Axel
โพสต์ 2025-7-20 22:02:42
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Axel เมื่อ 2025-7-20 22:04 <br /><br /><div class="amn-body" style="--color:#bbbbbb">
<div class="amn-wrap"><div class="amn-img">
<img src="https://i.postimg.cc/5y35JY1J/2.png"></div>
<div class="amn-imc"><img src="https://i.postimg.cc/VLWZsv4d/1.png"></div>
<div class="amn-title">A. Mikailov</div><div class="amn-lyric">power of calculated luck</div>
<span class="cp cp-target-o"></span>
<div class="amn-quote">To me luck is like a loaded gun—never random, always aimed — Axel
</div>
<div class="amn-texto"><font face="Kanit"><font size="2">
<p style="text-align: left;">20.07.2025 | 06:45 PM (20.07.2025 | 6:45 AM US Time)</p><p style="text-align: left;"><br></p><p style="text-align: left;">ถนนสายรองที่มุ่งหน้าออกจากตัวเมืองจันทบุรีนั้นเงียบสงบและทอดยาวไปท่ามกลางสวนผลไม้ที่มืดครึ้ม แสงสีทองอ่อนๆ ของสนธยาที่ไม่มีวันสิ้นสุดอาบไล้ทุกสิ่งด้วยโทนสีที่ดูเหนือจริง แอ็กเซลกำลังฮัมเพลงเบาๆ ไปกับวิทยุ, ปล่อยให้ความคิดล่องลอยไปยังแสงสีและของแปลกที่รอเขาอยู่ ณ ปลายทาง</p><p style="text-align: left;"><br></p><p style="text-align: left;">โชคของเขาในวันนี้...ดูเหมือนจะถูกใช้ไปเยอะเกินไปหน่อย</p><p style="text-align: left;"><br></p><p style="text-align: left;">มันเกิดขึ้นโดยไม่มีสัญญาณเตือนใดๆ</p><p style="text-align: left;"><br></p><p style="text-align: left;">พื้นถนนเบื้องหน้าเขาระเบิดออกอย่างรุนแรงราวกับถูกอุกกาบาตพุ่งชน, แรงสั่นสะเทือนส่งมาถึงตัวรถจนทุกอย่างสั่นคลอน และก่อนที่เขาจะได้ประมวลผลว่าเกิดอะไรขึ้น, กำปั้นมหึมาที่ใหญ่กว่าฝากระโปรงรถทั้งบานก็ทุบลงมาจากด้านบน</p><p style="text-align: left;"><b><br></b></p><p style="text-align: left;"><b>โครม!</b></p><p style="text-align: left;"><br></p><p style="text-align: left;">เสียงโลหะที่ถูกบดขยี้ดังสนั่นหวั่นไหว, กระจกหน้ารถแตกกระจายเป็นเศษเล็กเศษน้อยในพริบตา, โครงสร้างของรถซีดานที่เคยเป็นเกราะป้องกันบิดเบี้ยวจนน่าสยดสยอง รถทั้งคันเสียการควบคุมทันที, หมุนคว้างไปบนถนนราวกับของเล่นที่ถูกเหวี่ยงทิ้ง</p><p style="text-align: left;"><br></p><p style="text-align: left;">สัญชาตญาณที่ถูกลับคมมาจากการเฉียดตายทำงานเร็วกว่าความคิด เขากระชากเข็มขัดนิรภัยออก, ผลักประตูที่บิดเบี้ยวจนเปิดออก, แล้วทิ้งตัวกลิ้งม้วนออกมาจากซากรถที่กำลังไถลไปกับพื้นอย่างไม่คิดชีวิต ร่างของเขากระแทกกับพื้นถนนลาดยางอย่างแรง, แต่ก็ดีกว่าการถูกบดขยี้ไปพร้อมกับเศษเหล็ก</p><p style="text-align: left;"><br></p><p style="text-align: left;">เมื่อเขายันตัวลุกขึ้น, เสื้อผ้าของเขาเต็มไปด้วยฝุ่นและมีรอยถลอกเล็กน้อย, แต่ก็ยังอยู่ครบสามสิบสอง ซากรถของเขาไปหยุดนิ่งอยู่ข้างทาง, ควันสีดำลอยกรุ่นออกมาจากซากเครื่องยนต์ที่พังยับเยิน</p><p style="text-align: left;"><br></p><p style="text-align: left;"><font color="#add8e6">"แผนการเดินทางไปพัทยา...คงต้องมีการปรับเปลี่ยนเล็กน้อย"</font> เขาพึมพำกับตัวเอง, ความรำคาญใจฉายชัดในน้ำเสียงมากกว่าความหวาดกลัว</p><p style="text-align: left;"><br></p><p style="text-align: left;">แล้วเขาก็เงยหน้าขึ้นมองเจ้าของกำปั้นนั้น</p><p style="text-align: left;"><br></p><p style="text-align: left;">มันคือรากษส...อสูรกายจากตำนานที่เขาเคยอ่านเจอในตำรา แต่ตัวจริงกลับน่าสะพรึงกลัวกว่าในจินตนาการหลายเท่า ร่างของมันสูงใหญ่เกือบเท่าต้นไม้, ผิวหนังสีครามเข้มมีลายพาดกลอนเหมือนเสือ, ดวงตาสีเหลืองเพลิงลุกโชนจ้องมองมาที่เขาด้วยความมุ่งร้ายอันบริสุทธิ์, และเขี้ยวแหลมคมที่งอกออกมาจากปากที่แสยะยิ้มนั้นยาวพอที่จะฉีกร่างมนุษย์ออกเป็นชิ้นๆ ได้อย่างง่ายดาย</p><p style="text-align: left;"><br></p><p style="text-align: left;"><font color="#9acd32">"แก...มีกลิ่นเหมือนพวกมัน" </font>มันคำราม, เสียงของมันแหบห้าวและก้องกังวาน <font color="#9acd32">"กลิ่นของเทพเจ้า!"</font></p><p style="text-align: left;"><br></p><p style="text-align: left;">โดยไม่รอคำตอบ, มันก็ก้าวเข้ามา, แต่ละย่างก้าวทำให้พื้นดินสั่นสะเทือน</p><p style="text-align: left;"><br></p><p style="text-align: left;">แอ็กเซลไม่เสียเวลาไปกับการเจรจา เขาปลดเข็มกลัดรูปปืนออกจากปกเสื้อ, และในพริบตา, อาวุธสังหารสีดำทะมึนก็ปรากฏขึ้นในมือของเขา</p><p style="text-align: left;"><br></p><p style="text-align: left;">การต่อสู้ที่แท้จริงได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว รากษสโจมตีด้วยพละกำลังดิบเถื่อน, ทุกการเหวี่ยงหมัดและทุกการกระทืบเท้าของมันรุนแรงพอที่จะทำให้พื้นถนนแตกเป็นหลุมบ่อ แต่มันเชื่องช้าและคาดเดาได้ง่าย บุตรแห่งไทคีไม่ได้ยืนปะทะตรงๆ, แต่ใช้ความเร็วและความคล่องตัวให้เป็นประโยชน์, ร่ายรำอยู่รอบๆ ร่างมหึมาของมันราวกับมาทาดอร์ที่กำลังหลอกล่อกระทิงผู้บ้าคลั่ง</p><p style="text-align: left;"><br></p><p style="text-align: left;">เขาใช้ขนาดตัวที่ใหญ่โตของมันให้กลายเป็นจุดบอด, วิ่งวนเข้าไปในระยะประชิดที่แขนยาวๆ ของมันเหวี่ยงมาไม่ถึง, ทำให้มันต้องหมุนตัวไปมาอย่างอุ้ยอ้ายและเสียจังหวะ</p><p style="text-align: left;"><br></p><p style="text-align: left;"><b>ปัง! ปัง!</b></p><p style="text-align: left;"><br></p><p style="text-align: left;">กระสุนทองสัมฤทธิ์สองนัดแรกเจาะเข้าที่ข้อต่อหัวเข่าของมันอย่างแม่นยำ มันคำรามลั่นด้วยความเจ็บปวด, ทรุดลงไปคุกเข่าข้างหนึ่ง แต่ก็ยังคงกวาดแขนไปมาอย่างเกรี้ยวกราด</p><p style="text-align: left;"><br></p><p style="text-align: left;">แอ็กเซลไม่ปล่อยให้โอกาสหลุดลอยไป เขาวิ่งหลบการโจมตีนั้น, แล้วยิงอีกชุดหนึ่งอัดเข้าไปที่ข้อศอกของแขนข้างที่มันใช้โจมตี</p><p style="text-align: left;"><br></p><p style="text-align: left;">เสียงกระดูกลั่นดัง <b>กร๊อบ!</b></p><p style="text-align: left;"><br></p><p style="text-align: left;">แขนข้างนั้นห้อยร่องแร่งลงอย่างผิดธรรมชาติ, หมดสิ้นความสามารถในการต่อสู้ไปโดยสิ้นเชิง ตอนนี้มันเป็นเพียงเป้านิ่งขนาดใหญ่ที่บาดเจ็บและเกรี้ยวกราด</p><p style="text-align: left;"><br></p><p style="text-align: left;">รากษสคำรามก้องเป็นครั้งสุดท้าย, รวบรวมแรงทั้งหมดพยายามจะยันตัวลุกขึ้น</p><p style="text-align: left;"><br></p><p style="text-align: left;">แต่ก็สายเกินไป</p><p style="text-align: left;"><br></p><p style="text-align: left;">บุตรแห่งโชคชะตาเดินเข้าไปหามันอย่างใจเย็น, ก้าวข้ามรอยแตกบนพื้นถนน, ปากกระบอกปืนในมือของเขายกขึ้นเล็งอย่างมั่นคง, ไม่สั่นไหวแม้แต่น้อย เขายืนอยู่ตรงหน้าอสูรกายที่ล้มลง, จ้องลึกเข้าไปในดวงตาสีเพลิงที่เต็มไปด้วยความเกลียดชังและความตกตะลึงนั้น</p><p style="text-align: left;"><br></p><p style="text-align: left;"><font color="#add8e6">"เกมจบแล้ว"</font></p><p style="text-align: left;"><b><br></b></p><p style="text-align: left;"><b>ปัง!</b></p><p style="text-align: left;"><br></p><p style="text-align: left;">กระสุนนัดสุดท้ายเจาะทะลุผ่านดวงตาสีเหลืองข้างหนึ่งเข้าไปยังสมองอย่างเด็ดขาด ร่างมหึมาของมันแข็งทื่อไปชั่วขณะ, ก่อนจะค่อยๆ สลายกลายเป็นกองฝุ่นสีทองที่ส่องประกายวูบวาบในแสงสุดท้ายของวัน แล้วจางหายไปกับสายลม</p><p style="text-align: left;"><br></p><p style="text-align: left;">ความเงียบกลับคืนสู่ถนนที่เต็มไปด้วยซากปรักหักพังอีกครั้ง</p><p style="text-align: left;"><br></p><p style="text-align: left;">แอ็กเซลยืนนิ่งอยู่ครู่หนึ่ง, ปล่อยให้เสียงปืนที่ยังก้องอยู่ในหูค่อยๆ จางหายไป ก่อนจะเดินไปดูซากรถของตัวเอง เก็บกู้สิ่งของจำเป็นที่จะเอาไปด้วย แล้วถอนหายใจออกมาเบาๆ</p><p style="text-align: left;"><br></p><p style="text-align: left;">ดูเหมือนว่า...เขาคงต้องเดินหาทางอื่น</p><p style="text-align: left;"><br></p><p style="text-align: left;">เขาไม่ได้เสียเวลาไปกับการสาปแช่งโชคชะตาหรือคร่ำครวญถึงทรัพย์สินที่เสียหาย สมองของเขาได้ข้ามขั้นตอนนั้นไปแล้วและกำลังประมวลผลทางออกที่มีประสิทธิภาพที่สุดในสถานการณ์ปัจจุบัน การเดินเท้าไปยังพัทยาไม่ใช่ทางเลือก</p><p style="text-align: left;"><br></p><p style="text-align: left;">ทางออกที่เหลือ...คือการพึ่งพาสิ่งที่คาดเดาไม่ได้ที่สุด—ความเมตตาของมนุษย์</p><p style="text-align: left;"><br></p><p style="text-align: left;">บุตรแห่งไทคีปรับเปลี่ยนบุคลิกของตัวเองในทันที หน้ากากแห่งความเยือกเย็นถูกเก็บซ่อนไว้, ถูกแทนที่ด้วยสีหน้าของนักท่องเที่ยวผู้วิตกกังวลที่ประสบภัยเขายกหลังมือขึ้นป้ายฝุ่นบนแก้มเล็กน้อย, จงใจทำให้ตัวเองดูมอมแมมและน่าสงสารมากขึ้น, แล้วเดินไปยืนอยู่ริมถนน, ชูนิ้วโป้งขึ้นตามแบบฉบับสากล</p><p style="text-align: left;"><br></p><p style="text-align: left;">เขาไม่ได้รอนาน</p><p style="text-align: left;"><br></p><p style="text-align: left;">แสงไฟหน้ารถคันหนึ่งสาดส่องมาแต่ไกล ก่อนที่รถกระบะสี่ประตูที่ดูธรรมดาคันหนึ่งจะชะลอความเร็วแล้วจอดเทียบข้างๆ เขา กระจกไฟฟ้าฝั่งผู้โดยสารถูกเลื่อนลง, เผยให้เห็นชายหญิงคู่หนึ่งที่มองมายังเขาด้วยสายตาที่เปี่ยมด้วยความห่วงใย</p><p style="text-align: left;"><br></p><p style="text-align: left;">ก่อนที่พวกเขาจะได้เอ่ยปากถาม, ดวงตาสีฟ้าเทาของแอ็กเซลก็ได้ทำการสแกนอย่างรวดเร็ว—กลิ่น, ออร่า, ท่าทาง—ทุกอย่างบ่งบอกว่าพวกเขาเป็นมนุษย์ธรรมดา, ไม่ได้มีรังสีของอสูรกายหรือพลังงานเหนือธรรมชาติใดๆ แอบแฝงอยู่ และที่สำคัญกว่านั้น…แววตาของพวกเขาดูจริงใจ, ไม่ได้มีเจตนาร้ายซ่อนอยู่</p><p style="text-align: left;"><br></p><p style="text-align: left;"><font color="#ffc0cb">"เป็นอะไรหรือเปล่าคะ?" </font>หญิงสาวที่นั่งอยู่ฝั่งผู้โดยสาร, ซึ่งแนะนำตัวในภายหลังว่าชื่อบี, เอ่ยถามด้วยภาษาอังกฤษสำเนียงท้องถิ่น, ใบหน้าของเธอฉายแววกังวล <font color="#ffc0cb">"รถชนเหรอ?"</font></p><p style="text-align: left;"><br></p><p style="text-align: left;"><font color="#add8e6">"ครับ...เหมือนจะเสียหลักน่ะครับ รถมันเป็นอะไรไปไม่รู้เมื่อเช้านี้ตอนรับมายังดีๆอยู่เลย"</font> ชายหนุ่มตอยกลับพบางยิ้มแห้ง เป็นการแสดงที่สมบูรณ์แบบ <font color="#add8e6">"ผมกำลังจะไปพัทยา...แต่ดูเหมือนว่าคงจะไปไม่ถึงแล้ว"</font></p><p style="text-align: left;"><br></p><p style="text-align: left;"><font color="#fffacd">"โอ้โห! แย่เลยนะ โดนเต็นท์รถเล่นเข้าแล้ว เห็นเป็นฝรั่งไม่ได้หลอกเขาเฉย"</font> ชายหนุ่มผู้เป็นคนขับ, หรือนายซี, อุทานขึ้น <br><br><font color="#fffacd">"ขึ้นมาเลยๆ! เดี๋ยวพวกเราไปส่ง! ทางผ่านพอดี!"</font></p><p style="text-align: left;"><br></p><p style="text-align: left;"><font color="#add8e6">"จะดีเหรอครับ? ผมเกรงใจ"</font> เขากล่าว, ยังคงเล่นบทนักท่องเที่ยวผู้เกรงอกเกรงใจต่อไป</p><p style="text-align: left;"><br></p><p style="text-align: left;"><font color="#ffc0cb">"ไม่เป็นไรหรอกค่ะ! มาเลยๆ ทางเดียวกัน"</font> หญิงสาวหัวเราะออกมาเบาๆ </p><p style="text-align: left;"><br></p><p style="text-align: left;"><font color="#add8e6">"ขอบคุณมากครับ! ขอบคุณจริงๆ!"</font> เขาแสดงความซาบซึ้งใจอย่างสุดซึ้ง, เปิดประตูด้านหลังแล้วสอดตัวเองเข้าไปนั่งบนเบาะที่เต็มไปด้วยของใช้จุกจิก</p><p style="text-align: left;"><br></p><p style="text-align: left;">เมื่อรถเคลื่อนตัวออกไป, ทิ้งซากรถเช่าและร่องรอยการต่อสู้ไว้เบื้องหลัง, แอ็กเซลก็เอนหลังพิงกับเบาะอย่างผ่อนคลาย, หน้ากากแห่งความกังวลค่อยๆ จางหายไป, กลับสู่ความเยือกเย็นที่คุ้นเคยในขณะที่เขามองคู่รักใจดีที่กำลังชวนเขาคุยอย่างเป็นมิตร</p><p style="text-align: left;"><br></p><p style="text-align: left;">เกมยังคงดำเนินต่อไป...แม้ว่าจะต้องเปลี่ยนยานพาหนะกลางคันก็ตาม</p><div><br></div><p>
<br>
</p><div align="center">
<img src="https://static.vecteezy.com/system/resources/thumbnails/012/634/800/small_2x/art-deco-outline-stroke-in-golden-color-for-classy-and-luxury-style-premium-vintage-line-art-design-element-free-png.png" width="300" border="0" style="filter: grayscale(100%);"><br><br><div align="center">+ 2 ตื่นรู้ จากการพิชิตรากษสครั้งแรก</div><div align="center"><br></div></div>
</font></font></div><font face="Kanit"><font size="2">
<div class="amn-tags">
<em class="amn-tag">Power</em>
<em class="amn-tag">Money</em>
<em class="amn-tag">Game</em> <em class="amn-tag">Music</em><div class="amn-tt">CABIN19</div></div>
</font></font></div><font face="Kanit"><font size="2"><a href="https://hyeri-code.tumblr.com/" class="hr-credt">@Hye Ri</a></font></font></div><font face="Kanit"><font size="2">
<style type="text/css">@import url('https://fonts.googleapis.com/css?family=Kanit'); Kanit {font-family: 'Kanit';} </style>
<link href="https://fonts.googleapis.com/css?family=Poppins:200,300,400,500,700,800" rel="stylesheet" type="text/css">
<link href="https://fonts.googleapis.com/css?family=Hind:200,300,400,700,800" rel="stylesheet" type="text/css">
<link href="https://fonts.googleapis.com/css2?family=Abril+Fatface&display=swap" rel="stylesheet">
<link href="https://fonts.googleapis.com/css?family=Rajdhani:200,300,400,700,800" rel="stylesheet" type="text/css">
<link rel="stylesheet" type="text/css" href="//icons.cappuccicons.com/cpf.css">
<style>
.amn-body br {
display: none;
}
.amn-texto br {
display: block;
}
.amn-body {
margin: 10px auto;
background: #171717;
width: 550px;
padding: 25px;
border-radius: 10px;
color: #aaa;
font: 12px Hind;
line-height: 18px;
text-align: justify;
}
.amn-wrap {
background: #1a1a1a;
border-radius: 10px;
overflow: hidden;
border-top: 15px solid #131313;
position: relative;
}
.amn-img {
width: 550px;
height: 150px;
display: block;
position: relative;
overflow: hidden;
}
.amn-imc {
border: 10px solid #0a0a0a;
width: 100px;
height: 100px;
position: absolute;
top: 50px;
right: 10px;
outline: 1px solid #0a0a0a;
outline-offset: 4px;
z-index: 10;
}
.amn-title {
font: 80px "Abril Fatface";
color: #d0d0d0;
margin-top: -100px;
z-index: 10;
position: relative;
padding: 20px;
text-shadow: #000 2px 2px 0;
}
.amn-lyric {
text-transform: uppercase;
font-size: 10px;
letter-spacing: 10px;
padding: 20px;
margin-top: -60px;
position: relative;
z-index: 20;
text-align: right;
width: 390px;
text-shadow: #000 1px 1px 0;
color: #f0f0f0;
}
.amn-texto {
padding: 50px;
margin: 50px 20px 20px;
position: relative;
z-index: 30;
background: #131313;
}
.amn-body span {
color: #0a0a0a;
font-size: 20px;
background: var(--color);
clip-path: polygon(
50% 0%,
100% 0,
100% 35%,
100% 55%,
100% 100%,
50% 84%,
0 100%,
0 57%,
0 37%,
0 0
);
width: 20px;
height: 30px;
display: block;
padding: 20px;
color: #fff;
font-size: 20px;
position: relative;
float: left;
margin: -10px 0 0 20px;
z-index: 50;
position: relative;
opacity: 0.6;
}
.amn-quote {
background: #0f0f0f;
margin: -10px 20px -30px 100px;
border: transparent solid 20px;
padding: 0 10px;
height: 30px;
overflow: hidden;
font: bold 10px Rajdhani;
text-transform: uppercase;
line-height: 1.5;
color: FFFFFF;
}
.amn-tag {
font: bold 8px Poppins;
background: #151515;
padding: 10px;
color: #fdfafa;
margin: 5px 5px 0 0;
border-radius: 5px;
}
.amn-tag:hover {
background: #d0d0d0;
}
.amn-tags {
margin: 20px;
}
.amn-tt {
float: right;
color: #d0d0d0;
font: bold 60px Poppins;
margin-top: -45px;
letter-spacing: -5px;
}
a.hr-credt {
text-decoration: none;
float: right;
padding: 10px 0;
color: #a0a0a0;
text-transform: uppercase;
position: relative;
top: -5px;
font: 10px calibri;
}
</style>
</font></font>
Axel
โพสต์ 2025-7-20 22:38:46
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Axel เมื่อ 2025-7-20 23:09 <br /><br /><div class="amn-body" style="--color:#bbbbbb">
<div class="amn-wrap"><div class="amn-img">
<img src="https://i.postimg.cc/5y35JY1J/2.png"></div>
<div class="amn-imc"><img src="https://i.postimg.cc/VLWZsv4d/1.png"></div>
<div class="amn-title">A. Mikailov</div><div class="amn-lyric">power of calculated luck</div>
<span class="cp cp-target-o"></span>
<div class="amn-quote">To me luck is like a loaded gun—never random, always aimed — Axel
</div>
<div class="amn-texto"><font face="Kanit"><font size="2">
<p style="text-align: left;">20.07.2025 | 08:00 PM</p><p style="text-align: left;"><br></p><p style="text-align: left;">รถกระบะของคู่รักใจดีแล่นเข้าสู่ตัวเมืองพัทยาอย่างราบรื่น, แสงสีนีออนจากป้ายร้านค้าและสถานบันเทิงต่างๆ สาดส่องเข้ามาในรถ, ย้อมทุกสิ่งด้วยสีสันที่ฉูดฉาดและมีชีวิตชีวา มันคือโลกที่แตกต่างจากถนนสายเปลี่ยวที่เขาเพิ่งจากมา</p><p style="text-align: left;"><br></p><p style="text-align: left;"><font color="#fffacd">"เดี๋ยวเราจอดส่งตรงนี้นะ!" </font></p><p style="text-align: left;"><br></p><p style="text-align: left;"><font color="#add8e6">"ขอบคุณมากครับ" </font>แอ็กเซลกล่าว ยังคงสวมบทบาทนักท่องเที่ยวผู้ซาบซึ้งใจ "ผมไม่รู้จะขอบคุณพวกคุณยังไงดีจริงๆ"</p><p style="text-align: left;"><br></p><p style="text-align: left;"><font color="#fffacd">"ไม่เป็นไรเลย! คนเราต้องช่วยเหลือกันสิ!"</font> นายซีหัวเราะร่าอย่างอารมณ์ดี <br><font color="#fffacd"><br>"แล้วนี่สรุปได้รถแล้วเนอะ?"</font></p><p style="text-align: left;"><br></p><p style="text-align: left;"><font color="#add8e6">"เรียบร้อยแล้วครับ"</font> บุตรแห่งโชคชะตาตอบพร้อมกับยิ้มบางๆ "<font color="#add8e6">ขอบคุณที่ให้ยืมโทรศัพท์นะครับ" </font>ระหว่างการเดินทางอันแสนเป็นมิตรนั้น เขาได้ใช้โทรศัพท์ของนายซีเพื่อจัดการเรื่องยานพาหนะใหม่ของเขาอย่างรวดเร็วและเงียบเชียบ เขาเข้าเว็บไซต์ booking.com, เลือกเช่ารถยนต์ขนาดเล็กที่ดูไม่น่าจะเป็นที่สนใจ, ระบุจุดคืนรถเป็นสถานีรถไฟหัวลำโพงในกรุงเทพฯ สำหรับวันพรุ่งนี้, และจ่ายเงินล่วงหน้าด้วยบัญชีเพย์พาลที่ไม่ระบุตัวตนของเขาเอง รวมถึงลบประวัติการใช้งานมือถือ ทุกอย่างเสร็จสิ้นภายในไม่กี่นาที</p><p style="text-align: left;"><br></p><p style="text-align: left;">เมื่อรถจอดสนิท แอ็กเซลก็กล่าวขอบคุณและอำลาคู่รักชาวไทยผู้มีน้ำใจอีกครั้งอย่างสุดซึ้ง ก่อนจะก้าวลงจากรถ, สะพายกระเป๋าเป้ของเขาขึ้นบ่า แล้วเดินตรงไปจัดการรถ กระบวนการรับรถเป็นไปอย่างรวดเร็วและไร้ปัญหา เอกสารปลอมของเขาผ่านการตรวจสอบโดยไม่มีใครสงสัย</p><p style="text-align: left;"><br></p><p style="text-align: left;">หลังจากนั้นเขาก็เวลาครึ่งชั่วโมงเดินลัดเลาะไปตามแผงลอยริมหาดที่แออัดไปด้วยนักท่องเที่ยว สายตาของเขาสแกนหาสิ่งของ, ไม่ใช่ด้วยสายตาของคนที่กำลังมองหาของฝาก, แต่เป็นนักสะสมที่กำลังมองหาวัตถุดิบสำหรับการทดลองครั้งต่อไป</p><p style="text-align: left;"><br></p><p style="text-align: left;">กางเกงช้าง—เขาซื้อมันมาสามตัวสามสี มันคือเครื่องแบบสำหรับชาวต่างชาติผู้หลงทาง, ยาหม่องและยาดม—สารสกัดจากสมุนไพร, คำสัญญาแห่งการปลอบประโลมที่ถูกอัดแน่นอยู่ในขวดแก้วเล็กๆ, น้ำมันหอมระเหย—กลิ่นสังเคราะห์ของ ความหอมสดชื่นของมะกรูดและตะไคร่</p><p style="text-align: left;"><br></p><p style="text-align: left;">เมื่อการเก็บรวบรวมวัตถุดิบเสร็จสิ้น, เขาก็ยังคงมีเวลาเหลือเฟือจนน่าเบื่อ เขามองเห็นป้ายไฟนีออนที่สว่างวาบเป็นจังหวะอยู่ไม่ไกล, ตัวอักษรภาษาอังกฤษสะกดคำว่า Insomnia—แหล่งพักพิงสำหรับผู้ที่ไม่ต้องการหลับใหล สถานที่ที่สมบูรณ์แบบที่สุดสำหรับการฆ่าเวลา</p><p style="text-align: left;"><br></p><p style="text-align: left;">เขาเดินเข้าไปในนั้น, ทิ้งความวุ่นวายของตลาดนัดไว้เบื้องหลัง, แล้วแทนที่มันด้วยความโกลาหลอีกรูปแบบหนึ่ง ดนตรีอิเล็กทรอนิกส์ที่หนักหน่วงกระแทกเข้ามาในอก, แสงเลเซอร์สีเขียวและสีฟ้ากวัดแกว่งไปมาตัดผ่านกลุ่มควันที่ลอยอวล, และร่างของผู้คนที่กำลังเต้นรำเบียดเสียดกันอยู่บนฟลอร์ก็ดูไม่ต่างอะไรกับสวนสัตว์มนุษย์ที่กำลังจัดแสดงความปรารถนาอันดิบเถื่อน</p><p style="text-align: left;"><br></p><p style="text-align: left;">บุตรแห่งโชคชะตาไม่ได้เข้าร่วมวง เขาเลือกที่นั่งตรงมุมบาร์ที่ค่อนข้างเป็นส่วนตัว, สั่งB-52 ช็อตแรกแรก, แล้วปล่อยให้ตัวเองจมดิ่งลงไปในฐานะผู้สังเกตการณ์</p><p style="text-align: left;"><br></p><p style="text-align: left;">ค็อกเทลแก้วแล้วแก้วเล่าถูกสั่งเข้ามาและถูกดื่มลงไปอย่างเชื่องช้า—เป็นพิธีกรรมที่เยือกเย็นท่ามกลางความบ้าคลั่งรอบตัว แอลกอฮอล์ไม่ได้ทำให้เขามึนเมา แต่มันทำหน้าที่เป็นตัวเร่งปฏิกิริยา, ลับคมความคิดของเขาให้เฉียบแหลมยิ่งขึ้น, ทำให้เขามองเห็นรูปแบบในความสับสนวุ่นวาย, มองเห็นความสิ้นหวังที่ซ่อนอยู่ใต้รอยยิ้ม, และมองเห็นความเหงาที่แฝงตัวอยู่ในเสียงหัวเราะที่ดังเกินจริง</p><p style="text-align: left;"><br></p><p style="text-align: left;">เวลาผ่านไป…จากสี่ทุ่ม, สู่เที่ยงคืน, สู่ตีสอง…ฝูงชนเริ่มบางตาลง, เหลือเพียงกลุ่มคนที่ดื้อรั้นที่สุดซึ่งยังคงพยายามจะต่อสู้กับรุ่งอรุณที่ไม่เคยมาถึง</p><p style="text-align: left;"><br></p><p style="text-align: left;">จนกระทั่งตีสาม, เมื่อเสียงดนตรีที่เคยดังกระหึ่มเริ่มแผ่วลง, และไฟในร้านก็ค่อยๆ สว่างขึ้น, เผยให้เห็นซากปรักหักพังของราตรี—แก้วเปล่า, เศษกระดาษทิชชู, และร่างที่อ่อนล้าของเหล่าผู้ที่ไม่ยอมหลับใหล</p><p style="text-align: left;"><br></p><p style="text-align: left;">ดีลเลอร์แห่งค่ายฮาฟบลัดวางเงินสดไว้บนเคาน์เตอร์บาร์, มากพอสำหรับค่าเครื่องดื่มทั้งหมดและทิปอีกเล็กน้อย เขาผุดลุกขึ้น, เสื้อผ้าของเขายังคงเรียบกริบราวกับเพิ่งเดินเข้ามาในร้าน, แล้วเดินออกจากผับที่กำลังจะปิดลง</p><p style="text-align: left;"><br></p><p>
</p><p style="text-align: left;">ในมือของเขาคือถุงที่เต็มไปด้วยของเล่นชิ้นต่อไปสำหรับเทพีแห่งโชคชะตา และในหัวของเขา…ก็มีเวลาเหลือเฟือที่จะคิดว่าจะเล่นกับมันอย่างไรดี</p><div><br></div><div align="center">
<img src="https://static.vecteezy.com/system/resources/thumbnails/012/634/800/small_2x/art-deco-outline-stroke-in-golden-color-for-classy-and-luxury-style-premium-vintage-line-art-design-element-free-png.png" width="300" border="0" style="filter: grayscale(100%);"><br><br><br></div>
</font></font></div><font face="Kanit"><font size="2">
<div class="amn-tags">
<em class="amn-tag">Power</em>
<em class="amn-tag">Money</em>
<em class="amn-tag">Game</em> <em class="amn-tag">Music</em><div class="amn-tt">CABIN 19</div></div>
</font></font></div><font face="Kanit"><font size="2"><a href="https://hyeri-code.tumblr.com/" class="hr-credt">@Hye Ri</a></font></font></div><font face="Kanit"><font size="2">
<style type="text/css">@import url('https://fonts.googleapis.com/css?family=Kanit'); Kanit {font-family: 'Kanit';} </style>
<link href="https://fonts.googleapis.com/css?family=Poppins:200,300,400,500,700,800" rel="stylesheet" type="text/css">
<link href="https://fonts.googleapis.com/css?family=Hind:200,300,400,700,800" rel="stylesheet" type="text/css">
<link href="https://fonts.googleapis.com/css2?family=Abril+Fatface&display=swap" rel="stylesheet">
<link href="https://fonts.googleapis.com/css?family=Rajdhani:200,300,400,700,800" rel="stylesheet" type="text/css">
<link rel="stylesheet" type="text/css" href="//icons.cappuccicons.com/cpf.css">
<style>
.amn-body br {
display: none;
}
.amn-texto br {
display: block;
}
.amn-body {
margin: 10px auto;
background: #171717;
width: 550px;
padding: 25px;
border-radius: 10px;
color: #aaa;
font: 12px Hind;
line-height: 18px;
text-align: justify;
}
.amn-wrap {
background: #1a1a1a;
border-radius: 10px;
overflow: hidden;
border-top: 15px solid #131313;
position: relative;
}
.amn-img {
width: 550px;
height: 150px;
display: block;
position: relative;
overflow: hidden;
}
.amn-imc {
border: 10px solid #0a0a0a;
width: 100px;
height: 100px;
position: absolute;
top: 50px;
right: 10px;
outline: 1px solid #0a0a0a;
outline-offset: 4px;
z-index: 10;
}
.amn-title {
font: 80px "Abril Fatface";
color: #d0d0d0;
margin-top: -100px;
z-index: 10;
position: relative;
padding: 20px;
text-shadow: #000 2px 2px 0;
}
.amn-lyric {
text-transform: uppercase;
font-size: 10px;
letter-spacing: 10px;
padding: 20px;
margin-top: -60px;
position: relative;
z-index: 20;
text-align: right;
width: 390px;
text-shadow: #000 1px 1px 0;
color: #f0f0f0;
}
.amn-texto {
padding: 50px;
margin: 50px 20px 20px;
position: relative;
z-index: 30;
background: #131313;
}
.amn-body span {
color: #0a0a0a;
font-size: 20px;
background: var(--color);
clip-path: polygon(
50% 0%,
100% 0,
100% 35%,
100% 55%,
100% 100%,
50% 84%,
0 100%,
0 57%,
0 37%,
0 0
);
width: 20px;
height: 30px;
display: block;
padding: 20px;
color: #fff;
font-size: 20px;
position: relative;
float: left;
margin: -10px 0 0 20px;
z-index: 50;
position: relative;
opacity: 0.6;
}
.amn-quote {
background: #0f0f0f;
margin: -10px 20px -30px 100px;
border: transparent solid 20px;
padding: 0 10px;
height: 30px;
overflow: hidden;
font: bold 10px Rajdhani;
text-transform: uppercase;
line-height: 1.5;
color: FFFFFF;
}
.amn-tag {
font: bold 8px Poppins;
background: #151515;
padding: 10px;
color: #fdfafa;
margin: 5px 5px 0 0;
border-radius: 5px;
}
.amn-tag:hover {
background: #d0d0d0;
}
.amn-tags {
margin: 20px;
}
.amn-tt {
float: right;
color: #d0d0d0;
font: bold 60px Poppins;
margin-top: -45px;
letter-spacing: -5px;
}
a.hr-credt {
text-decoration: none;
float: right;
padding: 10px 0;
color: #a0a0a0;
text-transform: uppercase;
position: relative;
top: -5px;
font: 10px calibri;
}
</style>
</font></font>
Axel
โพสต์ 2025-7-20 22:43:25
<div class="amn-body" style="--color:#bbbbbb">
<div class="amn-wrap"><div class="amn-img">
<img src="https://i.postimg.cc/5y35JY1J/2.png"></div>
<div class="amn-imc"><img src="https://i.postimg.cc/VLWZsv4d/1.png"></div>
<div class="amn-title">A. Mikailov</div><div class="amn-lyric">power of calculated luck</div>
<span class="cp cp-target-o"></span>
<div class="amn-quote">To me luck is like a loaded gun—never random, always aimed — Axel
</div>
<div class="amn-texto"><font face="Kanit"><font size="2">
<p style="text-align: left;">21.07.2025 | 05:30 AM (20.07.2025 | 5:30 PM US Time)</p><p style="text-align: left;"><br></p><p style="text-align: left;">แอลกอฮอล์ที่เคยเป็นสารเร่งปฏิกิริยาได้จางหายไปจากกระแสเลือดแล้ว, ทิ้งไว้เพียงความเหนื่อยล้าที่ซ่อนเร้นอยู่ภายใต้หน้ากากแห่งความสงบนิ่งและตะกอนรสหวานของเหล้าที่ติดอยู่ปลายลิ้น</p><p style="text-align: left;"><br></p><p style="text-align: left;">พิธีกรรมศักดิ์สิทธิ์หลังการร่ำสุราของชาวสยาม—การซดข้าวต้มร้อนๆ—คือเครื่องมือในการรีเซ็ตระบบที่สมบูรณ์แบบ กลิ่นหอมของน้ำซุปกระดูกหมูที่เคี่ยวจนได้ที่และพริกไทยป่นทำหน้าที่ขับไล่รสชาติสังเคราะห์ของค็อกเทลออกไป, ในขณะที่ความร้อนอุ่นๆ ของข้าวสวยที่ต้มจนนุ่มก็ช่วยปลอบประโลมกระเพาะที่อาจจะกำลังประท้วงจากแอลกอฮอล์ปริมาณมาก</p><p style="text-align: left;"><br></p><p style="text-align: left;">บุรุษเจ้าของเส้นผมสีทองคำเดินออกจากร้านข้าวต้มโต้รุ่งที่ตั้งอยู่ริมถนน, ทิ้งโต๊ะเหล็กพับและเก้าอี้พลาสติกสีแดงไว้เบื้องหลัง แสงแรกของรุ่งอรุณที่ไม่มีวันมาถึงเริ่มสาดส่องลงมา, ย้อมท้องฟ้าให้เป็นสีเทาอมส้ม, เผยให้เห็นเศษซากของความบันเทิงยามค่ำคืนที่ถูกทิ้งไว้ตามทางเท้า</p><p style="text-align: left;"><br></p><p style="text-align: left;">เสื้อผ้าของเขายังคงเรียบกริบราวกับเพิ่งถูกรีดใหม่, ไม่ได้รับผลกระทบใดๆ จากความโกลาหลของราตรีที่ผ่านมา เขาเดินตรงไปยังรถซีดานสีเทาที่จอดรออย่างสงบ, เปิดประตู, แล้วสอดตัวเองเข้าไปในโลกส่วนตัวที่ถูกควบคุมอุณหภูมิ, ตัดขาดจากความร้อนชื้นที่เริ่มก่อตัวขึ้นในอากาศภายนอก</p><p style="text-align: left;"><br></p><p style="text-align: left;">เขาไม่ได้เสียเวลาไปกับการครุ่นคิดถึงค่ำคืนที่ผ่านมา มันเป็นเพียงข้อมูลอีกชุดหนึ่งที่ถูกเก็บเข้าแฟ้มแล้วเรียบร้อย</p><p style="text-align: left;"><br></p><p style="text-align: left;">นิ้วเรียวยาวของเขาแตะไปที่หน้าจอ GPS, ปลุกมันให้ตื่นจากการหลับใหล แล้วพิมพ์จุดหมายปลายทางต่อไปอย่างแม่นยำ</p><p style="text-align: left;"><br></p><p style="text-align: left;">[กรุงเทพมหานคร]</p><p style="text-align: left;"><br></p><p style="text-align: left;">เครื่องยนต์ถูกสตาร์ท, เสียงคำรามเบาๆ ของมันดังขึ้นทำลายความเงียบของยามเช้าตรู่ ดีลเลอร์แห่งค่ายฮาฟบลัดเข้าเกียร์, หมุนพวงมาลัย, แล้วนำพารถยนต์เคลื่อนออกจากเมืองที่ไม่เคยหลับใหล, มุ่งหน้ากลับสู่เมืองหลวงเพื่อเตรียมพร้อมสำหรับการเดินทางกลับสู่เกมหลักที่รอเขาอยู่</p><p style="text-align: left;"><br></p><p style="text-align: left;">ภารกิจย่อยในประเทศไทยได้สิ้นสุดลงแล้ว และเขาก็ได้ของเล่นชิ้นใหม่กลับไปฝากมารดาของเขาเพียบ</p><div style="text-align: left;"><br></div><p>
<br>
</p><div align="center">
<img src="https://static.vecteezy.com/system/resources/thumbnails/012/634/800/small_2x/art-deco-outline-stroke-in-golden-color-for-classy-and-luxury-style-premium-vintage-line-art-design-element-free-png.png" width="300" border="0" style="filter: grayscale(100%);"><br><br><br></div>
</font></font></div><font face="Kanit"><font size="2">
<div class="amn-tags">
<em class="amn-tag">Power</em>
<em class="amn-tag">Money</em>
<em class="amn-tag">Game</em> <em class="amn-tag">Music</em><div class="amn-tt">CABIN 19</div></div>
</font></font></div><font face="Kanit"><font size="2"><a href="https://hyeri-code.tumblr.com/" class="hr-credt">@Hye Ri</a></font></font></div><font face="Kanit"><font size="2">
<style type="text/css">@import url('https://fonts.googleapis.com/css?family=Kanit'); Kanit {font-family: 'Kanit';} </style>
<link href="https://fonts.googleapis.com/css?family=Poppins:200,300,400,500,700,800" rel="stylesheet" type="text/css">
<link href="https://fonts.googleapis.com/css?family=Hind:200,300,400,700,800" rel="stylesheet" type="text/css">
<link href="https://fonts.googleapis.com/css2?family=Abril+Fatface&display=swap" rel="stylesheet">
<link href="https://fonts.googleapis.com/css?family=Rajdhani:200,300,400,700,800" rel="stylesheet" type="text/css">
<link rel="stylesheet" type="text/css" href="//icons.cappuccicons.com/cpf.css">
<style>
.amn-body br {
display: none;
}
.amn-texto br {
display: block;
}
.amn-body {
margin: 10px auto;
background: #171717;
width: 550px;
padding: 25px;
border-radius: 10px;
color: #aaa;
font: 12px Hind;
line-height: 18px;
text-align: justify;
}
.amn-wrap {
background: #1a1a1a;
border-radius: 10px;
overflow: hidden;
border-top: 15px solid #131313;
position: relative;
}
.amn-img {
width: 550px;
height: 150px;
display: block;
position: relative;
overflow: hidden;
}
.amn-imc {
border: 10px solid #0a0a0a;
width: 100px;
height: 100px;
position: absolute;
top: 50px;
right: 10px;
outline: 1px solid #0a0a0a;
outline-offset: 4px;
z-index: 10;
}
.amn-title {
font: 80px "Abril Fatface";
color: #d0d0d0;
margin-top: -100px;
z-index: 10;
position: relative;
padding: 20px;
text-shadow: #000 2px 2px 0;
}
.amn-lyric {
text-transform: uppercase;
font-size: 10px;
letter-spacing: 10px;
padding: 20px;
margin-top: -60px;
position: relative;
z-index: 20;
text-align: right;
width: 390px;
text-shadow: #000 1px 1px 0;
color: #f0f0f0;
}
.amn-texto {
padding: 50px;
margin: 50px 20px 20px;
position: relative;
z-index: 30;
background: #131313;
}
.amn-body span {
color: #0a0a0a;
font-size: 20px;
background: var(--color);
clip-path: polygon(
50% 0%,
100% 0,
100% 35%,
100% 55%,
100% 100%,
50% 84%,
0 100%,
0 57%,
0 37%,
0 0
);
width: 20px;
height: 30px;
display: block;
padding: 20px;
color: #fff;
font-size: 20px;
position: relative;
float: left;
margin: -10px 0 0 20px;
z-index: 50;
position: relative;
opacity: 0.6;
}
.amn-quote {
background: #0f0f0f;
margin: -10px 20px -30px 100px;
border: transparent solid 20px;
padding: 0 10px;
height: 30px;
overflow: hidden;
font: bold 10px Rajdhani;
text-transform: uppercase;
line-height: 1.5;
color: FFFFFF;
}
.amn-tag {
font: bold 8px Poppins;
background: #151515;
padding: 10px;
color: #fdfafa;
margin: 5px 5px 0 0;
border-radius: 5px;
}
.amn-tag:hover {
background: #d0d0d0;
}
.amn-tags {
margin: 20px;
}
.amn-tt {
float: right;
color: #d0d0d0;
font: bold 60px Poppins;
margin-top: -45px;
letter-spacing: -5px;
}
a.hr-credt {
text-decoration: none;
float: right;
padding: 10px 0;
color: #a0a0a0;
text-transform: uppercase;
position: relative;
top: -5px;
font: 10px calibri;
}
</style>
</font></font>
Axel
โพสต์ 2025-7-20 23:19:00
<div class="amn-body" style="--color:#bbbbbb">
<div class="amn-wrap"><div class="amn-img">
<img src="https://i.postimg.cc/5y35JY1J/2.png"></div>
<div class="amn-imc"><img src="https://i.postimg.cc/VLWZsv4d/1.png"></div>
<div class="amn-title">A. Mikailov</div><div class="amn-lyric">power of calculated luck</div>
<span class="cp cp-target-o"></span>
<div class="amn-quote">To me luck is like a loaded gun—never random, always aimed — Axel
</div>
<div class="amn-texto"><font face="Kanit"><font size="2">
<p style="text-align: left;">21.07.2025 | 08:30 AM (20.07.2025 | 8:30 PM US Time)</p><p style="text-align: left;"><br></p><p style="text-align: left;"><br></p><p style="text-align: left;">การจราจรของกรุงเทพมหานครในชั่วโมงเร่งด่วนคืออสูรกายอีกรูปแบบหนึ่ง—เป็นสิ่งมีชีวิตที่ประกอบขึ้นจากเหล็ก, ควันพิษ, และความหงุดหงิดของผู้คนนับล้าน มันเคลื่อนตัวอย่างเชื่องช้า, ส่งเสียงคำรามและบีบแตรใส่กันอย่างไม่หยุดหย่อน แอ็กเซลนำทางรถซีดานสีเทาฝ่าความโกลาหลนั้นไปด้วยความเยือกเย็น, ไม่ได้รู้สึกรู้สากับความวุ่นวายรอบตัว มันเป็นเพียงอุปสรรคทางโลจิสติกส์อีกอย่างหนึ่งที่ต้องจัดการ</p><p style="text-align: left;"><br></p><p style="text-align: left;">เขานำรถมาจอดที่จุดนัดพบใกล้สถานีรถไฟฟ้า MRT หัวลำโพงตามที่ระบุไว้ในข้อตกลงการเช่า กระบวนการคืนรถนั้นรวดเร็วและไร้ซึ่งปฏิสัมพันธ์ใดๆ อย่างที่เขาต้องการ เขาดับเครื่อง, ทิ้งกุญแจไว้ในช่องเก็บของหน้ารถตามคำแนะนำ, แล้วก้าวออกมาจากรถโดยไม่แม้แต่จะเหลียวกลับไปมอง</p><p style="text-align: left;"><br></p><p style="text-align: left;">ภารกิจย่อยในประเทศไทยสิ้นสุดลงอย่างเป็นทางการ</p><p style="text-align: left;"><br></p><p style="text-align: left;">บุรุษชาวรัสเซียเดินข้ามถนน, ก้าวจากความทันสมัยของสถานีรถไฟฟ้าใต้ดิน, ย้อนเวลากลับไปสู่สถาปัตยกรรมสไตล์นีโอเรอเนซองส์อันงดงามของสถานีรถไฟหัวลำโพง โดมขนาดใหญ่ที่ประดับด้วยกระจกสีของมันต้อนรับเขาด้วยความโอ่อ่าและความทรงจำของยุคสมัยที่ล่วงเลยไปแล้ว กลิ่นของประวัติศาสตร์ปะปนไปกับกลิ่นของปัจจุบัน, สร้างบรรยากาศที่มีเอกลักษณ์ไม่เหมือนที่ใด</p><p style="text-align: left;"><br></p><p style="text-align: left;">เขาเดินผ่านฝูงชนที่กำลังรอคอยการเดินทาง, สายตาไม่ได้สนใจตารางรถไฟบนจอแสดงผลขนาดใหญ่ แต่กลับมุ่งตรงไปยังเป้าหมายที่แท้จริง—ชานชาลาหมายเลขเก้า</p><p style="text-align: left;"><br></p><p style="text-align: left;">มันดูเหมือนชานชาลาที่ถูกลืม, เก่าและค่อนข้างเงียบสงบกว่าชานชาลาอื่นๆ เขารู้ดีว่ามันเป็นเพียงฉากหน้าที่ถูกสร้างขึ้นมาเพื่อบดบังความจริง เขามองหาจุดอ่อนในม่านหมอก, เสาเหล็กต้นหนึ่งที่ดูเหมือนจะธรรมดาแต่กลับมีรอยสลักจางๆ ของเฟืองทองสัมฤทธิ์ซ่อนอยู่ใกล้กับฐาน</p><p style="text-align: left;"><br></p><p style="text-align: left;">ดีลเลอร์แห่งค่ายฮาฟบลัดแสร้งทำเป็นยืนรอรถไฟ, เอนหลังพิงเสาต้นนั้น, แล้วใช้จังหวะที่ไม่มีใครมองกดนิ้วลงไปบนรอยสลักนั้นเบาๆ</p><p style="text-align: left;"><br></p><p style="text-align: left;">ไม่มีเสียง, ไม่มีแสง, แต่โลกเบื้องหน้าเขาก็เริ่มสั่นไหวและบิดเบี้ยว ชานชาลาที่เคยดูทรุดโทรมกลับกลายเป็นพื้นโลหะที่ส่องประกายวาววับ, และที่ปลายสุดของรางรถไฟ, รถจักรไอน้ำสีดำสนิทของเฮฟเฟตัสก็จอดรออยู่, ส่งเสียงฟู่ของไอน้ำออกมาเป็นจังหวะสม่ำเสมอ</p><p style="text-align: left;"><br></p><p style="text-align: left;">แอ็กเซลเดินขึ้นไปบนขบวนรถไฟอสูรกาย, กลิ่นของถ่านหินและน้ำมันหล่อลื่นที่คุ้นเคยต้อนรับการกลับมาของเขา เขาเลือกที่นั่งริมหน้าต่างที่ว่างอยู่, วางกระเป๋าเป้ที่เต็มไปด้วย 'ของฝาก' จากประเทศไทยลงบนเบาะข้างๆ, แล้วเอนหลังพิงกับพนักพิงที่นุ่มสบาย</p><p style="text-align: left;"><br></p><p style="text-align: left;">เสียงหวูดรถไฟที่ก้องกังวานและทรงพลังดังขึ้นหนึ่งครั้ง, เป็นสัญญาณว่าการเดินทางครั้งใหม่กำลังจะเริ่มต้นขึ้น รถไฟกระตุกเบาๆ ก่อนจะค่อยๆ เคลื่อนตัวออกจากสถานี, เร่งความเร็วจนทิวทัศน์ของกรุงเทพมหานครพร่าเลือนกลายเป็นเพียงเส้นสีที่พุ่งผ่านไปเบื้องหลัง</p><p style="text-align: left;"><br></p><p style="text-align: left;">เขากำลังมุ่งหน้ากลับสู่นิวยอร์ก...กลับสู่เกมหลักที่กำลังรอคอยอยู่</p><div style="text-align: left;"><br></div><p>
<br>
</p><div align="center">
<img src="https://static.vecteezy.com/system/resources/thumbnails/012/634/800/small_2x/art-deco-outline-stroke-in-golden-color-for-classy-and-luxury-style-premium-vintage-line-art-design-element-free-png.png" width="300" border="0" style="filter: grayscale(100%);"><br><br><br></div>
</font></font></div><font face="Kanit"><font size="2">
<div class="amn-tags">
<em class="amn-tag">Power</em>
<em class="amn-tag">Money</em>
<em class="amn-tag">Game</em> <em class="amn-tag">Music</em><div class="amn-tt">CABIN 19</div></div>
</font></font></div><font face="Kanit"><font size="2"><a href="https://hyeri-code.tumblr.com/" class="hr-credt">@Hye Ri</a></font></font></div><font face="Kanit"><font size="2">
<style type="text/css">@import url('https://fonts.googleapis.com/css?family=Kanit'); Kanit {font-family: 'Kanit';} </style>
<link href="https://fonts.googleapis.com/css?family=Poppins:200,300,400,500,700,800" rel="stylesheet" type="text/css">
<link href="https://fonts.googleapis.com/css?family=Hind:200,300,400,700,800" rel="stylesheet" type="text/css">
<link href="https://fonts.googleapis.com/css2?family=Abril+Fatface&display=swap" rel="stylesheet">
<link href="https://fonts.googleapis.com/css?family=Rajdhani:200,300,400,700,800" rel="stylesheet" type="text/css">
<link rel="stylesheet" type="text/css" href="//icons.cappuccicons.com/cpf.css">
<style>
.amn-body br {
display: none;
}
.amn-texto br {
display: block;
}
.amn-body {
margin: 10px auto;
background: #171717;
width: 550px;
padding: 25px;
border-radius: 10px;
color: #aaa;
font: 12px Hind;
line-height: 18px;
text-align: justify;
}
.amn-wrap {
background: #1a1a1a;
border-radius: 10px;
overflow: hidden;
border-top: 15px solid #131313;
position: relative;
}
.amn-img {
width: 550px;
height: 150px;
display: block;
position: relative;
overflow: hidden;
}
.amn-imc {
border: 10px solid #0a0a0a;
width: 100px;
height: 100px;
position: absolute;
top: 50px;
right: 10px;
outline: 1px solid #0a0a0a;
outline-offset: 4px;
z-index: 10;
}
.amn-title {
font: 80px "Abril Fatface";
color: #d0d0d0;
margin-top: -100px;
z-index: 10;
position: relative;
padding: 20px;
text-shadow: #000 2px 2px 0;
}
.amn-lyric {
text-transform: uppercase;
font-size: 10px;
letter-spacing: 10px;
padding: 20px;
margin-top: -60px;
position: relative;
z-index: 20;
text-align: right;
width: 390px;
text-shadow: #000 1px 1px 0;
color: #f0f0f0;
}
.amn-texto {
padding: 50px;
margin: 50px 20px 20px;
position: relative;
z-index: 30;
background: #131313;
}
.amn-body span {
color: #0a0a0a;
font-size: 20px;
background: var(--color);
clip-path: polygon(
50% 0%,
100% 0,
100% 35%,
100% 55%,
100% 100%,
50% 84%,
0 100%,
0 57%,
0 37%,
0 0
);
width: 20px;
height: 30px;
display: block;
padding: 20px;
color: #fff;
font-size: 20px;
position: relative;
float: left;
margin: -10px 0 0 20px;
z-index: 50;
position: relative;
opacity: 0.6;
}
.amn-quote {
background: #0f0f0f;
margin: -10px 20px -30px 100px;
border: transparent solid 20px;
padding: 0 10px;
height: 30px;
overflow: hidden;
font: bold 10px Rajdhani;
text-transform: uppercase;
line-height: 1.5;
color: FFFFFF;
}
.amn-tag {
font: bold 8px Poppins;
background: #151515;
padding: 10px;
color: #fdfafa;
margin: 5px 5px 0 0;
border-radius: 5px;
}
.amn-tag:hover {
background: #d0d0d0;
}
.amn-tags {
margin: 20px;
}
.amn-tt {
float: right;
color: #d0d0d0;
font: bold 60px Poppins;
margin-top: -45px;
letter-spacing: -5px;
}
a.hr-credt {
text-decoration: none;
float: right;
padding: 10px 0;
color: #a0a0a0;
text-transform: uppercase;
position: relative;
top: -5px;
font: 10px calibri;
}
</style>
</font></font>