Nymeria
โพสต์ 2025-1-3 15:34:56
<style>
.chaos {
width: 700px;
margin: 10px auto;
background: #111;
outline: #0d0d0d 1px solid;
padding: 10px;
color: #999;
line-height: 1;
}
.chaos im {
width: 660px;
height: 140px;
overflow: hidden;
display: block;
position: relative;
background: var(--color);
}
.chaos im img {
width: 660px;
filter: grayscale(100%);
mix-blend-mode: multiply;
outline: #5f3c8a 1px solid;
}
.chaos>div {
outline: #0d0d0d 1px solid;
padding: 10px;
background: #222;
}
.chaos imagen {
position: relative;
border-radius: 100%;
display: block;
overflow: hidden;
width: 100px;
height: 100px;
padding: 0px;
border-top: #999 2px solid;
border-left: #999 2px solid;
border-bottom: var(--color) 2px solid;
border-right: var(--color) 2px solid;
top: -50px;
left: 105px;
position: relative;
z-index: 15;
}
.chaos imagen img {
width: 100px;
height: 100px;
border-radius: 50%;
}
.chaos dato {
background: var(--color);
font: 11px 'Inconsolata';
text-transform: uppercase;
padding: 5px;
display: block;
width: 85px;
border-radius: 25px;
margin-bottom: 5px;
position: relative;
top: -110px;
left: 10px;
text-align: center;
}
.chaos h2 {
position: relative;
margin-top: -225px;
padding: 20px;
text-align: right;
text-transform: uppercase;
}
.chaos h2 n {
display: block;
font: 21px Raleway;
font-weight: 100;
letter-spacing: -1px;
line-height: 15px;
}
.chaos h2 m {
display: block;
}
.chaos h2 x {
display: block;
font: 26px Oswald;
letter-spacing: 0px;
line-height: 20px;
letter-spacing: 3px;
font-weight: 200;
}
.chaos h2 l {
display: block;
font: bold 29px Montserrat;
line-height: 23px;
letter-spacing: -1px;
color: var(--color);
animation: glow 2s ease-in-out infinite alternate;
}
@-webkit-keyframes glow {
from {
text-shadow: 0 0 5px #ccc, 0 0 15px #ccc, 0 0 25px #ccc, 0 0 35px #ccc
}
to {
text-shadow: 0 0 20px #111, 0 0 30px #111, 0 0 40px #111
}
}
.chaos texto {
display: block;
text-align: justify;
padding: 80px 30px 30px;
background: #e0e0e0;
font-size: 11px;
outline: #0d0d0d 1px solid;
margin-top: -65px;
color: #444;
}
.chaos h2:after {
content: " ";
width: 150px;
height: 1px;
background: #333;
display: block;
position: relative;
left: 240px;
top: 20px;
}
.chaos frase {
outline: #0d0d0d 1px solid;
margin-top: 1px;
display: block;
padding: 10px;
background: #0f0f0f;
text-transform: uppercase;
font: 9px calibri;
color: #666;
text-align: right;
line-height: 15px;
}
.chaos .Creds {
outline: #0d0d0d 1px solid;
margin-top: 1px;
display: block;
padding: 10px;
background: #0f0f0f;
text-transform: uppercase;
font: 8px calibri;
color: #666;
text-align: center;
width: 80px;
margin-top: -35px;
line-height: 15px;
background: rgba(255, 255, 255, 0.1);
text-decoration: none;
}
.chaos br {
display: none;
}
.chaos texto br {
display: block;
}
</style>
<div class="chaos">
<div>
<im><img src="https://i.imgur.com/EGURcM2.png"></im>
<imagen><img src="https://i.imgur.com/kR6reOS.png"></imagen>
<dato>01-01-2025</dato>
<dato>07.45 AM</dato>
<h2>
<n>I want to be your</n>
<l>everything</l>
<x>little darling</x>
</h2>
<texto><font size="3" face="Kanit"><br><br></font><span id="docs-internal-guid-61bd2698-7fff-302a-0f5a-0ea0f349cf3d"><p dir="ltr" style="text-align: left; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="color: rgb(0, 0, 0); background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font size="3" face="Kanit"> ท้องฟ้ายามเช้าตรู่ยังคงพร่างพรายด้วยแสงแรกที่เพิ่งแทรกผ่านม่านเมฆบางเบา ลมอ่อนพัดกระซิบผ่านยอดไม้รอบค่ายฮาล์ฟบลัด นำพากลิ่นดินชื้นและน้ำค้างมาตลบอบอวล เตาไฟเฮสเทียตั้งอยู่ข้างโถงอาหารเป็นสถานที่ที่ทุกคนในค่ายรู้จักดี เปลวไฟที่ไม่มีวันดับนั้นลุกโชนด้วยความอบอุ่น สะท้อนถึงความศักดิ์สิทธิ์และพลังแห่งความหวัง</font></span></p><font size="3" face="Kanit"><div style="text-align: left;"><br></div></font><p dir="ltr" style="text-align: left; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="color: rgb(0, 0, 0); background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font size="3" face="Kanit"> ไนมีเรียในชุดเดรสสีเรียบแต่สง่างามเดินเข้ามาเงียบ ๆ ร่างอรชรหยุดยืนตรงหน้าเตาไฟ ท่าทางของเธอดูนิ่งสงบ ทว่าในแววตาสีเฮเซลที่เปล่งประกายนั้นกลับเต็มไปด้วยความคิดมากมายที่วนเวียนอยู่ในหัว</font></span></p><font size="3" face="Kanit"><div style="text-align: left;"><br></div></font><p dir="ltr" style="text-align: left; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="color: rgb(0, 0, 0); background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font size="3" face="Kanit"> เธอวางสมุดบันทึกลงข้างกาย แล้วหยิบดอกกุหลาบทองคำที่เปล่งประกายราวกับได้รับการหล่อหลอมจากดวงตะวันออกมาจากกระเป๋าสะพายเล็ก ๆ กุหลาบดอกนั้นเป็นของขวัญจากเทพีอโฟร์ไดต์ มันงดงามจนแทบไม่น่าเชื่อว่าเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นบนโลก</font></span></p><font size="3" face="Kanit"><div style="text-align: left;"><br></div></font><p dir="ltr" style="text-align: left; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font size="3" face="Kanit" style=""><font color="#000000"> </font><font color="#9932cc">“แม่คะ…” </font><font color="#000000">ไนมีเรียเริ่มพูดเบา ๆ เสียงของเธอแผ่วเบาแต่มั่นคง ดวงตาคู่งามจ้องมองเปลวไฟที่ไหวระริกในเตาอย่างตั้งใจ</font></font></span></p><font size="3" face="Kanit"><div style="text-align: left;"><br></div></font><p dir="ltr" style="text-align: left; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font size="3" face="Kanit" style=""><font color="#000000"> </font><font color="#9932cc"> “รู้ว่าท่านอาจจะไม่ได้ตอบ แต่ก็อยากจะเล่าให้ฟังอยู่ดี เหมือนกับลูกแมวที่ล่าเหยื่อได้แล้วคาบกลับมาที่รัง อยู่ที่นี่ฉันไม่มีครอบครัวอื่นนอกจากคนในค่ายกับ…คุณ” </font><font color="#000000">น้ำเสียงของเธอแฝงความนอบน้อมและความปรารถนาที่จะเชื่อมโยงกับใครบางคนในสายเลือดเดียวกัน</font></font></span></p><font size="3" face="Kanit"><div style="text-align: left;"><br></div></font><p dir="ltr" style="text-align: left; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font size="3" face="Kanit" style=""><font color="#000000"> </font><font color="#9932cc"> “ขึ้นปีใหม่แล้ว จนถึงตอนนี้ดวงความรักก็ดูจะยังไม่มี เฮ้ออ.. ต่างจากช่วงเรียนไฮสคูลมากเลย ตอนนั้นมีแต่รำคาญแล้วอยากหนีให้พ้นๆ แท้ๆ”</font></font></span></p><font size="3" face="Kanit"><div style="text-align: left;"><br></div></font><p dir="ltr" style="text-align: left; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="color: rgb(0, 0, 0); background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font size="3" face="Kanit"> ไนมีเรียเริ่มเล่าถึงสิ่งที่เธอพบเจอในช่วงเดือนที่ผ่านมา ตั้งแต่การเดินทางไปยังอิสตันบลูที่เต็มไปด้วยกลิ่นอายของอารยธรรมออตโตมัน การเผชิญหน้ากับกอร์กอนในร่างของเจ้าหญิงผู้ถูกสาป การค้นพบความแข็งแกร่งในตัวเองเมื่อจำเป็นต้องต่อสู้เพื่อเอาชีวิตรอด</font></span></p><font size="3" face="Kanit"><div style="text-align: left;"><br></div></font><p dir="ltr" style="text-align: left; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font size="3" face="Kanit" style=""><font color="#000000"> </font><font color="#9932cc"> “อิสตันบลูเป็นเมืองที่สวยงามมากสถาปัตยกรรมทุกแห่งมีเรื่องเล่าในตัวเอง คิดว่าท่านคงชอบที่นั่นเหมือนกัน ถึงได้เรียกให้ไปเจอกอร์กอนใต้อ่างเก็บน้ำแบบนั้น”</font><font color="#000000"> เธอยิ้มบาง ๆ ราวกับภาพเหล่านั้นยังชัดเจนในใจ ภาพการเสี่ยงต- ชวนให้รักใคร่ในมารดาขึ้นไปอีก</font></font></span></p><font size="3" face="Kanit"><div style="text-align: left;"><br></div></font><p dir="ltr" style="text-align: left; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font size="3" face="Kanit" style=""><font color="#000000"> </font><font color="#9932cc"> “แม่รู้ไหมมีช่วงหนึ่งที่พ่อเอาตำราประวัติศาสตร์ออตโตมันมาให้อ่าน ตอนนั้นหนูพึ่งสิบเอ็ดแต่ก็อ่านหนังสือตั้งหนาๆ หมดในคืนเดียวเพราะตกหลุมรัก สุลต่านสุไลมานในประวัติศาสตร์เป็นผู้ชายที่น่าทึ่งมาก จะเรื่องวิศัยทัศน์ในการปกครอง รึเรื่องความรักก็ดี.. ในยุคสมัยของเขาไม่ว่าอีกฝ่ายจะเป็นทาสหรือชาวต่างชาติขอแค่มีความสามารถยังได้รับตำแหน่งสำคัญ ความเท่าเทียมแบบนั้นแม้แต่ในยุคปัจจุบันยังหาได้ยากเลย..เนอะ”</font></font></span></p><font size="3" face="Kanit"><div style="text-align: left;"><br></div></font><p dir="ltr" style="text-align: left; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="color: rgb(0, 0, 0); background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font size="3" face="Kanit"> จากนั้นหญิงสาวผมบลอนด์เล่าถึงภารกิจใหม่ที่เธอกำลังจะเผชิญในนิวออร์ลีนส์ เมืองที่ขึ้นชื่อว่าเต็มไปด้วยมนต์ดำและพลังลี้ลับ ไนมีเรียหวังว่าการเดินทางครั้งนี้จะเปิดโอกาสให้เธอได้เรียนรู้เพิ่มเติมเกี่ยวกับพลังเวทมนตร์ของตัวเอง เด็กสาวเลือกเก็บข้อมูลเกี่ยวกับภารกิจไว้เมื่อซุสต้องการให้เรื่องนี้เป็นความลับมากที่สุด</font></span></p><font size="3" face="Kanit"><div style="text-align: left;"><br></div></font><p dir="ltr" style="text-align: left; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="color: rgb(0, 0, 0); background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font size="3" face="Kanit"> เมื่อเรื่องราวของเธอสิ้นสุดลง ร่างในเดรสยาวหยิบดอกกุหลาบทองคำขึ้นมาอีกครั้ง นิ้วเรียวไล้ไปตามกลีบกุหลาบด้วยความอ่อนโยน ราวกับสิ่งที่อยู่ในมือคือสิ่งมีชีวิตที่เปราะบาง</font></span></p><font size="3" face="Kanit"><div style="text-align: left;"><br></div></font><p dir="ltr" style="text-align: left; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font size="3" face="Kanit" style=""><font color="#000000"> </font><font color="#9932cc"> “ในสวนของแม่มีดอกกุหลาบแบบนี้รึเปล่า? ได้มาจากเทพีแห่งความงามก็จริง แต่ไม่รู้ว่าจะเอาไปทำอะไรดีดูหรูหราทีเดียวคงเหมาะเอาไปประดับแท่นพิธีกรรมของแม่”</font></font></span></p><font size="3" face="Kanit"><div style="text-align: left;"><br></div></font><p dir="ltr" style="text-align: left; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="color: rgb(0, 0, 0); background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font size="3" face="Kanit"> ไนมีเรียโน้มตัวลงเล็กน้อยก่อนวางดอกกุหลาบลงในเปลวไฟ เปลวไฟสีส้มแดงลุกท่วมกลีบกุหลาบอย่างรวดเร็ว แต่แทนที่จะเผาไหม้จนเป็นเถ้าถ่าน มันกลับค่อย ๆ กลืนกลีบกุหลาบเข้าสู่เปลวไฟ ราวกับพลังของมันถูกส่งผ่านไปยังอีกมิติ เธอจ้องมองเปลวไฟอย่างนิ่งสงบ รอคอยการตอบรับจากเทพีมารดา แม้ลึก ๆ แล้วรู้ดีว่าไม่มีคำตอบใด ๆ จะดังกลับมา แต่ในความเงียบงันนั้น เธอกลับรู้สึกถึงสายสัมพันธ์บางอย่างที่ยากจะอธิบาย</font></span></p><font size="3" face="Kanit"><div style="text-align: left;"><br></div></font><p dir="ltr" style="text-align: left; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font size="3" face="Kanit" style=""><font color="#000000"> </font><font color="#808080"> “เงียบอีกแล้ว คราวนี้ก็หวังว่าจะมีการตอบกลับเหรอ?” </font><font color="#000000">คลาริสซ่ากระซิบถาม เสียงของวิญญาณผู้คุ้มครองแฝงด้วยความอ่อนโยน</font></font></span></p><font size="3" face="Kanit"><div style="text-align: left;"><br></div></font><p dir="ltr" style="text-align: left; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font size="3" face="Kanit" style=""><font color="#000000"> ไนมีเรียยิ้มมุมปากเล็กน้อยพลางส่ายหัว </font><font color="#9932cc">“ไม่หรอก ฉันรู้ดีว่าคงมีเหตุผลอื่นที่เทพติดต่อกับลูกของพวกเขาโดยตรงไม่ได้ บางครั้งฉันก็รุ้สึกว่าเด็กบ้านไดโอนีซัสโชคดีนะ คุณดีอยู่ใกล้ๆ ค่ายนี้เองมีโอกาสได้พูดคุยเจอกันบ่อยๆ”</font><font color="#000000"> เธอตอบในใจ ขณะยังคงจ้องมองเปลวไฟที่เริ่มสงบลง</font></font></span></p><font size="3" face="Kanit"><div style="text-align: left;"><br></div></font><p dir="ltr" style="text-align: left; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font size="3" face="Kanit" style=""><font color="#000000"> </font><font color="#808080"> “บางครั้งการสื่อสารก็ไม่จำเป็นต้องใช้คำพูด” </font><font color="#000000">คลาริสซ่ากล่าวปลอบประโลม</font><font color="#808080"> “สิ่งที่เธอทำวันนี้ อีกฝ่ายคงรับรู้และเห็นคุณค่า”</font></font></span></p><font size="3" face="Kanit"><div style="text-align: left;"><br></div></font><p dir="ltr" style="text-align: left; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font size="3" face="Kanit" style=""><font color="#000000"> </font><font color="#9932cc"> “ฉันทำในสิ่งที่อยากทำเสร็จแล้ว เรื่องอื่นก็ปล่อยไปตามธรรมชาติแล้วกัน” </font><font color="#000000">เมื่อดอกกุหลาบถูกเปลวไฟกลืนจนหมดสิ้น ไนมีเรียค่อย ๆ ยืนขึ้น ร่างบางปัดฝุ่นเบา ๆ ออกจากกระโปรงของเธอ ก่อนจะเหลือบมองเตาไฟเป็นครั้งสุดท้าย</font></font></span></p><font size="3" face="Kanit"><div style="text-align: left;"><br></div></font><p dir="ltr" style="text-align: left; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font size="3" face="Kanit" style=""><font color="#000000"> </font><font color="#9932cc"> “เดี๋ยวมาคุยด้วยใหม่นะแม่ ยังไม่ได้เล่าเรื่องเทพแปลกที่ให้จี้หยกนี้มาเลย.. ขนาดไปถามในศูนย์การเรียนรู้ของเทพีอธีน่าก็ยังยืนยันตัวตนไม่ได้ ยิ่งดูยิ่งคล้ายมิจฉาชีพจริงๆ” </font></font></span></p><font size="3" face="Kanit"><div style="text-align: left;"><br></div></font><p dir="ltr" style="text-align: left; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="color: rgb(0, 0, 0); background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font size="3" face="Kanit"> เสียงของเธอแผ่วเบา แต่เต็มไปด้วยความจริงใจไนมีเรียเดินกลับไปยังโถงอาหาร เสียงฝีเท้าของเธอดังก้องเบา ๆ ในความเงียบสงบของยามเช้า แสงแรกของดวงอาทิตย์ที่เริ่มฉายแสงทำให้ดวงตาสีเฮเซลของเธอเปล่งประกาย</font></span></p><font size="3" face="Kanit"><div style="text-align: left;"><br></div><br></font><p dir="ltr" style="line-height:1.38;text-align: center;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="color: rgb(0, 0, 0); background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font size="3" face="Kanit">[แบบฟอร์มถวายของ]</font></span></p><p dir="ltr" style="line-height:1.38;text-align: center;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font size="3" face="Kanit" style=""><font color="#000000">ชื่อของคุณ:</font><font color="#9932cc"> ไนมีเรีย นีนี่ของแม่จ๋า (?)</font></font></span></p><p dir="ltr" style="line-height:1.38;text-align: center;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font size="3" face="Kanit" style=""><font color="#000000">ของที่ถวาย: </font><font color="#9932cc">ดอกทองของอโฟร์ไดต์ เอาไว้ทำพิธีนะแม่วิบวับๆ ดี</font></font></span></p><p dir="ltr" style="line-height:1.38;text-align: center;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font size="3" face="Kanit" style=""><font color="#000000">เทพที่ถวายของ: </font><font color="#9932cc">เฮคาที มายมามี๊</font></font></span></p><p dir="ltr" style="line-height:1.38;text-align: center;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font size="3" face="Kanit" style=""><font color="#000000">คำพูดที่อยากคุยกับเทพ: </font><font color="#9932cc">ตามข้อความสีม่วง แม่ขอโชคด้านความรักหน่อยย</font></font></span></p><p dir="ltr" style="line-height:1.38;text-align: center;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><font size="3" face="Kanit"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font color="#9932cc">(เล่าเรื่องหาข้อมูลสร้อยจากเทพมิจให้แม่ฟัง)</font></span><span style="color: rgb(0, 0, 0); background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><br></span><span style="color: rgb(0, 0, 0); background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;">กุหลาบสีทอง [เอฟเฟคที่1: เมื่อนำไปบูชาเหล่าเทพ จะได้ความโปรดปราน+50]</span></font></p><p dir="ltr" style="line-height:1.38;text-align: center;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="color: rgb(0, 0, 0); background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font size="3" face="Kanit">BELIEVER [ผู้ศรัทธาเหล่าเทพ] โบนัสเพิ่มความโปรดปราน+15
</font>@God <font size="3" face="Kanit"></font></span></p><div><span style="font-size: 11pt; font-family: Sarabun, sans-serif; color: rgb(0, 0, 0); background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><br></span></div></span></texto>
<frase>i'll melt your heart into two </frase>
<a href="https://hyeri-code.tumblr.com/" class="Creds">@HyeRi Codes</a>
</div>
</div>
<style>
.chaos {
--color: #5f3c8a;
}
</style>
<link rel="preconnect" href="https://fonts.gstatic.com">
<link href="https://fonts.googleapis.com/css2?family=Inconsolata:wght@200;400;600&family=Montserrat:wght@100;400;600&family=Raleway:wght@100;400;700&display=swap" rel="stylesheet">
<link href="https://fonts.googleapis.com/css2?family=Oswald:wght@200;400;600&display=swap" rel="stylesheet">
Dean
โพสต์ 2025-1-3 21:18:06
https://lh7-rt.googleusercontent.com/docsz/AD_4nXfJC0LmpzoZqoj5bUCGmil0Wg0DSFwr_faJREnVF_b84rtVyUSb-5KjnrzPfFYApC1KiVFFVTYMEkExlLlxunT5S5O-oxKf5YGmOsV9mrl0pSlBuzJGqu7qTnXfcxM48LnTPjgpKw?key=a7l32Z0kDiFNYHJNn_lTU2gZ271https://lh7-rt.googleusercontent.com/docsz/AD_4nXceF2hibKtAaLyJr6-UgWwNn8YiLewtNd69OgscMIUgTE8ElqpJ4Ru2uzLqbfku1VKdnYqGJcZpKvwbPsb1LJRpzehyflJQXhe9lRjAcCv2Fxm3UZRy5NHfWBAIf1cMV4cjG2cI?key=a7l32Z0kDiFNYHJNn_lTU2gZส่งการบ้านทุกอย่าง (แบบทุกอย่างจริง ๆ นะ) 31/12/2024 เวลา 13.56 น.
ณ บ้านโพไซดอน ดีนเห็นไทสัน พี่ใหญ่ของบ้านเตรียมจัดกระเป๋าเตรียมออกเดินทางไปที่ไหนสักที่
“นายจะไปไหนเหรอไทสัน?” อดที่จะถามไม่ได้
ทั้งที่รู้อยู่แล้วว่าการเป็นเดมิก็อดต้องออกเดินทางไกลตลอดเวลา อาจเป็นเพราะอีกฝ่ายเป็นครูสอนวิชาอสุรกายศึกษาด้วยมั้ง เขาจึงคิดว่าอีกฝ่ายจะอยู่ประจำที่ค่ายฮาล์ฟบลัด ไม่ออกเที่ยวฉ่ำเหมือนอาจารย์มหาวิทยาลัย
“ฉันจะกลับไปนิวโรมน่ะ” ไทสันยิ้มเขิน ๆ “คือว่า.. เอลล่าแฟนฉันเธอตั้งครรภ์น่ะ”
“โอ้…” ดีนติดสตั๊นท์ไปเล็กน้อยก่อนจะตั้งสติได้ ชายหนุ่มร่วมยินดีด้วยรอยยิ้มหน้าบาน “เฮ้! ดีใจด้วย นายกำลังจะได้เป็นพ่อคนเหรอไทสัน!!”
“ขอบคุณนะดีน คือว่าฉันน่าจะกลับไปที่นิวโรมยาว ๆ เลย น่าเสียดาย… สอนวิชาอสุรกายให้นายไปได้แค่คาบเดียวเอง ของเดือนหน้าคงต้องเปลี่ยนครูสอนใหม่แล้วล่ะ”
“เฮ้ย ไม่เป็นไร!” ดีนเข้าไปตบบ่าพี่ชาย “ถ้าเป็นฉัน… หมายถึงถ้าแมคซี่ท้องได้ฉันก็อยากลางานไปดูแลเขาเหมือนกัน นายทำหน้าที่สามีที่ดีก็ถูกต้องแล้วพี่ชาย จริงสิ ฉันยังค้างการบ้านนายไว้นี่นา ถ้างั้นนายช่วยตรวจให้ฉันเลยได้ไหม?”
“อื้ม ได้นะ” ไทสันพยักหน้ารับ จากนั้นดีนก็รีบไปหยิบการบ้านที่เขาทำเสร็จแล้วมาส่งให้ไทสันตรวจ อีกฝ่ายค่อย ๆ อ่านเนื้อหารายงานอย่างพิถีพิถันทุกบรรทัดตั้งแต่ฮิปโปแคมปัสไปจนถึงนิลกายหน้าสุดท้าย ไซคลอปส์หนุ่มหัวเราะน้อย ๆ กับแหล่งอ้างอิงที่ดีนใส่มา “ท่านพ่อบอกแบบนั้นเหรอ แต่ความจริงก็เดาได้ไม่ยาก”
“ใช่ไหมล่ะ ขนาดเคลพีพ่อยังทำสายตาเหมือนอยากได้ นายต้องได้เห็นแววตาเขาตอนนั้น” ดีนหัวเราะ “เออนี่.. ฉันไปคุ้ยแผ่นเสียงมา เป็นเพลงที่น่าจะเหมาะกับทารกในครรภ์นะ เอ่อ.. ฉันไม่รู้ว่าลูกของนายจะมีพัฒนาการเหมือนมนุษย์หรือเปล่า ถ้าเป็นทารกมนุษย์ทั่วไปเด็กจะมีพัฒนาการทางการได้ยินช่วงห้าถึงหกเดือน นายลองเปิดให้ลูกฟังช่วงนั้นก็ได้”
“ขอบใจนะดีน เอลล่าต้องดีใจมากแน่ ๆ”
“เอาไว้ลูกนายเกิดแล้วฉันจะหาของขวัญรับขวัญหลานให้อีกทีนะ พาลูกกับแฟนนายมาเยี่ยมฮาล์ฟบลัดบ้างล่ะ หรือไม่ก็อาจเป็นฉันที่ได้ไปนิวโรมก่อน”
ดีนยิ้มกว้างให้พี่ชาย พร้อมกับโชว์ใบรับรองการเข้าเมืองให้ดู เพิ่งทำเรื่องเมื่อวานแต่คุณไครอนออกเอกสารให้ไวอย่างกับว่าเขาจะไปพรุ่งนี้ จะว่าไปก็นึกขึ้นได้ว่าเดือนหน้าประกาศงดคลาสทุกวิชา ควรจะรีบส่งการบ้านวิชากรีกที่ทำเสร็จจนลืมไปด้วย “เดี๋ยวฉันไปก่อน ต้องเอาการบ้านวิชาภาษากรีกไปส่งอีก แล้วก็มีของฝากให้เทพีแอมฟิไทรต์ด้วย ขอตัวก่อนนะ”
. . .
ไม่รู้ว่าต้องไปหาตัวอาจารย์สอนวิชาภาษากรีกโบราณได้ที่ไหน บางทีเขาอาจไปนั่งรอที่หน้าบ้านไทคีทั้งวัน หรือไม่ก็… โชคอาจดีกว่าที่คิด เพราะเมื่อก้าวขาออกจากกระท่อมหมายเลขสาม ดีนก็พบรีเบคก้าเดินสวนทางมาที่หน้ากองไฟเฮสเทีย
“โอ๊ะ! รอก่อนครับคุณรีเบคก้า” ดีนรีบเรียกเธอไว้ก่อนที่หญิงสาวจะเดินจากไป ธิดาแห่งไทคีจึงหันมายิ้มให้ด้วยใบหน้าที่สวยกินคน
“ว่าไงจ๊ะ?” โฉมงามมองสมุดแบบฝึกหัดที่มองปราดเดียวก็รู้ว่าเป็นวิชาที่เธอสอน “นั่นมันการบ้านนี่นา เธอจะส่งการบ้านใช่ไหม?”
“ใช่ครับ ถ้าไงก็รบกวนด้วยนะคุณครู”
“ได้แน่นอน เอาไว้ยังไงค่อยมารับแบบฝึกคืนนะจ๊ะ แล้วก็อย่าลืมทบทวนตัวอักษรกรีกโบราณและคำศัพท์ด้วยล่ะ กว่าคลาสจะเปิดอีกทีก็เดือนกุมภาพันธ์เลย ความสำคัญของการเรียนภาษาคือการสนทนาบ่อย ๆ ถ้าอยากได้ผู้ช่วยก็มาหาครูที่กระท่อมไทคีได้นะ”
กล่าวจบหญิงสาวก็ขยิบตาให้ ดีนอยากบอกเหลือเกินว่าอย่าทำแบบนี้มันไม่ดีต่อใจคนไม่โสด โชคดีนักที่ยังไม่ทันได้ถูกมนต์มหาเสน่ห์ (ไทคีเวอร์ชั่น) ควบคุมทั้งสองก็ต้องแยกจากกันแล้ว… แค่คนเดินผ่านมันก็สั้น ๆ แบบนี้แหล่ะ
. . .
สุดท้ายคือการเอา ‘การบ้าน’ มาส่งที่เตาไฟบูชาเทพ แต่สิ่งที่ดีนหย่อนเข้ากองไฟไม่ใช่สมุดการบ้านทว่าเป็นผ้าพันคอลายเท็กซัสสีสันฉูดฉาดที่ซื้อมาจากซานอันโตนิโอ เพื่อถวายแก่เทพีแอมฟิไทรต์ แม่เลี้ยงของเขาเอง
https://i.imgur.com/0cc2QDo.png
“สวัสดีครับคุณน้าแอมม์ ผมดีนนะครับ เรียกชื่อนี้ก็คงได้ ในเมื่อคุณใช้ชื่อนี้ในฐานะคุณแม่ของเชมัส” เขาเว้นช่วงนิดหน่อยก่อนกล่าวต่อ “ผมพาเชมัสมาที่ค่ายฮาล์ฟบลัดอย่างปลอดภัยแล้วนะครับ ไม่คิดเลยว่าอยู่ ๆ การกลับบ้านไปเลือกตั้งและฉลองวันขอบคุณพระเจ้าจะทำให้ผมได้พบกับเดมิก็อดซะได้”
ดีนหัวเราะเบา ๆ ก็ตามที่พูด ใครจะคิดล่ะว่าเดมิก็อดน้อยจะเป็นเด็กข้างบ้านที่เขาถูกจ้างมาเป็นพี่เลี้ยงเด็กได้เป็นเดือน ๆ โดยไม่รู้ความจริง แถมเด็กคนนั้นยังถือเป็นคนในครอบครัวแม้จะต่างสายเลือดกันอีก มันจะมีอะไรบังเอิญไปกว่านี้อีกไหมล่ะ?
“ตอนนี้น้องสบายดี เชมัสเป็นเด็กดีและเรียบง่าย เลยปรับตัวเข้ากับค่ายได้ไม่ยาก เขายังไม่ได้เรียนวิชาการต่อสู้เลยครับ ส่วนการศึกษาคุณฌอนได้ลงทะเบียนให้เขาเรียนที่โรงเรียนในลองไอแลนด์แล้ว ที่นั่นมีเด็กเดมิก็อดเรียนอยู่หลายคน หนึ่งในนั้นคือรีชน้องสาวผม และจูลี่น้องชายของแฟน ทั้งคู่เรียนในเกรดเจ็ดเหมือนกัน หวังว่าพวกเขาจะได้อยู่ห้องเดียวกันในวันเปิดเทอมนะครับ ผมจะช่วยดูแลเขาอีกที คุณไม่ต้องเป็นห่วงเลย”
แล้วก็ได้เวลาส่งการบ้านของจริง…
“ตามที่คุณน้าเคยขอร้องเอาไว้ครับ ผมได้เตือนเอโลอิสเรื่องที่เธอถูกเทพใต้พิภพปองร้ายแล้ว เธอน่าจะระวังตัวมากขึ้น ส่วนกำหนดการเดินทางยังไม่รู้ เห็นว่าเธอต้องไปขอคำปรึกษาจาก รุ่นพี่แอนนาเบ็ธ เชส ที่อีสท์วิลเลจอะพาร์ตเม้นต์ แต่ดูเหมือนว่ารุ่นพี่คนนั้นจะมาที่ค่ายแล้วแฮะ เธอคงไม่ต้องเหนื่อยไปหา เท่าที่ผมทราบก็มีเท่านี้ครับ”
ดวงตาสีเปลือกไม้มองผ้าพันคอสีฉูดฉาดที่กลายเป็นขี้เถ้าจนหมด
“ถ้างั้นผมขอตัวก่อน แล้วก็สวัสดีปีใหม่ล่วงหน้านะครับคุณน้า ถ้าพ่ออยู่แถวนั้นก็ฝากความคิดถึงไปหาเขาด้วย ขอบคุณมากครับที่เอ็นดูผมมาตลอดทั้งปีนี้”
ดีนยิ้มให้กองไฟ จากนั้นเขาก็ผละออกมาจากสถานที่ติดต่อกับทวยเทพ คืนนี้อีกยาวนาน ไปเตรียมตัวเตรียมใจที่กระท่อมเฮคาทีดีกว่า…
https://lh7-rt.googleusercontent.com/docsz/AD_4nXciwcMRy2j-3BcrNYOucAFyz0veIucCTRh_oJ1dt3qcgD8TR6jLVtHaykoTcUJO6QLU8fhNZpmNQcKT1qnNLGfBzUQDV83T2ILtQX9LRiKmm8aK6zUNcl0DJEsEojcN2_YhXEZo?key=a7l32Z0kDiFNYHJNn_lTU2gZ
ส่งการบ้านวิชาอสุรกายศึกษาI [LINK]
INT +5
มอบ [แผ่นเสียง] แก่ [ไทสัน]
https://www.youtube.com/watch?v=UQCCwpiFEkI&t=5s&ab_channel=MassimoRoberti
+5 ความสนิทจากน้ำหอม Unisex แก่ [ไทสัน]
static/image/hrline/line3.png
ส่งการบ้านวิชาภาษากรีกโบราณ [LINK]
+3 POINT
+5 ความสนิทจากน้ำหอม Unisex แก่ [รีเบคก้า แม็กลีน]
static/image/hrline/line3.png
แจ้งแผนการเดินทางของเอโลอิส แก่ เทพีแอมฟิไทรต์ (?)
static/image/hrline/line3.png
แบบฟอร์มถวายของชื่อของคุณ: ดีน เอลวิน อัลวาเรซ นีลของที่ถวาย: ผ้าพันคอเทพที่ถวายของ: แอมฟิไทรต์คำพูดที่อยากคุยกับเทพ: (ข้อความสีส้มทั้งหมด)HEROES (วีรบุรุษผู้โปรดปราน) โบนัสเพิ่มความโปรดปราน+25
Mackenzie
โพสต์ 2025-1-7 18:34:20
<link rel="stylesheet" href="https://fonts.googleapis.com/css?family=Assistant|Bebas+Neue">
<center><div id="w2"><img src="https://i.imgur.com/zWxTZMi.png" width="900" _height="250" border="0"></div><div id="w1"><div id="w5">68. Happy new year mom</div><div id="w6"><div align="left" style="outline-style: none;"><p class="p1" style="font-stretch: normal; font-size: 18.6px; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-kerning: auto; font-variant-alternates: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-position: normal; font-feature-settings: normal; font-optical-sizing: auto; font-variation-settings: normal; -webkit-text-size-adjust: auto;"><b><font color="#000080"><span style="font-size: 18.56px; text-align: justify;">-01.01.25</span><span style="font-size: 18.56px; text-align: justify;"> </span> <span style="font-size: 18.56px; text-align: justify;">/</span><span style="font-size: 18.56px; text-align: justify;"> </span> <span style="font-size: 18.56px; text-align: justify;">10:45AM.-</span></font></b><br></p><p class="p2" style="font-stretch: normal; font-size: 18.6px; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-kerning: auto; font-variant-alternates: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-position: normal; font-feature-settings: normal; font-optical-sizing: auto; font-variation-settings: normal; min-height: 28.4px; -webkit-text-size-adjust: auto;"><span class="s2" style="font-size: 18.56px;"></span><br></p><p class="p1" style="font-stretch: normal; font-size: 18.6px; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-kerning: auto; font-variant-alternates: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-position: normal; font-feature-settings: normal; font-optical-sizing: auto; font-variation-settings: normal; -webkit-text-size-adjust: auto;"><span class="s2" style="font-size: 18.56px;">เพราะฝันแปลกประหลาดเมื่อกลางดึก กว่าแมคเคนซีจะข่มตานอนได้ก็เข้าสู่ช่วงเช้ามืดไปแล้ว วันนี้เขาจึงมาทานมื้อเช้าช้ากว่าปกติ ภายในโรงอาหารจึงไม่ค่อยมีผู้คนเท่าไหร่ รวมถึงตรงเตาไฟบูชาเทพที่แทบไม่มีใครเดินผ่าน</span></p><p class="p2" style="font-stretch: normal; font-size: 18.6px; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-kerning: auto; font-variant-alternates: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-position: normal; font-feature-settings: normal; font-optical-sizing: auto; font-variation-settings: normal; min-height: 28.4px; -webkit-text-size-adjust: auto;"><span class="s2" style="font-size: 18.56px;"></span><br></p><p class="p1" style="font-stretch: normal; font-size: 18.6px; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-kerning: auto; font-variant-alternates: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-position: normal; font-feature-settings: normal; font-optical-sizing: auto; font-variation-settings: normal; -webkit-text-size-adjust: auto;"><span class="s2" style="font-size: 18.56px;">แมคเคนซีหยุดยืนอยู่หน้าเตาไฟ มองของในมือที่หยิบติดมาจากบ้าน ตั้งใจว่าจะส่งไปถึงผู้เป็นมารดาหลังทานอาหารเสร็จ ชุดเดรสลายลูกไม้สีดำสนิทถูกใส่เข้าไปในกองเพลิง เนื้อผ้าค่อย ๆ ถูกไฟแผดเผาจนกลายเป็นเถ้าถ่าน</span></p><p class="p2" style="font-stretch: normal; font-size: 18.6px; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-kerning: auto; font-variant-alternates: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-position: normal; font-feature-settings: normal; font-optical-sizing: auto; font-variation-settings: normal; min-height: 28.4px; -webkit-text-size-adjust: auto;"><span class="s2" style="font-size: 18.56px;"></span><br></p><p class="p1" style="font-stretch: normal; font-size: 18.6px; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-kerning: auto; font-variant-alternates: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-position: normal; font-feature-settings: normal; font-optical-sizing: auto; font-variation-settings: normal; -webkit-text-size-adjust: auto;"><span class="s2" style="font-size: 18.56px;"><font color="#000080">“สวัสดีปีใหม่ครับ ไม่ได้ติดต่อกันสักพัก หวังว่าคุณจะสบายดี…”</font></span></p><p class="p2" style="font-stretch: normal; font-size: 18.6px; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-kerning: auto; font-variant-alternates: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-position: normal; font-feature-settings: normal; font-optical-sizing: auto; font-variation-settings: normal; min-height: 28.4px; -webkit-text-size-adjust: auto;"><span class="s2" style="font-size: 18.56px;"></span><br></p><p class="p1" style="font-stretch: normal; font-size: 18.6px; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-kerning: auto; font-variant-alternates: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-position: normal; font-feature-settings: normal; font-optical-sizing: auto; font-variation-settings: normal; -webkit-text-size-adjust: auto;"><span class="s2" style="font-size: 18.56px;">ดวงตาสีฮาเซลทอดอ่อนลงจากปกติ จากนั้นก็นิ่งเงียบไปเล็กน้อยด้วยไม่ได้เตรียมคำพูดมาล่วงหน้า</span></p><p class="p2" style="font-stretch: normal; font-size: 18.6px; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-kerning: auto; font-variant-alternates: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-position: normal; font-feature-settings: normal; font-optical-sizing: auto; font-variation-settings: normal; min-height: 28.4px; -webkit-text-size-adjust: auto;"><span class="s2" style="font-size: 18.56px;"></span><br></p><p class="p1" style="font-stretch: normal; font-size: 18.6px; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-kerning: auto; font-variant-alternates: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-position: normal; font-feature-settings: normal; font-optical-sizing: auto; font-variation-settings: normal; -webkit-text-size-adjust: auto;"><span class="s2" style="font-size: 18.56px;"><font color="#000080">“คุณคงรู้เรื่องเหตุการณ์เมื่อวันเหมายันแล้วใช่ไหมครับ ค่ายฮาล์ฟบลัดถูกอสุรกายล้อมไว้และตีค่ายจนแตก มีหลายคนบาดเจ็บ…และมีคนเสียชีวิต บ้านหลายหลังได้รับความเสียหาย รวมถึงบ้านของเรา…แต่ตอนนี้ทุกคนกำลังช่วยกันซ่อมแซม ทุกอย่างน่าจะกลับมาเป็นปกติในไม่ช้านี้"</font></span></p><p class="p2" style="font-stretch: normal; font-size: 18.6px; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-kerning: auto; font-variant-alternates: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-position: normal; font-feature-settings: normal; font-optical-sizing: auto; font-variation-settings: normal; min-height: 28.4px; -webkit-text-size-adjust: auto;"><span class="s1" style="font-size: 18.56px;"></span><br></p><p class="p1" style="font-stretch: normal; font-size: 18.6px; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-kerning: auto; font-variant-alternates: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-position: normal; font-feature-settings: normal; font-optical-sizing: auto; font-variation-settings: normal; -webkit-text-size-adjust: auto;"><span class="s2" style="font-size: 18.56px;">ฝ่ามือใหญ่ยกขึ้นวางทาบที่อก ภาพเหตุการณ์สงครามวันเหมายันที่ซุกซ่อนอยู่ในส่วนลึกฉายชัดขึ้นมาอีกครั้งราวกับกล่องแพนโดร่าที่ถูกเปิดออก แน่นอนว่าเขาไม่เคยลืม เพียงแค่เลือกที่จะไม่พูดถึงด้วยไม่อยากให้คนที่อยู่รอบตัวของเขาเศร้าหมอง ความรู้สึกอันหนักอึ้งถูกกดทับเก็บไว้ในใจ ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมถึงวางใจที่จะพูดออกมาต่อหน้าเตาไฟ แม้เพียงแค่เล่าเหตุการณ์แต่ไม่ได้พูดความรู้สึกก็ทำให้เริ่มผ่อนคลายลง</span></p><p class="p2" style="font-stretch: normal; font-size: 18.6px; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-kerning: auto; font-variant-alternates: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-position: normal; font-feature-settings: normal; font-optical-sizing: auto; font-variation-settings: normal; min-height: 28.4px; -webkit-text-size-adjust: auto;"><span class="s2" style="font-size: 18.56px;"></span><br></p><p class="p1" style="font-stretch: normal; font-size: 18.6px; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-kerning: auto; font-variant-alternates: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-position: normal; font-feature-settings: normal; font-optical-sizing: auto; font-variation-settings: normal; -webkit-text-size-adjust: auto;"><span class="s2" style="font-size: 18.56px;"><font color="#000080">”ไม่รู้ว่าเทพที่มีอายุยืนยาวยังตื่นเต้นกับเทศกาลปีใหม่อยู่ไหม หรืออาจเห็นเป็นวันธรรมดาวันนึงที่ผ่านพ้นไปในชีวิตที่ไม่ดับสิ้นของพวกคุณก็เป็นได้…”</font></span></p><p class="p2" style="font-stretch: normal; font-size: 18.6px; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-kerning: auto; font-variant-alternates: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-position: normal; font-feature-settings: normal; font-optical-sizing: auto; font-variation-settings: normal; min-height: 28.4px; -webkit-text-size-adjust: auto;"><span class="s2" style="font-size: 18.56px;"></span><br></p><p class="p1" style="font-stretch: normal; font-size: 18.6px; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-kerning: auto; font-variant-alternates: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-position: normal; font-feature-settings: normal; font-optical-sizing: auto; font-variation-settings: normal; -webkit-text-size-adjust: auto;"><span class="s2" style="font-size: 18.56px;">ริมฝีปากได้รูประบายยิ้มบางเบาแล้วกล่าวต่อ</span></p><p class="p1" style="font-stretch: normal; font-size: 18.6px; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-kerning: auto; font-variant-alternates: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-position: normal; font-feature-settings: normal; font-optical-sizing: auto; font-variation-settings: normal; -webkit-text-size-adjust: auto;"><span class="s2" style="font-size: 18.56px;"><br></span></p><p class="p1" style="text-align: center; font-stretch: normal; font-size: 18.6px; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-kerning: auto; font-variant-alternates: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-position: normal; font-feature-settings: normal; font-optical-sizing: auto; font-variation-settings: normal; -webkit-text-size-adjust: auto;"><span class="s2" style="font-size: 18.56px;"><img src="https://imgur.com/IBZ8cUr.png" width="300" _height="500" border="0"><br></span></p><p class="p2" style="font-stretch: normal; font-size: 18.6px; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-kerning: auto; font-variant-alternates: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-position: normal; font-feature-settings: normal; font-optical-sizing: auto; font-variation-settings: normal; min-height: 28.4px; -webkit-text-size-adjust: auto;"><span class="s2" style="font-size: 18.56px;"></span><br></p><p class="p1" style="font-stretch: normal; font-size: 18.6px; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-kerning: auto; font-variant-alternates: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-position: normal; font-feature-settings: normal; font-optical-sizing: auto; font-variation-settings: normal; -webkit-text-size-adjust: auto;"><span class="s2" style="font-size: 18.56px;"><font color="#000080">“เดรสนี่ผมซื้อมาตั้งแต่ไปทำภารกิจที่ประเทศไทยแล้วล่ะ แต่ตอนนั้นผมยังไม่แน่ใจว่าวิธีนี้จะส่งมันถึงคุณได้…เวลานี้ผมเข้าใจดีแล้วก็เลยถือโอกาสวันปีใหม่นี้เอามามอบให้คุณ ผมไม่อวยพรนะ…ให้พรเทพเจ้าคงดูแปลก ๆ ใช่ไหม งั้นนอกจากเดรสนี่ ผมขอมอบศรัทธาของผมให้คุณแทนคำอวยพรแล้วกัน”</font></span></p><p class="p2" style="font-stretch: normal; font-size: 18.6px; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-kerning: auto; font-variant-alternates: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-position: normal; font-feature-settings: normal; font-optical-sizing: auto; font-variation-settings: normal; min-height: 28.4px; -webkit-text-size-adjust: auto;"><span class="s2" style="font-size: 18.56px;"></span><br></p><p class="p1" style="font-stretch: normal; font-size: 18.6px; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-kerning: auto; font-variant-alternates: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-position: normal; font-feature-settings: normal; font-optical-sizing: auto; font-variation-settings: normal; -webkit-text-size-adjust: auto;"><span class="s2" style="font-size: 18.56px;">ชุดเดรสสีดำถูกความร้อนของเปลวไฟกลืนกินจนหายไปเหลือเพียงตอตะโก แต่แมคเคนซียังเหมือนมีเรื่องที่อยากพูดต่อจนแม้แต่ตนเองยังแปลกใจที่ใช้เวลาพูดคนเดียวได้เป็นวรรคเป็นเวรขนาดนี้</span></p><p class="p2" style="font-stretch: normal; font-size: 18.6px; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-kerning: auto; font-variant-alternates: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-position: normal; font-feature-settings: normal; font-optical-sizing: auto; font-variation-settings: normal; min-height: 28.4px; -webkit-text-size-adjust: auto;"><span class="s2" style="font-size: 18.56px;"></span><br></p><p class="p1" style="font-stretch: normal; font-size: 18.6px; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-kerning: auto; font-variant-alternates: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-position: normal; font-feature-settings: normal; font-optical-sizing: auto; font-variation-settings: normal; -webkit-text-size-adjust: auto;"><span class="s2" style="font-size: 18.56px;"><i><font color="#000080">‘เรื่องความฝันเมื่อคืน’</font></i></span></p><p class="p2" style="font-stretch: normal; font-size: 18.6px; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-kerning: auto; font-variant-alternates: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-position: normal; font-feature-settings: normal; font-optical-sizing: auto; font-variation-settings: normal; min-height: 28.4px; -webkit-text-size-adjust: auto;"><span class="s2" style="font-size: 18.56px;"></span><br></p><p class="p1" style="font-stretch: normal; font-size: 18.6px; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-kerning: auto; font-variant-alternates: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-position: normal; font-feature-settings: normal; font-optical-sizing: auto; font-variation-settings: normal; -webkit-text-size-adjust: auto;"><span class="s2" style="font-size: 18.56px;">แต่สุดท้ายก็ทำได้เพียงแค่เม้มริมฝีปาก ไม่พูดมันออกมา ดวงตาสีฮาเซลที่สะท้อนกับเปลวไฟวูบไหวจนฉายประกายระยิบระยับหลุบลงต่ำ</span></p><p class="p2" style="font-stretch: normal; font-size: 18.6px; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-kerning: auto; font-variant-alternates: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-position: normal; font-feature-settings: normal; font-optical-sizing: auto; font-variation-settings: normal; min-height: 28.4px; -webkit-text-size-adjust: auto;"><span class="s2" style="font-size: 18.56px;"></span><br></p><p class="p1" style="font-stretch: normal; font-size: 18.6px; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-kerning: auto; font-variant-alternates: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-position: normal; font-feature-settings: normal; font-optical-sizing: auto; font-variation-settings: normal; -webkit-text-size-adjust: auto;"><span class="s2" style="font-size: 18.56px;"><font color="#000080">”คราวหน้าผมจะมาคุยด้วยใหม่นะครับ“</font></span></p><p class="p2" style="font-stretch: normal; font-size: 18.6px; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-kerning: auto; font-variant-alternates: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-position: normal; font-feature-settings: normal; font-optical-sizing: auto; font-variation-settings: normal; min-height: 28.4px; -webkit-text-size-adjust: auto;"><span class="s2" style="font-size: 18.56px;"></span><br></p><p class="p1" style="font-stretch: normal; font-size: 18.6px; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-kerning: auto; font-variant-alternates: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-position: normal; font-feature-settings: normal; font-optical-sizing: auto; font-variation-settings: normal; -webkit-text-size-adjust: auto;"><span class="s2" style="font-size: 18.56px;">ความสงสัยไม่แน่ใจยังคงติดอยู่ จนกว่าจะรู้แน่ชัดว่าสิ่งที่พบเจอเป็นเพียงแค่ความฝันหรือลางบอกเหตุ เขาจะยังไม่พูดเรื่องนี้ให้ใครฟัง</span></p><p class="p2" style="font-stretch: normal; font-size: 18.6px; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-kerning: auto; font-variant-alternates: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-position: normal; font-feature-settings: normal; font-optical-sizing: auto; font-variation-settings: normal; min-height: 28.4px; -webkit-text-size-adjust: auto;"><span class="s2" style="font-size: 18.56px;"></span><br></p><p class="p1" style="font-stretch: normal; font-size: 18.6px; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-kerning: auto; font-variant-alternates: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-position: normal; font-feature-settings: normal; font-optical-sizing: auto; font-variation-settings: normal; -webkit-text-size-adjust: auto;"><span class="s2" style="font-size: 18.56px;">ชายหนุ่มบอกลาผู้เป็นมารดาผ่านเตาไฟแล้วเดินออกจากโรงอาหารไป</span></p><p class="p1" style="font-stretch: normal; font-size: 18.6px; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-kerning: auto; font-variant-alternates: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-position: normal; font-feature-settings: normal; font-optical-sizing: auto; font-variation-settings: normal; -webkit-text-size-adjust: auto;"><span class="s2" style="font-size: 18.56px;"><br></span></p><p class="p1" style="text-align: center; font-stretch: normal; font-size: 18.6px; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-kerning: auto; font-variant-alternates: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-position: normal; font-feature-settings: normal; font-optical-sizing: auto; font-variation-settings: normal; -webkit-text-size-adjust: auto;"><span class="s2" style="font-size: 18.56px;"><img src="https://i.imgur.com/ZP7G7iY.png" border="0"><br></span></p><p class="p2" style="font-stretch: normal; font-size: 18.6px; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-kerning: auto; font-variant-alternates: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-position: normal; font-feature-settings: normal; font-optical-sizing: auto; font-variation-settings: normal; min-height: 28.4px; -webkit-text-size-adjust: auto;"><span class="s2" style="font-size: 18.56px;"></span><br></p><p class="p1" style="font-stretch: normal; font-size: 18.6px; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-kerning: auto; font-variant-alternates: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-position: normal; font-feature-settings: normal; font-optical-sizing: auto; font-variation-settings: normal; -webkit-text-size-adjust: auto;"><span class="s2" style="font-size: 18.56px;"><font color="#000080">“ข้า แมคเคนซี คลอดด์ ลินคอล์น ขอถวายศรัทธาแก่เหล่าเทพ แก่เทพีเฮคาที เทพีแห่งเวทมนตร์คาถา”</font></span></p><p class="p1" style="font-stretch: normal; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-kerning: auto; font-variant-alternates: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-position: normal; font-feature-settings: normal; font-optical-sizing: auto; font-variation-settings: normal; -webkit-text-size-adjust: auto;"><span class="s2"><font size="3"><b>จำนวนศรัทธาที่มอบให้ <span class="Apple-converted-space"> </span>: </b><span class="Apple-converted-space"> </span>1,000</font></span></p><p class="p2" style="font-stretch: normal; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-kerning: auto; font-variant-alternates: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-position: normal; font-feature-settings: normal; font-optical-sizing: auto; font-variation-settings: normal; min-height: 28.4px; -webkit-text-size-adjust: auto;"><font size="3"><span class="s2"></span><br></font></p><p class="p1" style="text-align: center; font-stretch: normal; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-kerning: auto; font-variant-alternates: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-position: normal; font-feature-settings: normal; font-optical-sizing: auto; font-variation-settings: normal; -webkit-text-size-adjust: auto;"><span class="s2"><font size="3"><b>แบบฟอร์มถวายของ</b></font></span></p><p class="p1" style="text-align: center; font-stretch: normal; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-kerning: auto; font-variant-alternates: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-position: normal; font-feature-settings: normal; font-optical-sizing: auto; font-variation-settings: normal; -webkit-text-size-adjust: auto;"><span class="s2"><font size="3"><b>ชื่อของคุณ <span class="Apple-converted-space"> </span>:</b> <span class="Apple-converted-space"> </span>แมคเคนซี คลอดด์ ลินคอล์น</font></span></p><p class="p1" style="text-align: center; font-stretch: normal; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-kerning: auto; font-variant-alternates: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-position: normal; font-feature-settings: normal; font-optical-sizing: auto; font-variation-settings: normal; -webkit-text-size-adjust: auto;"><span class="s2"><font size="3"><b>ของที่ถวาย <span class="Apple-converted-space"> </span>: <span class="Apple-converted-space"> </span></b>เดรสลายลูกไม้</font></span></p><p class="p1" style="text-align: center; font-stretch: normal; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-kerning: auto; font-variant-alternates: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-position: normal; font-feature-settings: normal; font-optical-sizing: auto; font-variation-settings: normal; -webkit-text-size-adjust: auto;"><span class="s2"><font size="3"><b>เทพที่ถวายของ <span class="Apple-converted-space"> </span>:</b> <span class="Apple-converted-space"> </span>เฮคาที</font></span></p><p class="p1" style="text-align: center; font-stretch: normal; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-kerning: auto; font-variant-alternates: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-position: normal; font-feature-settings: normal; font-optical-sizing: auto; font-variation-settings: normal; -webkit-text-size-adjust: auto;"><span class="s2"><font size="3"><b>คำพูดที่อยากคุยกับเทพ <span class="Apple-converted-space"> </span>:</b> <span class="Apple-converted-space"> </span>(ข้อความสีน้ำเงินทั้งหมด) </font></span></p><p class="p2" style="text-align: center; font-stretch: normal; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-kerning: auto; font-variant-alternates: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-position: normal; font-feature-settings: normal; font-optical-sizing: auto; font-variation-settings: normal; min-height: 28.4px; -webkit-text-size-adjust: auto;"><font size="3"><span class="s2"></span><br></font></p><p class="p1" style="text-align: center; font-stretch: normal; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-kerning: auto; font-variant-alternates: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-position: normal; font-feature-settings: normal; font-optical-sizing: auto; font-variation-settings: normal; -webkit-text-size-adjust: auto;"><span class="s2"><font size="3"><b>BELIEVER (ผู้ศรัทธาเหล่าเทพ) <span class="Apple-converted-space"> </span>: </b><span class="Apple-converted-space"> </span>โบนัสเพิ่มความโปรดปราน +15</font></span></p><p class="p1" style="text-align: center; font-stretch: normal; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-kerning: auto; font-variant-alternates: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-position: normal; font-feature-settings: normal; font-optical-sizing: auto; font-variation-settings: normal; -webkit-text-size-adjust: auto;"><span class="s2"><font size="3"><br></font></span></p><p class="p1" style="text-align: center; font-stretch: normal; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-kerning: auto; font-variant-alternates: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-position: normal; font-feature-settings: normal; font-optical-sizing: auto; font-variation-settings: normal; -webkit-text-size-adjust: auto;"><span class="s2">@God <font size="3"><br></font></span></p></div></div></div></center>
<style>#w1 {width: 900px; height: auto; background: #fff; padding: 20px; margin-top: -80px; cursor: crosshair;}#w2 {width: 900px; height: 250px; background: #fff; cursor: crosshair;}#w3 {width: 150px; height: 150px; background: #0B0396; margin-top: -90px; border-radius: 100px; padding: 10px; position: relative; z-index: 1; cursor: crosshair;}#w4 {width: 150px; height: 150px; background: url(<img src="https://media.tenor.com/XqPeWnEnhWwAAAAM/green-eyes-nicholas-galitzine.gif" border="0" alt="" style="max-width:880px" />); border-radius: 100px; background-size: cover;}#w5 {width: auto; height: auto; margin-top: 10px; padding: 20px; text-align: center; font-family: Bebas Neue; font-size: 35px; letter-spacing: 5px; color: #0B0396; text-shadow: 1px 1px #000; margin-top: 60px;}#w6 {width: auto; height: auto; padding: 100px; text-align: justify; color: #000; font-family: Arial; font-size: 12px; position: relative;}#w6:after, #w6:before {border: 1px dashed #0B0396; bottom: 0; content: ''; position: absolute; top: 0; width: 10%;}#w6:after {border-left: none; right: 0;}#w6:before {border-right: none; left: 0;}#w7 {width: 100px; height: 1px; background: #0B0396;}#w8 {widht: auto; height: auto; background: #00; padding: 5px; font-family: Assistant; font-size: 13px; position: relative; color: #000;}#w8:after, #w8:before {border: 1px solid #0B0396; bottom: 0; content: ''; position: absolute; top: 0; width: 5%;}#w8:after {border-left: none; right: 0;}#w8:before {border-right: none; left: 0;}a.credi {color: #4d4d4d; font-family: Arial; text-decoration: none; font-size: 9px; letter-spacing: 2px; width: auto; position: relative; overflow: hidden; text-transform: uppercase; transition: color .3s cubic-bezier(0.11, 0.7, 0, 1); }a.credi:hover {color:#ed6f88; transition: 0.2s}.citos:after {position: absolute; display: block; width: 0%; height: 2px; background-color: #df1233; content: "";}</style>
Cooper
โพสต์ 2025-1-8 10:32:22
<br id="docs-internal-guid-803b17c0-7fff-4288-edb9-62eea85da7b7"><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0.0pt;margin-bottom:0.0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" style="" size="3">8/01/2025 6.30-6.42</font></span></p><font face="Kanit"><br></font><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font size="6" face="Kanit"><b><i><u>บทที่ 17</u></i></b></font></span></p><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0.0pt;margin-bottom:0.0pt;"><span style="font-size: 11pt; background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit"><br></font></span></p><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0.0pt;margin-bottom:0.0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font size="5" face="Kanit">เป็นอีกครั้งที่คูเปอร์ได้มายืนอยู่หน้าโรงอาหารของค่าย ในมือของเขาถือถุงพะรุงพะรังหลายใบจนดูไม่สมกับการมาทำกิจกรรมธรรมดาๆ สักเท่าไหร่ </font></span></p><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0.0pt;margin-bottom:0.0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font size="5" face="Kanit"><br></font></span></p><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0.0pt;margin-bottom:0.0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font size="5" face="Kanit"><font color="#48d1cc">"เฮ้อ...ฉันทำตัวเยอะเกินไปอีกแล้วล่ะสิ" </font>เขาพึมพำกับตัวเองขณะที่พยายามขยับถุงในมือให้เข้าที่เข้าทาง </font></span></p><font size="5" face="Kanit"><br></font><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0.0pt;margin-bottom:0.0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font size="5" face="Kanit">ในถุงมีของหลายอย่างที่เขาเตรียมมาสำหรับวันนี้ ทั้งเสื้อกี่เพ้าสีแดงที่เพิ่งซื้อมาจากร้านสะดวกซื้อ แถมยังมีพัดที่ดันหยิบติดมือมาด้วยเพราะคิดว่า <font color="#ff0000">"เข้าธีม" </font>มืออีกข้างหนึ่งถือหม้อไฟเล็กๆ ที่มีน้ำใส่อยู่เต็ม "ก็รู้นะว่าหนัก แต่มันคงดูเจ๋งดีใช่ไหมล่ะ ถ้าฉันเอาหม้อไฟมาถวายแม่แบบนี้" เขายิ้มขำๆ กับตัวเอง </font></span></p><font size="5" face="Kanit"><br></font><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0.0pt;margin-bottom:0.0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font size="5" face="Kanit">ขณะที่เขาก้าวไปใกล้เตาไฟบูชาเทพ เสียงพูดคุยของคนในค่ายดังแว่วมาจากโรงอาหาร เด็กค่ายคนอื่นๆ นั่งรวมกลุ่มกันอยู่ใต้ต้นไม้ใกล้ๆ แลกเปลี่ยนเรื่องราวในวันธรรมดาๆ แต่สำหรับคูเปอร์ วันนี้เป็นวันพิเศษ วันแห่งการ "ไถ่โทษ" หลังจากที่เขาห่างหายจากการมาพูดคุยกับแม่ของเขาอยู่พักใหญ่ </font></span></p><font size="5" face="Kanit"><br></font><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0.0pt;margin-bottom:0.0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font size="5" face="Kanit"><font color="#48d1cc">"โอเค คูเปอร์ นายทำได้ นายเคยพูดหน้ากระจกมาแล้วตั้งสามรอบ ไม่มีอะไรจะพลาดอีก" </font>เขาพึมพำเบาๆ ก่อนจะสูดหายใจลึก </font></span></p><font size="5" face="Kanit"><br></font><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0.0pt;margin-bottom:0.0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font size="5" face="Kanit">เตาไฟบูชาเทพตั้งอยู่ตรงกลางลานโล่ง เปลวไฟโชติช่วงตลอดเวลาแม้ไม่มีใครเติมฟืน แต่ก็ไม่มีใครสงสัย เพราะทุกคนรู้ดีว่านี่คือเปลวไฟศักดิ์สิทธิ์ ที่จะนำคำอธิษฐานและของบูชาขึ้นไปยังเหล่าทวยเทพบนยอดเขาโอลิมปัส </font></span></p><font size="5" face="Kanit"><br></font><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0.0pt;margin-bottom:0.0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font size="5" face="Kanit">คูเปอร์วางถุงลงข้างเตาไฟ หยิบหม้อไฟออกมาก่อนเป็นอย่างแรก เขาต้องยืนทรงตัวดีๆ ไม่ให้น้ำในหม้อกระฉอก เพราะเขารู้ดีว่า ถ้าน้ำหก เขาจะกลายเป็นเรื่องขำขันสำหรับคนทั้งค่ายไปอีกนาน </font></span></p><font size="5" face="Kanit"><br></font><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0.0pt;margin-bottom:0.0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font size="5" face="Kanit"><font color="#ff0000">"เอาล่ะ หม้อไฟ ขอโทษนะ แต่เธอกำลังจะถูกเผา"</font> เขาพูดกับหม้อไฟในมือ ก่อนจะวางมันลงบนเตาไฟอย่างระมัดระวัง </font></span></p><font size="5" face="Kanit"><br></font><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0.0pt;margin-bottom:0.0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font size="5" face="Kanit">จากนั้นเขาก็เริ่มหยิบของที่เหลือออกมา เสื้อกี่เพ้าสีแดงถูกวางไว้ด้านข้าง พร้อมพัดที่เขากางออกให้ดูเหมือนประกอบฉาก <font color="#48d1cc">"โอ้ เทพีอะธีน่า ถ้าพระองค์เห็นนี่ แล้วทรงสงสัยว่าลูกกำลังทำอะไรอยู่ ก็ขอให้รู้ไว้ว่า...ลูกตั้งใจสุดๆ เลยนะ"</font> เขาหัวเราะเบาๆ กับตัวเอง </font></span></p><font size="5" face="Kanit"><br></font><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0.0pt;margin-bottom:0.0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font size="5" face="Kanit">ถัดมา เขาแกะซาลาเปาและขนมจีบออกจากถุง จัดเรียงลงบนจานไม้เล็กๆ อย่างประณีต<font color="#48d1cc"> "ซาลาเปาอันนี้อร่อยนะครับแม่ ร้านนี้ขึ้นชื่อเลยล่ะ ลูกยังไม่ได้ชิมหรอก แต่เห็นคนต่อคิวเยอะมาก หวังว่าแม่จะชอบ" </font></font></span></p><font size="5" face="Kanit"><br></font><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0.0pt;margin-bottom:0.0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font size="5" face="Kanit">หลังจากเตรียมของเสร็จ เขายืนตัวตรง หายใจลึกๆ และเริ่มพูดบทสวดที่เขาแต่งขึ้นมาเอง <font color="#ffd700">"ข้าแต่พระเทวีผู้ประทับ ณ ยอดเขาโอลิมปัส..." </font></font></span></p><font size="5" face="Kanit"><br></font><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0.0pt;margin-bottom:0.0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font size="5" face="Kanit">เสียงของเขาเบา แต่ชัดเจนทุกถ้อยคำ บทสวดนั้นไม่ได้ยาวมาก แต่เต็มไปด้วยความหมายและความเคารพ เขาหลับตาขณะที่เปลวไฟไหวระริก ดูเหมือนจะสะท้อนความรู้สึกของเขาที่ส่งผ่านคำพูดออกไป </font></span></p><font size="5" face="Kanit"><br></font><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font size="5" face="Kanit" color="#ffd700">“พระธิดาแห่งซุสผู้ทรงเกียรติ</font></span></p><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font size="5" face="Kanit" color="#ffd700">ผู้ถือกำเนิดจากพระเศียรอันศักดิ์สิทธิ์</font></span></p><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font size="5" face="Kanit" color="#ffd700">ดั่งสายฟ้าที่แหวกผ่านนภา</font></span></p><font size="5" face="Kanit" color="#ffd700"><div style="text-align: center;"><br></div></font><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font size="5" face="Kanit" color="#ffd700">พระนางผู้ทรงภูมิปัญญาอันล้ำลึก</font></span></p><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font size="5" face="Kanit" color="#ffd700">ดวงเนตรสีเทาดั่งน้ำค้างยามรุ่งอรุณ</font></span></p><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font size="5" face="Kanit" color="#ffd700">ทรงถือโล่อิจิสและหอกศักดิ์สิทธิ์</font></span></p><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font size="5" face="Kanit" color="#ffd700">พร้อมด้วยนกฮูกผู้รู้แจ้งเป็นบริวาร</font></span></p><font size="5" face="Kanit" color="#ffd700"><div style="text-align: center;"><br></div></font><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font size="5" face="Kanit" color="#ffd700">พระเทวีแห่งศิลปะและการรบ</font></span></p><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font size="5" face="Kanit" color="#ffd700">ผู้ทรงสร้างสรรค์และพิทักษ์</font></span></p><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font size="5" face="Kanit" color="#ffd700">ทั้งงานฝีมือและกลยุทธ์การศึก</font></span></p><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font size="5" face="Kanit" color="#ffd700">ล้วนอยู่ในพระปรีชาญาณของพระองค์</font></span></p><font size="5" face="Kanit" color="#ffd700"><div style="text-align: center;"><br></div></font><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font size="5" face="Kanit" color="#ffd700">โอ้ อะธีน่าผู้ทรงพระเมตตา</font></span></p><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font size="5" face="Kanit" color="#ffd700">ผู้ประทานปัญญาแก่ผู้แสวงหา</font></span></p><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font size="5" face="Kanit" color="#ffd700">ทรงนำทางนักรบผู้กล้าด้วยความยุติธรรม</font></span></p><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font size="5" face="Kanit" color="#ffd700">และโอบอุ้มช่างฝีมือด้วยแรงบันดาลใจ</font></span></p><font size="5" face="Kanit" color="#ffd700"><div style="text-align: center;"><br></div></font><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font size="5" face="Kanit" color="#ffd700">ขอพระองค์ทรงรับคำสรรเสริญ</font></span></p><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font size="5" face="Kanit" color="#ffd700">จากผู้ศรัทธาที่คุกเข่า ณ แท่นบูชา</font></span></p><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font size="5" face="Kanit" color="#ffd700">ด้วยใบมะกอกและบทเพลงแห่งการสดุดี</font></span></p><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font size="5" face="Kanit" color="#ffd700">ขอพระองค์ทรงพระเจริญชั่วนิรันดร์</font></span></p><font size="5" face="Kanit" color="#ffd700"><div style="text-align: center;"><br></div></font><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font size="5" face="Kanit" color="#ffd700">ดั่งนครเอเธนส์ที่รุ่งเรือง</font></span></p><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font size="5" face="Kanit" color="#ffd700">ด้วยพระนามและพระบารมีของพระองค์</font></span></p><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font size="5" face="Kanit" color="#ffd700">ขอพระปัญญาของพระองค์จงสถิต</font></span></p><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font size="5" face="Kanit" color="#ffd700">เป็นแสงนำทางแก่มวลมนุษย์ตราบนิรันดร์”</font></span></p><font size="5" face="Kanit"><font color="#ffd700"><br><br></font><br></font><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0.0pt;margin-bottom:0.0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font size="5" face="Kanit">เมื่อจบบทสวด เขาคุกเข่าลงข้างหนึ่ง หยิบช่อดอกไม้ที่ประกอบด้วยใบมะกอกมากกว่าดอกไม้อื่นๆ ออกมาจากถุงสุดท้าย <font color="#48d1cc">"แม่ครับ...ลูกขอโทษที่ไม่ได้มาหาแม่บ่อยๆ ช่วงนี้ยุ่งนิดหน่อย แต่แม่คงรู้อยู่แล้วใช่ไหมครับ" </font></font></span></p><font size="5" face="Kanit"><br></font><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0.0pt;margin-bottom:0.0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font size="5" face="Kanit">เขาหลับตา ตั้งจิตอธิษฐานเงียบๆ ขณะที่วางช่อดอกไม้ลงบนเปลวไฟ ใบมะกอกเริ่มมอดไหม้ ส่งกลิ่นหอมอบอวลที่ทำให้เขารู้สึกโล่งใจ </font></span></p><font size="5" face="Kanit"><br></font><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0.0pt;margin-bottom:0.0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font size="5" face="Kanit"><font color="#48d1cc">"แม่ครับ ถ้าพระองค์ทรงฟังอยู่ ก็หวังว่าของที่ลูกเตรียมมาจะถูกใจนะครับ หม้อไฟนี่… ช่วงนี้ลูกคิดถึงอาหารอุ่นๆอย่างหม้อไฟ เลยอยากจะนำถวายให้ท่านชิมบ้าง" </font> </font></span></p><font size="5" face="Kanit"><br></font><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0.0pt;margin-bottom:0.0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font size="5" face="Kanit">เมื่อทุกอย่างเผาไหม้จนหมด คูเปอร์ก็ลุกขึ้น ปัดเข่าตัวเองเบาๆ ก่อนจะมองเปลวไฟอีกครั้งเป็นครั้งสุดท้าย<font color="#48d1cc"> "โอเคครับแม่ งั้นลูกไปก่อนนะ เดี๋ยวไว้ลูกจะกลับมาคุยอีก ขอให้วันนี้แม่สนุกกับของที่ลูกเอามาให้นะครับ"</font> </font></span></p><font size="5" face="Kanit"><br><br></font><p dir="ltr" style="line-height:1.38;text-align: center;margin-top:0.0pt;margin-bottom:0.0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font size="5" face="Kanit"><u>[แบบฟอร์มถวายของ]</u></font></span></p><font size="5" face="Kanit"><br></font><p dir="ltr" style="line-height:1.38;text-align: center;margin-top:0.0pt;margin-bottom:0.0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font size="5" face="Kanit">ชื่อของคุณ: Cooper Jones </font></span></p><font size="5" face="Kanit"><br></font><p dir="ltr" style="line-height:1.38;text-align: center;margin-top:0.0pt;margin-bottom:0.0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font size="5" face="Kanit">ของที่ถวาย: ชุดกี่เพ้า, พัด, ชุดหม้อไฟเล็ก,ขนมจีบ, ซาลาเปา, ช่อดอกไม้</font></span></p><font size="5" face="Kanit"><br></font><p dir="ltr" style="line-height:1.38;text-align: center;margin-top:0.0pt;margin-bottom:0.0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font size="5" face="Kanit">เทพที่ถวายของ: อะธีน่า</font></span></p><font size="5" face="Kanit"><br></font><p dir="ltr" style="line-height:1.38;text-align: center;margin-top:0.0pt;margin-bottom:0.0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font size="5" face="Kanit">คำพูดที่อยากคุยกับเทพ:</font></span></p><font size="5" face="Kanit"><br></font><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0.0pt;margin-bottom:0.0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font size="5" face="Kanit" color="#ff9800">"แม่ครับ ชุดนี้...อาจจะดูแปลกไปหน่อยนะครับที่ลูกเลือกมา แต่มันสะดุดตาลูกมากตอนที่เดินผ่านร้าน แล้วลูกก็คิดว่าถ้าพระองค์ใส่ กี่เพ้าสีแดงแบบนี้ต้องดูงดงามจนทุกคนตะลึงแน่ๆ อันที่จริงแม่ใส่อะไรก็ดูดีอยู่แล้ว แต่ชุดนี้ ลูกว่าเข้ากับบุคลิกของแม่ที่สุดเลยนะครับ </font></span></p><font size="5" face="Kanit" color="#ff9800"><br></font><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0.0pt;margin-bottom:0.0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font size="5" face="Kanit" color="#ff9800">และพัดนี่...ลูกคิดว่าแม่คงถือได้อย่างสง่างามและดูน่าเกรงขามมากแน่ๆ เอาไว้ใช้พัดลมอ่อนๆ บนโอลิมปัส หรือใช้ตีใครที่มาทำให้แม่หงุดหงิดก็ได้นะครับ </font></span></p><font size="5" face="Kanit" color="#ff9800"><br></font><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0.0pt;margin-bottom:0.0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font size="5" face="Kanit" color="#ff9800">สุดท้ายนี้ ลูกขออวยพรให้แม่มีความสุขมากๆ นะครับ ขอให้ทุกวันของแม่เต็มไปด้วยความรื่นรมย์และความสำเร็จแบบที่แม่สมควรได้รับครับ และอย่างสุดท้ายสุขสันต์ปีใหม่นะครับแม่”</font></span></p><font size="5" face="Kanit"><br></font><p dir="ltr" style="line-height:1.38;text-align: center;margin-top:0.0pt;margin-bottom:0.0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font size="5" face="Kanit"><b>BELIEVER โบนัสความโปรดปราน +15</b></font></span></p><font size="5" face="Kanit"><b><br></b></font><p dir="ltr" style="line-height:1.38;text-align: center;margin-top:0.0pt;margin-bottom:0.0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font size="5" style="" face="Kanit"><b>ผู้โปรดปรานเหล่าเทพ โบนัสความโปรดปราน +15</b></font></span></p><br><p></p>
Nymeria
โพสต์ 2025-1-9 01:11:17
<style>
.chaos {
width: 700px;
margin: 10px auto;
background: #111;
outline: #0d0d0d 1px solid;
padding: 10px;
color: #999;
line-height: 1;
}
.chaos im {
width: 660px;
height: 140px;
overflow: hidden;
display: block;
position: relative;
background: var(--color);
}
.chaos im img {
width: 660px;
filter: grayscale(100%);
mix-blend-mode: multiply;
outline: #5f3c8a 1px solid;
}
.chaos>div {
outline: #0d0d0d 1px solid;
padding: 10px;
background: #222;
}
.chaos imagen {
position: relative;
border-radius: 100%;
display: block;
overflow: hidden;
width: 100px;
height: 100px;
padding: 0px;
border-top: #999 2px solid;
border-left: #999 2px solid;
border-bottom: var(--color) 2px solid;
border-right: var(--color) 2px solid;
top: -50px;
left: 105px;
position: relative;
z-index: 15;
}
.chaos imagen img {
width: 100px;
height: 100px;
border-radius: 50%;
}
.chaos dato {
background: var(--color);
font: 11px 'Inconsolata';
text-transform: uppercase;
padding: 5px;
display: block;
width: 85px;
border-radius: 25px;
margin-bottom: 5px;
position: relative;
top: -110px;
left: 10px;
text-align: center;
}
.chaos h2 {
position: relative;
margin-top: -225px;
padding: 20px;
text-align: right;
text-transform: uppercase;
}
.chaos h2 n {
display: block;
font: 21px Raleway;
font-weight: 100;
letter-spacing: -1px;
line-height: 15px;
}
.chaos h2 m {
display: block;
}
.chaos h2 x {
display: block;
font: 26px Oswald;
letter-spacing: 0px;
line-height: 20px;
letter-spacing: 3px;
font-weight: 200;
}
.chaos h2 l {
display: block;
font: bold 29px Montserrat;
line-height: 23px;
letter-spacing: -1px;
color: var(--color);
animation: glow 2s ease-in-out infinite alternate;
}
@-webkit-keyframes glow {
from {
text-shadow: 0 0 5px #ccc, 0 0 15px #ccc, 0 0 25px #ccc, 0 0 35px #ccc
}
to {
text-shadow: 0 0 20px #111, 0 0 30px #111, 0 0 40px #111
}
}
.chaos texto {
display: block;
text-align: justify;
padding: 80px 30px 30px;
background: #e0e0e0;
font-size: 11px;
outline: #0d0d0d 1px solid;
margin-top: -65px;
color: #444;
}
.chaos h2:after {
content: " ";
width: 150px;
height: 1px;
background: #333;
display: block;
position: relative;
left: 240px;
top: 20px;
}
.chaos frase {
outline: #0d0d0d 1px solid;
margin-top: 1px;
display: block;
padding: 10px;
background: #0f0f0f;
text-transform: uppercase;
font: 9px calibri;
color: #666;
text-align: right;
line-height: 15px;
}
.chaos .Creds {
outline: #0d0d0d 1px solid;
margin-top: 1px;
display: block;
padding: 10px;
background: #0f0f0f;
text-transform: uppercase;
font: 8px calibri;
color: #666;
text-align: center;
width: 80px;
margin-top: -35px;
line-height: 15px;
background: rgba(255, 255, 255, 0.1);
text-decoration: none;
}
.chaos br {
display: none;
}
.chaos texto br {
display: block;
}
</style>
<div class="chaos">
<div>
<im><img src="https://i.imgur.com/EGURcM2.png"></im>
<imagen><img src="https://i.imgur.com/kR6reOS.png"></imagen>
<dato>06-01-2025</dato>
<dato>9.30 AM</dato>
<h2>
<n>I want to be your</n>
<l>everything</l>
<x>little darling</x>
</h2>
<texto><br><span id="docs-internal-guid-4bdb1202-7fff-8406-6f56-f1adb40819f7"><p dir="ltr" style="line-height:1.38;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="color: rgb(0, 0, 0); background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><span style="font-family: Sarabun, sans-serif; font-size: 11pt;">
<div style="text-align: left;"><span style="font-family: Kanit; font-size: medium; background-color: transparent;"> เป็นอีกหนึ่งวันที่ร่างอรชรของไนมีเรียเดินทอดน่องมาทางเตาไฟเฮสเทีย ดวงตาสีเฮเซลเปล่งประกายเงียบสงบ ทว่าภายในกลับคุกรุ่นไปด้วยความคิดที่ผุดขึ้นมาวนเวียนเช่นสายน้ำในลำธาร ดอกกุหลาบสีทองในมือเธอสะท้อนแสงระยิบระยับเมื่อถูกต้องแสงอาทิตย์ กลีบแต่ละกลีบราวกับถูกสลักขึ้นจากมือของเทพเจ้าผู้ชำนาญศิลป์</span></div></span></span></p><font size="3" face="Kanit"><div style="text-align: left;"><br></div></font><p dir="ltr" style="text-align: left; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="color: rgb(0, 0, 0); background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font size="3" face="Kanit"> เตาไฟเฮสเทียตั้งอยู่ในมุมอันเงียบสงบข้างโถงอาหาร กลิ่นหอมอ่อนๆ ของไม้จันทน์ที่กำลังมอดไหม้ปะปนกับกลิ่นดินชื้นสร้างบรรยากาศให้ดูศักดิ์สิทธิ์ ร่างบางหยุดยืนตรงหน้าเปลวเพลิง มองเปลวไฟที่ลุกโชติช่วงอย่างพินิจพิเคราะห์ ใบหน้าของเธอแต้มด้วยแววครุ่นคิด</font></span></p><font size="3" face="Kanit"><div style="text-align: left;"><br></div></font><p dir="ltr" style="text-align: left; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font size="3" face="Kanit" style=""><font color="#000000"> </font><font color="#9932cc"> "คุณแม่..." </font><font color="#000000">เสียงของเด็กสาวดังขึ้นแผ่วเบา ราวกับเกรงว่าคำพูดของเธอจะลอยหายไปกับลม เธอเอ่ยคำนี้ออกมาด้วยความคุ้นเคย แต่ก็ยังคงรู้สึกถึงความว่างเปล่าที่ได้รับกลับมาเสมอ</font></font></span></p><font size="3" face="Kanit"><div style="text-align: left;"><br></div></font><p dir="ltr" style="text-align: left; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font size="3" face="Kanit" style=""><font color="#000000"> </font><font color="#9932cc">“พบกันอีกครั้ง ในความเงียบแบบนี้ทำให้คิดว่าคุณเคยมองฉันหรือรับฟังถ้อยคำเหล่านี้บ้างรึเปล่า..”</font></font></span></p><font size="3" face="Kanit"><div style="text-align: left;"><br></div></font><p dir="ltr" style="text-align: left; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font size="3" face="Kanit" style=""><font color="#000000"> ไนมีเรียทรุดกายลงนั่งใกล้กับเตาไฟ วางดอกกุหลาบทองคำลงบนมือทั้งสองอย่างทะนุถนอม เธอเริ่มบอกเล่าถึงสิ่งที่วนเวียนอยู่ในหัวของตนเอง น้ำเสียงเรียบนิ่ง ทว่าผสมด้วยความนับถือและถ่อมตนกว่าช่วงแรง แต่แน่นอนยังคงระแวดระวังตัวด้วยธิดาคนนี้ถูกปล่อยปละละเลยมานาน </font><font color="#9932cc">"แม่คงทราบดีอยู่แล้ว แต่ฉันก็ยังอยากเล่า...แผนการเดินทางของฉันไปนิวออร์ลีนส์ถูกเลื่อนออกไปเล็กน้อย ต้องใช้เวลาสะสมปัจจัยที่จำเป็น"</font></font></span></p><font size="3" face="Kanit"><div style="text-align: left;"><br></div></font><p dir="ltr" style="text-align: left; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font size="3" face="Kanit" style=""><font color="#000000"> เธอเอียงคอเล็กน้อย มือข้างหนึ่งยกขึ้นปัดเส้นผมสีบลอนด์ที่ไหลมาบดบังใบหน้า</font><font color="#9932cc"> "ถ้าขาดทุนสำรอง ฉันคงไปไม่ได้ไกลอย่างที่คิด..."</font></font></span></p><font size="3" face="Kanit"><div style="text-align: left;"><br></div></font><p dir="ltr" style="text-align: left; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font size="3" face="Kanit" style=""><font color="#000000"> </font><font color="#808080"> “เชื่อมั่นในตนเองเหมือนที่ฉันเชื่อในตัวเธอ สาวน้อย ทุกปัญหาย่อมมีหนทางเสมอ” </font><font color="#000000">คลาริสซ่า—วิญญาณผู้สิงสถิตย์ในแหวนจันทราทมิฬ—เอ่ยขึ้นในหัวของเธอ ราวกับต้องการกระตุ้นให้เด็กสาวตั้งสมาธิ ไนมีเรียเพียงยิ้มบางเบาให้กับความเอาใจใส่ของเพื่อนร่วมทางที่ไม่เคยปล่อยให้เธอเผชิญสิ่งใดเพียงลำพัง</font></font></span></p><font size="3" face="Kanit"><div style="text-align: left;"><br></div></font><p dir="ltr" style="text-align: left; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font size="3" face="Kanit" style=""><font color="#000000"> </font><font color="#808080"> "ฉันรู้ แคลร์ ขอบคุณที่เตือน ฉันแค่ต้องการเวลาสักครู่..." </font><font color="#000000">เธอกระซิบตอบกลับ</font></font></span></p><font size="3" face="Kanit"><div style="text-align: left;"><br></div></font><p dir="ltr" style="text-align: left; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="color: rgb(0, 0, 0); background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font size="3" face="Kanit"> ไนมีเรียกลับมาสนใจกับสิ่งที่อยู่ในมืออีกครั้ง ดอกกุหลาบสีทองวางนิ่งอยู่บนฝ่ามือของเธอ ราวกับว่ามันกำลังรอให้เธอปลดปล่อยเข้าสู่เปลวเพลิงของทวยเทพเธอนึกถึงช่วงเวลาที่ผจญกับอันตราย ภาพของเหล่าอสุรกายและประสบการณ์ที่เปี่ยมด้วยความท้าทายลอยเข้ามาในห้วงคำนึง</font></span></p><font size="3" face="Kanit"><div style="text-align: left;"><br></div></font><p dir="ltr" style="text-align: left; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font size="3" face="Kanit" style=""><font color="#000000"> </font><font color="#9932cc"> "แม่ การเป็นเดมิก็อดมันไม่ง่ายเลยนอกจากเสี่ยงตายเรายังต้องคอยช่วยงานของญาติๆ โดยที่พวกเขาอาจไม่ได้เห็นเราเป็นญาติด้วยซ้ำ อย่างน้อยในทุกครั้งที่พบกับขีดจำกัดของตัวเองฉันก็รุ้ว่ายังสามารถก้าวข้ามมันไปได้อีก" </font><font color="#000000">เสียงของเธอเจือด้วยความภาคภูมิใจ </font><font color="#9932cc">"ได้เห็นพลังของตนเองเติบโตขึ้น ทุกครั้งที่ฉันคิดจะยอมแพ้ มีบางสิ่งในตัวฉันที่กระตุ้นให้ฉันสู้ต่อไป..."</font></font></span></p><font size="3" face="Kanit"><div style="text-align: left;"><br></div></font><p dir="ltr" style="text-align: left; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="color: rgb(0, 0, 0); background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font size="3" face="Kanit"> เธอหยุดชั่วครู่ก่อนจะหลับตาลง สูดลมหายใจเข้าลึกอย่างตั้งใจ แล้วเปิดเปลือกตาขึ้นมองเปลวไฟอีกครั้ง ไนมีเรียยกดอกกุหลาบขึ้นระดับหน้าอก ค่อยๆ วางมันลงในเปลวเพลิง เปลวไฟตวัดเลียกลีบกุหลาบอย่างนุ่มนวลก่อนจะค่อยๆ เผาผลาญมันให้เลือนหายไปเป็นเถ้าธุลี ไนมีเรียมองภาพนั้นด้วยความสงบ ใบหน้าของเธอแฝงไปด้วยความหวังบางเบา แม้จะรู้ว่าเสียงตอบกลับคงไม่มีมา แต่เธอก็ยังคงพูดต่อไป</font></span></p><font size="3" face="Kanit"><div style="text-align: left;"><br></div></font><p dir="ltr" style="text-align: left; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font size="3" face="Kanit" style=""><font color="#000000"> </font><font color="#9932cc"> "หวังว่าแม่จะรับรู้...หวังว่าแม่จะภูมิใจในตัวฉัน อย่างน้อยก็ในแบบที่ฉันพยายามจะเป็น"</font></font></span></p><font size="3" face="Kanit"><div style="text-align: left;"><br></div></font><p dir="ltr" style="text-align: left; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="color: rgb(0, 0, 0); background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font size="3" face="Kanit"> ความเงียบงันยังคงปกคลุม ไม่มีคำตอบใดๆ มีเพียงเสียงเปลวไฟแตกปะทุแผ่วเบาที่ดังแทรกเข้ามา</font></span></p><font size="3" face="Kanit"><div style="text-align: left;"><br></div></font><p dir="ltr" style="text-align: left; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font size="3" face="Kanit" style=""><font color="#000000"> </font><font color="#808080"> "สาวน้อย..." </font><font color="#000000">คลาริสซ่าเอ่ยขึ้นอย่างลังเล</font><font color="#808080"> "ฉันคิดว่าแม่ของเธออาจจะรับรู้ เพียงแต่...เธอคงต้องพิสูจน์ตัวเองอีกมาก แม่มดที่ยิ่งใหญ่ไม่ได้เกิดขึ้นจากคำบูชา แต่จากสิ่งที่เราลงมือทำต่างหาก"</font></font></span></p><p dir="ltr" style="text-align: left; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="color: rgb(0, 0, 0); background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font size="3" face="Kanit"> เธอพยักหน้าเล็กน้อย เห็นด้วยกับถ้อยคำของวิญญาณในแหวน "นี่แค่ก้าวแรก หนทางของเรายังอีกยาวไกล ในวันหนึ่งต่อให้แม่พยายามก็ไม่มีทางมองข้ามฉันได้ ฉันจะทำให้แน่ใจว่ามันเกิดขึ้น"</font></span></p><font size="3" face="Kanit"><div style="text-align: left;"><br></div></font><p dir="ltr" style="text-align: left; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="color: rgb(0, 0, 0); background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font size="3" face="Kanit"> ด้วยน้ำเสียงที่กังวานและเป็นเอกลักษณ์ เธอเริ่มร่ายบทลำนำขณะเปลวเพลิงไหวระริกดุจเต้นรำ ลำนำแด่เทพมารดาของตัวเธอเอง</font></span></p><font size="3" face="Kanit"><br></font><p dir="ltr" style="line-height:1.38;text-align: center;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font size="3" face="Sriracha" style="" color="#800080"><i style="">เฮคาทีจ้าวมนต์มายา</i></font></span></p><p dir="ltr" style="line-height:1.38;text-align: center;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font size="3" face="Sriracha" color="#800080"><i>ศักดิ์ขจรดั่งดาราสูง</i></font></span></p><p dir="ltr" style="line-height:1.38;text-align: center;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font size="3" face="Sriracha" color="#800080"><i>เชิงเทินเปล่งแสงประจันจูง</i></font></span></p><p dir="ltr" style="line-height:1.38;text-align: center;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font size="3" face="Sriracha" color="#800080"><i>ทอประกายรุ่งรัตติกาล</i></font></span></p><font size="3" face="Sriracha" color="#800080"><i><br></i></font><p dir="ltr" style="line-height:1.38;text-align: center;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font size="3" face="Sriracha" color="#800080"><i>ผู้เฝ้าสามทางปราการแดน</i></font></span></p><p dir="ltr" style="line-height:1.38;text-align: center;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font size="3" face="Sriracha" color="#800080"><i>เทพีแห่งแคว้นจันทราศาล</i></font></span></p><p dir="ltr" style="line-height:1.38;text-align: center;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font size="3" face="Sriracha" color="#800080"><i>มารดาเวทน้อมก้มกราน</i></font></span></p><p dir="ltr" style="line-height:1.38;text-align: center;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font size="3" face="Sriracha" color="#800080"><i>เปี่ยมปัญญาห้วงแห่งกาล</i></font></span></p><font size="3" face="Sriracha" color="#800080"><i><br></i></font><p dir="ltr" style="line-height:1.38;text-align: center;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font size="3" face="Sriracha" color="#800080"><i>จันทราเธียรทิศพิชิตอสุรา</i></font></span></p><p dir="ltr" style="line-height:1.38;text-align: center;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font size="3" face="Sriracha" color="#800080"><i>เพลิงมนตราพาพ้นภัย</i></font></span></p><p dir="ltr" style="line-height:1.38;text-align: center;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font size="3" face="Sriracha" color="#800080"><i>ขับพลันเงามืดเลือนลับไป</i></font></span></p><p dir="ltr" style="line-height:1.38;text-align: center;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font size="3" face="Sriracha" style="" color="#800080"><i style="">นรกานต์แซ่ซ้องบารมี</i></font></span></p><font size="3" face="Kanit"><br></font><p dir="ltr" style="text-align: left; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="color: rgb(0, 0, 0); background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font size="3" face="Kanit"> ไนมีเรียลุกขึ้นยืน เช็ดมือบนชุดกระโปรงที่เธอสวมอยู่พลางดึงถุงมือลูกไม้ให้เข้าที่ แสงเช้าตรู่สาดส่องกระทบใบหน้าทรงสเน่ห์จนดูราวกับมีออร่าอันอบอุ่นล้อมรอบ เธอรู้สึกถึงกระแสพลังในตัวเองที่มั่นคงขึ้น ไม่ว่าจะเป็นความรู้ที่ได้จากการศึกษาสมุนไพร หรือประสบการณ์ที่สั่งสมจากการเดินทางและต่อสู้ผ่านความเป็นความตาย</font></span></p><font size="3" face="Kanit"><div style="text-align: left;"><br></div></font><p dir="ltr" style="text-align: left; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="color: rgb(0, 0, 0); background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font size="3" face="Kanit"> เด็กสาวมองเปลวไฟอีกครั้งเป็นครั้งสุดท้ายก่อนจะหันหลังเดินกลับไปที่โถงอาหาร เสียงฝีเท้าของเธอกระทบพื้นกรวดเบาๆ แผ่วจางไปตามระยะทาง แต่ในใจกลับหนักแน่นกว่าที่เคย</font></span></p><font size="3" face="Kanit"><div style="text-align: left;"><br></div></font><p dir="ltr" style="text-align: left; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font size="3" face="Kanit" style=""><font color="#000000"> </font><font color="#9932cc"> "แม่...ถูกใจของขวัญต้นปีรึเปล่า" </font><font color="#000000">เธอพึมพำด้วยเสียงแผ่วเบา</font><font color="#9932cc"> "...ไว้พบกันใหม่เมื่อชะตาเป็นใจ"</font></font></span></p><font size="3" face="Kanit"><br></font><p dir="ltr" style="line-height:1.38;text-align: center;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="color: rgb(0, 0, 0); background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font size="3" face="Kanit">[แบบฟอร์มถวายของ]</font></span></p><p dir="ltr" style="line-height:1.38;text-align: center;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font size="3" face="Kanit" style=""><font color="#000000">ชื่อของคุณ: </font><font color="#9932cc">ไนมีเรีย นีนี่ของแม่จ๋า (?)</font></font></span></p><p dir="ltr" style="line-height:1.38;text-align: center;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font size="3" face="Kanit" style=""><font color="#000000">ของที่ถวาย:</font><font color="#9932cc"> ดอกทองของอโฟร์ไดต์ เท่นบูชาต้องมีสองฝั่งเอาไปอีกดอกนะแม่</font></font></span></p><p dir="ltr" style="line-height:1.38;text-align: center;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font size="3" face="Kanit" style=""><font color="#000000">เทพที่ถวายของ: </font><font color="#9932cc">เฮคาที มายมามี๊</font></font></span></p><p dir="ltr" style="line-height:1.38;text-align: center;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><font size="3" face="Kanit"><span style="color: rgb(0, 0, 0); background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;">คำพูดที่อยากคุยกับเทพ: </span><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font color="#9932cc">ตามข้อความสีม่วง แม่ช่วงนี้ทรัพย์จางขอโชคลาภ!!</font></span><span style="color: rgb(0, 0, 0); background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><br></span><span style="color: rgb(0, 0, 0); background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;">กุหลาบสีทอง [เอฟเฟคที่1: เมื่อนำไปบูชาเหล่าเทพ จะได้ความโปรดปราน+50]</span></font></p><font size="3" face="Kanit"><br></font><p dir="ltr" style="line-height:1.38;text-align: center;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font size="3" face="Kanit" style="" color="#9932cc">“ข้า ไนมีเรีย รีอังก้า เฮนลาดิส ขอถวายศรัทธาแก่เหล่าเทพ แก่เทพีเฮคาที เทพีแห่งเวทมนตร์คาถา”</font></span></p><p dir="ltr" style="line-height:1.38;text-align: center;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="color: rgb(0, 0, 0); background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font size="3" face="Kanit">จำนวนศรัทธาที่มอบให้ : 1,000</font></span></p><font size="3" face="Kanit"><br></font><p dir="ltr" style="line-height:1.38;text-align: center;margin-top:0pt;margin-bottom:0pt;"><span style="color: rgb(0, 0, 0); background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font size="3" face="Kanit">BELIEVER [ผู้ศรัทธาเหล่าเทพ] โบนัสเพิ่มความโปรดปราน+15
</font>@God <font size="3" face="Kanit"></font></span></p><br></span></texto>
<frase>i'll melt your heart into two </frase>
<a href="https://hyeri-code.tumblr.com/" class="Creds">@HyeRi Codes</a>
</div>
</div>
<style>
.chaos {
--color: #5f3c8a;
}
</style>
<link rel="preconnect" href="https://fonts.gstatic.com">
<link href="https://fonts.googleapis.com/css2?family=Inconsolata:wght@200;400;600&family=Montserrat:wght@100;400;600&family=Raleway:wght@100;400;700&display=swap" rel="stylesheet">
<link href="https://fonts.googleapis.com/css2?family=Oswald:wght@200;400;600&display=swap" rel="stylesheet">
Cooper
โพสต์ 2025-1-9 10:13:10
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Cooper เมื่อ 2025-1-9 10:19 <br /><br /><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;" id="docs-internal-guid-8b555d6b-7fff-939d-59cd-76f654680950"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font style="" size="3" face="Arial">9/01/2025 7.30 น. - 8.00 น.</font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font style="" face="Kanit" size="6"><b style=""><i style=""><u style="">บทที่ 24</u></i></b></font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">เป็นเช้าอีกวันที่ร่างสูงนามคูเปอร์มายังเตาไฟบูชาเทพหน้าโรงอาหาร เขาวางตะกร้าผลไม้ลงตรงหน้าเตาผิง ความเรียบร้อยของกระเช้าที่จัดเต็มด้วยผลไม้สดทำให้เขาอดยิ้มออกมาไม่ได้ </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4"><font color="#48d1cc">“แม่ครับ วันนี้ผมเตรียมผลไม้มาถวายให้”</font> คูเปอร์พูดเบาๆ ขณะล้วงหยิบแอปเปิลลูกหนึ่งขึ้นมา หมุนไปมาในมือเหมือนกำลังตรวจสอบคุณภาพ “หวังว่าคุณแม่จะพอใจกับสิ่งนี้” แล้วเขาก็โยนมันลงไปในเตา ไฟสีส้มแดงพวยพุ่งขึ้นเล็กน้อย กลืนผลไม้เข้าไปอย่างสง่างาม </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4"><font color="#48d1cc">“แอปเปิล ผ่านครับ!”</font> หนุ่มยิ้มบางๆ หยิบองุ่นพวงเล็กขึ้นมา ริมฝีปากขยับพึมพำราวกับกำลังคุยเล่น </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4"><font color="#48d1cc">“องุ่นพวงนี้ผมเลือกมาด้วยความตั้งใจ ถ้าแม่จะให้คะแนน ขอให้สักแปดเต็มสิบก็พอนะครับ” </font>ว่าจบเขาก็โยนพวงองุ่นลงไปในเตา ไฟลุกขึ้นอีกครั้งพร้อมกลิ่นหอมหวานจางๆ ที่ทำให้มุมปากของเขายกขึ้นด้วยความพอใจ</font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">ระหว่างที่จัดการผลไม้ในกระเช้าไปเรื่อยๆ คูเปอร์ก็อดไม่ได้ที่จะคิดถึงเรื่องเมื่อคืน วันนั้นเขาเพิ่งไปขอพรกับรูปปั้นของอะธีน่าที่โถงแห่งปัญญากลางบ้าน เรื่องที่ว่าอยากได้การชี้แนะหรือพลังบางอย่างที่จะช่วยให้เขาพึ่งพาตัวเองได้มากขึ้น ตอนแรกก็คิดว่าอาจจะไม่มีอะไรเกิดขึ้น แต่พอกลับมาที่ห้องนอนซึ่งปกติควรมืดสนิท กลับสว่างจ้าเหมือนใครเปิดไฟไว้ทั้งที่ไม่ได้แตะสวิตช์ เขาจำได้ว่าตัวเองเอ๋อไปพักหนึ่ง ก่อนจะเริ่มคิดได้ว่า<font color="#48d1cc"> "หรือนี่จะเป็นพรที่แม่ให้เราหนอ" </font>ชายหนุ่มรำพึงกับตัวเอง </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">แม้จะยังไม่แน่ใจว่าความสามารถใหม่ที่ได้มานอกจากการมองเห็นในที่มืดเหมือนนกฮูกแบบนี้จะมีอะไรมากกว่านี้ไหม แต่เขาก็พอใจกับมัน </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4"><font color="#48d1cc">“ตราบที่มันไม่รบกวนการนอนของเราไปมากกว่านี้ ก็ถือว่าโอเคแล้ว”</font> เขาพึมพำกับตัวเองก่อนจะผล็อยหลับไป </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">ด้วยเหตุนี้เช้าวันนี้คูเปอร์จึงตั้งใจมาขอบคุณแม่พร้อมกับกระเช้าผลไม้ เขาหยิบลูกแพร์สีเหลืองทองขึ้นมามองด้วยสายตาที่อบอุ่น </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4"><font color="#48d1cc">“แม่ครับ ขอบคุณมากสำหรับ... เอ่อ... Night Vision อันนี้ ถึงมันจะดูธรรมดา แต่ผมว่ามันเหมาะกับผมดีนะ” </font>เขาโยนลูกแพร์ลงเตา เปลวไฟพลันลุกโชนขึ้นอีกครั้ง </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">อีกเรื่องหนึ่งที่เขาอยากจะพูดกับอะธีน่า... ชายหนุ่มครุ่นคิดถึงภารกิจพยากรณ์ที่ตัวเองเล็งไว้ มันไม่ใช่ว่าเขาไม่อยากทำ เขาก็อยากไปขออยู่แหละ แต่ตอนนี้ดูเหมือนอะไรก็ยังไม่เข้าที่เข้าทางเท่าไหร่ ทุกอย่างยังดูเลื่อนลอยไปหมด และอย่างที่รู้กัน โชคชะตาน่ะ ไม่เคยไว้ใจได้เลย </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">แต่ก่อนจะพูดถึงการรับภารกิจ ขั้นตอนแรกที่สำคัญกว่าคือ... หาทีม! ใช่แล้ว หาทีมที่พร้อมไปด้วยกัน ซึ่งฟังดูง่ายแต่จริงๆ มันยากกว่าแก้สมการคณิตศาสตร์เสียอีก เพราะแคมป์ฮาล์ฟบลัดน่ะเป็นค่ายฤดูร้อน พอหมดหน้าร้อนก็ราวกับปิดเมือง ทั้งเด็กเล็กที่ต้องกลับไปเรียน เด็กโตที่มุ่งหน้าสู่มหาวิทยาลัยนิวโรม ส่วนคนที่แก่เกินมหาลัยแบบเขา... ก็เอาเถอะ กลายเป็น<font color="#ff8c00"> "คนเฝ้าค่าย"</font> ที่ทำตัวเหมือนสัมภเวสี กินนอนวนไปวันๆ ไม่มีประโยชน์อะไรเป็นชิ้นเป็นอัน </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4"><font color="#48d1cc">"แม่ครับ จะบอกว่าผมไม่เหงาก็คงโกหก" </font>คูเปอร์บ่นอุบขณะหยิบส้มลูกหนึ่งในตะกร้าขึ้นมา กลิ่นสดชื่นของมันชวนให้ใจสงบขึ้นมานิดหน่อย </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font color="#48d1cc" face="Kanit" size="4">"ก็ลองคิดดูสิ แคมป์นี้มันคึกคักเฉพาะหน้าร้อน แต่พอหน้าหนาวหรือเปิดเทอม ทุกอย่างก็เงียบเหงาไปหมด อ้อ! แล้วที่เหงาเนี่ย ไม่ได้หมายความว่าผมไม่มีอะไรทำเลยนะ ผมแค่... เอ่อ... มันก็แค่อยากมีคนไปด้วยตอนทำภารกิจน่ะ" </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">เขาหมุนลูกส้มไปมาด้วยท่าทางครุ่นคิด ก่อนจะพูดต่อ<font color="#48d1cc"> “ถึงอย่างนั้น ผมก็ไม่คาดหวังหรอก แค่ถ้ามันจะเป็นไปได้ ขอให้มีสักคนที่พร้อมไปทำภารกิจด้วยกัน...แม่พอจะช่วยอะไรได้บ้างไหมครับ?”</font> เขาพูดด้วยน้ำเสียงติดตลกเหมือนจะไม่จริงจังนัก แต่ก็อดไม่ได้ที่จะเหลือบมองเปลวไฟในเตาราวกับหวังคำตอบอะไรบางอย่าง </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4"><font color="#48d1cc">“นั่นแหละแม่” </font>คูเปอร์นึกในใจพลางพยายามไม่หัวเราะให้กับความคิดตัวเอง <font color="#48d1cc">“จะให้บอกว่าไม่เหงาก็คงโกหกเต็มปากเต็มคำ แต่ถึงอย่างนั้นผมก็ยังอยากลองนะ ยังอยากหาสักคนที่พร้อมไปด้วยกันจริงๆ”</font></font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4"><font color="#48d1cc">"บางทีการคุยกับเตาผิงบ่อยๆ แบบนี้อาจจะทำให้ผมดูเหมือนคนบ้าก็ได้นะครับ" </font>คูเปอร์หัวเราะเบาๆ แต่ไม่ได้หยุดพูด </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font color="#48d1cc" face="Kanit" size="4">“แต่มันช่วยให้ผมรู้สึกว่าตัวเองไม่ได้อยู่คนเดียว อย่างน้อยผมก็ยังมีแม่อยู่ที่ไหนสักแห่ง ฟังผมบ่นเรื่องไร้สาระพวกนี้” </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">ชายหนุ่มโยนลูกส้มลงในเตา ไฟพุ่งขึ้นมาอย่างรวดเร็วเหมือนกำลังตอบรับอะไรบางอย่าง</font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font color="#48d1cc" face="Kanit" size="4">“ถ้าแม่ช่วยอะไรไม่ได้จริงๆ ก็ไม่เป็นไรนะครับ อย่างน้อยก็ขอบคุณที่ฟัง” </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">คูเปอร์หยิบผลไม้ชิ้นเกือบสุดท้ายขึ้นมาในตะกร้า หายใจเข้าลึกๆ </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4"><font color="#48d1cc">“หวังว่าโชคชะตาจะไม่เล่นตลกมากเกินไปนะครับ ผมอยากลองพิสูจน์ว่าผมยังทำอะไรได้อีกเยอะ”</font> ว่าแล้วก็โยนผลไม้ลงเตาไฟพร้อมรอยยิ้มเล็กๆ ที่มุมปาก</font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">หยิบส้มลูกสุดท้ายในกระเช้าขึ้นมา มองมันอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะพูดขึ้น </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4"><font color="#48d1cc">“ลูกนี้...ผมตั้งใจเก็บไว้ให้แม่โดยเฉพาะ เพราะผมรู้ว่าแม่ชอบอะไรที่เรียบง่ายแต่มีความหมาย” </font>แล้วเขาก็โยนมันลงเตา ไฟลุกโชนขึ้นอีกครั้งส่งกลิ่นหอมอบอุ่นที่ชวนให้หัวใจรู้สึกสงบ</font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">คูเปอร์นั่งนิ่ง มองเปลวไฟในเตาเต้นระริก เสียงไฟลุกไหม้ผลไม้ดังเปรี๊ยะๆ เป็นเหมือนเพื่อนสนิทที่ไม่มีปากไว้ตอบกลับ เขาพิงข้อศอกกับเข่าทั้งสอง มองลึกเข้าไปในเปลวเพลิงราวกับพยายามหาคำตอบอะไรบางอย่างจากมัน </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">แต่ความเงียบที่ยืดเยื้อก็เริ่มทำให้สมองของเขาคันยุบยิบ และเหมือนจะพ่ายแพ้ให้กับความเหงาในที่สุด คูเปอร์ถอนหายใจออกมาเสียงดัง ก่อนจะพูดกับเตาผิงราวกับกำลังบรรยายในรายการทีวี </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4"><font color="#48d1cc">"แม่ครับ ผมเพิ่งสังเกต... เปลวไฟนี่มีเสน่ห์มากเลยนะ ดูสิ เหมือนกำลังเต้นชะชะช่าอยู่เลย แม่ว่ายังไง หรือมันกำลังบอกผมให้ไปหัดเต้น?" </font>เขาพูดพลางยิ้มบางๆ แต่พอพูดจบก็อดหัวเราะให้ตัวเองไม่ได้ <font color="#48d1cc">“โอเค ฟังดูบ้า แต่มันก็ยังดีกว่านั่งเงียบๆ ใช่ไหมล่ะ?”</font></font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">ความคิดหนึ่งแวบเข้ามาในหัว เขายืดตัวตรงแล้วกวาดสายตามองไปรอบๆ เพื่อให้แน่ใจว่าไม่มีใครแอบฟังอยู่ ก่อนจะเริ่มเล่นตลกกับเตาผิงต่อ <font color="#48d1cc">"เอาล่ะแม่ เรามาเล่นเกมกัน ผมจะพูดมุข แล้วแม่ช่วยส่งสัญญาณผ่านเปลวไฟถ้ามันขำ โอเคไหม? พร้อมนะ!" </font></font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">เขาเคาะนิ้วลงบนเข่าตัวเองเล็กน้อยก่อนจะเริ่ม<font color="#48d1cc"> "มุขแรกนะครับ ทำไมเทพซุสถึงไม่เคยแพ้ตอนเล่นซ่อนแอบ?" </font>เขาหยุดเว้นจังหวะเหมือนกำลังแกล้งให้ไฟลุ้นคำตอบ<font color="#48d1cc"> "ก็เพราะเขาสายฟ้าแลบไงล่ะ!"</font> </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">ไฟในเตาดูจะไม่มีปฏิกิริยาอะไรนอกจากลุกต่อไปเหมือนเดิม คูเปอร์แสร้งถอนหายใจ<font color="#48d1cc"> “โอเค ไม่ขำใช่ไหม แม่ไม่ชอบมุขซุส งั้นผมเปลี่ยน!” </font></font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">เขาทำหน้าครุ่นคิดก่อนจะปล่อยมุขต่อไป<font color="#48d1cc"> "แล้วรู้ไหมครับว่าทำไมเทพอะพอลโลถึงไม่เคยเล่นดนตรีหลงคีย์?" </font>เขาเลิกคิ้วขึ้นราวกับรอคำตอบจากใครบางคน <font color="#48d1cc">“ก็เพราะเขาเป็นเทพแห่งดนตรีไง จะหลงได้ยังไง!”</font></font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">ครั้งนี้คูเปอร์หัวเราะเองจนต้องปิดปาก แม้เปลวไฟในเตาจะยังคงนิ่งเหมือนไม่สนใจ แต่เขาก็พูดต่อเหมือนคนที่ไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย <font color="#48d1cc">“แม่ครับ ผมว่าบางทีไฟนี่อาจจะเป็นเทพเฮสเทียนะ แม่ว่าไหม? เฮสเทียคงแอบบอกว่า</font> <font color="#ffd700">‘หยุดปล่อยมุขเถอะ เจ้านี่ช่างไร้สาระจริงๆ’</font><font color="#48d1cc">”</font> </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">เขานั่งหัวเราะกับตัวเองอีกสักพักก่อนจะค่อยๆ สงบลง ชายหนุ่มเอียงศีรษะมองเปลวไฟที่ยังลุกไหวอยู่ตรงหน้า รอยยิ้มบางๆ ยังติดอยู่บนใบหน้า แม้ใจเขาจะรู้ดีว่าความเงียบเหงานี้ไม่ได้จากไปไหน </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4"><font color="#48d1cc">“ขอบคุณนะครับแม่ ที่ยังฟังผมเล่นมุขโง่ๆ พวกนี้”</font> เขาพึมพำเบาๆ ปล่อยให้บรรยากาศกลับคืนสู่ความสงบอีกครั้ง</font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">หลังจากปล่อยมุขที่ไม่มีใครหัวเราะนอกจากตัวเองไปสักพัก คูเปอร์ก็เหมือนจะนึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ ดวงตาสีอ่อนของเขาหรี่ลงเล็กน้อยอย่างครุ่นคิด ก่อนจะพูดขึ้นเสียงดังกับเตาไฟตรงหน้า </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4"><font color="#48d1cc">“แม่ครับ ผมเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าตั้งแต่เกิดมา ผมยังไม่เคยถามเลยว่าแม่ชอบอะไรพิเศษบ้าง หรือช่วงนี้มีอะไรที่อยากได้ไหม?” </font>เขาเท้าคางกับเข่าตัวเอง ขยับตัวเล็กน้อยให้พอดีกับท่านั่ง <font color="#48d1cc">“คือ... ถ้ามันไม่เหนือบ่าเกินกำลังของผมล่ะก็ บอกมาได้เลยนะ ผมจะหาให้ แต่อย่าให้เป็นอะไรแบบ ‘ปีกแห่งเพกาซัส’ หรือ ‘ขนนกฟีนิกซ์’ นะครับ เพราะนั่นคงทำให้ผมโดนฆ่าตายก่อนถวายให้แม่ได้” </font></font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">ชายหนุ่มหัวเราะเบาๆ พลางเสยผมลวกๆ ด้วยท่าทางผ่อนคลาย เขานั่งนิ่งไปชั่วครู่ก่อนจะพูดต่อ <font color="#48d1cc">“เอาจริงๆ นะครับแม่ ผมหวังว่าทางนั้นจะโอเคดี สุขภาพแข็งแรง ไม่มีเรื่องอะไรให้ต้องปวดหัวมากนัก”</font> เขาหรี่ตามองเปลวไฟในเตา ราวกับจะพยายามจับสัญญาณอะไรบางอย่างจากมัน แต่ก็เหมือนเช่นทุกครั้ง มีเพียงเปลวเพลิงที่ยังคงลุกไหว ไม่มีเสียงตอบรับใดๆ จากอีกฟาก </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4"><font color="#48d1cc">“แล้วอีกอย่างนะครับแม่...”</font> เขาพูดต่อในน้ำเสียงที่แฝงความขี้เล่น <font color="#48d1cc">“ผมขออะไรได้ไหม? คือ... ผมรู้สึกไร้สังคมมากเลยครับช่วงนี้ คุยกับคนในบ้านจนแทบจะจำได้แล้วว่าใครจะพูดอะไรต่อจากใคร ใจจริงอยากขอเพื่อนคุยสักคน เอ่อ... หรือสักตัวก็ได้ เช่นนกฮูกพูดได้ หรือแม้แต่นกกางเขนที่มีอารมณ์ขัน ผมไม่ได้ขอมากใช่ไหมครับ?” </font></font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">เขาเผยริมฝีปากโค้งขึ้นเล็กน้อยด้วยรอยยิ้มที่ดูเหมือนจะล้อเลียนตัวเอง <font color="#48d1cc">“แต่อย่าเป็นอะไรที่ต้องเผชิญหน้ากับเฮอร์มีสนะครับ ผมไม่อยากให้เขามาพูดใส่ว่า</font> <font color="#ffd700">‘เจ้านี่มารบกวนคนของข้าเพื่อเรื่องแค่นี้?’</font><font color="#48d1cc">” </font></font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">คูเปอร์หัวเราะกับความคิดของตัวเอง ก่อนจะยกมือขึ้นเกาศีรษะเบาๆ<font color="#48d1cc"> “แม่ครับ จริงๆ ผมไม่ซีเรียสหรอกถ้าแม่จะไม่ส่งอะไรมาให้ ผมรู้ว่าคงไม่ง่ายที่เทพเจ้าจะมาสนใจเรื่องเล็กๆ แบบนี้” </font>เขายักไหล่อย่างไม่ยี่หระ <font color="#48d1cc">“แต่ถ้าแม่ว่างๆ ก็ลองคิดดูนะครับ ผมคิดว่านกฮูกพูดได้ก็ดูน่ารักดี” </font></font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">เขานั่งเงียบอีกครั้ง มองเปลวไฟที่ยังเต้นระริกอยู่ตรงหน้า สุดท้ายก็ถอนหายใจออกมาเบาๆ <font color="#48d1cc">“โอเค ขอบคุณที่ฟังผมบ่นนะครับแม่ ไว้ถ้ามีอะไรใหม่ๆ ผมจะมาเล่าให้ฟังอีก” </font>ชายหนุ่มยิ้มบางๆ ให้กับเปลวไฟ </font></span></p><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><br></font></div><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><font face="Kanit" size="4"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font color="#48d1cc">“สำหรับวันนี้ผมขอตัวลาแล้วนะครับ…คุณแม่” </font>ร่างสูงกล่าวเบาๆ ก่อนจะลุกขึ้นยืน ปัดฝุ่นที่ติดบนเสื้อผ้า หันหลังเดินจากไปโดยไม่</span><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;">ลืมส่งรอยยิ้มบางๆ ให้กับตัวเองในใจ ขณะที่เปลวไฟในเตายังคงเต้นระริกอยู่เบื้องหลัง</span></font></p><font face="Kanit" size="4"><div style="text-align: center;"><br></div></font><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4"><b><u>[แบบฟอร์มถวายของ]</u></b></font></span></p><font face="Kanit" size="4"><div style="text-align: center;"><br></div><div style="text-align: center;"><br></div></font><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">ชื่อของคุณ: Cooper Jones </font></span></p><font face="Kanit" size="4"><div style="text-align: center;"><br></div><div style="text-align: center;"><br></div></font><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">ของที่ถวาย: กระเช้าผลไม้</font></span></p><font face="Kanit" size="4"><div style="text-align: center;"><br></div><div style="text-align: center;"><br></div></font><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">เทพที่ถวายของ: อะธีน่า</font></span></p><font face="Kanit" size="4"><div style="text-align: center;"><br></div><div style="text-align: center;"><br></div></font><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">คำพูดที่อยากคุยกับเทพ:</font></span></p><font face="Kanit" size="4"><div style="text-align: center;"><br></div></font><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4" color="#ff9800">“แม่ครับ... ผมขออะไรนิดหน่อยได้ไหม? คือ...ผมอยากได้ตัวอะไรสักตัว ที่พูดคุยได้และ “เป็นมิตร” นะครับ เน้นย้ำเลยว่าเป็นมิตร! แบบไม่กัด ไม่ขู่ ไม่บ่นว่า ‘เจ้าช่างไร้ประโยชน์’ อะไรแบบนั้น ผมว่ามันจะช่วยผมได้เยอะเลยช่วงนี้ </font></span></p><font face="Kanit" size="4" color="#ff9800"><div style="text-align: center;"><br></div></font><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4" color="#ff9800">ถ้าแม่ไม่อยากส่งมาให้ตรงๆ ก็ไม่เป็นไรนะครับ แค่ช่วยแนะนำหรือส่งลายแทงอะไรดีๆ มาให้หน่อยก็พอ ผมสาบานเลยว่าจะไม่ทำให้มันยุ่งยาก หรือถ้ามีเควสต์ที่ต้องไปตามหาก็ได้ครับ ขอแค่ให้มันไม่เสี่ยงชีวิตจนเกินไป...</font></span></p><font face="Kanit" size="4" color="#ff9800"><div style="text-align: center;"><br></div></font><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4" color="#ff9800">แม่ครับ... คือจริงๆ นะ ผมว่าถ้าปล่อยให้เป็นแบบนี้ ลูกของแม่อาจจะเป็นบ้าก่อนจะได้ออกไปเฉิดฉายในโลกกว้างก็ได้ ไม่อยากจะพูดเลยว่า การคุยกับคนในบ้านวนไปวนมามันทำให้ผมเหมือนละครที่เปิดซ้ำทุกวันจนจำบทได้แล้ว... </font></span></p><font face="Kanit" size="4" color="#ff9800"><div style="text-align: center;"><br></div></font><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4" color="#ff9800">ถ้าทางนั้นพอจะช่วยได้ ก็...ช่วยผมหน่อยนะครับ!” </font></span></p><font face="Kanit" size="4"><div style="text-align: center;"><b><br></b></div></font><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" style="" size="4"><b>BELIEVER โบนัสความโปรดปราน +15</b></font></div><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><b><br></b></font></div><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><b><br></b></font></div><div style="text-align: center;"><font face="Kanit" size="4"><b>ผู้โปรดปรานเหล่าเทพ โบนัสความโปรดปราน +15</b></font></div><p></p>
Dean
โพสต์ 2025-1-10 02:15:17
https://lh7-rt.googleusercontent.com/docsz/AD_4nXc3WZUtVQIQDid37zNGeFiBus6lAGEguWUMTZ6fV68tZiXfICyFwc_fhkItd_cMMt4w-CbFuoXr8THRvAN-JgE7jxn05kahHSU3brfyogQMiRH7cPY6RE3R3pL1OYZZXSHzENN9?key=Wk8QdPtcHFaIRqz8MZ_CS-v2274https://lh7-rt.googleusercontent.com/docsz/AD_4nXfZaf1hzEPhc3I2-e7pX1Vjt7uoUUjXuz4my39pjDy-MobBwDkfURZitTuCsWmNcseM-fsLkz8IbBP3zHG8UCwgzDUgj6TNbkNG78EOEhdkpj4vjVIkESYjFYCyrAc3FSvOss1nww?key=Wk8QdPtcHFaIRqz8MZ_CS-v2บางสิ่งที่ทดแทนความกล้าหาญ 01/01/2025 เวลา 11.26 น.
จากคำแนะนำของโพไซดอน (ที่น่าจะเป็นตัวจริงไม่ใช่สมองปรุงแต่งไปเอง) ดีนจึงลองมาเผชิญหน้ากับแอรีส เทพสงครามที่ครั้งหนึ่งเขาเคยไม่ชอบ แต่ด้วยความเห็นใจทำให้ชายหนุ่มยอมเปิดใจไปหาเทพเจ้าที่หน้ากองไฟ แต่ถึงจะบอกว่าเผชิญหน้าแต่คงไม่จริงเสียร้อยเปอร์เซ็น เพราะมีเทพเฮอร์มีสคอยรับหน้าในเบื้องต้นอยู่
ถ้าจำไม่ผิดตอนที่มาค่ายฮาล์ฟบลัดใหม่ ๆ ได้มีแคมเปญอนุรักษ์สัตว์ทะเลเป็นการแข่งขันกันระหว่างเจ้าสมุทรและเทพแห่งสงคราม (ซึ่งผลแพ้ชนะเป็นอย่างไรคงไม่ต้องบอก) ดีนปั่นอีกฝ่ายให้ไปเล่นคอลออฟดิวตี้หากเทพสงครามกระหายเลือดมากนัก วันนี้เขาจึงมาพร้อมกับแผ่นเกมเพลย์สเตชั่นห้า แต่ไม่ใช่เกมสุดเดือดอย่างคอลออฟดิวตี้
https://i.imgur.com/FjYlEMR.png
ดีนหย่อนแผ่นเกม ‘สเตรย์’ ที่ผู้เล่นบังคับเป็นน้องแมวส้มสุดแสนน่ารักลงในกองไฟ เห็นทีไรก็ยังปวดใจไม่หาย ทั้งที่เรื่องแมวน้อยที่หน้าปกเกมถูกเผา และอีกอย่างคือแผ่นเกมราคาตั้งสี่สิบดอลลาร์ (ขายแพงกว่าข้างนอก) ไหม้ไฟ ถ้าส่งไปไม่ถึงล่ะก็เสียใจน่าดู
แต่ตอนนี้อย่าวอกแวก ไม่อย่างนั้นของคงส่งไปไม่ถึงผู้รับจริง ๆ ดีนสะบัดหน้าไล่ความคิดเรื่อยเปื่อย ก่อนจะนึกถึงเทพสงครามแอรีสคนนั้น
“สวัสดีพี่ชาย ไม่รู้ว่าคุณจำผมได้ไหม ผมดีน บุตรแห่งโพไซดอน ผมเคยสื่อสารถึงคุณในช่วงแรก ๆ ตอนที่เพิ่งมาค่ายฮาล์ฟบลัดใหม่ ๆ คำนวนเวลาแล้วคงเกือบปีแล้วมั้ง ที่เรียกคุณแบบนี้เพราะว่า เอ่อ.. เราน่าจะเป็นพี่น้องกันห่าง ๆ ตามที่ผมเคยอธิบายไปตอนนู้น แต่ถ้าคุณจำไม่ได้ก็ช่างมันเถอะครับ”
“ก่อนอื่นขอแสดงความเสียใจต่อการสูญเสียเอลลิสไปด้วยครับ เด็กคนนั้นเป็นคนเก่ง เป็นคนกล้าหาญที่ปกป้องค่ายฮาล์ฟบลัดเอาไว้ ถ้านับญาติกันเขาคือหลานชายผมใช่ไหม? ผมเป็นตัวแทนบ้านโพไซดอนกล่าวคำไว้อาลัยให้เขาด้วย แต่ว่าพี่ชายกลับไปก่อนคงไม่ทันได้ฟัง…”
ดีนเงียบไปเล็กน้อย ชักจะรู้สึกว่าบรรยากาศกลับไปซึมเซาเกินไปทั้งที่วันนี้เป็นวันปีใหม่ที่ควรจะสดใสซาบซ่า ชายหนุ่มจึงคิดว่าเขาควรหยุดพูดถึงคนตายไว้ตรงนี้ดีกว่า
“ผมเคยบอกใช่ไหมว่าถ้าอยากก่อสงครามให้พี่ชายลองเล่นคอลออฟดิวตี้ดูสิ แต่วันนี้ผมเผาเกมสเตรย์มาให้ ไม่ได้ตั้งใจจะกวนตีนนะครับ แต่ถ้าได้เล่นเกมที่ดีต่อใจ น่าจะช่วยฮีลจิตใจที่บอบช้ำให้กลับมาเข้มแข็งได้ ไม่รู้ว่าคุณเป็นทาสแมวหรือเปล่า ถ้าใช่ก็เยี่ยมเลย แต่ถึงไม่ใช่น้องแมวในเกมก็น่ารักอยู่ดี และไม่มีใครเกลียดเจ้าส้มตัวนั้นลง”
มือที่ว่างอยู่ถูกันไปด้านหน้าเปลวไฟ ราวกับอยากให้ไออุ่นผ่อนคลายความหนาวเย็นและความประหม่านี้ลงไป
“จะว่าไงดี.. ต้องพูดยังไงถึงจะสื่อความรู้สึกจากใจได้กันนะ… ที่อยากให้รู้คือผมค่อนข้างแคร์ความรู้สึกของคุณนะครับพี่ชาย ผมรู้ว่าคุณเข้มแข็งและแข็งแกร่งกว่าเดมิก็อดกาก ๆ แบบผมมาก แต่ถึงอย่างนั้นผมก็ยังเห็นใจคุณอยู่ดี คนตายน่าเห็นใจ แต่คนที่ยังอยู่เจ็บปวดกว่ามาก จากวันนั้นที่เห็นคุณร้องไห้ให้เอลลิส ทำให้ผมตระหนักได้บางอย่าง… บางทีคุณอาจไม่ใช่เทพเจ้าแบบที่คนอื่นตัดสินกันที่เปลือกนอกก็ได้มั้ง?”
ดีนยักคิ้วขึ้น ก่อนจะกลอกตา มือไม้ที่ถูกันหน้าเตาไฟผายโบกไปมาเหมือนคนอธิบายคำพูดไม่ถูก
“ไม่รู้สิ มันมีเซนส์บางอย่างที่บอกแบบนั้น แต่การคุยหน้ากองไฟฝ่ายเดียวแบบนี้มันก็ออกจะถ่ายทอดความรู้สึกได้ยากไปหน่อย มันคงจะดีไม่น้อยถ้าเราได้พูดคุยเปิดอก แล้วก็มีเบียร์เย็น ๆ ให้กินกันสักเหยือก… เอ่อ ผมก็แค่เปรียบเทียบน่ะ เทพเจ้าคงไม่ลดตัวไปกินเบียร์กับเดมิก็อดหรอกมั้ง? แต่ถ้าพี่ชายไม่ถือตัวก็ถือว่าผมชวนแล้วกัน บอกเลยว่าผมใช้ความกล้าหาญในการคุยกับคุณสุด ๆ”
“เอาล่ะ... ยังไงก็เล่นเกมให้สนุกแล้วก็ผ่อนคลาย อย่าเศร้าโศกเสียใจข้ามปี แล้วก็สวัสดีปีใหม่ครับ”
เมื่อถวายของเสร็จดีนก็ออกมาจากเตาไฟบูชาเทพ เพราะว่าวันนี้เป็นวันปีใหม่มั้งเด็ก ๆ จึงรอมาถวายของแก่เทพบิดามารดากันจนแถวยาว
https://lh7-rt.googleusercontent.com/docsz/AD_4nXfk399L1A2tb5F92se-4fhtkenX8wS7Lk-PEF4e_3_ZY7pYdoNuS0HcwvEDnI_cJQu1XY9NnvRkU4O9kp9l3AQtw-80mhfu18aeAX0V3DnfFPlL1QlK71aLDPawWW3n9YhOqOwY?key=Wk8QdPtcHFaIRqz8MZ_CS-v2แบบฟอร์มถวายของชื่อของคุณ: ดีน เอลวิน อัลวาเรซ นีลของที่ถวาย: แผ่นเกม PS5เทพที่ถวายของ: แอรีสคำพูดที่อยากคุยกับเทพ: (ข้อความสีส้มทั้งหมด)------------------------------------------------------------ข้า ดีน เอลวิน อัลวาเรซ นีล ขอถวายความกล้าหาญแก่เหล่าเทพ แก่เทพแอรีส เทพแห่งสงคราม
จำนวนความกล้าหาญที่มอบให้: 5,000------------------------------------------------------------
HEROES (วีรบุรุษผู้โปรดปราน) โบนัสเพิ่มความโปรดปราน+25
Cooper
โพสต์ 2025-1-11 19:51:12
<p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;" id="docs-internal-guid-8b5cdca0-7fff-9b6f-fb77-ff2fd0e356fc"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font style="" size="3" face="Arial">11/01/2025 10.10 น. - 11.05 น.</font></span></p><font face="Kanit" size="4"><div style="text-align: center;"><br></div></font><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="6"><b style=""><i style=""><u style="">บทที่ 29</u></i></b></font></span></p><font face="Kanit" size="4"><div style="text-align: center;"><br></div></font><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">-ห้องนั่งเล่นบ้านอะธีน่า-</font></span></p><font face="Kanit" size="4"><div style="text-align: center;"><br></div></font><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4" color="#48d1cc">“ฮ้าวว.. นอนไม่ค่อยหลับเหมือนเดิม” </font></span></p><font face="Kanit" size="4"><div style="text-align: center;"><br></div></font><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">คูเปอร์บ่นพึมพำ ขณะยืดเส้นยืดสายหลังจากงัวเงียลุกขึ้นจากเตียง แม้จะรู้ว่าควรนอนให้ครบชั่วโมงเหมือนในคู่มือสุขภาพเล่มหนาที่แม่เคยส่งมาให้ดูเล่น แต่ก็อย่างว่า บางครั้งสมองมันก็คิดอะไรไปเรื่อยจนแทบจะปิดสวิตช์ไม่ได้ เขาถอนหายใจอย่างยอมจำนนต่อความคิดตัวเองก่อนจะเดินตรงไปยังห้องน้ำ </font></span></p><font face="Kanit" size="4"><div style="text-align: center;"><br></div></font><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">หลังทำกิจวัตรประจำวันเรียบร้อย เดมิก็อดหนุ่มก็ก้าวออกจากห้องส่วนตัว มุ่งหน้าไปยังห้องนั่งเล่นของบ้านอะธีน่าด้วยก้าวที่เชื่องช้าและอารมณ์สบายๆ </font></span></p><font face="Kanit" size="4"><div style="text-align: center;"><br></div></font><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">ห้องนั่งเล่นกลางของบ้านอะธีน่าเป็นดั่งคลังสมบัติสำหรับนักคิดและนักประดิษฐ์ทุกคน โซฟาสีน้ำเงินตัวใหญ่ตั้งอยู่กลางห้องอย่างโอ่อ่า มีโต๊ะไม้เล็กๆ วางอยู่ข้างหน้า โดยมีชั้นหนังสือขนาดใหญ่เรียงรายเป็นกำแพงล้อมรอบ บางครั้งคุณอาจเดินเตะพิมพ์เขียวที่ใครบางคนลืมเก็บ หรือพบว่าคุณเผลอนั่งทับแบบแปลนขนาดใหญ่ที่ใครทิ้งไว้บนโซฟา </font></span></p><font face="Kanit" size="4"><div style="text-align: center;"><br></div></font><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">วันนี้ไม่มีใครอยู่ในห้องนั่งเล่นเหมือนทุกครั้งที่เขาตื่นสายเกินไป ร่างสูงเลื่อนสายตามองไปรอบๆ พลางคิดว่าคนอื่นคงออกไปกินอาหารเช้าที่โรงอาหารแล้ว </font></span></p><font face="Kanit" size="4"><div style="text-align: center;"><br></div></font><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">แสงแดดยามเช้าส่องลอดหน้าต่างกระจกบานใหญ่เข้ามากระทบกับตะกร้าผลไม้บนโต๊ะตรงหน้า ทำให้มันดูโดดเด่นผิดปกติ คูเปอร์เลิกคิ้วด้วยความสงสัย นึกในใจว่าใครกันที่มีน้ำใจหยิบผลไม้มาวางไว้ </font></span></p><font face="Kanit" size="4"><div style="text-align: center;"><br></div></font><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">เมื่อเดินไปใกล้ เขาพบว่ามีข้อความเขียนไว้บนกระดาษแผ่นเล็กๆ ที่เสียบอยู่ในตะกร้า </font></span></p><font face="Kanit" size="4"><div style="text-align: center;"><br></div></font><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4"><font color="#48d1cc">“สามารถหยิบทานได้สะดวก มีดปอกผลไม้วางอยู่ข้างๆ” </font>ลายมือเล็กๆ ชวนให้นึกถึงเจ้าของทันที<font color="#ff8c00"> “ลิเลียน่า” </font> </font></span></p><font face="Kanit" size="4"><div style="text-align: center;"><br></div></font><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4"><font color="#48d1cc">“อ้อ ของลิเลียน่านี่เอง”</font> ชายหนุ่มหัวเราะในลำคอ ก่อนหยิบผลแอปเปิ้ลขึ้นมาพลิกดูไปมา </font></span></p><font face="Kanit" size="4"><div style="text-align: center;"><br></div></font><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4" color="#008080">'ไหนๆ ก็ไม่มีใครอยู่ กินเลยก็แล้วกัน' </font></span></p><font face="Kanit" size="4"><div style="text-align: center;"><br></div></font><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">คูเปอร์หันไปหยิบหนังสือจากชั้นแบบสุ่มๆ หวังจะเอามาอ่านฆ่าเวลา พลางนึกว่าโชคดีไม่ต้องไปเบียดกับคนอื่นที่โรงอาหาร แต่พอหันมาดูชื่อหนังสือที่ถือไว้ในมือ ก็อดขมวดคิ้วไม่ได้ </font></span></p><font face="Kanit" size="4"><div style="text-align: center;"><br></div></font><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4" color="#0000ff">‘รวมคำคม ภาษากรีกโบราณ ฉบับเทพปกรณัม’ </font></span></p><font face="Kanit" size="4"><div style="text-align: center;"><br></div></font><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4"><font color="#48d1cc">“เอาจริงดิ ใครจะอ่านหนังสือพวกนี้สนุกบ้าง”</font> เขาพึมพำพลางพลิกหน้าหนังสือเปิดไปเรื่อยๆ แต่เมื่อเห็นว่าภาษาอังกฤษที่อยู่ในเล่มเป็นแค่การถอดเสียงจากตัวกรีกเท่านั้น ความอยากอ่านก็ลดลงทันที </font></span></p><font face="Kanit" size="4"><div style="text-align: center;"><br></div></font><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">อย่างไรก็ตาม ด้วยความคร้านที่จะลุกไปเลือกเล่มใหม่ คูเปอร์ก็จำใจเปิดอ่านต่อพลางๆ ระหว่างกัดผลแอปเปิ้ล </font></span></p><font face="Kanit" size="4"><div style="text-align: center;"><br></div></font><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">หลังจากนั้นไม่กี่นาที ความคิดหนึ่งก็แวบเข้ามาในหัว ขณะที่เขาจ้องมองผลไม้ในมือ </font></span></p><font face="Kanit" size="4"><div style="text-align: center;"><br></div></font><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4"><font color="#48d1cc">“วันนี้ไปถวายของให้อะธีน่าดีไหมนะ” </font> </font></span></p><font face="Kanit" size="4"><div style="text-align: center;"><br></div></font><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">เขาเพ่งมองแอปเปิ้ลในมือ ขบคิดว่าจะถวายอะไรดี ผลไม้ก็เคยถวายแล้ว แต่จะให้ซ้ำก็ไม่ใช่สไตล์เขา </font></span></p><font face="Kanit" size="4"><div style="text-align: center;"><br></div></font><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">จู่ๆ ความคิดหนึ่งก็เกิดขึ้น <font color="#48d1cc">“เฮ้ เราแกะสลักตัวอักษรกรีกลงไปบนแอปเปิ้ลได้ไหมนะ” </font></font></span></p><font face="Kanit" size="4"><div style="text-align: center;"><br></div></font><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">เมื่อคิดได้ดังนั้น รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ก็ผุดขึ้นมาบนใบหน้าของชายหนุ่ม เขาเปิดหนังสือเพื่อสุ่มคำกรีกมาใช้ พลันสายตาก็สะดุดกับคำหนึ่งที่ดูโดดเด่นกว่าใคร </font></span></p><font face="Kanit" size="4"><div style="text-align: center;"><br></div></font><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4" color="#00ff00">“τῇ καλλίστῃ” </font></span></p><font face="Kanit" size="4"><div style="text-align: center;"><br></div></font><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">ไม่รู้หรอกว่าคำนี้แปลว่าอะไร แต่ดูเหมือนมันจะเหมาะสมกับการถวายเทพีแห่งปัญญาไม่ใช่น้อย เขาหยิบมีดปอกผลไม้ขึ้นมาแล้วเริ่มลงมือ </font></span></p><font face="Kanit" size="4"><div style="text-align: center;"><br></div></font><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">ผลแอปเปิ้ลลูกแรก... แกะผิดไปหนึ่งตัว ลูกที่สอง... ตัวอักษรเบี้ยวจนดูไม่ออก ลูกที่สาม... เขาเผลอใช้แรงมากไปจนแอปเปิ้ลหักครึ่ง </font></span></p><font face="Kanit" size="4"><div style="text-align: center;"><br></div></font><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4" color="#48d1cc">“เฮ้อ นี่มันงานละเอียดกว่าที่คิดไว้เยอะเลยนะเนี่ย” </font></span></p><font face="Kanit" size="4"><div style="text-align: center;"><br></div></font><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">ในที่สุด ลูกที่สี่ก็ออกมาพอดูได้ แม้จะไม่สมบูรณ์แบบแต่ก็พอใช้ได้ คูเปอร์ยิ้มอย่างภาคภูมิใจ </font></span></p><font face="Kanit" size="4"><div style="text-align: center;"><br></div></font><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4"><font color="#48d1cc">“สมบูรณ์แบบตามมาตรฐานฉันเลย” </font>เขาพูดพลางหยิบผลแอปเปิ้ลที่แกะสลักเสร็จไปวางรวมกับผลที่เสียไปแล้วในตะกร้า </font></span></p><font face="Kanit" size="4"><div style="text-align: center;"><br></div></font><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4" color="#48d1cc">'ลูกที่ล้มเหลวก็ถือว่าเป็นอาหารเช้าไปแล้วกัน' </font></span></p><font face="Kanit" size="4"><div style="text-align: center;"><br></div></font><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">เขาหัวเราะเบาๆ ขณะกัดแอปเปิ้ลที่เหลือในตะกร้า แล้วปล่อยใจคิดถึงแผนการถวายของในวันนั้น</font></span></p><font face="Kanit" size="4"><div style="text-align: center;"><br></div><div style="text-align: center;"><br></div></font><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">—---</font></span></p><font face="Kanit" size="4"><div style="text-align: center;"><br></div></font><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Arial" size="3">11/01/2025 11.25 น. - 11.43 น.</font></span></p><font face="Kanit" size="4"><div style="text-align: center;"><br></div></font><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">-เตาไฟบูชาเทพ-</font></span></p><font face="Kanit" size="4"><div style="text-align: center;"><br></div></font><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">คูเปอร์กลับมายังเตาไฟบูชาเทพที่เดิมที่ประจำ สถานที่แห่งนี้เป็นเหมือนจุดนัดพบหลังมื้ออาหารของเหล่าชาวค่าย หลายคนเลือกมานั่งแลกเปลี่ยนเรื่องราวในชีวิตประจำวัน หรือพักผ่อนใต้ร่มไม้ที่ตั้งอยู่ใกล้ๆ แต่วันนี้บรรยากาศรอบๆ กลับเงียบสงบกว่าที่เคย มีเพียงเสียงลมพัดใบไม้ไหวเบาๆ ที่ช่วยเสริมความรู้สึกสงบแบบแปลกๆ</font></span></p><font face="Kanit" size="4"><div style="text-align: center;"><br></div></font><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4"><font color="#48d1cc">“วันนี้ดูโล่งกว่าปกตินะ” </font>คูเปอร์พูดกับตัวเองพลางมองไปรอบๆ ก่อนจะก้มดูสิ่งที่เขาเตรียมมาด้วยรอยยิ้ม</font></span></p><font face="Kanit" size="4"><div style="text-align: center;"><br></div></font><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">ชายหนุ่มเดินเข้ามาพร้อมถุงกระดาษจากร้านสะดวกซื้อในค่าย ใบหน้าของเขาประดับด้วยรอยยิ้มขี้เล่น แม้ในใจจะอดรู้สึกเขินอายเล็กน้อยไม่ได้ แต่เขาไม่ใช่คนที่จะปล่อยให้ความประหม่าเข้ามาขัดจังหวะความสนุกง่ายๆ</font></span></p><font face="Kanit" size="4"><div style="text-align: center;"><br></div></font><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4"><font color="#48d1cc">“โอเค มาดูกันเถอะ” </font>เขาวางถุงลงบนโต๊ะไม้ใกล้ๆ เตาไฟ ก่อนจะล้วงหยิบทาร์ตไข่ที่ห่อมาอย่างเรียบร้อยออกมา</font></span></p><font face="Kanit" size="4"><div style="text-align: center;"><br></div></font><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4"><font color="#48d1cc">“พูดตรงๆ เลยนะท่าน ครั้งนี้ผมไม่ได้ทำเองหรอก ทาร์ตไข่นี่ซื้อมาจากร้านสะดวกซื้อในค่าย แต่ผมรับรองว่าอร่อยมากๆ แน่ เพราะร้านนี้ขายหมดตลอดทุกวัน ผมต้องรอคิวตั้งครึ่งชั่วโมงเลยนะ”</font> เขาเริ่มพูดพลางวางทาร์ตไข่เรียงไว้ข้างหน้าเตาไฟอย่างตั้งใจ</font></span></p><font face="Kanit" size="4"><div style="text-align: center;"><br></div></font><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4"><font color="#48d1cc">“ถึงจะไม่ได้ทำเอง แต่ฉันก็เลือกอันที่ดูดีที่สุดมาให้ท่านนะ เลือกนานจนพนักงานร้านมองเหมือนจะไล่ฉันออกจากร้านเลยด้วย” </font>คูเปอร์หัวเราะเบาๆ </font></span></p><font face="Kanit" size="4"><div style="text-align: center;"><br></div></font><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">หลังจากวางทาร์ตไข่ลงไปในไฟ คูเปอร์หันไปหยิบแอปเปิ้ลแกะสลักผลงานชิ้นเอกขึ้นมา เขากวาดตามองแอปเปิ้ลพลางสูดลมหายใจลึก ถือแอปเปิ้ลแกะสลักที่เป็นผลงานของตัวเอง</font></span></p><font face="Kanit" size="4"><div style="text-align: center;"><br></div><div style="text-align: center;"><br></div></font><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4" color="#48d1cc">“ทีนี้ก็ถึงทีเด็ดของเราแล้ว แอปเปิ้ลแกะสลักฝีมือคูเปอร์ผู้หล่อเหลาที่สุดในบ้านอะธีน่า”</font></span></p><font face="Kanit" size="4"><div style="text-align: center;"><br></div></font><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">เขามองมันอยู่ครู่หนึ่งด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความภาคภูมิใจ</font></span></p><font face="Kanit" size="4"><div style="text-align: center;"><br></div></font><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">คูเปอร์เดินถอยออกมาสองสามก้าว ให้ระยะห่างจากเตาไฟดูพอเหมาะกับแสงสะท้อนที่เปลวไฟสร้างขึ้น จากนั้นเขาเหยียดตัวตรง ท่วงท่าของเขาเปลี่ยนไปทันที กลายเป็นชายหนุ่มที่เต็มไปด้วยความสง่างามอย่างนักแสดงมืออาชีพ</font></span></p><font face="Kanit" size="4"><div style="text-align: center;"><br></div></font><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4"><font color="#48d1cc">“โอเค คูเปอร์ เจ้าคือดาราโชว์เดี่ยวของวันนี้ เอาให้เต็มที่!” </font>เขากระซิบกับตัวเอง ก่อนจะหมุนตัวกลับมาเผชิญหน้าเตาไฟ</font></span></p><font face="Kanit" size="4"><div style="text-align: center;"><br></div></font><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">เขายื่นมือขวาที่ถือแอปเปิ้ลออกไปตรงหน้า พลางก้าวขาข้างหนึ่งไปข้างหน้าเล็กน้อย ท่าทางราวกับนักแสดงละครเวทีในฉากสำคัญ</font></span></p><font face="Kanit" size="4"><div style="text-align: center;"><br></div></font><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4"><font color="#ffd700">“ข้าจะมอบสิ่งนี้ให้เฉพาะแด่เพียงผู้ที่คู่ควร!” </font>เสียงของเขาดังชัดเจน เปล่งพลังออกมาจนสะท้อนก้องไปทั่วบริเวณ แม้ไม่มีผู้ชมอยู่ แต่ก็รู้สึกเหมือนเขากำลังยืนอยู่บนเวทีใหญ่</font></span></p><font face="Kanit" size="4"><div style="text-align: center;"><br></div></font><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">คูเปอร์เงยหน้าขึ้นเล็กน้อย สายตาจ้องมองไปยังท้องฟ้าราวกับกำลังเอ่ยคำพูดเหล่านี้ต่อทวยเทพแห่งโอลิมปัส</font></span></p><font face="Kanit" size="4"><div style="text-align: center;"><br></div></font><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4"><font color="#ffd700">“τῇ καλλίστῃ!!! (แด่ผู้ที่งดงามที่สุด)” </font>เขาเอ่ยคำภาษากรีกด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความจริงจังและหนักแน่น เสียงต่ำลึกของเขาทำให้คำพูดนั้นฟังดูทรงพลังยิ่งขึ้น</font></span></p><font face="Kanit" size="4"><div style="text-align: center;"><br></div></font><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">แต่ถ้าจะให้พูดตามตรง... เขาไม่รู้เลยว่าคำนี้แปลว่าอะไรแม้แต่น้อย มันเป็นแค่คำที่เขาอ่านจากหนังสือรวบรวมคำคมภาษากรีกเมื่อเช้านี้ ตัวหนังสือบอกให้เขาออกเสียงแบบนี้ เขาก็แค่เชื่อและทำตามไปเท่านั้น </font></span></p><font face="Kanit" size="4"><div style="text-align: center;"><br></div></font><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4"><font color="#48d1cc">“คงไม่มีใครถือสาหรอกนะถ้าฉันใช้คำที่ไม่รู้ความหมาย”</font> เขาคิดในใจพลางเหลือบมองแอปเปิ้ลในมือเหมือนจะถามความเห็น แต่แน่นอนว่ามันก็ไม่ได้ตอบอะไรกลับมาอยู่ดี </font></span></p><font face="Kanit" size="4"><div style="text-align: center;"><br></div></font><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4"><font color="#48d1cc">“ยังไงก็ตาม มันฟังดูอลังการดีใช่ไหมล่ะ?”</font> เขาพึมพำกับตัวเองยิ้มๆ ในขณะที่ค่อยๆ ก้าวกลับไปใกล้เตาไฟช้าๆ เสียงฝีเท้าของเขาแทบจะกลืนหายไปกับความเงียบสงบโดยรอบ </font></span></p><font face="Kanit" size="4"><div style="text-align: center;"><br></div></font><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">ชายหนุ่มยกมือขึ้นปรับเสื้อให้เรียบก่อนจะยืนตัวตรงอย่างสง่างาม ราวกับกำลังเตรียมขึ้นเวทีใหญ่ การเปล่งเสียงเมื่อครู่อาจจะไม่สมบูรณ์แบบเหมือนในห้องซ้อมสมัยเรียนมหาวิทยาลัย แต่เขาก็แอบภูมิใจไม่น้อยที่สามารถแสดงออกมาได้ดีในสถานการณ์นี้ </font></span></p><font face="Kanit" size="4"><div style="text-align: center;"><br></div></font><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4"><font color="#48d1cc">“เอาจริงๆ ถ้าคำนี้แปลว่าอะไรน่าอายขึ้นมา ฉันคงต้องยอมรับชะตากรรมล่ะนะ”</font> เขากลอกตาเล็กน้อยขณะครุ่นคิด <font color="#48d1cc">“แต่ดูจากความยาวและความซับซ้อนของมัน... คงไม่ใช่คำด่าหรอกมั้ง” </font></font></span></p><font face="Kanit" size="4"><div style="text-align: center;"><br></div></font><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">ด้วยความมั่นใจแบบครึ่งๆ กลางๆ เขาหยิบแอปเปิ้ลแกะสลักขึ้นมาอีกครั้ง หมุนมันในมือเบาๆ เพื่อพิจารณาความงดงามของลวดลายที่เขาบรรจงทำไว้ ก่อนจะเอ่ยต่อด้วยน้ำเสียงกึ่งขำกึ่งจริงจัง <font color="#48d1cc">“นี่แหละ สุดยอดผลงานฝีมือที่ผู้รับต้องภูมิใจแน่ๆ... หรือไม่ก็คงพ่นหัวเราะออกมาจากยอดเขาโอลิมปัส” </font></font></span></p><font face="Kanit" size="4"><div style="text-align: center;"><br></div></font><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">เมื่อพูดจบ เขาก็หัวเราะออกมาเองเล็กน้อย แล้วโน้มตัวไปข้างหน้าอย่างระมัดระวัง วางแอปเปิ้ลลงบนกองไฟด้วยท่าทางที่ดูเหมือนนักแสดงในฉากจบของละครที่เต็มไปด้วยอารมณ์ </font></span></p><font face="Kanit" size="4"><div style="text-align: center;"><br></div></font><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4"><font color="#48d1cc">“รับไว้ด้วยเถอะนะท่าน”</font> คูเปอร์กระซิบเบาๆ คล้ายเป็นประโยคปิดท้ายที่เขาตั้งใจจะส่งขึ้นไปถึงใครสักคนที่อยู่เบื้องบน </font></span></p><font face="Kanit" size="4"><div style="text-align: center;"><br></div></font><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">เขายืนนิ่งอยู่หน้าเตาไฟอีกครู่หนึ่ง ดวงตาสีเทาจ้องมองเปลวเพลิงที่ลุกโชน พลางนึกในใจว่าบางทีตัวเขาอาจจะต้องแอบเปิดพจนานุกรมกรีกโบราณครั้งหน้าก่อนจะตัดสินใจพูดอะไรใหญ่โตแบบนี้อีก</font></span></p><font face="Kanit" size="4"><div style="text-align: center;"><br></div><div style="text-align: center;"><br></div></font><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4"><b><u>[แบบฟอร์มถวายของ]</u></b></font></span></p><font face="Kanit" size="4"><div style="text-align: center;"><br></div><div style="text-align: center;"><br></div><div style="text-align: center;"><br></div></font><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">ชื่อของคุณ: Cooper Jones </font></span></p><font face="Kanit" size="4"><div style="text-align: center;"><br></div><div style="text-align: center;"><br></div><div style="text-align: center;"><br></div></font><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">ของที่ถวาย: กระเช้าผลไม้, ทาร์ตไข่</font></span></p><font face="Kanit" size="4"><div style="text-align: center;"><br></div><div style="text-align: center;"><br></div><div style="text-align: center;"><br></div></font><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">เทพที่ถวายของ: อะธีน่า</font></span></p><font face="Kanit" size="4"><div style="text-align: center;"><br></div><div style="text-align: center;"><br></div><div style="text-align: center;"><br></div></font><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4">คำพูดที่อยากคุยกับเทพ:</font></span></p><font face="Kanit" size="4"><div style="text-align: center;"><br></div></font><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4" color="#ff9800">“ผมว่าอาหารวันนี้ก็ไม่เลวเลย ทาร์ตไข่ที่ถวายไป ผมไม่ได้ทำเอง แต่รับรองว่าท่านต้องชอบ ร้านในค่ายที่ผมซื้อมาน่ะ ขายหมดทุกวันเลย ท่านน่าจะเคยเห็นใช่ไหม เวลาพวกเราแย่งกันซื้อ มันก็เหมือนสนามรบขนาดย่อมๆ นั่นแหละ </font></span></p><font face="Kanit" size="4" color="#ff9800"><div style="text-align: center;"><br></div></font><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4" color="#ff9800">ทาร์ตไข่นี่ถ้าผมทำเอง คงได้กลิ่นไหม้ตั้งแต่กลางค่าย แต่ผมสัญญานะว่าสักวันจะลองทำให้ได้อย่างจริงจัง เผื่อท่านจะได้ลองของฝีมือผมบ้าง” </font></span></p><font face="Kanit" size="4"><div style="text-align: center;"><br></div></font><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4" color="#ff9800"> “อีกเรื่องที่ผมอยากบอก...ตอนนี้ผมเริ่มสนใจจะอ่านภาษากรีกให้คล่องขึ้นนิดหน่อยแล้ว ท่านไม่ต้องตกใจไป ผมไม่ได้เปลี่ยนใจอยากเป็นนักปรัชญาหรืออะไรหรอก แต่ผมคิดว่ามันน่าจะเป็นทักษะที่มีประโยชน์เวลาเดินทาง ผมอาจจะไม่ได้แปลได้เป๊ะๆ แต่การเข้าใจคำศัพท์พื้นฐานอาจช่วยได้มากกว่าเดาไปเรื่อย </font></span></p><font face="Kanit" size="4"><div style="text-align: center;"><br></div></font><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4"> <font color="#ff9800">เอาจริงๆ ถ้าท่านมีอะไรจะแนะนำก็ช่วยบอกผมด้วยนะ แต่ขอแปลเป็นภาษาที่ผมอ่านออกละกัน จะได้ไม่เสียเวลา” </font></font></span></p><font face="Kanit" size="4" color="#ff9800"><div style="text-align: center;"><br></div></font><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4" color="#ff9800"> “ปล. มีอีกเรื่องหนึ่งที่ผมอยากพูดถึง... ครั้งก่อนที่ผมถวายผลไม้ให้ท่าน ผมได้ยินเสียงบางอย่าง แวบแรกก็คิดว่าอาจเป็นเสียงของท่าน แต่พอมาคิดดูดีๆ มันอาจจะไม่ใช่เสียงของท่านก็ได้ อาจจะเป็นเสียงอะไรสักอย่างที่ไม่ค่อยน่าประสงค์ดีนัก” </font></span></p><font face="Kanit" size="4"><div style="text-align: center;"><br></div></font><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4" color="#ff9800"> “ผมไม่อยากตัดสินไปเอง แต่จากที่มันพยายามให้ผมไปทำอะไรที่ไม่เข้าท่าอย่างการสร้างความอับอายให้คนในบ้านเฮเฟตัส ผมเดาว่าไม่น่าจะใช่เสียงของเทพีแห่งปัญญาและเหตุผลอย่างท่านหรอก ใช่ไหม” </font></span></p><font face="Kanit" size="4" color="#ff9800"><div style="text-align: center;"><br></div></font><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4"><font color="#ff9800"> “ถ้ามันคิดจะล่อลวงผมจริงๆ ก็คงต้องลองใหม่ เพราะมันเป็นการกระทำที่ดูไม่สมกับอายุของผมเอาซะเลย จะให้คนที่อายุเลย 20 ไปทำให้เด็กอายุน้อยกว่าอับอายเนี่ยมันก็… อีกยังไม่สมฐานะกับบุตรชายของเทพีแห่งปัญญาด้วย” </font> </font></span></p><font face="Kanit" size="4"><div style="text-align: center;"><br></div></font><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4" color="#ff9800"> “ถึงอย่างนั้น ถ้ามันเกิดเป็นเสียงของท่านจริงๆ ผมก็ขอโทษด้วยนะ แต่ผมคิดว่าเราควรหาวิธีที่ฉลาดกว่านี้ถ้าท่านอยากให้ผมทำอะไร” </font></span></p><font face="Kanit" size="4"><div style="text-align: center;"><br></div><div style="text-align: center;"><br></div><div style="text-align: center;"><br></div><div style="text-align: center;"><br></div></font><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4"><b>BELIEVER โบนัสความโปรดปราน +15</b></font></span></p><font face="Kanit" size="4"><b><div style="text-align: center;"><br></div><div style="text-align: center;"><br></div></b></font><p dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><font face="Kanit" size="4"><b>ผู้โปรดปรานเหล่าเทพ โบนัสความโปรดปราน +15</b></font></span></p><div style="text-align: center;"><span style="font-size: 12px;"><br></span></div><p></p>
Feria
โพสต์ 2025-1-12 03:18:05
<link href="https://Crescendvm.github.io/mooncake/mooncakefonts.css" rel="stylesheet"><link rel="stylesheet" href="https://kit-pro.fontawesome.com/releases/v6.0.0-beta3/css/pro.min.css"><link href="https://Crescendvm.github.io/rpcodes/stars_pink.css" rel="stylesheet">
<div class="munchi_00 munchi_ch01"> <div class="munchi_01"> <div class="munchi_01a" style="background: #500073"> <mui class="muic fa-solid fa-sparkles" style="color: #fff"></mui> </div> <div class="munchi_01b" style="color: #fff"> ᏕᏝᏋᏋᎮᎥᏁᎶ ᎶᎥᏒᏝ </div> </div> <div class="munchi_02" style="background: #F14A00 ;color: #000">Feria Hayes</div> <div class="munchi_03">
<b><font color="DarkOrange"> “ไม่ได้มาถวายที่นี่นานแค่ไหนแล้วนี่”</font></b><br><br>
เฟเรียมองสำรวจเตาไฟบูชาเทพที่อยู่หน้าโรงอาหารของค่ายฮาล์ฟบลัดด้วยความคิดถึง เพราะหลังจากที่เธอกลับมาจากภารกิจคำพยากรณ์ที่เฮติเตาเผาบูชาเทพนี้ก็เกิดพังจากศึกที่เกิดขึ้นที่ค่ายนี้แต่เธอไม่ได้เข้าร่วมด้วยเหตุผลที่ว่าตอนที่มีศึกนี้เธอถูกเอซูจับตัวไว้อยู่ถึงจะคับแค้นใจก็เถอะนะ แต่ว่าเรื่องมันก็ผ่านไปแล้วก็แล้วไปดีกว่าวันนี้เธอก็มาที่นี่ไม่ใช่เพราะจะมานึกถึงเรื่องเก่า ๆ สักหน่อยนี่นา เธอมาเพราะจะมาถวายของให้ท่านพ่อต่างหากล่ะ<br><br>
<b><font color="DarkOrange"> “เอาล่ะนะ”</font></b><br><br>
เธอวางหนังสือนิทานเล่มหนึ่งที่เธอซื้อมา มันเป็นนิทานเรื่องกระต่ายบนดวงจันทร์ที่เธอซื้อมาเพราะอ่านแล้วสนุกดี มันเป็นเรื่องราวเกี่ยวกับกระต่ายที่กระโดดเข้ากองไฟเพื่อให้ตัวเองเป็นอาหารให้ชายชราคนหนึ่งและได้รับพรให้ไปอยู่บนดวงจันทร์จะว่าไปนิทานเรื่องนี้คล้าย ๆ กับตำนานดาวลูกไก่เหมือนกันนะนี่ คราวหน้าไปหามาอ่านบ้างดีกว่า เธอคิดพลางวางมันหน้าเตาไฟก่อนจะระลึกถึงท่านพ่อฮิปนอสของตน แล้วจึงโยนมันลงกองไฟไป<br><br>
<b><font color="DarkOrange"> “ท่านพ่อคะ นี่นิทานเรื่องกระต่ายบนดวงจันทร์นะคะ หนูลองอ่านดูก่อนเรื่องนี้จะคล้าย ๆ กับนิทานเรื่องดาวลูกไก่มากเลยค่ะ ไว้คราวหน้าหนูจะหามาให้ท่านลองอ่านดูนะคะ ท่านพ่อคะ ตอนนี้หนูได้กลับมาเรียนต่อที่เดียวกับอีรอสแล้วนะคะ ถึงแม้ว่าเปิดวันแรกก็เจอไซคลอปส์ปลอมเป็นเพื่อนร่วมชั้นมาตื๊อให้ไปกินข้าวข้างนอกด้วยกัน แต่จริง ๆ แล้วมันจะมาหม่ำหนูก็เถอะนะ แถมก่อนหน้านี้หนูก็โดนเด็กบ้านเฮอร์มีสบางคนแบกพาไปร้านเวนดี้แล้วก็ปล่อยให้หนูต้องสู้กับกองทัพอสุรกาย 7-8 ตัวก็เถอะนะคะ จริง ๆ แล้วก่อนหน้านี้หนูไปทำภารกิจปราบคำสาปของเทพีเฮคาทีที่เฮติมาน่ะ ดูท่าเพราะเรื่องนี้ท่านเลยโกรธหนูจนส่งอสุรกายมายกใหญ่เลย อ่า…บ่นเยอะไปซะแล้วสิ หนูต้องขอโทษด้วยนะคะท่านพ่อที่พูดเยอะไปหน่อย ก็ไม่ได้มานานเลยมีเรื่องเยอะแยะเลยนี่นา ยังไงก็อยากให้รู้ไว้นะคะว่าลูกสาวคนนี้สบายดี แถมบ้านฮิปนอสของเราก็ติดหนึ่งในห้าบ้านดีเด่นด้วยนะคะ หนูไปก่อนนะคะท่านพ่อไว้หนูจะมาคุยด้วยใหม่ บายค่ะ”</font></b><br><br>
เธอเอ่ยสิ่งที่อยากพูดกับท่านพ่ออย่างยาวเยียดก่อนจะก้มหัวเคารพท่านพ่อก่อนจะออกจากตรงนี้ไป<br><div style="text-align: center;"><p style="font-family: Hei, Tahoma, SimHei, sans-serif, "Microsoft YaHei", SimHei, Tahoma, Hei, sans-serif, MicrosoftYaHeiLight, "Microsoft YaHei Light", "Microsoft YaHei"; font-size: 5px; -webkit-text-size-adjust: auto;"><font face="Kanit"><font size="3"><b>[แบบฟอร์มถวายของ]</b><br><b>ชื่อของคุณ: เฟเรีย เฮย์ส</b></font></font></p><p style="font-family: Hei, Tahoma, SimHei, sans-serif, "Microsoft YaHei", SimHei, Tahoma, Hei, sans-serif, MicrosoftYaHeiLight, "Microsoft YaHei Light", "Microsoft YaHei"; font-size: 5px; -webkit-text-size-adjust: auto;"><font face="Kanit"><font size="3"><b>ของที่ถวาย</b>: หนังสือนิทาน<br><b>เทพที่ถวายของ:</b> ฮิปนอส<br><b>คำพูดที่อยากคุยกับเทพ: ประโยคสีส้มประโยคสุดท้าย</b></font></font></p><p style="font-family: Hei, Tahoma, SimHei, sans-serif, "Microsoft YaHei", SimHei, Tahoma, Hei, sans-serif, MicrosoftYaHeiLight, "Microsoft YaHei Light", "Microsoft YaHei"; font-size: 5px; -webkit-text-size-adjust: auto;"><font face="Kanit"><font size="3"><b><br></b></font></font></p><p style="font-family: Hei, Tahoma, SimHei, sans-serif, "Microsoft YaHei", SimHei, Tahoma, Hei, sans-serif, MicrosoftYaHeiLight, "Microsoft YaHei Light", "Microsoft YaHei"; -webkit-text-size-adjust: auto;"><font size="3">HEROES (วีรบุรุษผู้โปรดปราน) - โบนัสเพิ่มความโปรดปราน +25</font><font face="Kanit" style="font-size: 5px;"><font size="3"><b><br></b></font></font></p><p style="font-family: Hei, Tahoma, SimHei, sans-serif, "Microsoft YaHei", SimHei, Tahoma, Hei, sans-serif, MicrosoftYaHeiLight, "Microsoft YaHei Light", "Microsoft YaHei"; font-size: 5px; -webkit-text-size-adjust: auto;"><br></p></div>
</div><div class="munchi_04"></div></div> <div class="cr-crescendum"><a href="https://crescendumcodes.tumblr.com/" title="Crescendum Codes"><span class="lun lun-elune"></span></a></div>
Feria
โพสต์ 2025-1-14 09:45:52
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Feria เมื่อ 2025-1-14 09:54 <br /><br /><center><link href="https://solrainha.github.io/honeybee/honeybee.css" rel="stylesheet"><link href="https://dl.dropbox.com/s/ki165lzx04qvjlk/milky%20way.css" rel="stylesheet"><div id="r2205_milky-way" style="--width: 550px; --img-size: 80px; --border-color: #1F1D36; --header-bg-color-1: #3F3351; --header-bg-color-2: #864879; --text-bg-color: #1F1D36; --text-color: #8d8d8d; --accent: #E9A6A6;"><div class="rcontainer"><div class="rheader"><a href="https://is.gd/rossr" title="@ RR"><div><img src="https://i.imgur.com/BgeNJTJ.jpg"></div></a><div class="rtitle">
Gift for forgiven
</div><div class="rmoon"></div></div><div class="rtxt">
13 มกรา 16:00 น. <br><br>
ทันทีที่เฟเรียกลับมาถึงที่ค่ายฮาล์ฟบลัดด้วยรถโรงเรียนเรียบร้อยแล้ว เธอก็เดินลงจากรถโรงเรียนมาพร้อมกับอีรอสแบบเกรงใจเขานิด ๆ <br><br>
<b><font color="DarkOrange"> “ขอบใจนะอีรอสที่ช่วยตวาดหมอนั้นให้เราน่ะ“</font></b> <br><br>
<b><font color="Sienna"> “ไม่ต้องขอบใจกันหรอก เธอเองก็รำคาญไม่ใช่รึไงล่ะ โดนตื๊อขนาดนั้นน่ะ“</font></b> <br><br>
<b><font color="DarkOrange"> “ก็หงุดหงิดจริง ๆ นั่นแหละ แต่ก็ดีใจนะที่มีน้องชายโกรธแทนให้แบบนี้น่ะ ขอบใจจริง ๆ นะอีรอส”</font></b> <br><br>
เธอตบไหล่อีรอสเบา ๆ เชิงขอบคุณที่อีกฝ่ายโกรธแทนให้เธอ เพราะจริง ๆ เธอก็โกรธที่โดนตื๊อมากเกินไปแบบนั้นเหมือนกัน เธอไม่รู้ด้วยซ้ำว่าอีกฝ่ายมาดีมาร้าย ถ้ารักเธอจริงเธอก็รู้สึกไม่ควรอยู่ดี เพราะว่าเธอเป็นกึ่งเทพทำให้มีความเสี่ยงต่ออันตรายจากพวกอสุรกายอยู่แล้ว การที่มีคนรักเป็นมนุษย์ธรรมดาจึงอันตรายเกินไป แถมเธอก็ไม่อยากลากคนธรรมดาไปเกี่ยวกับอันตรายพวกนี้โดยเด็ดขาด มันไม่ใช่นิสัยเธอด้วยสิ เธอคิดพลางพาพวกตัวเองมาจนถึงที่เตาไฟบูชาเทพ เพื่อจะถวายของบางอย่างในการขออภัยจากเทพเฮคาทีเสียสักหน่อย เธอรู้ดีว่าท่านไม่น่าให้อภัยเธอตั้งแต่ครั้งแรกหรอก แต่เธอจะพยายามง้อไปเรื่อย ๆ จนกว่าจะหายโกรธนั่นแหละ <br><br>
<b><font color="DarkOrange"> “เทพีเฮคาที”</font></b> <br><br>
เธอวางซ็อกโกแลคลงที่หน้าเผาไฟบูชาเทพก่อนที่จะหลับตาลงนึกถึงเทพีเฮคาที แล้วจึงเอาซ็อกโกแลคโยนเข้าเตาไฟไป ให้ไฟลุกโซนอย่างงดงามแล้วเธอจึงเอ่ยออกมาว่า <br><br>
<b><font color="DarkOrange"> “เทพีเฮคาทีคะ หนูรู้นะคะว่าเรื่องที่หนูถูกอสุรกายล้อมที่ร้านเวนดี้น่ะเป็นฝีมือของท่านน่ะ แต่หนูไม่โกรธหรอกนะคะ เพราะหนูรู้ว่าท่านโกรธหนู วันนี้หนูเลยจะมาขออภัยจากท่านคะ ความผิดใด ๆ ที่หนูกระทำไปไม่ว่าตั้งใจหรือไม่ ขอท่านโปรดให้อภัยหนูด้วย ท่านจะให้หนูทำอะไรเพื่อเป็นการไถ่โทษหนูก็ยอมค่ะ หนูรู้ว่าแค่นี้อาจจะไม่เพียงพอให้ท่านหายโกรธ ดังนั้นหนูจะมาคอยง้อเรื่อย ๆ จนกว่าท่านจะหายโกรธหนูแน่นอนค่ะ”</font></b> <br><br>
เธอก้มลงหมอบกราบขอขมาด้วยความเคารพพลางเอ่ยคำขอโทษต่อเทพีเฮคาทีออกไปอย่างจริงใจและหวังให้ไปถึงอีกฝ่าย<br><br>
<div align="center">
[แบบฟอร์มถวายของ]<br>
ชื่อของคุณ: เฟเรีย เฮย์ส<br>
ของที่ถวาย: ซ็อกโกแลค<br>
เทพที่ถวายของ: เฮคาที<br>
คำพูดที่อยากคุยกับเทพ: ประโยคสีส้มประโยคสุดท้าย<br>
HEROES (วีรบุรุษผู้โปรดปราน) - โบนัสเพิ่มความโปรดปราน +25
</div>
</div></div></div></center>