[ทางเข้าค่าย] ประตูค่าย - บริเวณรอบค่ายฮาล์ฟบลัด - Percy Jackson and the Olympians Thailand

Xolotl โพสต์ 2026-1-2 20:36:24

<h1 dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><img src="https://img2.pic.in.th/pic/Gemini_Generated_Image_dowc57dowc57dowc__1_-removebg-preview-1.md.png" border="0"></h1><h1 dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;">วันที่ 25 เดือน ธันวาคม ปี 2025</h1><span style="background-color: transparent; font-weight: 700; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;">เวลาบ่าย เวลา 13.00 น. เป็นต้นไป ณ ประตูค่าย ค่ายฮาล์ฟบลัด<span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;">◀️┃▶️ <span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"> แสงบ่ายลอดผ่านม่านต้นสนหนาทึบจนกลายเป็นลำแสงสีทองจางที่ไหลผ่านอากาศเย็นจัดราวกับกระจกแข็ง ประตูค่ายตั้งตระหง่านอยู่กลางแนวไม้สูงพร้อมคบเพลิงสี่ต้นที่ลุกโชติช่วง ฝุ่นหิมะละลายเป็นหยดน้ำเมื่อสัมผัสความร้อนจากเปลวไฟ กลิ่นไม้ไหม้เจือในกลิ่นสนสดใหม่และลมหอบเย็นจากทะเลทางเหนือที่พัดผ่านเข้ามาแผ่วเบา <span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"> คีอาร์เดินมาจากปลายถนนดินที่ถูกหิมะกลบจนเหลือรอยเท้าเพียงไม่กี่รอย ผมบลอนด์ทองแดงของเธอสะท้อนแสงไฟจากคบเพลิงเป็นประกายเรื่อเหมือนเส้นไหมที่เคลื่อนไหวไปพร้อมลม ทุกก้าวของเธอเงียบจนแทบไม่มีเสียง นอกจากเสียงรองเท้าสัมผัสดินชื้นกับเสียงสายลมที่เหมือนจะกระซิบกับเธออยู่ตลอดทาง <span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"> ค่ายฮาล์ฟบลัดในช่วงคริสต์มาสเงียบผิดปกติ เธอมองเห็นเด็กไม่กี่คนกำลังขนฟืนไปกองรวมกันหน้าโรงอาหาร และอีกสองสามคนกำลังตกแต่งต้นสนเล็กด้วยไฟประดับเก่า ๆ ที่คงเหลือจากปีที่แล้ว เสียงหัวเราะของพวกเขาเบาเสียจนกลืนหายไปในอากาศหนาว “กลับมาแล้วสินะ” เธอพูดกับตัวเองแผ่ว ๆ ก่อนเดินลอดใต้ประตูค่าย เสียงลมที่เธอได้ยินเปลี่ยนไปทันที จากเสียงที่กระทบใบไม้กลายเป็นเสียงคุ้นเคยของพลังที่ปกป้องค่ายจากสายตาของมนุษย์ธรรมดา <span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"> ลมหิมะที่พัดมาปะทะผิวทำให้แก้มเธอแดงระเรื่อ แต่คีอาร์ไม่ได้รู้สึกหนาวเลยแม้แต่น้อย ตรงกันข้าม มันคืออุณหภูมิที่เธอรู้สึกสบายที่สุด เธอมองเด็กคนอื่นที่เดินผ่านไปในเสื้อกันหนาวทับเสื้อค่ายสีส้มสดแล้วอดคิดไม่ได้ว่าน่ารำคาญนิด ๆ เพราะการป้องกันตัวจากอากาศเย็นสำหรับเธอคือสิ่งฟุ่มเฟือยเกินจำเป็น <span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"> คีอาร์สวมเพียงเสื้อโค้ทบางสีเทาอมเขียว ผ้าพันคอไหมพรมสีเข้มพาดหลวม ๆ ที่คอ กลิ่นแตงโมเมนทอลจาง ๆ ลอยตามแรงลมออกไปก่อนที่เธอจะหรี่ตา มองเข้าไปในแนวค่ายที่คุ้นตาแต่ไม่อบอุ่นนัก แผงเต็นท์สีส้มที่เรียงกันบนลาดเขาเริ่มมีควันลอยขึ้นจากกองไฟเล็ก ๆ เสียงระฆังจากโรงม้าไกล ๆ ดังขึ้นหนึ่งครั้งก่อนเงียบลง <span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"> แม่ของเธอตายไปนานแล้วตั้งแต่ก้าวเข้ามาที่นี่ คีอาร์ไม่มีน้ำตากรือความเสียใจ มีเพียงประโยคเดียวที่ผ่านเข้ามาในหัว ว่าที่พึ่งหายไปและในที่สุดก็จบสิ้นเสียที คฤหาสน์ Nordlys กลายเป็นของเธอโดยสมบูรณ์ แต่เธอไม่ได้กลับไปอีก เธอมองว่ามันเป็นเพียงกรงหรูหราที่เคยขังเธอไว้ในชื่อของคำว่าบ้าน <span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"> คีอาร์หยุดยืนใต้ซุ้มประตูไม้หิน เธอเงยหน้ามองตัวอักษรกรีกที่สลักไว้บนหินซีด ร่องรอยคบเพลิงสะท้อนแสงไฟสีส้มบนดวงตาเทาอมเขียวจนดูเหมือนเปลวไฟถูกขังอยู่ในนั้น ลมหายใจของเธอขาวจางเมื่อพ่นออกมากับอากาศเย็นจัด เธอไม่คิดจะพูดกับใคร ไม่ต้องการคำต้อนรับหรือคำถามจากยามหน้าประตู เพราะทุกครั้งที่ต้องอธิบายว่าไปไหนมามันเป็นเรื่องสิ้นเปลืองพลังงานโดยไม่จำเป็น คีอาร์เพียงยกกระเป๋าขึ้นข้างหนึ่งแล้วเดินต่อไปอย่างเรียบเฉย ผ่านแนวแสงไฟเข้าสู่เขตค่ายโดยไม่มีรอยยิ้มหรือแววความรู้สึกใดในแววตา<div><span style="font-size: 12pt; font-family: Sarabun, sans-serif; background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"> </div>

Xolotl โพสต์ 2026-1-10 14:34:18

<h1 dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="font-size: 12pt; font-family: Sarabun, sans-serif; background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><img src="https://img2.pic.in.th/pic/Gemini_Generated_Image_dowc57dowc57dowc__1_-removebg-preview-1.md.png" width="500" _height="140" border="0"></h1><h1 dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;">วันที่ 07 เดือน มกราคม ปี 2026</h1><span style="background-color: transparent; font-weight: 700; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;">เวลาเช้า เวลา 07.00 น. เป็นต้นไป ณ ประตูค่าย<span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;">◀️┃▶️ <span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"> เช้าตรู่วันที่ 7 ท่ามกลางบรรยากาศเย็นเยือกของต้นปี แสงอาทิตย์ที่ยังไม่พ้นขอบฟ้าดีนักสาดส่องผ่านม่านหมอกจาง ๆ ปกคลุมทั่วบริเวณหน้าประตูค่ายฮาล์ฟบลัด ต้นสนธาเลียที่ตั้งตระหง่านอยู่บนเนินเขาดูเคร่งขรึมและทรงพลังราวกับผู้พิทักษ์ที่ไม่มีวันหลับใหล ลมทะเลพัดเอากลิ่นเกลือมาปะทะกับกลิ่นยางสน สร้างความรู้สึกสงบที่แฝงไปด้วยความตื่นตัว <span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"> คีอาร์ก้าวเดินไปตามทางลาดหินกรวดด้วยท่วงท่าที่ยังคงความสุขุม ทว่าเสียงส้นรองเท้าบูทหนังยาวที่กระทบพื้นกลับดังกังวานเป็นจังหวะเน้นหนักเบาอย่างมีเสน่ห์ วันนี้เธอเลือกปรากฏตัวในลุคที่ดูอันตรายต่อสายตามากกว่าปกติ เสื้อไหมพรมคอเต่าสีเขียวขี้ม้าเนื้อละเอียดแนบไปกับผิวขาวจัดราวกับเป็นผิวหนังชั้นที่สอง รอยยับของผ้าเน้นย้ำสัดส่วนความโค้งเว้าของช่วงเอวที่คอดกิ่วและแผ่นหลังที่เหยียดตรงอย่างสง่างาม <span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"> กางเกงยีนส์สกินนี่สีเข้มรัดรึงไปตามเรียวขาที่ยาวเพรียว ทุกย่างก้าวที่เธอก้าวเดินทำให้กล้ามเนื้อใต้ร่มผ้าขยับเขยื้อนอย่างเป็นธรรมชาติ ดูลื่นไหลและเย้ายวนโดยที่เจ้าตัวแทบไม่ต้องพยายาม ความแน่นรัดของชุดทำให้เธอดูคล่องตัวราวกับเสือดาวที่กำลังซุ่มรอจังหวะ แสงแดดยามเช้าตกกระทบลงบนความมันเงาของหนังบูทที่ยาวขึ้นมาเกือบถึงหัวเข่า ขับเน้นให้ภาพลักษณ์ของเธอในวันนี้ดูโฉบเฉี่ยวและน่าค้นหา จนแม้แต่ลมหนาวจากขั้วโลกที่ห้อมล้อมกายเธอก็ไม่อาจลดทอนความร้อนแรงที่แฝงอยู่ในความนิ่งสงบนั้นได้เลย<div> </div><div style="text-align: center;"><img src="https://i.pinimg.com/736x/62/e8/4e/62e84e49d3c13aef49a9f84b2b3f398a.jpg" width="736" _height="915" border="0"></div><div style="text-align: center;"> </div> <span style="background-color: transparent; font-style: italic; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;">‘น่าหงุดหงิดนิดหน่อยที่ต้องใส่ชุดรัดรูปขนาดนี้’<span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"> เธอคิดพลางขยับแว่นสายตาทรงกลมให้เข้าที่ <span style="background-color: transparent; font-style: italic; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;">‘แต่จากสถิติและการคำนวณ การนั่งซ้อนท้ายมอเตอร์ไซค์อัสนีวายุด้วยชุดโค้ตตัวยาวแบบเดิมคงเป็นอุปสรรคต่อความปลอดภัยและพลศาสตร์ในการเดินทาง’ <span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"> ในมือเรียวขาวซีดของเธอถือเสื้อโค้ตตัวหนาที่พับไว้อย่างเรียบร้อยเพื่อเตรียมสวมใส่เมื่อถึงจุดหมาย เธอไม่ต้องการให้รูปร่างของตนถูกจ้องมองมากเกินไปนักแม้ในค่ายจะยังไม่มีคนพลุกพล่านก็ตาม ผิวขาวอมชมพูของเธอตัดกับสีผมแดงสตรอว์เบอร์รีบลอนด์ที่รวบไว้คร่าว ๆ แสงแดดรำไรสะท้อนดวงตาสีเทาอมเขียวที่กำลังกวาดมองไปรอบบริเวณเพื่อตรวจเช็กความเรียบร้อยรอบข้างตามนิสัยความเจ้าระเบียบที่ฝังลึกในกมลสันดาน <span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"> เธอยืนหยุดนิ่งอยู่ตรงจุดนัดพบหน้าประตูค่าย แผ่นหลังเหยียดตรงและวางท่าทางอย่างสง่างามราวกับรูปปั้นน้ำแข็งที่ถูกแกะสลักไว้อย่างประณีต ไอเย็นจาง ๆ แผ่ออกมาจากตัวเธอเล็กน้อยตามธรรมชาติของธิดาแห่งลมเหนือ คีอาร์ยกนาฬิกาในโทรศัพทผ์เดดาลัสขึ้นดูเวลาด้วยความนิ่งสงบ <span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"> “หวังว่ารุ่นพี่จะรักษาคำพูดเรื่องเวลา...ฉันไม่อยากให้ตารางงานที่อุตส่าห์ปรับแก้ใหม่ต้องพังลงเป็นรอบที่สอง” เธอกระชับเสื้อโค้ตในมือแน่นขึ้นเล็กน้อย ยืนรอคอยการมาถึงของบุตรีแห่งซุสด้วยใบหน้าเรียบเฉย ท่ามกลางสายลมหนาวที่พัดผ่านแผ่นดินของเหล่าครึ่งเทพในยามเช้า<span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"> <span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;">ยืนรอเอมีเลีย<div><span style="font-size: 12pt; font-family: Sarabun, sans-serif; background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"> </div>

Xolotl โพสต์ 2026-1-11 03:55:05

แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Xolotl เมื่อ 2026-1-11 04:00

https://img2.pic.in.th/pic/Gemini_Generated_Image_dowc57dowc57dowc__1_-removebg-preview-1.md.png
วันที่ 07 เดือน มกราคม ปี 2026เวลาเช้า เวลา 07.00 น. เป็นต้นไป ณ ประตูค่าย◀️┃▶️          ท่ามกลางบรรยากาศสลัวของเช้า คีอาร์ยืนนิ่งเป็นสง่าอยู่ที่หน้าประตูค่าย ท่าทางของเธอเหมือนรูปปั้นน้ำแข็งที่ถูกสลักไว้อย่างประณีตท่ามกลางม่านหมอก สองมือเรียวประคองเสื้อโค้ตตัวยาวพับไว้อย่างมีระเบียบ เผยให้เห็นชุดไหมพรมรัดรูปสีเขียวขี้ม้าที่โอบรัดทุกสัดส่วนจนเห็นความโค้งเว้าชัดเจน ผิวขาวซีดของเธอตัดกับสีเสื้อเข้ม ๆ ส่งให้รูปร่างที่ผอมบางดูมีเสน่ห์ดึงดูดอย่างประหลาดในความนิ่งเฉย
      ไม่นานเสียงฝีเท้าที่หนักแน่นและสม่ำเสมอดังแว่วมาจากทิศทางของย่านกระท่อม คีอาร์ขยับแว่นสายตาทรงกลมเล็กน้อยพลางปรายสายตาไปมอง เห็นร่างสูงโปร่งของเอมีเลีย แอร์ฮาร์ต ที่กำลังเดินทอดน่องตรงมาหาเธอ เอมีเลียอยู่ในชุดแจ็กเก็ตหนังและกางเกงยีนส์ขาดเข่าตามสไตล์นักบินสาวผู้รักอิสระ หมวกแก๊ปสีเทาถูกสวมทับเส้นผมสีบลอนด์ที่ยุ่งเหยิงเล็กน้อยดูรับกับใบหน้าที่มีรอยยิ้มมั่นใจอยู่เป็นนิจ

         ทว่า เมื่อเอมีเลียเดินเข้ามาในระยะที่เห็นรายละเอียดได้ชัดเจน ฝีเท้าของเธอก็ชะงักไปครู่หนึ่ง ดวงตาสีสดใสกวาดมองคีอาร์ตั้งแต่หัวจรดเท้าด้วยความตกตะลึง ก่อนจะเปลี่ยนเป็นประกายซุกซนอย่างปิดไม่มิด“พระเจ้าช่วย...” เอมีเลียครางออกมาเบา ๆ พลางจ้องมองคุณหนูลมหนาวที่วันนี้ดูจะพกพาความมั่นใจมาเต็มเปี่ยม“พี่นึกว่าเธอกำลังจะไปเดินแบบที่ปารีสเสียอีกนะคุณหนู ชุดรัดรูปขนาดนี้... นี่กะจะใช้ Sex Appeal แช่แข็งคู่ต่อสู้แทนพายุหิมะหรือไงจ๊ะ?”          คีอาร์ขมวดคิ้วมุ่นทันที ความร้อนผ่าวแล่นขึ้นมาที่โหนกแก้มอย่างห้ามไม่ได้ เธอรีบสะบัดเสื้อโค้ตขึ้นมาสวมทับเพื่อปกปิดสัดส่วนที่ถูกจ้องมองอย่างอุกอาจ แม้จะรู้ว่าเอมีเลียดูออกว่าเธอตั้งใจเลือกชุดนี้มาเพื่ออะไร แต่เธอก็ยังเลือกที่จะสวมหน้ากากความสุภาพทับความหงุดหงิดเอาไว้ “กรุณาอย่าล้อเลียนสรีระของฉันด้วยตรรกะแบบนั้นเลยค่ะรุ่นพี่”คีอาร์เอ่ยเสียงเรียบแต่ติดจะแง่งอนเล็กน้อยตามประสารุ่นน้องที่สนิทกัน“ฉันแต่งกายตามหลักพลศาสตร์ค่ะ การซ้อนท้ายมอเตอร์ไซค์อัสนีวายุจำเป็นต้องลดแรงต้านอากาศให้มากที่สุดเพื่อความปลอดภัย... และเพื่อไม่ให้เป็นภาระต่อการขับขี่ของรุ่นพี่ด้วย”       เอมีเลียหัวเราะร่วนพลางก้าวเท้าเข้ามาใกล้จนระยะห่างระหว่างทั้งคู่ลดน้อยลงจนน่าใจหาย กลิ่นไอแดดและกระแสไฟฟ้าจาง ๆ จากตัวนักบินสาวพัดเข้าปะทะกับกลิ่นเมนทอลแตงโมของคีอาร์ เอมีเลียทำท่าจะยกมือขึ้นหมายจะสัมผัสใบหน้าเนียนใส ทว่าคีอาร์กลับขยับถอยหลังครึ่งก้าวเพื่อรักษาระยะห่างอย่างรวดเร็ว แววตาหลังเลนส์แว่นฉายความถือตัวชัดเจนจนคนเป็นรุ่นพี่ต้องยอมลดมือลงแต่โดยดี
      “จ้ะ ๆ พลศาสตร์ก็พลศาสตร์” เอมีเลียเปรยออกมาพร้อมรอยยิ้มกรุ่มกริ่ม สายตาของเธอยังคงวนเวียนอยู่กับรูปร่างที่แปลกตาไปจากทุกวัน “แต่พี่บอกเลยนะคุณหนู... ใครจะไปคิดล่ะว่าลูกสาวจอมเย็นชาของเทพบอเรอัสจะซ่อนรูปขนาดนี้ ใส่โค้ตทับไว้น่ะดีแล้ว พี่ไม่อยากเสียสมาธิระหว่างขับ”
         คีอาร์รีบสะบัดเสื้อโค้ตตัวยาวขึ้นมาสวมทับทันที บดบังหน้าอกและเอวคอดที่เธอแสนจะภูมิใจ (ในเชิงความสมบูรณ์แบบของร่างกาย) ไว้ภายใต้ผ้าหนา ‘ก็น่าจะรู้ว่าพูดเหตุผลไป รุ่นพี่ก็คงเอาไปโยงเข้าเรื่องไร้สาระอยู่ดี’ เธอคิดในใจพลางปรับสีหน้าให้กลับมานิ่งสนิท แม้ภายใต้โค้ตตัวหนาจะซ่อนสัดส่วนที่สมบูรณ์แบบทั้งหน้าอก เอวคอด และสะโพกผายที่เธอพยายามเก็บงำไว้ภายใต้ภาพลักษณ์คุณหนูผู้เรียบร้อยมาตลอด แต่การที่เห็นสายตาพึงพอใจของเอมีเลียก็ทำให้หัวใจของเธอเต้นผิดจังหวะไปชั่วขณะ ‘น่ารำคาญที่สุด... ’ คีอาร์คิดพลางปรับปกเสื้อให้ตั้งขึ้นเพื่อปกปิดรอยแดงจาง ๆ บนลำคอที่เกิดจากความประหม่า
      “ไปกันเถอะจ้ะ” เอมีเลียเอ่ยพร้อมรอยยิ้มมั่นใจ เธอยกแขนซ้ายขึ้นถอดนาฬิกาสปอร์ตสีเงินดำเรือนโปรดออกจากข้อมือ นิ้วหัวแม่มือแตะลงบนหน้าปัดเรืองแสงสีฟ้าก่อนจะปล่อยมันลงสู่พื้นถนนในจังหวะที่พอดี
   พริบตาเดียว นาฬิกาเรือนเล็กแปรสภาพอย่างรวดเร็ว โครงสร้างสัมฤทธิ์วิเศษขยายตัวและบิดหมุนส่งเสียงกลไกกระทบกันอย่างต่อเนื่อง จนกลายเป็นมอเตอร์ไซค์อัสนีวายุ รถมอเตอร์ไซค์สปอร์ตสีเงินเข้มที่มีลวดลายสายฟ้าสีน้ำเงินเรืองแสงพาดผ่านตัวถัง กระแสไฟฟ้าสถิตแลบแปลบปลาบอยู่รอบวงล้อที่สลักลวดลายวงจรเวทมนตร์อย่างประณีต กลิ่นอายของโอโซนและพลังงานอัสนีแผ่ซ่านออกมาจนบรรยากาศรอบข้างดูสั่นไหว
      “รู้จักทางไปฮาร์ตเฟิร์ดใช่ไหมคุณหนู?” เอมีเลียขึ้นคร่อมมอเตอร์ไซค์พลางหันมาถามคีอาร์ด้วยสีหน้าจริงจังขึ้นเล็กน้อย “นอกจากนิวยอร์กกับนิวโรม พี่ก็ยังไม่เคยไปที่อื่นเลยหลังจากพวกดีน เดม่อน และไบร์ทพาออกจากคาสิโนโลตัส สภาพท้องถนนมันเปลี่ยนไปจากสมัยของพี่เยอะมากจนเกือบหลงทางแน่ะ”
         คีอาร์พยักหน้าตอบรับพลางรับหมวกกันน็อกมาสวมใส่อย่างทะมัดทะแมง สายตาภายใต้เลนส์แว่นประเมินเส้นทางในสมองอย่างรวดเร็ว“รู้จักค่ะ ถ้าจะไปให้เร็วและปลอดภัยที่สุด ฉันแนะนำเส้นทาง Merritt Parkway (CT-15) ค่ะ ถนนเส้นนี้ห้ามรถบรรทุกวิ่ง ทำให้เส้นทางโล่งสำหรับรถเล็กและลดโอกาสการเกิดอุบัติเหตุจากตัวแปรขนาดใหญ่ได้ดีกว่า... รุ่นพี่น่าจะชอบความคล่องตัวของเส้นนี้มากกว่าทางหลวงหลักค่ะ”       “หึ... สมเป็นเธอจริงๆ มีเหตุผลรองรับซะครบถ้วนเลย” เอมีเลียหัวเราะในลำคอพลางตบเบาะหลังเบา ๆ “ชอบจังไอ้คำว่าห้ามรถบรรทุกเนี่ย ทางโล่ง ๆ แบบนั้นพี่จะได้ลองกดโหมด Overdrive ดูสักที อยากรู้เหมือนกันว่าไฟฟ้าเวทมนตร์ของเทพเฮเฟตัสจะทำให้พี่รู้สึกเหมือนบินอยู่บนฟ้าอีกครั้งได้ไหม” เธอกดปุ่มสตาร์ท เครื่องยนต์ส่งเสียงครางต่ำที่แฝงไปด้วยพลังทำลายล้าง เอมีเลียขยับหมวกแก๊ปให้เข้าที่ก่อนจะขยิบตาให้คีอาร์ผ่านกระจกมองข้าง
      “เกาะพี่ไว้ให้แน่นล่ะคุณหนู เพราะพี่ไม่รับประกันว่าท้องของเธอจะยังอยู่ที่เดิมหลังจากพี่บิดคันเร่งนี้นะ!”          คีอาร์ก้าวขึ้นซ้อนท้ายด้วยท่าทางสง่างาม แม้จะแอบถอนหายใจกับคำขู่ของรุ่นพี่ แต่เธอก็ยอมกระชับมือที่จับราวจับด้านหลังไว้แน่น เตรียมพร้อมรับแรงจีที่กำลังจะเกิดขึ้นจากการควบทะยานของอัสนีวายุคันนี้ ‘จะขับเร็วแค่ไหนก็ได้ค่ะรุ่นพี่... ตราบใดที่ระบบนำทางของฉันยังทำงานได้แม่นยำ และรุ่นพี่ไม่พาไปตายกลางทางเสียก่อน’ คีอาร์คิดพลางมองผ่านบังลมหมวกกันน็อก มุ่งหน้าสู่ภารกิจวันที่ 7 ด้วยหัวใจที่เย็นเฉียบดั่งเดิม
เอมีเลีย (แมรี่) แอร์ฮาร์ตพูดคุยกับ NPC ความสนิทสนม +5โบนัสจาก HONOR (คนมีเกียรติ) - โบนัสเพิ่มความสัมพันธ์ รุ่นพี่ +20

Mackenzie โพสต์ 2026-1-11 21:59:54

แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Mackenzie เมื่อ 2026-1-11 22:01 <link rel="stylesheet" href="https://fonts.googleapis.com/css?family=Assistant|Bebas+Neue">

<center><div id="w2"><img src="https://i.imgur.com/zWxTZMi.png" width="900" _height="250" border="0"></div><div id="w1"><div id="w5">106.Safely arrived</div><div id="w6"><div align="left" style="outline-style: none;"><p class="p1" style="font-width: normal; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-kerning: auto; font-variant-alternates: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-position: normal; font-feature-settings: normal; font-optical-sizing: auto; font-variation-settings: normal; -webkit-text-size-adjust: auto;">-25.12.2025 / 03:38PM-                                                                                                                                 <p class="p2" style="font-width: normal; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-kerning: auto; font-variant-alternates: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-position: normal; font-feature-settings: normal; font-optical-sizing: auto; font-variation-settings: normal; min-height: 28.1px; -webkit-text-size-adjust: auto;"> <p class="p1" style="font-width: normal; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-kerning: auto; font-variant-alternates: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-position: normal; font-feature-settings: normal; font-optical-sizing: auto; font-variation-settings: normal; -webkit-text-size-adjust: auto;">หลังจากคืนคริสต์มาสอีฟที่ไปร่วมงานแสดงของเทพแห่งแสงสว่างแบบงง ๆ และได้เฉลิมฉลองกันอย่างสุขสันต์และหนักหน่วงไปแล้ว วันนี้เดมิก็อดหนุ่มทั้งสองจึงตื่นสายกันนิดหน่อย ก่อนจะนึกขึ้นได้ว่าพวกเขาเอาสัตว์วิเศษไปเก็บไว้ในห้องน้ำแทบทั้งคืน จึงต้องรีบเอาพวกมันออกมาก่อนที่จะโดนอินทรีซุสมองแรง รวมถึงแมวผีนำโชคทั้งคู่จะร้องงอแงด้วยความหิว แล้วสลับกันไปทำธุระส่วนตัวให้เรียบร้อย จากนั้นก็พากันเช็คเอาท์ออกจากโรงแรมและไปหามื้อกลางวันรับประทานก่อนจะเริ่มออกเดินทางในช่วงเที่ยงวัน                                             <p class="p2" style="font-width: normal; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-kerning: auto; font-variant-alternates: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-position: normal; font-feature-settings: normal; font-optical-sizing: auto; font-variation-settings: normal; min-height: 28.1px; -webkit-text-size-adjust: auto;">                      <p class="p1" style="font-width: normal; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-kerning: auto; font-variant-alternates: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-position: normal; font-feature-settings: normal; font-optical-sizing: auto; font-variation-settings: normal; -webkit-text-size-adjust: auto;">แอนซิลอสสยายปีกโผบินขึ้นสู่ท้องฟ้าทันทีที่แมคเคนซีบอกจุดหมายปลายทางซึ่งจากนี้ไปจะถือว่าเป็นบ้านอีกหลังหนึ่งของมัน จากนั้นพวกเขาก็พากันขึ้นรถไฟที่จะมุ่งหน้าสู่ลองไอแลนด์ซึ่งเป็นจุดสุดท้ายของการเดินทางอันแสนยาวนานในปีนี้<p class="p1" style="font-width: normal; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-kerning: auto; font-variant-alternates: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-position: normal; font-feature-settings: normal; font-optical-sizing: auto; font-variation-settings: normal; -webkit-text-size-adjust: auto;">.           <p class="p1" style="font-width: normal; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-kerning: auto; font-variant-alternates: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-position: normal; font-feature-settings: normal; font-optical-sizing: auto; font-variation-settings: normal; -webkit-text-size-adjust: auto;">                 <p class="p1" style="font-width: normal; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-kerning: auto; font-variant-alternates: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-position: normal; font-feature-settings: normal; font-optical-sizing: auto; font-variation-settings: normal; -webkit-text-size-adjust: auto;">.                              <p class="p1" style="font-width: normal; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-kerning: auto; font-variant-alternates: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-position: normal; font-feature-settings: normal; font-optical-sizing: auto; font-variation-settings: normal; -webkit-text-size-adjust: auto;">             <p class="p1" style="font-width: normal; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-kerning: auto; font-variant-alternates: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-position: normal; font-feature-settings: normal; font-optical-sizing: auto; font-variation-settings: normal; -webkit-text-size-adjust: auto;">.             <p class="p1" style="font-width: normal; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-kerning: auto; font-variant-alternates: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-position: normal; font-feature-settings: normal; font-optical-sizing: auto; font-variation-settings: normal; -webkit-text-size-adjust: auto;">กว่าสามชั่วโมงกับการนั่งรถไฟ และเดินเท้าจากสถานีมอนทอกอีกร่วมครึ่งชั่วโมง ผ่านทั้งแนวป่าที่มีต้นไม้ขึ้นครึ้ม รูปปั้นเทพีอะธีน่าและต้นสนธาเลียที่คอยปกป้องค่ายแล้ว ตอนนี้ทั้งคู่ก็มาหยุดอยู่ตรงหน้าบานประตูโค้งหินอ่อนสีขาวซึ่งถูกประดับประดาด้วยไม้เลื้อยอันงดงามไม่ว่าจะผ่านผันไปกี่ฤดูกาล                                                 <p class="p2" style="font-width: normal; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-kerning: auto; font-variant-alternates: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-position: normal; font-feature-settings: normal; font-optical-sizing: auto; font-variation-settings: normal; min-height: 28.1px; -webkit-text-size-adjust: auto;">                                                                                                                                                                              <p class="p1" style="font-width: normal; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-kerning: auto; font-variant-alternates: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-position: normal; font-feature-settings: normal; font-optical-sizing: auto; font-variation-settings: normal; -webkit-text-size-adjust: auto;">“ในที่สุดก็ถึงสักที”                                                                                                                                                <p class="p2" style="font-width: normal; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-kerning: auto; font-variant-alternates: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-position: normal; font-feature-settings: normal; font-optical-sizing: auto; font-variation-settings: normal; min-height: 28.1px; -webkit-text-size-adjust: auto;">                                                                                                                                                                              <p class="p1" style="font-width: normal; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-kerning: auto; font-variant-alternates: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-position: normal; font-feature-settings: normal; font-optical-sizing: auto; font-variation-settings: normal; -webkit-text-size-adjust: auto;">“เหมือนพวกเราจะพูดแบบนี้ทุกครั้งหลังออกเดินทางไกลเลยนะ” ดีนกล่าวพลางกลั้วหัวเราะ                               <p class="p2" style="font-width: normal; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-kerning: auto; font-variant-alternates: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-position: normal; font-feature-settings: normal; font-optical-sizing: auto; font-variation-settings: normal; min-height: 28.1px; -webkit-text-size-adjust: auto;">                                                                                                                                                                              <p class="p1" style="font-width: normal; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-kerning: auto; font-variant-alternates: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-position: normal; font-feature-settings: normal; font-optical-sizing: auto; font-variation-settings: normal; -webkit-text-size-adjust: auto;">“นั่นสินะ หวังว่าปีหน้าพวกเราคงไม่ต้องเดินทางไกลไปเสี่ยงอันตรายกันอีก…ถ้าไม่จำเป็น”                                <p class="p2" style="font-width: normal; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-kerning: auto; font-variant-alternates: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-position: normal; font-feature-settings: normal; font-optical-sizing: auto; font-variation-settings: normal; min-height: 28.1px; -webkit-text-size-adjust: auto;">                                                                                                                                                                           <p class="p1" style="font-width: normal; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-kerning: auto; font-variant-alternates: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-position: normal; font-feature-settings: normal; font-optical-sizing: auto; font-variation-settings: normal; -webkit-text-size-adjust: auto;">แมคเคนซีเงยหน้าขึ้นมองตัวอักษรสีทองที่ถูกสลักอยู่ด้านบนของซุ้มประตูที่เขาอ่านไม่ออกเมื่อมาถึงที่นี่ในช่วงแรก แต่ก็มารู้ภายหลังจากนั้นไม่นานนักว่ามันคือชื่อของสถานที่แห่งนี้นี่เอง                                                      <p class="p2" style="font-width: normal; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-kerning: auto; font-variant-alternates: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-position: normal; font-feature-settings: normal; font-optical-sizing: auto; font-variation-settings: normal; min-height: 28.1px; -webkit-text-size-adjust: auto;">                                                                                                                                                                           <p class="p1" style="font-width: normal; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-kerning: auto; font-variant-alternates: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-position: normal; font-feature-settings: normal; font-optical-sizing: auto; font-variation-settings: normal; -webkit-text-size-adjust: auto;">‘ค่ายฮาล์ฟบลัด’                                                                                                                                                 <p class="p2" style="font-width: normal; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-kerning: auto; font-variant-alternates: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-position: normal; font-feature-settings: normal; font-optical-sizing: auto; font-variation-settings: normal; min-height: 28.1px; -webkit-text-size-adjust: auto;">                                                                                                                                                                            <p class="p1" style="font-width: normal; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-kerning: auto; font-variant-alternates: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-position: normal; font-feature-settings: normal; font-optical-sizing: auto; font-variation-settings: normal; -webkit-text-size-adjust: auto;">“กิ้ว———”                                                                                                                                                       <p class="p2" style="font-width: normal; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-kerning: auto; font-variant-alternates: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-position: normal; font-feature-settings: normal; font-optical-sizing: auto; font-variation-settings: normal; min-height: 28.1px; -webkit-text-size-adjust: auto;">                                                                                                                                                                             <p class="p1" style="font-width: normal; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-kerning: auto; font-variant-alternates: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-position: normal; font-feature-settings: normal; font-optical-sizing: auto; font-variation-settings: normal; -webkit-text-size-adjust: auto;">เสียงร้องที่เริ่มคุ้นเคยดังก้องไปทั่วบริเวณตามมาด้วยร่างของอินทรีสีทองที่บินร่อนลงมาเกาะบนเสื้อแจ็คเก็ตหนังตัวเก่งของหนุ่มอังกฤษที่เอามาพาดบ่าไว้เพื่อกันกรงเล็บแหลมคมของนกนักล่า แมคเคนซีเพิ่งค้นพบไม่นานนี้จากการสังเกตว่านอกจากท้องฟ้าที่แอนซิลอสชอบแล้ว มันยังชอบเกาะอยู่ที่ไหล่ของเขารองลงมาแม้ว่าเขาจะซื้อถุงมือหนังเพื่อให้อินทรีศักดิ์สิทธิ์เกาะที่แขนโดยเฉพาะแล้วก็ตาม                                                                    <p class="p2" style="font-width: normal; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-kerning: auto; font-variant-alternates: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-position: normal; font-feature-settings: normal; font-optical-sizing: auto; font-variation-settings: normal; min-height: 28.1px; -webkit-text-size-adjust: auto;">                                                                                                                                                                              <p class="p1" style="font-width: normal; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-kerning: auto; font-variant-alternates: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-position: normal; font-feature-settings: normal; font-optical-sizing: auto; font-variation-settings: normal; -webkit-text-size-adjust: auto;">ดวงตาสีอำพันของมันมองประตูรอบ ๆ ประตูค่ายก่อนจะมองเข้าไปยังด้านใน เช่นเดียวกันกับแมวดำอีกสองตัวที่อยู่ในกระเป๋า เหมือนว่าพวกมันจะสนใจสถานที่ตรงหน้าอยู่ไม่น้อย                                                                  <p class="p2" style="font-width: normal; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-kerning: auto; font-variant-alternates: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-position: normal; font-feature-settings: normal; font-optical-sizing: auto; font-variation-settings: normal; min-height: 28.1px; -webkit-text-size-adjust: auto;">                                                                                                                                                                            <p class="p1" style="font-width: normal; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-kerning: auto; font-variant-alternates: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-position: normal; font-feature-settings: normal; font-optical-sizing: auto; font-variation-settings: normal; -webkit-text-size-adjust: auto;">“คราวนี้พวกผมมีสัตว์กลับมาด้วย ขอให้พวกมันเข้าไปหน่อยนะครับ”<p class="p2" style="font-width: normal; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-kerning: auto; font-variant-alternates: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-position: normal; font-feature-settings: normal; font-optical-sizing: auto; font-variation-settings: normal; min-height: 28.1px; -webkit-text-size-adjust: auto;"> <p class="p1" style="font-width: normal; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-kerning: auto; font-variant-alternates: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-position: normal; font-feature-settings: normal; font-optical-sizing: auto; font-variation-settings: normal; -webkit-text-size-adjust: auto;">ดีนเอ่ยขออนุญาตรูปปั้นเทพีอะธีน่าที่ตั้งตระหง่านอยู่ด้านหน้าเพื่อป้องกันสิ่งชั่วร้ายไม่ให้เข้ามาในค่ายฮาล์ฟบลัด ไม่ว่าจะอสุรกายหรือภูตผีวิญญาณที่ไม่พึงประสงค์ รูปปั้นของเทพีแห่งปัญญายังคงนิ่งสงบไม่ทำตาแดงปล่อยแสงเลเซอร์ใส่ นั่นแปลว่าพระองค์รับรู้และอนุญาต<p class="p2" style="font-width: normal; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-kerning: auto; font-variant-alternates: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-position: normal; font-feature-settings: normal; font-optical-sizing: auto; font-variation-settings: normal; min-height: 28.1px; -webkit-text-size-adjust: auto;"> <p class="p1" style="font-width: normal; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-kerning: auto; font-variant-alternates: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-position: normal; font-feature-settings: normal; font-optical-sizing: auto; font-variation-settings: normal; -webkit-text-size-adjust: auto;">“นี่คือบ้านอีกหลังของพวกแกไงล่ะ ดูท่าฉันคงต้องทำห้องเลี้ยงสัตว์แบบบ้านนายไม่ก็เอาพวกสัตว์เลี้ยงของฉันไปฝากที่บ้านนายก่อนแล้ว”<p class="p2" style="font-width: normal; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-kerning: auto; font-variant-alternates: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-position: normal; font-feature-settings: normal; font-optical-sizing: auto; font-variation-settings: normal; min-height: 28.1px; -webkit-text-size-adjust: auto;"> <p class="p1" style="font-width: normal; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-kerning: auto; font-variant-alternates: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-position: normal; font-feature-settings: normal; font-optical-sizing: auto; font-variation-settings: normal; -webkit-text-size-adjust: auto;">แมคเคนซีหันมาบอกดีนยิ้ม ๆ ไม่รู้ว่าแอนซิลอสจะชอบใจไหมที่ต้องไปอยู่ในอาณาเขตบ้านของเหล่าบุตรโพไซดอน แต่จะให้อยู่แต่ในห้องนอนของเขาก็คงจะเล็กไปและน่าอึดอัด แถมอาจได้ตีกับดีนแทบทุกวันอีกด้วย <p class="p2" style="font-width: normal; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-kerning: auto; font-variant-alternates: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-position: normal; font-feature-settings: normal; font-optical-sizing: auto; font-variation-settings: normal; min-height: 28.1px; -webkit-text-size-adjust: auto;"> <p class="p1" style="font-width: normal; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-kerning: auto; font-variant-alternates: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-position: normal; font-feature-settings: normal; font-optical-sizing: auto; font-variation-settings: normal; -webkit-text-size-adjust: auto;">“แล้ว…พอเข้าไปในค่ายแล้ว นายจะทำอะไรก่อนดี กลับบ้านนาย——”<p class="p2" style="font-width: normal; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-kerning: auto; font-variant-alternates: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-position: normal; font-feature-settings: normal; font-optical-sizing: auto; font-variation-settings: normal; min-height: 28.1px; -webkit-text-size-adjust: auto;"> <p class="p1" style="font-width: normal; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-kerning: auto; font-variant-alternates: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-position: normal; font-feature-settings: normal; font-optical-sizing: auto; font-variation-settings: normal; -webkit-text-size-adjust: auto;">ยังถามไม่ทันจบประโยคดี ก็สบเข้ากับสายตาของหนุ่มละตินซะก่อน ดวงตาสีเปลือกไม้ที่ปกติก็หางตาตกอยู่แล้ว พอยิ่งทำหน้าหงุงเข้าไปอีกก็ยิ่งเหมือนเจ้าหมาหงอยเป็นทวีคูณจนแมคเคนซีที่รู้ได้ทันทีว่าอีกฝ่ายต้องการอะไรต้องรีบเปลี่ยนคำพูด<p class="p2" style="font-width: normal; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-kerning: auto; font-variant-alternates: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-position: normal; font-feature-settings: normal; font-optical-sizing: auto; font-variation-settings: normal; min-height: 28.1px; -webkit-text-size-adjust: auto;"> <p class="p1" style="font-width: normal; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-kerning: auto; font-variant-alternates: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-position: normal; font-feature-settings: normal; font-optical-sizing: auto; font-variation-settings: normal; -webkit-text-size-adjust: auto;">“โอเคที่รัก เรากลับบ้านของเรากัน”<p class="p2" style="font-width: normal; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-kerning: auto; font-variant-alternates: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-position: normal; font-feature-settings: normal; font-optical-sizing: auto; font-variation-settings: normal; min-height: 28.1px; -webkit-text-size-adjust: auto;"> <p class="p1" style="font-width: normal; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-kerning: auto; font-variant-alternates: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-position: normal; font-feature-settings: normal; font-optical-sizing: auto; font-variation-settings: normal; -webkit-text-size-adjust: auto;">เพียงเท่านั้นดีนก็ยิ้มกว้างโชว์ฟันขาวจนตาปิด<p class="p2" style="font-width: normal; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-kerning: auto; font-variant-alternates: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-position: normal; font-feature-settings: normal; font-optical-sizing: auto; font-variation-settings: normal; min-height: 28.1px; -webkit-text-size-adjust: auto;"> <p class="p1" style="font-width: normal; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-kerning: auto; font-variant-alternates: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-position: normal; font-feature-settings: normal; font-optical-sizing: auto; font-variation-settings: normal; -webkit-text-size-adjust: auto;">“ฮี่ฮี่ ต้องแบบนั้นแหละที่รัก นายนี่มันน่ารักรู้ใจฉันจริง ๆ”<p class="p2" style="font-width: normal; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-kerning: auto; font-variant-alternates: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-position: normal; font-feature-settings: normal; font-optical-sizing: auto; font-variation-settings: normal; min-height: 28.1px; -webkit-text-size-adjust: auto;"> <p class="p1" style="font-width: normal; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-kerning: auto; font-variant-alternates: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-position: normal; font-feature-settings: normal; font-optical-sizing: auto; font-variation-settings: normal; -webkit-text-size-adjust: auto;">‘ให้ตายสิ หมอนี่มันน่ารักจริง ๆ’<p class="p2" style="font-width: normal; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-kerning: auto; font-variant-alternates: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-position: normal; font-feature-settings: normal; font-optical-sizing: auto; font-variation-settings: normal; min-height: 28.1px; -webkit-text-size-adjust: auto;"> <p class="p1" style="font-width: normal; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-kerning: auto; font-variant-alternates: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-position: normal; font-feature-settings: normal; font-optical-sizing: auto; font-variation-settings: normal; -webkit-text-size-adjust: auto;">แมคเคนซียิ้มบางแล้วส่ายหน้าน้อย ๆ ให้กับความคิดของตนเอง อะไรมันจะดีไปกว่าการที่พวกเขายังอยู่ด้วยกันมาจนถึงตอนนี้ล่ะ<p class="p2" style="font-width: normal; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-kerning: auto; font-variant-alternates: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-position: normal; font-feature-settings: normal; font-optical-sizing: auto; font-variation-settings: normal; min-height: 28.1px; -webkit-text-size-adjust: auto;"> <p class="p1" style="font-width: normal; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-kerning: auto; font-variant-alternates: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-position: normal; font-feature-settings: normal; font-optical-sizing: auto; font-variation-settings: normal; -webkit-text-size-adjust: auto;">ทั้งคู่กุมมือกันไว้แล้วก้าวเท้าเข้าไปยังประตูค่ายของเหล่าเดมิก็อดสายเลือดแห่งเทพกรีก เตียงนุ่ม ๆ และผ้าห่มอุ่น ๆ ที่ห้องนอนในกระท่อมหมายเลข 20 กำลังรอเจ้าของของมันกลับมา <p class="p2" style="font-width: normal; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-kerning: auto; font-variant-alternates: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-position: normal; font-feature-settings: normal; font-optical-sizing: auto; font-variation-settings: normal; min-height: 28.1px; -webkit-text-size-adjust: auto;"> <p class="p1" style="font-width: normal; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-kerning: auto; font-variant-alternates: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-position: normal; font-feature-settings: normal; font-optical-sizing: auto; font-variation-settings: normal; -webkit-text-size-adjust: auto;">การเดินทางอันยาวนานกว่าครึ่งปีเพื่อยับยั้งการปลุก ‘อะพอลลีออน’ ปีศาจแห่งการทำลายล้าง ณ ประเทศเอกวาดอร์ ดินแดนแห่งภูเขาไฟของดีนกับแมคเคนซีสิ้นสุดลงที่ตรงนี้</div></div><a href="https://hakrabi.tumblr.com" class="credi citos">—Hakrabi</a></div></center>

<style>#w1 {width: 900px; height: auto; background: #fff; padding: 20px; margin-top: -80px; cursor: crosshair;}#w2 {width: 900px; height: 250px; background: #fff; cursor: crosshair;}#w3 {width: 150px; height: 150px; background: #0B0396; margin-top: -90px; border-radius: 100px; padding: 10px; position: relative; z-index: 1; cursor: crosshair;}#w4 {width: 150px; height: 150px; background: url(<img src="https://media.tenor.com/XqPeWnEnhWwAAAAM/green-eyes-nicholas-galitzine.gif" border="0" alt="" style="max-width:880px" />); border-radius: 100px; background-size: cover;}#w5 {width: auto; height: auto; margin-top: 10px; padding: 20px; text-align: center; font-family: Bebas Neue; font-size: 35px; letter-spacing: 5px; color: #0B0396; text-shadow: 1px 1px #000; margin-top: 60px;}#w6 {width: auto; height: auto; padding: 100px; text-align: justify; color: #000; font-family: Arial; font-size: 12px; position: relative;}#w6:after, #w6:before {border: 1px dashed #0B0396; bottom: 0; content: ''; position: absolute; top: 0; width: 10%;}#w6:after {border-left: none; right: 0;}#w6:before {border-right: none; left: 0;}#w7 {width: 100px; height: 1px; background: #0B0396;}#w8 {widht: auto; height: auto; background: #00; padding: 5px; font-family: Assistant; font-size: 13px; position: relative; color: #000;}#w8:after, #w8:before {border: 1px solid #0B0396; bottom: 0; content: ''; position: absolute; top: 0; width: 5%;}#w8:after {border-left: none; right: 0;}#w8:before {border-right: none; left: 0;}a.credi {color: #4d4d4d; font-family: Arial; text-decoration: none; font-size: 9px; letter-spacing: 2px; width: auto; position: relative; overflow: hidden; text-transform: uppercase; transition: color .3s cubic-bezier(0.11, 0.7, 0, 1); }a.credi:hover {color:#ed6f88; transition: 0.2s}.citos:after {position: absolute; display: block; width: 0%; height: 2px; background-color: #df1233; content: "";}</style>

Xolotl โพสต์ 2026-1-19 15:15:22

<h1 dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-weight: 400; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><img src="https://img2.pic.in.th/pic/Gemini_Generated_Image_dowc57dowc57dowc__1_-removebg-preview-1.md.png" border="0"></h1><h1 dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;">วันที่ 08 เดือน มกราคม ปี 2026</h1><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;">เวลาเย็น เวลา 17.00 น. เป็นต้นไป ณ หน้าค่าย<span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;">◀️┃▶️ <span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"> แสงอาทิตย์ยามเย็นสาดทอเป็นสีส้มทองทาบทับเนินเขาฮาล์ฟบลัด ต้นสนของธาเลียตั้งตระหง่านอยู่บนยอดเขา ทอดเงายาวลงมาตามแนวลาดชันขณะที่สายลมโชยเอากลิ่นอายของน้ำทะเลและยางสนมาปะทะจมูก เสียงคำรามต่ำของเครื่องยนต์มอเตอร์ไซค์อัสนีวายุค่อย ๆ แผ่วลงก่อนจะดับสนิทที่หน้าเขตอาคมของค่าย <span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"> เอมีเลียก้าวลงจากเบาะรถพลางถอดหมวกกันน็อกออกสะบัดผมสีบลอนด์สั้นที่เปียกชื้นเล็กน้อยให้เข้าทรง ท่าทางของเธอยังคงเปี่ยมไปด้วยความมั่นใจและพลังงานที่ดูเหมือนจะล้นเหลือขึ้นกว่าเดิมหลังจากได้รับการปลดพันธนาการพลังจากมหาเทพ เธอแตะที่หน้าปัดนาฬิกาสปอร์ตสีเงินดำบนข้อมือเบา ๆ พริบตานั้นมอเตอร์ไซค์สปอร์ตสีเงินเข้มก็แปรสภาพกลับกลายเป็นส่วนหนึ่งของนาฬิกาอย่างแนบเนียน <span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"> “ถึงฐานทัพอย่างปลอดภัยนะคุณหนู” เอมีเลียเอ่ยพลางขยับแจ็กเก็ตหนังให้เข้าที่ แววตาที่สดใสของเธอหันไปมองเด็กสาวที่ยืนอยู่ข้างกาย <span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"> คีอาร์ขยับแว่นสายตาทรงกลมให้เข้าที่พลางจัดระเบียบเสื้อไหมพรมคอเต่าที่ตอนนี้แห้งสนิทดีแล้ว เธอสวมหน้ากากเด็กสาวใสซื่อและนอบน้อมกลับมาอย่างสมบูรณ์แบบ มือเรียวประสานกันไว้ด้านหน้าขณะส่งรอยยิ้มจาง ๆ ที่ดูไร้เดียงสาให้รุ่นพี่ “พรุ่งนี้เราจะเดินทางไปทำภารกิจกันนะคะรุ่นพี่... เราจะไปกับคุณรูบี้ ซู กันสามคนค่ะ” คีอาร์เอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลและสุภาพ <span style="background-color: transparent; font-style: italic; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;">‘การเพิ่มสมาชิกที่มีความสามารถเฉพาะทางเข้ามาในทีม จะช่วยเพิ่มโอกาสความสำเร็จของภารกิจที่ควิเบกได้อีกยี่สิบเปอร์เซ็นต์ และช่วยกระจายความเสี่ยงหากเกิดเหตุการณ์นอกเหนือการควบคุม’<span style="color: rgb(105, 105, 105); background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"> คีอาร์บันทึกเหตุผลเชิงตรรกะไว้ในใจภายใต้ใบหน้าที่ดูเรียบร้อย <span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"> เอมีเลียเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อยก่อนจะยิ้มกว้างอย่างพึงพอใจ แววตาของเธอลุกวาวด้วยความกระหายที่จะเรียนรู้และเผชิญหน้ากับสิ่งใหม่ ๆ ตามนิสัยของนักสำรวจผู้ห้าวหาญ <span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"> “รูบี้ ซู งั้นเหรอ? ได้ยินชื่อเสียงมาบ้างเหมือนกัน” เอมีเลียตบไหล่คีอาร์เบา ๆ อย่างเป็นกันเอง “เยี่ยมเลย พี่ชอบการเดินทางที่มีลูกเรือครบมือ ยิ่งคนเยอะก็ยิ่งสนุกจริงไหม? พักผ่อนให้เต็มที่ล่ะคุณหนู พรุ่งนี้พี่จะพาพวกเธอบินไปให้ถึงที่หมายก่อนที่พระอาทิตย์จะตรงหัวเลยเชียวล่ะ” <span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"> คีอาร์ก้มศีรษะลงเล็กน้อยอย่างมีมารยาทตามแบบแผนที่ถูกปลูกฝังมา “ถ้าอย่างนั้น ดิฉันขอตัวก่อนนะคะรุ่นพี่เอมีเลีย พบกันพรุ่งนี้เช้าค่ะ” เมื่อพูดจบเธอก็ขอหมุนตัวเดินจากไปตามทางเดินหินกรวดมุ่งหน้าสู่กระท่อมบอเรอัส ย่างก้าวของเธอยังคงความสง่างามและสม่ำเสมอ แผ่นหลังที่เหยียดตรงนั้นดูนิ่งสงบดุจผิวน้ำแข็งที่ไร้รอยปริร้าว คีอาร์ไม่ได้หันกลับมามอง ทิ้งให้เอมีเลียยืนอยู่ท่ามกลางแสงสุดท้ายของวันพร้อมกับรอยยิ้มที่ยังไม่จางหายไปจากใบหน้าของบุตรีแห่งซุส <span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"> สำหรับคีอาร์... มิตรภาพและความใกล้ชิดที่เกิดขึ้นบนยอดตึกเทรเวเลอร์สอาจเป็นเพียงตัวแปรหนึ่งในกระดานหมากที่เธอต้องควบคุม แต่สำหรับเอมีเลีย แสงไฟแห่งการผจญภัยครั้งใหม่ได้เริ่มจุดประกายขึ้นแล้วในใจของนักบินสาวผู้ไม่เคยหยุดนิ่งอยู่กับที่<div><span style="font-size: 12pt; font-family: Sarabun, sans-serif; background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"> </div>

Xolotl โพสต์ 2026-1-28 21:05:19

แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Xolotl เมื่อ 2026-1-29 18:40 <h1 dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><img src="https://img2.pic.in.th/pic/Gemini_Generated_Image_dowc57dowc57dowc__1_-removebg-preview-1.md.png" border="0"></h1><h1 dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;">วันที่ 15 เดือน มกราคม ปี 2026</h1><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;">เวลากลางวัน เวลา 07.00 น. เป็นต้นไป ณ ประตูค่าย<span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;">◀️┃▶️ <span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"> แสงแดดอ่อน ๆ ของเช้าวันใหม่สาดส่องผ่านยอดสนธาเลียที่ยืนตระหง่านอยู่บนเนินเขาฮาล์ฟบลัด กลิ่นอายของน้ำเค็มจากอ่าวลองไอส์แลนด์และกลิ่นสตรอว์เบอร์รีจากไร่ของค่ายลอยมาปะทะจมูก เป็นสัญญาณว่าการเดินทางที่แสนยาวนานและเหน็บหนาวได้สิ้นสุดลงแล้ว รถประจำทางสายสุดท้ายจอดเทียบท่าส่งคนทั้งสามลงที่ปากทางเข้าค่าย หลังจากที่เอมีเลียตัดสินใจคืนรถเช่าไปตั้งแต่ตอนถึงนิวยอร์กซิตี้เพื่อให้การเข้าค่ายเป็นไปอย่างไม่สะดุดตาจนเกินไป <span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"> คีอาร์ยืนนิ่งมองป้ายทางเข้าค่ายอยู่ครู่หนึ่ง ลมหายใจของเธอไม่ได้กลายเป็นไอสีขาวเหมือนตอนอยู่ควิเบกอีกแล้ว เธอขยับแว่นสายตาทรงกลมให้เข้าที่พลางหันไปมองรุ่นพี่ทั้งสองคนที่ร่วมทุกข์ร่วมสุขกันมาตลอดหลายวันที่ผ่านมา ความรู้สึกบางอย่างที่เธอพยายามกดทับไว้ด้วยตรรกะและการวิเคราะห์เริ่มผุดขึ้นมาอย่างเลี่ยงไม่ได้ มันไม่ใช่ความโดดเดี่ยวที่เธอเคยโหยหา แต่มันคือความรู้สึกขอบคุณที่เธอไม่เคยคิดว่าจะต้องเอ่ยปากพูดกับใครในชีวิตนี้  <span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"> คีอาร์สูดหายใจเข้าลึก ๆ ก่อนจะก้าวเข้าไปหาเอมีเลียและรูบี้ เธอไม่ได้ก้มหน้ามองพื้นเหมือนทุกครั้ง แต่กลับเลือกที่จะสบตาคนทั้งคู่ด้วยแววตาที่ดูอ่อนโยนและเป็นมนุษย์มากขึ้นกว่าเดิมเล็กน้อย <span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"> “ขอบคุณพวกพี่มากนะคะ... สำหรับทุกอย่าง” คีอาร์เอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงที่นุ่มนวลขึ้นอย่างเห็นได้ชัด “หลังจากนี้ถ้ามีเรื่องอะไรที่อยากให้ฉันช่วย หรือมีอะไรที่ฉันพอจะจัดการให้ได้ก็บอกมาได้เลยนะคะ ถึงจะรับประกันไม่ได้ว่าจะทำได้ทุกเรื่อง แต่ถ้ามันไม่เหลือบ่ากว่าแรง ฉันจะพยายามช่วยอย่างเต็มที่ค่ะ” <span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"> คำพูดที่ดูเป็นธรรมชาติและเปิดใจมากขึ้นทำเอา รูบี้ถึงกับเลิกคิ้วขึ้นด้วยความแปลกใจ เธอขยับยิ้มมุมปากที่เป็นเอกลักษณ์พลางตบฝักกระบี่เทียนหวงที่ข้างเอวเบา ๆ “พูดได้ดีนี่คีอาร์ เธอเป็นเพื่อนร่วมทีมที่ใช้ได้เลยล่ะ ไว้มีโอกาสเราคงได้ไปตด้วยกันอีกนะ อย่ามัวแต่หมกตัวอยู่คนเดียวจนฝีมือตกซะก่อนล่ะ” รูบี้พยักหน้าให้ครั้งหนึ่งก่อนจะเดินแยกตัวมุ่งหน้าไปยังบ้านพักของแอรีสด้วยท่าทางองอาจดั่งนักรบที่เพิ่งเสร็จสิ้นภารกิจอย่างไร้ที่ติ <span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"> และเมื่อเหลือกันอยู่เพียงสองคน เอมีเลียก็ไม่รอช้าที่จะขยับเข้ามาใกล้จนคีอาร์แทบจะสัมผัสได้ถึงไออุ่นและประกายไฟฟ้าจาง ๆ ที่ยังหลงเหลืออยู่ในปลอกแขน นักบินสาวโน้มตัวลงมาสบตากับรุ่นน้องคนสวยด้วยรอยยิ้มกรุ่มกริ่มที่ชวนให้คนมองต้องใจสั่น “แหม... ได้ยินคำว่าขอบคุณแบบนี้ พี่ก็ชื่นใจจนตัวลอยแล้วล่ะคุณหนูลมเหนือ” เอมีเลียขยิบตาให้พลางเอื้อมมือไปลูบผมคีอาร์เบา ๆ อย่างถือวิสาสะ แต่ชั่วพริบตาก็ขยับออก <span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"> “จำคำพูดตัวเองไว้ล่ะ ถ้าพี่เหงา พี่จะไปไปหาเธอคนแรกเลยนะ อย่าแกล้งทำเป็นไม่ได้ยินล่ะคุณหนู” <span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"> คีอาร์ที่โดนสัมผัสเส้นผมเธอเหมือนจะขมวดคิ้วเล็กน้อยแต่เมื่อคนตรงหน้าเป็นรุ่นพี่ที่ช่วยเหลือก็เลยเลือกเบือนหน้าหนีพลางพึมพำอะไรบางอย่างที่ฟังดูเหมือนคำบ่นเรื่องการรักษาระยะห่าง แต่เธอก็ไม่ได้ปัดมือของเอมีเลียออกเหมือนวันแรก ๆ ที่เจอกัน  <span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"> และแล้วทั้งสามก็แยกย้ายกันมุ่งหน้าไปยังบ้านพักของตนเอง เอมีเลียเดินผิวปากอารมณ์ดีไปยังกระท่อมบ้านพักของซุส ทิ้งให้คีอาร์ก้าวเดินไปตามทางเดินที่คุ้นเคยเพียงลำพัง ทว่าความอ้างว้างที่เคยเป็นเสมือนเงาตามตัวของเธอกลับเบาบางลงอย่างประหลาด คีอาร์หยิบเข็มทิศวายุไร้ทิศออกมาดูเป็นครั้งสุดท้ายก่อนจะเก็บมันเข้ากระเป๋า เข็มของมันยังคงชี้ไปยังทิศทางที่เธอเดินอยู่ ราวกับจะยืนยันว่านี่คือทางเลือกที่ถูกต้องที่สุดแล้ว ความอบอุ่นที่ได้รับจากเอมีเลียและความไว้วางใจจากรูบี้ทำให้เธอตระหนักได้ว่าน้ำแข็งในใจของเธอนั้นไม่ได้มีไว้เพื่อกั้นขวางโลกภายนอก แต่มันมีไว้เพื่อปกป้องความรู้สึกที่แท้จริงที่เธอเพิ่งจะเริ่มค้นพบต่างหากล่ะ<div><span style="font-size: 12pt; font-family: Sarabun, sans-serif; background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"> </div>

Dean โพสต์ 2026-2-1 00:27:01

https://i.imgur.com/ZmPLSo3.png388https://i.imgur.com/ZmPLSo3.pngเดินทางเพื่อการศึกษา
            (MON) 05/01/2026 เวลา 6.00 - 11.00 น.
            หลังจากหยุดพักผ่อนแบบชิล ๆ มาหลายวัน ก็ถึงกำหนดการสำคัญที่แมคเคนซีต้องไปยื่นเอกสารเรียนออนไลน์ที่มหาวิทยาลัยแมนฮัตตัน ในวันแรกที่มหาวิทยาลัยเปิดทำการหลังวันหยุดยาว แมคเคนซีดรอปเรียนมานานตั้งแต่ปลายเดือนมีนาคมปีสองพันยี่สิบสี่จนมาถึงตอนนี้ก็รวมเป็นเวลาปีกว่า ๆ เกือบสองปีด้วยกัน
            ก่อนหน้านี้ทั้งสองได้หารือเรื่องอนาคตของพวกเขา ข้อสรุปเอนเอียงว่าหลังแมคเคนซีเรียนจบทั้งสองจะออกจากค่ายไปใช้ชีวิตที่บ้านเกิดของแมคเคนซีในเมืองกลอสเตอร์ ประเทศอังกฤษ แม้ว่าบุตรแห่งเฮคาทีจะไม่ได้ทำตัวหรูหราฟู่ฟ่าทว่าเขาเป็นถึงผู้สืบทอดของ ‘เอ็มลินซ์’ อุตสาหกรรมชีสที่มีชื่อเสียงเจ้าหนึ่งของประเทศอังกฤษ เรียกว่าครอบครัวลินคอล์นเป็นครอบครัวเศรษฐีแห่งกลอสเตอร์ก็ว่าได้ คงจะโง่มากถ้าไม่กลับไปรับช่วงธุรกิจหลายร้อยล้านปอนด์ ซึ่งถ้าตีเป็นเงินดอลลาร์ก็จะมีมูลค่าสูงกว่านั้น
            แต่ปัญหาตอนนี้ก็คือแมคเคนซียังเรียนไม่จบจึงจำเป็นต้องกลับไปศึกษาต่อในสองปีสุดท้ายที่มหาวิทยาลัยแมนฮัตตัน ทว่าด้วยภาระในการเป็นเดมิก็อดพวกเขาจึงยังไม่สามารถออกมาใช้ชีวิตนอกค่ายได้อย่างเต็มตัว (แม้ไครอนน่าจะไม่มีปัญหาในเรื่องนี้) ซึ่งการเทียวไปเทียวมาระหว่างย่านบรองซ์กับลองไอแลนด์ที่อยู่กันคนละฟากของรัฐนิวยอร์กใช้เวลาในการเดินทางเยอะเกินไปแมคเคนซีจึงตัดสินใจเปลี่ยนแผนการศึกษาเป็นรูปแบบออนไลน์ ดังนั้นพวกเขาจึงต้องออกจากค่ายฮาล์ฟบลัดกันตั้งแต่เช้าตรู่เพื่อการนี้
            ช่วงที่นั่งรถไฟแอลไออาร์อาร์พอมีเวลาได้งีบหลับอยู่บ้างแม้เป็นช่วงเวลาเร่งด่วนที่ผู้โดยสารเยอะแยะไปหมด สิ่งที่ต้องระวังคงเป็นเรื่องสัมภาระ และการที่จู่ ๆ ถูกอสุรกายจู่โจมกลางขบวน แต่ดูเหมือนว่าออร่าความแข็งแกร่งของทั้งสองจะมากพอในการข่มขวัญอสุรกายระดับต่ำให้ไม่กล้าเข้ามาปองร้าย ซึ่งก็ดี เพราะว่าเดมิก็อดทั้งสองไม่พร้อมที่จะปะทะในตอนนี้ กระนั้นทั้งคู่ก็พกพาอาวุธประจำตัวพร้อมหยิบใช้ตลอดเวลา
            สามชั่วโมงผ่านไปถึงได้เดินทางมาถึงสถานีรถไฟแกรนด์เซ็นทรัล ทว่าการเดินทางเพื่อจัดการธุระในฐานะมนุษย์ยังคงไม่จบลงเนื่องจากว่าพวกเขาต้องต่อซับเวย์ไปย่านบรองซ์อีก
            “ว่าไปแล้วก็คิดถึงบรรยากาศเก่า ๆ เนอะแมคซี่ เมื่อสองปีที่แล้วฉันยังเป็นเจ้าถิ่นย่านกรีนิชวิลเลจแท้ ๆ”
         “นายกำลังจะบอกว่าส่วนฉันเป็นเจ้าถิ่นย่านบรองซ์งั้นเหรอ?”
         “บ้าน่า พูดซะเหมือนนายเป็นหัวหน้าแก๊งอะไรสักอย่าง”
            พอได้ยินแบบนั้นดีนก็หัวเราะออกมายกใหญ่ เพราะว่าภาพลักษณ์ของย่านทั้งสองแตกต่างกันอย่างสุดกู่แม้จะมีมหาวิทยาลัยชื่อดังของประเทศตั้งอยู่ด้วยกันทั้งคู่ กรีนิชวิลเลจมีชื่อเสียงด้านศิลปะวัฒนธรรมเหมาะสำหรับเป็นย่านแห่งการศึกษาที่แท้จริง ส่วนย่านบรองซ์มีชื่อเสียงในด้านลบมากกว่าดี ผู้อพยพ คนไร้บ้าน ยาเสพติด และการลักขโมย แม้ว่าพื้นที่รอบมหาวิทยาลัยแมนฮัตตันจะถือว่าปลอดภัยมากแล้วในบริเวณนั้นก็ตาม แต่ดีนก็ยังไม่วายถูกคนไร้บ้านรุมกระทืบในสถานีรถไฟใต้ดิน
         “จะว่าไปก็คิดถึงแมคกี้นะ เมื่อก่อนนายก็ขี่ไปส่งฉันที่ห้องตั้งหลายครั้ง”
            “อย่าพูดถึงแมคกี้เลยดีน ได้โปรด”
            แมคเคนซีถอนหายใจออกมาแทบจะในทันทีเมื่อนึกถึงวันที่เขาสูญเสียมอเตอร์ไซค์คันโปรดไปตอนที่ขี่มันมาลี้ภัยที่ค่ายฮาล์ฟบลัด การจากไปของแมคกี้สร้างความสะเทือนใจเป็นอย่างมากสำหรับคนรักรถในระดับที่รักมันเหมือนลูกที่เบ่งคลอดออกมาด้วยตัวเอง
            “นายยังเศร้าเรื่องแมคกี้อยู่เลยเหรอเนี่ย” บุตรแห่งโพไซดอนทำตาโต เขาตบหลังปลอบคนรักเบา ๆ ในระดับที่ไม่กระเทือน “เอางี้ดีไหม เดี๋ยวเราให้ลูกเฮเฟตัสสักคนสร้างแมคกี้วีทูขึ้นมา แบบที่แข็งแรงกว่าเดิม ติดไอพ่น แล้วก็มีปืนรอบคัน—”
            “พูดเป็นเล่น นายทำให้ฉันนึกถึงรถมอเตอร์ไซค์ของแบทแมน”
         “แบทไซเคิลสินะ ฉันไม่ได้นึกถึง แต่เอาจริงก็เหมือน ถ้าจ้างเด็กเฮเฟตัสสร้างจริงกว่าจะหาของเสร็จก็คงนานเป็นชาติแน่ ๆ”
            ขนาดอุปกรณ์ป้องกันที่ดีนสั่งผลิตเมื่อต้นปีที่แล้วกว่าที่เขาจะหาของทุกอย่างมาได้ครบยังใช้เวลาตั้งเกือบปีจากการเจอเองบ้างหรือรับซื้อจากเครือข่ายเดมิก็อดอื่นมาบ้าง แล้วพวกรถที่มีความซับซ้อนสูงจะใช้อะไรในการสร้างบ้างนะ แร่สัมฤทธิ์วิเศษหนึ่งพันก้อนแบบนี้หรือเปล่า แต่ถ้ามันจำเป็นก็คงต้องสั่งผลิตอย่างเลี่ยงไม่ได้ ทั้งหมดก็เพื่อคุณภาพชีวิตที่ดีของทั้งเขาและคนรักเอง
         “จะเรียกว่าอะไรก็ช่างแต่ตอนนี้เราต้องขึ้นรถไฟกันต่อแล้วที่รัก นายระวังของมีค่าไว้ด้วยล่ะ อย่าหาว่าเจ้าถิ่นย่านบรองซ์เก่าไม่เตือน”
            คำเตือนนั้นทำให้บุตรเจ้าสมุทรกอดกระเป๋าเป้ของตัวเองไว้แน่น จากนั้นทั้งคู่ก็พาตัวเองเข้าไปเบียดเสียดอยู่ในรถไฟใต้ดินอันแน่นขนัด ซึ่งพวกเขาต้องรับความทรมาณนี้ไปอีกหนึ่งชั่วโมงเต็ม ๆ กว่าจะถึงมหาวิทยาลัยแมนฮัตตัน
            ถ้าแมคกี้ยังอยู่ก็สะดวกกว่าจริง ๆ นั่นแหล่ะ…
https://i.imgur.com/KH6drOM.png

Mackenzie โพสต์ 2026-2-1 01:48:57

แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Mackenzie เมื่อ 2026-2-1 02:23 

<center>
<link href="https://dl.dropbox.com/scl/fi/6ovm7y8jfwbw396hen89m/macunivers.css?rlkey=w9kffma14tjrh20zaoex8bgok&st=mqt2m8ce&dl=0" rel="stylesheet">

<div id="r2204-conceived-in-the-sky" style="
 --width: 1000px;
 --img-size: 150px;
 --border-thickness: 12px;
 --border-base-color: #000;
 --overlay-background: transparent;
 --background: #00000014;
 --lines: #ffffff4a;
 --text-color: #dadada;
">
<div class="rwrap" style="
 background-image: url('https://img5.pic.in.th/file/secure-sv1/imaged1f7467cab868677.png');
 ">
 <div class="rdec rtop"></div>

 <div class="rcontainer">

<div style="color: rgba(225, 225, 225, 0.7); letter-spacing: 2px; text-transform: uppercase; margin-bottom: 6px;"> </div><div style="text-align: left; color: rgba(255, 255, 255, 0.7); letter-spacing: 2px; text-transform: uppercase; margin-bottom: 6px;"> </div><div style="text-align: left; color: rgba(255, 255, 255, 0.7); letter-spacing: 2px; text-transform: uppercase; margin-bottom: 6px;">
Mackenzie Claude Lincoln</div><div style="text-align: left; font-family: "Share Tech Mono", monospace; color: rgba(255, 255, 255, 0.7); letter-spacing: 2px; text-transform: uppercase; margin-bottom: 6px; line-height: 1.2;">- Son of Hecate / Cabin 20 -</div><div style="text-align: left; font-family: "Share Tech Mono", monospace; font-size: 12px; color: rgba(255, 255, 255, 0.7); letter-spacing: 2px; text-transform: uppercase; margin-bottom: 6px; line-height: 1.2;"> </div><div style="text-align: left; font-family: "Share Tech Mono", monospace; font-size: 12px; color: rgba(255, 255, 255, 0.7); letter-spacing: 2px; text-transform: uppercase; margin-bottom: 6px; line-height: 1.2;"> </div><div style="text-align: left; font-family: "Share Tech Mono", monospace; font-size: 12px; color: rgba(255, 255, 255, 0.7); letter-spacing: 2px; text-transform: uppercase; margin-bottom: 6px; line-height: 1.2;"> </div><div style="text-align: left; font-family: "Share Tech Mono", monospace; font-size: 12px; color: rgba(255, 255, 255, 0.7); letter-spacing: 2px; text-transform: uppercase; margin-bottom: 6px; line-height: 1.2;"> </div>

 <div class="rtitle">110. กลับมาจากธุระในนิวยอร์ก</div>

 <div class="rtxt"><p class="p1" style="font-width: normal; font-size: 19.8px; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-kerning: auto; font-variant-alternates: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-position: normal; font-feature-settings: normal; font-optical-sizing: auto; font-variation-settings: normal; caret-color: rgb(0, 0, 0); color: rgb(0, 0, 0); letter-spacing: normal; text-align: start; -webkit-text-size-adjust: auto;"> <p class="p1" style="font-width: normal; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-kerning: auto; font-variant-alternates: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-position: normal; font-feature-settings: normal; font-optical-sizing: auto; font-variation-settings: normal; caret-color: rgb(0, 0, 0); letter-spacing: normal; text-align: start; -webkit-text-size-adjust: auto;">            -05.01.2026 / 07:24PM-<p class="p1" style="font-width: normal; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-kerning: auto; font-variant-alternates: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-position: normal; font-feature-settings: normal; font-optical-sizing: auto; font-variation-settings: normal; caret-color: rgb(0, 0, 0); letter-spacing: normal; text-align: start; -webkit-text-size-adjust: auto;">                                                                             <p class="p2" style="font-width: normal; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-kerning: auto; font-variant-alternates: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-position: normal; font-feature-settings: normal; font-optical-sizing: auto; font-variation-settings: normal; min-height: 30.3px; caret-color: rgb(0, 0, 0); letter-spacing: normal; text-align: start; -webkit-text-size-adjust: auto;">                                                                             <p class="p1" style="font-width: normal; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-kerning: auto; font-variant-alternates: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-position: normal; font-feature-settings: normal; font-optical-sizing: auto; font-variation-settings: normal; caret-color: rgb(0, 0, 0); letter-spacing: normal; text-align: start; -webkit-text-size-adjust: auto;">            แมคเคนซีและดีนกลับมาถึงค่ายฮาล์ฟบลัดในเวลาที่พระอาทิตย์ตกดินไปแล้วตามคาด ถนนฟาร์มบริเวณด้านหน้าเนินฮาล์ฟบลัดเงียบสงัด นาน ๆ ทีจะมีรถยนต์แล่นผ่านสักคันสองคัน ไม่เหมาะเอาเสียเลยที่คนสองคนจะเดินอยู่ที่ข้างทางในสภาพอ่อนเพลียและหนาวสั่นหลังจากที่ตื่นแต่เช้าออกไปทำธุระกันที่เกาะแมนฮัตตัน แม้จะไม่อยากคิดถึงแมคกี้ให้ปวดใจแต่ก็อดไม่ได้ที่จะคิดถึงอดีตมอเตอร์ไซค์คู่ใจอยู่ดี<p class="p1" style="font-width: normal; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-kerning: auto; font-variant-alternates: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-position: normal; font-feature-settings: normal; font-optical-sizing: auto; font-variation-settings: normal; caret-color: rgb(0, 0, 0); letter-spacing: normal; text-align: start; -webkit-text-size-adjust: auto;">                                                                             <p class="p1" style="font-width: normal; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-kerning: auto; font-variant-alternates: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-position: normal; font-feature-settings: normal; font-optical-sizing: auto; font-variation-settings: normal; caret-color: rgb(0, 0, 0); letter-spacing: normal; text-align: start; -webkit-text-size-adjust: auto;">             'ถ้ามีแมคกี้ก็ดี'<p class="p1" style="font-width: normal; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-kerning: auto; font-variant-alternates: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-position: normal; font-feature-settings: normal; font-optical-sizing: auto; font-variation-settings: normal; caret-color: rgb(0, 0, 0); letter-spacing: normal; text-align: start; -webkit-text-size-adjust: auto;">                                                                             <p class="p1" style="font-width: normal; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-kerning: auto; font-variant-alternates: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-position: normal; font-feature-settings: normal; font-optical-sizing: auto; font-variation-settings: normal; caret-color: rgb(0, 0, 0); letter-spacing: normal; text-align: start; -webkit-text-size-adjust: auto;">            ในนาทีนี้สองคู่รักมีความคิดเหมือนกันเพียงแต่ไม่ได้เอ่ยปากออกมาเพียงเท่านั้น ในตอนนี้ทั้งสองหิวมาก ๆ แล้วอยากกลับไปนอนขลุกอยู่บนเตียงนุ่ม ๆ เต็มแก่ แต่สิ่งที่พวกเขาทำได้ในตอนนี้คือการเร่งฝีเท้าฝ่าความหนาวเย็นแล้วกลับไปผิงไฟให้เร็วไวก่อนจะมีอสุรกายตามรังควานก่อนถึงเขตคุ้มกันของขนแกะทองคำและต้นสนศักดิ์สิทธิ์<p class="p1" style="font-width: normal; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-kerning: auto; font-variant-alternates: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-position: normal; font-feature-settings: normal; font-optical-sizing: auto; font-variation-settings: normal; caret-color: rgb(0, 0, 0); letter-spacing: normal; text-align: start; -webkit-text-size-adjust: auto;">                                                                             <p class="p1" style="font-width: normal; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-kerning: auto; font-variant-alternates: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-position: normal; font-feature-settings: normal; font-optical-sizing: auto; font-variation-settings: normal; caret-color: rgb(0, 0, 0); letter-spacing: normal; text-align: start; -webkit-text-size-adjust: auto;">            โครงร่างของเสาประตูค่ายค่อย ๆ ปรากฏขึ้นท่ามกลางความมืด แสงไฟจากคบเพลิงถูกจุดขึ้นให้แสงสว่างยามราตรีเป็นจุดกำเนินแสงไม่กี่อย่างกลางป่าเขาอันเงียบสงบ เพียงแค่เห็นสัญลักษณ์ของประตูค่ายก็ช่วยชุ่มชูใจให้ชื้นยิ่งขึ้น<p class="p1" style="font-width: normal; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-kerning: auto; font-variant-alternates: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-position: normal; font-feature-settings: normal; font-optical-sizing: auto; font-variation-settings: normal; caret-color: rgb(0, 0, 0); letter-spacing: normal; text-align: start; -webkit-text-size-adjust: auto;">                                                                             <p class="p1" style="font-width: normal; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-kerning: auto; font-variant-alternates: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-position: normal; font-feature-settings: normal; font-optical-sizing: auto; font-variation-settings: normal; caret-color: rgb(0, 0, 0); letter-spacing: normal; text-align: start; -webkit-text-size-adjust: auto;">            "กลับมาถึงสักที"<p class="p1" style="font-width: normal; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-kerning: auto; font-variant-alternates: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-position: normal; font-feature-settings: normal; font-optical-sizing: auto; font-variation-settings: normal; caret-color: rgb(0, 0, 0); letter-spacing: normal; text-align: start; -webkit-text-size-adjust: auto;">                                                                             <p class="p1" style="font-width: normal; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-kerning: auto; font-variant-alternates: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-position: normal; font-feature-settings: normal; font-optical-sizing: auto; font-variation-settings: normal; caret-color: rgb(0, 0, 0); letter-spacing: normal; text-align: start; -webkit-text-size-adjust: auto;">            ไม่รู้ว่าพวกเขากล่าวคำนี้เป็นครั้งที่เท่าไรตั้งแต่มาใช้ชีวิตในค่ายฮาล์ฟบลัด ซึ่งอาจเป็นทุกครั้งที่พวกเขาเดินเข้ามาลอดซุ้มประตูนี้ก็เป็นได้<p class="p1" style="font-width: normal; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-kerning: auto; font-variant-alternates: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-position: normal; font-feature-settings: normal; font-optical-sizing: auto; font-variation-settings: normal; caret-color: rgb(0, 0, 0); letter-spacing: normal; text-align: start; -webkit-text-size-adjust: auto;">                                                                             <p class="p1" style="font-width: normal; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-kerning: auto; font-variant-alternates: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-position: normal; font-feature-settings: normal; font-optical-sizing: auto; font-variation-settings: normal; caret-color: rgb(0, 0, 0); letter-spacing: normal; text-align: start; -webkit-text-size-adjust: auto;">            "เฮ้อ.. ฉันน่ะหิวจะแย่" ดีนพูดพลางกอดท้องตัวเองไปพลาง<p class="p1" style="font-width: normal; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-kerning: auto; font-variant-alternates: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-position: normal; font-feature-settings: normal; font-optical-sizing: auto; font-variation-settings: normal; caret-color: rgb(0, 0, 0); letter-spacing: normal; text-align: start; -webkit-text-size-adjust: auto;">                                                                             <p class="p1" style="font-width: normal; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-kerning: auto; font-variant-alternates: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-position: normal; font-feature-settings: normal; font-optical-sizing: auto; font-variation-settings: normal; caret-color: rgb(0, 0, 0); letter-spacing: normal; text-align: start; -webkit-text-size-adjust: auto;">            "บอกแล้วว่าให้แวะหาอะไรกินที่สถานีก่อนนายก็ไม่เชื่อ"<p class="p1" style="font-width: normal; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-kerning: auto; font-variant-alternates: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-position: normal; font-feature-settings: normal; font-optical-sizing: auto; font-variation-settings: normal; caret-color: rgb(0, 0, 0); letter-spacing: normal; text-align: start; -webkit-text-size-adjust: auto;">                                                                             <p class="p1" style="font-width: normal; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-kerning: auto; font-variant-alternates: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-position: normal; font-feature-settings: normal; font-optical-sizing: auto; font-variation-settings: normal; caret-color: rgb(0, 0, 0); letter-spacing: normal; text-align: start; -webkit-text-size-adjust: auto;">            "ก็ฉันคิดว่าพวกเราจะกลับมาถึงค่ายก่อนพระอาทิตย์จะตกดินนี่นา แต่ช่างเถอะ พวกเรารีบไปที่โถงอาหารกันดีกว่า ฉันหนาวจะแย่แล้วด้วย"<p class="p1" style="font-width: normal; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-kerning: auto; font-variant-alternates: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-position: normal; font-feature-settings: normal; font-optical-sizing: auto; font-variation-settings: normal; caret-color: rgb(0, 0, 0); letter-spacing: normal; text-align: start; -webkit-text-size-adjust: auto;">                                                                             <p class="p1" style="font-width: normal; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-kerning: auto; font-variant-alternates: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-position: normal; font-feature-settings: normal; font-optical-sizing: auto; font-variation-settings: normal; caret-color: rgb(0, 0, 0); letter-spacing: normal; text-align: start; -webkit-text-size-adjust: auto;">            ดีนยังคงบนกระปอดกระแปดตามภาษาดีน ซึ่งเมื่อเห็นทีไรก็อดที่จะยิ้มอ่อนไม่ได้<p class="p1" style="font-width: normal; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-kerning: auto; font-variant-alternates: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-position: normal; font-feature-settings: normal; font-optical-sizing: auto; font-variation-settings: normal; caret-color: rgb(0, 0, 0); letter-spacing: normal; text-align: start; -webkit-text-size-adjust: auto;"> <p class="p1" style="font-width: normal; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-kerning: auto; font-variant-alternates: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-position: normal; font-feature-settings: normal; font-optical-sizing: auto; font-variation-settings: normal; caret-color: rgb(0, 0, 0); letter-spacing: normal; text-align: start; -webkit-text-size-adjust: auto;">            "จับมือกันไว้สิจะได้ไม่หนาว"<p class="p1" style="font-width: normal; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-kerning: auto; font-variant-alternates: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-position: normal; font-feature-settings: normal; font-optical-sizing: auto; font-variation-settings: normal; caret-color: rgb(0, 0, 0); letter-spacing: normal; text-align: start; -webkit-text-size-adjust: auto;">                                                                             <p class="p1" style="font-width: normal; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-kerning: auto; font-variant-alternates: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-position: normal; font-feature-settings: normal; font-optical-sizing: auto; font-variation-settings: normal; caret-color: rgb(0, 0, 0); letter-spacing: normal; text-align: start; -webkit-text-size-adjust: auto;">            แมคเคนซีจับมือของดีนที่กอดท้องตัวเองอยู่ออกมากุมไว้ ก่อนจะซุกมือเย็นเฉียบนั้นลงไปในกระเป๋าเสื้อโค้ทของตัวเอง<p class="p1" style="font-width: normal; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-kerning: auto; font-variant-alternates: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-position: normal; font-feature-settings: normal; font-optical-sizing: auto; font-variation-settings: normal; caret-color: rgb(0, 0, 0); letter-spacing: normal; text-align: start; -webkit-text-size-adjust: auto;">                                                                             <p class="p1" style="font-width: normal; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-kerning: auto; font-variant-alternates: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-position: normal; font-feature-settings: normal; font-optical-sizing: auto; font-variation-settings: normal; caret-color: rgb(0, 0, 0); letter-spacing: normal; text-align: start; -webkit-text-size-adjust: auto;">            "ฉันว่าแบบนี้ดีกว่าเยอะเลย นายว่าไหม"<p class="p1" style="font-width: normal; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-kerning: auto; font-variant-alternates: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-position: normal; font-feature-settings: normal; font-optical-sizing: auto; font-variation-settings: normal; caret-color: rgb(0, 0, 0); letter-spacing: normal; text-align: start; -webkit-text-size-adjust: auto;">                                                                             <p class="p1" style="font-width: normal; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-kerning: auto; font-variant-alternates: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-position: normal; font-feature-settings: normal; font-optical-sizing: auto; font-variation-settings: normal; caret-color: rgb(0, 0, 0); letter-spacing: normal; text-align: start; -webkit-text-size-adjust: auto;">            "อื้อ ฉันก็คิดแบบนั้นเหมือนกันที่รัก อยากจะซุกตัวลงไปในกระเป๋าเสื้อนายทั้งตัวเลย"<p class="p1" style="font-width: normal; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-kerning: auto; font-variant-alternates: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-position: normal; font-feature-settings: normal; font-optical-sizing: auto; font-variation-settings: normal; caret-color: rgb(0, 0, 0); letter-spacing: normal; text-align: start; -webkit-text-size-adjust: auto;">                                                                             <p class="p1" style="font-width: normal; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-kerning: auto; font-variant-alternates: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-position: normal; font-feature-settings: normal; font-optical-sizing: auto; font-variation-settings: normal; caret-color: rgb(0, 0, 0); letter-spacing: normal; text-align: start; -webkit-text-size-adjust: auto;">            บุตรแห่งโพไซดอนหัวเราะน้อย ๆ จนไอความอุ่นลอยออกจากปาก เจ้าตัวทำอย่างกับว่าร่างกายที่สูงถึงร้อยแปดสิบสี่และเต็มไปด้วยมวลกล้ามเนื้อแบบนักกีฬานั่นตัวเล็กกระจิ๊ดริด หากดีนเอาทั้งตัวยัดลงไปในกระเป๋าเสื้อได้ เขาคงเป็นไททันหกสิบเมตรมากกว่าเดมิก็อด บุตรแห่งเทพีม่านหมอกสังเกตเห็นปลายจมูกสีน้ำผึ้งของดีนที่เริ่มแดงจากความหนาวเย็น ซึ่งแมคเคนซีคงมีสภาพไม่ต่างกัน<p class="p1" style="font-width: normal; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-kerning: auto; font-variant-alternates: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-position: normal; font-feature-settings: normal; font-optical-sizing: auto; font-variation-settings: normal; caret-color: rgb(0, 0, 0); letter-spacing: normal; text-align: start; -webkit-text-size-adjust: auto;">                                                                             <p class="p1" style="font-width: normal; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-kerning: auto; font-variant-alternates: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-position: normal; font-feature-settings: normal; font-optical-sizing: auto; font-variation-settings: normal; caret-color: rgb(0, 0, 0); letter-spacing: normal; text-align: start; -webkit-text-size-adjust: auto;">            "เร่งสปีดกันเถอะ ขืนตากลมนานกว่านี้อีกนิดพวกเราจะไม่สบายกันได้ แถมไม่รู้ว่าไปสายแล้วเจ๊ฮาร์ปี้จะดุอีกหรือเปล่า"<p class="p1" style="font-width: normal; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-kerning: auto; font-variant-alternates: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-position: normal; font-feature-settings: normal; font-optical-sizing: auto; font-variation-settings: normal; caret-color: rgb(0, 0, 0); letter-spacing: normal; text-align: start; -webkit-text-size-adjust: auto;">                                                                             <p class="p1" style="font-width: normal; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-kerning: auto; font-variant-alternates: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-position: normal; font-feature-settings: normal; font-optical-sizing: auto; font-variation-settings: normal; caret-color: rgb(0, 0, 0); letter-spacing: normal; text-align: start; -webkit-text-size-adjust: auto;">            เพียงแค่พูดถึงใบหน้าครึ่งคนครึ่งนกดุ ๆ ของแม่ครัวประจำค่ายที่เหมือนหญิงวัยหมดประจำเดือนก็ลอยมา หากไม่อยากถูกดุจนหูชาก็มีแต่เร่งฝีเท้าเพียงเท่านั้น<p class="p1" style="font-width: normal; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-kerning: auto; font-variant-alternates: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-position: normal; font-feature-settings: normal; font-optical-sizing: auto; font-variation-settings: normal; caret-color: rgb(0, 0, 0); letter-spacing: normal; text-align: start; -webkit-text-size-adjust: auto;">                                                                             <p class="p1" style="font-width: normal; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-kerning: auto; font-variant-alternates: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-position: normal; font-feature-settings: normal; font-optical-sizing: auto; font-variation-settings: normal; caret-color: rgb(0, 0, 0); letter-spacing: normal; text-align: start; -webkit-text-size-adjust: auto;">            "แค่คิดก็สยองแล้ว แต่ถ้าอาหารในครัวหมดจริงก็ไม่ต้องห่วงนะ เดี๋ยวฉันเอาสมุนไพรในโรงเรือนของนายมาทำเชฟสลัดให้กินเอง เอามะ"<p class="p1" style="font-width: normal; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-kerning: auto; font-variant-alternates: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-position: normal; font-feature-settings: normal; font-optical-sizing: auto; font-variation-settings: normal; caret-color: rgb(0, 0, 0); letter-spacing: normal; text-align: start; -webkit-text-size-adjust: auto;">                                                                             <p class="p1" style="font-width: normal; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-kerning: auto; font-variant-alternates: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-position: normal; font-feature-settings: normal; font-optical-sizing: auto; font-variation-settings: normal; caret-color: rgb(0, 0, 0); letter-spacing: normal; text-align: start; -webkit-text-size-adjust: auto;">            "พอเลยดีน หยุดความคิดของนายไว้ตรงนี้ซะ ฉันยอมกินอาหารเวฟจากร้านสะดวกซื้อดีกว่าสลัดสูตรพิเศษของนาย"<p class="p1" style="font-width: normal; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-kerning: auto; font-variant-alternates: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-position: normal; font-feature-settings: normal; font-optical-sizing: auto; font-variation-settings: normal; caret-color: rgb(0, 0, 0); letter-spacing: normal; text-align: start; -webkit-text-size-adjust: auto;"> <p class="p1" style="font-width: normal; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-kerning: auto; font-variant-alternates: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-position: normal; font-feature-settings: normal; font-optical-sizing: auto; font-variation-settings: normal; caret-color: rgb(0, 0, 0); letter-spacing: normal; text-align: start; -webkit-text-size-adjust: auto;">            "พูดเป็นเล่น 'ยอมกินอาหารเวฟ' เนี่ยนะ ทั้งที่ตอนอยู่แมนฮัตตันนายกินแต่อาหารเวฟจากร้านสะดวกซื้อแท้ ๆ ลืมไปแล้วหรือไง"<p class="p1" style="font-width: normal; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-kerning: auto; font-variant-alternates: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-position: normal; font-feature-settings: normal; font-optical-sizing: auto; font-variation-settings: normal; caret-color: rgb(0, 0, 0); letter-spacing: normal; text-align: start; -webkit-text-size-adjust: auto;"> <p class="p1" style="font-width: normal; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-kerning: auto; font-variant-alternates: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-position: normal; font-feature-settings: normal; font-optical-sizing: auto; font-variation-settings: normal; caret-color: rgb(0, 0, 0); letter-spacing: normal; text-align: start; -webkit-text-size-adjust: auto;">            คำพูดของคนรักทำเอาแมคเคนซีเถียงไม่ออก วิถีชีวิตอันเร่งรีบในตัวเมืองนิวยอร์กบีบบังคับให้เขาต้องรับประทานอะไรง่าย ๆ เพื่อให้ไปเรียนและไปทำงานพิเศษทัน ซึ่งไม่พ้นเบอร์เกอร์ข้างทางหรืออาหารเวฟ แต่ตอนนี้แมคเคนซีน่าจะมีเวลาจัดการชีวิตของตัวเองมากขึ้นหลังจากเปลี่ยนแผนการเรียนจากออนไซต์เป็นเรียนออนไลน์ จึงน่าจะมีเวลามากพอในการฝึกซ้อมขัดเกลาฝีมือตนเองในฐานะเดมิก็อด มีเวลาได้เรียนออนไลน์และค้นคว้าอิสระตามครรลองที่ควรเป็น มีเวลาได้อยู่กับน้อง ๆ และคนรัก และได้รับประทานอาหารที่อุดมไปด้วยโภชณาการมากขึ้น<p class="p1" style="font-width: normal; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-kerning: auto; font-variant-alternates: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-position: normal; font-feature-settings: normal; font-optical-sizing: auto; font-variation-settings: normal; caret-color: rgb(0, 0, 0); letter-spacing: normal; text-align: start; -webkit-text-size-adjust: auto;"> <p class="p1" style="font-width: normal; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-kerning: auto; font-variant-alternates: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-position: normal; font-feature-settings: normal; font-optical-sizing: auto; font-variation-settings: normal; caret-color: rgb(0, 0, 0); letter-spacing: normal; text-align: start; -webkit-text-size-adjust: auto;">            แล้ววันนี้ก็โชคดีเสียจริงที่อาหารเย็นที่โถงอาหารยังเหลืออยู่อย่างเพียงพอโดยไม่ต้องไปซื้ออาหารเวฟจากร้านค้าหรือว่าทนกินสลัดสูตรพิเศษฝีมือเชฟดีน<p class="p1" style="font-width: normal; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-kerning: auto; font-variant-alternates: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-position: normal; font-feature-settings: normal; font-optical-sizing: auto; font-variation-settings: normal; caret-color: rgb(0, 0, 0); letter-spacing: normal; text-align: start; -webkit-text-size-adjust: auto;"> <p class="p1" style="text-align: center; font-width: normal; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-kerning: auto; font-variant-alternates: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-position: normal; font-feature-settings: normal; font-optical-sizing: auto; font-variation-settings: normal; caret-color: rgb(0, 0, 0); letter-spacing: normal; -webkit-text-size-adjust: auto;"><img src="https://img2.pic.in.th/IMG_1670-removebg-preview-2.png" width="450" _height="55" border="0"> <p class="p1" style="text-align: center; font-width: normal; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-kerning: auto; font-variant-alternates: normal; font-variant-ligatures: normal; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-position: normal; font-feature-settings: normal; font-optical-sizing: auto; font-variation-settings: normal; caret-color: rgb(0, 0, 0); letter-spacing: normal; -webkit-text-size-adjust: auto;"> </div><div class="rtxt"> </div><div class="rtxt"> </div><div class="rtxt"> </div><div class="rtxt"> </div><div class="rtxt"> </div>

 <div class="rplanets"></div>

 <div class="rstars">
 <img src="https://i.gifer.com/origin/2a/2a07f4e5dc0a8adb6d80328aac3da814_w200.gif">
 </div>


<a href="https://is.gd/rossr" title="by ross">
<div class="rimg-container">

<div class="rimg">
<div></div>
<img src="https://img2.pic.in.th/macfred250.gif">
</div> </div>
</a>
<div style="
position: absolute;
bottom: 18px;
right: 22px;
max-width: 260px;
font-family: 'Sarabun', sans-serif;
font-size: 12px;
color: #ffffffb3;
letter-spacing: 1px;
text-align: right;
line-height: 1.2;
opacity: 0.85;
"> </div>

</div>

<div class="rdec rbot">
</div>
</div>
</div>
</center>

Nanette โพสต์ 2026-2-1 16:29:53

<div class="datosmi-b1"><div class="port-dtsmib1">Nanette Leblanc</div><div class="img-dtsmib1" style="border-color:#ddd"><img src="https://iili.io/fQGdLbf.jpg"></div><div class="content-dtsmib1"><div class="imagenes-mib1"><img src="https://i.imgur.com/ph3yxZw.jpeg"><img src="https://i.imgur.com/WvvUJWo.jpeg"><img src="https://i.imgur.com/peGo8kA.jpeg"></div><div class="seccion-mib1" style="">ประตูค่าย</div><div class="texto-mib1"> “โอ๊ย... เมื่อไหร่จะถึงซักทีเนี่ย” เสียงบ่นกระปอดกระแปดซึ่งดังตามหลังมาทำให้บุตรแห่งอะธีน่าและธิดาแห่งอะโฟร์ไดทีอีกคนต้องหันไปมอง เอเตียนลอบกรอกตาอย่างเบื่อหน่ายให้กับอาการเข้าขั้นสำออยของยัยคุณหนูเอาแต่ใจ ส่วนเจโนวีฟก็เดินกลับมาลากแขนของเธออย่างไม่ปรานี “มัวแต่บ่นอยู่นั่นแล้วเมื่อไหร่มันจะถึงล่ะ เนี่ย ฉันเหมือนจะเห็นประตูค่ายอยู่ไม่ไกลแล้ว” บ่นก่อนแล้วถึงค่อยหลอกล่อ นาแนตต์ดูเหมือนจะมีแรงขึ้นมาอีกนิด แต่ก็แค่อีกนิดเท่านั้น เด็กสาวทำตัวเหลวเป็นเยลลี่เตรียมจะนั่งแหมะอยู่บนพื้นได้ทุกเมื่อ แต่สิ่งที่ฉุดรั้งเธอเอาไว้ไม่ใช่เจโนวีฟแต่เป็นความกลัวตัวเองจะเปื้อนดินโคลนต่างหาก “หยุดบ่นแล้วรีบเดินเถอะ ถ้ายังไม่เข้าเขตค่าย ยังไงก็อันตราย” เด็กหนุ่มคนเดียวในกลุ่มพูดเตือนสติพร้อมกับดวงตาคู่สวยที่หันไปมองรอบข้างอย่างระแวดระวัง และเพราะว่านาแนตต์ไม่อยากเจอพวกอสูรตัวเหม็นอีกแล้ว เธอจึงมีแรงเดินแซงนำหน้าอีกสองคนไปในทันที ไม่นานพวกเขาก็มาถึงค่ายกันได้สำเร็จ ปิดตำนานการเดินทางอันแสนยาวนาน นาแนตต์สาบานกับตัวเองเลยว่าเธอจะไม่ออกไปทำภารกิจข้างนอกค่ายตอนที่ยังไม่พร้อมอีกแล้ว! คิดถึงเตียงสีชมพูในกระท่อมอะโฟร์ไดทีชะมัด </div></div></div><div class="cred"><a href="http://bettyleg.tumblr.com">bettyleg</a></div>
<link href="https://fonts.googleapis.com/css2?family=Play&display=swap" rel="stylesheet">
<style>.datosmi-b1{width:800px; padding:0px; background:#fff; border:1px solid #ddd; margin:10px auto; font-family: 'Play', sans-serif;} .port-dtsmib1{height:100px; width:800px; border-bottom:1px solid #ddd;} .img-dtsmib1{width:100px; height:100px; border:1px solid #ddd; background:#fff; padding:6px; border-radius:180px; position:absolute; margin-top:-60px; margin-left:40px;} .content-dtsmib1{padding:70px 20px 20px;} .img-dtsmib1 img{width:100px; height:100px; border-radius:180px;} .port-dtsmib1 b{display:block; position:relative; top:87px; float:right; right:20px; background:#ccc; color:#fff; padding:5px 15px; border-radius:10px; font-size:13px;} .imagenes-mib1{display:flex; align-items:center; justify-content:center; margin:10px 0px 20px;} .imagenes-mib1 img{width:100px; height:100px; margin:0px 4px; border:1px solid #ddd; padding:4px;} .seccion-mib1{ text-align:right; border-top:1px solid #ddd; border-bottom:1px solid #ddd; padding:10px 15px; font-size:12px; text-transform:uppercase; font-weight:800;} .texto-mib1{ padding:35px 40px 30px; text-align:justify; font-size:12px; color:#555; line-height:18px;}.cred{margin:0px auto; margin-top:-5px; width:280px; text-align:center;background:#fff;border:1px solid #eee;} .cred a{text-decoration:none; color:#888; text-transform:uppercase; font-size:8px; font-family:arial; letter-spacing:2px;}</style>

Xolotl โพสต์ 3 วันที่แล้ว

<h1 dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"><img src="https://img2.pic.in.th/pic/Gemini_Generated_Image_dowc57dowc57dowc__1_-removebg-preview-1.md.png" border="0"></h1><h1 dir="ltr" style="text-align: center; line-height: 1.38; margin-top: 0pt; margin-bottom: 0pt;"><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;">วันที่ 16 เดือน มกราคม ปี 2026</h1><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;">เวลาบ่าย เวลา 13.00 น. เป็นต้นไป ณ หน้าค่าย<span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;">◀️┃▶️<div style="text-align: center;"> </div><span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"> แสงแดดยามบ่ายทอดตัวลงมาจับต้องยอดหญ้าบนเนินเขาฮาล์ฟบลัดจนกลายเป็นสีทองอร่าม คีอาร์กระชับสายกระเป๋าแตงโมบนไหล่ พลางก้าวเดินผ่านซุ้มประตูหินอ่อนสีขาวที่ประดับประดาด้วยเถาไม้เลื้อยงดงาม เหนือศีรษะของเธอคือตัวอักษรภาษากรีกโบราณสีทองที่สลักคำว่า <span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;">'ค่ายฮาล์ฟบลัด'<span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"> เอาไว้อย่างวิจิตรบรรจง เธอหยุดยืนอยู่ใต้เงาของต้นสนยักษ์ ต้นสนของธาเลียที่แผ่กิ่งก้านสาขาปกป้องเขตแดนเวทมนตร์จากโลกภายนอก คีอาร์สูดหายใจเข้าลึก รับกลิ่นยางสนและสายลมทะเลเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนจะตัดสินใจก้าวข้ามเส้นกั้นบาง ๆ ที่แยกโลกของวีรบุรุษออกจากโลกแห่งความเป็นจริง <span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"> รองเท้าหนังขัดมันของเธอสัมผัสกับพื้นยางมะตอยของถนนสายชนบทที่เงียบสงบ คีอาร์เดินทอดน่องออกมาจากเขตค่ายเป็นระยะทางพอสมควรจนแน่ใจว่าพ้นจากสายตาของมังกรผู้พิทักษ์และเหล่าค่ายที่อาจจะมองเห็นรถที่จะมารับ เธอหยุดยืนที่ไหล่ทาง ล้วงหยิบสมาร์ทโฟนออกมาจากกระเป๋าเสื้อเบลเซอร์ นิ้วเรียวกดส่งพิกัดสั้น ๆ ไปยังหมายเลขที่เธอไม่ได้ติดต่อมานาน <span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"> ยืนยันตำแหน่ง พร้อมสำหรับการเดินทาง <span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"> คีอาร์กดส่งข้อความแล้วเก็บโทรศัพท์ลง หยิบลูกอมแตงโมเมนทอลขึ้นมาแกะกินฆ่าเวลา รสหวานเย็นซ่าที่คุ้นเคยช่วยให้สมองของเธอปลอดโปร่งขึ้น คีอาร์ยืนนิ่งสงบราวกับรูปปั้นพอร์ซเลนท่ามกลางฉากหลังที่เป็นป่าเขา รอคอยอย่างอดทนโดยไม่แสดงอาการกระวนกระวายแม้เวลาจะล่วงเลยไปเกือบสองชั่วโมง <span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;">ในที่สุด เสียงเครื่องยนต์ที่เงียบกริบจนแทบไม่ได้ยินก็ดังใกล้เข้ามา รถยนต์หรูสีดำขลับ <span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;">Rolls-Royce Phantom<span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"> รุ่นสั่งทำพิเศษปรากฏตัวขึ้นที่โค้งถนน ความเงางามของตัวถังสะท้อนแสงแดดยามบ่ายจนแสบตา มันแล่นเข้ามาจอดเทียบท่าตรงหน้าคีอาร์อย่างนุ่มนวลราวกับเรือที่ลอยลำเข้าฝั่ง ไม่นานประตูฝั่งคนขับก็เปิดออก เผยให้เห็นชายชราในชุดสูทพ่อบ้านเต็มยศ ผมสีดอกเลาถูกหวีเรียบแปล้ เขาเดินอ้อมมายังฝั่งผู้โดยสารด้วยท่าทางที่สำรวมและเปี่ยมไปด้วยความจงรักภักดี ก่อนจะโค้งคำนับให้เด็กสาวอย่างนอบน้อมที่สุด <span style="background-color: transparent; font-weight: 700; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;">"เชิญครับ... คุณหนู"<span style="color: rgb(105, 105, 105); background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"> พ่อบ้านชราเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำที่คุ้นเคย พร้อมกับเปิดประตูรถด้านหลังค้างไว้ <span style="background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"> คีอาร์ขยับแว่นสายตาทรงกลมให้เข้าที่ ใบหน้าขาวซีดของเธอกลับมาเรียบนิ่งสนิทไร้ซึ่งรอยยิ้มหรือความอบอุ่นใด ๆ ราวกับว่าคีอาร์ที่เพิ่งหัวเราะกับเอมีเลียเมื่อเช้าถูกเก็บซ่อนไว้ในส่วนลึกที่สุดของจิตใจ เหลือเพียงทายาทตระกูลโซล็อตล์ผู้เยือกเย็นเท่านั้น <span style="background-color: transparent; font-weight: 700; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;">"ขอบคุณค่ะ"<span style="color: rgb(105, 105, 105); background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"> เธอตอบรับสั้น ๆ ด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ก่อนจะก้าวขึ้นไปนั่งบนเบาะหนังราคาแพงภายในรถโดยไม่หันกลับไปมองยอดเนินเขาฮาล์ฟบลัดอีกเลย ไม่นานประตูรถถูกปิดลงเบา ๆ ตัดขาดเสียงของธรรมชาติภายนอก พ่อบ้านชรากลับไปประจำที่คนขับ และรถยนต์หรูค่อย ๆ เคลื่อนตัวออกไปอย่างนุ่มนวล มุ่งหน้าสู่ทิศตะวันตกเฉียงใต้ สู่คฤหาสน์หรูในเขต<span style="color: rgb(105, 105, 105); background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;">กรีนิช<span style="color: rgb(105, 105, 105); background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;">สถานที่ซึ่งเต็มไปด้วยกฎระเบียบ ความคาดหวัง และมรดกที่เธอต้องกลับไปทวงคืนด้วยอำนาจและมันสมองของเธอเอง <img src="static/image/hrline/1.gif" border="0" alt=""> <div><span style="font-size: 12pt; font-family: Sarabun, sans-serif; background-color: transparent; font-variant-numeric: normal; font-variant-east-asian: normal; font-variant-alternates: normal; font-variant-position: normal; font-variant-emoji: normal; vertical-align: baseline; white-space-collapse: preserve;"> </div>

หน้า: 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 [15]

Percy Jackson and the Olympians Thailand's Archiver