เสียงหวีดแตรดังขึ้นเป็นสัญญาณเริ่มภารกิจจำลอง หลังจากนั้นเฟเบียสให้ทุกคนทบทวนการใช้เข็มทิศและแผนที่จำลองสนามที่กระจายอยู่บนโต๊ะหิน เขาเดินตรวจรอบ ๆ จนมาหยุดข้างหลังโมนีก้า เธอรู้สึกได้ถึงพลังเย็นของวิญญาณที่ลอยอยู่ตรงหลังคอ “ศูนย์ทิศเหนืออยู่ตรงไหน เซ็นจูเรี่ยนกองร้อยสอง?” เขาถามเรียบเสียง <span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"> โมนีก้ายกเข็มทิศขึ้นพลิกตามแนวรอยบากอย่างมั่นใจ เฟเบียสพยักหน้าเงียบ ๆ ก่อนจะผายมือไปยังปลายสนาม “ดี... ตอนนี้เริ่มการฝึกจำลอง” <span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"> ทันใดนั้นสนามเซอร์คัส แม็กซิมัสก็แปรเปลี่ยนเป็นภาพจำลองยุทธภูมิ ลมพัดแรงขึ้น เงาของอาคารรอบข้างพร่าเลือนกลายเป็นป่าทึบจำลองที่ตั้งอยู่ท่ามกลางแสงแดดบ่ายจัด กลิ่นดิน กลิ่นเหงื่อ และกลิ่นฝุ่นผสมกันจนหายใจแทบไม่ออก เธอและเพื่อนร่วมกองเริ่มเดินทัพอย่างระมัดระวัง เสียงโลหะกระทบกันทุกจังหวะก้าวต้องสอดคล้องกันโดยไม่มีเสียงเกินจำเป็น <span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"> เฟเบียสลอยอยู่เหนือหัวพวกเขา คอยให้คำสั่ง “กองสอดแนม หน้า! กองป้องกันขวา เตรียมพรางตา! ห้ามพูด ห้ามสบตาศัตรูจำลอง!” เสียงเขาดังก้องจนผืนทรายสั่นสะเทือน <span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"> โมนีก้าใช้เข็มทิศจำลองคำนวณระยะทางผ่านจุดพรางตัวตามแบบที่เรียน เธอให้สัญญาณมือแก่ทีม ก้มหลบใต้แนวไม้จำลองแล้วเคลื่อนตัวเงียบเหมือนเงาของหญ้า เสียงหัวใจเต้นในอกดังจนเธอเกือบเผลอหัวเราะกับตัวเอง ความตื่นเต้นและความสนุกประหลาดผสมกันจนแทบแยกไม่ออกว่าเธอกำลังเรียนหรืออยู่ในสงครามจริง <span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"> เมื่อภารกิจสอดแนมผ่านไปอย่างราบรื่น เฟเบียสสั่งให้เริ่มจำลองการเดินทัพกลางคืน เขาเปิดโดมอะไรก็ไม่รู้จน สนามทั้งสนามมืดลงทันที มีเพียงแสงจันทร์จำลองสีเงินซีดที่ส่องผ่านหมอกควัน เธอและทีมต้องเดินเรียงแถวโดยใช้สัญญาณจากแสงไฟในเข็มทิศเท่านั้น ไม่มีคำพูด มีเพียงเสียงหายใจร่วมกันของคนทั้งกองที่สะท้อนในอก และสุดท้าย เมื่อแสงไฟกลับคืน เฟเบียสให้สัญญาณ “จัดตั้งค่ายพักแรม!” ทุกคนต้องใช้เวลาน้อยกว่าห้านาทีสร้างที่พักจำลองจากผ้าใบและเสาไม้ โมนีก้าออกคำสั่งได้อย่างมั่นคง เธอรู้สึกถึงพลังผู้นำบางอย่างในตัวเองที่ค่อย ๆ ก่อตัวขึ้นจากการฝึกอันยาวนานนี้ <span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"> เมื่อทุกอย่างเสร็จสิ้น เฟเบียสมองลงมาจากกลางอากาศ ใบหน้าเคร่งครึ้มแต่แววตาอ่อนลงเล็กน้อย “ดี...แต่จำไว้” เขาเอ่ยช้า ๆ น้ำเสียงเย็นเยียบเหมือนลมจากโบราณสถาน “นี่คือการฝึก ไม่ใช่การสอบจริง การสอบจะไม่ง่ายแบบนี้ จำคำข้าไว้ให้ดี เพราะในสนามจริง ไม่มีโอกาสที่สองสำหรับผู้ที่เสียจังหวะไปแม้ครึ่งลมหายใจ” <span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"> โมนีก้าก้มศีรษะ “ขอบคุณสำหรับคำสอนค่ะ” <span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"> ลาเรสพยักหน้าช้า ๆ ก่อนจะหายวับไปพร้อมละอองแสงที่แตกตัวกลางอากาศ เหล่าทหารหนุ่มสาวรวมถึงโมนีก้ายืนมองท้องฟ้าเหนือสนาม เซอร์คัส แม็กซิมัสสว่างอีกครั้งด้วยแสงแดดยามสาย <span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"> เมื่อทุกคนแยกย้ายกลับ เธอเดินอยู่ท้ายขบวน ยกเข็มทิศขึ้นหมุนเล่นอย่างคนอารมณ์ดี พลางพึมพำ “ก็ไม่เลวเลยนี่นา คาบสุดท้าย...” แล้วหัวเราะเบา ๆ กับตัวเอง “แม่คงเห็นอยู่แน่เลย ว่าลูกสาวคนนี้ ไม่ได้หลับในคาบสุดท้ายซะทีเดียว” แสงแดดโรมันใหม่ส่องจับขอบเกราะของเธอเป็นประกาย ท่ามกลางเสียงธงที่พลิ้วตามลมเหนือเซอร์คัส แม็กซิมัสในวันสุดท้ายของการฝึกเดินทัพของเธอ จบสิ้นสักที!! โว้ย<div style="text-align: center;"><span style="font-size: 12pt; font-family: Sarabun, sans-serif; background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><img src="https://img5.pic.in.th/file/secure-sv1/d697757ec3adf31103369129f57f11f78a521a5e61eae-qE3OHs_fw658webp-1-1.png" width="500" _height="70" border="0"></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: 12pt; font-family: Sarabun, sans-serif; background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><p dir="ltr" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt; font-family: Hei, Tahoma, SimHei, "sans-serif", "Microsoft YaHei", SimHei, Tahoma, Hei, sans-serif, MicrosoftYaHeiLight, "Microsoft YaHei Light", "Microsoft YaHei"; font-size: 5px; white-space-collapse: collapse; line-height: 1.38;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;">อื่น ๆ: วิชาการฝึกเดินทัพ ( 4 / 4 )<p dir="ltr" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt; font-family: Hei, Tahoma, SimHei, "sans-serif", "Microsoft YaHei", SimHei, Tahoma, Hei, sans-serif, MicrosoftYaHeiLight, "Microsoft YaHei Light", "Microsoft YaHei"; font-size: 5px; text-align: start; white-space-collapse: collapse; line-height: 1.38;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><p dir="ltr" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt; font-family: Hei, Tahoma, SimHei, "sans-serif", "Microsoft YaHei", SimHei, Tahoma, Hei, sans-serif, MicrosoftYaHeiLight, "Microsoft YaHei Light", "Microsoft YaHei"; font-size: 5px; white-space-collapse: collapse; line-height: 1.38;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><p dir="ltr" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt; font-family: Hei, Tahoma, SimHei, "sans-serif", "Microsoft YaHei", SimHei, Tahoma, Hei, sans-serif, MicrosoftYaHeiLight, "Microsoft YaHei Light", "Microsoft YaHei"; font-size: 5px; white-space-collapse: collapse; line-height: 1.38;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;">รางวัล: พูดคุยกับ NPC ความสนิทสนม +5 เฟเบียส รูฟัส</div>

Moneka โพสต์ 2025-11-25 12:05:31

<span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><img src="https://img5.pic.in.th/file/secure-sv1/d697757ec3adf31103369129f57f11f78a521a5e61eae-qE3OHs_fw658webp-1-1.png" border="0"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;">วันที่ 24 เดือน พฤศจิกายน ปี 2025<span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;">ช่วงบ่าย เวลา 14.00 - 16.00 น. เป็นต้นไป ณ เซอร์คัส แม็กซิมัส  <span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"> แสงอาทิตย์ยามบ่ายสองสาดลงบนลานทรายกว้างของเซอร์คัสแม็กซิมัสแห่งกรุงโรมใหม่ รัศมีทองอบอุ่นสะท้อนกับธงสีม่วงทองที่ปักเรียงรายบนราวกั้นสูง ส่งเสียงกระพือเบา ๆ ตามแรงลม เสียงฝูงชนที่มาใช้พื้นที่ฝึกซ้อมในส่วนอื่นของสนามดังเป็นฉากหลังห่างไกล ไม่ได้รบกวนสมาธิของผู้หญิงตัวเล็กผมสีน้ำตาลเข้มไฮไลท์ฟ้าอิเล็กทริกที่เดินก้าวเข้ามาพร้อมหมวกกันน็อกในมือ <span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"> โมนีก้าสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ กลิ่นไลแลคหวานผสมเบอร์รี่อ่อน ๆ ระบายออกมากับจังหวะการเดินของเธอ เมื่อก้าวพ้นเงาของเสาประดับมหึมา เธอก็เห็นร่างลาร์เรสประจำสนาม ลาร์เรสสีส้มชายหนุ่มผมทองสั้นใบหน้าคมสัน ยืนกอดอกดูเธออยู่ก่อนแล้วด้วยรอยยิ้มที่ติดเป็นนิสัย “ไม่ได้เจอกันนานเลยนะคุณบลอสซัม” แจ็คสันพูดขึ้นก่อน เสียงทุ้มอบอุ่นลอยมาตามลม “รับตำแหน่งเซนจูเรี่ยนแล้วไม่ว่างเลยสินะ” <span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"> โมนีก้ายกมือแตะขมับตัวเองเบา ๆ แล้วหัวเราะแผ่ว “ก็นิดหน่อยค่ะ ช่วงนี้ภารกิจเยอะมากเลยค่ะ เหนื่อยจนจะล้มแหล่มิล้มแหล่แล้ว เย็นนี้ก็ต้องไปทำพิธีเปิด The Grand Brumalia 2025 อีก” แจ็คสันเลิกคิ้วแบบรู้ทัน “อ้อ จริงสิ งานใหญ่ของนิวโรม… งั้นยิ่งต้องฝึกให้เสร็จเร็ว ๆ จะได้ไม่เหนื่อยเพิ่ม คลาสนี้มีเธอคนเดียวด้วย คนอื่นเขาจบไปตั้งแต่สี่คลาสแรกแล้วล่ะนะ” <span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"> “งั้นขอฝากตัวด้วยนะคะ” โมนีก้าเธอสวมหมวกกันน็อกอย่างระมัดระวัง ก่อนจะจัดโค้ทให้เข้าที่ <span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"> แจ็คสันผายมือให้เธอเดินตามลงไปยังพื้นที่ฝึก “เริ่มเลยก็แล้วกัน วันนี้จะเน้นการพัฒนาทักษะการขับขี่ในสภาพภูมิประเทศท้าทาย ถ้าเธอจะออกภารกิจไกล ๆ แนะนำให้จำให้ขึ้นใจ” ลมอุ่นพัดผ่านในสนามแข่งขนาดมหึมา ทรายละเอียดฟุ้งขึ้นเล็กน้อยรอบรองเท้าส้นสูงของโมนีก้าเมื่อเธอหยุดยืนรอฟัง “พื้นผิวแรกเป็นโคลน” เขาย่อตัวลงใช้กิ่งไม้ชี้ไปยังพื้นที่จำลองโคลนสีเข้มที่ลึกจนถึงข้อเท้าของหุ่นยนต์ม้าที่ตั้งอยู่เป็นตัวอย่าง “จำไว้นะคุณบลอสซัม โคลนจะดูดล้อรถของเธอเหมือนปีศาจทะเลน้ำตื้น อย่าใช้ความเร็วสูง ให้ควบคุมรอบเครื่องต่ำที่สุด ขับให้คงที่ แล้วถ้าน้ำหนักรถเริ่มเอียง ให้เธอโยกสะโพกสวนทิศเหมือนตอนโยกเรือไม่ให้ล้ม” <span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;">โมนีก้าก้มมองพื้นที่ข้างหน้า ทำหน้าเหมือนอยากบอกว่า <span style="background-color: transparent; font-style: italic; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;">โอเค… ขอโทษนะคะรองเท้าส้นสูงของฉัน<span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"> แต่ก็ไม่ได้พูดออกมา <span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"> “ต่อไป ทราย” แจ็คสันเดินนำไปยังพื้นที่สีทองสว่าง “ทรายนี่แหละศัตรูตัวฉกาจของผู้เริ่มต้น มันลื่น มันหลอก มันดูเหมือนง่าย แต่พอซัดเข้าจริงก็เหมือนจะลากรถลงนรกต่อหน้าต่อตา เธออย่า…ย้ำว่าอย่า เหยียบเบรกแรงเด็ดขาดให้ใช้คันเร่งประคองแทน” <span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"> โมนีก้าพยักหน้า “ทราย… เข้าใจค่ะ เหมือนตอนเดินริมหาดเวลาส้นสูงจมใช่ไหมคะ”<span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"> แจ็คสันยิ้มขำ “ใช่ ประมาณนั้นเลย” <span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"> เขาพาเธอเดินต่อไปยังหินก้อนใหญ่ที่เรียงเป็นแนวเส้นทางสูงต่ำ “พื้นหิน อันนี้จะสะเทือนแรง เธอต้องยืดแขน ขยับลำตัวให้ล้อหน้าลอยขึ้นเล็ก ๆ เวลาข้ามหิน อย่าปล่อยให้แรงกระแทกมาถึงข้อมือ ไม่งั้นเจ็บไปอีกสามวัน” โมนีก้าทำท่าบิดข้อมือเบา ๆ เหมือนรู้สึกตามไปแล้ว “ต่อไป เนินชัน” แจ็คสันยืนหน้าทางลาดสูงเกือบยี่สิบองศา “เธอต้องถ่ายน้ำหนักให้ดีนะโมนีก้า อย่าเอนไปด้านหลังจนรถยกล้อหน้า แล้วพยายามคุมรอบเครื่องให้นิ่งที่สุด ถ้าหัวใจเต้นแรง ก็ปล่อยให้มันเต้นไปเถอะแต่คันเร่งอย่าเต้นตาม”<span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"> <span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"> โมนีก้าหัวเราะ “ขอบคุณสำหรับคำแนะนำค่ะคุณครู ฉันจะพยายามทำให้หัวใจไม่ลากคันเร่งไปด้วยนะคะ”<span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"> “ดี งั้นไปลองจริงเลย” เขาตบไหล่เธอเบา ๆ แต่ทว่าก็ทะลุอยู่ดี หรือเปล่านะ? ไม่แน่ใจเหมือนกันเป็นวิญญาณอ่ะ <span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"> โมนีก้าขยับตัวขึ้นคร่อมยานยนต์ฝึก สีดำด้านผสมลายทองดุจกงล้ออาทิตย์ เธอสวมถุงมือหนังแล้วสูดหายใจเข้าลึก ๆ พลางมองเส้นทางวิบากจำลองที่กว้างไกลสุดลูกหูลูกตาของเซอร์คัสแม็กซิมัส เครื่องยนต์ส่งเสียงคำรามต่ำ ๆ เมื่อเธอบิดสตาร์ต แรงสั่นสะเทือนเคลื่อนขึ้นมาตามท่อนแขนจนถึงหน้าอก ทว่ามันกลับทำให้เธอรู้สึกมีชีวิตชีวาอย่างประหลาด “โอเคโมนีก้า ไปเลย!” แจ็คสันโบกมือส่งสัญญาณ <span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"> ยานพาหนะพุ่งออกตัวช้า ๆ ผ่านพื้นโคลนก่อน เธอคุมคันเร่งนิ่งตามที่สอน ล้อจมลงไปจนโคลนกระเด็นเลอะรองเท้าส้นสูงคู่โปรด แต่โมนีก้ากลับกัดฟันยิ้ม “ฉันจะไม่หงอให้โคลนเด็ดขาดเลย” ต่อด้วยพื้นทราย เสียงล้อบดลงไปเบา ๆ ทำให้ยานยนต์โยกซ้ายขวาเล็กน้อย แต่เธอประคองคันเร่งจนกลับมาตรงได้ <span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"> “ดีมากโมนีก้า!” แจ็คสันตะโกนลั่นสนาม <span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;">จากนั้นเธอก็เร่งความเร็วขึ้นมานิดหนึ่ง เพียงพอให้เครื่องสั่นสนุกมือ ก่อนจะเข้าสู่พื้นหิน โมนีก้ายืดแขน ควบคุมล้อหน้าให้ลอยขึ้นตามเทคนิคที่สอน เสียงหัวใจเต้นเร็ววูบหนึ่ง แต่เธอก็ผ่านมาได้อย่างงดงาม ถึงเนินชัน… เธอสูดหายใจยาวอีกครั้ง ยานพาหนะปีนขึ้นไปช้า ๆ แต่มั่นคง ก่อนจะถึงยอดและไถลลงอีกฝั่งจนทรายฟุ้งขึ้นสูง โมเธอหัวเราะออกมาทั้ง ๆ ที่ลมตีหน้าแรง<span style="background-color: transparent; font-style: italic; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"> นี่มันสนุกกว่าที่คิดอีกนะเนี้ย…! <span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"> เมื่อเธอกลับมาหยุดหน้าครูผู้สอน แจ็คสันยักคิ้วให้คะแนนแบบกวน ๆ “ยอดเยี่ยมเลยเซนจูเรี่ยนบลอสซัม ผ่านทั้งหมดโดยไม่เจ็บตัวด้วยซ้ำ… นี่เธอแน่ใจเหรอว่าเพิ่งเคยฝึก?” โมนีก้ายกหมวกกันน็อกขึ้น เผยใบหน้าที่แดงระเรื่อเพราะทั้งแดดทั้งความมันส์ของการได้ขับเป็นครั้งแรก “ก็…ฉันมีคุณครูเก่งนี่คะ” เธอพยายามบอกแบบนั้นแต่ความจริงแล้วเธอก็แค่ชอบหนังที่เกี่ยวกับรถยนต์เท่านั้นเอง และทั้งสองก็ฝึกกันจนจบคลาสโมนีก้าก็ต้องขอตัวไปทำงานต่อ<span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><img src="https://img5.pic.in.th/file/secure-sv1/d697757ec3adf31103369129f57f11f78a521a5e61eae-qE3OHs_fw658webp-1-1.png" width="500" _height="70" border="0"><p dir="ltr" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt; font-family: Hei, Tahoma, SimHei, "sans-serif", "Microsoft YaHei", SimHei, Tahoma, Hei, sans-serif, MicrosoftYaHeiLight, "Microsoft YaHei Light", "Microsoft YaHei"; font-size: 5px; text-align: center; line-height: 1.38;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;">อื่น ๆ: วิชาขับขี่ยานยนต์และมอเตอร์ไซต์ ( 3 / 4 )<p dir="ltr" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt; font-family: Hei, Tahoma, SimHei, "sans-serif", "Microsoft YaHei", SimHei, Tahoma, Hei, sans-serif, MicrosoftYaHeiLight, "Microsoft YaHei Light", "Microsoft YaHei"; font-size: 5px; text-align: center; line-height: 1.38;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"> <span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><p dir="ltr" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt; font-family: Hei, Tahoma, SimHei, "sans-serif", "Microsoft YaHei", SimHei, Tahoma, Hei, sans-serif, MicrosoftYaHeiLight, "Microsoft YaHei Light", "Microsoft YaHei"; font-size: 5px; text-align: center; line-height: 1.38;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;">รางวัล: <span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; white-space-collapse: preserve; vertical-align: baseline;"> แจ็คสัน ฟอสเตอร์<p dir="ltr" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt; font-family: Hei, Tahoma, SimHei, "sans-serif", "Microsoft YaHei", SimHei, Tahoma, Hei, sans-serif, MicrosoftYaHeiLight, "Microsoft YaHei Light", "Microsoft YaHei"; font-size: 5px; text-align: center; line-height: 1.38;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;">พูดคุยกับ NPC ความสนิทสนม +5<div style="outline-style: none; font-family: Hei, Tahoma, SimHei, "sans-serif", "Microsoft YaHei", SimHei, Tahoma, Hei, sans-serif, MicrosoftYaHeiLight, "Microsoft YaHei Light", "Microsoft YaHei"; font-size: 5px; text-align: center;">กลิ่นหอมจาก น้ำหอมเฮคาที - โบนัสเพิ่มความสัมพันธ์ +10</div><div style="outline-style: none; font-family: Hei, Tahoma, SimHei, "sans-serif", "Microsoft YaHei", SimHei, Tahoma, Hei, sans-serif, MicrosoftYaHeiLight, "Microsoft YaHei Light", "Microsoft YaHei"; font-size: 5px; text-align: center;">(ทุกครั้งที่โรลเพลย์ลงท้ายด้วยเลขไบต์ 0 5 7 9 ทำให้ได้รับความโปรดปรานจาก NPC TGC SP Lares Satyr ได้รับความโปรดปราน+10)</div><div><span style="font-size: 12pt; font-family: Sarabun, sans-serif; background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"> </div>

Clementis โพสต์ 2025-12-7 17:35:08

Kai โพสต์ 2025-12-13 01:05:07

Moneka โพสต์ 2025-12-14 19:33:19

แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Moneka เมื่อ 2025-12-14 20:53 <h1 dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><img src="https://iili.io/fYisC0v.png" width="350" _height="177" border="0"></h1><h1 dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;">วันที่ 11 เดือน ธันวาคม ปี 2025</h1><span style="background-color: transparent; font-weight: 700; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;">เวลาสาย เวลา 09.00 - 11.00 น. เป็นต้นไป ณ เซอร์คัส แม็กซิมัส กรุงโรมใหม่ ค่ายจูปิเตอร์ เรียนวิชาขับขี่ยานยนต์และมอเตอร์ไซต์ (VMO) <span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"> สนามเซอร์คัสแม็กซิมัสในยามเช้าเงียบสงบอย่างน่าประหลาด ไม่มีเสียงผู้ชม ไม่มีฝุ่นคลุ้งจากล้อ ไม่มีเสียงโห่ร้องแห่งชัยชนะ มีเพียงสายลมเช้าอุ่นที่พัดผ่านพื้นทรายสีทอง และแสงแดดอ่อนที่ส่องกระทบโครงสร้างสถาปัตยกรรมหินอ่อนจนเป็นประกาย เอสต้าในร่างของโมนีก้าเดินเข้ามาอย่างลั้ลลา มือข้างหนึ่งถือหมวกกันน็อกสีดำมันวาว อีกข้างถือแท็บเล็ตเดดาลัสที่เปิดหน้าคลาสเรียนไว้ เธอเหลือบมองชื่อคลาสบนจอยานยนต์ในภารกิจ (Vehicles in Missions) แล้วพึมพำเบา ๆ “ชื่อวิชาก็ชวนให้ซิ่งแต่เช้าเลยนะ… ก็ดีแหละ สนุกกว่าเรียนปลูกถั่วไปนั่งทฤษฎีเมนเดลแน่นอน” <span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"> ไม่นานก็มีอีกเสียงหนึ่งดังขึ้นด้านหลัง เงาเรืองแสงสีทองเคลื่อนไหวมาจากโค้งอัฒจันทร์ “เช้านี้เธอมาก่อนเวลาอีกนะโมนีก้า” แจ็คสัน ฟอสเตอร์ กล่าวขึ้นด้วยน้ำเสียงอบอุ่นแต่ทรงอำนาจ แสงรอบร่างเขากระพริบแผ่วเหมือนเปลวไฟในอากาศ ลาร์เรสหนุ่มในชุดแข่งรถสมัยโบราณที่ส่องประกายอยู่ในสนามที่ไร้ผู้คน <span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"> “ก็แน่สิคะ ฉันตั้งใจเรียนมากค่ะ” เอสต้าตอบเสียงหวาน ท่าทางสุภาพสุดชีวิตแบบที่เจ้าของร่างตัวจริงคงภูมิใจ... ถ้าไม่รู้ว่าข้างในตอนนี้เธออยากถามว่ารถมีกี่แรงม้าและระเบิดได้ไหม <span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"> แจ็คสันหัวเราะน้อย ๆ ก่อนเดินนำเธอไปที่โซนฝึก เสียงฝีเท้าของลาร์เรสเบาเหมือนลม “วันนี้เป็นคลาสที่ 4 คลาสสุดท้าย ยานยนต์ในภารกิจ เธอน่าจะอ่านวัตถุประสงค์แล้วนะ เราจะประยุกต์ใช้ทักษะการขับขี่ในสถานการณ์จริง ฝึกทั้งทฤษฎีและปฏิบัติ... เริ่มจากทฤษฎีก่อน” <span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;">“ค่ะ” เอสต้าตอบเรียบร้อยเกินเหตุ ทั้งที่ในใจแอบบ่นว่า <span style="background-color: transparent; font-style: italic; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;">อีกแล้ว วิชาทฤษฎีอีกแล้ว ทำไมไม่ให้ฉันลองชนสักคันก่อนพูดดูสักหน่อยล่ะ แม่งเอ้ย <span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"> แจ็คสันยกมือขึ้น โฮโลกราฟิกสีน้ำเงินโปร่งใสปรากฏกลางอากาศ เป็นแผนที่จำลองกรุงโรมใหม่ที่เชื่อมต่อกับเส้นทางหลักของค่ายจูปิเตอร์ “ขั้นแรกคือการวางแผนเส้นทางและการใช้ GPS เธอต้องรู้ว่าการเดินทางในภารกิจไม่ได้มีแค่การขับเร็ว แต่ต้องประเมินเส้นทางปลอดภัยสำหรับการขนส่งเสบียง ลำเลียงพล หรือหลบหนีเมื่อจำเป็น” <span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"> “ค่ะ ฉันจะจำไว้ว่าขับช้า ๆ ก็เท่ดีเหมือนกัน” เธอตอบอย่างเนียน แต่ปลายนิ้วยังไล้ไปบนพวงมาลัยจำลองตรงหน้าเหมือนจะขอซิ่งอยู่ในใจ <span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"> “ต่อมา…” ลาร์เรสชี้ให้ดูภาพจำลองยานยนต์เสมือน “สถานการณ์จำลองวันนี้คือภารกิจส่งของไปยังจุดหมายทางเหนือของกรุงโรม เธอจะต้องนำเสบียงไปถึงโดยไม่ทำให้เสียหายหรือหล่นหายระหว่างทาง” <span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;">“อ๋อ ค่ะ ส่งของ…” เอสต้าพึมพำแล้วแอบกลอกตา <span style="background-color: transparent; font-style: italic; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;">ฟังดูเหมือนวิชาส่งพัสดุของปณ.โรมัน คนไหนเคยทำงาน ปณ.ไทย คือต้องชินกับสิ่งนี้แน่ ๆ เลย “ส่วนภาคปฏิบัติ เราจะเริ่มจากการขับขี่ในสนามจำลอง” แจ็คสันผายมือไปยังยานยนต์สีเทาเงินที่รออยู่ตรงกลาง สนามรอบข้างมีสิ่งกีดขวางตั้งแต่เสาเหล็ก ถังน้ำมันจำลอง ไปจนถึงกับดักพลังเวท “ภารกิจแรกคือการขับส่งของในเส้นทางลาดตระเวน เธอจะต้องรักษาเสถียรภาพรถไม่ให้พลิก หรือเกิดความเสียหาย” <span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"> “เข้าใจค่าาา” เอสต้ารับคำเสียงเรียบแล้วสวมหมวกกันน็อกปิดหน้าทันทีที่หันหลังให้เขา ดวงตาเทาเงินของเธอวาวขึ้นเล็กน้อย “แต่ถ้าฉันทำให้มันสนุกกว่านั้นได้ล่ะ…?” เธอกระซิบกับตัวเองก่อนขึ้นประจำที่ ในขณะที่แจ็คสันยังคงยืนตรวจตารางบนแท็บเล็ต “ภารกิจสองจะเป็นการขับในสถานการณ์ฉุกเฉิน จำลองเหตุการณ์ถูกซุ่มโจมตี เธอต้องหลบหลีกสิ่งกีดขวางโดยไม่เสียการควบคุม” <span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"> “ได้เลยจ้าา… จะระวังไม่ให้รถหายไปทั้งคันแน่นอนค่ะ” เธอยิ้มหวานขณะเปิดระบบขับเคลื่อน เครื่องยนต์จำลองเริ่มคำรามเบา ๆ เสียงกลไกเวทสั่นสะเทือนในอากาศ “และสุดท้าย…” แจ็คสันพูดต่อ “เราจะฝึกการประเมินความเสียหายของยานยนต์ และซ่อมแซมเบื้องต้นหลังภารกิจ อย่าลืมว่านักรบที่ดีไม่ใช่แค่ขับเร็ว แต่ต้องเข้าใจเครื่องมือของตน” <span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"> “แน่นอนค่ะ ฉันจะจำไว้ว่าอย่าขับจนมันพังหมด” เอสต้าพูดพร้อมเสียงหัวเราะแผ่ว ๆ ที่คนเป็นครูอาจคิดว่าเธอพูดเล่น แต่ความจริงเธอกำลังตั้งใจเต็มที่ว่าจะทดสอบทุกระบบในสนามให้สุดขีด “งั้นเริ่มได้เลย โมนีก้า” แจ็คสันว่าพร้อมกดสัญญาณเริ่ม  <span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"> เอสต้าคว้าพวงมาลัยแน่น แสงแดดเช้าที่ลอดผ่านโดมสนามสะท้อนบนกระจกหน้ารถ เธอกระตุกยิ้มบางก่อนพึมพำในหมวกกันน็อก “ขับเพื่อภารกิจ... หรือขับเพื่อความสุขของชีวิตดีล่ะ?” แล้วเสียงเครื่องยนต์ก็คำรามขึ้นอย่างทรงพลัง เธอบิดคันเร่งในจังหวะแรก แรงพอจะทำให้ลาร์เรสหนุ่ม(?)เผลอหันมามองด้วยความตกใจ “อ๊ะ… ขอโทษค่ะ! แค่ทดสอบระบบเบรกเฉย ๆ” เสียงของเธอดังผ่านหมวกกันน็อกอย่างใสซื่อ แต่รอยยิ้มที่มุมปากกลับบอกอีกอย่างหนึ่งโดยสิ้นเชิง <span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"> “เริ่มภารกิจแรกได้เลย” แจ็คสันกดสัญญาณเริ่ม พื้นสนามเบื้องหน้ากลายเป็นเมืองจำลองขนาดย่อม มีถนน ป้อมกันภัย และสิ่งกีดขวางเรียงรายไปทั่ว “นำกล่องเสบียงพลังเวทนี้ไปส่งให้ถึงจุดหมายทางเหนือสุดโดยไม่ทำตก ไม่ชน และอย่าให้รถพัง” <span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"> “ค่ะ รับทราบค่ะ!” เสียงเอสต้าดังลอดหมวกกันน็อก แต่แทนที่เธอจะค่อย ๆ ขับออกจากจุดสตาร์ทตามแบบฝึก เธอกลับกดคันเร่งเต็มเท้า เครื่องยนต์คำรามลั่นจนเสียงก้องสะท้อนทั่วสนาม “วู้ววววววววววววววว!” รถพุ่งทะยานไปข้างหน้าเหมือนลูกธนูสีเงิน ลมแรงปะทะรอบตัวจนแจ็คสันต้องยกมือกันฝุ่น <span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"> “โมนีก้า! เราไม่ได้กำลังแข่งรถในสนามแข่ง!” เขาตะโกนขณะโฮโลกราฟิกตรวจจับสัญญาณเตือนเกินระดับจำกัด แจ็คสันถอนหายใจหนัก “ภารกิจสอง เริ่มเลย จำลองสถานการณ์ฉุกเฉิน!” ทันใดนั้น หุ่นฝึกสามตัวโผล่ขึ้นจากพื้น ยิงลูกพลังเข้าใส่รถของเอสต้าหมุนตัวเบี่ยงหลบในระยะเฉียดตาย ก่อนจะกระโดดขึ้นเนินแล้วหมุนกลางอากาศ เธอกรีดร้องอย่างบ้าคลั่ง “อ๊าาาาา สนุกโว้ยยยยยยย!” <span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"> “นี่มันไม่ใช่โชว์สตันท์นะ!” แจ็คสันร้องอย่างสิ้นหวัง แต่สีหน้าเขาเริ่มกลายเป็นขำกลิ่นเหนื่อย เมื่อรถแตะพื้นอีกครั้ง เสียงระบบเตือนดังขึ้นแจ้งว่าการกระแทกแรงเกินขีดจำกัด แนะนำให้ตรวจสอบความเสียหาย แน่นอนว่ามันคือระบบของการฝึกนั้นแหละ  “อ๋อ ภารกิจสามใช่ไหมคะ ตรวจซ่อมยานยนต์เบื้องต้น?” เอสต้าหัวเราะร่า ปิดเครื่องแล้วลงจากรถ เธอใช้มือแตะเบา ๆ ที่ฝากระโปรง ก่อนพลังสีเขียวมรกตไหลซึมออกมาจากฝ่ามือ พืชเถาวัลย์เล็ก ๆ งอกออกมาจากเหล็กแตกหักเชื่อมรอยแผลอย่างน่าอัศจรรย์ <span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"> แจ็คสันยืนมองด้วยสีหน้าทั้งประทับใจและปวดหัว “...เธอเพิ่งใช้พลังเซเรสซ่อมรถใช่ไหม”<span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"> “ค่ะ ก็คุณบอกให้ซ่อม ฉันก็ซ่อมไงคะ” เธอยิ้มหวานก่อนปัดมือเบา ๆ<span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"> “โอเค...ถือว่าผ่านทั้งสามภารกิจ แต่จำไว้นะโมนีก้าว่าภารกิจจริงไม่ใช่สนามแข่งรถส่วนตัว”<span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"> “ค่ะ ฉันจะจำไว้ค่ะ ว่าภารกิจจริงต้องขับให้เร็วกว่านี้อีกหน่อย”<span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"> แจ็คสันเอามือกุมขมับทันทีที่ได้ยินคำนั้น “พระเมอร์คิวรีโปรดเถิด...” สิ้นเสียงนั้น เอสต้าถอดหมวกกันน็อกออก แสงแดดอาบลงบนผมไฮไลต์สีฟ้าที่พลิ้วในลม เธอยิ้มสดใสราวกับเพิ่งออกจากสวนดอกไม้ ไม่ใช่สนามซ้อมรบ “ขอบคุณสำหรับคลาสนะคะครู สนุกกว่าที่คิดอีก” <span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"> <span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><img src="https://img5.pic.in.th/file/secure-sv1/d697757ec3adf31103369129f57f11f78a521a5e61eae-qE3OHs_fw658webp-1-1.png" width="500" _height="70" border="0"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"> <p dir="ltr" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt; font-family: Hei, Tahoma, SimHei, "sans-serif", "Microsoft YaHei", SimHei, Tahoma, Hei, sans-serif, MicrosoftYaHeiLight, "Microsoft YaHei Light", "Microsoft YaHei"; font-size: 5px; text-align: center; line-height: 1.38;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;">อื่น ๆ: วิชาขับขี่ยานยนต์และมอเตอร์ไซต์ ( 4 / 4 )<p dir="ltr" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt; font-family: Hei, Tahoma, SimHei, "sans-serif", "Microsoft YaHei", SimHei, Tahoma, Hei, sans-serif, MicrosoftYaHeiLight, "Microsoft YaHei Light", "Microsoft YaHei"; font-size: 5px; text-align: center; line-height: 1.38;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"> <p dir="ltr" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt; font-family: Hei, Tahoma, SimHei, "sans-serif", "Microsoft YaHei", SimHei, Tahoma, Hei, sans-serif, MicrosoftYaHeiLight, "Microsoft YaHei Light", "Microsoft YaHei"; font-size: 5px; text-align: center; line-height: 1.38;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><p dir="ltr" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt; font-family: Hei, Tahoma, SimHei, "sans-serif", "Microsoft YaHei", SimHei, Tahoma, Hei, sans-serif, MicrosoftYaHeiLight, "Microsoft YaHei Light", "Microsoft YaHei"; font-size: 5px; text-align: center; line-height: 1.38;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;">รางวัล: <span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; white-space-collapse: preserve; vertical-align: baseline;"> แจ็คสัน ฟอสเตอร์<p dir="ltr" style="margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt; font-family: Hei, Tahoma, SimHei, "sans-serif", "Microsoft YaHei", SimHei, Tahoma, Hei, sans-serif, MicrosoftYaHeiLight, "Microsoft YaHei Light", "Microsoft YaHei"; font-size: 5px; text-align: center; line-height: 1.38;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;">พูดคุยกับ NPC ความสนิทสนม +5<div style="outline-style: none; font-family: Hei, Tahoma, SimHei, "sans-serif", "Microsoft YaHei", SimHei, Tahoma, Hei, sans-serif, MicrosoftYaHeiLight, "Microsoft YaHei Light", "Microsoft YaHei"; font-size: 5px; text-align: center;">กลิ่นหอมจาก น้ำหอมเฮคาที - โบนัสเพิ่มความสัมพันธ์ +10</div><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><div style="outline-style: none; font-family: Hei, Tahoma, SimHei, "sans-serif", "Microsoft YaHei", SimHei, Tahoma, Hei, sans-serif, MicrosoftYaHeiLight, "Microsoft YaHei Light", "Microsoft YaHei"; font-size: 5px; text-align: center;">(ทุกครั้งที่โรลเพลย์ลงท้ายด้วยเลขไบต์ 0 5 7 9 ทำให้ได้รับความโปรดปรานจาก NPC TGC SP Lares Satyr ได้รับความโปรดปราน+10)</div><div><span style="font-size: 12pt; font-family: Sarabun, sans-serif; background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"> </div>

Clementis โพสต์ 2025-12-16 02:40:04

แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Clementis เมื่อ 2025-12-16 06:21 <link href="https://dl.dropbox.com/scl/fi/zqwy3a65xk154m1usuz9z/lannaissance-clementis.css?rlkey=7pfy762uhusyqhcy07rpeh3by" rel="stylesheet">
<style>
.cmt-nrp-b {
background: url("https://iili.io/K3J2tff.png") center/100% repeat-y, var(--cmt-b);
color: white;
font: 1.2vw Chulabhorn Likit Text;
line-height: 1.7;
width: 100%;
overflow: hidden;
box-sizing: border-box;
padding-bottom: 6vw;
position: relative;
}

.cmt-nrp-v {
background: url("https://iili.io/fBiaQ7p.jpg") center 72%/cover;
width: 100%;
aspect-ratio: 15/5;
mask: linear-gradient(to bottom, white 20%, transparent 100%);
-webkit-mask: linear-gradient(to bottom, white 20%, transparent 100%);
}

.cmt-nrp-h {
width: 28%;
aspect-ratio: 1/1;
background: url("https://iili.io/fnrIDAu.png") center/cover;
margin: -20vw auto 0 auto;
position: relative;
z-index: 20;
filter: drop-shadow(2px 4px 6px #00000044);
}

.cmt-nrp-c {
width: 130%;
border-radius: 100%;
border: 1.4px solid var(--cmt-l);
aspect-ratio: 1/1;
position: relative;
z-index: 19;
margin-top: -126%;
transform: translateX(-11.6%);
mask: linear-gradient(to right, white 30%, transparent 40%, transparent 60%, white 70%);
-webkit-mask: linear-gradient(to right, white 30%, transparent 40%, transparent 60%, white 70%);
user-select: none;
pointer-events: none;
}

.cmt-nrp-st {
width: 75%;
margin: 3vw auto 0 auto;
}

.cmt-nrp-n {
text-align: center;
font: 3.5vw Metamorphous;
color: var(--cmt-tt);
margin-top: -3.5vw;
}

.cmt-nrp-sn {
text-align: center;
font-size: 1.3vw;
}

.cmt-nrp-f {
width: 70%;
margin: 0 auto 0.9vw auto;
display: flex;
gap: 0.6vw;
color: var(--cmt-tt);
justify-content: center;
align-items: center;
}

.cmt-nrp-t {
width: fit-content;
padding: 0 0.4vw;
background: var(--cmt-tt);
color: var(--cmt-b);
font: 1.1vw Metamorphous;
text-align: center;
margin-bottom: auto;
}

.cmt-nrp-i {
width: fit-content;
margin-top: -0.35vw;
}

.cmt-nrp-r {
margin: 3vw 0;
width: auto;
background: radial-gradient(var(--cmt-gd) -50%, transparent 56%);
}

.cmt-nrp-q {
margin-bottom: 2vw;
color: var(--cmt-b);
}

.cmt-rp-dl-vincenzo {
color: #dea132;
margin: 1.2vw 0 1.2vw 4vw;
}

.cmt-rp-dl-quintus {
color: #7aa4ac;
margin: 1.2vw 0 1.2vw 4vw;
}

.cmt-rp-dl-yasmin {
color: #83a46f;
margin: 1.2vw 0 1.2vw 4vw;
}

.cmt-rp-dl-savannah {
color: #6f84a4;
margin: 1.2vw 0 1.2vw 4vw;
}

.cmt-rp-dl-brutus {
color: #9e8cb5;
margin: 1.2vw 0 1.2vw 4vw;
}

.cmt-rp-dl-maverick {
color: #8aa9a2;
margin: 1.2vw 0 1.2vw 4vw;
}

.cmt-rp-dl-ella {
color: #cc610a;
margin: 1.2vw 0 1.2vw 4vw;
}

.cmt-rp-dl-lucas {
color: #d1c595;
margin: 1.2vw 0 1.2vw 4vw;
}
</style>
<div class="cmt-nrp-b"><div class="cmt-nrp-v"></div><div class="cmt-nrp-h"></div><div class="cmt-nrp-c"></div><div class="cmt-nrp-n"> Clementis <div class="cmt-nrp-sn">Haus of Ratigan • Daughter of Justitia • Legacy of Orcus</div></div><div class="cmt-nrp-st"><div class="cmt-nrp-f"><div class="cmt-nrp-t"> Place </div><div class="cmt-nrp-i"> เซอร์คัส แม็กซิมัส </div></div><div class="cmt-nrp-f"><div class="cmt-nrp-t"> Date and Time </div><div class="cmt-nrp-i"> วันที่ 15 ธันวาคม 2025 • 12.00-14.00 น.</div></div><div class="cmt-nrp-f"><div class="cmt-nrp-t"> Purpose</div><div class="cmt-nrp-i"> วิชาขับขี่ยานยนต์และมอเตอร์ไซต์ (VMO) คลาสที่ 1 </div></div><div class="cmt-nrp-f"><div class="cmt-nrp-t"> NPC </div><div class="cmt-nrp-i"> แจ็คสัน ฟอสเตอร์ </div></div><div class="cmt-nrp-r"> หากไม่ใช่เพราะความปรารถนาอันแรงกล้าที่จะเก็บเกี่ยวหน่วยกิตการศึกษาให้ครบถ้วนทุกกระบวนความ ประกอบกับวิสัยทัศน์ที่มองเห็นประโยชน์โภชน์ผลของใบอนุญาตขับขี่สากลที่อาจกลายเป็นใบเบิกทางสำคัญในอนาคตอันใกล้ คลีเมนทิส บุตรีแห่งจัสติเทียผู้ยึดมั่นในความเที่ยงธรรมและระเบียบวินัย คงไม่พาตัวเองมายืนตระหง่านอยู่ที่ทางเข้าของ เซอร์คัส แม็กซิมัส ไว ๆ นี้เป็นแน่

<div class="cmt-rp-np">ลานกว้างสุดลูกหูลูกตาที่ถูกจัดสรรไว้สำหรับการฝึกฝนการควบคุมยานยนต์ ปูลาดด้วยพื้นยางมะตอยและเส้นทางวิบากจำลอง กลิ่นของยางไหม้จาง ๆ ที่ลอยอวลในอากาศผสมปนเปกับกลิ่นน้ำมันเครื่อง ไม่ใช่อะไรที่ชวนให้อภิรมย์นักสำหรับผู้ที่คุ้นชินกับกลิ่นกระดาษและหมึกพิมพ์ แต่กระนั้นสองเท้าภายใต้รองเท้าบูทคอมแบทกลับก้าวเดินต่อไปด้วยจังหวะที่มั่นคง แม้ลึก ๆ แล้วเธอจะไม่ได้พิสมัยความเร็วหรือความเสี่ยงที่มาพร้อมกับแรงเหวี่ยงหนีศูนย์กลางเลยแม้แต่น้อย แต่ในเมื่อตัดสินใจลงเรือลำนี้แล้วการพายเรือให้ถึงฝั่งย่อมเป็นพันธกิจที่หลีกเลี่ยงไม่ได้</div>

<div class="cmt-rp-np">เสียงร่ำลือเกี่ยวกับผู้ฝึกสอนประจำวิชานี้ลอยเข้าหูมาบ้างจากวงสนทนาของเหล่ารุ่นพี่ ‘แจ็คสัน ฟอสเตอร์’ คือนามขานของลาร์เรสหนุ่มผู้รับหน้าที่ถ่ายทอดวิชา ว่ากันว่าในยามที่ยังมีลมหายใจโลดแล่นอยู่ในโลกของคนเป็น เขาคือนักแข่งรถ Formula 1 ระดับแถวหน้า ผู้เคยเหยียบคันเร่งท้าทายมัจจุราชด้วยความเร็วเหนือเสียงมานับครั้งไม่ถ้วน</div>

<div class="cmt-rp-np">สำหรับคลีเมนทิสที่มองว่ายานพาหนะเป็นเพียงเครื่องทุ่นแรงในการพาตนจากจุด ก. ไปยังจุด ข. ชื่อเสียงเหล่านั้นจึงเป็นเพียงข้อมูลประดับความรู้ที่ไม่ได้สร้างความตื่นเต้นใด ๆ ให้แก่เธอ ทว่าเมื่อได้เห็นร่างโปร่งที่ยืนกอดอกด้วยท่วงท่าสบาย ๆ แต่แฝงไว้ด้วยความมั่นใจของผู้ที่เจนจัดในสนาม เธอก็พอจะเข้าใจได้ว่าบรรยากาศของมืออาชีพนั้นเป็นเช่นไร</div>

<div class="cmt-rp-np">แจ็คสันเริ่มต้นคลาสเรียนด้วยการแนะนำตัวอย่างเรียบง่าย ไม่ถือตัว แต่ทุกถ้อยคำกลับหนักแน่นและชัดเจน แววตาของเขาเมื่อกวาดมองเหล่าลูกศิษย์คล้ายกับกำลังประเมินสมรรถนะของรถแข่งก่อนลงสนาม หลังจากทำความคุ้นเคยกันพอสังเขป ช่วงเวลาแห่งการบรรยายภาคทฤษฎีรากฐานสำคัญก่อนการปฏิบัติจริงก็ได้เริ่มต้นขึ้น</div>

<div class="cmt-rp-np">เจ้าของเครื่องหน้าสวยเฉี่ยวหยิบสมุดจดบันทึกเล่มเล็กออกมา ปากกาในมือจรดลงบนหน้ากระดาษ พร้อมรับฟังข้อมูลที่พรั่งพรูออกมาจากปากของผู้เชี่ยวชาญ</div>

<div class="cmt-rp-dl-ella">“ในสนามรบ ยานพาหนะไม่ใช่แค่เหล็กหุ้มเนื้อ แต่มันคือขา คือปีก และคือเกราะกำบังของพวกคุณ”</div>

เสียงของผู้ฝึกสอนดังกังวาน ก่อนจะเริ่มแจกแจงรายละเอียดของยานพาหนะประเภทต่าง ๆ ที่สมาชิกค่ายจูปิเตอร์อาจมีโอกาสได้บังคับควบคุมระหว่างการทำภารกิจ ไม่ว่าจะเป็นรถยนต์เอนกประสงค์ขนาดเบาหรือที่มักเรียกติดปากว่ารถจี๊ป รถจักรยานยนต์วิบาก หรือรถบรรทุกทางยุทธวิธีขนาดเล็ก

<div class="cmt-rp-np">เมื่อทำความรู้จักกับประเภทของยานยนต์แล้วแจ็คสันจึงพาเข้าสู่บทเรียนกายวิภาคของเครื่องจักร เขาอธิบายถึงส่วนประกอบสำคัญราวกับหมอกำลังสอนนักเรียนแพทย์ผ่าตัด เครื่องยนต์เปรียบเสมือนหัวใจ ระบบเบรกและระบบบังคับเลี้ยวเปรียบเสมือนมันสมอง หรือล้อกับยางอันเป็นจุดสัมผัสระหว่างรถและพื้นดินเทียบได้กับผิวหนัง แม้จะเป็นการเปรียบเปรยที่แปลกหูอยู่ไม่น้อยแต่ก็ต้องยอมรับว่ามันช่วยให้เธอเห็นภาพรวมได้ง่ายขึ้น</div>

<div class="cmt-rp-np">ก่อนจะจบภาคทฤษฎีผู้ฝึกสอนได้เน้นย้ำถึงกฎเหล็กที่สำคัญที่สุด นั่นคือการตรวจสอบก่อนใช้งาน มันไม่ใช่แค่พิธีกรรม แต่เป็นวินัยที่ต้องฝังอยู่ในสัญชาตญาณ การเดินวนรอบรถชเพื่อมองหารอยรั่วซึมของของเหลว น็อตที่หลวมคลอน หรือความเสียหายภายนอก คือสิ่งที่ต้องทำทุกครั้งก่อนสตาร์ทเครื่อง เพราะในสนามจริงความบกพร่องเพียงเล็กน้อยอาจหมายถึงภารกิจที่ล้มเหลว</div>

<div class="cmt-rp-np">เมื่อทฤษฎีอัดแน่นอยู่ในสมอง ก็ถึงเวลาที่ร่างกายต้องเรียนรู้ ผ่านการลงมือปฏิบัติจริง สมาชิกใหม่ของกองร้อยที่สองลุกขึ้นจากที่นั่งเมื่อได้ยินสัญญาณ มุ่งหน้าไปยังโซนอุปกรณ์ป้องกันที่ถูกได้จัดเตรียมชุดสำหรับฝึกซ้อมไว้ให้อย่างครบครัน เธอเลือกหยิบชุดที่พอดีกับขนาดตัว แม้จะรู้สึกอึดอัดเล็กน้อยกับความหนาและน้ำหนักของมันแต่ก็เข้าใจดีถึงความจำเป็นในด้านความปลอดภัย</div>

<div class="cmt-rp-np">ทว่ามีสิ่งหนึ่งที่เธอปฏิเสธจะใช้ของส่วนกลาง</div>

<div class="cmt-rp-np">มือเรียวยกขึ้นจัดแต่งทรงผมเล็กน้อยก่อนจะหยิบเอาหมวกกันน็อกใบสวยที่วางเตรียมไว้ออกมาสวมใส่ มันคือหมวกกันน็อกแบบเต็มใบที่เธอเจียดเวลาไปเลือกซื้อด้วยตัวเองเมื่อไม่กี่วันก่อน ผิววัสดุภายนอกเรียบเนียนไร้รอยขีดข่วน กลิ่นภายในยังคงเป็นกลิ่นของนวมใหม่สะอาดสะอ้าน ปราศจากกลิ่นเหงื่อไคลหมักหมมของผู้ใช้งานคนก่อนหน้า</div>

<div class="cmt-rp-np">สำหรับคนรักความสะอาดและหวงแหนความเป็นส่วนตัวอย่างคลีเมนทิส การต้องเอาศีรษะเข้าไปสวมใส่ในอุปกรณ์ที่ผ่านการใช้งานร่วมกับผู้อื่นนับร้อยพันเป็นเรื่องที่ทำใจได้ยากยิ่ง การลงทุนซื้อของส่วนตัวชิ้นนี้จึงเป็นการตัดสินใจที่เธอรู้สึกขอบคุณตัวเองที่สุดในวันนี้ เมื่อสายรัดคางถูกล็อคเข้าที่เสียงรบกวนภายนอกก็เงียบลง เหลือเพียงเสียงลมหายใจของตนเองที่ดังก้องอยู่ภายในพื้นที่ส่วนตัวเล็ก ๆ นี้</div>

<div class="cmt-rp-np">เบื้องหน้าของเธอคือรถจี๊ปสีเขียวมะกอกคันเก่าแต่ได้รับการบำรุงรักษาอย่างดีโดยผู้ดูแลยานยนต์สำหรับฝึกซ้อม แจ็คสันส่งสัญญาณให้เริ่มขั้นตอนการปฏิบัติ เธอจึงเริ่มต้นด้วยการระบุส่วนประกอบต่าง ๆ ตามที่ได้เรียนมา นิ้วเรียวภายใต้ถุงมือหนังแตะสัมผัสไปที่ฝากระโปรงรถที่ยังคงเย็นเฉียบ สัมผัสถึงความแข็งแกร่งของโลหะ</div>

<div class="cmt-rp-dl">“ตรวจสอบสภาพก่อนใช้งาน...”</div>

ระบุได้ครบถ้วนดีแล้วเสียงหวานพึมพำกับตัวเองแผ่วเบาภายใต้หมวกกันน็อก ดวงตาหรี่มองระดับน้ำมันที่อยู่ระหว่างขีด Min และ Max รวมถึงสังเกตสีของน้ำมันว่ายังใสเป็นสีอำพัน ไม่ขุ่นคลั่กหรือมีสีดำสนิท ซึ่งบ่งบอกถึงความสมบูรณ์ของเครื่องยนต์ จากนั้นจึงขยับไปตรวจสอบถังพักน้ำยาหล่อเย็นและน้ำมันเบรก ทุกอย่างดูปกติดีไม่มีรอยรั่วซึมหยดลงบนพื้นยางมะตอย

<div class="cmt-rp-np">เมื่อนั้นเจ้าของร่างบางจึงก้าวขึ้นไปนั่งประจำที่คนขับ ความรู้สึกเมื่อก้นสัมผัสเบาะหนังเทียมที่เริ่มแตกลายงาให้ความรู้สึกแปลกใหม่ มือสองข้างจับพวงมาลัยที่ใหญ่กว่ารถทั่วไปเล็กน้อย ปรับกระจกมองข้างและกระจกมองหลังให้เข้ากับระดับสายตา บิดกุญแจไปที่ตำแหน่ง 'ON' เพื่อจ่ายไฟเข้าสู่ระบบ หน้าปัดแสดงผลสว่างวาบขึ้น ไฟเตือนต่าง ๆ ติดขึ้นและดับลงตามลำดับ</div>

<div class="cmt-rp-np">คลีเมนทิสชะโงกหน้าออกไปมองสัญญาณมือจากเพื่อนร่วมคลาสที่ช่วยดูไฟท้ายและไฟเลี้ยวให้ เมื่อได้รับสัญญาณว่าทุกดวงทำงานปกติ เธอจึงหันกลับมายังแผงควบคุมเบื้องหน้า</div>

<div class="cmt-rp-np">ถึงเวลาปลุกยักษ์ให้ตื่น เท้าขวาเหยียบเบรกจนสุด เท้าซ้ายเหยียบคลัตช์ มือหมุนกุญแจบิดไปทางขวาสุด และ… บรื้นนนนน!</div>

<div class="cmt-rp-np">เสียงไดสตาร์ททำงานสั้น ๆ ก่อนจะตามมาด้วยเสียงคำรามกระหึ่มของเครื่องยนต์ดีเซล แรงสั่นสะเทือนเบา ๆ ส่งผ่านจากตัวถังรถขึ้นมาสู่เบาะนั่งและพวงมาลัย ราวกับชีพจรของสัตว์ร้ายที่เพิ่งตื่นจากจำศีล เข็มวัดรอบเครื่องยนต์ดีดตัวขึ้นก่อนจะตกลงมานิ่งอยู่ที่รอบเดินเบาอย่างสม่ำเสมอ คลีเมนทิสปล่อยให้เครื่องยนต์วอร์มอัพสักครู่ ฟังเสียงจังหวะการทำงานว่าราบรื่นหรือไม่</div>

<div class="cmt-rp-np">เมื่อทุกอย่างเรียบร้อย เธอจึงลองดับเครื่องยนต์ การบิดกุญแจทวนเข็มนาฬิกาส่งผลให้เสียงคำรามเงียบลงทันที เหลือเพียงความเงียบและความสั่นสะเทือนที่ค่อย ๆ จางหายไป</div></div><div id="cmtqlink" class="cmt-nrp-q">ปฏิสัมพันธ์กับ Lares

[*]ค่าความสัมพันธ์กับ แจ็คสัน ฟอสเตอร์ +5
</div></div></div>

Mackenzie โพสต์ 2025-12-29 22:38:37

หน้า: 1 [2]

Percy Jackson and the Olympians Thailand's Archiver