[หน้าโรงอาหาร] เตาไฟบูชาเทพ - โรงอาหาร - Percy Jackson and the Olympians Thailand

Denista โพสต์ 2024-5-13 19:32:12

Dean โพสต์ 2024-5-13 22:26:29

https://lh7-us.googleusercontent.com/4xlrMP3xjQGJnUNP6mWHN2PvX-e-prEddsRZHPjVKITgaNDFz6NZHNg7ScmomugmYDZng3wL40VKWifmXLzwl-VClNIId3AEco5U9Vzh0LibYIFEm84UCDn9UhJg5M5e0pm3_GyCVRszPE1zpMMCkM0137https://lh7-us.googleusercontent.com/rSA8E_JZLGSWhVnUP99tSVsRSAZCAudylzk4Os02EaczmtfXgI5hNSaOfV3SGw5szjjlUEZ7pJ1W1WVJgb7hTHNpxYQRWauusxmh-lHH4garOkprwiBFUS_hyqMKukib0FEV-OnNm_x2rUkP9UVGS5Yผูกมิตรกับเทพีแห่งความงามและความรัก
         ช่วงพักจากการฝึกซ้อม ดีนมาที่เตาไฟบูชาเทพอีกครั้ง ช่วงนี้เขามาบ่อยทั้งเช้าทั้งเย็นจนเทพเฮอร์มีสจำหน้าเขาได้แน่ ๆ แล้วคงจะอยากแต่งตั้งให้เขาเป็นทูตสันติไมตรีเวอร์ชั่นเดมิก็อดแน่ ๆ เชื่อสิ ก็ในเมื่อเราสนิทกับเทพองค์อื่นนอกจากบิดาได้แล้วจะคุยแค่กับพ่อคนเดียวไปทำไม
         ภาวนาจิตถึงเทพีอะโฟรไดท์ขณะที่เผาถวายของกำนัลลงในกองเพลิง
https://i.imgur.com/odI4HVR.png

         “สวัสดีครับเทพีอะโฟรไดท์ ผมดีน นีล บุตรแห่งโพไซดอน ที่เคยรับภารกิจไปกวาดล้างฝูงก็อบลินที่ปารีสครับ ผมไม่รู้ว่าคุณจำผมได้ไหม อาจมีเพื่อนในค่ายทำภารกิจนี้เยอะเพราะอยากไปเยี่ยมชมความงามของเมืองในประวัติศาสตร์เยอะ เอาเป็นว่าผมคือคนที่ไปกับเพื่อนผู้ชายอีกคนน่ะครับ หวังว่าคุณจะจำได้”
         “เห็นวันนั้นคุณรีบที่จะไปดินเนอร์ต่อผมเลยยังไม่ทันได้บรรยายความประทับใจของทริปนี้ให้คุณฟังเลย ในเวลาสามวันพวกเราเดินกันจนเกือบทั่วปารีส ได้เห็นสถาปัตยกรรมที่งดงามหลายแห่งจนคิดว่าเขาขยันสร้างของสวย ๆ กันจังเลยแฮะ ไม่ว่าจะรูปปั้นเอย ภาพวาดเอย โดยเฉพาะภาพวาดบนเพดานเนี่ยเขาวาดไปได้ยังไงกันนะ ต้องนอนวาดเหรอ? ไม่งั้นคงคอเคล็ดแย่”
         “ผมยังได้รับโอกาสให้กินอาหารร้านคาเฟ่ที่เปิดมากว่าสามร้อยปีอีกต่างหาก ไม่อยากจะคิดเลยว่าคนวอล์กอินแบบผมจะมีโอกาสได้รับประทานอาหารในร้านคิวทองแบบนั้นด้วย เป็นความอร่อยที่ลืมไม่ลงเลยจริง ๆ หากว่าผมไม่ได้คุณคอยสนับสนุนคงไม่มีโอกาสนั้นแน่ ๆ ส่วนเรื่องผมกับเพื่อน.. เราค่อนข้างจะสนิทกันมากขึ้นเลยทีเดียวครับ”
         ถึงตรงนี้ได้แต่อมยิ้ม
         “ผมคิดว่าทริปที่ปารีสดีมาก ๆ แล้วยังมีเมืองอื่น ๆ ที่เป็นเมืองแห่งความงามอีก เช่น ฟลอเรนซ์ เวนิช อะไรงี้ ถ้าเกิดว่าคุณอยากจัดภารกิจกำจัดก็อบลินที่เมืองอื่น ๆ ผมก็ยินดีไปทำอีกครับ ยินดีมาก ๆ เลยด้วย”
         แล้วก็ได้เวลาเข้าเรื่องสำคัญ
         “ของที่ผมเผาถวายเป็นชุดเดรสที่คนขายเขาบอกว่าเป็นสินค้าแฮนด์เมดครับ อาจไม่ใช่แบรนราคาแพงอะไรแต่มีเพียงแค่ไม่กี่ชุดในโลกนี้ ถือว่าเป็นลิมิเตดเอดิชั่นก็ได้ครับ ในสายตาของผมคิดว่าสวยดี แล้วยิ่งได้เทพีแห่งความงามสวมใส่แล้วดีไซเนอร์จะต้องดีใจแน่ ๆ เลยครับ”
         “ผมคิดว่าคุณอาจทราบแล้วจากดีมี่ว่าผมชวนเขาไปทำภารกิจตามหาตรีศูลที่หายไป ซึ่งคุณอาจไม่เห็นด้วยก็ได้ ในฐานะแม่ผมเข้าใจว่าคงไม่อยากให้ลูกไปเสี่ยงอันตราย แต่ผมจำเป็นจริง ๆ ที่ต้องชวนเดมี่ไปเพราะเขาคือคนที่แข็งแกร่งสุด ๆ คนหนึ่งเท่าที่ผมรู้จักในค่าย แล้วถ้าภารกิจล้มเหลวขึ้นมาคงมีเรื่องใหญ่โตเกิดขึ้น ความเสียหายน่าจะมากกว่าที่ผมคิดไว้แน่ ๆ จึงจำเป็นต้องเสี่ยง ผมสัญญาว่าจะดูแลเขาให้ดีจะไม่ให้เขาประสบอันตราย ถึงแม้ว่ามันเกิดขึ้นแต่ผมจะช่วยให้เขากลับมาให้ได้ ผมสัญญาเลย”
         ดีนยืนอยู่ตรงนั้นอีกครู่หนึ่ง รู้สึกเสียดายนิดหน่อยเมื่อต้องดูชุดสวยไหม้ไฟไป
https://lh7-us.googleusercontent.com/RnyFP6zf_SeFLzWRKGjlXxJ8_gDEI_1UIe8YZwoBoLCZIz0bVuubv4OZGKz6n7PHUb-M_lclVjaEXiiY_3xhiwVbe9GCC6L_ZZCR1Gw00CYqTIh8LUIglqUI7jS2lIt0_1rNfUogt0sKxW2l4ebsRfcแบบฟอร์มถวายของชื่อของคุณ: ดีน เอลวิน อัลวาเรซ นีลของที่ถวาย: ชุดเดรสสีเขียว
เทพที่ถวายของ: อะโฟรไดท์คำพูดที่อยากคุยกับเทพ: (ข้อความสีส้มทั้งหมด)------------------------------------------------------------
HEROES (วีรบุรุษผู้โปรดปราน) โบนัสเพิ่มความโปรดปราน+25

Dean โพสต์ 2024-5-14 10:48:43

https://lh7-us.googleusercontent.com/crnsYcnrfmrrQd5hKjK--UH8yGlMbV4C5fFDDdL1UGLHjU9klE7RbWHzstkfofykzKJcZYAu7uThBHiBRC3ObVV_a4iw30oKLs8vh71SVtS4wPWjO7C_V3egpdJ1X11xnubJLvLjJV3tyLD3-YT4tbQ138https://lh7-us.googleusercontent.com/vXYQ-iLMipRc0yi_SSdZJTboz-72KZ0CnvequgANFA1jlj20vrkU9kms_Qk552srNd8iSCMI-0UCNZCVawb5aXjLQuUYAt0AwfsrnS15TtVMtz8Qe2Zra9c3459YP1KrF5j5pu6znfvEKEyX-OkG8TQถวายความกล้าแด่ชัยชนะ
         ก่อนไปฝึกซ้อมประจำวันยังไม่ลืมที่จะแวะมาสักการะถวายของหน้าเตาไฟบูชาเทพ คราวนี้เป็นทีของเทพีแห่งชัยชนะอีกรอบหนึ่ง เทพีไนกี้ต้องตกใจแน่ ๆ ที่จู่ ๆ หนุ่มบ้านโพไซดอนก็มาถวายของให้มินิก็อดอย่างนาง อันนี้จริงหากไม่ต้องการ (ติดสิน) บนทวยเทพ ดีนก็ตั้งใจที่จะทำความรู้จักกับเทพให้หมดทั้งโอลิมปัสอยู่ดี ตอนนี้เขาไล่ลิสต์รายชื่อเทพยาวเป็นหางว่าว แต่คงต้องรอหลังจากการกลับมาภารกิจถึงดำเนินการสานต่อพันธมิตรแห่งทวยเทพ
         หมายถึง.. ถ้าเขามีชีวิตรอดกลับมาได้อ่ะนะ
         จิตอธิษฐานถึงเทพีไนกี้ เทพีแห่งชัยชนะ พยายามอย่างยิ่งยวดที่จะไม่นึกถึงเครื่องหมายถูก จากนั้นจึงถวายหูฟังบลูทูธลงสู่กองเพลิง
         “สวัสดีครับ เทพีไนกี้ ผมดีน นีล วันนี้ก็มาอีกแล้ว ไม่รู้จะพูดอะไรดีแต่เอาเป็นว่าหูฟังที่ผมถวายให้น่าจะมีประโยชน์ต่อการฟังเพลงขณะออกกำลังกาย ไม่รู้ทำไมเวลานึกถึงคุณผมถึงนึกแต่การกีฬาทุกที ที่ค่ายไม่มีอุปกรณ์กีฬาขายซะด้วย น่าเสียดายจริง ความจริงค่ายน่าจะสนับสนุนให้เด็กออกกำลังกายธรรมดา ๆ บ้างนะครับ ไม่ใช่สอนให้เอาแต่จับอาวุธ ไม่ใช่ทุกคนที่จะเติบโตขึ้นเป็นนักรบสักหน่อยจริงไหมครับ แล้วก็ชัยชนะไม่ได้หมายถึงแค่เรื่องการต่อสู้ด้วย”
         “เผื่อคุณจะสนับสนุนให้เด็กในค่ายเติบโตตามวัยของเขาก็ช่วยกระซิบบอกคุณไครอนทีครับว่าให้เอาอุปกรณ์กีฬาแล้วก็ข้าวของเครื่องใช้อื่น ๆ มาขายหน่อย ผมเคยเสนอไปตั้งหลายอย่างในจดหมายคอมเพลน แต่ไม่ยักจะทำตามรีเควสของผมสักที ค่ายต้องการการพัฒนาครับ”
         พูดไปก็ชักเริ่มจะคิดว่าทำไมมาบ่นให้เทพีไนกี้ฟังฟะ ความจริงเขาควรไปแจ้งเรื่องกับคุณดีสิ เมื่อเทพีรับสารไปต้องงงแน่ ๆ บางทีก็อยากตบปากกับนิสัยพูดไปเรื่อยของตัวเอง ดีนจึงได้แต่ยิ้มเก้อ ๆ ให้กองไฟ
         “แล้วก็.. ช่วงนี้ผมฝึกหนักมาก ๆ แม้จะไม่ได้ออกไปปะทะกับอสุรกายก็ตามที นับว่าเป็นความกล้าอย่างหนึ่งได้ไหมผมก็ไม่รู้ แต่ว่าความกล้าที่ผมสะสมมาขอถวายให้คุณด้วยครับ ถ้ายังไงผมไปก่อน หลังจากนี้ถ้ามีเหตุให้บูชาความกล้ากับเกียรติยศผมคงมาถวายให้แก่ท่านเรื่อย ๆ เลยครับ”
         เมื่อจบพิธีกรรมบูชาเทพี ดีนก็รีบไปฝึกต่อ ยังเหลืออีกหลายสิ่งที่ต้องควบคุมมันให้ได้ แล้วตอนนี้เลนน็อคก็คงรอเขาอยู่ที่ชายหาดแล้วแม้วันนี้ไม่มีการเรียนการสอนวิชาหอกและโล่ก็ตามที
https://lh7-us.googleusercontent.com/4mwtBSW_nhqF7Miv8fI5q9PN9QCFK7B0HVhZ_CObsMyPhAU8T9lTsZ2bkBHL7yInDhNKg-sGXSub_oorQvPSnNN0maaCxgWAhpor20ppadspI7ZnkjdUWXRGv0CIFgklONUWCwufATXS2dteS_C7YVoแบบฟอร์มถวายของชื่อของคุณ: ดีน เอลวิน อัลวาเรซ นีลของที่ถวาย: หูฟังบลูทูธเทพที่ถวายของ: ไนกี้คำพูดที่อยากคุยกับเทพ: (ข้อความสีส้มทั้งหมด)------------------------------------------------------------ข้า ดีน เอลวิน อัลวาเรซ นีล ขอถวายความกล้าหาญแก่เหล่าเทพ แก่เทพีไนกี้ เทพีแห่งชัยชนะและเกียรติยศ
จำนวนความกล้าหาญที่มอบให้: 3,000
เลือกรับ: +15 หินอัปเกรด------------------------------------------------------------
HEROES (วีรบุรุษผู้โปรดปราน) โบนัสเพิ่มความโปรดปราน+25

Dean โพสต์ 2024-5-14 17:27:31

https://lh7-us.googleusercontent.com/AlAIIPzBu7hSu4TtSoE0c72I8FnsvUyEK77Ch_wCzJ1RklC7DG3rtpA7aZFbs5Cvneiq2c8gQefYUr4MKTBMzuT5gon9wilck85HF_iKtHfHt1xKQ_qhoCvClMs31w63EBg2BPjA-cNFDPqbUKfCO7c139https://lh7-us.googleusercontent.com/hCTxrp5kWtvakWLbWNoCtRNFcBz6J76y_UQfG4FTcbOg5qvrUczx2Bxt3ZicO1U4mfUXckfxWKxlNp6B1a8fEecXKFEYhQnpaMhjZgg84vZ2P4IYL8YYtJifEgNMLqr8RpLprkijkX9P51v_RzNn7m8ถึง เจ้าผู้ครองนรก

         หลังการฝึกใช้พลังที่ชายหาด ดีนก็มาถวายของบูชาเทพเจ้าผู้เป็นบิดาแก่คู่หูในการฝึกซ้อมของวันนี้ ชายหนุ่มผู้เป็นขาประจำของเตาไฟบูชาในช่วงนี้หวนนึกถึงการซ้อมเมื่อกลางวัน

         .          .          .
         ช่วงแรกของการฝึกพิเศษกับเลนน็อคยังคงเป็นการเคลื่อนที่บนผิวน้ำ จากการฝึกมาหลายวันทำให้ดีนจับตำแหน่งของอีกฝ่ายได้เนื่องด้วยเพราะคลุกคลีกันมานานตั้งแต่คลาสหอกยันฝึกใช้พลังแห่งสายเลือด ดีนจึงจับการเคลื่อนไหวของบุตรแห่งเทพฮาเดสได้ไม่ยาก ตอนนี้ชายหนุ่มเริ่มคิด หากว่าเขาได้ฝึกพิเศษกับเดม่อนและไบร์ทคงดีกว่านี้ จะได้อ่านกระบวนท่าของเพื่อนร่วมทีมออก
         “นายมีท่าอื่นอีกไหม หมายถึงการพลิกแพลงใช้น้ำสำหรับการต่อสู้” เลนน็อคถาม เพราะว่าเราค่อนข้างจะแม่นในเรื่องนี้กันแล้วอีกฝ่ายเลยอยากช่วยคิดกลยุทธ์เสริม
         “มีนะ ก็แบบว่า ยิงกระสุนน้ำ แบบนี้” ดีนสาธิตการบังคับน้ำในมหาสมุทรมาแทนกระสุนปืน แล้วยิงปิ้ว ๆ อะไรออกไป ความรุนแรงไม่ทำให้สะเทือนผิว แต่ถ้าสร้างความรำคาญก็พอได้อยู่
         “ไม่น่าจะใช้งานได้ดีเท่าไร…” เลนน็อคให้ความเห็น ก่อนที่จะออกความคิดเสนอ “ถ้ารวบรวมแล้วทำเป็นปืนแรงดันน้ำล่ะ?”
      “อ้อ อันนั้นก็เคยลอง”
         แล้วดีนก็โชว์ให้ดู เขาสูบน้ำจำนวนมากมาไว้ที่ผ่ามือก่อนจะควบคุมให้มันพุ่งออกไปด้านหน้าราวกับเป็นสายยางขนาดใหญ่ คล้ายว่าบุตรแห่งความตายจะอยากทดลงตาย เขาลองเอาตัวมาขวางทางน้ำ ผลที่ได้คือกระเด็นไปหลายสิบหลา
         “เฮ้ย!! เลนนี่ เป็นอะไรไหม!?”
         “ไม่เป็นไร” หนุ่มหน้านิ่งยกนิ้วโป้งขึ้นมาให้ คล้ายกับบอกว่า 'ท่านี้ใช้ได้' โดยที่เนื้อตัวเปื้อนทรายเต็มไปหมด
         จากนั้นพวกเขาก็ทดลองอะไรกันอีกหลายอย่างเท่าที่จะทำได้ในเวลาที่จำกัด อาทิ ลองใช้น้ำเป็นระยางตรึงร่างของอีกฝ่ายไว้ ผลออกมาคือล้มเหลว หรือจะเป็นการสร้างกำแพงน้ำเพื่อลดแรงกระแทกรวมถึงหักเหทิศทางได้ และกระบวนท่าอื่น ๆ อีกมากมาย จนถึงตอนเย็นพวกเขาจึงต่างแยกย้ายกันไปพักผ่อน ดีนจะต้องเก็บกระเป๋าเตรียมออกเดินทางด้วย
         “ถ้าคราวหน้ามีภารกิจอีกนายเรียกฉันได้” เด็กหนุ่มผู้อายุน้อยกว่าเสนอตัวเองออกมา คงเสียดายที่คราวนี้สมัครเป็นสมาชิกทีมกู้โลกไว้ไม่ทัน
      “คราวหน้าเหรอ.. ถ้ามีล่ะก็นะ แต่คิดว่าไม่มีหรอกงานนี้มันเฉพาะกิจ”
         ดีนหัวเราะเบา ๆ หากไม่ใช่เรื่องที่เกี่ยวพันกับสายเลือดโดยตรงเขาคงไม่กล้าเสี่ยงที่จะรับงานอันตรายขนาดนี้ อันนี้จริงควรเป็นคนกล้าหาญอย่างเลนน็อคด้วยซ้ำที่รับภารกิจนี้ไป ทั้งสองไม่ได้ร่ำลากันอย่างมีพิธีรีตองกันมากมาย เพราะคิดว่ายังไงอีกสิบกว่าวันพวกเขาก็จะได้กลับมาเจอกันในค่ายแห่งนี้
         หวังว่าจะเป็นเช่นนั้น…
         .          .          .
         …กลับมาที่ปัจจุบัน…
         ยิ่งนึกถึงมิตรภาพที่มีให้แก่กันก็อดที่จะอมยิ้มไม่ได้ทุกที ในบรรดาสามมหาเทพ ดูเหมือนเทพฮาเดสจะเป็นพี่คนโตสุด คนรองคือโพไซดอนพ่อของเขา และคนเล็กที่สุดคือเทพซุส (อย่างน้อยก็อ้างอิงจากพอดแคสต์เวอร์ชั่นที่ดีนฟังมา) หากอ้างอิงตามเวอร์ชั่นนี้ เทพฮาเดสจะเป็นคุณลุงของเขา และเลนน็อคก็จะเป็นลูกพี่ลูกน้อง ที่จะว่าใกล้ก็ใกล้ จะว่าไกลก็ไกล มันเป็นความรู้สึกที่บรรยายไม่ถูก แต่ดีนรู้สึกว่าเขากับเด็กหนุ่มต่างบ้านคนนั้นเป็นลูกพี่ลูกน้องกันจริง ๆ
         เขาเริ่มสนทนากับกองไฟหลังจากส่งเครื่องบรรณาการลงไปในเตาผิง 'อาร์มานี โค้ด' น้ำหอมบุรุษชั้นดีที่เลือกเฟ้นมาโดยเฉพาะ กลิ่นหอมสุขุมนุ่มลึกอาจเหมาะกับเจ้าแห่งนรกก็เป็นได้ ตอนนี้เขาสนใจกระบวนการของเตาไฟมากกว่า ที่พระเพลิงเผาไหม้แอลกอฮอล์ที่อยู่ในขวดแก้วได้โดยไม่ระเบิด
         “สวัสดีครับเทพฮาเดส ผมดีน นีล บุตรแห่งโพไซดอน ถ้าผมเรียกท่านว่าคุณลุงคงไม่ผิดนัก จากประวัติเทพกรีกเวอร์ชั่นที่ผมเรียนรู้มาคุณเป็นพี่ชายของคุณพ่อผมน่ะครับ”

         แต่สิ่งหนึ่งที่ดีนไม่สามารถเรียนรู้ได้คือเขาใช้สรรพนามเรียกมั่วซั่วไปหมด
         “ผมไม่รู้ว่าความสนิทระหว่างคุณลุงกับคุณพ่อเป็นแบบไหน แต่หวังว่าจะไม่ทะเลาะกันแบบคุณอาซุส ครอบครัวที่เลี้ยงดูผมมาตั้งแต่เกิดค่อนข้างจะอบอุ่น ผมเลยอยากให้บ้านหลังที่สองของผมเป็นเช่นนั้นด้วย”
         “ถึงผมจะไม่รู้ว่าพวกคุณสนิทกันหรือเปล่า แต่ระหว่างผมกับเลนนี่ค่อนข้างเข้ากันได้ดีเลย เอ่อ.. ผมหมายถึงเลนน็อคน่ะครับ พอสนิทกันแล้วก็เลยเรียกแบบนี้ เขาเป็นคู่ฝึกหอกกับผมจนตอนนี้มาฝึกการใช้พลังกันแล้ว ถึงเขาจะเป็นคนเงียบ ๆ ดูเก็บตัวแต่ความจริงแล้วเป็นคนดีมากเลย ช่วยผมเอาไว้ตั้งหลายอย่าง แถมยังอยากจะไปทำภารกิจด้วยกันอีกต่างหาก”
         ดีนหัวเราะเบา ๆ ไม่รู้ว่าเจ้านรกจะคิดเห็นอย่างไรเมื่อบุตรชายอยากออกไปเสี่ยงอันตราย แต่ความคิดของเทพคงไม่เหมือนมนุษย์ปุถุชน
         “ไม่รู้ในโลกหลังความตายรู้เรื่องราววุ่นวายที่ข้างบนโลกมนุษย์หรือเปล่า ถ้าที่นั่นสงบสุขก็ดีไปครับ เอ่อ.. แต่ถึงจะพูดแบบนั้นแต่ว่าผมก็ยังไม่อยากจะไปนะครับ หวังว่าตัวเองจะชะตายังไม่ขาด หรือถ้ามันใช่ก็ขออย่าให้มันต้องเจ็บปวด ผมกลัว..”
         มือที่กุมอยู่สั่นระริกอย่างหาสาเหตุไม่ได้ ดีนยังไม่พร้อมที่จะตาย เขายังมีอีกหลายสิ่งมากมายที่อยากทำ แต่ถ้าเวลานั้นมาถึงจริงเขาอาจจะยอมรับมันโดยง่าย ความตายคือสิ่งที่ชายหนุ่มครุ่นคิดมาตลอดทุกวันตั้งแต่อายุสิบแปดปีขึ้นมา ที่เขาถูกอสุรกายไล่ล่าหนักข้อ จากเดือนละครั้ง เป็นสิบห้าวันครั้ง เป็นอาทิตย์ละครั้ง เป็นวันเว้นวัน เป็นทุกวัน และสุดท้ายคือทุกวันตั้งแต่เช้ายันเย็น
         แต่ดีนก็รอดมาได้เสมอเพราะความช่วยเหลือจากเจ้าสมุทร และอีกส่วนหนึ่งคือดวงของเขาเอง คงไม่มีใครคิดว่าชายผู้มีใบหน้าเปื้อนยิ้มอยู่ตลอดเวลาจะหมกมุ่นกับเรื่องนี้จนแทบเป็นบ้า
         ไร้คำพูดส่งท้ายเพราะว่าดีนพูดไม่ออกบทสนทนาจึงขาดหายไปเสียดื้อ ๆ
https://lh7-us.googleusercontent.com/4PlBX1iAvEyXBd9eOjyh0NypPNP9E_feDUgqB7_xGxgxoGrJtSSoS3xQkeaympSW_YJVJ6yImZixHIn7zSswK7aWZklpTntwOj2knJaAt31IuPBXgmL4DBw1F-VLReuKQ14xco3XZ1h4Fc9wFgM5HlYแบบฟอร์มถวายของชื่อของคุณ: ดีน เอลวิน อัลวาเรซ นีลของที่ถวาย: น้ำหอมบุรุษ
เทพที่ถวายของ: ฮาเดสคำพูดที่อยากคุยกับเทพ: (ข้อความสีส้มทั้งหมดช่วงปัจจุบัน)------------------------------------------------------------
HEROES (วีรบุรุษผู้โปรดปราน) โบนัสเพิ่มความโปรดปราน+25

Bright โพสต์ 2024-5-14 17:45:42

Dean โพสต์ 2024-5-15 07:01:01

https://lh7-us.googleusercontent.com/wz14lssYTw0103-cU8v9j55SXBLfTEFzBIhI9iYamluxb214It0aRJnOHzyvP0FP1xSWdFnnNCgtKlhQr0COb-Q-DYUOgN-4NS4DXexlPVFFgfMISfUcV3jXXDAMrPWRISLVp2xk-u5tT5GojnXARW0141https://lh7-us.googleusercontent.com/v_Hq1Wb_KkUqB7fli8CbdSb9_El46U4tmqfYAIR7NaTzYb1IYUMgeQdUkDVaLO-T27oJPS9mICwyMMqZM4PdtSIPTy67-1AyqBYsiLJ9dpMZt3WJ7yVRqpREGZV7zhrYKy2uoWq9KFh5UoRj0xetFoYออกเดินทางไปทำภารกิจครั้งยิ่งใหญ่

         เมื่อคืนดีนไม่ได้กลับไปนอนที่กระท่อมหมายเลขสาม ทว่าเขาเข้าไปเก็บของที่บ้านแล้วตรงไปที่บ้านพักหมายยี่สิบ ก่อนออกมาได้ร่ำลาน้องสาวตัวเล็ก
         “รีช อยู่ที่ค่ายก็อย่าซนมากนะ ถ้ามีอะไรฉุกเฉินก็วิ่งไปหาพี่แมคซี่ที่บ้านเฮคาทีล่ะ เธอสนิทกับเด็กบ้านนั้นแล้วอย่างน้อยก็คงไม่เหงา”
         ฝ่ามือกร้านวางบนหัวของเด็กหญิงก่อนจะลูบเรือนผมสีจินเจอร์ที่หยักศกนั้นเบา ๆ อย่างถนอม เคยรับปากพ่อเอาไว้ว่าเขาจะดูแลน้องเป็นอย่างดี แต่ตอนนี้เจ้าตัวเล็กคงต้องอยู่บ้านเพียงลำพัง ดีนกับไบร์ทออกไปทำภารกิจด้วยกัน ส่วนน้องสาวอีกคนพวกเขาก็ไม่ค่อยได้เห็นหน้าเธอเท่าไร
         “อื้อ หนูเข้าใจค่ะ ชาร์ล็อตบอกว่าหนูไปนอนด้วยได้”
         “เหรอ มีคนดูแลถ้างั้นพี่ก็ไม่ต้องห่วงแล้วสิ” ดีนยิ้ม
         “หนูเก็บกระเป๋ามาแล้ว เอาแมนนี่ไปด้วย” จู่ ๆ เด็กหญิงก็ลากกระเป๋าออกมามีตุ๊กตาม้าน้ำสีพาสเทลวางอยู่บนนั้น
         ‘ให้ตายสิ!’ ชายหนุ่มอุทานในใจ มันจะรวดเร็วไปไหมเนี่ย! อีกอย่างคืนนี้เขาตั้งใจว่าจะแอบน้องไปนอนที่ห้องของแมคเคนซีเงียบ ๆ เสียหน่อย ถูกน้องรู้ทันจนได้
         “อะแฮ่ม! คืนนี้พี่ต้องรีบนอน รีชต้องอยู่กับชาร์ล็อตนะ ห้ามกวนพี่”
         “อื้อ! ได้ค่ะ หนูจะอยู่กับชาร์ล็อตกับจู่ลี่ จะไม่กวนพี่ดีนกับพี่แมค” เด็กหญิงพยักหน้าหงึกหงักอย่างใสซื่อ สรุปว่าคืนนี้กระท่อมโพไซดอนกึ่งจะร้างเพราะบุตรและธิดาสองคนแห่กันไปนอนบ้านของเทพีแห่งมนตรากันหมด
         เรื่องเมื่อคืนก็ปล่อยให้เป็นเรื่องของเมื่อคืนไป เพราะเช้านี้ดีนต้องวุ่นทำอะไรอีกเยอะ เริ่มจากการเตรียมเสบียงอาหารสำหรับการออกเดินทางไกลที่คาดว่าน่าจะต้องนั่งในรถบัสยาวนานกว่าสิบห้าชั่วโมง เรียกว่านั่งกันจนตูดเปียก นั่งกันจนเมื่อยก้น แต่ให้เลือกระหว่างเจออสุรกายรุกรานตลอดการเดินทางกับนั่งแช่ยาว ๆ จนตะคริวกินขา เขาก็เลือกเอาอย่างหลัง
         .
         .
         .

         เช้าตรู่ของวันนี้ดีนไม่ได้วิ่งจ๊อกกิ้งเหมือนเช่นเคย ทว่าเขากลับมาปรากฏตัวอยู่ที่เตาไฟบูชาเทพหน้าโถงอาหาร และตัดสินใจสื่อสารกับเทพองค์สุดท้ายที่เขาไม่ควรลืม ‘เจ้าสมุทรโพไซดอน’
         ดีนเคยคิดว่าเขากับพ่อนั้นสนิทกันได้อย่างรวดเร็ว เราเคยคุยเรื่องที่ทั้งมีสาระและไร้สาระด้วยกันข้ามคืนบนเรือยอร์ช จ้องมองดวงดาว ฟังพ่อพร่ำเพ้อถึงคุณแม่ว่ากล้าดียังไงมาทอดทิ้งเทพเจ้าอย่างพ่อไป และเขาก็ให้พ่อฟังธีสิสเรื่อง ‘จุลินทรีย์ใต้ทะเลลึกที่สามารถผลิตเอนไซม์กลุ่มไฮโดรเลสชอบอุณหภูมิสูง และมีความเสถียรในตัวทำละลายอินทรีย์ เพื่อนำมาประยุกต์ใช้เป็นแหล่งผลิต ตัวเร่งปฏิกิริยาทางชีวภาพชนิดใหม่’ ที่เป็นหัวข้อโปรเจ็คจบปริญญาตรี
         แต่ตอนนี้ราวกับว่าเขาไม่ได้เข้าใจอะไรในตัวบิดาเลยแม้แต่น้อย สรุปแล้วเจ้าสมุทรเป็นเทพแบบไหนกันแน่ เทพที่ดี เทพผู้มีเมตตา เทพผู้อ่อนโยน หรือเป็นเทพเจ้าอารมณ์กันแน่ อาจจะใช่ทั้งหมดรวมกันกลายเป็น ‘โพไซดอน’ ตอนแรกดีนอาจจะเห็นพ่อเพียงแค่ด้านเดียวแต่เมื่อกาลเวลาผ่านไปก็จะได้รับรู้ถึงตัวตนของกันและกันมากยิ่งขึ้น พ่ออาจไม่ใช่พ่อในอุดมคติของเขาไปเสียทั้งหมด นั้นเป็นเรื่องที่ทำใจได้
         แจ๊กเก็ตตัวเดียวกับที่ดีนใส่ในวันที่เขาเจอพ่อครั้งแรกถูกส่งลงในเตาไฟ ยังมีกลิ่นน้ำหอมที่เขาชอบใช้ติดอยู่บางทีพ่ออาจจะจำแจ็กเก็ตตัวนี้ได้บ้าง จากนั้นเขาก็ภาวนากับเตาไฟ
         “สวัสดีครับพ่อไม่ได้คุยกันนานเลย ตั้งแต่วันนั้นที่หน้ารูปปั้นพ่อก็หายไป ไม่ส่งเสียงกระซิบหรืออื่น ๆ เป็นสัญญาณส่งมาหาผม ตอนนี้พ่อทำอะไรอยู่เหรอ? คงไม่ใช่ว่ากำลังเตรียมกองทัพใช่ไหมครับ ผมไม่อยากให้เป็นแบบนั้นเลย ตามคำทำนายที่พ่อก็น่าจะรู้ว่าเนื้อหามีอะไรบ้าง ถ้าเชื่อคำพยากรณ์ที่บ่งบอกว่าบุตรแห่งเทพโป้ปดคือคนร้ายขโมยตรีศูล ถ้าพ่อกำลังเตรียมกองทัพสู้กับเทพซุสอยู่ผมคิดว่าพ่ออาจจะกำลังถูกปั่นหัวจากเทพนิสัยไม่ดีอยู่ก็ได้”
         “วันนี้เป็นวันออกเดินทางแล้วครับ อีกไม่กี่นาทีผมต้องไปรอเพื่อนที่หน้าประตูค่าย มีไบร์ทไปกับเราด้วย ผมคิดว่าพ่อน่าจะเคยได้รับของถวายจากเธอมาบ้างแล้ว ส่วนอีกคนคือเดมี่ลูกเทพีอะโฟรไดท์ ไม่รู้ว่าพ่อรู้จักเขาไหมแต่เอาเป็นว่าเขาเป็นเพื่อนผมแล้วกัน งานนี้พ่อต้องอวยพรผมนะครับ เหมือนกับตอนนั้นที่ผมไปช่วยแม่แล้วพ่อก็คอยซัพพอร์ตผมตั้งหลายอย่าง”
         “มีอะไรมากมายเลยที่ผมอยากคุยกับพ่อแต่ตอนนี้เวลาน่าจะไม่พอ เอาไว้เราค่อยคุยกันใหม่ที่แอตแลนติสตอนที่ผมและเพื่อนพี่น้องเอาตรีศูลไปคืน ไม่น่าเชื่อว่าผมจะได้ไปแอตแลนติสไวกว่าที่คิด ตื่นเต้นเป็นบ้าเลย” มือทั้งสองข้างถูกกันระบายความประหม่า “ถ้างั้นบายนะครับ ผมยังพูดคำเดิมได้อยู่นะว่าผมรักพ่อ”
         ประโยคสุดท้ายสิ้นสุดลงตามมาด้วยเสียงถอนหายใจ แม้จะหวาดกลัวแค่ไหนกับโลกภายนอกที่เต็มไปด้วยอุปสรรคขวากหนามอันยิ่งใหญ่ แต่เมื่อมองย้อนกลับไปเขาได้พยายามเรียนรู้พลังการต่อสู้ที่ตนเองไม่ชอบมาตลอด ถ้ามีอะไรผิดพลาดก็ไม่จำเป็นต้องเสียใจ เพราะว่างานนี้ดีนได้ทุ่มสุดตัวจนหมดหน้าตักไปแล้วจนไม่มีอะไรให้เสีย
https://lh7-us.googleusercontent.com/lJCB7pkDdYo39MuqJlBq-ITyt1H-FHazSA0q4xW_jLTPG0euLSUiBqqDAVehnQaB828drFt9NTGSCjtB-RWqgSAF_K92tvLv2ekUpTHhoVOEy_ddcUYC7xsI53BQSCb5A6gWhz-7CiBwm4k-5Azt8tAแบบฟอร์มถวายของชื่อของคุณ: ดีน เอลวิน อัลวาเรซ นีลของที่ถวาย: แจ๊กเก็ต YANKEESเทพที่ถวายของ: โพไซดอนคำพูดที่อยากคุยกับเทพ: (ข้อความสีส้มทั้งหมด)------------------------------------------------------------
HEROES (วีรบุรุษผู้โปรดปราน) โบนัสเพิ่มความโปรดปราน+25

Adelaide โพสต์ 2024-5-15 23:20:03

แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Adelaide เมื่อ 2024-5-15 23:22 <div align="left" style="list-style-type: none;">

<style>
#boxadelaide01 {
border-radius: 20px;
padding: 10px;
background-image: url("https://images.unsplash.com/photo-1604147706283-d7119b5b822c?q=80&w=2959&auto=format&fit=crop&ixlib=rb-4.0.3&ixid=M3wxMjA3fDB8MHxwaG90by1wYWdlfHx8fGVufDB8fHx8fA%3D%3D.jpg");
background-repeat: repeat;
background-size: 100%;
}
</style>

<style>
#boxadelaide02 {
width: 80%;
height: auto;
border-radius: 20px;
padding: 40px;
margin: auto;
background-color: rgba(65, 105, 225, 0.8);
}
</style>

<div id="boxadelaide01">
 <div style="text-align: center;">PRAY TO FATHER</div> 
<div id="boxadelaide02">
- - - - -

                 อเดลเลดสาวเท้ามายังโรงอาหารดังเช่นทุกวัน เธอถือขวดน้ำหอมบุรุษยี่ห้อดังไว้ในมือและเดินตรงมายังเตาไฟบูชาเทพเพื่อถวายของสักการะ ต่างจากเมื่อวานที่เธอมาโรงอาหารเพื่อช่วยแม่ครัวฮาร์ปี้ล้างจานกองมโหฬารและทำความความสะอาดเศษขยะบนพื้นหลังจากช่วงเวลาอาหารเย็นจนแทบหมดเรี่ยวแรง หญิงสาวยืนต่อคิวหลังเด็กสาวร่างเล็กคนหนึ่งที่กำลังอธิษฐานต่อเทพเจ้าแบบยาวเหยียดจนเธอเองก็อยากจะมีเรื่องให้คุยจ้อกับพ่อของเธอแบบนั้นบ้างเหมือนกัน                 ฟู่ ~~                 กองเพลิงสีส้มลุกสว่างโชติช่วงเมื่อเด็กสาวคนนั้นโยนของสักการะลงไป มันแผดเผาของชิ้นนั้นจนหมดในชั่วพริบตาก่อนที่เด็กสาวร่างเล็กจะเดินจากไป อเดลเลดก้าวไปยืนตรงหน้ากองเพลิงแทนที่ จ้องมองขณะที่ลูกไฟปะทุออกเป็นเถ้าถ่านล่องลอยขึ้นสู่ท้องฟ้า หญิงสาวย่อตัวลงพร้อมกับวางขวดน้ำหอมสีน้ำเงินเข้มลงบนพื้นและค่อยๆ เขี่ยมันเข้าไปในกองเพลิงเพราะเกรงว่ามันจะแตกก่อนจะไปถึงมือพ่อของเธอ                 "หนูคิดว่ากลิ่นนี้น่าจะเหมาะกับพ่อนะคะ" แน่นอนว่าเธอไม่เคยเจอพ่อมาก่อนและไม่แน่ใจว่าเขาจะเหมาะกับน้ำหอมกลิ่นนี้แบบที่เธอว่าจริงไหม แต่เพียงแค่ลองจินตนาการภาพพ่อของเธอในชุดสูทเรียบหรูนั่งอยู่บนบัลลังก์โอลิมปัส กลิ่นนี้แหละเหมาะสมอย่างที่สุด! (เทพเจ้าอาจจะแต่งตัวแบบนี้กันจริงๆ ก็ได้นี่)                 "ชอบหรือไม่ก็มาเข้าฝันบอกกันได้นะคะ" อเดลเลดนั่งพูดกับกองเพลิงที่ส่งเสียงฟู่ๆ ไม่หยุด จะคิดซะว่าเป็นคำตอบรับจากพ่อก็แล้วกันนะ                 "ระวังขวดแตกนะคะท่านเฮอร์มีส ฉันฝากด้วย" - - - - -  [แบบฟอร์มถวายของ] ชื่อของคุณ: Adelaide Kerrของที่ถวาย: น้ำหอมบุรุษเทพที่ถวายของ: เทพซุส คำพูดที่อยากคุยกับเทพ: ตามข้อความด้านบน - Believer โบนัสเพิ่มความโปรดปราน +15 - 

</div>
 
</div></div>

Nanette โพสต์ 2024-5-18 13:01:21

<div class="datosmi-b1"><div class="port-dtsmib1">Nanette Leblanc</div><div class="img-dtsmib1" style="border-color:#ddd"><img src="https://i.imgur.com/YTSa3a6.jpeg"></div><div class="content-dtsmib1"><div class="imagenes-mib1"><img src="https://i.imgur.com/ph3yxZw.jpeg"><img src="https://i.imgur.com/WvvUJWo.jpeg"><img src="https://i.imgur.com/peGo8kA.jpeg"></div><div class="seccion-mib1" style="color:#DFA9A9;">เตาไฟบูชาเทพ</div><div class="texto-mib1"> หลังจากทานอาหารเช้าควบเที่ยงเรียบร้อยแล้ว นาแนตต์ก็ลุกออกจากโต๊ะประจำบ้านหมายเลข 11 เฮอร์มีสเพื่อเดินออกจากโรงอาหารไปทำอย่งอื่นต่อ ถึงแม้ว่าเธอยังไม่รู้ว่าต้องทำอะไรก็ตาม แต่ทว่าเมื่อเดินมายังหน้าโรงอาหาร ผ่านเตาไฟที่มีเด็กในค่ายจำนวนหนึ่งยืนล้อมไว้ เธอก็หยุดเท้า “นั่นคงเป็นเตาไฟบูชาเทพที่เด็กคนนั้นว่า” นาแนตต์เลยเปลี่ยนเส้นทางไปยังเตาไฟบูชาเทพบ้าง เด็กสาวลอบมองคนอื่น ๆ ที่ผลัดกันมาโยนอาหาร หรือสิ่งของที่ตนตั้งใจลงไปในเปลวเพลิง บางคนก็เดินกลับออกไปเลย บางคนก็พึมพำอะไรบางอย่างด้วยรอยยิ้ม นาแนตต์ยักไหล่ก่อนจะค้นหาอมยิ้มสีชมพูที่แอบหยิบใส่กระเป๋ามาด้วยจากโรงอาหาร มองมันสลับกับเปลวไฟอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนที่จะโยนอมยิ้มลงไปในนั้น “ไม่เห็นมีอะ…ไรเลย” นาแนตต์ขมวดคิ้วเมื่ออยู่ ๆ เธอก็ได้กลิ่นก้านน้ำหอมที่จำได้แม่นว่ามันคือกลิ่นที่ร้านน้ำหอมของคุณพ่อของเธอใช้ เด็กสาวหันซ้ายหันขวา สถานที่เปิดแห่งนี้คงไม่มีใครอาก้านน้ำหอมกลิ่นนั้นมาใช้แน่ ๆ จากนั้นต้องยังไงต่อล่ะ “แด่เทพโพไซดอน” เสียงของเด็กชายคนหนึ่งดังขึ้น ทำให้นาแนตต์รู้ว่เธอต้องเอ่ยชื่อเทพหรือเทพีที่จะสักการะตามมาด้วย “แด่… เอ่อ เทพีอะโฟร์ไดท์” สุดท้ายก็เลือกเอ่ยชื่อของเทพีแห่งความรักตามคำแนะนำของลิเลียน่า เด็กสาวกระพริบตาปริบ ๆ เมื่อมันไม่เกิดอะไรขึ้น มีเพียงแค่กลิ่นก้านน้ำหอมอันแสนคุ้นเคยที่กำลังเริ่มจางหายไป “ดูนั่น” แต่ขณะที่หมุนตัวกำลังจะเดินกลับออกไป เสียงฮือฮาของเด็กหลาย ๆ คนรอบ ๆ กายเธอก็ดังขึ้น บ้างก็หันไปซุบซิบกัน บ้างก็ชี้นิ้วมาที่เธอ “นกพิราบ ๆ” นาแนตต์เงยหน้าขึ้นมองไปทางที่มีคนชี้มา ก่อนที่เธอจะเห็นสัญลักษณ์รูปนก คราแรกมองไม่ออกแต่ก็ได้ยินคนอื่นบอกว่าเป็นนกพิราบ เด็กสาวขนลุกซู่ เธอไม่ชอบนกพิราบ นกที่จู่โจมใส่คนที่เดินเข้าใกล้ด้วยการกระพือปีกใส่แบบคาดเดาไม่ได้นันน่ะสุดแสนจะไม่ถูกกับนาแนตต์เลย แต่ช่างเรื่องนกพิราบนั่นก่อน ทำไมเธอถึงมีสัญลักษณ์เรืองแสงปรากฏบนหัวนี่เล่า “อะไร เกิดอะไรขึ้น ฉันกำลังจะตายรึเปล่า!” เด็กสาวเอ่ยถามอย่างตื่นตระหนกไม่ได้แกล้ง เรียกรอยยิ้มเอ็นดูจากพยานที่ยืนอยู่แถว ๆ นั้น “ไม่ใช่เรื่องคอขาดบาดตายหรอก เป็นเรื่องดีต่างหาก เธอไปเล่าเรื่องสัญลักษณ์นี้ให้คุณไครอนที่บ้านใหญ่ฟังนะ เขาจะอธิบายทุกอย่างให้เธอเอง” “ขอบใจ” นาแนตต์พยักหน้าหงึกหงักก่อนจะรีบตรงไปยังบ้านใหญ่ทันที [แบบฟอร์มถวายของ]
ชื่อของคุณ: Nanette Leblanc
ของที่ถวาย: อมยิ้ม
เทพที่ถวายของ: เทพีอะโฟร์ไดท์
คำพูดที่อยากคุยกับเทพ: คุณเป็นแม่ของหนูรึเปล่า </div></div></div><div class="cred"><a href="http://bettyleg.tumblr.com">bettyleg</a></div>
<link href="https://fonts.googleapis.com/css2?family=Play&display=swap" rel="stylesheet">
<style>.datosmi-b1{width:800px; padding:0px; background:#fff; border:1px solid #ddd; margin:10px auto; font-family: 'Play', sans-serif;} .port-dtsmib1{height:100px; width:800px; border-bottom:1px solid #ddd;} .img-dtsmib1{width:100px; height:100px; border:1px solid #ddd; background:#fff; padding:6px; border-radius:180px; position:absolute; margin-top:-60px; margin-left:40px;} .content-dtsmib1{padding:70px 20px 20px;} .img-dtsmib1 img{width:100px; height:100px; border-radius:180px;} .port-dtsmib1 b{display:block; position:relative; top:87px; float:right; right:20px; background:#ccc; color:#fff; padding:5px 15px; border-radius:10px; font-size:13px;} .imagenes-mib1{display:flex; align-items:center; justify-content:center; margin:10px 0px 20px;} .imagenes-mib1 img{width:100px; height:100px; margin:0px 4px; border:1px solid #ddd; padding:4px;} .seccion-mib1{ text-align:right; border-top:1px solid #ddd; border-bottom:1px solid #ddd; padding:10px 15px; font-size:12px; text-transform:uppercase; font-weight:800;} .texto-mib1{ padding:35px 40px 30px; text-align:justify; font-size:12px; color:#555; line-height:18px;}.cred{margin:0px auto; margin-top:-5px; width:280px; text-align:center;background:#fff;border:1px solid #eee;} .cred a{text-decoration:none; color:#888; text-transform:uppercase; font-size:8px; font-family:arial; letter-spacing:2px;}</style>

Johnathan โพสต์ 2024-5-19 00:55:13

Adelaide โพสต์ 2024-5-21 11:35:12

<div align="left" style="list-style-type: none;">

<style>
#boxadelaide01 {
border-radius: 20px;
padding: 10px;
background-image: url("https://images.unsplash.com/photo-1604147706283-d7119b5b822c?q=80&w=2959&auto=format&fit=crop&ixlib=rb-4.0.3&ixid=M3wxMjA3fDB8MHxwaG90by1wYWdlfHx8fGVufDB8fHx8fA%3D%3D.jpg");
background-repeat: repeat;
background-size: 100%;
}
</style>

<style>
#boxadelaide02 {
width: 80%;
height: auto;
border-radius: 20px;
padding: 40px;
margin: auto;
background-color: rgba(65, 105, 225, 0.8);
}
</style>

<div id="boxadelaide01">
 <div style="text-align: center;">PRAY TO FATHER</div> 
<div id="boxadelaide02">
- - - - -

                 สองพี่น้องบ้านซุสตรงมายังเตาไฟบูชาเทพหลังจากที่ทานอาหารกันจนเสร็จเรียบร้อย อเดลเลดให้อเล็กเซย์ที่เตรียมของมาสักการะไว้อยู่แล้วเป็นคนไปก่อนขณะที่เธอเองยืนต่อแถวรออยู่ข้างหลัง อเล็กเซย์ใช้เวลานานทีเดียวในการอธิษฐานถึงพ่อ อาจจะเป็นเพราะไม่ได้มาสักการะนานหรือมาเรื่องที่จะขอมากมายแต่อเดลเลดก็พยายามไม่แอบฟังในสิ่งที่พี่ชายต่างแม่กำลังพูดคุยกับพ่อระหว่างโยนของสักการะลงในกองไฟและรอมันมอดไหม้จนเป็นเถ้าถ่านลอยขึ้นสู่ท้องฟ้า                 "เสร็จแล้วมาต่อได้เลย" อเล็กเซย์หลีกทางให้น้องสาวได้สักการะพ่อบ้าง อเดลเลดยิ้มให้พี่ชายก่อนที่จะสาวเท้าเข้าไปใกล้กองไฟมากขึ้นและหยิบของออกมาจากกระเป๋า                 "รอฟีอัส น้องเล็กของบ้านเรากำลังไปทำภารกิจนอกค่ายค่ะพ่อ"                  "ถ้าไม่ได้รบกวนมาก หนูอยากขอให้พ่อช่วยปกป้องน้องด้วย เป็นครั้งคราวก็ได้ค่ะ" หญิงสาวโยนสร้อยข้อมือถักที่เธอเป็นคนทำเองกับมือในกองไฟที่กำลังลุกโชน                 "แล้วก็ขอให้พ่อสุขภาพแข็งแรงนะคะ" - - - - -  [แบบฟอร์มถวายของ] ชื่อของคุณ: Adelaide Kerrของที่ถวาย: สร้อยข้อมือถักเทพที่ถวายของ: เทพซุส คำพูดที่อยากคุยกับเทพ: ตามข้อความด้านบน - Believer โบนัสเพิ่มความโปรดปราน +15 - 

</div>
 
</div></div>

หน้า: 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 [13] 14 15 16 17 18 19 20 21 22

Percy Jackson and the Olympians Thailand's Archiver